Wat mogen we ons gelukkig prijzen dat we een organisatie
hebben die zich bezighoudt met het klimaat. De United Nations Framework
Convention on Climate Change of kortweg de UNFCCC komt jaarlijks bij elkaar om nieuwe
richtlijnen vast te leggen die het klimaat beschermen. Jammer genoeg zijn ze
meer geïnteresseerd in de economie dan in het klimaat. Wat doen ze eigenlijk op
deze vergaderingen behalve pronken met hun uitbundige wagenpark? Niemand heeft een
goed beeld van wat er gebeurt op deze conferenties. Een conclaaf is
toegankelijker voor de pers dan een COP. Dit zegt toch genoeg over de
zinvolheid van deze bijeenkomsten.
Wat is het verloop van deze vergaderingen hoor ik u denken?
Met hun milieuvriendelijke privéjet komen ze aanvliegen, waarna ze in hun
gigantische wagen stappen. Daarna even nadenken wat ze kunnen doen om het
klimaat te redden. Uiteindelijk kunnen ze weer geen consensus bereiken en gaan
ze terug naar huis. Moe en voldaan na het zware werk stappen ze in hun
prachtige wagen en rijden ze terug naar de vlieghaven. Lang leve de UNFCCC,
lang leve onze vertegenwoordigers!
Het laatste dat ze effectief bereikt hebben is het
Kyoto-protocol, wat ondertussen ook al 18 jaar oud is. Het doel was: tegen 2012
moeten al de landen de uitstoot van broeikasgassen met 8 procent doen dalen. Na
jaren enorm zware inspanningen geraakten men nog niet aan het vooropgestelde
doel. Nu zitten de politieke toppers met de handen in het haar. Oplossing:
laten we het Kyotoprotocol verlengen.
Ondertussen is er enorm veel veranderd. In het Kyotoprotocol
is er een onderscheid tussen de industrielanden die gebonden zijn aan het
verdrag en de ontwikkelingslanden waarvoor de regels niet bindend zijn. De
toenmalige ontwikkelingslanden zijn ondertussen economische grootmachten
(China, Brazilië,
). Zij staan, in het verouderde Kyotoreglement, nog steeds
bekend als ontwikkelingslanden. Zij stoten dus uit wat ze willen zonder er de
gevolgen van te moeten dragen. In tegenstelling, doordat zij geen rekening
moeten houden met Kyoto kunnen ze zo goedkoop blijven produceren. Jammer genoeg
is dit niet het enige probleem. Het allergrootste probleem is het Lobbywerk.
Puma, Ikea, Renault, Nissan,
Ongegeneerd staan ze te
blinken tussen de verschillende ondersteunende actoren van deze top. De
geloofwaardigheid van de COP is helemaal onderuit gehaald door één pagina, die
dan nog staat te pronken op hun eigen website. Zonder schaamrood op de wangen
maken ze reclame voor multinationals met een disputabele reputatie. Hoe kan de
top nu objectief oordelen over reglementering van de luchtvaart als één van de
grootste sponsors de Parijse luchthaven is. Hoe kunnen ze nu het gebruik van de
auto aan banden leggen en terwijl samenwerken met Nissan en Renault.
Dit Lobbywerk is wat deze conferenties kenmerkt. Al de
landen houden de schijn hoog dat ze verandering nastreven. Geen enkel land wil
in zijn eigen voet schieten door te strenge maatregelen te nemen. Hoe vaak
horen we dat er iets moet gebeuren en hoe vaak gebeurt er ook effectief iets. Dit
zou de economie onderuit kunnen halen. We weten allemaal dat de economie de
wereld in zijn macht heeft en de landen dus eigenlijk niets kunnen ondernemen. Maar
door het grote rookscherm dat de politici optrekken rond dit gegeven, blijven
we dit pikken.
Ten tijde van Marx werd de godsdienst beschouwt als opium
voor het volk. Dit is helemaal verdwenen met de seculiere visie van de
postmoderne maatschappij. Het volk heeft echter wel zijn opium nodig om de
macht van derden te blijven slikken. Dit idee zit nu verscholen in dit soort
organisaties. Het volk wordt voorgelogen en wij blijven dit pikken. Hoog tijd
dus om zelf de koe bij de hoorns te vatten. Hoog tijd om te kijken wat wij
kunnen veranderen!
Het eten van vlees wordt jammer genoeg ernstig onderschat. De
hoeveelheid Co2 uitgestoten door de consumptie van vlees is groter dan de
Co2-uitstoot van autos. Als we allemaal 1 dag per week geen vlees eten zou dat
het equivalent zijn van 400.000 autos minder op de baan en veel minder
watergebruik. Soja heeft enorm veel water nodig en we gooien dit weg door in
veevoeding te stoppen.
Toch blijven regeringen zwijgen over de vleesconsumptie. Waarom houden zij deze
informatie ostentatief achter? Als de overheid een campagne zou voeren kan dit
enorme gevolgen hebben maar toch zwijgen ze. Zoals ik al zei, we zullen zeer
consequent moeten zijn als we de aarde willen redden. Jammer genoeg zit dat
niet in onze natuurlijke aanleg, deze consequentie.
Hoewel mensen steeds zeggen dat het vroeger allemaal veel
beter was hebben ze wel schrik om terug te gaan in de tijd. Als we allemaal in
plaats van naar de supermarkt te stappen onze groenten bij de plaatselijke boer
gaan halen. Het zou onze economie ten goede komen, we betalen rechtstreeks aan
de boer. Weg met economische grootmachten.
Waarom hebben we eigenlijk nood aan grootwarenhuizen, aan
regeringen, aan economie, aan werk, aan de structuur zoals we het nu kennen.
Wij, mensen kunnen ons perfect alleen redden zonder al deze (hulp)middelen.
Waarom hebben we mensen nodig die ons regels geven als elke gezonde mens op
aarde een normbesef heeft? Het is aan ons, niet aan de mensen achter hun
bureau!
Toon
|
