Puenta la Reina - Logroño via Cirauqui, Estella, Los Arcos, Torres del Rio, Viana 71 km (1577 - 1648), 9.30 - 17.30 Zonnig, nu en dan wolkjes, vanaf de middag opnieuw heel warm, heet (+30 graden) en dezelfde hete tegenwind als gisteren geen MP3 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Goed geslapen, maar ik voel een steek in de onderbuik. Dan toch slecht water gedronken. Ik neem preventief een paar erceflora's. Ik hoop dat het hem niet doorzet. (In de loop van de dag niets meer gevoeld, gelukkig) Het ontbijt is pas om 9.00 uur. Ik werk de blog bij over de dag voordien. Hans en Charlie zetten hun dag goed in: een lekke band. We nemen afscheid; mogelijks zie ik hen onderweg, maar zij rijden maar tot Los Arcos. Ik heb de bedoeling om naar Logroño te fietsen wat toch wel 30 kilometer verder is. Ik haal een stempel bij Maria van het restaurant. Ze is wat aangedaan. Ik mag hier nog terugkomen, zegt ze. "Quiero ver tu mujer Hilde". Er volgt een klim van 8% over 3 km. Na 10 km nog eens een klim van 7%. Het blijft maar stijgen. De afdaling is dan ook lang. Er is veel te veel te zien. Ik kan niet telkens stoppen; anders raak ik er in geen 100 jaar. In Estella mooie foto's van een kloostergang. Er is ook een processie aan de gang met vlaggen, mannen die luidop zingen en de priester met zijn misdienaars sluiten de stoet af. Op de hoek van een straat staat een Mariabeeld in een uitstalraam. Errond staan mensen te bidden. Het doet mij denken aan thuis en aan vroeger. Mijn papa had een grote zolder; daar stond een kapel die jaarlijks van de zolder werd gehaald en op de hoek van Zomergem Boven werd opgesteld. Papa is meer dan 50 jaar koorzanger geweest. Hij heeft ooit nog een medaille voor bewezen diensten gekregen van het bisdom. Ik kom toch echt uit een katholiek nest. Het is allemaal zo lang geleden. Het monasterio de Irache is indrukwekkend. De geschiedenis is hier zeer tastbaar. Bij het klooster onder de platanen picknicken, samen met een Spaans koppel en hun klein kindje. De vent is heel spraakzaam en vindt het leuk met een Vlaming over de voetbal en van alles te praten. De lessen Spaans komen nu wel van pas en op een of andere manier begrijpen ze mij. Soms lachen ze met de woorden die ik kies. Aan het klooster kan je ook wijn degustreren. Het kost niets en je hebt de keus: water of wijn, allebei uit een kraantje. 2 copas de vino, por favor. Het smaakte. In Los Arcos haal ik een stempel bij de vrijwilligers van het Vlaams Genootschap. Het is er zeer druk. Vele wandelaars komen strompelend binnen. Ze zijn van alle nationaliteiten. Een oude Amerikaanse vrouw met Alzheimer krijgt de gepaste opvang. Ik krijg van een van de vrijwilliger een foldertje van een gloednieuwe albergue in Logroño. Het fietsen is weer zeer afmattend, nog het meest door de hitte. !Que calor¡ Zelfs de Spanjaarden zitten te puffen. Vlak voor het binnenrijden van Logroño neem ik de wandelroute van de stappers en wat passeer ik? Het alombekende huisje van Maria die in opvolging van haar moeder de wandelaars een stempel en een aanmoediging geeft aan de vele pelgrims die er passeren. Ook Arnaut van Woestijnvis is hier langsgekomen. Ik neem de tijd om met haar wat te praten. De albergue in Logroño is inderdaad van recente datum. Het onthaal van Virginia heel vriendelijk. Ik kan er slapen voor 10 euro. In een tapasbar kijk ik naar de laatste 20 minuten van de match België - Rusland en zie de Belgen winnen, tot groot jolijt van de andere mensen in de bar. Ik bestel nog een rode wijn. Er breekt voor de tweede keer een hevig onweer uit boven Logroño. Als dat zo zit voor morgen wacht mij een "deugddoende" douche op de fiets.... Neen, vrienden, deze keer geen schone Italiaanse of grappige Quebecoise ontmoet. Ge kunt niet alles hebben. Maar het gedacht dat Basje op dit moment ligt te dromen van de Belgische voetbal is voor mij meer dan genoeg...