|
Dag vriendjes & vriendinnetjes,
Alles nog steeds goed ginder? Hier begint
het leven eindelijk een beetje in zijn plooi te vallen. Elke dag leren we weer wat
bij over de cultuur en de gebruiken hier in Indonesië. Zo weet ik nu
bijvoorbeeld dat het absoluut not done is om je neus te snuiten aan tafel.
(Learned it the hard way, verschrikte blikken van mijn tafelgenoten lieten wel
zien hoe laat het was) Gelukkig deed ik dit bij de jonge generatie die er
over het algemeen iets minder aanstoot aan neemt. Bij de oudere generatie moet
je zoiets absoluut niet proberen, dat komt hier ongeveer overeen met in iemand
anders zijn bord kotsen en dan verwachten dat desbetreffende persoon het alsnog
opeet. Ik heb er ook mijn eerste diarree-aanval opzitten, ik heb ongelooflijk
veel geluk gehad dat dit gebeurde in de buurt van een (echte) toilet. Even snel
naar een Franse toilet gaan om je behoeften te doen is geen probleem, maar
wanneer je meer dan een uur boven zon gat moet hangen kan zoiets behoorlijk
arbeidsintensief worden.
Om verder te gaan waar ik jullie de vorige
keer heb verlaten. Eerdergenoemde vergadering was zeer snel afgelopen waarna we
ons naar het politiekantoor begaven om te informeren achter ons rijbewijs,
kwestie van op zeker te spelen. Ook werd ons aangeraden om ons volledig te
bedekken wanneer we met de brommer rijden zodat we er niet zo blank uitzien.
Voor de politie hier is een blanke op een scooter zoiets als een rijdende
geldautomaat, het is dus beter om er zo Indonesisch mogelijk uit te zien.
(Lange broek, handschoenen, lange mouwen en een sjaal, doodgaan dus) Ook hebben
we een tolk gevonden die ons zal bijstaan wanneer we met de
niet-engels-sprekende lokale bevolking in aanraking komen. Gaat vooral handig
zijn wanneer we richting platteland gaan denk ik. s Avonds wat verder liggen
kloten aan mijn laptop maar helaas zonder resultaat. De dag erna onze eerste
vergadering gehad met alle leden van het Healthy Food Healthy Living program.
Het zijn allemaal studenten met zeer verschillende culturele achtergronden. Nu,
wanneer je de fotos zou zien lijkt het meer op een picknick dan een
vergadering, maar productief was het wel degelijk. Langzaam maar zeker beginnen
de verschillende puzzelstukjes op hun plaats te vallen en weten wij dus
eindelijk iets concreter wat ons project hier inhoudt. Een volledige uitleg
hierover volgt nog wanneer we écht weten wat onze rol binnen het project
precies wordt. Na deze vergadering namen de leden van HFHL ons mee naar een
karaokebar waar we vrolijk meezongen op de deuntjes van zowel Engelse als
Indonesische hits.
In het weekend was onze HomeStay al geboekt
door andere gasten en moesten wij dus verhuizen. We logeren nu dus bij Rini,
een medewerkster van VECO. Het is hier allemaal redelijk basic, maar goed, we
klagen niet. Wel grappig dat er geen douche is maar wel internet. Prioriteiten
stellen zeker? Ik begin me ook al een stuk comfortabeler te voelen in het
verkeer, het is vooral belangrijk om ofwel alles achter u in de gaten te
houden, ofwel supersnel te rijden. Ik prefereer momenteel de eerste optie maar
die tweede wil ik zeker ook eens geprobeerd hebben. Vandaag naar een
traditionele markt gegaan waar we ons wat Indonesische kledij op de kop getikt
hebben. Binnen een dikke week zijn we normaal gezien uitgenodigd op een
bruiloft en we willen daar niet te hard uit de toon vallen. J Het eten begint ook te wennen, maar tot nu toe hebben we wel altijd
op zen Europees ontbeten (Cornflakes met melk of bokes met choco). Ik vind
rijst best ok, maar 3 keer per dag is een beetje teveel van het goede. Ook ben
ik eindelijk helemaal bekomen van mijn jetlag, dus ik slaap weer als een roosje
(eindelijk).
Dat was zo ongeveer alles wat ik me kan
herinneren. Het ga jullie goed daar in het verre Belgenland, ik hoop dat de
stages ginder evengoed meevallen als de onze hier! :D
Dikke zoen van jullie kapoen,
Jo
En een beetje extra liefde voor mijn
Lumen-schatjes,
Hope yall had a wonderfull Saturday night & enjoy that mellow Sunday :D
xx
10-03-2013, 10:30
Geschreven door Jo Lodewijckx 
|