|
Het is weer verhaaltjestijd! (jéééééj!)
Donderdag was officieel de laatste dag waar ik mij maximum
50 meter van een toilet kon begeven. Het lijkt erop dat mijn maag en darmen eindelijk
gewend zijn aan het moeilijk verteerbare Indonesische eten! Hoera voor vaste
stoelgang! (Geluk schuilt in de kleine dingen)
Dit kwam goed uit want vrijdag bezochten we wederom een
boerenorganisatie. Het was de eerste keer dat we de grote baan van Solo naar Boyolali
met de scooter deden. Veel verkeer, uitlaatgassen & mensen die vrolijk
toeteren naar die 2 gekke blanken op een scooter. (Behalve die ene buschauffeur
die behoorlijk pissig was dat wij op zijn rijvak reden) Het was wel even
wennen, in de stad rijdt iedereen namelijk maar een dikke 30 kilometer per uur,
op de grote baan moet men al 60 - 70 rijden om enigszins vlot mee te rijden in
het verkeer. Nadat we wat verschillende tactieken hadden geprobeerd, bleek toch
dat balls forward het meeste succes had. In het verkeer hier geldt namelijk
de regel ieder voor zich en Allah voor ons allen. De rolverdeling is als
volgt: ik hou het verkeer voor ons in de gaten en probeer me een weg te zoeken
tussen de verschillende gaten in het wegdek en Maryse fungeert als GPS,
richtingaanwijzer en waarschuwt wanneer die ene grote boze vrachtwagen toch wel
verdacht dichtbij begint te komen. Vrolijk toeteren is ook de boodschap! Toeteren
betekend hier namelijk: GET OUT OF MY WAY BITCHES, I AINT STOPPING FOR
NOBODEH! en mensen respecteren dat. (ook standaard toeteren wanneer ge ook
maar enigszins vermoedt dat ge u in de dode hoek van een groot voertuig bevindt)
Wanneer de andere persoon ook vrolijk op de toeter begint te rammen, is het wel
aan te raden om wat gas terug te nemen.
Na een ritje van een halfuur zijn we even gestopt in het
kantoor van VECO in Boyolali waar we met de hele groep gingen eten. Een bord
vol dingen die ik nog nooit gezien, laat staan geproefd had. Maar zoals ze zeggen:
honger is de beste saus en het bordje werd mooi leeggegeten. Na deze maaltijd
weer de scooter op en richting platte land. Rustige wegen, mooie landschappen
& lekker weertje. Heerlijk. Eenmaal bij de boerenorganisatie aangekomen,
namen we plaats op een matje en kregen we thee met (veel) suiker aangeboden.
Toen de boer zag dat ik een mede-roker was, bood hij me sigaret met kaneel aan.
De tabak kwam recht van het veld en het was één van de beste sigaretten die ik ooit
gerookt heb. Toen ik dit aan de boer meldde, ging hij gelijk een zak van 50
gram halen en bood hij me deze aan als relatiegeschenk. Zoiets kan men
uiteraard niet afwijzen. Na de vergadering gaf hij ons een rondleiding door de
velden en de stallen.
Toen de vergadering afgelopen was, hebben we op de terugweg
nog 2 kleine tempels bezocht. Niet echt spectaculair maar volgens mij waren wij
de eerste toeristen die ze ooit aanschouwd hebben. Ze liggen namelijk écht wel
in the middle of nowhere. (en zijn eerlijk gezegd ook niet echt de moeite als
ge daar niet in de buurt moet zijn) s Avonds onze spullen gepakt want voor het
weekend was onze HomeStay wederom geboekt door andere gasten. Omdat Rini in het
weekend ook niet thuis was, zijn wij dus voor 2 nachten verhuisd naar een
andere HomeStay. Chakra HomeStay is gelegen in een redelijk obscuur deel van de
stad maar eenmaal je er binnenkomt is het een oase van rust. Zaterdag dus
vooral in het zwembad gelegen, wat gelezen en s avonds met Eko en Sofie een
hapje gaan eten en de avondmarkt bezocht.
Zondag was een verschrikkelijk vroege dag. Om 5 uur
opgestaan om met Healthy Food Healthy Living duurzame producten te verkopen op
de autovrije zondag. s Middags bij Ken (vrijwilliger van HFHL) haar familie
gaan eten en daarna een zwarte broek gaan zoeken om mijn Indonesische outfit
compleet te maken. s Avonds weer lekker liggen plonzen in het zwembad en onze
eerste keer gezondigd in de McDonalds. Een grote BigMac menu voor 2,50. FRIETEN,
GEEN RIJST, OMNOMNOM! Daarna met een gekke Amerikaan meegegaan naar het
prinselijke paleis waar we een repetitie van de muzikanten en dansers van de
universiteit bijwoonden. Maandagochtend onze spullen terug gepakt en deze gaan
afzetten in onze vertrouwde HomeStay. Hierna was het de bedoeling om een
vergadering bij te wonen. Veel gewacht, weinig vergaderd.
Vandaag hebben we een conferentie bijgewoond met als
onderwerp gezonde & duurzame voeding. Grappig wel dat het grootste deel
van de zaal een BMI van tegen de 30 had. s Middags wel ongelofelijk goed
gegeten. (rijst uiteraard)
s Avonds (daarjuist) nodigde Eko ons uit om met hem en een
kameraad mee te gaan badmintonnen. Grappige sportzaal, heeft wel iets weg van
een grote schuur. Er was een man of tien en het was constant twee tegen twee.
Er wordt veel gelachen en geschreeuwd, zeker wanneer wij Belgen een onverwacht
drop-shotje placeren. Omdat Indonesiërs nu eenmaal échte sportmannen zijn,
wordt er tussen de wedstrijden door constant gerookt en thee gedronken. Jullie
hebben geen idee hoe intensief badmintonnen is bij een temperatuur van 30°C met
hoge vochtigheidsgraad. Maar goed, zweten is gezond!
De dag juist afgesloten met een koude douche (er is geen
warm water) en wat vier-vier.
Life is good!
Groetjes van jullie avonturier,
Shplo.
19-03-2013, 18:58
Geschreven door Jo Lodewijckx 
|
