For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
11-12-2008
De Heilige Vincentius a Paulo
De Heilige Vincentius a Paulo (Pouy bij Dax, 24 april 1581 - Parijs, 27 september 1660) is een Franse heilige, ordestichter en organisator van caritatieve werken.
De heilige Vincentius a Paulo werd geboren in 1581 in het stadje dat sinds 1828 St. Vincent de Paul heet. In 1600 werd hij priester gewijd. Vanaf 1605 verbleef hij in Rome waar hij in de handen viel van Turkse zeerovers die hem in Tunis als slaaf verkochten. In 1607 wist Vincent te ontvluchten van de slavenhandelaars.
In 1612 werd hij pastoor in Clichy en een jaar later huiskapelaan en leraar van de gegoede familie Gondi. In 1617 stichtte hij een vrouwenvereniging die zich bezighield met de zorg voor armen en zieken.
In 1619 kreeg hij de moeilijke taak op zich om als hoofdaalmoezenier te gaan zorgen voor de galeislaven. Hij voelde zich met deze mensen, die onmenselijk hard moesten werken op de galeien, zeer verbonden en hij deed er alles aan om hun lot enigszins te verbeteren. Ook trok hij van parochie naar parochie en preekte hij er gedurende drie dagen om de gelovigen de kans te geven orde op hun geloofszaken te stellen, de zogenaamde volksmissies. Tevens verbeterde hij de organisatie en opleiding van de priesters.
In 1625 stichtte hij de missie congregatie van de Lazaristen, die in verre landen het evangelie prediken. En in 1633 stichtte hij een zustercongregatie: "de dochters van Liefde", die nog altijd een erg grote congregatie is, ook in Nederland, waar ze gewoonlijk de zusters van Schijndel worden genoemd.
Van 1643 tot 1652 was hij lid van een raad die onder andere medezeggenschap had bij het benoemen van bisschoppen. Maar hij werd door kardinaal Mazarin uit die raad gezet omdat hij het niet eens was met diens politieke invloed, die er onder andere voor zorgde dat Mazarin aan de macht kwam. Hij stond koning Lodewijk XIII bij aan diens sterfbed.
Hij stierf in Parijs op 27 september 1660. Hij zei tegen zijn volgelingen: "Ik geef je als klooster de straat, als cel de ziekenkamers, als kapel de parochiekerk, als slot de gehoorzaamheid en als sluier de ingetogenheid." En ook: " Je verliest er niets bij zusters, wanneer je het gebed of de Eucharistie moet verlaten om naar de armen te gaan, want je gaat naar God als je de armen gaat dienen."
Bron: Wikipedia
De heilige Rita werd in 1381 geboren te Rocca Porena in Italië
De heilige Rita werd in 1381 geboren te Rocca Porena in Italië. Dit dorpje ligt op vijf kilometer afstand van Cascia.
Op 14-jarige leeftijd werd zij uitgehuwelijkt. Zij wilde echter kloosterlinge worden maar was zo gehoorzaam dat ze niet tegen de wil van haar ouders in ging. Haar echtgenoot was een bruut, doch ze stelde zich niet teweer en bad slechts voor zijn zielenheil. Nadat deze man vermoord werd zwoeren haar beide zoons bloedwraak. Maar Rita bad tot God dat ze liever had dat haar zoons zouden sterven dan hun snode plannen uitvoeren. Haar beide zoons stierven inderdaad, waarna Rita vrij was om tot het klooster toe te treden. Dit was het Maria Magdalenaklooster te Cascia. Volgens de legende werd haar de toegang tot driemaal toe geweigerd, maar verschenen in een nachtelijk visioen Johannes de Doper, Augustinus en Nicolaas van Tolentino die haar naar het klooster begeleidden, waarvan de poorten zich vanzelf openden.
Zij voelde zich religieus sterk aangetrokken tot het lijden van Christus. Op Goede Vrijdag 1442 zou zij aan het voorhoofd gestigmatiseerd zijn door een doorn uit Christus' doornenkroon, een wond die niet meer heelde.
Een tweede mirakel vond plaats tijdens haar ziekbed in 1447, toen ze aan een verwante die haar bezocht vroeg om een roos voor haar te plukken. Hoewel het winter was, vond deze toch een roos en bracht die aan Rita. Kort daarop stierf zij. Dit is de reden dat op 22 mei, haar sterfdag, aan Rita gewijde rozen bij de zieken worden gebracht.
Tien jaar later werd haar lichaam opgegraven en het bleek nog geheel intact te zijn. Het werd opgebaard in een glazen sarcofaag in de kerk van Cascia.
Rita werd door paus Urbanus VIII zalig verklaard in 1628. Haar heiligverklaring volgde in 1900 door paus Leo XIII.
De devotie voor de heilige Rita werd vooral verspreid door de Augustijnen, waaronder vooral de priorin Maria Teresa Fasce genoemd moet worden, die leefde van 1881 tot 1947. De heilige Rita staat bekend als patrones voor hopeloze gevallen. Ze wordt onder meer aangeroepen bij examenvrees en bij pokken.
Bron: Wikipedia
De heilige Pater Pio van Pietrelcina
De heilige Pater Pio van Pietrelcina O.F.M.Cap. (Pietrelcina, 25 mei 1887 - San Giovanni Rotondo, 23 september 1968) was een Kapucijner pater.
Zijn burgerlijke naam was Francesco Forgione. Francesco had vanaf zijn vroege kinderjaren reeds mystieke ervaringen, die hij als heel gewoon ervoer.
In 1903 trad hij in in de Kapucijner Orde en in 1910 ontving hij de priesterwijding. Vanaf 1903 tot 1910 verbleef Pater Pio O.F.M.Cap. in Benevento wegens zijn voortdurende slechte gezondheid; in 1916 werd hij naar San Giovanni Rotondo verplaatst, waar hij zou blijven tot zijn dood in 1968.
In 1918 had hij zichtbare stigmata, die gedurende zijn verdere leven zouden bloeden, waardoor hij volgens sommigen op mystieke wijze met Christus' lijden verbonden was. Men verhaalt dat hij door zijn zwakke gezondheid en de stigmata zijn verdere leven veel pijn heeft moeten verdragen en dat hij zijn lot droeg voor de bekering van ongelovigen en zondaars. De stigmata zijn niet onomstreden, de katholieke traditie leert dat deze spontaan optredende wonden een bovennatuurlijk verschijnsel zijn.
Reeds tijdens zijn priesterlijk leven werd Pio als een heilige vereerd, hoewel vele bisschoppen hem tegenwerkten. Opvallend was dat hij uren- tot dagenlang de biecht hoorde van vele duizenden gelovigen en heel langzaam en in zijn geest verzonken de H. Mis opdroeg. Beperkingen en straffen verdroeg hij met veel geduld en gehoorzaamheid. Tijdens het biechthoren was hij heel streng voor iedereen, ook in de kerk eiste hij van iedereen eerbiedigheid zowel in kleding als in houding. Hij kon streng tekeer gaan tegen gelovigen die in de biecht zonden trachtten goed te praten en ook tegen vrouwen die in minirokjes of mannenkleding de kerk betraden. Door kinderen raakte hij altijd vertederd. Ondanks de weerstand van vele bisschoppen verwierf Pater Pio uiteindelijk de gunsten van Paus Pius XII; reeds stroomden van alle landen bedevaartgangers naar Pater Pio toe en werden vele wonderen gemeld. Vele Italiaanse politici voegden zich zelfs bij de bedevaartgangers.
Paus Johannes Paulus II heeft Pio heiligverklaard. Pater Pio kenmerkte zich door grote getrouwheid aan de voorschriften van de Rooms-Katholieke Kerk, maar de liturgische vernieuwingen, het verdwijnen van het Latijn en de versterkte opkomst van het neo-modernisme veroordeelde hij telkens opnieuw. Op de vraag wat Pio van het veranderingsgezinde Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) vond, kreeg kardinaal Bacci een ferm en afwijzend antwoord: "Ik heb genoeg van dat concilie!" De invoering van de geheel herziene Nieuwe Mis zou Pater Pio niet meer meemaken. Hij was zelf altijd strikt bij de Tridentijnse ritus en het Latijn gebleven.
Pater Pio leefde sterk vanuit de eindtijd-verwachting en waarschuwde voor komende rampen en oorlogen, vooral echter voor een komende massale geloofsafval. Niet in de laatste plaats om zijn liefde voor de traditionele Rooms-Katholieke leer en liturgie, is Pater Pio geliefd als heilige in traditionalistische en conservatieve kerkelijke kringen, en ook ver daarbuiten. Ook drong hij aan op het gezamenlijke en individuele bidden van de rozenkrans.
Na een lang onderzoek werd hij in 1999 zalig en in 2002 heilig verklaard. In de kloosterkerk van de Kapucijners in Meersel Dreef (Hoogstraten-België) bevindt zich een heiligenbeeld van Pater Pio. In deze kerk wordt hij bijzonder vereerd en talrijke bewonderaars/pelgrims bezoeken deze plaats om hem te gedenken en tot hem te bidden.
H Franciscus van Assisi
Franciscus van Assisi (Assisi (Umbrië), 1181 - aldaar, 4 oktober 1226) leefde als religieus, werd de stichter van de kloosterorde van de Franciscanen of Minderbroeders, en werd heilig verklaard door paus Gregorius IX op 16 juli 1228.
In 1181 wordt Franciscus in Assisi geboren. Zijn vader Petrus van Bernardone is een lakenkoopman en op het moment van zijn geboorte is de vader voor zaken in Frankrijk. Zijn moeder geeft hem de naam Giovanni (Johannes). Zijn vader geeft hem bij thuiskomst de naam Francesco (Fransman).
In zijn jeugdjaren leefde hij -volgens zijn eerste biograaf Thomas van Celano- als een wildebras. Die stelde dat zo voor om het contrast bij zijn bekering beter uit te laten komen. Waarschijnlijk was Franciscus echter ook in zijn jeugd al een creatief en fijngevoelig mens. Hij wijdde zich aan de liefde, streefde naar de ridderslag en gedroeg zich bij tijd en wijle als minnezanger of troubadour.
Na een veldslag tussen zijn geboorteplaats Assisi en de stad Perugia in 1202 werd hij gevangengezet. Daarop volgde een periode van ziekte. Weer aan de beterende hand werd Franciscus bijzonder getroffen door het leed van de melaatsen, die in zijn tijd volledig uit de samenleving werden verstoten. Volgens zijn Testament bracht de Heer hem in hun midden en bewees hij hun barmhartigheid. Naar aanleiding daarvan bekeerde hij zich tot een leven van armoede, gebed en dienstbaarheid aan de armen, ontevreden over de leegheid van zijn leven. Later, in 1205, kreeg hij een visioen in het kerkje van San Damiano. Hij wist zich aangesproken door de daar afgebeelde Gekruisigde: 'Franciscus, ga en herstel mijn huis'. Hij trok zich als een kluizenaar terug in de eenzaamheid en wijdde zich aan de melaatsen, het herstellen van kerkjes en aan het gebed. Zelf wilde hij de allerarmste zijn, en hij bedelde zijn dagelijks voedsel bij elkaar, daarvan delend met anderen die nog minder hadden dan hij. Vanaf dat moment werd zijn enige geliefde 'Vrouwe Armoede'. Zijn vader, die van mening was dat zijn zoon tot de rang van dorpsgek vervallen was, probeerde hem met dreiging en verleiding terug te laten keren naar een werelds leven. Uiteindelijk legde Franciscus in de lente van 1205 tijdens een scène op het plein bij de bisschop zijn kleren aan de voeten van zijn vader (die ze immers betaald had), en wijdde zich toe aan God met de woorden: "Nu kan ik werkelijk zeggen: Onze Vader in de hemel", waarop de bisschop zijn mantel om hem heen sloeg. Als Bernardus van Quintavalle en Petrus Cattani zich in 1208 bij Franciscus willen aansluiten, raadplegen zij met zijn drieën het evangelieboek van de kerk van Sint Nicolaas om te ontdekken hoe hun leven eruit moet zien. Zij stuiten daarbij op drie teksten:
"Als je onverdeeld goed wilt zijn: ga alles verkopen wat je hebt en geef het aan de armen en je zult een schat in de hemel hebben.
Kom dan om mij te volgen." (Mt 19,21)
"Neem niets mee voor onderweg, geen stok, geen reistas, geen brood en geen geld, en ook geen extra kleren." (Lc 9,3)
"Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis opnemen en mij volgen."
Dat is wat zij vervolgens naar vermogen doen, en daarmee is de franciscaanse beweging begonnen. In hetzelfde jaar 1208 gaf de abt van het Benedictusklooster op de Monte Subasio het kerkje van Portiuncula in het dal bij Assisi in bruikleen aan Franciscus om het tot het centrum van zijn nieuwe beweging te maken.
Franciscus was de belichaming van een nieuw persoonlijk gekleurd soort vroomheid binnen het christendom, waarbij de ontwikkeling van het individu en diens persoonlijke gaven en talenten van grote betekenis waren. Tegelijk hechtte hij grote waarde aan het behoren tot een groep gelijkgezinde gezellen, een broederschap, waarin men in elkaars noden en behoeften kan voorzien. Franciscus schreef aan het einde van zijn leven een lofzang op de natuur, het Zonnelied. Hierin bezingt hij 'de dingen van de hemel' - broeder zon en zuster maan en de sterren -, 'de dingen van de aarde' of de vier elementen - broeder wind en zuster water, broeder vuur en zuster aarde -, en tenslotte de levensweg van de mens. Franciscus zag het op zich nemen van wat het leven te dragen geeft als een van de manieren om dichter bij Christus te komen. Wanneer hij opmerkte 'draag uw kruis', bedoelde hij 'neem uw lot op u', 'draag uw deel van het lijden'. Franciscus wees niet alleen het lijden niet af, hij hechtte ook grote waarde aan de natuur, die hij een prachtige weergave vond van hoe de Schepper voor ons zijn wil, en ons draagt en in leven houdt. Dat gebeurt door de afwisseling van ieder weer zoals Franciscus in zijn Zonnelied zingt.
Rond 1219-1220 ontstonden er problemen in de broederschap. Franciscus, die in het Midden-Oosten verbleef, keerde daarom terug naar Italië en legde het ambt van minister-generaal van de broederschap neer. Petrus Cattani volgde hem op, en na diens dood broeder Elias Bombarone. Franciscus schreef intussen een nieuwe regelredactie, waarbij hij naar eigen zeggen van de vele kruimels één hostie wilde maken (met andere woorden: hij maakte er een meer geordend geheel van). Op 29 november werd de nieuwe orderegel door paus Honorius III met een pauselijke bulle bekrachtigd. Op 24 september 1224 had Franciscus stigmata. In de winter of lente daarna zong hij voor het eerst zijn bekende Zonnelied. Hij stierf op de vooravond van 4 oktober 1226.
Franciscus werd begraven in de kerk van San Giorgio in Assisi. In dezelfde kerk sprak paus Gregorius IX twee jaar later zijn heiligverklaring uit. Op verzoek van de paus ging broeder Elia, de algemeen overste van de franciscanen, over tot de bouw van de Sint-Franciscusbasiliek boven zijn graf. De dag volgend op zijn sterfdag (4 oktober) is zijn feestdag, en is in 1929 ook Werelddierendag geworden. Binnen de orde ontstaat na de dood van Franciscus een hevige strijd over hoe de Franciscanen behoren te leven. Aan de ene kant staan de conventuali', die de regel interpreteerden op de wereldlijke pauselijke manier, die het armoede ideaal vrijwel schrapte uit de regel. Aan de andere kant waren er de spirituali, die duidelijk de richting van de armoede op gingen, geheel tegen de wens van de paus in. De voorstanders van beide bewegingen hebben in de loop van de jaren na zijn dood veel levensbeschrijvingen over Franciscus geschreven, waarin ze hem uitspraken en ideeën toeschreven die in overeenstemming was met hun overtuigingen. Met als gevolg dat men niet meer wist tot welke Franciscus zich te richten. Tijdens het generale kapittel in 1260 werd Bonaventura aangesteld om een officiële biografie te schrijven. Dat lukt en deze Legenda Maior werd 1263 ter goedkeuring voorgelegd aan het generale kapittel en goedgekeurd. Het kapittel van 1266 verbood de broeders nog andere levensbeschrijvingen over de heilige te lezen en droeg allen op alle andere geschriften te vernietigen.
Er zijn geen betrouwbare afbeeldingen beschikbaar die Franciscus tonen zoals hij was. Wel is er in ieder geval één fresco bekend die tijdens zijn leven gemaakt is. De maker heeft Franciscus echter waarschijnlijk nooit gezien. Deze fresco bevindt zich in het klooster van San Benedetto in Subiaco. Thomas van Celano beschrijft Franciscus als klein en schriel met een slordige baard en slechte ogen.
De belangrijkste gebeurtenissen in Franciscus' leven
1181/1182 Franciscus wordt geboren in Assisi
1202 Hij trekt mee ten strijde tegen Perugia. Franciscus wordt krijgsgevangen.
1203 Franciscus' vader koopt hem vrij en lange tijd ligt hij ziek thuis.
1204 Het bewijzen van barmhartigheid aan melaatsen brengt een ommekeer in zijn leven.
1205 Het kruis van San Damiano spreekt hem aan.
1209 Hij hoort het Evangelie van de uitzending van de apostelen en herkent hierin het levensprogramma waarnaar hij op zoek was
1210 Paus Innocentius geeft Franciscus en zijn eerste elf gezellen mondeling toestemming te leven volgens het evangelie
1212 Clara volgt Franciscus
1219 Franciscus gaat met een kruistocht mee, maar ongewapend. Zo bezoekt hij de sultan
1221 Zo'n 5000 broeders zijn aanwezig op het generaal kapittel (de algemene vergadering van de broeders)
1223 De leefregel van de minderbroeders wordt door de paus schriftelijk met een bulle bevestigd
1224 Op de berg La Verna zou Franciscus de wondtekenen van Jezus ontvangen hebben in zijn eigen lichaam (de zogenaamde Stigmatisatie)
1226 Franciscus sterft op 4 oktober in Portiuncula, in het dal bij Assisi
1228 Op 16 juli verklaart Paus Gregorius IX Franciscus heilig
Hoewel Franciscus van Assisi geen geestelijke was, begon hij te prediken en verzamelde al vrij snel een aangroeiende groep getrouwen om zich die leefden volgens de regel die Franciscus opstelde. Waar hij aanvankelijk als kluizenaar ging leven en door veel mensen verguisd werd, verkreeg hij in 1209 van paus Innocentius III toestemming om samen met deze getrouwen een nieuwe orde te stichten. Strikte armoede was zeer lang het kenmerk van de orde der Franciscanen. Dat hield in dat de broeders niet alleen afstand deden van persoonlijk, maar ook van gemeenschappelijk bezit. Temidden van de andere kloosterorden werden ze door Franciscus de mindere broeders, Minderbroeders, genoemd. Toen zijn medebroeders eens een klein huisje hadden gebouwd om tenminste enige bescherming tegen wind, regen en zon te hebben, klom Franciscus op het dak en begon pannen naar beneden te gooien tot ze beloofden het huis weer af te breken. Elke vorm van bezit was Franciscus een gruwel. Hierdoor werd het noodzakelijk om het noviciaatschap in het leven te roepen. De nieuwe broeders werden niet meteen minderbroeders, maar moesten een jaar in het noviciaat om hun vrome bedoelingen te bewijzen. De volwaardige broeders hadden hun kappen vast zitten aan hun pij, de novicen moesten een losse kap dragen.
De broederschap breidt wegens zijn grote succes onder de leken uit over europa, ook geleerden voelen zich aangetrokken tot deze nieuwe spirituele weg. De broeders wonen samen in een ruimte die ze locus noemen, wat letterlijk plaats in het Latijn betekent. Het was een grote cirkel waar een gracht omheen werd gegraven. In de ring werd een heg geplaatst. In het midden werden cellen geplaatst waar de broeders konden bidden. De broeders sliepen op de koude grond en heel soms als het echt koud was op hooi, met daarover een doek. Vanuit hier vertrokken de broeders om te bedelen en te prediken. Er werd van je verwacht als broeder om ook zelf contact te zoeken met god. De manier om dit te doen was geënt op de Heremitische traditie, die Franciscus zelf bewonderde en vaak naleefde. De richtlijnen die voor de broeders werd aangehouden is eveneens afkomstig uit de evangeliën. In Lucas 10:38 komt Jezus op bezoek bij Maria en Marta. Maria gaat aan de voeten van Jezus zitten en luistert naar het verhaal van Jezus. Marta zorgt ondertussen voor de twee. Zo gaat het ook bij de minderbroeders. In afzondering, op zoek naar God zijn ze in drie of viertallen. twee sluiten zichzelf dagenlang af om er te bidden tot god en naar hem te luisteren, terwijl de andere twee als Marta voor hen zorgen. Eenmaal per jaar word een generaal kapittel gehouden waar eerst de gebeurtenissen worden besproken, maar later, als de broederschap steeds groter word, en Franciscus minder controle kan uitoefenen over al die mensen die zich bij hem aansluiten worden de kapittels steeds meer gebruikt om bepaalde regels op te stellen. Sommige van de nieuwe broeders interpreteren de manier van leven volgens Franciscus in de ruime zin. De grote toestroom van de vele nieuwe leden, de mobiliteit van de broeders alsmede het feit dat de controle alleen plaatsvindt binnen het netwerk van de persoonlijke relaties tussen de broeders, maken het moeilijk, vrijwel onmogelijk om te komen tot een homogene gelijkwaardige broederschap, die allen hetzelfde ideaal nastreven.
De vrouwelijke tak van de Franciscanen werd gesticht door de heilige Clara van Assisi, van wie Franciscus veel hield, omdat ze de heilige armoede net zo was toegedaan als hijzelf. Vandaar dat een gedeelte van de vrouwelijke volgelingen van Franciscus bekend staat als de Clarissen. Het is de tweede orde, omdat zij na die van de broeders werd gesticht.
Later stichtte Franciscus nog een derde orde. Deze bestaat intussen deels uit zusters franciscanessen en franciscaanse broeders, en deels uit 'leken', overeenkomstig de oorspronkelijke bedoeling. Tegenwoordig staat de laatste bekend als de Orde van Franciscaanse Seculieren (O.F.S.), eerder als Franciscaanse Leken Orde (F.L.O.). Bron: Wikipedia
VERVOLG LAATSTE DAGEN laatste deel
WAARTOE DIENT DE WETENSCHAP
DAT WIJ IN DE LAATSTE DAGEN
LEVEN , ONS TE BEWEGEN ?
Hoe zult u reageren op het bewijsmateriaal dat wij
in de laatste dagen leven ?
Beschouw het volgende eens ;
Als er een uitermate verwoestende storm ophanden
is , treffen wij zonder uitstel
voorzorgsmaatregelen .
Welnu , wat de bijbel voor dit huidige samenstel
voorzegt , dient ons tot actie te bewegen
( Mattheus 16 : 1 - 3 ) .
Wij kunnen duidelijk zien dat wij in de laatste
dagen van dit wereldsamenstel leven .
Dit dient ons ertoe aan te zetten de veranderingen
aan te brengen die nodig zijn om Gods
gunst te verwerven ( 2 Petrus 3 : 3 10 - 12 ) .
Doelend op zichzelf als de bewerker van redding
laat Jezus de dringende aansporing weerklinken
Schenkt ...aandacht aan uzelf , dat uw hart nooit
bezwaard wordt met overmatig eten en
overmatig drinken en zorgen des levens ,
en die dag plotseling in een ogenblik , over
u komt als een strik .
Want hij zal komen over allen , die op de gehele
aardoppervlakte wonen .
Blijf dan wakker , te allen tijde smekend
dat gij erin moogt slagen te ontkomen aan al
deze dingen die stellig gaan geschieden ,
en te staan voor het aangezicht van de
ZOON des mensen . ( Lukas 21 : 34 - 36 ) .
SISI .
VERVOLG LAATSTE DAGEN .
HOE WETEN WIJ DAT DE
VOORGEZEGDE KENMERKEN VAN
DE LAATSTE DAGEN BETREKKING
HEBBEN OP ONZE TIJD ?
Op zichzelf genomen zouden sommige kenmerken van
de profetieén die een beschrijving van de laatste dagen
geven , misschien betrekking kunnen hebben op
andere periodes van de geschiedenis .
Maar wanneer ze gecombineerd worden , duiden de
voorgezegde aanwijzingen heel specifiek
op onze tijd .
Ter illustratie ; De lijnen waaruit iemands vingerafdruk
bestaat , vormen een patroon dat van niemand anders
kan zijn .
Zo hebben ook de laatste dagen hun eigen patroon
van onderscheidende kenmerken of gebeurtenissen .
Deze vormen een vingerafdruk die tot geen enkele
andere tijdsperiode kan behoren .
Beschouwd in samenhang met de bijbelse indacties
dat Gods hemelse koninkrijk thans regeert ,
verschaft het bewijsmateriaal een solide basis voor de
conclusie dat wij inderdaad in de laatste dagen leven .
Bovendien zijn er duidelijke bijbelse bewijzen dat
het huidige goddeloze samenstel binnenkort
vernietigd zal worden .
WORDT VEVOLG .
SISI
VERVOLG LAATSTE DAGEN .
HOE ZAL HET HUIDIGE
GODDELOZE SAMENSTEL EINDIGEN ?
REAGEER GUNSTIG OP HET
BEWIJSMATERIAAL .
Hoe zal dit samenstel eindigen ?
De Bijbel voorzegt een grote verdrukking die zal
beginnen met een door het politieke element van
deze wereld ondenomen aanval op Babylon de
Grote , het wereldrijk van valse religie (Mattheus 24 : 21 ;
Openbaring 17 : 5 , 16 ) .
Jezus zei dat gedurende deze periode de zon
verduisterd zou worden , en de maan haar licht
niet zou geven , en de sterren van de hemel zouden
vallen , en de krachten der hemelen geschokt
zouden worden ( Mattheus 24 : 29 ) .
Dit zou op letterlijke hemelverschijningen
kunnen duiden .
In elk geval zullen de schijnende lichten van de
religieuze wereld ontmaskerd en geélimineerd worden .
Dan zal Satan , die Gog van het land Magog
wordt genoemd , verdorven mensen gebruiken
om een grootscheepse aanval op Gods volk
te doen .
Maar Satan zal geen succes hebben , want God
zal hen redden ( Ezechiél 38 : 1 , 2 , 14 - 23 ) .
De grote verdrukking zal haar hoogtepunt bereiken in