Dag familie/vrienden/kennissen, hoe maken jullie het in het natte Belgie? Ik heb vernomen dat jullie toch 2 dagen de 15 graden hebben gehaald, fantastisch! Ik hoop dat jullie er van genoten hebben en dat jullie weer klaar zijn voor enkele weken koude nattigheid :) In mijn kamer is het zelfs warmer met de airco op :D
Maar goed, laten we beginnen bij het begin, zoals jullie al weten bevind ik me voor mijn stage 3 maanden in Indonesie om mijn Bachelor in het bedrijfsmanagement af te ronden. We lopen onze stage bij Vredeseilanden. Op 2 maart zijn we het vliegtuig opgestapt. Zaventem - Qatar; Qatar - Jakarta. Met alle vertragingen en wachttijden incluus zijn we ongeveer 24 uur onderweg geweest. Eenmaal in Jakarta aangekomen, werden we opgehaald door een medewerker van VECO die ons afzette in een hotelletje met een prachtig zwembad op het dakterras. Na 24 uur reizen voelt zoiets pretty godlike aan. 's Avonds ging Maryse vroeg slapen (maag overhoop van het vliegtuig-voeder) maar ik ging eerst nog een hapje eten zoeken. Eend met rijst voor anderhalve euro, daarkan men niet voor sukkelen. Hierna nog even de omgeving van het hotel verkend en in een gezellige bar beland waar de uitbaatster, Paula, me mijn eerste Indonesische woordenschat aanleerde onder het genot van een frisse pint. Ze wou ook een kleindochter meesturen naar mijn hotel voor een 'massage' maar hier heb ik vriendelijk voor bedankt :) Daarna uitgeput bedje in maar amper kunnen slapen, ik kan slecht tegen jetlag.
De volgende dag dus uitgeput wakker geworden en 's ochtends weer opgehaald door een medewerker van VECO die ons afzette aan het treinstation. De trein op dus, Jakarta - Solo, 600 km, 9 uur reizen. Prachtige landschappen, veel rijstvelden en jungle gezien. Allemaal zeer mooi maar we waren nog ontzettend moe. Dutje gedaan dus. 's Avonds kwamen we eindelijk aan in Solo, het stadje waar we de komende drie maanden zullen verblijven. Solo ligt in Centraal Java (GMT + 7), een 'klein' stadje van om en bij 400.000 inwoners. Hier verbleven we nog twee nachten in een hotel terwijl we zochten naar geschikte accommodatie. Na heel wat rondrijden en afdingen uiteindelijk een HomeStay gevonden die vrij centraal gelegen is in Solo. Tijdens deze twee dagen zochten we ook naar transport (scooter) en een tolk. Ook hadden we enkele vergaderingen met de lokale NGO's om onze agenda te bepalen. (deze is nog steeds zeer vaagjes). Na deze twee dagen onze spullen gepakt en naar de HomeStay verhuisd. Dagen doorgebracht met wat werken aan de literatuurstudie voor onze scriptie, wat inkopen doen en Solo en Boyolali verkennen. En zweten, veel zweten. Ook verschillende supermarkten afgezocht naar pintjes (best moeilijk, islam enzo) om er uiteindelijk achter te komen dat ze er om de hoek verkopen. YES.
Momenteel is alles nogal vaagjes, we kennen onze weg nog niet echt, we weten niet precies wat er van ons verwacht wordt op het project, maar dat zal allemaal nog wel komen, let's not rush things ^^
Enkele andere feitjes:
mijn laptop is naar de kloten :(
het verkeer is hier gestoord, wel kicken om met de scooter tussen de bussen door te vlammen (geen zorgen ouders, we zijn voorzichtig! en ik heb een helm)
het eten is soms zeer matig, soms supergoed, maar altijd goedkoop (zal nog wel even duren voor we weten welke gerechten we precies moeten bestellen, momenteel laat ik de uitbaters van het kraampje altijd kiezen of wijs ik naar iemand anders zijn bord)
mensen ontvangen ons overal supervriendelijk
sigaretten aan een euro, damn
heb me een paar Crocs aangeschaft. #SWAG
ik laat men 'baard' groeien, vrij tot zeer hilarisch zicht
mijn muskietennet is te klein en ik sta dus vol beten
qwerty toetsenborden zijn matig (waar staan die accenten dan?)
alles gaat hier ontzettend traag, vergaderingen duren 5 uur voor iets wat in Belgie op een halfuurtje afgehandeld zou zijn. (love it)
naft kost 40 eurocent per liter, bier een euro voor een 33er
met de oude generatie kunnen we nederlands praten! :D (kolonie van nederland)
Goed, de vergadering zou nu toch ongeveer moeten beginnen dus ik ga jullie laten :) Ik zal mijn blog iets frequenter updaten dan ik in Zuid-Afrika deed, zodat ik binnen drie maanden op de terugweg iets spannends heb om te lezen.
Love y'all!
P.s. Wie een kaartje wilt mag zijn adres altijd achterlaten op deze blog of op facebook.
