gewoonweg
Inhoud blog
  • Mislukte aanslag op Dendermonde door malcontenten 1580
  • Familiestory
  • 2 3 4 september
  • Vet en andere hanen
  • kunst en andere kunstjes

    Zoeken in blog


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     



    Foto

    Foto

    Foto

    gewoon eenvoudig
    20-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nog nooit megemaakt

    Nog nooit meegemaakt.


    Al jaren ga ik op café ,al jaren ga ik soms onverwachts ergens binnen. Soms heb je het gevoel dat je er te veel bent. Soms het gevoel dat je er te laat bent. Soms het gevoel dat je volledig verkeerd bent.

    Nooit ben ik genegeerd als klant of als persoon.


    Ik woon al gans mijn leven naast een café. Soms ben ik misschien niet de ideale klant voor mijn buurvrouw ,de cafébazin. Maar een buur is en blijft een buur waar je in de best mogelijke verstandhouding mee wil leven.


    Meest van tijd ga ik een pint drinken in voor mij gepaste momenten,niet altijd de meest gangbare uren .Meest van tijd ga ik een pint drinken als ik zelf er meest zin in heb. Meest van tijd ga ik bij mijn gebuur iets drinken om haar ook iets te gunnen.


    Ik ga dus binnen met een goed gedacht. Ge zegt goedendag tegen de aanwezige klanten .

    Ge handelt naar de heersende sfeer. Ge zegt goeiendag tegen de buurvrouw bazin.

    Ge zegt laat de mensen iets drinken. Ge wacht op een vraag naar wat u wil gebruiken.


    Ge ziet de buurvrouw bazin de micro nemen,het is die avond immers karaoke avond voor de klanten ,dacht ik, en een nieuw liedje inzetten. Een liedje dat ze de paar minuten ervoor heel zorgvuldig heeft geselecteerd .Ikzelf verwachte dat ze ,de cafébazin ,mijn buurvrouw,

    alsnog iets zou inschenken of minstens iets zou aangeven van wacht even.


    Nog nooit meegemaakt mevrouw de bazin begon heel feestelijk mee te zingen, met weet ik veel welk liedje .De micro heel bedreven onder de neus , de blik op het magische scherm, volledig als een nog te ontdekken diva opgaand in haar act .


    Ge staat daar dan wel bij voor piet snot zonder snotneus. Echt dorst had ik wel niet meer maar .


    Voor mezelf en misschien voor de sfeer in het café was het een goed idee om maar het pand te verlaten


    Naar ik heb vernomen houd mevrouw de bazin de herberg enkel open als hobby .

    Ik kan daar meer en meer niets op tegen hebben .

    Ik denk dat ik niet in haar hobby pas.

    20-03-2016, 02:10 geschreven door herman  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    15-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Renault Goelette
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik ga er toch eens werk van moeten maken.

    Nu ondertussen al 5 a 6 jaar geleden was ik aan de praat met een vriend ,ook geïnteresseerd

    in oud en minder oud ijzer dat nog kon bollen.

    Hij verzameld zowat alles waar hij ooit mee gereden heeft .Ik vooral dingen die dreigen op het oud-ijzer te belande.

    Zo stond er in zijn, nog aan te leggen, tuin een oude Renault Goelette volledig te verkommeren.

    Eentje met een beetje geschiedenis. Het was immers één van die Goeletten die destijds door het Franse leger aan België zijn overgemaakt in het kader van de oorlogsschuld.

    In Frankrijk gebruikt als radiowagen bij het beroemde en beruchte legion etrangère .

    Later in België verder gebruikt als radiowagen, ik denk bij de landmacht.

    In België kreeg het ook zijn bijnaam van Jeanette,omdat het de onhebbelijke gewoonte had

    bij een te bruusk rem manoeuvre op zijn neus te gaan staan met zijn achterste omhoog.

    Mijn vriend had een paar weken eerder bij mij op het erf mijn woonwagen gezien er was er ook in geïnteresseerd om zich zo een oude werfwagen aan te schaffen als speelhuis voor de kinderen.

    Dus kwamen we tot een akkoord ik zocht voor hem een oude werfkeet in redelijke staat en ik mocht met de goelette naar huis. Slepen want het ding wou maar niet starten Waarschijnlijk was de naft die er in was ook van kort na de oorlog.

    Eens thuis heb ik hem netjes binnen gezet om eens helemaal op te drogen en hem volledig te ontdoen van al zijn lompen hij stond er echt bij als een schooier.

    Na een vluchtig nazicht stond ik er van versteld dat al het hout en de karosserie nog in heel goede staat waren na zoveel jaren buiten in weer en wind.

    Maar wat nu, het staat daar nu ,wat moet ik daar nu van maken. Moet het weer in origineel militair

    of gaan we er iets anders mee doen.

    Eerst eens gaan zien wat er op internet van te vinden was. Ik ben op de site van de goelette club van België gestoten en daar heel snel een paar goelettisten van een speciaal soort ontdekt.

    Na een paar dagen genoeg inspiratie ,een paar schetsen,wat info over de mechaniek en wij weg.

    De eerste hindernis, starten .Begonnen met de benzinetank open te maken. In de vloer van de laadbak zit een luikje, daaronder de benzinemeter,open maken ,meter verwijderen,langs deze weg de tank leegmaken,

    Er zat een liter condenswater in,lozen en kuisen .Nieuwe naft in de bak. Bougies kuisen ,en starten. Hij deed het ,zij het wat sputterend en proestend,hij deed het.

    Heel klein ritje, voorzichtig remmen. Om naar rechts te draaien moest je niet eens sturen. Terug binnen en de remmen aanpakken. Vooraan ging het vrij vlot ,alles nog in goede staat en alles los vrijwel geen roest in de tamboers. Achteraan een ander paar mouwen. Hoe moest ik die tamboers er af krijgen?

    Na wat zoekwerk, bij de mannen van de goeletteclub en verder op internet,een werkplaats handboekgevonden.

     Eerste probleem, u neemt de speciale poulietrekker om de tamboers te verwijderen.

    Aangezien ik geen” speciale poulietrekker” had en nergens een kon vinden zat er maar een ding op ,er zelf een maken.

    Een ganse dag later na ,passen, slijpen,lassen,schuren en nog eens passen en schuren, kon ik er ,met behulp van een ferme tik van een hamer ,de eerste tamboer aftrekken. 

    Remcilinders zo vast as wat,open en kuisen en rubbers vervangen.

    Nog niets,de flexibels ,potdicht .Vervangen ,andere kant het zelfde en alles ok.

     Hij beist dat het een plezier is. Bij kort remmen gaat hij zeker 30cm met zijn neus naar beneden.

    Nu nog wat dichtingskes vervangen ,andere olie op en hij staat mechanisch redelijk in orde.

    Tot zo ver de mechaniek nu de esthetiek,dat is een ander paar mouwen.

    Terwijl ik bezig was aan rem en co zag ik in mijn ooghoek steeds mijn woonwagen staan.

    Als ik nu eens in de achterbak van de goelette een slaapvertrek kon maken en dat in combinatie met de woonwagen, dat zou een heel mooi getrek worden.

    Er aan begonnen ,de laadbak strippen. De beugels opkuisen en antiroest behandeling geven. Beugels met hout bekleden en kader maken. Raampjes maken en insteken en dakgedeelte uitbuigen. Voor en zijkanten bekleden. Achterpartij met deur maken .Isolatie aanbrengen en bekleden.

    Oef dat was al dat.

    Voor de binnen inrichting is het een ode aan de jaren 50. Ik heb een slaapkamer van de jaren 50 uit elkaar gehaald en op maat aangepast. Jaren 50 ,gebogen deuren vloeiende lijnen en nieuwe materialen.

    Het stapelbed, kan ook worden omgevormd tot tweepersoons met een paar handelingen.

    De cabine op zich ,wou ik wel behouden ,als open cabine. Alles in bache ,gaf wel wat problemen. Daarom heb ik er voor gekozen om een metalen opbouw te maken met twee zijruitjes .

    Gemaakt van achterzijruitjes van ,ik weet het ,de concurrentie, een twee pk van citroen.

    Maar volgens mij volledig passend in de tijdsgeest.

    Hierbij heb ik geopteerd ,om met een half open dak ,toch nog in de geest van het oorspronkelijk

    ontwerp van de goelette te blijven.

    Stukken van de zijruit-verbinding en het dak heb ik met stoom geplooid in triplex.

    Afgewerkt met een,oprolbaar, bache dak.


    Kleur kiezen is niet altijd makkelijk ,maar nu voor mij wel.

    Ik heb er voor gekozen(om nergens aan te komen een twee drie)om heel het getrek ,woonwagen én goelette, in de zelfde kleurcombinaties te zetten. Hetzij ,eierschaal en diepgroen als basis met naturel hout als contrast.


    Het plezantste van de restauratie is voorbij. Nu nog de papierwinkel.

    Het ging hier om een ex militair voertuig. Zonder papieren..

    Op zoek naar de aankoopbewijzen .Gevonden.

    Op zoek naar de bewijzen van herkomst. Militair. Gevonden .

    Op zoek naar inschrijvingspapieren. Gevonden.

    Aanvraag voor verzekering, het betreft hier een lichte vracht. Gevonden.


    Met een groot hart naar Zwijnaarde.

    Eerst een hele rit alom ,dit ding rijd maar veilig onder de 60km per uur,dus alle grote ,steen, wegen meiden. Met een omtrekkende beweging over Eke naar Zwijnaarde , aangekomen op de keuring .Enige konsternatie bij het personeel. Heel gewillige mensen en heel hulpvaardig. 

    De oldtimerkeuring volledig doorlopen. Geslaagd in de remtest !.In het bezit van de nodige gevaardriehoek.

    Papier voor een O plaat op zak .Ter plaatse afgehaald(zo ging dat vroeger),en wijlen weg.

    Ik ben nu de gelukkige bezitter van een Renault Goelette in rijvaardige staat.


    Tot onderweg.



    .  

    15-03-2016, 00:00 geschreven door herman  

    Reageer (0)
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Archief per week
  • 25/12-31/12 2017
  • 05/09-11/09 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 17/01-23/01 2011
  • 23/03-29/03 2009
  • 31/12-06/01 2008
  • 12/11-18/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 10/09-16/09 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!