Ik kan niet geloven wat er allemaal gebeurd is vandaag. Het is precies een mirakel, alsof God eindelijk op mijn gebeden heeft geantwoord. Charlie is teruggevonden. Hij is gezond en wel thuisgekomen en ik heb hem gevonden. Deze dag is tegelijkertijd de beste en ergste dag van mijn leven. Enerzijds ben ik dolgelukkig dat Charlie terug is, maar anderzijds heb ik iemand het leven ontnomen uit zelfverdediging. Het was niet zomaar iemand maar mijn buurman, Dan Miller. Uit bezorgdheid ben ik even bij hem langsgekomen, aangezien ik en nog andere buren hem al een tijdje niet meer hadden gezien in zijn tuin. Hij deed niet open en achteraf gezien is wel duidelijk waarom, maar toch ben ik binnen zien te komen en toen zag ik hem. Charlie. Ik kon mijn ogen niet geloven. Dans zoon is gestorven tijdens een storm enkele jaren geleden. De politie denkt dat hij Charlie heeft ontvoerd om zo het gevoel te hebben dat zijn eigen zoon nooit is gestorven. Ik kon Charlie daar niet achterlaten. Wat daarna gebeurde ga ik niet aan jullie neus hangen, het nieuws zal er wel vol van staan... Het belangrijkste is dat Charlie terug is.