(door “Myriam van Nazareth”)

O Jezus, ik breng U hulde en eerherstel voor het verlossende Lijden dat U voor de hele mensheid hebt volbracht.

Nu Uw allerheiligste Lichaam aan het graf is toevertrouwd, smeek ik U, dat ook ik met U mag sterven aan de wereld, en dat alles wat mij tot gevangene van de wereld heeft gemaakt, alle gewoonten die mij van God verwijderen, alle zonden die ik ooit heb bedreven, alle fouten die ik heb gemaakt, en alle herinneringen die mijn geest en hart bezwaren, met U begraven mogen worden, opdat ik met U moge verrijzen voor een nieuw en heilig leven dat mijn ziel zal klaarmaken voor het Paradijs.

In Uw Wonden leg ik alles wat in mij onzuiver is. De opening van Uw Hart wil ik vullen met het berouw over al mijn daden, woorden en gedachten die mij van de Liefde hebben verwijderd.

Sluit nu het graf, o Jezus, en blijf bij mij tot de dageraad van het Eeuwig Licht, opdat ik het waardig moge worden, met U op te staan in het Rijk van de eeuwige lente.

(door “Myriam van Nazareth”)

Lieve Moeder Maria, Allerheiligste Maagd en Moeder van Jezus,

Ik wil vandaag de heiligheid betrachten die God voor de mens had voorbestemd, ter verheerlijking van U, de Meesteres van alle Deugden.

Ik wil vandaag de vurigste liefde betrachten, ter verheerlijking van U, de Medeverlosseres die Haar Zoon prijsgaf aan het Kruis uit oneindige liefde voor alle mensen.

Ik wil vandaag de zuiverheid van de engelen betrachten, ter verheerlijking van U, de volmaakt onbevlekte Bloem in wie de engelen hun meerdere hebben erkend.

Ik wil vandaag alle zonde vluchten, ter verheerlijking van U, die volmaakt vrij van zonden bent gebleven.

Ik wil vandaag mijn kruis liefhebben en alle vruchten van mijn lijden aan U afstaan, ter verheerlijking van U, mijn Moeder van Smarten die oneindig veel voor mij hebt geleden en nog steeds tranen stort om alle zonden der wereld.

Ik wil U vandaag al mijn gebeden, offers en boete geven voor de heiliging van alle zielen, ter verheerlijking van U, allerheiligste Tempel van de Heilige Drievuldigheid en Ark van het Nieuw Verbond.

Ik wil vandaag waarlijk Uw kind zijn door Jezus te volgen in doen en laten, ter verheerlijking van U, Moeder van God en Moeder van alle mensen.

Ik wil U vandaag volkomen dienen in de bestrijding van alle kwaad, ter verheerlijking van U, Morgenster van het komende Rijk Gods op aarde.

Ik wil mij vandaag totaal door U laten leiden, ter verheerlijking van U die Gods hoogverheven Uitverkorene bent, Middelares van alle Genaden en Zetel van Wijsheid.

Ik wil U vandaag volkomen toebehoren als Uw bezit en eigendom, ter verheerlijking van U, de Koningin van Hemel en aarde en Poort van de Hemel die zielen naar de eeuwige Gelukzaligheid leidt.

O hoogverheven Koningin, volmaakt heilige Hemelse Lelie, ik beloof U vandaag de gave van mijn hele wezen, ziel, geest, hart en lichaam, aan U die mij door God bent gegeven als onfeilbare Gids naar het Eeuwig Leven.

Tot vervulling van mijn geloften smeek ik U om de uitstorting van de Gaven van de Heilige Geest in mijn ziel, zodat ik klaar moge zijn om in Uw dienst mee te werken aan de vestiging van het Rijk van Christus op aarde.

Bid dit gebed dagelijks en verspreid het zoveel mogelijk. Het is een instrument voor de vestiging van Gods Rijk op aarde : wie zich totaal aan Maria geeft, wordt een apostel van de Eeuwige Liefde.

Mijn Jezus, ik geloof dat U in het allerheiligst sacrament tegenwoordig bent.
Ik bemin U boven alles en ik verlang U in mijn ziel te mogen ontvangen.
Omdat ik dit echter thans niet werkelijk doen kan, smeek ik U: kom tenminste op geestelijke wijze in mijn hart.
Ik verenig mij geheel en al met U. Sta niet toe, dat ik nog ooit van U gescheiden word.

Amen

Heer ontferm U over ons. Christus, ontferm U over ons.
Heer ontferm U over ons.
God de Vader, uit de hemelen, waar Gij zijt nedergezeten, ontferm U over ons.
God de Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons.
God de H. Geest, Heiligmaker van de zielen, ontferm U over ons.
H. Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons.

Gij, die de dood van de zondaar niet wilt, maar dat hij zich bekeert en leeft, ontferm U over ons.
Gij, die met geduld op de bekering van de zondaar wacht,
Gij, die de boetvaardige zondaar zo genadig ontvangt,
Gij, die U verheugt in de bekering van de zondaar,
Gij, die de volmaakste geneesheer van onze zielen zijt,
Gij, die de goede Herder zijt,

Dat ik gezondigd heb, het is mij leed uit geheel mijn hart, o mijn God.
Dat ik zo lang, zo dikwijls en zo zwaar heb gezondigd,
Dat ik gezondigd heb door gedachten, woorden en werken,
Dat ik gezondigd heb door al de zintuigen van mijn lichaam,
Dat ik gezondigd heb door al de krachten van mijn ziel,
Dat ik gezondigd heb met vrije wil en volle kennis van mijn boosheid,
Dat ik U heb verloochend om mij aan de ijdelheid te hechten,
Dat ik Uw oneidige volmaaktheden heb versmaad,
Dat ik Uw gaven en weldaden heb misbruikt,
Dat ik het lijden van Jezus Christus heb vernieuwd,
Dat ik Uw gunst en vriendschap heb verstoten,
O mijn God, het is mij leed uit geheel mijn hart, en maar alleen om U. Het is mij leed uit geheel mijn hart, o mijn God.
Omdat ik U heb mishaagd, Omdat ik U heb vergramd,
Niet door de vrees voor straf,
Niet door de hoop op enig loon,
Maar uit liefde tot U,
Uit eerbied voor uw opperste Majesteit,
Omdat Gij oneindig heilig, oneindig beminnelijk zijt, en de zonde U boven alles mishaagt,
Ik beween mijn zonden, Heer, met dezelfde droefheid, welke de heiligen erover gevoeld hebben,
Omdat ik U bemin, o mijn God, wil ik mij beteren met Uw genade,
U van heden nooit meer vergrammen,
Al de gelegenheden tot zonde vluchten,
Mijn kwade driften steeds bestrijden,
Weerstaan aan alle bekoringen,
Alle zondige gedachten verdrijven,
Liever al wat ik bezit verliezen, dan U opnieuw te vergrammen,
Liever alles lijden, en zelfs sterven, dan U voortaan nog te vergrammen,

Christus hoor ons. Christus verhoor ons.
Onze Vader, enz.

Laat ons bidden,
O God, die in Uw oneindige goedheid altijd bereid zijt om de zondaar in genade te ontvangen, aanschouw de menigvuldigheid en de grootheid van mijn boosheden niet, maar wel Uw oneindige barmhartigheid.
O, verstoot toch niet een vernederd en vermorzeld hart! Met de hulp van Uw genade wil ik mijn leven beteren, de gevaren en de gelegenheden tot zonde vluchten. Liever zou ik sterven dan U nog door één enkele zonde te vergrammen. Kastijd mij gelijk het U behaagt; geen straf is te groot voor mij, die U, o mijn God, zo dikwijls en zo zwaar beledigd heb.
Alleen deze genade smeek ik U af, door uw lieve Zoon, die voor de zondaars gestorven is: verleen mij, dat ik in dit leven nog boetvaardigheid moge doen, opdat ik eenmaal, met al de heiligen van de Hemel, Uw oneindige barmhartigheid zal kunnen loven.
Amen.

Heer Jezus, goedertieren God, barmhartige Vader, ik verschijn voor U met een verootmoedigd, verslagen en gebroken hart; ik beveel U mijn laatste uur, en al hetgene wat hierop zal volgen.

Wanneer mijn verstijfde voeten mij zullen te kennen geven dat mijn loopbaan op aarde op het punt is een einde te nemen, barmhartige Jezus, ontferm U dan over mij.

Wanneer mijn door de naderende dood verduisterde en gebroken ogen hun treurige en stervende blikken op U zullen vestigen; barmhartige Jezus, ontferm U dan over mij.

Wanneer uw aanbiddelijke Naam voor de laatste maal van mijn koude en bevende lippen zal vloeien; barmhartige Jezus, ontferm U dan over mij.

Wanneer mijn verbleekt en loodkleurig gelaat hen die bij mijn sterven tegenwoordig zijn, met afschrik en medelijden zal vervullen, en mijn voorhoofd met doodzweet bedekt, hen mijn naderend einde zal aankondigen; barmhartige Jezus, ontferm U dan over mij.

Wanneer mijn oren, reeds gesloten voor de taal van de wereld, nauwelijks de korte verzuchtingen zullen vernemen, welke men mij zal ingeven, ten einde mij met U te verenigen; barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer mijn geest, verontrust door de aanblik van mijn ongerechtigheden en door de vrees voor uw rechtvaardigheid, zal strijden tegen de engel der duisternis, die zal trachten mij het vertrouwen op Uw oneindige barmhartigheid te benemen en mij tot wanhoop te brengen; barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer mijn zwak, door de smarten van de ziekte afgemat hart zal bevangen worden door de schrik van de dood, en uitgeput door de laatste strijd tegen de vijanden van mijn zaligheid; barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer ik de laatste tranen zal plengen tot teken van mijn ontbinding, neem dezelfde tranen dan aan tot uitwisseling van mijn zonden, opdat ik als een ware boetvaardige sterf; en in dat verschrikkelijk ogenblik, barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer mijn bloedverwanten en vrienden rondom mijn sterfbed vergaderen, door mijn toestand getroffen, U voor mij zullen aanroepen, barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer ik het gebruik van mijn zintuigen zal verloren hebben, de ganse wereld voor mij zal verdwenen zijn, en ik de angst van de doodstrijd zal gevoelen; barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer de laatste zuchten van mijn hart mijn ziel zullen doen scheiden van mijn lichaam, beschouw dan dezelfde zuchten, als verzuchtingen van een heilig verlangen om met U verenigd te worden; en Gij, barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Wanneer zijn ziel, reeds op mijn lippen zwevende, voor altijd zal scheiden uit deze wereld, en mijn lichaam koud, verstijfd en levenloos zal achterlaten, neem dan de vernietiging van mijn aardse leven aan als een hulde, welke ik wil brengen aan Uw opperheerschappij en aan Uw onsterfelijkheid, en, barmhartige Jezus, ontferm U over mij.

Ten laatste, wanneer mijn ziel voor U zal verschijnen, en over al haar verrichtingen door U zal geoordeeld worden, verstoot haar dan niet van uw aanschijn, maar, barmhartige Jezus, ontferm U dan over mij.

Laat ons bidden,
O God, die ons tot de dood veroordeeld hebt, maar het uur en het ogenblik van dezelfde dood voor ons hebt verborgen gehouden, verleen mij de genade, al de dagen van mijn leven in gerechtigheid en heiligheid door te brengen, ten einde door Uw genade in Uw vrede en in Uw liefde deze wereld te verlaten.
Dit bid ik U door onze Heer Jezus Christus, die met U leeft en heerst in de eenheid van de H. Geest. Amen.

TWEEDE VERSCHIJNING

Woensdag, 8 november 1972 om 4.35 uur

Madeleine bidt bij haar venster met haar armen kruisvormig uitgestrekt.

Het "Lichtend Kruis" wonderschoon, van een helderheid en klaarheid waarmee geen enkel licht hier beneden te vergelijken valt, vormt zich opnieuw, maar het wordt niet zoals bij de eerste keer, voorafgegaan door een schitterend licht.

En zij hoort heel dichtbig een stem, zachtjes en zeer bedroefd zeggen :

"Boete, boete, nu is de tijd om al die zondaars te redden, die niet van Jezus

houden..."

En zij ontvangt een geheim over een nabije bedreiging voor de mensheid.

Zij schrijft :

"Door de toenemende vooruitgang is de wereld zo uit balans geraakt dat men geen oog meer heeft voor de Schepper... Toch zal Jezus door het Kruis de wereld gaan redden en het leed verdrijven. Het vele lijden en ellende zullen een eind nemen. Dan zal het einde komen, de vrede... Ja, hoe heerlijk zal het zijn het hemels licht te ontdekken dat geen avond kent. Maar om al die wonderen te verkrijgen, ons door God aangekondigd, is een rein hart nodig, het is tijd om zich te bekeren, om boete te doen..."

Madeleine is terneergeslagen en kan er niets aan doen dat zij huilt. Bij het einde van de mis, is de priester naar haar toegegaan, iets wat hij normaal nooit doet, en vraagt haar :

"Waarom bent u zo verdrietig ?"

Waarop Madeleine hem in goed vertrouwen de reden prijsgeeft.

WORDT  VERVOLGD.

 (door “Myriam van Nazareth”)

33 x uit te spreken :

Heilige Maagd Maria, Medeverlosseres, ik geef U alle lasten, pijnen, offers, gebeden en heilige Missen van mijn hele leven, tot verwezenlijking van Gods Plan met de zielen, en tot vestiging van Zijn Rijk op aarde.

De ziel als geschenk van liefde

Een leven in deugdzaamheid is een liefdesgeschenk aan God : de mens krijgt van God een ziel, en die ziel geeft hij op het einde van zijn aardse leven als het ware aan God terug. Indien hij een deugdzaam leven heeft geleid, kan hij God een ziel teruggeven die rein is. Indien hij echter een overmaat aan zonde heeft bedreven, en deze niet door biecht, berouw en boete heeft weggewassen, geeft hij God een verontreinigde ziel terug. De mens die God waarlijk liefheeft, streeft ernaar, zijn ziel (geschenk van God !) zo rein en mooi mogelijk te houden, want hij kent dag noch uur waarop God zijn ziel bij Zich terug zal roepen. Zalig hij die op het ogenblik van zijn dood in staat van genade en heiligheid wordt aangetroffen, want zijn ziel zal God verheugen en voor Hem een bewijs van liefde vormen. De ziel in staat van ongenade daarentegen, is als een belediging aan God, of ten minste een uiting van gebrek aan liefde voor God en voor de medemens : de ziel waarin de deugden (de bouwstenen voor de heiligheid !) een hoge graad van ontwikkeling hebben bereikt, leeft veel meer “op Gods golflengte” en kan daardoor veel meer genaden verwerven, die, zoals God het heeft beschikt, in de eerste plaats de medemens ten goede komen. Zo kunnen wij zeggen dat een ziel veel meer vruchten voortbrengt voor de wereld, de medemensen en Gods Plan van Heil, naarmate zij meer in staat van genade (dus in staat van heiligheid) leeft. Een heilige ziel is dus een geschenk van liefde jegens God, en ook ten opzichte van haar medemens, in wie God woont.

 (door “Myriam van Nazareth”)

Allerheiligste Maagd Maria, onbevlekte Moeder van God,

Aan Uw allerreinste voeten smeek ik om bevrijding van de aanvallen van de duivel.

Brand in mijn hart het verlossende Kruis van Jezus Christus als een onuitwisbaar Teken tegen de satan die mij bedreigt.

Omhul mijn geest met Uw Hemelse mantel, opdat geen verleiding, misleiding, bekoring, twijfel of angst in mijn gedachten kan leven.

Leg mijn gekwelde en zondige ziel onder Uw voeten, opdat elk spoor van het gif van de duivel onder Uw macht verstikt zou worden.

O Meesteres der Hemelse machten, beveel toch elke boze macht, zich voorgoed van mij te verwijderen, opdat ik vrij moge zijn en met Gods engelen Uw heerlijkheid kan prijzen.

O Medeverlosseres in wie de erfzonde teniet is gedaan, U in wie de overwinning van Jezus Christus over alle machten van het kwaad tot voltooiïng is gekomen, bind nu in mij en om mij heen alle duivelen, en vernietig al hun daden en plannen in de onoverwinnelijke macht, U voor eeuwig gegeven door de Drieëne God, Vader, Zoon en Heilige Geest.

www.myriam-van-nazareth.net

“Het Woord is Vlees geworden, en Het heeft onder ons gewoond”

WAAROM IS JEZUS MENS GEWORDEN ?

(door “Myriam van Nazareth”)

God had de mens volkomen heilig geschapen. Reeds de eerste mensen (Adam en Eva) in het Aards Paradijs bezondigden zich echter aan hoogmoed en ongehoorzaamheid jegens hun Schepper. Hierdoor werd de zonde geboren. Dit wordt de zondeval genoemd : de mensenziel verloor haar volmaakte heiligheid, en deze vlek werd als een besmetting van geslacht op geslacht overgedragen. Daarom spreken wij van de erfzonde. Hierdoor werd de mens de toegang tot de Hemel (het Eeuwig Leven in gelukzaligheid van de ziel die “heengaat” in staat van genade) ontzegd.

Via de profeten van het Oud Testament beloofde God aan de mensheid de Verlossing : een onvoorstelbare daad van uitboeting waardoor God zich opnieuw met de mensheid zou kunnen verzoenen, en de Hemel opnieuw geopend zou worden. Als groot symbool voor deze verzoening tussen God en de mens zond God Zijn eigen Goddelijke Zoon, Jezus Christus, in de wereld. Jezus moest echter de Verlossing niet als God voltrekken, doch als mens, omdat de verzoening slechts mogelijk was door een vergoedend menselijk lijden in een menselijk lichaam. Wij moeten dit zien als een compensatie voor het grote onrecht dat Gods goedheid en Liefde hebben moeten lijden door de ontelbare en onvoorstelbare zonden. Lijden is onaangenaam op het wereldse vlak, maar is een bron van zeer grote verdiensten op het bovennatuurlijke vlak.

God had Zijn Zoon onmiddellijk als volwassen mens kunnen laten verschijnen, doch om het offer volkomen te maken, liet Hij Hem alle fasen van het mens-zijn doorlopen : Jezus moest geboren worden als hulpeloos kind, uit een vrouw. Geen enkele vrouw zou echter waardig geweest zijn om Gods Zoon te dragen, want elke mens droeg de erfzonde... behalve MARIA, die als enige door God bevoorrecht was met een volmaakt heilige ziel, zonder de erfzonde. Dit wordt de Onbevlekte Ontvangenis genoemd. Door de Onbevlekte Ontvangenis van Maria had God de verzoening met de mensheid door de komst van Zijn Zoon in de wereld ingeluid : Maria werd als eerste bevrijd van de smet van de erfzonde. Zij was de volmaakt heilige, de mens zoals God deze had bedoeld : volkomen zuiver, en vrij van elke zondige neiging.

Vóór de zondeval was er geen lijden, geen ziekte, geen pijn. Door de erfzonde werd het menselijk lichaam tot instrument van uitboeting voor de zonden van het hele mensdom. In Gods ogen vormen alle mensen van alle tijden één geheel. Precies daardoor is het mogelijk dat een mens door eigen lijden in lichaam, geest of gevoelens de zonden van andere mensen uitboet. Hierin schuilt de verklaring waarom Jezus de Verlossing van de hele mensheid op zich kon nemen.

Reeds aan de profeten van het Oud Testament werd de komst van de Messias aangekondigd. De Messias, ook de Christus genaamd, was de Gezalfde van God, die de mensheid het eeuwig Heil zou brengen. De Messias  was Gods eigen Zoon. De belofte van de komst van de Messias op aarde werd gedaan aan Gods “uitverkoren volk”, de joden van Israël. De joden wisten dus dat de Christus uit hun eigen
volk zou opstaan. De Messias kwam inderdaad : Jezus Christus, geboren uit een zeer heilige tak van het geslacht van koning David. Doch zeer velen herkenden Hem niet als de lang verwachte Verlosser. Zij zagen in Jezus van Nazareth een nieuwe profeet, maar niets méér. Sommige verlichte zielen herkenden Jezus wèl als de Messias, en zo werd Israël verdeeld tussen twee partijen : enerzijds zij die Jezus herkenden als de Christus, de Messias (zij werden de eerste christenen), en anderzijds zij die weigerden, Hem als de Messias te herkennen. Deze laatsten bleven joden. Ook heden ten dage zijn de joden nog steeds in afwachting van de “Messias”, want zij nemen niet aan dat de ene ware Messias, de enige Christus, reeds gekomen is met Jezus van Nazareth.

De verstarde joden die in Jezus niet de Messias wilden zien, zagen in Hem een bedreiging : voor hen was Hij iemand die het jodendom, de oude overlevering van God Zelf aan het “uitverkoren volk”, kwam verstoren. De meest hardnekkigen onder hen, de Farizeeën en de schriftgeleerden, waren van oordeel dat Jezus, de “profeet uit Nazareth”, uit de weg geruimd moest worden. In hun ogen was Hij een godslasteraar, die zo verwaand was dat Hij Gods Wet durfde vernieuwen, en die zichzelf “op godslasterlijke wijze” de Christus, de Messias, de Zoon van God noemde. De vervolging begon, en nam steeds ergere vormen aan, tot Jezus uiteindelijk gevangen genomen werd. De profeten van het Oud Testament hadden aangekondigd dat de Messias zou lijden en sterven tot heil en verlossing van Zijn volk. Deze profetie  is in vervulling gegaan : Jezus werd op de avond van Witte Donderdag, na een vreselijk lijden in hart en ziel, in de Hof van Gethsemani gevangen genomen en stierf op Goede Vrijdag op Golgotha (de Kalvarieberg) op het Kruis, na een onvoorstelbaar lijden. Onder het Kruis stond Zijn Moeder Maria, in een onmetelijk lijden van hart en ziel. Zij werd hier onze Medeverlosseres. Tijdens die uren vanaf Gethsemani tot Kalvarie boette Jezus door onbeschrijflijke pijnen en totale uitputting de zonden uit van elke mensenziel die gelooft dat Hij de Verlosser is en die werkelijk in het eeuwig Heil, het eeuwig Leven, gelooft en ernaar verlangt. Jezus heeft de Hemel geopend. Om werkelijk de Hemel binnen te gaan, moet de mens slechts liefde en dankbaarheid betonen aan Jezus, de Verlosser, en aan Maria, de Medeverlosseres, en moet hij zich bereid tonen om zijn eigen lijden te aanvaarden om de uitboeting van de zonden, die door Jezus is begonnen, voort te zetten tot heil van de hele mensheid.

Naast de schepping zelf, is de Menswording van Jezus het grootste geschenk van Liefde dat God de mensheid ooit heeft bereid. Als antwoord op de eerste menselijke zonde, deze van de hoogmoed, kwam Gods Zoon Zichzelf op aarde vernederen door een leven te leiden als mens, ten prooi aan de zwaarste ontberingen, liefdeloosheid, lijden en een verschrikkelijke dood, als losprijs voor de mensenzielen van alle eeuwen. Hij trok de Goddelijke Gerechtigheid over Zich om de eeuwige zaligheid in het vooruitzicht te stellen aan elke ziel die gelooft dat Hij mens is geworden om haar te verlossen uit de slavernij van het kwaad dat haar voor eeuwig van de volmaakte Hemelse Liefde wil verwijderen.

Maria,  in  de  nis  van  de  rots  hebt  U 

zich  aan  Bernadette  getoond.  U  bracht

de  warmte  van  een  aanwezigheid,  licht

en  schoonheid  in  de  koude  en  de 

duisternis  van  de  winter.  Breng  hoop  en  vertrouwen  in  de  vaak  duistere 

hoeken  van  ons  bestaan  en  in  de 

duistere  hoeken  van  de  wereld,  waar 

het  kwaad  heerst.  Onbevlekte  Ontvangenis,  kom  te  hulp  aan  de  zondaars  die  wij  zijn.  Geef  ons  de 

nederigheid  van  de  bekering,  de 

moed  om  boete  te  doen.  Leer  ons  te

bidden  voor  alle  mensen.  Leid  ons  naar

de  bronnen  van  het  echte  leven.  Maak  ons  tot  pelgrims  onderweg  in  de  schoot

van  uw  Kerk.  Scherp  in  ons  de  honger 

naar  de  Eucharistie,  het  brood  voor  onze  weg,  het  brood  van  leven.  In  U 

Maria,  doet  de  Heilige  Geest  zijn 

wonderwerken :  door  zijn  kracht  bracht

Hij  U  bij  de  Vader,  in  de  heerlijkheid 

van  uw  Zoon,  levend  voor  altijd.  Zie 

met  tederheid  naar  de  ellende  van  onze

lichamen  en  van  onze  zielen.  Schitter  voor  ons,  als  een  zacht  licht op  de  dag 

van  onze  dood.  Met  Bernadette  bidden 

wij  tot  U,  Maria,  in  de  eenvoud  van  de  kinderen.  Doe  ons  intreden,  zoals  zij,  in  de  geest  van  de  Zaligsprekingen.

dan  zullen  wij,  nu  en  hier  de  vreugde

van  het  Godsrijk  leren  kennen,  en  met

U  zingen :  Magnificat.  Eer  aan  U,

Maagd  Maria,  gelukkige  dienstmaagd

van  de  Heer,  Moeder  van  God, 

woonplaats  van  de  Heilige  Geest.

Amen.

    Almachtige God,  moge  Uw  genade

    ons  helpen  opdat  wij  die  het 

    priesterambt  ontvangen  hebben,  U 

    waardig  en  trouw  zouden  dienen,

    in  volledige  zuiverheid  en  met  een

    goed  geweten.  En  indien  wij  er  niet

    toe  komen  in  deze  onschuld  te 

    leven,  verleen  ons  oprecht  het 

    kwaad  te  bewenen  dat  wij  begaan 

    hebben  en  U  in  alles  ijverig, 

    nederig  en  met  goede  wil  te 

    dienen. 

    Door  Christus  onze  Heer.

    Amen.

Lezing uit het boek Exodus 12,37-42.
Psalmen 136,1.23-24.10-12.13-15.
Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,14-21.

Lezing uit het boek Exodus 12,37-42.

Nu braken de Israëlieten van Raämses op, in de richting van Soekkot; ongeveer zeshonderd duizend man te voet, de kinderen niet meegerekend;
maar ook een menigte vreemden trok met hen mee, behalve nog de talloze kudden schapen en runderen.
Van het deeg, dat zij uit Egypte hadden meegenomen, moesten zij ongedesemde broden bakken; want ze hadden geen gedesemd deeg, daar de Egyptenaren hen hadden verjaagd, zonder hun de tijd te laten, om voedsel voor de reis te bereiden.
Het verblijf van de Israëlieten in Egypte had vier honderd dertig jaren geduurd.
Er waren op de dag af vierhonderd dertig jaren verlopen, toen al de legerscharen van Jahweh uit het land van Egypte trokken.
Het was een nacht van waken voor Jahweh, toen Hij hen uit Egypte deed trekken; dit is de nacht van Jahweh, de nacht van waken voor alle kinderen Israëls van geslacht tot geslacht.


Psalmen 136,1.23-24.10-12.13-15.

Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed: Zijn genade duurt eeuwig!
Die in onze vernedering ons gedacht: Zijn genade duurt eeuwig!
En ons van onzen vijand verloste: Zijn genade duurt eeuwig!
Die Egypte in zijn eerstgeborenen sloeg: Zijn genade duurt eeuwig!
En Israël uit zijn midden voerde: Zijn genade duurt eeuwig!
Met sterke hand, en vaste arm: Zijn genade duurt eeuwig!
Die de Rode Zee in tweeën kliefde: Zijn genade duurt eeuwig!
Israël erdoor deed gaan: Zijn genade duurt eeuwig!
Maar Farao in de Rode Zee heeft gestort met zijn heir: Zijn genade duurt eeuwig!


Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Mattheus 12,14-21.

Nu gingen de farizeën heen, en spanden tegen Hem samen, hoe ze Hem in het verderf zouden storten.
Maar Jesus kreeg er kennis van, en verwijderde Zich van daar; velen volgden Hem, en Hij genas ze allen.
Maar Hij verbood hun, Hem bekend te maken,
opdat vervuld zou worden, wat door den profeet Isaias voorzegd was:
Zie mijn Dienaar, dien Ik heb uitverkoren, Mijn Welbeminde, in wien mijn ziel behagen schept. Ik zal mijn Geest op Hem doen rusten, En Hij zal aan de volkeren het recht verkonden.
Hij zal twisten noch roepen, En niemand zal zijn stem op de straten horen.
Hij zal het geknakte riet niet breken, De kwijnende vlaspit niet doven, Totdat Hij het recht ter zegepraal voert.
Op zijn naam zullen de volkeren hopen!

Bron : Petrus Canisius bijbelvertaling

Maagd der Armen, leid ons naar Jezus, bron van genade.
Maagd der Armen, red de naties.
Maagd der Armen, sterk de zieken.
Maagd der Armen, verlicht het lijden.
Maagd der Armen, bid voor ieder van ons.
Maagd der Armen, wij geloven in u.
Maagd der Armen, geloof in ons.
Maagd der Armen, wij zullen veel bidden.
Maagd der Armen, zegen ons.
Maagd der Armen, Moeder van de Verlosser, Moeder van God, wij danken u.

Heer Jezus, neem onze heilige vader de Paus onder de hoede van uw heilig Hart: wees zijn licht, zijn kracht en zijn troost.

Amen

Heilige Aartsengel Michaël, verdedig ons in de strijd; wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel. Wij smeken ootmoedig dat God hem zijn macht doe gevoelen. En gij, vorst van de hemelse legerscharen, drijf Satan en de andere boze geesten die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan, door de goddelijke kracht in de hel terug.

Amen.