Voor een vriendin die fotografie studeerde, poseerde ik als naaktmodel. Het onderwerp van haar tentoonstellingswerken 'natuur(lijk)!!!' betrof een reeks kunstzinnige zwart -wit foto's in een lege loft. Ik heb weinig scrupules en zat er dan ook niet mee om haar hierbij te helpen.

De dag van de tentoonstelling echter was ik bloednerveus. Het is toch vreemd om jezelf in full size aan een muur te zien prijken, met enkel het gebrek aan kleuren om je achter te verbergen. Ik had voor de gelegenheid mijn haren laten loshangen zodat ik de helft van mijn gezicht kon maskeren. Gewapend in een zwart kleedje en zwarte laarsjes, stijlvol heet zoiets, stond ik voor één van de foto's. Een man van een jaar of veertig voegde zich bij me. 'Knap hé juffrouw' zei hij. Ik knikte en glimlachte een beetje gegeneerd. 'Sara is dan ook een geweldige fotografe' mompelde ik. De man keek me aan met een blik vol onbegrip en sprak toen 'oh, maar ik bedoelde niet de foto, enkel de dame die erop staat'. Ik zonk haast door de grond. Als dat zijn pick-up line was, had hij nog wat werk aan de winkel. 'Vult zoiets u niet met jaloezie' vroeg hij? Verbouwereerd vroeg ik waarover hij het had. 'Wel' zei hij, 'wilde u niet stiekem dat u er zo uitzag'. Totaal van mij stuk gebracht, ben ik de zaal uitgelopen.

ter info - De tentoonstelling loopt niet meer.