|
Nog nooit meegemaakt.
Al jaren ga ik op café ,al jaren ga ik soms onverwachts ergens binnen. Soms heb je het gevoel dat je er te veel bent. Soms het gevoel dat je er te laat bent. Soms het gevoel dat je volledig verkeerd bent.
Nooit ben ik genegeerd als klant of als persoon.
Ik woon al gans mijn leven naast een café. Soms ben ik misschien niet de ideale klant voor mijn buurvrouw ,de cafébazin. Maar een buur is en blijft een buur waar je in de best mogelijke verstandhouding mee wil leven.
Meest van tijd ga ik een pint drinken in voor mij gepaste momenten,niet altijd de meest gangbare uren .Meest van tijd ga ik een pint drinken als ik zelf er meest zin in heb. Meest van tijd ga ik bij mijn gebuur iets drinken om haar ook iets te gunnen.
Ik ga dus binnen met een goed gedacht. Ge zegt goedendag tegen de aanwezige klanten .
Ge handelt naar de heersende sfeer. Ge zegt goeiendag tegen de buurvrouw bazin.
Ge zegt laat de mensen iets drinken. Ge wacht op een vraag naar wat u wil gebruiken.
Ge ziet de buurvrouw bazin de micro nemen,het is die avond immers karaoke avond voor de klanten ,dacht ik, en een nieuw liedje inzetten. Een liedje dat ze de paar minuten ervoor heel zorgvuldig heeft geselecteerd .Ikzelf verwachte dat ze ,de cafébazin ,mijn buurvrouw,
alsnog iets zou inschenken of minstens iets zou aangeven van wacht even.
Nog nooit meegemaakt mevrouw de bazin begon heel feestelijk mee te zingen, met weet ik veel welk liedje .De micro heel bedreven onder de neus , de blik op het magische scherm, volledig als een nog te ontdekken diva opgaand in haar act .
Ge staat daar dan wel bij voor piet snot zonder snotneus. Echt dorst had ik wel niet meer maar .
Voor mezelf en misschien voor de sfeer in het café was het een goed idee om maar het pand te verlaten
Naar ik heb vernomen houd mevrouw de bazin de herberg enkel open als hobby .
Ik kan daar meer en meer niets op tegen hebben .
Ik denk dat ik niet in haar hobby pas.
|