In de Indo
Inhoud blog
  • time flies
  • Paradise Island
  • Vulkanen, tempels & wachten
  • Let the good times roll!
  • Geluk schuilt in de kleine dingen
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    10-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat extra informatie ...

    Dag vriendjes & vriendinnetjes,

    Alles nog steeds goed ginder? Hier begint het leven eindelijk een beetje in zijn plooi te vallen. Elke dag leren we weer wat bij over de cultuur en de gebruiken hier in Indonesië. Zo weet ik nu bijvoorbeeld dat het absoluut not done is om je neus te snuiten aan tafel. (Learned it the hard way, verschrikte blikken van mijn tafelgenoten lieten wel zien hoe laat het was) “Gelukkig” deed ik dit bij de jonge generatie die er over het algemeen iets minder aanstoot aan neemt. Bij de oudere generatie moet je zoiets absoluut niet proberen, dat komt hier ongeveer overeen met in iemand anders zijn bord kotsen en dan verwachten dat desbetreffende persoon het alsnog opeet. Ik heb er ook mijn eerste diarree-aanval opzitten, ik heb ongelooflijk veel geluk gehad dat dit gebeurde in de buurt van een (echte) toilet. Even snel naar een Franse toilet gaan om je behoeften te doen is geen probleem, maar wanneer je meer dan een uur boven zo’n gat moet hangen kan zoiets behoorlijk arbeidsintensief worden.

    Om verder te gaan waar ik jullie de vorige keer heb verlaten. Eerdergenoemde vergadering was zeer snel afgelopen waarna we ons naar het politiekantoor begaven om te informeren achter ons rijbewijs, kwestie van op zeker te spelen. Ook werd ons aangeraden om ons volledig te bedekken wanneer we met de brommer rijden zodat we er niet zo blank uitzien. Voor de politie hier is een blanke op een scooter zoiets als een rijdende geldautomaat, het is dus beter om er zo Indonesisch mogelijk uit te zien. (Lange broek, handschoenen, lange mouwen en een sjaal, doodgaan dus) Ook hebben we een tolk gevonden die ons zal bijstaan wanneer we met de niet-engels-sprekende lokale bevolking in aanraking komen. Gaat vooral handig zijn wanneer we richting platteland gaan denk ik. ’s Avonds wat verder liggen kloten aan mijn laptop maar helaas zonder resultaat. De dag erna onze eerste vergadering gehad met alle leden van het Healthy Food Healthy Living program. Het zijn allemaal studenten met zeer verschillende culturele achtergronden. Nu, wanneer je de foto’s zou zien lijkt het meer op een picknick dan een vergadering, maar productief was het wel degelijk. Langzaam maar zeker beginnen de verschillende puzzelstukjes op hun plaats te vallen en weten wij dus eindelijk iets concreter wat ons project hier inhoudt. Een volledige uitleg hierover volgt nog wanneer we écht weten wat onze rol binnen het project precies wordt. Na deze vergadering namen de leden van HFHL ons mee naar een karaokebar waar we vrolijk meezongen op de deuntjes van zowel Engelse als Indonesische hits.

    In het weekend was onze HomeStay al geboekt door andere gasten en moesten wij dus verhuizen. We logeren nu dus bij Rini, een medewerkster van VECO. Het is hier allemaal redelijk basic, maar goed, we klagen niet. Wel grappig dat er geen douche is maar wel internet. Prioriteiten stellen zeker? Ik begin me ook al een stuk comfortabeler te voelen in het verkeer, het is vooral belangrijk om ofwel alles achter u in de gaten te houden, ofwel supersnel te rijden. Ik prefereer momenteel de eerste optie maar die tweede wil ik zeker ook eens geprobeerd hebben. Vandaag naar een traditionele markt gegaan waar we ons wat Indonesische kledij op de kop getikt hebben. Binnen een dikke week zijn we normaal gezien uitgenodigd op een bruiloft en we willen daar niet te hard uit de toon vallen. J Het eten begint ook te wennen, maar tot nu toe hebben we wel altijd op zen Europees ontbeten (Cornflakes met melk of bokes met choco). Ik vind rijst best ok, maar 3 keer per dag is een beetje teveel van het goede. Ook ben ik eindelijk helemaal bekomen van mijn jetlag, dus ik slaap weer als een roosje (eindelijk).

    Dat was zo ongeveer alles wat ik me kan herinneren. Het ga jullie goed daar in het verre Belgenland, ik hoop dat de stages ginder evengoed meevallen als de onze hier! :D

    Dikke zoen van jullie kapoen,

    Jo

    En een beetje extra liefde voor mijn Lumen-schatjes,
    Hope y’all had a wonderfull Saturday night & enjoy that mellow Sunday :D

     

    xx

    10-03-2013, 10:30 Geschreven door Jo Lodewijckx  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    08-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste dagen
    Dag familie/vrienden/kennissen,
    hoe maken jullie het in het natte Belgie?
    Ik heb vernomen dat jullie toch 2 dagen de 15 graden hebben gehaald, fantastisch! Ik hoop dat jullie er van genoten hebben en dat jullie weer klaar zijn voor enkele weken koude nattigheid :) In mijn kamer is het zelfs warmer met de airco op :D

    Maar goed, laten we beginnen bij het begin,
    zoals jullie al weten bevind ik me voor mijn stage 3 maanden in Indonesie om mijn Bachelor in het bedrijfsmanagement af te ronden. We lopen onze stage bij Vredeseilanden. Op 2 maart zijn we het vliegtuig opgestapt. Zaventem - Qatar; Qatar - Jakarta. Met alle vertragingen en wachttijden incluus zijn we ongeveer 24 uur onderweg geweest. Eenmaal in Jakarta aangekomen, werden we opgehaald door een medewerker van VECO die ons afzette in een hotelletje met een prachtig zwembad op het dakterras. Na 24 uur reizen voelt zoiets pretty godlike aan. 's Avonds ging Maryse vroeg slapen (maag overhoop van het vliegtuig-voeder) maar ik ging eerst nog een hapje eten zoeken. Eend met rijst voor anderhalve euro, daarkan men niet voor sukkelen. Hierna nog even de omgeving van het hotel verkend en in een gezellige bar beland waar de uitbaatster, Paula, me mijn eerste Indonesische woordenschat aanleerde onder het genot van een frisse pint. Ze wou ook een kleindochter meesturen naar mijn hotel voor een 'massage' maar hier heb ik vriendelijk voor bedankt :) Daarna uitgeput bedje in maar amper kunnen slapen, ik kan slecht tegen jetlag.

    De volgende dag dus uitgeput wakker geworden en 's ochtends weer opgehaald door een medewerker van VECO die ons afzette aan het treinstation. De trein op dus, Jakarta - Solo, 600 km, 9 uur reizen. Prachtige landschappen, veel rijstvelden en jungle gezien. Allemaal zeer mooi maar we waren nog ontzettend moe. Dutje gedaan dus. 's Avonds kwamen we eindelijk aan in Solo, het stadje waar we de komende drie maanden zullen verblijven. Solo ligt in Centraal Java (GMT + 7), een 'klein' stadje van om en bij 400.000 inwoners. Hier verbleven we nog twee nachten in een hotel terwijl we zochten naar geschikte accommodatie. Na heel wat rondrijden en afdingen uiteindelijk een HomeStay gevonden die vrij centraal gelegen is in Solo. Tijdens deze twee dagen zochten we ook naar transport (scooter) en een tolk. Ook hadden we enkele vergaderingen met de lokale NGO's om onze agenda te bepalen. (deze is nog steeds zeer vaagjes). Na deze twee dagen onze spullen gepakt en naar de HomeStay verhuisd. Dagen doorgebracht met wat werken aan de literatuurstudie voor onze scriptie, wat inkopen doen en Solo en Boyolali verkennen. En zweten, veel zweten. Ook verschillende supermarkten afgezocht naar pintjes (best moeilijk, islam enzo) om er uiteindelijk achter te komen dat ze er om de hoek verkopen. YES.

    Momenteel is alles nogal vaagjes, we kennen onze weg nog niet echt, we weten niet precies wat er van ons verwacht wordt op het project, maar dat zal allemaal nog wel komen, let's not rush things ^^

    Enkele andere feitjes:
    • mijn laptop is naar de kloten :(
    • het verkeer is hier gestoord, wel kicken om met de scooter tussen de bussen door te vlammen (geen zorgen ouders, we zijn voorzichtig! en ik heb een helm)
    • het eten is soms zeer matig, soms supergoed, maar altijd goedkoop (zal nog wel even duren voor we weten welke gerechten we precies moeten bestellen, momenteel laat ik de uitbaters van het kraampje altijd kiezen of wijs ik naar iemand anders zijn bord)
    • mensen ontvangen ons overal supervriendelijk
    • sigaretten aan een euro, damn
    • heb me een paar Crocs aangeschaft. #SWAG
    • ik laat men 'baard' groeien, vrij tot zeer hilarisch zicht
    • mijn muskietennet is te klein en ik sta dus vol beten
    • qwerty toetsenborden zijn matig (waar staan die accenten dan?)
    • alles gaat hier ontzettend traag, vergaderingen duren 5 uur voor iets wat in Belgie op een halfuurtje afgehandeld zou zijn. (love it)
    • naft kost 40 eurocent per liter, bier een euro voor een 33er
    • met de oude generatie kunnen we nederlands praten! :D (kolonie van nederland)

    Goed, de vergadering zou nu toch ongeveer moeten beginnen dus ik ga jullie laten :) Ik zal mijn blog iets frequenter updaten dan ik in Zuid-Afrika deed, zodat ik binnen drie maanden op de terugweg iets spannends heb om te lezen.

    Love y'all!

    P.s. Wie een kaartje wilt mag zijn adres altijd achterlaten op deze blog of op facebook.


    08-03-2013, 00:00 Geschreven door Jo Lodewijckx  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    Archief per week
  • 20/05-26/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs