Rolf Wouters Advocaat Hofstraat 16 Houthalen tel . 011/52 52 70
Inhoud blog
  • link naar nieuwe site
  • Lancering nieuwe website
  • PROJECT 91 IN THE USA
  • Patrik Gallati naar Fischli Bike
  • Freelance-fotograaf Danny Zelck wordt officiële 'teamfotograaf' van het Granville Factory Team
  • Bike Inn 2014
  • Pascal Hossay naar Hard’n Bikers
  • Esther Süss denkt niet aan stoppen
  • Bart Brentjens komt ten val
  • Stop and Go
  • Velofollies 2014
  • Orange Monkey team
  • Zilver voor Mark Verloo
  • 24 u Finale Ligure
  • Winst voor Yorben Van Tichelt
  • Eva Lechner derde in Rome
  • Fietssportief Cup Landgraaf
  • Jonas Wellens pakt Limburgse titel
  • Todd Wells papa
  • Wereldbeker CX Rome
    Zoeken in blog

    Categorieën
  • Belgian GP (218)
  • BK (126)
  • BMX (744)
  • Crocodyle Trophy (53)
  • cross country (5668)
  • Downhill (728)
  • EK (141)
  • Eliminator (75)
  • Enduro (74)
  • Evenementen (919)
  • Flanders Cup (192)
  • Freeride (143)
  • Interview (71)
  • Kalender 2014 (248)
  • KIDS (348)
  • LMTB (170)
  • Marathon (1083)
  • meerdaagsen (593)
  • Nederland (54)
  • Olympische Spelen (90)
  • Produkten (201)
  • reglementen (40)
  • Strandraces (134)
  • Te Koop (17)
  • Trial (304)
  • varia (493)
  • veldrijden (379)
  • video (3)
  • Wallonia Cup (1)
  • WK (220)
  • World Cup (533)
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    {TITEL_VRIJE_ZONE}
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    MTB-LILY
    alles over mountainbiken en BMX
    met Lily en Chantal
    23-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Granville Trustteam pakt uit met Gody Jacobs
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nu zaterdag staat het Belgische Kampioenschap Marathon te Beringen op het menu. 
    Met Gody Jacobs heeft Limburg een serieuze titelkandidaat  in  huis.
    De Limburger sleepte dit jaar al de Belgische titel cross-country (masters 1) in de wacht en verloor sindsdien geen enkele wedstrijd.
    Hij reeg de zeges aan elkaar. Hopelijk lukt hem dit in Beringen opnieuw. Hij zal er alles uit de kast moeten halen want de concurrentie zal op de loer liggen en het minste foutje afstraffen.
    Het Granville-Trustteam heeft naast Gody Jacobs ook Mieke Deroo in zijn rangen , die steeds goed is voor een knappe prestatie op het BK.

    Aan de vooravond van deze belangrijke wedstrijd werden aan Gody enkele vragen gesteld .

    Gody, kun je eens een overzicht geven van je carrière tot nu toe?
    “In 1996 ben ik als jonge snotter begonnen bij Janssen fietsplezier uit Genk. Toen dit goed ging kreeg ik de kans om te fietsen voor Scott Benelux. Ik bleef 8 jaar bij dit team. Vervolgens werd ik opgemerkt door de vroegere Lotto-ploeg en mocht ik 2 jaar uitkomen voor hun jongerenploeg. Door omstandigheden is het me niet echt gelukt om door te breken bij de grote jongens. Tenslotte reed ik tot vorig jaar voor het  Nederlands-Duitse team Univega, ik reed 4 jaar voor dit team en momenteel fiets ik voor het Granville-Trustteam.”


    Je bent dus al een tijdje bezig met wielrennen, wat vind je zo leuk aan fietsen?
    ”Het leuke aan fietsen is de vrijheid die je hebt en je op plaatsen komt
    waar je anders nooit zou komen. Fietsen geeft me rust. Aan die vrijheid en rust raak je gewoon echt verslaafd, ik toch althans.”

    Tot vorig jaar reed je dus voor het Univega-team. Wat deed je beslissen om te rijden voor het Granville-trustteam van Wouter Declercq en Xavier Vermeeren.
    “Ik voelde me niet meer zo super bij mijn oude team en was al enige tijd op zoek naar een nieuwe ploeg. Hierover had ik met Wouter gebabbeld en van het één kwam het andere. Het feit dat we elkaar al enige tijd kenden en wisten wat we aan elkaar hadden (en zouden hebben) vergemakkelijkte mijn keuze voor dit team.”

    In Juni werd je Belgisch Kampioen cross-country, brengt dit geen bijkomende last met zich mee?
    “Integendeel, met de trui om mijn schouders heb ik het gevoel dat ik sneller dan ooit  fiets. Als ik het even moeilijk heb in de wedstrijd dan bekijk ik de trui eens en kan ik opnieuw een tandje bijsteken.
    Wel is het zo dat ik vanuit andere team steeds opnieuw de vraag gesteld krijg om volgend jaar hun kleuren te verdedigen. Ik zal deze mensen moeten teleurstellen want ik voel me zo goed bij het Granville-trustteam dat ik zeker niet weg wil! Ik mag er mijn eigen ding doen en krijg de steun van het ganse team. Er is geen enkele druk en dat maakt het voor mij gemakkelijker om te presteren. Het is trouwens een ploeg waar een zeer leuke ontspannen sfeer hangt maar er toch op professionele manier omgegaan wordt met de renners. Daarbij komt nog dat we voor mekaar door het vuur gaan. Volgens mij moet dit zo zijn in mountainbiken.”

    Misschien een overbodige vraag maar hoe is het seizoen tot dusver verlopen?
    ”Aan het begin van seizoen was het BK in Malmedy mijn grote doel. Maar door persoonlijke problemen ben ik twee maanden voor het BK helemaal anders beginnen trainen. Eerst en vooral maalde ik minder kilometers af en heb ik minder intensief getraind. Terwijl het fietsen in het verleden steeds op nummer 1 stond, ging ik nu al eens op stap en deed eens andere dingen dan altijd maar fietsen.  Dit was nodig om me hoofd leeg te maken. Blijkbaar had mijn lichaam hier nood aan want ik voel me nu beter dan ooit en kon ik mijn doel waarmaken. Door de Belgische titel voel ik me bevrijd. Sindsdien fiets ik van overwinning naar overwinning. Nu hoop ik om zaterdag de kers op de taart te zetten met de zege bij de masters 1. Ik besef maar al te goed dat dit niet evident zal zijn maar ik zal er alles aan doen om te slagen in mijn opzet. Maar sowieso kan ik nu al besluiten dat 2010 op sportief vlak super was.”

    Heb je jezelf grote doelen gesteld voor volgend jaar?
    “Niet speciaal, net als in 2010 wil ik in 2011 gewoon genieten op de fiets! Zowel op
    training als in de wedstrijden. Als dit goed zit, komen resultaten vanzelf. Uiteraard
    wil ik volgend jaar  mijn nationale trui met waardigheid dragen.”


    Wat is je grootste droom die je nog wilt verwezenlijken op de fiets?
    “Goh, grootste droom, dat zijn beladen woorden. Ik wil vooral zoveel mogelijk fietsen in vreemde landen, hoe verder hoe beter! Ik wil het nuttige aan het aangename koppelen. Door mijn hobby wil ik een deeltje van de wereld ontdekken. Ik denk dat ik daar vanaf volgend jaar eens werk van zal maken (dit doet me er aan denken, ik moet dringend eens checken waar Wouter in 2011 naartoe wilt…)”

    Indien je zaterdag de titel zou binnenhalen, wordt er dan een feestje gebouwd?
    “Uiteraard, dit was ook het geval na mijn Belgische titel in Malmedy. Daar stond na de wedstrijd sowieso een feestje gepland maar het behalen van de titel gaf het feestje nog een extra boost…”

    Wat mogen we je voor 2011 reeds toewensen?
    ”Veel belangrijker dan al de rest is een goeie gezondheid. Indien ik gespaard blijf van ziektes of tegenslag zou ik volgend jaar opnieuw enkele klinkende zeges willen behalen. Mocht ik daarin slagen dan zal  2011 voor mij dik in orde zijn.”


    http://www.granville-trustteam.be/Navigatie%20schermen/Nieuws.html
     


    Categorie:Interview
    26-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WK 24 u BikeOnFire behind the scene met Jean Biermans
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Enkele jaren geleden hoorde ik voor het eerst het verhaal van de Nederlander Jean Biermans.
    Hoe hij in 1991 zijn been bijna kwijt speelde bij een zwaar ongeval.
    Hoe hij terugvocht met veel wilskracht en doorzettingvermogen  en er weer bovenop kwam.
    Onder het motto :  'Everything is possible with a disability 'ging hij zich volledig op de wielersport toeleggen.

    Ik volgde zijn sportieve carriere  als Univega biker en later bij Santos , maar toen hij vorig jaar in Langdorp de 6 u race in zijn eentje won , kreeg ik veel bewondering voor de Maastrichtenaar , die inmiddels in Hasselt woonachtig is.

    Zijn wedstrijd  in Sulzbach-Rosenberg heb ik op de voet mogen volgen. Op voorhand had ik niet kunnen vermoeden dat hij samen met Thomas Weschta wereldkampioen op de 24 u zou worden. Het was  dus ook voor mij een bijzonder moment.

    Enkele dagen na  het behalen van de regenboogtrui voelde ik de kersverse wereldkampioen en zijn  Belgische vriendin Els aan de tand.

    Jean, wat heb je nodig om  zo'n prestatie neer te zetten ? Wat moet je bij je hebben.. wie moet je bij je hebben om zoiets mogelijk te maken ?
    Om 24uur te rijden heb je een berg aan materiaal nodig: tenten,een camper  , eten en drinken, reserve fiets en materiaal enz
    Maar heel belangrijk zijn ook de mensen die het mogelijk maken dat de renners kunnen relaxen!!
    Wij hadden de beschikking over de vader van Thomas ,die was mechanieker , zijn moeder was onze kokkin.
    De verzorger van XP-Sport Markus is fysiotherapeut en masseur motivator en  was ' the guy to talk to ' !!

    Voeding is toch ook  belangrijk .

    Clements deed de verzorging van  Sponser Food en zorgde voor zowel drank als eten. Hij moest zorgen dat we minimaal 1 bidon voeding naar binnen werkten.
    Wij hadden de beschikking over Sponser Food , dat is zeer Ph neutrale voeding, dus ook nog goed voor de tanden.
    Naast sportvoeding hebben we ook pasta , broodjes,soep en winegums gegeten .   
    Wat je maar kan verdragen , maar nooit te veel eten en drinken.

    Nog mensen ?

    Natuurlijk heb je ook mensen nodig om alles bij te houden wat betreft tussenstanden , waar lig je,  wat is de voorsprong of ...achterstand!!
    Alles werd heel goed bijgehouden ;  het zijn  bijna World cup toestanden , alleen 24uur lang.
    Els zorgde intussen ook nog voor de informatie per SMS.

    Hoe heb je alles  beleefd ?
    Voor mij was het wel afzien de eerste paar keer.. ik ging bijna koud de start in en moet er meteen invliegen. Zo was het bij ons we hadden geen andere keuze, want het 24hr Ergon team wou ons afmatten.
    Dan stap je van je bike af .. in mijn geval gaf ik de fiets aan de verzorger, kreeg een "face and leg wash" van Els en een bidon van Clements.
    Je doet het verhaal over de ronden die je gereden hebt en vraagt info over je teammaat ;  hoe voelt hij zich en wat denkt hij over de tactiek ?
    Verder mocht en moest ik me geen zorgen maken over  andere randzaken.. Pro's life :  just ride hard and rest....
    Maar eenmaal de nacht naderde voelden we toch wel wat vermoeidheid opkomen; al had ik dat best onder controle!
    Gewoon blijven grappen maken en focussen op dat ene doel  : wakker blijven... nee nee die titel binnen halen natuurlijk.
    Trouwens als ik even mijn ogen dicht deed kreeg ik een trap van Els :  "Wakker blijven " riep ze dan, hahaha.
    Ik liet  om de ronden even de benen masseren. Markus had een super product bij  dat maakte de benen voor je gevoel ijskoud!
    Maar zo ontzettend fris dat ik het gevoel had alsof iedere ronde de eerste was. De  CEP Socks hielden mijn kuiten ook super fris,  in de zin van geen stijve pootjes.
    Die heb ik de hele nacht door gedragen , gezien ze niet alleen de functie hebben voor recovery/compressie, maar ook nog eens  voor warme benen zorgden in de frisse nacht.
    Wat super gaaf was.. de organisatie had in één van de fabriekshallen een disco gemaakt. Al we daar door kwamen ,was het feest!!
    Dat geeft de vermoeide biker moraal in de nacht , want op veel stukken was het gewoon donker en niets te zien behalve bikers met hun lampjes .
    Als de ochtend aanbrak, kwam er een keerpunt  in het 24uur leven ; van af toen was het aftellen naar 13uur!
    De mensen rond het parcours werden wakker, de zon  kwam op .....heerlijk!
    Het gevoel kwam nu toch steeds dichterbij : Wereld Kampioen worden... er ging van alles door mijn hoofd..
    Mensen feliciteerden me al , maar daar wou ik niets van weten , sorry ! Maar eerst moet het gedaan zijn!
    Ook nog gedacht aan mijn ploegmaat  Patrick Meersschaert ,  die zei altijd tegen me... "Jean ik heb een hekel aan die 24uur wedstrijden.. "
    En nu was ik op weg naar een titel!! Patrick deze is ook een beetje voor jou .
    Na veel inspanningen van alle verzorgers en natuurlijk van Thomas Weschta,  kwam de titel dichterbij.
    Was het  nu echt de WAARHEID... de laatste ronde ging in.  Kim Tofaute gaf nog eens alles, terwijl ik al bijna gewassen was.. en Thomas de langzaamste ronde reed van onze serie..
    "Easy easy!!  " waren de woorden van Markus.  En zo reden we naar 23.44 uur biken over de meet als Wereld Kampioenen 2men team !!
    AMAZING....  Ooit ik verloor  bijna mijn been... en nu  dit op de zwaarste discipline :  het WK 24uurs MTB.
    Toch  moet ik eerlijk bekennen dat ik mijn laatste ronde al met tranen in de ogen rond reed.
    Niet alleen voor me zelf,  maar als je de solo bikers ziet zwalpen over het parcours ,  wetende dat het nu echt afgelopen is;  wow het bezorgde me KIPPENVEL!
    En dan onze  teamgenoot Yves Verbruggen , die in de nacht tegen me zei "Jean ik ben kapot.. ik kan niet meer ! "
    Ik riep alleen maar " OPGEVEN staat niet ons woordenboek ,Yves!!"

    Wil je iemand bedanken ?
    Eerst en vooral  mijn dank aan  super team maatje Thomas Weschta is groot ... 19 jaar oud en tweevoudig wereld kampioen , amai !
    Alle helpers die het mogelijk maakte dat wij relaxed konden rusten in onze pauze's...
    Bedankt aan: BBB, Sponser Food België, DT Swiss, Joe's No Flats ,CEP Socks,Genuine Innovations , MTB mijn werkgever voor de vrije uren ,Lizard Skins, Selle San Marco en Il fiore health-center Maastricht voor het vertrouwen dat ze mij al jaren geven!!

    Tot slot  .... tevreden ?

    Ik ben super content en nu weet ik ook weer waarom ik zo veel afzie...RAINBOW COLLERS I LOVE THEM!!
    Nu,  een paar dagen later zit ik vermoeid op de bank en vetel mijn verhaal ... dat  misschien nog veel langer had kunnen zijn , want hoe kan je  alles wat er gedurende die 24uur gebeurde ,  in een notendop  samenvatten  ?

    Bedankt,  Jean voor de toelichting en nogmaals PROFICIAT !

    Categorie:Interview
    15-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tom Hoeks en Dirk Van de Schans in Transalp
    Met een bang hartje waren de Limburgers naar Duitsland getrokken voor deelname aan de  legendarische Transalp van 16 tot 23 juli.
    Hoe was  het avontuur voor Dirk Van de Schans en Tom Hoeks  uit Lommel afgelopen ?
    Ik vroeg Tom Hoeks  van het Janssen Cycling team naar zijn ervaringen met de Transalp en met zijn bikepartner Dirk Van de Schans , voorzitter van MTB Kattenbos , die  in februari 2010 tijdens de strandrace van Blankenberge zwaar ten val kwam  en zijn droom voor geen geld ter wereld niet wilde laten varen.

    Tom Hoeks :

    Vrijdag: aankomst in Füssen.
    Na een autorit van 8 uur kwamen we aan in Füssen. Hierna volgde een vlotte inschrijving, hier en daar een gezellig babbelke , en dan op zoek naar het base-camp , waar we de volgende dagen zouden in verblijven. Eenmaal  geïnstalleerd en zijn we nog een gezellig terraske gaan doen. Vrijdag kropen we op tijd ons bed in, omdat we toch wel een beetje schrik hadden na de gebrekkige voorbereiding (Dirk VDS en zijn gebroken rugske).

    Zaterdag:
    Vandaag stonden we aan de start van de eerste rit. Er stonden eerst ongeveer 40 “vlakke” ardennen kilometers op het programma en dan een zware klim van 15km gevolgd door een korte afdaling naar Imst.
    De eerste 40km gingen vrij vlot. We konden goed opschuiven en na een uurtje rijden op ons favoriete parcours hingen we rond de 75 plaats. De eerste klim van de transalp was echter een ander paar mouwen. De klim ging moeizaam maar we zijn heelhuids boven geraakt. Moe en vrij leeg vatten we de laatste afdaling aan. Toch wel vrij kapot en zo ergens rond de 125ste plaats kwamen we aan in Imst.
    Na de aankomst stond er een rijkelijk buffet van broodjes, fruit recuperatiedrank,... op ons te wachten. Met ne volle buik gingen we op zoek naar het basecamp. Hier pompten we ons luchtmatraske op en vanaf dat moment kon de recuperatie beginnen voor de volgende rit.

    Zondag:
    Vandaag stond er een rit van ongeveer 75km op het programma met eerst een lange klim en dan constant op en af naar het mondaine dorp Ischl.
    De rit zelf verliep nogal moeizaam vandaag. De klim was eigenlijk net iets te steil voor mijn bikepartner, den dirk is echter nogal nen taaie. Afgezien gelijk de beesten maar toch blijven rijden, dat is de spirit, nen echte karakterman. Deze rit beëindigden we rond de 135ste plaats.

    Maandag:
    Deze morgen scheen het zonnetje maar was het nogal fris. Den top van deze Transalp stond op ons te wachten, den Idjoch. Prachtige klim, maar loodzwaar en vooral op het einde heel stijl. Na den Idjoch volgde dan een lange afdaling naar het bergdorpje Scuol.
    De klim duurde en duurde en het was afzien, boven op de klim werden we getrakteerd op prachtige vergezichten en het mooie vooruitzicht op een lange afdaling. Afdalen bleek tijdens de transalp onze specialiteit. Bergop konden we al die duitsers en italianen niet volgen maar bergaf zoefden we ze altijd als zot voorbij. Ik op mijne cube en den Dirk op zijne niner. Deze rit gaf ons een goed gevoel voor de komende dagen. Keihard aankomen en alle groepjes voorbijzoeven op de laatste “vlakke” kilometers. Onze naam en faam (het opvallende blauw van het Janssen Cyclingteam en het rood van MTB-Kattenbos, MC-Donalds) waren gemaakt voor de rest van de race.
    Na de rit werden we door de organisatie ook nog getrakteerd op een pasta-party boven op een berg. Een schitterende ervaring.

    Dinsdag:
    Dinsdag=pechdag.
    Een echte baaldag. Na de feelgood rit van gisteren volgde vandaag een kl*** rit. 's Morgens in de start pepten we elkaar op en we zouden er een lap op geven. Zo gezegd, zo gedaan,  De eerste klim “peerden” we op (voor onze normen dan toch). Boven reden we zowat rond de 60ste positie. Maar dan begon de miserie. In een prachtige single-track reed den Dirk zijn wiel naar de haaien, gevolg; drie spaken over, velglint stuk en de pap vloog rond zijn oren. Mentaal was dit nogal zwaar, vooral omdat ik zo'n drie km verderop stond te wachten omdat ik over die single-track niet terug kon. Na deze tegenslag had den dirk het mentaal even moeilijk en de benen draaiden toen vierkant. Al een geluk dat we elkaar door en door kennen zodat dit op geen verdere gevolgen zou hebben voor de verdere transalp.
    Op de aankomstplaats in Livigno hebben we dan den dirk zijn wiel laten maken bij de verschillende service standen. Gelukkig werkt dit allemaal zeer vlotjes zodat we de volgende start met een gerust hart aan de start kunnen staan.

    Woensdag:
    Vandaag stond er een rit naar het mooie Ponte di Legno op het programma. De koninginnenrit. Dit was een zeer mooie rit waar we na 75 km nog de klim van de mortirollo onder wielen geschoven kregen.  
    De rit verliep al bij al zeer vlot en we konden rond de 120ste plaats de rit beëindigen.

    Donderdag:
    De rit van vandaag hadden we aangekruisd om er nog een lap op te geven. Onze logica; de meeste hadden gisteren kei-hard afgezien en wij zouden daar van profiteren. In theorie klopte dit. We vertrokken gelijk zot, na de eerste klim hingen we rond de 50ste plaats. Maar dan, weer het noodlot. Nu was ik aan de beurt. Wiel kapot gereden in een afdaling. Daarna nog een paar keer plat gereden en weg goed resultaat. Toch konden we deze rit nog beëindigen op een 125ste plaats. Na de rit hebben de Après-bikers me uit de nood geholpen door mij een wiel te lenen. Echt toffe mannen die kei-hard kunnen rijden (zie hun schitterend resultaat 18de in de eindstand). Hierbij nog eens bedankt!!

    Vrijdag:
    De voorlaatste etappe. Op papier een korte etappe, maar 47km met wel 2400hm. Deze rit is simpel uit te leggen. Een klim van 35km en dan een korte afdaling. Deze rit verliep echt wel slecht. Den Dirk had niet zijn beste benen, rug, schouders of was het nog iets anders (alles deed gewoon een beetje veel zeer). Bergop verloren we veel tijd. Boven op de berg kwamen we in onweer terecht. Door de regen of  was het hagel die bij dit onweer hoorde, waren de paden in de afdaling verandert in wandelpaden waardoor mijn goesting een serieuze slag kregen. Mentaal had ik het moeilijk maar nu stond den dirk er om mij er even door te sleuren. Ik was serieus blij dat we de finish bereikten. Die avond hebben we samen met de Wacky racers uit Knokke een paar goei pinten gedronken. Heerlijk waren ze.

    Zaterdag:
    slotetappe: Vandaag zouden we nog een laatste keer genieten van de deze geweldige ervaring. De rit zelf verliep goed tot een laatste lekke band. Maar eigenlijk maakte dit allemaal niet zoveel meer uit. Aankomen in Riva was het doel, en dat zouden we bereiken. Wie dat zou gezegd hebben na Dirk zijn doodsmak in februari , verklaarden we voor zot.



    De Transalp was een schitterende ervaring die ik zeker nog een keer wil doen!! Het base camp waar we verbleven was een echte aanrader als je voor het avontuur wil gaan en je het resultaat van ondergeschikt belang vindt. De sfeer en de contacten die je legt in dit camp maken het een onvergetelijk avontuur.

    Tot slotte :
    Dit hele avontuur was niet mogelijk zonder de hulp van verschillende mensen:
    -Mijne bikemakker,  Dirk Van de Schans . Geweldig hoeveel karakter en doorzettingsvermogen die heeft. Niet normaal. Alleen het feit al dat hij den Transalp heeft kunnen uitrijden na zijn doodsmak in februari.
    -Mijn vrouwke: als ik van haar niet mocht, tja dan wast niks è en natuurlijk voor de onvoorwaardelijke steun
    -d sponser en het Janssencyclingteam: Erik Janssen voor de kledij en het enthousiasme dat hij getoond heeft voor ons avontuur.
    -de mannen van MTB-Kattenbos: zodat de trainingskes niet zo eenzaam verliepen
    - en dan al de rest nog.




    Tom Hoeks


    Dirk Van de Schans

    Categorie:Interview
    13-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Magneetveld Resonantie Therapie

    In tijden dat het wat minder gaat, zoek je naar mogelijkheden om het herstel te bevorderen en zo hoorde ik voor het eerst over  Magneetveld Resonantie Therapie :  iets voor mij,  maar ook één van de meest succesvolle toepassingen in de sport. Ik legde mijn oor te luisteren bij een specialist terzake .

     

    Fons,

    Eindelijk eens even tijd om een interview te doen aangaande Magneet Resonatie Therapie.

    Ik weet dat jij daar al lange tijd mee bezig bent hier in Belgie en ik ben nieuwsgierig.

    Jij werkt als Super Visor en Health technician van MediConsult (Duits fabricant van MRS 2000 systeem)

     

    Dus mijn eerste vraagje :  wat moet ik me voorstellen bij Magneet Resonatie Therapie ?

    Pulserende magnetische velden worden gebruikt, omdat constante magnetische velden niet kunnen doordringen in het hele lichaam en ook het lichaam van de cellen snel gewend raken aan een constant magnetisch veld.

    De pulserende velden kunnen worden geoptimaliseerd in de juiste frequentie van de trillingen.

     Zo zal het effect van het gehele systeem op lange termijn  vele voordelen brengen. 

    Het juiste pulserende veld heeft een positief effect op degeneratieve ziekten zoals osteoporose, hart-en vaatziekten, artritis en diabetes.

    Tevens zal de problematiek van de cellulaire regeneratie (anti-effecten vergrijzing) aangepakt worden door een betere stofwisseling en een versterkt imuunsysteem.

     

    Hoe is het dan met de magnetische velden in onze omgeving ?

    Onze planeet is een constant en natuurlijk magnetisch veld en het is dit veld, dat vele dieren kunnen detecteren en zo kunnen ze vertrouwen op migratie en navigatie.

    Onze waarneming van deze magnetische velden is veel minder acuut als sommige van onze andere zintuigen die sterker ontwikkeld zijn.

    Nochtans is het belang van dit heilzame en natuurlijke magnetische veld op onze organen, een vaststaand gegeven De wetenschap heeft reeds lang bewezen dat we zuurstof nodig hebben voor onze gezondheid net als  we behoefte hebben aan een goede voeding, en voldoende beweging.

    Al deze levensnoodzakelijke effecten worden gevoed door het natuurlijke magnetische veld van de aarde.

     

    Ons huidig dagelijks milieu is er een van vele kunstmatig opgewekte elektromagnetische velden. 

    We leven, zo u wilt, in een constante 'electomagnetic smog' die het subtiele evenwicht dat onze aarde heeft aan het wankelen brengt.

    Het natuurlijke veld is verschoven door de onderbreking van de moderne gadgets zoals mobiele telefoons en hun masten, personal computers en monitoren, alsmede zoals alle andere talrijke elektrische apparaten en leidingen die onze huizen vullen.

     

    Deze electomagnetic smog kan interfereren met de activiteit van levende organismen (onze cellen). 

    Elektromagnetische velden kunnen schadelijk zijn zowel door hun invloed als in hun effecten. 

    Aan de ene kant kunnen ze  zeer storende effecten produceren, die kunnen leiden tot een slechte gezondheid, aan de andere zijde kunnen ze worden gebruikt om de metabole activiteit te stimuleren en te verbeteren van de cellulaire gezondheid van het individu. 

    Dit is echter afhankelijk van de juiste  frequentie en de aard van de trillingen.

     

    Weldadige en therapeutische effecten  worden geproduceerd door pulserend magnetisch velden. 

     

    Dat is duidelijk maar wat is nu het effect van de magneetmat op het lichaam?

    De MRS 2000 mat stuurt  een pulserend magnetisch veld door het lichaam binnen het bereik van het biologische systeem, en verbetert daardoor langs natuurlijke weg en vooral volledig vrij van bijwerkingen, de energiestatus van de mens.

     

    En wat is dan de uitwerking voor de gebruiker?

    Het menselijk lichaam produceert en zendt elektromagnetische golven uit.
    Deze vorm van zwakke straling van licht en fotonen word uitgezonden door een biologische systeem dat bestaat uit cellen.

    Deze deeltjes worden hierna aangeduid als Luminous "biofotonen", energiek in de natuur.

    Deze biofotonen zijn van essentiëel belang om de stroom van informatie, zowel in en uit cellen.

    Cellen moeten kunnen communiceren met elkaar en hun hele netwerk, en het is deze stroom van informatie die het mogelijk maakt om metabolisme en celgroei  plaats te laten vinden.

    Deze uitwisseling van informatie is onafscheidelijk van de correcte werking van de cel en is daarom ook van fundamenteel belang voor het goed functioneren van het organisme.

     

    Wat is dan het uiteindelijk resultaat ?

    Daar de bovengenoemde effecten al binnen een behandeling van 8 minuten kunnen worden aangetoond,

    is het MRS 2000 systeem  uitermate geschikt voor herstel en  prestatieverbetering.

     

    Het meer Algemene resultaat vertaald zich in :

    - verbetering van de doorbloeding en microcirculatie

    - meer zuurstof in het bloed

    - verbeterde stroming van het bloed

    - algemene stofwisseling-activering

    - verbetering van de functie en regeneratie van de cellen

    - verbetering van de regulering, communicatie en coördinatie

       van de cellen onderling

    - meer particiële druk in de haarvaten

    De specifieke werking op stofwisseling van het skelet:

    - op grond van de reactie van het piëzo-elektrische effect kan de afbouw van

       bot- verlies verlangzamen, of worden verhinderd

    - door activering van de calciumstofwisseling en bevordering van de opname

       van calcium in de botten, is een langzame verbetering van de botstructuur

       mogelijk

    - indirecte positieve werking door regulatie van het hormoonsysteem,

       dat een belangrijke rol speelt bij het sturen van de mineraalstofwisseling

    - via de algemene werking wordt ook het skelet

       positief beinvloed, vooral van belang bij bv osteoperose

     

    Hoe is de sporter en specifiek een mountainbiker ermee gebaat?

    Elke sporter zowel de amateur als de professioneel is hiermee gebaat , alleen dient men voor elke sport specifiek te kijken welke prestaties er van de sporter en zijn lichaam gevraagd worden.

    In functie daarvan kan men het programma van de MRS 2000 mat aanpassen.

    Ik geef U hierbij een korte opsomming van mogelijkheden :

    -Bij de trainingen ondersteunt MRT o.a. bij opwarming, krachttraining, capillarisatie en tonolyse.

    -Bij de blessures verkort MRT aanmerkelijk de herstelperiode, men kan veel sneller terug kan gaan trainen.

    -MRT verhoogt de sportprestaties op een verantwoorde, gezonde en natuurlijke wijze.

     

    Training opbouw : ter voorbereiding en in de periode tussen de wedstrijden

     

    Opwarmen : het voorbereiden van het lichaam op belastingen, het mogelijk maken om sneller te presteren

                          en het risico van blessures te verminderen. Ondersteuning en verkorting van opwarmfase.

     

    Kracht : Verhoogt de maximale kracht en de contractiesnelheid van de spieren.

                   Aanvulling op conventionele krachttraining.

                   Vooral ter verbetering van intensieve, kortstondige belastingen,

                   bijv.: voetbal,,alpineskiën,,bodybuilding.

     

    Elasticiteit : Verbetert de snelheid van de maximale spierspanning bij korte duur en het effect van

                         Explosieve bewegingen bij springen, sprinten en werpsporten.

                         Verhoogt de snelheid van spiercontracties.

     

    Aërobe uithoudingsvermogen : Voor prestatieverbetering bij langduursport verbetert de zuurstofopname

                                                         van de spieren, activeert de langzame spiervezels,

                                                         bijv: bij langlauf, marathon,triatlon, mountainbiken etc.

     

    Anaërobe uithoudingsvermogen : Optimaliseert het belastingsprofiel voor extreme hoge sportbelastingen

                                                             van gemiddelde duur zoals hardlopen op middellange afstanden, korte

                                                             afstand, zwemmen en wielersprints.

     

    Capillarisatie : Verhoogt de doorbloeding in de spieren en ontwikkelt de haarvaten,

                              vooral in de snelle spiervezels.

                              Ideale aanvulling bij training van het anaërobe uithoudingsvermogen.

                              Tevens in het bereik van de algemene gezondheidszorg voor regulatie van de doorbloeding.

                              Verbetert de bloedstroom in de aderen en helpt bij “zware benen”

     

    Tonolyse : Ter vermindering van de spierspanning en vermindering van acute spierpijn.

     

    Actieve ontspanning : Verhoogde doorbloeding versnelde afbouw van afvalstoffen,

                                          Begunstigt de afgifte van endorfine.

                                          Minimaliseert de uitwerking van spierpijn.

                                          Geeft in de kortst mogelijke tijd na een zware inspanning de kracht weer terug.

     

    Ontspanning : Algemene ontspannende en regulerende werking op het lichaam.

                            Verbeterde doorbloeding,  pijnverminderende werking.

     

    Sportblessures allerlei : naast voldoende rust en voldoende vitaminen en mineralen etc. kan MRT zeer

                                            doeltreffend en werkzaam ingezet worden.

     

     

    Hoe dikwijls moet je zo’n mat gebruiken?

    Het hele MRS 2000 Med systeem bestaat uit een grote mat (volledig lichaam)

    een kleine mat en een staaf.

    Voor het algemeen onderhoud en ondersteuning van het ganse lichaam gebruikt U best de grote mat en dit tweemaal per dag ('s morgens en ‘s avonds) telkens 8 min

     

    De kleine mat en staaf zijn eenvoudig uitgedrukt de natuurlijke pijnstillers d.w.z. als er zich acute zaken voordoen zoals blessures na valpartijen, overbelasting van spieren enz.

    Kan je voor grotere opervlaktes de kleine mat gebruiken.

    Voor kleine plaatsen bijvoorbeeld een verstuikte duim, tandpijn, enz gebruik je de staaf

    (is eigenlijk acupunctuur zonder naalden).

    Zeer belangrijk deze beide pijnstillers werken zeer snel effectief en vooral zonder nevenwerkingen.

     

    Beste Fons,  hoe zou je nu dit hele verhaal even kort en bondig en vooral begrijpelijk kunnen  samenvatten?

    Wel Lily ,  beeld U nu even in dat de mens een piano zou zijn dan is de klankkast van de piano het menselijk lichaam en de snaren zijn de menselijke cellen.

    Als alle snaren juist afgestemd zijn kan men een pianist op die afgestemde piano allerlei melodietjes laten spelen en die zullen steeds mooi en harmonieus klinken.

    Indien er een snaar niet goed is afgestemd zal diezelfde pianist hier nog wel allerlei melodietjes kunnen op spelen maar die zullen niet meer mooi en harmonieus klinken.

    Meer nog als hij op deze ontstemde piano lang zal blijven spelen zullen ook de andere snaren zich ontstemmen.

    Deze piano heeft een gespecialiseerde pianostemmer nodig om terug afgestemd te worden.

    Dan kan er weer mooi en harmonieus op gespeeld worden.

    Wel het MRS2000 systeem is de gespecialiseerde pianostemmer van het menselijk lichaam.

     

    Mooi verhaal maar wat is de kostprijs van zo’n mat?

    In eerste instantie bestaat de mogelijkheid de mat gratis uit te testen gedurende één maand.

    Je dient dan via mij een huurcontract te ondertekenen en 265euro te storten naar Mediconsult Duitsland,

    Dit is 250 euro waarborg en 15 euro verzendkosten.

    Gedurende die maand volg ik de kliënt op en stuur bij waar nodig is.

    Na een maand kan de klant beslissen :  neemt hij/zij de mat niet dan dient hij/zij die terug te sturen naar Duitsland (op eigen kosten) en word de waarborg van 250euro terug gestort.

     

    Beslist de klant na één maand om de mat te behouden word de 250 euro afgetrokken van de aankoopsom welk 2734 euro bedraagd inclusief  BTW.

     

    Ik heb zo het vermoeden dat vele mensen dit een dure aankoop vinden.

    Als ik deze som nu even vergelijk bij wat men uitgeeft aan materiaal om een lichtere fiets te hebben, om een beter bollende fiets te hebben enz enz. en ik zie dan hoe één valpartij soms een eind maakt aan dat dure en mooie materiaal en men dus opnieuw moet inversteren.

    Dan vind ik persoonlijk een investering van 2734euro in het menselijk lichaam dat die fiets -of die sportprestatie moet leveren maar weinig,  hoor. Zeker gezien het feit dat het MRS2000 systeem onverslijtbaar is (ik zelf werk met een mat van 20 j oud) en er is ook 3 jaar garantie op het systeem.

    Deel nu 2734 euro door bijvb. 10 jaar dan spreken we hier over een inverstering van 22 euro per maand.

    Als ik dan nog even mag opmerken : deze mat is dan niet alleen bruikbaar voor de sporter , maar ook voor zijn ganse famillie voor welke(gezondheids) probleem dan ook, dus ook voor U.

    Ook andere besparingen zoals:  minder bezoeken aan dokter, kine, enz

    Om nog maar te zwijgen over minder gebruik van medicijnen en zo ook minder belasting voor het lichaam om te verwerken.

     

    Zo  Lily,  ik hoop dat ik in deze korte tijd toch een beetje heb kunnen duidelijk maken wat MagneetResonatieTherapie inhoud en betekend voor het menselijk lichaam.

    Tevens bedank ik U bij deze voor dit interview. 

    Ik weet maar al te goed dat Uw blog druk bezocht word en door dit gesprek kunnen er misschien  geïntresseerden contact opnemen met mij voor meer informatie en mogelijkheden.

     

    Dank U wel

     

    INTRESSE of DEMONSTRATIE neem contact met :

    Alfons Bertels 

    tel    : 03 411 28 50

    Mail : Alfons.Bertels@skynet.be


    Categorie:Interview
    15-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hilde Quintens duikt weer op
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dirk Cornu, Medard Claes, Frans en Marcel Aerts, André Coppers , Pierre Lamborelle  ,David Galle en Michel Parmentier  zijn namen die bij de mountainbikeliefhebber van het eerste uur een belletje doen rinkelen.
    Bij de dames waren Lory Laroy en Hilde Quintens destijds de leading ladies in de MTB.
    Hilde Quintens was ongetwijfeld de pionier bij de vrouwen : ze was overigens van alle markten thuis .

    Ze werd in geboren in Zolder 1964 en  behaalde haar eerste Limburgse titel  XC in 1991. Die provinciale trui wist ze in de loop van haar rijkgevulde carriere  nog 8 te bemachtigen.

    In deze discipline werd ze nationaal kampioen in 2000 en 2001 en werd nog 6 keer vice kampioene van Belgie. In 2001 en 2002  werd ze tot  Benelux kampioen  gekroond.

    Intussen hield de moeder van 3 opgroeiende tieners zich met succes bezig met afdalen. Haar eerste nationale titel haalde ze in 1992 en de laatste pakte Hilde Quintens in 2000.Verder werd de Limburgse Benelux DH kampioen in 1995-‘96 en ’97. Chateau d’ Oex in Frankrijk blijft in het geheugen gegrift  : daar haalde de Limburgse het goud op het WK voor masters in 1997.
    Op 34 jarige leefdtijd , dus in 1998 , werd ze Europees downhill kampioen en dat wist ze het jaar erop nog eens te herhalen.

    Quintens deed  met succes an duo-slalom ; ze was 4 jaar de beste Belgische wat haar ook de tricolore trui in deze discipline opleverde. We spreken van 1994-1997-1998 en 1999. In 1997  haalde ze naast de Belgische titel  ook het goud op het Benelux  kampioenschap.

    Zelfs in het veldrijden kon Quintens aardig haar mannetje staan. In 2003 won ze het BK voor Anja Nobus en Veerle Ingels. Ze stond tussen 2002 en 2007 vier  keer op het podium. 2003 was één van haar topjaren, toen ze naast de Belgisch titel  ook nog Wielsbeke  en Overijse won ,  wat haar de tweede plaats in de wereldbeker voor vrouwen opleverde.
    Op 42 jarige leeftijd wist ze een tweede tricolore trui in het veldrijden te behalen door in Tervuren, Kathy Ingels en Anja Nobus te verslaan.  Haar laatste podium  haalde ze in Hamme Zogge. Ze werd derde na Loes Sels en Kartien Aerts .
    Terwijl de dame uit Lummen de successen  aan elkaar rijgde , zetten  haar zonen Pieterjan en Jo Pirotte hun stappen in de wielerwereld en stond ze de jonge wielrenners met raad en daad bij.

    Tijdens de laatste jaren van haar sportieve loopbaan heeft ze ook wat wedstrijdjes op de weg gereden en ook daar kon ze ook haar vrouwtje staan. Jammer genoeg werd ze in 2008 getroffen door een ernstige ziekte en  begon ze te sukkelen met haar gezondheid .

    Quintens heeft meer dan eens  laten blijken dat ze toch wel een beetje spijt  heeft van het feit dat ze niet eerder op de weg en met het crossen begonnen is. Dan had ze misschien wel het nodige respect en de erkenning gekregen die ze verdiende. Want uiteindelijk zijn er weinig mensen  die zich nog iets herinneren van haar rijkgevulde carriere in het dowhilllen en de slalom. Zelfs de wereldtitel downhill kwam destijds weinig in de publiciteit. Enkel toen ze ging veldrijden , kreeg ze de nodige aandacht.

    Hilde : " Er zijn  nog altijd stevige discussies gaande over het vrouwen wielrennen , over  het niveau en dergelijk.  Op  het internet vind je alleen maar mijn uitslagen van het veldrijden, van mijn mountainbike verleden is er niets te vinden. Hopelijk komt er verandering in en komt er de nodige waardering voor de vrouwen in de wielersport." 

    Ondertussen kan ze het, ondanks haar ziekte nog steeds niet laten om wat kilometers met de fiets te malen en af en toe haar loopschoenen aan te trekken. Ook heeft ze de weg gevonden naar de fitness en als redster springt ze ook wel vaker in het bad om wat baantjes te trekken .
    Ze beleeft opnieuw plezier in het sporten.   De laatste weken duikt ze weer op in de MTB scene aan de zijde van haar zoon Jo,  die na enkele jaren onderbreking zijn opwachting maakt bij de beloften. 
    De foto getrokken in Gooik lokte een 20 tal reacties uit , wat betekent dat veel  fans van het eerste uur  deze veelzijdige Limburgse dame nog niet vergeten zijn.
    Het verwonderde mij dat ook de jonge garde zijn bewondering uitdrukte voor haar prestaties en haar  dikwijls als grote voorbeeld aanhaalde.


    Categorie:Interview
    04-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gunn Rita Dahle even anders
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een interview kan ik het moeilijk noemen.

    Mijn gesprek met de Noorse Gunn Rita Dalhe  in Offenburg  begon met herinneringen op te halen uit de ‘goeie ouwe tijd ‘. Het bracht ons terug tot in 1995 , het jaar dat ze met mountainbiken begon en een contract tekende bij American Eagle.  

    Destijds leefde en trainde ze in Nederland en in Oss maakten we voor het eerst kennis.

    Achter de schermen van de groene Merida tent , kwam het tot een gezellige babbel over van alles en nog wat.

    Natuurlijk kwam ook haar oogappel Bjornar  ter spraken. “ Een echt wonder!  “ noemt de Olympische kampioene van 2004 hem. “ Hij is in maart één jaar geworden en gelukkig valt mijn gezin en de sport nog altijd te combineren. Ik ben een trotse moeder  , maar hou nog altijd heel veel van de sport. Voorlopig is alles nog goed haalbaar ,  vooral dankzij de hulp van mijn familie en mijn man Kenneth.”

    Ons gesprek dwaalde verder af en we hadden het voor  één keer niet over mountainbiken,  maar over Noorwegen, haar mooie , maar dure vaderland dat ik kende van  een vakantie.

    “ Als je het je kan veroorloven is Noorwegen schitterend. Vooral de mooie natuur trekt de mensen aan. De inwoners zijn er puur en eerlijk . Ik ben 37 jaar geleden in Stravanger geboren , dat stadje aan zee met de witte, houten huisjes. Nu wonen we sinds vorig jaar in ons nieuwe huis in Sandnes en het bevalt ons . Waarschijnlijk ben je langs mijn ouderlijk huis voorbij gelopen”

    Met  de eerlijkheid van de mensen hadden we beiden totaal  verschillende ervaringen. Toen mijn man enkele jaren geleden zijn schoenen vergat in een hotel in Oslo, werden  ze na één telefoontje, amper twee weken later terug in Belgie bezorgd.

    “ Bij mij was het juist andersom!  “ zei mevrouw Flesja “ Ik liet  op het hotel in Houffalize mijn fleece vest en een paar fietsschoenen liggen en heb verschillende keren getelefoneerd, maar heb er nooit meer iets van teruggezien.”

    Natuurlijk kende ze ook de typische Noorse vismarkten en toen ik over walvissenvlees begon kwam ze pas goed op dreef.

     “ Jullie op het vaste land kennen alleen maar het  doden van walvissen en hoe verschrikkelijk en gruwelijk het allemaal verloopt. Maar weet je hoeveel tonnen vis zo’n dier per dag eet ? Tonnen vis . Heb je al eens een walvis gezien , hij kan gemakkelijk 30 m lang worden. Wat een impact heeft zo’n beest op het visbestand … Ik weet dat de walvisjacht omstreden is, maar er moet op bepaalde soorten gejaagd worden. Anders eten ze de zeeën helemaal leeg. Tegenwoordig worden die dieren op een verantwoorde manier gedood. In Noorwegen hebben ze al die verdragen van de Walvisvaartcommissie niet ondertekend en de regering laat zelf de export van het vlees toe.  Omdat ik vegetariër ben,  eet ik het zelf nooit  , de walvis is immers een zoogdier ; maar in mijn land is het een echte delicatesse. “ pleitte ze vastberaden.

     

    Helaas  kwam er na een half uur een einde aan het intiem onderonsje , want het Multivan Merida team was aan eten toe. 

    Jammer , want het was voor mij  een openbaring;  verhelderend en leerzaam,  en we hadden nog uren kunnen doorgaan. Haar pleidooi over de walvisvangst stemde tot nadenken.

     

    Een volgende keer gaan we het waarschijnlijk weer over de koers hebben, over haar carrière en haar ontelbare titels.


    Categorie:Interview
    26-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Better Mountain Biking

    Sinds jaar en dag engageren Jan Van Herck en Jeffry Goethals zich in allerlei mountainbike activiteiten, waaronder het rijden van toertochten, marathons en wedstrijden, het schrijven van artikels voor O2bikers magazine en het begeleiden van sporters in hun geliefde activiteit. Ze geven ook praktische opleidingen met als doel hun kennis en kunde op het gebied van mountainbike te delen met andere liefhebbers van de sport. Om hun ding een naam te geven werd onlangs Better Mountain Biking opgericht!

    Ik was eens benieuwd hoe het hun verging en wat ze allemaal te vertellen hadden en ging mijn neus opsteken bij dit olijke duo.
    Trouwens, Jeffry  ken ik nog uit een ver verleden , van in de tijd dat hij samen met onze zoon in de jeugdreeksen actief was.
    Het zijn dus mannen die weten waar ze over praten.

     

    Stel jullie even kort voor?

    Jeffry: “Ik was reeds eind jaren 90 actief bij de jeugd en ben nadien overgeschakeld naar de marathons. Ik kwam vroeger fysiek altijd te kort en moest dus alles compenseren door mijn techniek. Zo werd ik, enigszins noodgedwongen, een van de meest technisch begaafde renners van het jonge XC-peloton.”

    Jan: “Ik leerde Jef kennen tijdens onze studies aan de VUB en ik kocht zelfs mijn eerste MTB via hem. Ondertussen heb ik al heel wat watertjes doorzwommen en ben ik volledig gek geworden van het mountainbiken. Ik schrijf ondertussen voor O2 Bikers magazine! “

    Jeffry:”Onze passie voor het biken delen met anderen, is dan ook de belangrijkste missie van al onze projecten!”

    Jan: ”Ja en dat altijd op een professionele, tegelijk relaxte en aangename manier.”

     

    Wat leer je zoal tijdens zo'n opleiding?

    Jeffry: “Tijdens een opleiding van een volledige dag leer je aan de hand van filmanalyse, demonstraties en heel veel opbouwende oefeningen waar en hoe je je techniek kunt verbeteren, hoe je een beter inzicht krijgt in hindernissen en vooral ook hoe je onbewust beter begint te mountainbiken.”

     

    Jullie spreken van filmanalyse?

    Jan: “Ja, want we zijn overtuigd dat jezelf zien op beeld een belangrijke extra dimensie geeft aan het leerproces. In het heetst van de strijd ben je als rijder soms zo op je acties gefixeerd dat je het grote plaatje vergeet. Je kunt zo nadien samen op een rustige manier vanuit een derde persoonsstandpunt kijken hoe het beter kan.”

    Jeffry: “En niet te vergeten, we doen tijdens een opleiding meer dan enkel techniektraining, er wordt ook gesproken over trainings- en voedingsleer en het onderhouden en tunen van de bike.”

     

    Welke doelgroep(en) spreken jullie aan?

    Jeffry: “Onze opleidingen zijn opgedeeld in 3 verschillende niveaus. Je hebt, respectievelijk in stijgende lijn van moeilijkheid, de Beginner, Advanced en Expert gradaties. Zo richten we ons op de absolute beginneling, de gemiddelde toertochtrijder of de meer gevorderde marathon/wedstrijdrijder.”

     

    Jan: “We doen ook opleidingen op maat voor specifieke groepen of bedrijven. Zelfs individuele begeleiding behoort tot de mogelijkheden. De opleidingen gaan meestal door in de omgeving van Brussel, maar indien gewenst werken we over het ganse Belgische grondgebied

     

    Is dit jullie full-time job?

    Jan:”Nee hoor, ik werk in het onderwijs en maak daarnaast trainingsschema’s voor een aantal atleten”.

    Jeffry:”Ik start binnenkort met een nieuwe job in de fietsbranche, een job waar ik veel tijd en energie ga insteken. Maar net omdat het in de fietsbranche is zal het zeker te combineren zijn.”

     

    Wanneer gaat jullie eerstvolgende opleiding door?

    Jan: “Die kwam er in principe heel snel aan! Maar door een valpartij van Jeffry moeten we onze planning aanpassen. Alle wijzigingen worden zo snel mogelijk gecommuniceerd via de site en Facebook.”

    Jeffry: “Voor de bikers die op Facebook zitten is er trouwens goed nieuws! Als je lid wordt van de Better Mountain Biking groep maak je kans op een op een gratis deelname aan een Advanced opleiding!”

     

    Bedankt jongens en voor Jeffry een spoedig herstel!

     

    Alle informatie en de agenda van 2010 vind je op http://www.bettermountainbiking.be/










    Categorie:Interview
    26-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vincent Seynave out !

    De inmiddels 32 jarige Vincent Seynave kreeg de MTB microbe in 2004 te pakken. Toertochten was zijn passie en niets wees er op dat hij nog ooit competitie zou rijden. Naar aanleiding van zijn valpartij in Thieusies en de daarop volgende operatie voelde ik de Eliza Orbea biker uit Wervik aan de tand.

     

    Wanneer is het allemaal begonnen voor jou ?

    Ik was al van mijn 5 jaar aan  het voetballen en in 2004 kwam er plots het mountainbiken bij.

    Per  toeval op verlof in Houffalize, toen daar de  World Cup  plaats vond  : ik ging ook mee rijden en ik was meteen verkocht. Van toen af aan werd er toch wel meer gebiked , dan gevoetbald.

    Het volgende jaar nam ik een vergunning en was vertrokken, ik had me lid gemaakt bij de "Frontbikers" uit Ieper.

    Daar reed ik zo'n 4 jaar ,maar het was louter  recreatief. Ik was ondertussen gestopt met voetballen en keek uit naar een team dat wedstrijden reed.

    Zo kwam ik bij "De Groene Linde" van Ieper terecht.

    Allemaal jonge, toffe kerels waar ik eigenlijk al geregeld mee optrok. Van het één kwam het ander , en ik werd dus lid van het team.

     

    Wat veranderde er ?

     

    Veel ! Dat jaar kwam er een complete verandering in hun ploeg . De naam veranderde in Casa Verde Racing Factory.  Er kwamen nieuwe kleren, nieuwe renners, en daar was ik er  eentje van.

    Voor mij was dit allemaal nieuw :  ploegvoorstelling, teamfietsen, een stand op de wedstrijden, mensen die bevooraden..it was fun.

     

    Casa Verde bestaat dat nog ?

     

    Neen, dit jaar kwam er dus  weer een belangrijke verandering. Het werd  Eliza-Orbea met weer nieuwe sponsers , nieuwe kleren en andere  bikes.

    Het nieuwe bestuur heeft er meteen werk van gemaakt en de ploeg met een UCI statuut beloond ! Nu zitten we dus met een A team (UCI renners) en een B team.

     

    Kon jij er wat van opsteken ?

     

    Voor het eerst werd er specifiek getraind op de mountainbike, wat me tot op heden goed uitkwam in de wedstrijden en mij in Pepingen een eerste podiumplaats in de funklasse opleverde !

     

    Hoe verliep het seizoen verder ?

     

    Jammer genoeg kwam ik vorige zondag in Thieusies  ten val ; balans een gebroken sleutelbeen!

    Woensdag ben ik  geopereerd en er werden plaatjes en bouten ingestoken.  Dus nu is revalideren aan de orde , al hoop ik zeer gauw terug te kunnen fietsen! Graag had ik er terug gestaan tegen de Grand Prix in Antwerpen, om dan de week erna de LCMT te kunnen aanvangen.

    Nu, we zien wel waar we komen.... en geduld is een schone deugd !

    En..hoe gaat het nu met je ?

    Het is wel een grote snee en ik heb nog pijn, maar kan me behelpen met pijnstillers. Ik ben terug thuis en het begint  al terug te kriebelen. Ik hoop snel terug op de rollen te zitten.


    Bedankt , Vincent en een spoedig herstel.






    Vincent Seynave in betere tijden

    Categorie:Interview
    12-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Guido Feyaerts over NODRUGS

    Het seizoen staat voor de deur en ook voor het jonge Nodrugs team wordt de spanning met de dag groter.

     

    Wij legden ons oor te luisteren bij Guido Feyaerts , de mechanieker van het team en vroegen ‘een oude rot in het vak ‘ of Nodrugs klaar is voor het nieuwe seizoen.


     -De Granville fietsen staan allemaal in mekaar , onze jongens en meisje hebben al een stage achter de rug in Buttonville . Er werden al enkele clinics met Maarten  Gijbels afgewerkt en ze kregen een namiddag technische bijscholing over de fietsen en het materiaal.

     

    Wanneer gaat Nodrugs van start ?

     -Normaal was het de bedoeling met gans de ploeg aan te treden in Bertrix . De wedstrijden in Dinant ,Thieussies en Bambrugge  vallen in volle examen periode, waardoor er maar  sporadisch een renner van het team zal  aantreden.
    We zullen  met het wegvallen van Bertrix een beetje moeten schipperen.

     

    En het materiaal ?
     
    - De fietsen zijn top!  Speciaal is de blauwe kleur van de Sram en Magura onderdelen, die niet in de handel verkrijgbaar zijn,  alsook de blauwe Crankbrother wielen en blauwe Nokons .

    Alle overnachtingen voor de verre wedstrijden tot en met Malmedy zijn geboekt . De nieuwe tenten worden deze week geleverd,  dus nog enkele weken geduld en we kunnen er in vliegen.

     

    Het zal aanpassen worden bij het nieuwe team ?
     
    -De grootste verandering voor mijn zoon Wouter en mij,  zal zijn dat we geen elite renners hebben in ons team. Nadat de jeugd gereden heeft,  hebben we nu tijd zat om al het fietsmateriaal terug in orde te brengen ,wat zeker niet slecht is.

     

    Wat zijn jou  verwachtingen ?
     
    -Het valt af te wachten hoe de reeksen er gaan uitzien. Trekken  de UCI teams met hun jeugd naar het buitenland ? Gaan de Nederlanders nog in grote getale de grens overkomen nu het geen Benelux Cup meer is  ? Er zijn enkele smaakmakers bij de elites weggevallen : Hans Urkens  neemt een sabbatjaar, Chico stapt over naar de masters,  Jimmy Tielens trekt naar het buitenland en ook de beste Belgische beloftes wagen hun kans in de Bundesliga  en Wereldbekers.  Daarbij gaan nog een paar van de betere juniores de buitenlandse toer op .

    Afwachten dus hoe de eerste wedstrijden zullen verlopen .

    Misschien komen er een paar andere dames en jongens op het voorplan en  dat is zeker niet slecht voor de sport.






    Categorie:Interview
    24-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Scott Goeman Cycling Team met Kristien Nelen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Naar aanleiding van de voorstelling van het Scott-Goeman Cycling Team vuurde ik een aantal vragen op Kristien Nelen af. Op de man af beantwoordde de Belgische kampioene vragen die mij al lang op de lippen lagen.

    Van Pervélo naar Scott ? Wat was de reden ?
    Meerdere renners verlieten het team waardoor het onmogelijk zou worden mij als enige nog te steunen op wereldbekers en buitenlandse wedstrijden. Het team heeft dit zelf eerlijk aangegeven. Ik ben blij dat ik bij hen kansen heb gekregen om in het buitenland te gaan rijden mét ondersteuning. Iets wat vorige jaren op m'n eentje gebeurde en dit was dan ook te merken aan de betere resultaten. Dan ben ik op zoek gegaan naar een team dat mij hetzelfde kon bieden: goed materiaal en een degelijke ondersteuning, vooral in het buitenland.

    Bij Goeman-Scott vond ik deze kwaliteiten, daarenboven zouden ze ook een UCI-team worden wat zeker voordelen had. Ze hadden ook een mooie internationale kalender, toffe teamgenoten en een superfiets. Meerwaarde was zeker dat topmerken hen rechtstreeks sponsoren waardoor ik gratis over reservemateriaal kan beschikken. Van Ritchey kreeg ik zelfs een extra wielset!

    Een UCI team,  iets nieuws : wat is de bedoeling ?
    Dat we een internationale kalender afwerken met Bundesliga, Wereldbekers en de Belgische UCI wedstrijden. Flanders en Wallonia cup zullen er niet meer aan te pas komen.
    Daarmee wil ik proberen hoger op de ranking te komen en een selectie voor EK en WK in de wacht slepen. Natuurlijk moet ik nog steeds ervaring opdoen wat dat betreft, dus dit eerste jaar in een UCI trade-team zal daar nuttig voor zijn.


    Wat wordt er van je verwacht ?
    Er is totaal geen druk. Al hoopt iedereen dat ik Belgisch Kampioene blijf natuurlijk.
    Ik denk dat ik een goed team kan vormen met de Finse Kampioene Carina Ketonen, we zijn aan elkaar gewaagd en kunnen beiden Goeman-Scott op de kaart zetten.


    Verandert er veel voor Kristien Nelen ? qua  voorwaarden, begeleiding, materiaal, vooruitzichten
    Van een "gewoon" team naar een UCI-trade team is niet niks!Zo moet ik mezelf niet meer inschrijven voor wereldbekers, krijgen we met de mobilhome een plaats op de Team-parking en krijgt begeleider Rob een "Rainbow pass" waardoor hij geen inkom meer moet betalen en we voorrang krijgen op individuelen.
    Zoals ik al eerder zei is er ook de kalender die zich nu enkel richt op UCI-wedstrijden, verder beschik ik over topmateriaal en krijg daarbij rechtstreeks steun van de topmerken zelf zoals Sram en Ritchey. Een hele verandering is dat ik kon kiezen voor de full suspension Spark, ik hoop daarmee mijn technische capaciteiten nog meer en beter aan te kunnen wenden.
    Ook op gebied van begeleiding verandert er vanalles. Ten eerste zal Jan Goeman zelf meegaan naar de wereldbekers, ten tweede heeft de Finse een manager (Merja Naroma) die overal met haar meegaat en ook ons team zal steunen. Last but not least is mijn begeleider Rob op pensioen waardoor hij veel meer mee zal kunnen gaan.
    Ik hoop eindelijk een team te hebben gevonden waar ik enkele jaren op verder kan bouwen en die me meer zekerheid kan bieden.

    Mis je je vroegere sport ( voetbal ) niet ?
    Elk jaar wat minder precies :)
    Vooral in de winterperiode kriebelt het wel om terug te voetballen, te volleyballen of een van de vele sporten die ik ooit deed weer terug te doen...
    Rob heeft altijd een bal in de mobilhome liggen, af en toe halen we die dan tevoorschijn de dagen voor de koers. Eigenlijk niet zoals het zou moeten maar het geeft veel plezier .

    Wat wens je dit jaar te bereiken?
    Eerst en vooral het behouden van de titel ! Dit jaar ben ik meer vastberaden, er is meer zelfvertrouwen, iets wat ik in 2008 miste. Toen had ik precies op voorhand al verloren. Mentaal goed zitten is heel belangrijk en ik moet gewoon nog leren meer zelfvertrouwen te hebben en erin te geloven.
    Verder wil ik me selecteren voor het EK en WK. Top 5 of beter nog podium op de Belgische UCI-wedstrijden en top 50 op de wereldbekers.

    Wat is de ultieme droom voor je ?
    Zoals iedereen: de Olympische Spelen . Maar ik weet dat het heel moeilijk zal zijn gezien mijn leeftijd. Niet voor mezelf fysiek, maar voor de mensen die bepalen wie er mee mag. Op je 30 ben je blijkbaar al te oud voor selecties enzo.
    De eerste droom is dus het WK, dan kijken we wel verder.

    Kan je iets betekenen voor de jonge garde binnen je team ?
    Ik denk van wel, maar ik heb al gezien dat de jeugd tegenwoordig veel verder staat dan wij op die leeftijd vroeger. Het kan nog altijd beter, maar ze kunnen er al wat van . Het lijkt of het niveau bij hen veel hoger ligt dan vroeger, dat is te danken aan de vele initiatieven van de Bond alsook van de MTB-scholen.

    Kan je iets opsteken van gevestigde waarden zoals Willy Moons ?
    Zeer zeker! Ik ben blij dat er zo iemand in het team is waar je op kan terugvallen. Hij heeft al veel bereikt en daar kan ik alleen maar van leren.

    Je werkt nog, is dat makkelijk  te combineren ?
    Het hangt ervan af: ik heb rustige en drukke periodes zoals bv sportkampen. Als monitor in een sportcentrum werken is fysiek een zware last. Niet enkel het lesgeven maar daarbij het lange rechtstaan, het klaarzetten en opruimen van toestellen en zelfs springkastelen. Dat is niet niks, vooral mijn rug ziet af.
    Gelukkig is dit part-time en meestal ben ik tussen 15 en 16u klaar, voordeel is dat ik overdag kan trainen. Ik heb veel respect voor degenen die elke avond nog moeten trainen, al dan niet op rollen. Dan besef ik dat ik een goed leven heb!
    Nadelen zijn dat je moeilijk recupereert en minder kan rusten tov iemand die aan een bureau zit. Ik werk met losse contracten waardoor ik een heel wisselend inkomen heb wat niet zo leuk is met zo'n dure sport...Daarom dat ik een staatsexamen heb afgelegd voor rij-instructeur waarvoor ik geslaagd ben. Ik kan na nog een mondelinge proef en stage beginnen in de rijschool op 5km van mijn deur. Ook part-time waardoor ik het nog kan combineren met mijn werk als monitor. Maar dan zal ik tenminste een vast inkomen hebben, wat toch belangrijk is voor iemand die geen topsportstatuut heeft.

    Wil je ooit je ervaringen als mountainbikers verder geven aan de jongere generatie ?
    Ja, heel graag! Daar probeer ik nu al op aan te sturen . Ik denk dat het je als regente L.O een beetje in je bloed zit zeker? Kijk maar naar Kris Hertsens met zijn MTBclinics. Liefst zou ik dan bij de Bond willen werken, maar een zelfstandig initiatief is ook een uitdaging.

    Toekomst plannen na  de MTB carriere ?
    Eigenlijk denk ik daar nog niet veel aan. Ik zal altijd willen biken denk ik, dan maar verder op nationaal niveau of wie weet: marathons of cyclocross. Tot ik erbij neerval .
    Misschien ga ik wel terug keepen ofzo... Ik kan gewoon niet zonder sport of competitie. Als dit niet meer mogelijk moest zijn ,zou ik zoals hierboven al aangehaald werd met de jeugd willen werken.

    Wie is belangrijk in je leven en in je MTB carriere.
    Mijn vriend natuurlijk die steeds 100% achter mij staat, ook al kan hij door zijn job (zelfstandige bloemist) nooit op mijn wedstrijden zijn. Ik ben blij dat hij mij de ruimte geeft die ik nodig heb om op zo'n niveau te presteren. Niet alle mannen vinden het zomaar oké dat hun vrouw elk weekend weg is, meermaals op stage gaat en elke dag weg is om te gaan trainen.
    Aan Rob en trainer Kris Henderieckx heb ik ook veel te danken. Kris heeft mij al die jaren door het MTB-wereldje geloodst van beginner tot kampioen!Sinds ik Rob ken is mijn "comfort" toegenomen: hij gaat ns mee trainen, mee naar de wedstrijden, stelt me op mijn gemak...Zonder hem stond ik nergens. Ik weet nog hoe ik in't begin (en tot voor 3jaar terug) alles alleen moest doen: een ramp met teveel stress. Nu hebben we zelfs een mobilhome.
    Als laatste nog Miel Verbraeken (Emversport Cycling Team), mijn masseur en steun en toeverlaat. Ook kinesiste Mieke Oostvogels betekent veel voor mij. Haar kids waarmee ik op pad ga, haar goede raad en vooral het afhelpen van mijn eeuwige rugklachten met het Redcord systeem waardoor ik nu meer kracht in de benen heb en nog steeds aan kracht kan winnen.

    Wie was je grote voorbeeld en wat is je mooiste ervaring tot nu toe ?
    Mijn grote voorbeeld bij de mannen is en blijft toch Filip Meirhaeghe, ondanks alles. Bij de vrouwen heb ik niet echt een voorbeeld, maar ik heb altijd opgekeken naar Hilde Quintens en ook Lory Laroy maar dat was nog voor mijn tijd .
    Mijn mooiste ervaring blijft de eerste keer dat ik Belgisch Kampioen werd, maar ook de Poolse Beskidy Trophy en mijn eerste EK in Zoetermeer horen daarbij.


    In een lang  en openhartig gesprek heeft de Goeman Scott biker uit Essen  een tipje van de sluier opgelicht.
    Ik zou haar nog wel honderd vragen willen stellen, en weet nu al wat ik haar de volgende keer ga vragen.  Vragen over gezin en kindjes zijn voor een volgende gelegenheid.


    Categorie:Interview
    21-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MTB Clinics met Kris Hertsens
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Nieuwsgierig als altijd, peilde ik naar MTB Clinics en de bedoelingen ervan
    en voelde  Belgisch kampioen Kris Hertsens  even aan de tand.


    MTB Clinics ?
    Die gedachte speelde al lang in mijn hoofd. Het is altijd een droom van mij geweest om mijn ervaringen van de laatste 20 jaar door te geven.
    De begeleiding van mountainbikers, hen een technische bagage mee te geven  en ze met raad en daad bij te staan was altijd mijn droom.
    Nu kan ik mijn grote passie vorm geven.


    Waarom  juist nu ?

    De laatste weken heb ik met Patrick Meersschaert en Davy Coenen toch even een  flinke deuk gekregen.
    Daarom ben ik eigenlijk aan mijn project begonnen, dat ik normaal gezien in de wachtkamer hield tot ik zou stoppen met competitie.
    Maar die mannen hun tegenslag heeft mij ertoe aangezet om van vandaag naar mijn doelen te streven en niet langer meer te wachten.


    Is dat allemaal te combineren met je job ?

    Ik heb de laatste weken heel wat slapeloze nachten achter de rug.
    Onderhandelen hier, besprekingen daar, organiseren van dit, aankopen van dat.
    Ik heb zelfs parttime aangevraagd op school om me volgend jaar te kunnen concentreren op het doorgeven van al mijn MTBervaringen.
    Gelukkig heb ik de fantastische steun van mijn vrouwke en van 2 formidabele bikers, Nicolas Vermeulen en Kris Henderieckx.

    Wat zijn de verwachtingen ?

    Ik heb een goed gevoel dat MTBClinics gaat aanslaan door de vele aanmoedigende reacties van bikers en geïnteresseerden.
    Er is blijkbaar nood aan training en coaching voor mountainbikers.
    Ik tracht samen met ervaren bikers als Vermeulen en Henderieckx die leegte zo goed mogelijk op te vullen.


    En het nakende MTB seizoen ?

    Hopelijk kan ik eindelijk wat beginnen trainen want daar is de laatste tijd niet veel meer van gekomen.
    Ik ben uitgenodigd door de organisatie van de UCI-marathon in Gran Canaria en hoop daar al redelijk te presteren.
    Natuurlijk zal ik daar ook een feestje bouwen want tijdens mijn trip naar Las Palmas zal ik 41 jaar worden.
    Leuke vooruitzichten!


    voor meer inlichtingen  zie : http://www.mtbclinics.be/

    Categorie:Interview


    Foto

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • MTB foto's

  • Blog als favoriet !

    Archief per jaar
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 1973
  • 1972
  • 1971
  • -0001

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs