27-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Elke maand worden enkele dorpjes bezocht om kinderen tussen 0 en 5 jaar te vaccineren. Vandaag ging ik mee met de verpleegkundige en de zorgkundige om de vaccinaties te geven en geïmpregneerde muggennetten uit te delen. We bezochten Kokokou en Bonibarifa. Bij de geboorte krijgt het kind een oraal poliovaccin, in de vorm van druppeltjes, en BCG, dit is een vaccin tegen pneumococcen. Op 6 weken, 10 weken en 14 weken krijgt het kind een vaccin tegen DTP (difterie, tetanus, pertussis), polio en pneumococcen. Op 9 maand krijgt het kind een vaccin tegen de mazelen en tegen tuberculose. Ten slotte krijgt het kind op 12 maand nog een vaccin tegen de mazelen. Het was leuk om het dorp te bezoeken, maar moeilijk om vertrouwen te winnen bij de vrouwen. Ik kan enkel de begroeting, verder kan ik niet met ze praten omdat ze geen Frans kunnen. Ik had tijdens het toedienen van de vaccins een discussie met verpleegkundige Gertrude. Ik denk dat een vaccin in de spier wordt toegediend en daarom gaan we de huid strekken, loodrecht prikken en de naald niet volledig in de patiënt prikken. De techniek die verpleegkundige Gertrude mij aanleert is vergelijkbaar met een subcutane toediening. Er wordt een huidplooi genomen en de (intramusculaire) naald wordt schuin in de huid geprikt. De naald gaat volledig in de patiënt. Ze dient de vaccins snel toe. ‘Envoyez, envoyez’, roept ze. Het was een aanpassing, maar een goede ervaring.

25-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Vandaag kwam een man in het gezondheidscentrum met buikklachten en diarree. Hij is subfebriel, 37,8 °C. Na het nemen van het gewicht, lengte, bloeddruk en de malaria sneltest, die negatief was, ging hij op consultatie bij de verpleegkundige. Na het onderzoek, schreef de verpleegkundige medicatie voor. Omdat de observatiezaal vol lag, gaven we hem een plaats in de injectieruimte. Ik prikte de katheter, we gaven hem eerst paracetamol. Daarna ciprofloxacine, een antibioticum. De therapie wordt vervolgd met een glucoseoplossing. In bolus werd gentamicine gegeven, een antibioticum, met bromure butylscopolamine (Buscopan). Later op de avond wordt nog metronidazole gegeven. ’s Avonds mag de patiënt naar huis. Thuis zal de therapie voortgezet worden met comprimées. De verpleegkundige schreef 2 paracetamols v oor per dag, 1 ’s ochtends en 1 ’s avonds. 2 keer amoxicilline, antibiotica. 4 keer multivitamine, 2 ’s ochtends en 2 ’s avonds en 2 keer ciprofloxacine, ’s ochtends en ’s avonds. Op de foto duid ik aan wanneer en hoeveel ze genomen moeten worden, door één lijntje te trekken vooraan en achteraan op het pakketje, bij 2 pillen per dag. Twee lijntjes vooraan en achteraan bij de multivitamines, die 4 keer per dag genomen worden. 

Bijlagen:
DSCI1438_opt.jpg (31.1 KB)   

Een kennis stelde me voor om zijn werk te bezoeken. Zo impulsief als ik ben, sprong ik met hem op de moto richting een dorpje naast Natitingou. Zijn werk is goud zoeken. Het domein waar hij werkt bestaat uit een 50-tal putten zoals je op de foto ziet. In het zand en in de stenen zit goud. Het machien wordt aangesloten aan water. Zand en stenen gaan er van langs boven in. Ze komen op het roltapijt terecht waar ze gewassen worden. Het goud kruipt in het tapijt. Na het kuisen van het tapijt, kunnen we naar de aankoper van het goud gaan. Na een dag werken, hebben ze 0,2 gram goud gesprokkeld. Daarvoor krijgen ze 4000 CFA. 

16-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Elke vrijdag komen moeders om hun kinderen te vaccineren. Kinderen van 9 maanden die alle vaccinaties kregen, hebben recht op een geïmpregneerd muggennet. Tijdens het uitdelen van de muggennetten, praat ik met de moeders over het gebruik en het onderhoud van de muggennetten. De muggennetten kunnen met de hand gewassen worden. Ze blijven actief tot 20 wasbeurten. Ik raad de moeders aan om het muggennet enkel te wassen wanneer het vuil is. Ik laat een moeder demonstreren hoe het muggennet kan opgehangen worden. Het is belangrijk om het muggennet 's ochtends op te hangen zodat er tijdens de dag geen muggen in kunnen. Het muggennet moet ver genoeg gespannen worden zodat de persoon er niet tegen ligt. Doordat het behandeld werd met een insecticide, is het niet gezond voor de huid om het net aan te raken. Wanneer na meer dan 20 wasbeurten het insecticide niet meer actief is, kunnen muggen er door prikken als je er tegen ligt. 

14-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

11-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Dit weekend bezochten we de watervallen van Tanogou. Vrijdag kwamen Nele en Manon in Toucountouna slapen. De volgende dag gaf ik hen een rondleiding in het gezondheidscentrum. Het was een tijdje zoeken voor een taxi, totdat een jong gezin ons een lift gaf naar Tangueta. Nadat we de markt verkend hebben en een maaltijd namen bij mama Afrika, sprongen we op de moto richting Tanogou. De motos zetten ons af bij de rivier Pendjari. Om tot aan de chutes te geraken, volgden we een rotsig pad. Eerst kwamen we bij kleine watervallen. Langs de rotsen gingen we naar boven om aan de grote waterval te komen. Eerst hadden we de poel voor ons alleen, totdat een bende zwarten afkwam. Ze sprongen als wilde beesten het water in en klimmen op de rotsen om ervan te duiken. Daarna vroegen ze ons of we naar boven wilden klimmen. Nele overtuigde ons en langs de rechter kant van de chute klommen we als apen naar boven. Daarbovenop is nog meer water en steen. Prachtig. Beneden komen was makkelijk al duikend. Nasrou woont in het dorpje Tifla, waar we planden om te overnachten in een tata. Een tata is een ronde leemhut met een dak van stro. Hij bracht ons naar de hut. ’s Avonds was er een ceremonie in het dorp, waar we gedanst en gedronken hebben met de vrouwen. De mannen speelden een kaartspel. De volgende dag was er markt, die heel traagjes op gang kwam. We volgden het geluid van jembes en we kwamen toe bij de mis. Als afsluiter nog een dansje gedaan met de kindjes. 

09-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

07-04-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

30-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Het leek een kalme dag te zijn. De verpleeg- en zorgkundigen waren nog hun siesta aan het nemen, wanneer een man binnenkomt. Hij vertelt me dat hij 2 maand geleden een prikkende plant in zijn voet heeft gehad. Er zijn twee open plaatsen op de bovenkant van zijn voet. De wonde dichtst bij de tenen is klein en bevuild met opgedroogd bloed (+/- 1 cm diameter). De andere wonde is wat hoger op de voetrug met een onderhuidse vochtophoping (+/- 3 cm diameter). Wanneer we op de vochtophoping duwen komt er wondvocht uit de opening (+/- 0,5 cm diameter). Ik vraag raad aan de verpleegkundige en ze zegt dat we gaan opereren om te zoeken naar een stukje plant dat achterblijft. Ik ging naar de apotheek om 5ml Lidocaïne, zodat we de voet lokaal kunnen verdoven. De spuit op de foto bevat Lidocaïne. Ik heb het verdovingsmiddel subcutaan toegediend en ik aspireerde om te zien of ik niet in een bloedvat ben. Daarna heeft de zorgkundige, Bienvenu, de huid opengesneden met een scheermes. Hij snijdt van het midden van de ene wonde naar het midden van de andere. Met enkele kochers houden we de huid open zodat hij het stukje kan zoeken. Er is wat pus uitgekomen en we hebben gereinigd met isobetadine. Na grondig doorzoeken, vond Bienvenu enkele vreemde stukjes. Ten slotte mocht ik de wonde hechten. 

24-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

23-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

20-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

18-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Zaterdag bezocht ik Ganvié, het Afrikaanse Venetië. Florian, de gids, vertelde me dat veel Afrikanen gevangen werden en in de haven van Ouida op boten werden gezet om als slaven verkocht te worden. Gelukkig konden enkele Afrikanen eraan ontsnappen en ze vluchtten in het water. Ze bouwden een dorp in het meer Nakoué waar ze overleefden. Het dorp werd “Miganbie” genoemd; dat wil zeggen “We zijn in vrede.”

Vaudou vindt zijn oorsprong in Brazilië. Aan de kust van Benin geloven veel mensen in Vaudou. Waarschijnlijk is door de slavenhandel veel cultuur uitgewisseld tussen de inwoners van Brazilië en Benin. De Vaudous geloven dat een foto hun ziel schaadt; daarom heb ik geen foto’s van de Vaudou. In Ganvié is een huisje gebouwd waar poppen staan. Florian zei me dat wanneer het huisje begint te roken, dat de mensen weten dat er iets slechts naar het dorp komt. Dan gaan ze offers brengen tot het roken stopt en het gevaar is verdwenen.

De gids bracht me naar zijn familie. Ze hebben enkele huizen met elkaar verbonden door een hoop zand in het water te gooien, zodat een eiland gevormd wordt. Kippen, katten en honden leven ook op het eilandje. Er staat een standbeeld van een man die aanbeden wordt in Ganvié. Wanneer je kwaad spreekt, zal hij je hoofd afzetten. Met een glas palm liqueur deelden ze hun verhalen met me. 

18-03-2017, 00:00 geschreven door Ilse  

Om 10u20 heb ik de vlucht genomen richting het zuiden. Na 7 uur vliegen, maakten we een stop in Abidjan, de hoofdstad van Ivoorkust. Tijdens de stop, ontmoette ik een vrouw afkomstig van Litouwen. Ze reist verder naar Cotonou om een vriend te bezoeken. Ze sprak over een dorpje die op het water gebouwd is. Ik lachte en zei: “Dat hebben we ook in Europa, Venetië!” Toen ik een uur later in Cotonou aankwam, ontmoette ik Boni. Hij, vergezeld met Henri, bracht me naar AMCES, mijn slaapplaats. Henri nodigde me spontaan uit om Ganvié te bezoeken, het dorpje waar de Litouwse vrouw over sprak. De foto is een bovenaanzicht van zandbergen in de Sahara, genomen uit het vliegtuig. 

Bijlagen:
DSCI1062_opt.jpg (19.7 KB)   

10-03-2017, 18:26 geschreven door Ilse  

10-03-2017, 18:23 geschreven door Ilse