Ik ben op zoek gegaan naar enkele leuke citaten. Deze zijn mijn favorieten:
Frederic Bastiat (1801-1850) was een Frans econoom en filosoof. Aan hem hebben we onderstaand mooi citaat te danken:
'De staat is een enorm kunstmatig instituut, via dewelke iedereen probeert te leven op andermans kosten' Een vrij pessimistische visie op de staat, maar we moeten rekening houden met de periode waarin Bastiat leefde. Eigenlijk heeft hij heel zijn leven enkel een wankele Franse staat gekend. Zo schreef hij dit citaat in een artikel uit Journal des Débats dat op 25 september 1848 verscheen, enkele maanden na de februarirevolutie (waarmee men opnieuw een Franse republiek oprichtte). Frederic Bastiat was een liberaal, en wordt soms zelf als de grondlegger van het libertarisme gezien, een radicale versie van het liberalisme. Eigenlijk moet je dit citaat zien als een omschrijving van wat voor hem het woord staat betekent.
'Elke maatschappij met mensen moet mislukken: een mens kan niet in een volmaakte staat leven - gelukkig maar.' Het citaat hierboven is ontsproten uit de geest van de Vlaamse schrijver Louis Paul Boon. Ik sta volledig achter het citaat, geen enkele maatschappij is perfect, elke maatschappij of staatsvorm is vroeg of laat gedoemd te mislukken. Dit komt nu eenmaal omdat een maatschappij gemaakt en onderhouden wordt door mensen, en geen enkel mens is perfect, dus kan hetgeen hij maakt ook nooit perfect zijn. het tweede deel van het citaat kan je op verschillende manieren interpreteren; een mens kan inderdaad niet in een perfecte staat (lees staatsvorm, maatschappij) leven, ten eerste omdat die niet bestaat, en ten tweede omdat een mens daar niet voor gemaakt is. Een mens wil eigenlijk altijd meer. Stel nu dat hij in een volmaakte staat zou leven, welke uitdagingen resten er hem dan nog? Volgens mij is leven in een utopische staat dodelijk saai voor mensen. Maar zoals gezegd kan je het tweede deel ook anders interpreteren; ik doel hier nu naar het vertalen van het woordje staat naar toestand. Een mens kan ook niet leven in een volmaakte fysieke en mentale toestand, daardoor kan hij dus ook geen volmaakte staat creeëren.
Een laatste citaat komt van Ludwig Marcuse (1894-1971).Marcuse was een filosoof en schrijver.
'leiders kunnen pas opstaan, wanneer er een gevolg voor hen klaarstaat' Dit citaat heb ik gekozen omdat ik in mijn persoonlijke verwerking ongeveer dezelfde visie heb. Een alleenheerser heeft een sterke achterban nodig om aan de macht te raken. Gezien dat Marcuse ten tijde van Hitler leefde en Joods was, lijkt het me mogelijk dat dit citaat op Hitler sloeg. Hitler slaagde er eigenlijk in aan de macht te komen door ervoor te zorgen dat er een sterk gevolg achter hem stond. enerzijds had je de SA en uiteindelijk de SS, onder Himmler die hem fysieke macht en controle moesten geven, anderzijds had je zijn partij de NSDAP, die hem politieke macht verzekerden. Hij had als alleenheerser overal zijn mannetjes zitten, en kreeg zo ongekende macht...
Reacties op bericht (6)
14-05-2010
grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Wat een ambetante site, die een worddocument met een normale opmaak, omzet naar een andere letterkleur en het laatste woord naar een ander lettertype en ook een andere letterkleur ook al is dit allemaal hetzelfde in word!
14-05-2010 om 11:31
geschreven door laurens
reactie op thanks
Gilles,
natuurlijk is het logisch dat dat niet bestaat. Het zou me ten
zeerste verbazen moest er toch zo één mens rondlopen op deze Aarde.
Maar mijn vraag was: als hij dat nu toch had(ook al is het nooit
realiseerbaar), die perfecte toestand, zou hij dan nooit gelukkig kunnen zijn?
Er zit wel waarheid in Phaedra haar visie. Misschien omdat we nog
nooit kunnen vragen hebben aan een persoon die een perfecte toestand had of
deze wel echt gelukkig was. Ik twijfel toch wel of dit dan niet mogelijk is.
Want wij zijn allemaal niet-volmaakt, dus kennen wij ook allemaal onze
problemen en ergernissen. Die kunnen tot gevolg hebben dat we er ons aan optrekken
en dit dan ombuigen tot geluk. Maar wat als je perfect volmaakt bent en dus
geen problemen kent? Dan heb je ook geen tegenslagen nodig om ze om te zetten
naar geluk...
Laten we nuchter en realistisch blijven dat zo'n perfecte toestand
nooit kan bestaan in een mensenleven.
Laurens
14-05-2010 om 11:29
geschreven door laurens
thanks
Ik dank jullie allen zeer voor deze reacties Ze helpen mij in de zoektocht naar de beste staatsvorm
Dankzij Laurens zijn reactie heb ik andermaal nagedacht over de vraag of een mens al dan niet in een perfecte en volmaakte fysieke en mentale toestand wil leven. Hier zou ik dan ook graag het volgende op antwoorden: een mens wíl wel in een volmaakte toestand leven, maar hij kan het niet, het is gewoonweg niet realiseerbaar (vrij logisch eigenlijk). Of hij dan gelukkig zou zijn, weten we simpelweg niet, want er is nog niemand geweest aan wie we het kunnen vragen hebben, en naar mijn inziens zal er ook nooit zo iemand zijn. Toch denk ik dat men niet gelukkig zou zijn als men in de perfecte toestand zou leven of tenminste gelukkig zou blijven, en daar springt de reactie van phaedra me bij 'in mijn ogen kan een mens pas helemaal gelukkig zijn wanneer het zo nu en dan tegengaat. Soms hebben we het gewoon nodig om eens te kunnen klagen en zelfmedelijden te voelen; misschien zelfs om ons in die ellende te wentelen. Alleen zo kunnen we ten volle genieten van de goede momenten' Volgens mij is het nu eenmaal zo dat ongeluk bijdraagt tot later geluk.
14-05-2010 om 10:30
geschreven door Gilles
09-05-2010
citaten
Gilles,
Wat me de voorbije weken opgevallen is, is dat wij
vaak dezelfde mening hebben. Ook nu is dit het geval. Net als jou, denk ik,
vind ik het tweede citaat het beste maar ook het tofste.
Het beste: Het is helemaal correct, het sluit ook aan bij mijn
visie. Een maatschappij is niet gemaakt om te lukken maar om te mislukken. Want
lukken gaat toch nooit. Er is altijd iets dat fout is aan een maatschappij.
Het kan de staatsleider zijn, het volk, een minister
Er schiet mij iets te binnen: kan er ooit een
perfecte, volmaakte maatschappij bestaan? Ik denk eerlijk gezegd van niet.
Zelfs geen utopische maatschappij, waar alles goed en wel is zoals men zegt.
Ook daar moet er wel iets zijn dat een aanleiding kan zijn tot mislukking.
Nooit kan iedereen hetzelfde iets goed vinden.
Ik vind dit citaat zeer tof, mede door jouw attentie.
Ik had niet meteen stilgestaan bij de dubbele betekenis van het woord staat.
Bij jouw zin, een mens wil altijd meer, moest ik
denken aan mijn reactie over de perfecte staatsvorm met mijn uitgevonden
dictator. Ook hij, wanneer hij een voor hem perfecte staat heeft gerealiseerd,
gaat altijd meer willen. En dat is het probleem. Een mens is gemaakt om te
hebben, hebben en nog eens hebben. Een mens wil bezitten. Kijk maar naar
Caesar, gans Europa was niet voldoende voor hem, hij wou ook Afrikaans land.
Volgens mij wil iedereen wel in een perfecte en
volmaakte fysieke en mentale toestand leven hoor. Ik vraag me juist af waarom
dit niet kan volgens jou? Wanneer een mens deze toestand heeft, kan hij toch
wel goed leven?
Laurens
09-05-2010 om 22:35
geschreven door laurens
'Elke maatschappij met mensen moet mislukken: een mens kan niet in een volmaakte staat leven - gelukkig maar.'
Ik kan me volledig aansluiten bij de woorden van Louis Paul Boon. Dit klinkt misschien erg paradoxaal en vooral enorm pessimistisch, maar in mijn ogen kan een mens pas helemaal gelukkig zijn wanneer het zo nu en dan tegengaat. Soms hebben we het gewoon nodig om eens te kunnen klagen en zelfmedelijden te voelen; misschien zelfs om ons in die ellende te wentelen. Alleen zo kunnen we ten volle genieten van de goede momenten. Een lied dat hier zeer goed bij aansluit is Only happy when it rains van de Schots-Amerikaanse rockband Garbage. Zelf ben ik dus ook van mening dat, hoewel ik in se net als iedereen naar een ideale staatsvorm streef, een perfect bestuur ons uiteindelijk zou vervelen. Want stel je eens een land zonder regeringsproblemen voor; de helft van alle gespreksonderwerpen op familiefeesten en dergelijke verdwijnen ter plekke. Het lijkt vreemd, maar in mijn ogen voelen mensen het makkelijkst een verbondenheid in een gemeenschappelijke ergernis. Dit betekent natuurlijk niet dat we daarom alle moeite moeten laten varen en niet langer hoeven te streven naar een regering zonder problemen; perfect kan toch niet, dus kunnen we maar streven naar zo goed mogelijk.
09-05-2010 om 21:17
geschreven door Phaedra
"Leiders kunnen pas opstaan, wanneer er een gevolg voor hen klaar staat"
Graag zou ik een beetje dieper ingaan op je laatste citaat; leiders kunnen pas opstaan, wanneer er een gevolg voor hen klaar staat.
Naar mijn mening kan dat gevolg alle vormen en gedaantes aannemen. In jouw voorbeeld is Hitler de leider en is het gevolg zijn sterke leger SS'ers en SA'ers.
Ook Stalin kwam op soortgelijke manier aan de macht. Hij had als gevolg zijn geheime politie, die er niet voor terugdeinsde om met geweld op te treden tegen verzet.
Dit zijn natuurlijk allemaal voorbeelden van dictatoriale leiders die ontstaan zijn door gevolgen in de vorm van militaire macht.
Gezien de schrijver van dit citaat, Marcus, leefde ten tijde van Hitler, heeft hij met dit citaat eerder een negatieve bijklank gegeven aan de gevolgen die klaar staan voor een leider.
Toch kan het citaat ook een positieve bijklank hebben...
Wanneer het gevolg de gedaante aanneemt van een volk, dan krijg je te maken met een staatsvorm waarin leiders verkozen worden door het volk en zich niet zelf naar de top werken door militaire macht te gebruiken (tegen het volk).
Deze definitie drukt eigenlijk het principe uit van een democratie...
Eigenlijk kan je dus stellen dat Marcus met zijn uitspraak niet alleen kritiek gaf op de huidige situatie in zijn land, maar dat hij ook al een oplossing aanbood; nl. de democratie, wat ook mijn favoriete staatsvorm is.