For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
02-12-2010
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
DE ABT ARNOLDUS IN FARFA.
DERDE BOEK, KAP. 22.
Gods moeder sprak tot de bruid en zeide: Wat ziet gij voor berispelijks aan hem, die hier naast staat? Zij antwoordde: Dat hij zelden de Mis leest. Gods Moeder antwoordde: Daarom moet hij niet veroordeeld worden, want velen zijn er, die zich hun daden herinneren en zich daarom met recht onthouden van de Mis te lezen en mij daarom niet minder behagen.
Maar wat ziet gij verder aan hem? Dat hij niet zulke kleederen draagt, als de heilige Benedictus bepaalde. Gods moeder zeide: Dikwijls gebeurt het, da een gebruik ingang vindt; zij, die weten dat het verkeerd is en het toch volgen, zijn strafwaardig; doch zij die den waren en wettigen regel niet kennen en zich tevreden stellen met wat hun gegeven wordt, moeten indien het een oud gebruik geldt, niet voorbarig noch onbillijk veroordeeld worden; maar hoor nu, dan zal ik u toonen, dat hij berispelijk is en strafwaardig om drie andere redenen: Eerst daarom, omdat hij meer aan vrouwen denkt dan aan God, ten tweede omdat hij weinig van zich zelf afstaat, maar gaarne het goed van anderen begeert.
Hij beloofde zich zelf te verloochenen en volgde toch in alles zijn eigen wil. Ten derde: omdat God zijn ziel schiep schoon als die van een engel, en hij daarom het leven der engelen leiden moest, maar nu heeft zijn ziel het uiterlijk en de gelijkenis van den engel, die in overmoed God verliet. Den menschen schijnt hij groot en waardig, maar God weet, hoe hij is voor God. Want God verbergt voor anderen wat Hij in de hand heeft, totdat hij de hand opent. Zoo kiest God hen uit, die voor de wereld een onbeteekenend uiterlijk hebben, en Hij verbergt hun kroon totdat Hij iedereen volgens diens daden loont en betaalt.
VERKLARING.
Dit was een zeer wereldse abt, die geen acht gaf op zijn ziel. Hij stierf plotseling zonder biecht en de H. Sacramenten der Kerk, en de Heilige Geest zeide tot hem: O, ziel, gij bemindet de aarde, en nu neemt de aarde u tot zich. Gij stierft door uw wijze van leven, en nu zult gij mijn leven niet krijgen en geen deel met mij hebben, want gij bemindet het gezelschap van hem, die mij afvallig werd door hoogmoed en waren ootmoed versmaadde.
Wordt vervolgd.
30-11-2010
AAN ALLEN EEN GEZEGENDE DINSDAG TOEGEWENST.
N. ( M ).
The Miracle of Damascus: Part 23.
The Miracle of Damascus: Part 23.
Zie uit en Bid: Profeet Maurice Sklar.
Zie uit en Bid:
Geestelijke Fitness in het middernachtelijk uur. Maurice Sklar Dec 1, 2009
Beste vrienden,
We leven in de meest uitdagende tijd dat het Lichaam van de Messias ooit heeft meegemaakt. Deze tijden zijn gevaarlijk en zware tijden voor alle gelovigen. De onderstroom van de Babylonische anti-Messias geest stijgt op als nooit tevoren. De wereld wordt steeds donkerder en donkerder, en de kerk is in slaap, gebonden en lauw als geheel. Yeshua waarschuwde ons telkens in de evangeliën om te luisteren zodat we niet worden overmeesterd door bedrog, angst, afleiding, door lusten van het vlees, en geestelijke sluimering als het einde van het tijdperk van de genade steeds dichterbij komt, zoals het is geschreven:
Pas op dat niemand jullie misleidt. Want er zullen velen komen die mijn naam gebruiken en zeggen: Ik ben de messias, en ze zullen veel mensen misleiden. Er zullen talrijke valse profeten komen die velen zullen misleiden. En doordat de wetteloosheid toeneemt, zal bij velen de liefde bekoelen. Maar wie standhoudt tot het einde, zal worden gered. En als die tijd niet verkort zou worden, dan zou geen enkel mens worden gered; maar omwille van de uitverkorenen zal die tijd worden verkort. Wees dus waakzaam, want jullie weten niet op welke dag jullie Heer komt. Daarom moeten ook jullie klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een tijdstip waarop je het niet verwacht. (Matt. 24:4b-5,11-13,22,42,44)
Pas op, wees waakzaam, want jullie weten niet wanneer die tijd zal komen. Laat hij jullie niet slapend aantreffen wanneer hij plotseling komt. (Markus 13:33,36)
De mensen worden onmachtig van angst worden voor wat er met de wereld zal gebeuren, want de hemelse machten zullen wankelen. Wees waakzaam en bid onophoudelijk om te ontkomen aan de dingen die gebeuren gaan en om voor de Mensenzoon te kunnen verschijnen.(Lukas 21:26,34,36)
De Heer sprak tot mij en zei:
Ik ben de Heer van de oogst. Overwinnen de wereld, het vlees en de duivel die geen keuze is. Vruchten voortbrengen is een opdracht, niet een suggestie. U moet Mij aannemen en mij liefhebben meer dan iets anders. Er is geen vervanging voor de olie van de ware aanbidding. Het is de enige olie die ervoor zorgt dat uw lampen branden. Veel lampen gaan uit. Kom en koop van mij deze olie voordat het te laat is - door dagelijks uit te zien en te bidden, zodat je klaar staat en vol van licht. Ik breng de kerk op Mijn dorsvloer om de tarwe van Mijn laatste oogst om het te dorsten en te ziften. Ik ben het koren aan het scheiden van het kaf. Ik ben de tarwe aan het verzamelen in mijn schuur en tegelijk worden de bundels van vruchteloze takken verbrand in het eeuwige vuur. Waarschuw de lauwe kerk om uit te kijken en te bidden, anders zullen ze ook vallen in dit laatste middernacht uur! Leer hen hoe geestelijk gezond te zijn, zodat ze kunnen blijven staan en te overwinnen. Het is Mijn wil dat niemand verloren gaat, maar allemaal komen in de vreugde van mijn bruiloftsmaal. Iedereen is uitgenodigd, maar de meeste zijn nog niet klaar. Zij zullen worden achtergelaten in het lijden van de toorn. Zonder heiligheid zal niemand Mijn Koninkrijk zien of smaken mijn bruiloftsmaal. Ik sta bij de deur klaar om mijn Bruid naar mijn Huis te brengen. Wie is wakker en luistert naar de stem van Mijn Geest?
Dus we moeten uitzien en bidden. Gebedloos zijn is de grootste zonde van de Laodiceaanse kerk van onze generatie. De reden dat we zo weinig macht hebben en leven in een nederlaag is simpelweg omdat we afgoden hebben laten komen in de plaats van God. Er is één ding, het meest kostbare dat God u gegeven heeft: en dat is tijd. Tijd ... Maar hoe besteedt u uw tijd elke dag? Investeert u in de eeuwige dingen of in de tijdelijke dingen?
Het woord uitzien dat Yeshua gebruikt, is een militair soort van woord: het betekent dat we afgeschermd moeten staan tegen plotselinge en gevaarlijke aanvallen van de vijand zoals een gewapende bewaker de kroonjuwelen van een aards koninkrijk zou beschermen. Het woord bid houd in, met uithoudingsvermogen, vasthoudendheid, en met volharding. Net als een bulldog nooit zal loslaten zelfs tot de dood toe, moeten we vasthouden wat de Heer ons heeft gegeven en heeft beloofd en nooit opgeven. Yeshua vermaant ons te zijn als de overwinnende gelovigen in Openbaring 3:11:
Ik kom spoedig. Houd vast aan wat u hebt, dan zal niemand u de lauwerkrans kunnen afnemen.
Sir Winston Churchill zei ooit in zijn beroemde speech op 29 oktober 1941:
Geef nooit een inch toe. Nooit, nooit, nooit, nooit - in niets, groot of klein, lang of kort - nooit toegeven, behalve in de veroordeling van eer en goedheid. Nooit toegeven aan geweld. Nooit toegeven aan de schijnbaar overweldigende macht van de vijand.
Dat geeft ons een goed idee wat Yeshua bedoeld met het geestelijk als hij zegt uit te zien en te volhardend in het bidden. We zijn in een wereld die geestelijk in oorlog is. Het goede zal triomf over het kwaad, maar het zal niet gebeuren zonder de strijd van elke dag, van blijvend gebed en voorbede aangaande de machten van de duisternis die tegen ons gericht zijn.
Wat nodig is om geestelijk fit te blijven en te overwinnen, smeek ik u voor veranderingen in uw leven en prioriteiten te stellen in het gebruik van uw tijd, zodat ook u deze spirituele disciplines kunt gaan ontwikkelen en de kracht ervan te ervaren en nooit op te geven tegen het kwaad in dit uur:
1. Vereenvoudig uw leven. Stop verspilling van tijd door geen dingen te doen waarvoor God u heeft geroepen om te doen. Verwijder elk ballast, zoals het doen van dingen om mensen te behagen, of om het geld na te jagen, of naar iets te streven dat er geen eeuwige waarde heeft. God heeft verschillende roepingen voor een ieder van ons, maar als je je hart onderzoekt en zoekt naar de Heer, Hij zal je vertellen wat echt belangrijk is voor een ieder individueel.
2. Breng tijd door met God. Geef hem de eerste en de beste van uw tijd elke dag. Geef hem de tijd wanneer u het meest fris en alert bent. .......... Zonder veel tijd dagelijks besteden aan God zullen we nooit voldoen aan onze hoge roeping in dit leven. Yeshua moest ook vele malen heengaan en de hele nacht bidden, zo moeten we ook bidden en God te zoeken.
3. Er zijn zeven primaire gewoonten van persoonlijk gebed en toewijding die rondcirkelen. Door Gods genade, heb ik dat gedaan nu voor bijna 25 jaar. Dat is niet omdat ik super-spiritueel ben of iets dergelijks. Het is gewoon omdat ik heb gestreden met een depressie. Het was omdat wanhoop me diep naar God toedreef. (Soms denk ik dat ons lijden een manier is om ons in gebed-strijders te veranderen. Als alles gemakkelijk voor me was geweest, betwijfel ik ernstig dat ik dit zou hebben gedaan. Ik geloof niet dat God dat stuurt als zodanig, maar het is zeker een grote motivatie geweest. Depressie is een zegen in vermomming voor mij geweest. Immers, als er een uitweg is uit pijn, ellende en nederlaag, om in de overwinning te komen, denk je niet dat ik dat pad wil vinden tegen alle kosten?!)
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
AAN BISSCHOP THOMAS VAN VÄXJÖ.
DERDE BOEK, KAP. 12.
O, mijn Heer, ik weet dat niemand het hemelrijk binnengaat, tenzij God de Vader hem trekke. Daarom, o goedertierende Vader, trek dezen zieken bisschop, en gij, Gods Zoon, help hem trekken. En gij, Heilige Geest, vervul dezen kouden en krachteloozen bisschop met uw liefde!
De Vader antwoordde: Indien hij, die trekt, sterk is en wat getrokken wordt zeer zwaar, dan scheurt wat getrokken wordt spoedig en gaat te niet. En indien dageen, die getrokken wordt, gebonden is, dan kan hij noch zich zelf helpen, noch dengeen die trekt. En indien degeen, die getrokken wordt onrein is, dan is hij afzichtelijk en onaangenaam om aan te raken en te trekken. En deze bisschop is als iemand die bij een kruisweg staat en aarzelt welken weg hij zal inslaan.
Zij antwoordde: O, mijn Heer, staat er niet geschreven, dat niemand hier in het leven stil staat, maar naar betere of naar slechtere dingen heengaat? De Vader antwoordde: Beide kan gezegd worden, want hij staat als tusschen twee wegen, dien der vreugd en dien der smart. Hij maakt zich angstig uit vrees voor de eeuwige straf en verlangt naar de vreugde van het hemelrijk. Maar het schijnt hem hard uitsluitend den weg te bewandelen, die ter volmaakte vreugde leidt. Als hij daarentegen toegeeft aan de dingen, waar hij vuriger naar streeft, dan gaat hij.
Daarop sprak de Heilige Agnes: Deze bisschop is als iemand, die aarzelt tusschen twee wegen. Hij wist dat de eene smal was in het begin en vol vreugde op het einde, en hij wist dat de andere een tijd liefelijk was maar eindelijk op een onmetelijken en noodlottigen afgrond uitloopt. Toen de reiziger deze wegen overwoog en er vermaak in vond den weg te gaan, die in het begin liefelijk was, maar toch den onmetelijken afgrond vreesde, kwam hij op de volgende gedachte: Van dezen liefelijken weg gaat een zijweg; als ik dien vind, kan ik geruimen tijd voortgaan zonder gevaar. En vind ik den zijweg, wanneer ik het eind nader en den afgrond, dan behoef ik geen gevaar te duchten.
Zonder gevaar bewandelde hij geruimen tijd dien weg, en toen hij aan den afgrond kwam, stortte hij er jammerlijk in, want hij vond den kruisweg noch den zijweg, zooals hij gehoopt had. Lieden, die zulke gedachten hebben, zijn er nu velen, en zij denken in zich zelf aldus: Zwaar valt het den smallen weg te gaan, hard om eigen wil op te geven en alle wereldsche eer. Daarom koesteren zij een valsche en gevaarlijke hoop, die zeggen: Ons leven en onze weg zijn lang en Gods erbarming is zeer groot. Deze wereld is liefelijk en geschapen voor ons genot. Daarom verhindert niets dat ik in de wereld een tijdlang leef volgens mijn wil en lust.
Aan het einde des levens zal ik God volgen, want op den weg dezer wereld is een zijweg, namelijk berouw en biecht; vind ik dien, dan word ik gered. Zulk een gedachte om tot het einde te willen zondigen en zich dan te beteren, is een zeer onzekere hoop, want dezulken blijven verblind totdat zij vallen. Zij hebben soms zooveel pijn in hun laatste uur en zulk een plotseling uiteinde, dat zij geen heilzaam berouw verwekken kunnen. En dat is hun verdiende loon, want zij willen naderende ongelukken niet bemerken noch voorzien, terwijl zijt konden, maar bepaalden den tijd voor Gods erbarmen volgens eigen goeddunken en eigen wil. En zij waren niet van plan met zondigen op te houden, voor de zonde hun niet langer genot gaf.
Op dezelfde wijze stond deze bisschop tusschen deze twee wegen. Maar nu nadert hij den aangenameren weg, die de weg is des vleesches en der wereld. Het is alsof hij drie bladen uit een boek voor zich heeft, waarin hij leest. Het eerste blad leest hij met vreugde en steeds opnieuw, het tweede af en toe en zonder vreugde, het derde blad leest hij zelden en dan met tegenzin. Het eerste blad zijn de rijkdommen en eerbewijzen der wereld, waarvan hij geniet, het tweede is de angst voor de hel en het toekomstig oordeel, dat hem droef maakt, het derde is kinderlijke vrees voor God, die maar zelden zijn hart beweegt. Maar indien hij acht gaf op wat God ter Wille van hem deed en hoe hij Hem daarvoor beloont, zou de liefde voor God nooit in zijn hart gedoofd worden.
De bruid zeide: O! Lieve vrouwe, bid voor hem! De heilige Agnes antwoordde: Wat doet de rechtvaardigheid anders dan oordeelen, en wat doet de barmhartigheid anders dan met zachtheid lokken?
Daarop sprak Gods moeder: Tot den bisschop moet gezegd worden: Hoewel God vermag alles zelf te doen, heeft de mensch hulp noodig om de zonde te ontvluchten en de liefde voor God in zijn hart te prenten. Nu zijn er drie dingen, die leiden tot het ontvluchten der zonde en drie andere die leiden tot Gods liefde. De drie eerste zijn: volmaakt berouw, het voornemen niet meer te willen zondigen en zijn zonde uit te boeten volgens het voorbeeld van hen, die, naar hij gezien heeft, de wereld verachten. En de drie, die bijdragen tot de liefde voor God, zijn: ootmoed, barmhartigheid en werken van liefde. Want al bad iemand niet meer dan één enkel Pater noster om de volmaakte liefde te verkrijgen, spoedig zou hij die bezitten.
VERKLARING.
Deze man was bisschop van Växjö. Toen hij in Rome was en zeer verlangend was om naar huis te kunnen reizen, werd in den geest gehoord: Zeg den bisschop, dat zijn dralen nuttiger is dan zijn haast; en zij, die het gezelschap verlaten hebben en zich voort gehaast hebben, zullen later thuis komen. En als hij weer in zijn land teruggekeerd is, zal hij mijn woorden bewaarheid vinden. En zoo gebeurde het. Want toen hij thuis kwam, was de koning gevangen genomen en heel het rijk in verwarring. En degenen van het gezelschap die zich vooruit gespoed hadden, werden verhinderd op weg en kwamen na hem aan. Gij moet ook weten, dat de vrouw, die in gezelschap van den bisschop is, gezond naar huis terug zal keeren, maar dat zij niet in haar vaderland sterven zal. En zoo gebeurde het, want zij reisde voor de tweede maal naar Rome en stierf daar en werd er begraven.
VERDER OVER DENZELFDEN BISSCHOP.
Toen vrouwe Birgitta van Monte Gargano afdaalde naar de stad Manfredonia in het rijk van Apulië, gebeurde het, dat dezelfde bisschop, die in haar gezelschap was, door een ongeluk op den berg zoo ernstig van het paard viel, dat twee ribben braken. En op den morgen, toen hij naar St. Nicolaas te Bari reizen zou, riep hij haar tot zich en zeide: O, vrouwe het valt mij zeer zwaar om hier te blijven zonder u en het is moeilijk ook voor Uedele om ter Wille van mij uw reis te vertragen, vooral van wege de rondzwervende menschen. Daarom smeek ik u ter wille van de liefde van Jezus Christus, dat u God voor mij bidt en mijn zijde aanraakt, want ik hoop, dat door de aanraking van uw hand mijn pijn verzacht zal worden.
Tot tranen geroerd door haar medelijden, antwoordde zij: O, mijn Heer, men roemt mij, voor wat ik niet ben, want ik ben in Gods oog de grootste zondares. Laat ons toch allen God bidden, en hij zal uw geloof beloonen. Nadat zij aldus gebeden had en opgestaan was, raakte zij zijn aan en zeide: Moge de Heer Jezus Christus u gezond maken! En dadelijk verdween de pijn en de bisschop stond op en volgde Birgitta gedurende de geheele reis, zelfs tot zij naar Rome terugkeerde.
Wordt vervolgd.
"Hart van Jezus, met een lans doorstoken".
"Hart van Jezus, met een lans doorstoken".
In de loop der eeuwen hebben slechts weinige bladzijden in het Evangelie zoveel de aandacht van mystiekers, geestelijke schrijvers en theologen getrokken als het verhaal van Johannes, dat vertelt over de glorierijke dood van Christus en de lansstoot in zijn zijde. In het doorstoken Hart beschouwen wij de kinderlijke gehoorzaamheid van Jezus aan zijn Vader; door die gehoorzaamheid heeft Hij zijn zending volbracht, alsook zijn broederlijke liefde jegens de mensen, die Hij "beminde tot het uiterste toe", namelijk tot het totale offer van zichzelf. Het doorboorde Hart van Jezus is het bewijs van die liefde in verticale én horizontale richting, zoals zijn armen op het kruis het tonen.
Het doorboorde Hart is ook het symbool van het nieuwe leven, aan de mensen gegeven door de H. Geest en de sacramenten. Terstond nadat de soldaat de lansstoot heeft gegeven, de wonde van Jezus heeft veroorzaakt, "kwam er bloed en water uit". De lansstoot bevestigde de realiteit van Christus's dood. Hij is werkelijk gestorven, zoals Hij ook werkelijk geboren is, zoals Hij herboren is in zijn eigen vlees. Tegen elke oude en moderne verleiding van het docetisme, van de leer van het "schijnlichaam", plaatst de evangelist de pure zekerheid van de realiteit. Maar tegelijk wil hij de betekenis van die heilvolle gebeurtenis uitdiepen en ze verklaren door een symbool. In die lansstoot ziet hij een diepe betekenis: zoals er een bron ontsprong toen Mozes in de woestijn op de rots had geslagen, zo ontsprong er een waterstroom uit de met de lans geopende zijde van Christus, om de dorst te lessen van het nieuwe volk van God. Die stroom is de gave van H. Geest, die het goddelijk leven in ons voedt.
Uit het doorboorde Hart van Jezus wordt ook de Kerk geboren. Zoals uit de zijde van de slapende Adam Eva, zijn vrouw, werd geboren, zo wordt - volgens een traditie van de Vaders die terug tot de eerste eeuwen - ook de Kerk, Jezus's bruid, geboren uit de geopende zijde van de Verlosser, die in de dood op het kruis was ingeslapen; zij ontstaat uit het water en het bloed - Doopsel en Eucharistie - die ontspringen uit het doorboorde Hart. Daarom bevestigt de conciliaire constitutie over de liturgie: "Want het is uit de zijde van de ingeslapen Christus op het kruis dat het bewonderenswaardige sacrament, de gehele Kerk, is voortgekomen".
De evangelist merkt op, dat de Moeder van Jezus naast het kruis staat. Zij ziet het geopende Hart waaruit bloed en water stromen - bloed uit haar bloed - en zij begrijpt dat het bloed van haar Zoon voor ons heil werd vergoten. Dan begrijpt zij ook de volle betekenis van de woorden die haar Zoon haar heeft gezegd: "Vrouw, ziedaar uw zoon",: de Kerk, die geboren werd uit het doorboorde Hart, werd aan haar moederlijk Hart toevertrouwd. Laten wij Maria vragen, dat zij ons leide, opdat wij steeds overvloediger zouden putten aan de bronnen van genade, die stromen uit het doorboorde Hart van Jezus.
"Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de dood".
"Hart van Jezus, gehoorzaam geworden tot de dood".
Deze aanroeping van het H. Hart nodigt ons uit tot de beschouwing van het Hart van de gehoorzame Jezus. Gans het leven van Jezus staat onder de volmaakte gehoorzaamheid aan de wil van de Vader, opperste en eeuwige bron van zijn bestaan: hun macht en hun heerlijkheid zijn één, hun wijsheid is één, hun wederzijdse oneindige liefde is één. Door die gemeenschap van leven en liefde is Hij in volledige eenstemmigheid met het plan van de Vader, die het heil van de mens door de mens wil: in de "volheid van de tijd" is Hij geboren uit de Maagd Maria, met een gehoorzaam Hart, om het kwaad te herstellen dat het menselijk geslacht werd aangedaan door het ongehoorzame hart van onze stamouders. Daarom zei Christus toen Hij in de wereld kwam: "Hier ben Ik...... Ik ben gekomen, o God, om uw wil te doen". "Gehoorzaamheid" is de nieuwe naam van de "liefde"!
De evangelies tonen ons Jezus die in zijn leven immer de wil van de Vader zoekt te doen. Toen Hij twaalf jaar oud was, antwoordde Hij Maria en Jozef, die in grote onrust drie dagen naar Hem hadden gezocht: "Wat hebt ge toch naar Mij gezocht? Wist ge dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?". Heel zijn leven wordt beheerst door dit "ik moet", dat zijn keuze bepaalt en zijn activiteiten leidt. Op zekere dag zegt Hij tot zijn leerlingen: "Mijn spijs is, de wil te doen van Hem die Mij gezonden heeft en zijn werk te volbrengen"; Hij leert hen bidden als volgt: "Onze Vader..... uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel".
Jezus gehoorzaamt tot de dood, hoewel niets in zulk een radicaal kontrast staat met Hem dan de dood, daar Hij de bron zelf is van het leven. Tijdens die tragische uren kent Hij droefheid en angst, ontsteltenis en vrees, bloedig zweet en tranen. Daarna, op het kruis, de pijnlijke marteling van zijn genageld lichaam. Zijn Hart kent de bitterheid van afwijzing, verraad en ondankbaarheid. Maar boven dat alles heerst de vrede van het gehoorzamen. "Niet mijn wil, maar uw wil geschiede". Tenslotte verzamelt Jezus zijn laatste krachten om met het allerlaatste woord heel zijn leven samen te vatten: :Het is volbracht".
Bij het begin, in het verloop en op het einde van zijn leven klopt in Jezus's Hart slechts één verlangen: de wil te doen van de Vader. Door het beschouwen van dit leven, dat in kinderlijke gehoorzaamheid verenigd is met de Vader, begrijpen wij het woord van de Apostel: "En zoals door de ongehoorzaamheid van één mens allen zondaars werden, zo zullen door de gehoorzaamheid van Een allen worden gerechtvaardigd"; en ook dat andere mysterievolle en diepe woord in de Brief aan de Hebreeën: "Hoewel Hij Gods Zoon was, heeft Hij in de school van het lijden gehoorzaamheid geleerd; en toen Hij het einde had bereikt, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen oorzaak geworden van eeuwig heil". Dat de allerheiligste Maagd, de Maagd van het vastberaden en genereuze "Fiat", ook ons die fundamentele les helpt begrijpen.
"Hart van Jezus, om onze misdaden gebroken".
"Hart van Jezus, om onze misdaden gebroken".
Jezus van Nazareth zei tijdens het laatste avondmaal: "Dit is mijn lichaam, dat voor u geofferd wordt..... dit is de beker van mijn bloed, dat voor u wordt vergoten". - Jezus: de getrouwe priester, die dank zij zijn eigen bloed het eeuwige tabernakel binnenging; - Jezus, de priester naar de Orde van Melchisédek, laat ons zijn offer na: doe dit! Hart van Jezus! Hart van Jezus in Gethsémané, "tot stervens toe bedroefd", draagt het vreselijk "gewicht". Hij zegt: "Voor U is alles mogelijk; laat deze beker Mij voorbijgaan!". Maar tegelijk kent Hij ook de wil van de Vader en verlangt Hij niets anders dan de wil te volbrengen: de beker te ledigen tot op de bodem. Hart van Jezus - gebroken door het eeuwige oordeel: zozeer heeft God de wereld bemind, dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven.....
Eeuwen tevoren had Jesaja gezegd: "Waarlijk, het waren onze ziekten die hij op zich nam, en onze smarten, die hij heeft gedragen; wij echter beschouwden hem als een geslagene, door God gekastijd en vernederd". Hij werd gedood omwille van onze misdaden. Riepen ze op Golgotha niet: "Als Gij de Zoon van God zijt, kom dan van dat kruis af"? En toch had de profeet eeuwen voordien gezegd: "Hij werd doorstoken om onze weerspannigheid, om onze zonden gebroken..... Wij waren als schapen verloren gelopen, en ieder van ons was zijn eigen wegen gegaan. Maar op hem heeft Jahwe laten neerkomen de schuld van ons allen..... Toch is hij uit het land van de levenden weggerukt, geslagen om de weerspannigheid van mijn volk".
Om onze zonden gebroken! Hart van Jezus - om onze misdaden gebroken...... Het lijden van de doodsstrijd maakte zich langzaam meester van heel het lichaam van de Gekruisigde. Langzaam bereikte de dood het hart. Jezus zei: "Alles is volbracht!" en "Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest". Hoe zouden de Schriften anders kunnen vervuld worden? Hoe zouden de woorden van de profeet anders in vervulling kunnen gaan? Er staat geschreven: "Mijn rechtvaardige dienstknecht zal velen rechtvaardig maken, doordat hij hun zonden draagt. Immers wat Jahwe behaagt heeft zijn hand volvoerd". De wil van de Vader. Niet mijn wil.
Moeder van Christus: met u die hebt deelgenomen aan zijn lijden..... Gij lijdt ons naar het Hart van uw Zoon die sterft op het kruis; door zich totaal te ontledigen heeft Hij zich geopenbaard tot het uiterste, als Liefde. Gij die in zijn smarten hebt gedeeld, laat ons toe steeds dieper door te dringen in de kern van dat mysterie. Moeder van de Verlosser! Laat ons naderen tot het Hart van uw Zoon!
"Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd".
"Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd".
Die uitdrukking van het H. Hart helpt ons om het Evangelie van het Lijden van Christus opnieuw te lezen. Laten we met de ogen van onze ziel terugblikken op de gebeurtenissen na de arrestatie in Gethsémané: bij de ondervraging van Annas en Kajafas, tijdens de nachtelijke opsluiting, bij de veroordeling voor het Sanhedrin in de vroege morgen, bij de ondervraging door de romeinse landvoogd, toen Hij voor de Galileeër Herodes werd gebracht, bij de geseling, toen Hij met doornen werd gekroond, toen Hij werd veroordeeld tot de kruisdood, terwijl Hij zijn kruis droeg op de weg naar Calvarië, gedurende zijn doodstrijd op het mensonwaardige kruishout, tot aan de laatste zucht: "Alles is volbracht". Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd.
Hart van Jezus - het menselijk Hart van Gods Zoon - hoezeer waart Gij U bewust van de waardigheid van iedere mens, hoezeer waart Gij U bewust van uw waardigheid als Godmens. Hart van de Zoon, de Eerstgeborene van heel de schepping: - hoezeer waart Gij U bewust van de bijzondere waarde van de ziel en het lichaam van de mens, - hoe gevoelig zijt Gij voor alles wat die waardigheid bedreigt: "van versmadingen verzadigd".
Luister naar de woorden van de profeet Jesaja: "Zie mijn dienstknecht die ik ondersteun, mijn uitverkorene die Mij welgevallig is. Ik heb mijn geest op hem gelegd, en Hij maakt de volkeren het recht openbaar. Hij roept niet en schreeuwt niet..... Het gekwetste riet zal hij niet breken en de kwijnende vlaspit blaast hij niet uit". "Er was een tijd dat velen ontzet over u stonden - zijn verschijning was onmenselijk geschonden en zijn uiterlijk had niets meer van een mensenkind". "..... man van smarten, met ziekte vertrouwd, een mens die zijn gezicht voor ons verbergt, geminacht en als niet de moeite waard beschouwd". Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd! Hart van Jezus, van versmadingen verzadigd! Teken van tegenspraak..... En gij Maria, "uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord".
Psalm 5. ( David ).
1 Verhoor, o God, mijn woorden klachtig,
Laat Uw oren op zijn gedaan;
En wil toch d' oorzake verstaan
Mijns klagens en zuchtens eendrachtig,
O Heer almachtig!
2 Hebt acht op mijn zuchten gestadig,
Mijn God en Koning groot geacht,
Dewijl ik tot U met aandacht
Mijn smeken doe, o Heer genadig
Ende weldadig.
3 Des morgens vroeg, vóór den daag'rade
Zult Gij mij verhoren eenpaar.
Want zeer vroeg zal ik U voorwaar
Bidden, wachtende vroeg en spade
Op Uw genade.
4 Gij zijt een God, die de boosheden,
Niet en bemint, maar wederstaat.
Bij U zijn de boosdaders kwaad,
Met haren doen en boze zeden,
Gans niet geleden.
5 De dwazen, die naar U niet vragen,
Zullen voor U verschijnen niet.
Want Gij die hatet, zo men ziet.
Die boosheid doen zonder versagen,
Ja met behagen.
6 Gij zult Uwe gramschap bewijzen
Over de leugenaars gemeen.
Doodslagers, bedriegers meteen,
Zijn voor God (Dien elk mens moet prijzen)
Een groot afgrijzen.
7 Maar door Uw goedheid hoog geprezen,
Die Gij mij bewijst, zal ik gaan
Om U, o Heer! te roepen aan
In Uw huis, daar zal ik mits dezen
Godvruchtig wezen.
8 Geleid mij Heer en laat toch blijken
Aan mij Uw goedheid; dat mij niet
Mijn haters brengen in 't verdriet.
Leid mij op Uw pad desgelijken,
Zonder afwijken.
9 Daar is geen waarheid in haar monden,
Haar hart is vals, arglistig, straf;
Haar keel is als een open graf;
Haar tong is vol smekens bevonden
Tot allen stonden.
10 Verderf z' en doe te niet haar namen.
Breek haar raadslagen en haar doen,
Verstrooi z' om haar boosheid zeer koen;
Want Heer! zij zoeken al te zamen
U te beschamen.
11 Maar verheug hen 't gemoed en zinnen,
Die op U betrouwen altijd.
Dat z' in U, Heer! werden verblijd,
Die Uwen Naam in 't harte binnen
Trouw'lijk beminnen.
12 Want Gij zijt mild en overvloedig,
Den vromen man; Heer goedertier!
Met Uwen gunst dekt Gij hem, schier,
Als met een schild. Gij zijt zo goedig
En zeer lankmoedig.
Psalm 4. ( David ).
1 Als ik U bid, open Uw oren,
O Heer, mijne gerechtigheid!
Laat mijn hart bang Uwen troost horen,
En U stedes komen te voren
Mijn gebed, naar Uw goedigheid.
Hoe lang zult gij zoeken, gij heren,
Mijn eer te schenden met hoogmoed?
En u tot ijdelheid bekeren?
De leugen ook, t' uwer onere,
Zo liefhebben als gij nu doet?
2 Bekent dat God mij in dit leven,
Boven de and're mensen al,
Tot enen koning heeft verheven,
Die mijn zuchten ende mijn beven
Van den hemel verhoren zal.
Zo gij gram werdt, wacht u van zonden,
Misdoet niet tegen Zijnen wil.
Op uwen leger wilt doorgronden
Dit werk. Laat af tot dezen stonde,
Mij te kwellen met dit geschil.
3 Offert dan een oprecht off'rande,
Met verslagen hart en gemoed.
Betert u van deez' zond' en schande,
En stelt op God zeer goederhande,
Geheel al uw vertrouwen goed!
Veel spreken: Hoe kan hij ons leren
Dat goed is en God aangenaam?
Naar Uw goedheid wil, Heer der heren!
Uw lieflijk aanschijn toch eens keren
Tot mij en al de mijnen t' zaam.
4 Want meer blijdschap is mij gegeven
Door Uw aanschijn, Heer goedertier,
Dan hen is, die hier zijn verheven,
Die met veel wijns en korens leven,
Hebbende haren wellust hier.
Dies zal ik mij in goeden vrede
Nederleggen en slapen wel.
Want Uw goedheid beschikt dit mede,
Die mij doet hopen hier beneden,
En in 't rijk doet hebben bevel.
Psalm 3. ( David ).
1 Hoe veel is des volks, Heer,
Dat mij benijdt zo zeer?
Hoe veel mensen mij kwellen?
Hoe veel vijanden mijn
Nu sterk te velde zijn,
Die hen tegen mij stellen?
Ik zie daar veel voorwaar,
Die tot mij spreken klaar:
Vergaan zijn al mijn krachten;
Zijn God Die helpt hem niet
In dit kruis en verdriet.
Maar 't zijn ijdel gedachten.
2 Want Gij zijt Heer! mijn schild,
Die mij beschermen wilt
En mij ere wilt geven.
Gij doet, dat ik voortaan
Mag vrij openlijk gaan,
Met den hoofd opgeheven.
Ik heb in mijn ellend'
Mijn stem tot God gewend
En geklaagd in dit wezen.
Hij heeft ook naar Zijn woord,
Mijn klacht altijd verhoord
Van Zijnen berg geprezen.
3 Dies zal ik rust ontvaân
En zeker slapen gaan,
Bewaard voor alle schade.
Ik zal des morgens klaar
Ontwaken zonder vaar;
Want God wil mij slaan gade.
Honderdduizend bijeen
Deden mij vreze geen,
Wanneer zij zulks aanvingen
En mij wilden met haast,
Om te maken verbaasd,
Verstrikken en omringen.
4 Kom Heer! toon dat Gij zijt
Met mij tot allen tijd;
En dat Gij mijn vijanden
Op 't kinnebakken slaat.
En hen breekt met der daad
In stukken hare tanden.
Van U is 't, o Heer, goed!
Dat men verwachten moet
Hulp en troost vroeg en spade.
Want over Uw volk hier,
Stort Gij, Heer, goedertier
Zeer rijk'lijk Uw genade.
Psalm 2. ( David ).
1 Waarom raast dat volk met zulken hoogmoed?
Waarom komen de heidenen te zamen?
Wat is 't dat hen vergeefs zo woeden doet,
En raadslaan van dingen die niet betamen?
De koningen hen te zamen verbinden,
De voornaamst' al zijn ook daartoe bedacht;
God te bestrijden zij hen onderwinden,
En Zijnen Gezalfde met grote macht.
2 Zij spreken t' zaam: Laat ons breken met een
Haar banden al waarmeed' zij ons verstrikken;
En 't jok dat z'ons hard opleggen gemeen,
Laat ons verwerpen en breken in stikken!
Maar God, Die den hemel bewoont geprezen,
Zal ze belachen; want haar doen Hij ziet.
Haar opstel zal van Hem bespottet wezen;
Want het is ijdel en God acht het niet.
3 Hij zal z' aanspreken elk bij zijnen naam,
In zijn gramschap, die grootlijks is te vruchten.
Hij zal ze verbaasd maken al te zaam
In Zijn toornigheid, die zeer is te duchten;
En zal spreken: Gij koningen wilt horen!
Van waar komt u dezen raadslag zo erg?
Ik heb Mijn Koning gezalfd en verkoren
Over Sion, Mijnen heiligen berg.
4 En Ik, Zijn Koning, van Hem toebereid,
Zal Gods oordeel spreken voor ieders oren,
't Welk is, dat Hij Mij klaarlijk heeft gezeid:
Gij zijt mijn Zoon, heden van Mij geboren;
Begeer van Mij, Ik zal U t' eender erven,
Veel volkeren haast maken onderdaan.
Een al zulk rijk zult Gij van Mij verwerven,
Dat tot den einde des aardrijks zal gaan.
5 Gij zult dragen enen ijzeren staf,
Om die al te dwingen dat z' U doen ere.
Gij zult z' in den wind verstrooien als kaf,
En morzelen als een aarden vat tere.
Dies gij koningen en vorsten der aarde,
Wilt Mijn onderwijs met harten ontvaan.
En gij richters, wilt met ootmoed aanvaarden
't Goed vermaan dat U van Mij werd gedaan.
6 Dient God met kinderlijke vreze goed,
Vreest Zijn gramschap en zoekt Hem te behagen.
Verblijdt U en beeft voor Hem met ootmoed.
Ziet dat gij Hem geen oorzaak geeft te klagen.
Kusset den Zoon, Dien Hij u heeft gezonden,
Dat Hij niet gram zij over uwe daad;
Opdat gij haast te zaam niet wordt verslonden,
En in uwen weg niet schrikk'lijk vergaat.
7 Want Zijn gramschap ontsteekt zeer haast en brandt
Gelijk een vuur, als men daarop niet achtet
Och, hoe zalig is hij in zulken stand,
Die Hem vertrouwt en op Zijn goedheid wachtet.
PSALM 1. ( David ).
1 Die niet en gaat in der godlozen raad,
Die op den weg der zondaars niet en staat,
En niet en zit bij de spotters onreine;
Maar dag en nacht heeft in Gods wet alleine
Al zijnen lust, ja spreekt daarvan eenpaar;
Die mens is welgelukzalig voorwaar.
2 Hij zal gelijk zijn enen schonen boom,
Geplant bij enen klaren waterstroom,
Die zijn vruchten geeft in bekwame tijden,
Van welken geen droge blad valt bezijden.
Zo zal die mense zalig zijn bekend,
Met al zijn doen, tot welken hij hem wendt.
3 Maar zo en is 't met de godlozen niet,
Die als kaf verstrooid werden daar men 't ziet;
't Welk van den wind hier en daar werd gedreven;
Zo zullen zij in Gods gerichte beven
En niet bestaan; maar haast vergaan beschaamd
Met den vromen werden zij niet genaamd.
4 God kent den weg en der vromen gemoed,
Hij draagt zorge voor hen en voor haar goed.
Dies zullen zij welgelukzalig wezen,
Maar nademaal dat onze God geprezen,
Op der godd'lozen wegen niet en acht,
Zij en haar doen werden tot niet gebracht.
De Heilige Geest, Persoon, werk en plaats.
Wordt maar vol van uw bijbel, dan zal God er wel voor zorgen dat u vol van zijn Geest wordt. Het
wijze pastorale advies van de oudere predikant toen een jongere met de brandende vraag kwam:
hoe word ik vol van de Heilige Geest? De bijbel het beste handboek voor jonge christenen die
willen weten wie de Geest is, hoe hij werkt e.d., persoonlijk en gezamenlijk.
De genade van de Heilige Geest is waarlijk nodig om over de Geest te handelen; niet om hem in
ons spreken recht te doen (want dat is onmogelijk) maar om te zeggen wat de goddelijke schriften
bevatten en zo zonder gevaren door ons onderwerp heen te komen. Cyrillus van Jeruzalem,
Catechese XV1, 1
Drie kerngedeelten uit de schriften. Lukas 11:1-13, Ha 1 en Ha 2, Rom 8, bestudeer, bidt er
over, luister er naar, berg ze op in je hart, houdt ze open leef er mee.
De Heilige Geest heeft alles te maken met discipelschap. Navolgelingschap van Jezus Christus.
Hij leert je om in de sporen van je Heiland te wandelen, niet enkel theorie, maar juist ook de
praktijk. Daarom ook de praktijk van het dagelijkse gebed om de Geest. Wie de Geest voor zijn
eigen karretje wil spannen, die komt bedrogen uit!
De Heilige Geest heeft alles te maken met getuige zijn. De Geest is de grote dynamo achter elke
zending dichtbij en ver weg. Je hebt een dubbele roeping nodig om thuis te blijven, het gebod is
Ga! De Geest brengt je in beweging, Hij is de grote zender. Zending is geen hobby van een paar
enthousiastelingen, nee zij vormt het hart van God, zij is de puls van de Geest,
De Heilige Geest heeft alles te maken met lijden, vervolging. Zoek het niet op, maar je gaat het
tegen komen Soms heel subtiel, soms ook heel openlijk. Religieuze vervolging, haat, getreiter. Jij
ook altijd met je Jezus. De wapenrusting, leer je basislessen goed, wees standvastig!
De Heilige Geest heeft alles met team-building te maken.Hij leert je in alles in wij te denken,
te handelen, te beslissen. Solisme is zonde. Koinonia, Vader, Zoon en Geest doen niet het zonder
elkaar, hoe zouden wij het wagen het in ons eentje te doen? Daarin tonen we de wereld wie God
is. Niet meer zonder elkaar willen, maar ook niet meer zonder elkaar kunnen!
De Heilige Geest heeft alles te maken met verbrokenheid, levensheiliging, transparantie te maken.
De blijvende leerschool van de levende wandel met God, dat Hij het goud van zijn Zoon in je
tevoorschijn wil krijgen. Niet kijk mij eens, maar zie op Hem! Hij legt je heel wat keren weer op
zijn draaischijf.
De Heilige Geest heeft alles te maken met volharding, Hij wil in jou de finish halen, Hij geeft
niet op, hij vernieuwt je, hij verkwikt je, hij bemoedigt je op het moment dat je het nodig hebt. Hij
houdt je bijbel open, ook al heb je hem niet bij de hand.
De plaats van voorbede en zegening, niet om de kick, maar om de toerusting. Heer ik wil de weg
gaan die u mij wijst, laat uw Heilige Geest daarin samen met uw woord mijn Gids zijn. Ga dan in
zijn kracht! Verkondig Jezus Naam. Gewone mensen die buitengewoon zijn voor God!
Wat God doet dat is eeuwig. Hij zoekt naar de blijvende vrucht, naar dat wat Zijn Zoon
uiteindelijk groot maakt, laat je daarom niet teveel door het moment inpakken. God heeft een
lange adem. De Geest van God doorzoekt de diepten Gods. Niet alles hoef je te doorzien en toch
doorkrijgen dat de hand van God er in betrokken is. Als jij het mogelijke doet, doet God het
onmogelijke!
29-11-2010
AAN ALLE LEZERS VAN DIT BLOG EEN GEZEGENDE MAANDAG.
Nelly. ( M ).
Ik heb een vraag .
Ik heb een vraag .
The Miracle of Damascus: Part 22.
Medjugorje, boodschap van 25 november 2010
Medjugorje, boodschap van 25 november 2010
Lieve kinderen.
Ik kijk naar u en ik zie in uw hart de dood zonder hoop,onrust en honger.
Er is geen gebed in, noch vertrouwen op God.
Het is daarom dat de Allerhoogste me toelaat u hoop te brengen en vreugde.
Opent u.
Opent uw harten voor de barmhartigheid van God en Hij zal u alles geven, wat ge nodig hebt.
Hij zal uw harten vullen met vrede, want Hij is vrede en uw hoop.
Dank dat ge aan mijn oproep gehoor gegeven hebt.
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
AAN DEN KARDINAAL VAN ALBANO.
DERDE BOEK, KAP. 10.
Gods moeder sprak tot haars Zoons bruid: Vrees niet, dat de dingen, die gij nu hoort en ziet, van een boozen geest komen, want evenals twee dingen komen van de naderende zon, namelijk licht en warmte, die de donkere schaduw niet volgen, komen met het intreden van den Heiligen Geest in het hart van den mensch twee dingen: de wamte van de godvruchtige liefde en het volmaakte licht van het heilig geloof. Deze twee wordt gij nu gewaar, en deze twee volgen den duivel niet, die gelijk is aan de donkere schaduw.
Zend daarom aan hem, dien ik u noemde, mijn boodschap, en hoewel ik zijn hart ken, zijn antwoord en zijn spoedig einde, zoo moet gij hem toch mijne woorden zenden. De grondvesten van de Kerk zijn aan den rechterkant zoo treurig ondergraven, dat het bovenste gewelf veel barsten en scheuren heeft, waaruit gevaarlijke stukken vallen, zoodat velen, die binnen komen, daardoor het leven verliezen. En vele zuilen, die rechtop moesten staan, buigen zelfs neer tot op den grond, en de geheele vloer is zoo slecht, dat blinden, die binnen komen, gevaarlijk vallen en zelfs zij, die goed zien, af en toe met de blinden vallen in het gevaarlijk graf. Daarom is de toestand van de Kerk zeer gevaarlijk. Het bewijst, dat haar val nabij is, indien zij geen hulp krijgt. En haar val zal zoo groot zijn, dat die door de geheele christenheid gehoord zal worden.
En dit moet geestelijk opgevat worden. Ik ben de Maagd in wier lichaam Gods Zoon zich verwaardige te komen met zijn Godheid, door de werking van den Heiligen Geest, zonder eenige onreine lichamelijke begeerlijkheid. En dezelfde Zoon Gods werd geboren uit mijn gesloten schoot met Godheid en menschheid, door den Heiligen geest, tot mijn allergrootste vreugde en blijdschap, en zonder smart. Ik stond ook bij het kruis, toen Hij zegevierde en de hel overwon en door zijn hartebloed het hemelrijk opende. Voorwaar, ook was ik op den berg, toen diezelfde Zoon opsteeg naar het hemelrijk.
In waarheid ik ken geheel het heilig geloof, dat mijn Zoon predikte en leerde aan allen, die in het hemelrijk willen komen. Ik sta boven de aarde met mijn voortdurend gebed tot mijn dierbaarsten Zoon, als de regenboog boven de wolken staat en zich naar de aarde schijnt neer te buigen en die met de beide uiteinden schijnt te omvatten. Door dien boog versta en meen ik mij zelve, want ik buig mij naar hen, die op aarde vertoeven, boozen en goeden, beiden omvattend met mijn voortdurende gebeden. Ik buig mij naar de goeden, opdat zij standvastig in het goede mogen zijn, zooals de heilige Kerk gebiedt, en naar de boozen, opdat zij niet verder mogen gaan in hun boosheid en niet nog slechter worden.
Daarom verkondig hem, wien ik deze woorden zend, dat van zeker punt een donkere en vreeselijke wolk naar de klaarheid van den regenboog opstijgt. Hierdoor versta en meen ik hen, die een leven van ontucht leiden en hen, wier geldzucht even onmetelijk en bodemloos is als het water der zee, en die hun bezittingen kwistig verspillen uit wereldschen pronk en praal, zooals een stroom die met veel vertoon zijn water uitstort. En deze drie ondeugden bezitten nu vele leidslieden der Kerk, wier zonden ten hemel stijgen, afzichtelijk en donker voor Gods aanschijn, en bij mijn gebed afsteken als de donkerste wolk tegen de klaarheid van den regenboog. En zoo wekken zij, die samen met mij God gunstig stemmen moesten, de gramschap Gods tegen zich op.
En dezulken zouden niet verhoogd moeten worden in de heilige Kerk (maar vernederd). Want wie trachten wil de grondvesten der Kerk te verheffen, zoodat die vast liggen en verlangen den gezegenden wijngaard te bebouwen, dien mijn Zoon plantte en besproeide met zijn bloed, hem wil ik, koningin des hemelrijks, indien hij zich daartoe weinig in staat acht, te hulp komen met alle heirscharen des hemels, en uitrukken de met mos bedekte en kale stronken en onvruchtbare boomen en ze in het vuur werpen om te branden en vruchtbare twijgen in hun plaats planten. En door den wijngaard versta en meen ik Gods heilige Kerk, waarin twee dingen noodzakelijk vernieuwd moeten worden en wel, ootmoed en goddelijke liefde.
