Ik hou van koken en het is geen stoefen als ik zeg dat ik dat ook een aardig stukje kan maar op sommige dagen is het echt beter dat ik kilometers uit de buurt van mijn fornuis blijf!
Vandaag is blijkbaar zo'n dag...
Ik belde naar mijne Jef om te zeggen dat ik zijn lievelingskostje zou gereed maken!
Ik maakte een lijstje van de dingen die ik nodig had, om zeker niets te vergeten en eens in de winkel aangekomen, wat ben ik vergeten?! Juist, dat stomme lijstje! Nou ja, ik overloop in gedachten wat ik allemaal meen op geschreven te hebben en kom tot de constatatie dat mijn geheugen niet meer is wat het geweest is. Het merendeel wist ik wel nog maar toch had ik enkele essentiële dingen niet mee toen ik thuis kwam. Dan maar terug naar de winkel. Ik stap buiten en laat mijn sleutels binnen liggen! Pfff, nu moet je weten dat ik om binnen te geraken dus over mijn omheining moet klauteren... Eerst mijn boodschappen in de tuin gekieperd en daarna, gedaan alsof ik mee deed aan "De grote sprong"... Godverdegodverdegodver, alsof de duivel zelf er mee gemoeid is land ik op mijn knieën op de plek waar de kat van de buren haar gevoeg heeft komen doen! Als je eens iets wilt ruiken wat stinkt, awel, DAT STINKT!
Al foeterend en sakkerend ga ik binnen en omdat ik toch beneden ben steek ik meteen mijn (dankuwel kat) stinkende broek in de wasmachine. Eens de machine aan het draaien is schiet het me te binnen dat ik mijn wisselgeld in mijn zakken heb laten steken! Op stop duwen is geen optie meer want het water staat al tot halverwege... Met een diepe zucht en enige vertraging geraken alle boodschappen boven en kan ik beginnen aan de kookpot. Aardappelen schillen, groenten kuisen, verse kruiden snijden... Alles wordt gespoeld en geprepareerd. Het huis ruikt zalig en de flaters van de voormiddag zijn al lang vergeten. Ik zet het fornuis zachter, zodat alles nog even kan pruttelen alvorens op te dienen.
Ik ga naar beneden zet mijn strijkijzer en strijkplank klaar en haal de wasmachine leeg. Mijn broek die eerst naar kat rook, ruikt nu "lentefris"... Ik houd mijn neus er zelfs tegen, zo lekker ruikt ze! Ik snuif... NNNEEEEEEEEE!!!!!!
Ik spurt vanuit mijn washok door de tussenplaats mijn gang in, mijn jeans gooi ik opzij, ik stuif zo snel ik kan de trap op want ik woon op een "belle-etage"... vervolgens duw ik de deur van de living open om uiteindelijk in een met zware damp gevulde keuken aan te komen!
Stomme kiek dat ik ben! Echt achterlijke trut! Hoe dwaas kan je zijn... In plaats van mijn vuur zachter te zetten heb ik gewoon de knop naar de verkeerde kant gedraaid en alles is hopeloos verbrand. Wat eerst een culinair hoogstandje was is omgetoverd in één hoopje ellende...
Ik bel dus naar mijne Jef om te zeggen dat we frietjes gaan halen!