For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
27-12-2010
ERKENNING VAN VERSCHIJNINGEN IN DE VS AAN EEN BELGISCHE KLOOSTERZUSTER. ( ZusterMarie Brise ).
ERKENNING VAN VERSCHIJNINGEN IN DE VS
AAN EEN BELGISCHE KLOOSTERZUSTER.
De katholieke Kerk heeft Champion, een plaatsje in de Amerikaanse staat Wisconsin, erkend als plaats waar in 1859 een Mariaverschijning heeft plaatsgehad. Interessant detail:
"De moeders Gods verscheen toen aan... een Belgisch meisje!"
In 1855 emigreerden Lambert en Marie Brise en hun vier kinderen van het Waals-Brabantse Dion-le-Val in de buurt van Waver naar Wisconsin, waar ze in het stadje Red River voor weinig geld een lap grond kochten. Hun oudste dochter, de 24-jarige Adèle, was met tegenzin naar Amerika vertrokken, want ze ambieerde in eigen land een leven als kloosterzuster.
In 1859 verscheen in het dorpje Champion in Wisconsin de maagd Maria drie keer aan Adèle Brise. Ze gaf haar de opdracht om te volharden, ondanks de ruwheid van haar omgeving en de ongeletterdheid van de mensen rondom haar. Adèle gaf godsdienstles aan de kinderen van de Belgische kolonie, en ze reisde van hot naar her om het woord Gods te verkondigen. Ze verzamelde fondsen voor de bouw van een school en een klooster en het duurde niet lang of enkele andere vrouwen meldden zich aan om met haar een religieus leven te leiden. Ze werden franciscanessen. In tijden van hongersnood bad Adèle Brise 's avonds in de kloosterkapel om voedsel voor 'haar' kinderen en 's ochtends stelde ze tot haar verbazing vast dat iemand een mand vol eten bij de poort van het klooster had achtergelaten.
Op een keer viel zuster Adèle van de kar waarmee ze onderweg was naar de zondagsmis. Het werd het begin van fysieke pijnen, die in 1896 leidden tot haar dood, op 66-jarige leeftijd.
De school van Adèle Brise en het klooster - vandaag huizen er karmelietessen - bestaan vandaag nog. De plaats waar in 1859 Maria aan haar verscheen, is sindsdien en tot vandaag een bedevaartsoord. Pas op 8 December van dit jaar heeft Rome, deze plaats erkend als een van de plaatsen waar Maria is verschenen.
Het is de allereerste keer dat dit gebeurt voor een Mariaverschijning op Amerikaans grondgebied.
ZusterMarie Brise
+++++++++++++++++++++++++++++++
EEN MIRAKEL IN MEDJUGORJE.
EEN MIRAKEL IN MEDJUGORJE
GETUIGENIS
Op zaterdag 16 oktober 2010 vertrokken we met 46 mensen, voor het merendeel mensen van de parochie Sint Franciscus van Sales en van de Heilige Theresia op privé bedevaart naar Medjugorje en dit in overeenstemming met de aanbevelingen van Rome. Het was voor de twintigste keer dat we zo'n private bedevaart organiseerden en ditmaal viel onze bedevaart ook samen met de twintigste verjaardag van de stichting van onze gebedsgroep Maria, Koningin van de Vrede. Voor onze gebedsgroep een mooie gelegenheid om de Heer te eren, want Maria heeft ons geleid. Zij heeft ieder van ons bij de hand gehouden ondanks de moeilijkheden die we de voorbije jaren het hoofd moesten bieden. Want ja, satan houdt niet van de Maagd Maria en haat dus de gebedsgroepen die Zij zo hartstochtelijk wenst te zien bloeien in al de parochies. Dit gezegd zijnde hebben wij de genade van de trouw ontvangen, want jaar in, jaar uit zijn we iedere maandag blijven samenkomen. We komen samen om tot God te bidden en om de mysteries van het leven Christus te overwegen samen met de maandelijkse boodschappen die Maria nog steeds geeft te Medjugorje.
Na een busreis van twee dagen bereikten we de grenspost van Bosnië. Onderweg baden en bespraken we wat er sinds 1981 in Medjugorje gebeurt en wat er vandaag nog steeds beleefd wordt. Om 16 uur 30 waren we dus bij de Bosnische grenspost en zoals bijna iedere keer maakten de douaniers het ons moeilijk. Ditmaal werd het ons verboden met onze Zwitserse bus de grens te passeren omwille van het ontbreken van een kleine vermelding "INTERBUS" op het groene formulier. Verder discussiëren was zinloos, daarmee zouden we alleen maar het risico lopen dat onze chauffeur Antonio gevangen gezet zou worden.
We kozen daarom een andere grenspost waar ons opnieuw het passeren van de grens verboden werd. Op de parking zagen we echter een lege Bosnische bus staan die Medjugorje als bestemming had. Na al onze bagages overgetast te hebben naar deze bus arriveerden we uiteindelijk om 20h00 in ons pension Aurora. Doordat we onze Zwitserse bus hadden moeten achterlaten moesten we in Medjugorje ons gans vierdaags programma te voet afwerken. De oudere personen maakten gebruik van taxi's.
Maandag: we begonnen met het beklimmen van de verschijningsberg; het weer was regenachtig, maar onze harten waren vol vreugde. De klim was behoorlijk glad op de natte rotsen, maar iedereen hielp iedereen in een grote geest van onderlinge solidariteit. Eén van de deelnemers aan onze bedevaart was een jonge vrouw van om en bij de vijftig jaar. Ze was volkomen blind. Haar dochter Vinciane van twaalf was bij haar evenals een vriendin, Claudia. Claudia was een onopvallende vrouw, altijd met de glimlach bereid Joëlle overal te begeleiden. Ook zij beklommen de verschijningsheuvel.
Joëlle was gelukkig en leek wel over de rotsen te vliegen. Eenmaal aangekomen bij het beeld van Maria, Koningin van de Vrede bad ze vol liefde en vertrouwen tot Haar Hemelmoeder. Iedereen bleef een twintigtal minuten bezinnen vooraleer de afdaling aan te vatten. Om 17 uur kwamen we weer allemaal samen bij de Sint Jacobuskerk waar we de avonddiensten tot 20 uur zouden bijwonen.
Daar had Joëlle een vreemde ervaring. Vlak nadat ze Jezus in de communie ontvangen had, kreeg ze het gevoel dat een hand haar wurgde. Ze hoorde een sterk verwijtende stem: "je wou een kind en je hebt een dochter gekregen! Je hebt werk gezocht en je hebt het gevonden! Het is nu wel genoeg geweest, ga je nu eindelijk zwijgen... als het koud is, heb je een appartement waar het lekker warm is, als je honger hebt, heb je altijd wat op je bord, als het sneeuwt, heb je warme kleding, zwijg nu eens eindelijk, het is wel genoeg geweest zo, niet...?" Joëlle was heel erg ondersteboven van die ervaring. Dezelfde avond sprak ze erover met pater Fabien die haar zeer terecht erop wees dat alleen God aanwezig is in de Hostie en dat God alleen goede dingen voor ons wil. Bijgevolg kon deze stem niet van Hem komen Hij zei haar tot God te bidden en Hem te vragen haar toe te laten Zijn wil te doen. Dat stelde haar gerust. 's Anderendaags, op dinsdag 19 oktober, hadden we besloten de Kruisweg te doen op de Kricevac, de kruisberg met het grote witte Kruis boven op de top. De oudere mensen en Joëlle en abt Olivier besloten de Kruisweg beneden te doen, terwijl de rest van de groep de berg op trok. De zachte regen maakte de beklimming nog gladder en moeilijker, maar dat belette ons niet van bij iedere statie voor al onze intenties te bidden. Luc had het goede idee van ons te verenigen met de groep die beneden bleef en van onze beklimming speciaal voor Joëlle te offeren en voor haar een bijzondere genade te vragen en waarom niet haar genezing, want bij God is niets onmogelijk. We beleefden deze Kruisweg heel intens en met diep gebed overwogen we al het lijden dat Christus geofferd had voor onze zonden. Onze tocht duurde van 9 uur tot 15 uur. Om 17 uur waren we allemaal weer samen voor het avondprogramma in de parochiekerk van Medjugorje.
En daar was het dat het grote wonder gebeurt. Op het ogenblik dat Joëlle de heilige Eucharistie ontvangt ziet ze de priester met zijn witte albe. Verbaasd kijkt ze naar boven en merkt de lampen, het heel hoge plafond, de ramen. Ze komt als het ware uit haar donkere cocon en dat is zo'n schok voor haar dat ze zich stilaan onwel
voelt worden. Ze zegt tegen Claudia die bij haar is: "Kom, breng mij naar buiten, ik voel me niet goed." Claudia brengt haar buiten en daar zegt Joëlle haar: "ik zie het licht!" Ze wandelen rond de kerk en gaan richting sacristie waar ze abt Olivier ontmoeten, die daar net buiten komt en hen vraagt:
"maar wat doen jullie hier?" waarop Joëlle zegt "ik zie!".
Diep ontroerd stelt abt Olivier voor van terug de kerk binnen te gaan waar net het derde rozenhoedje beëindigd wordt. De mensen verlaten de kerk, terwijl wij allemaal rond Joëlle blijven staan. Abt Olivier, een echte herder, stelt voor God te danken en samen zijn ze naar de trappen van het hoofdaltaar gegaan, hebben er geknield en God gedankt voor het grote geschenk dat Hij net gegeven had. Een prachtig initiatief dat ons deed denken aan de evangelietekst waar Jezus de melaatsen geneest en er slechts één enkele op zijn stappen terugkeert om Hem te danken. Vervolgens zijn we naar het beeld van de Maagd Maria gegaan om haar te danken voor haar voorspraak. Daarna gingen we weer op weg naar ons pension. Enkele Italiaanse dames en ook enkele bedevaarders uit Plymouth vertelden ons dat zij vlak achter Joëlle waren toen die te communie ging en dat er een sterke rozengeur van haar uit ging. Later vertrouwde Joëlle ons toe dat deze rozengeur vaak bij haar is, ook nu nog. Vinciane die de mis ook bijgewoond had, was al eerder terug naar het pension gegaan en was nog niet op de hoogte van de genade die haar moeder ontvangen had. Belangrijk is te zeggen dat Joëlle nog nooit haar dochter gezien had omdat ze al tweeënveertig jaar blind was. De zielsgelukkige abt Olivier rende vooruit naar het pension en nodigde daar iedereen uit samen te komen in de inkomsthall beneden omdat hij goed nieuws mee te delen had. Toen wij er samen met Joëlle aankwamen was onze bedevaartgroep er al volledig verzameld.
Joëlle komt binnen en ziet haar dochter Vinciane en vraagt haar: "heb je je haar gewassen?". Die antwoordt zonder dat ze wat opmerkt: "ja, ja". Vinciane vraagt op haar beurt: "waarom moesten we nu beneden komen?" en Joëlle vraagt haar: "zie je niets vreemds aan mij?". Vincianne kijkt en zegt: "neen". "Kijk eens goed" zegt haar moeder en Vinciane zegt « gij ziet ! » Wat een ontroerend moment! Ze hebben van vreugde wel vijf minuten in mekaars armen gelegen. Vinciane zei ons achteraf: "ik ben niet opgehouden te bidden opdat mama opnieuw zou mogen zien en ik heb Maria gezegd dat ik Medjugorje niet zou verlaten vooraleer zij terug zou zien". Wat een prachtig geloof, Maria luistert naar het roepen van haar kinderen. Gans de groep was buiten zichzelf van vreugde en loofde en dankte de Heer en Zijn Moeder Maria. Om 22h00 zijn we nog met Joëlle op
kop naar het blauwe Kruis gegaan waar Maria nog regelmatig aan de zieners Mirjana en Yvan verschijnt.
Ik verberg u mijn diepe vreugde niet, noch die van Luc dat we in onze groep zo'n kostbaar teken mochten ontvangen, ons door Maria geschonken ter ere van de twintigste verjaardag van onze gebedsgroep. Een knipoog van Maria, onze Moeder die ons helpt vol te houden. Marie is degene die ons leidt, die ons sterkt en die ons bij de hand houdt, die ons bemint. Die via de gebedsgroepen Haar boodschappen die ze in Medjugorje aan de
Bijvoegsel aan de Boodschap
van 25 December 2010
wereld geeft wenst te verspreiden en die ze wenst te laten beleven. En dat doet ze weldra al dertig jaar lang. Deelnemen aan een bedevaart naar Medjugorje is zich inschrijven in de school van Maria die ons naar haar Zoon Jezus leidt.
Christiane Claessens
« Voor mensen is dit onmogelijk, maar voor God is alles mogelijk » Mt 19,26.
Getuigenis van Joëlle
Van volwassene naar het kind - Van de nacht naar het licht
Beste vriendinnen en vrienden,
Hierbij wat nieuws sedert het wonder van 19 oktober 2010 te Medjugorje :
Bij het buitenkomen van de Kerk van Medjugorje die eerste avond kon ik licht onderscheiden, kon ik het gezicht van de mensen zien en bewegende lippen. In de loop van de volgende dagen verbeterde mijn zicht stilletjes aan, zeer geleidelijk, maar langzaam. Vandaag dank ik de Heer dat Hij me niet eensklaps genezen heeft: dat zou ik nooit hebben kunnen verwerken.
Op de terugreis naar Zwitserland zag ik "bomen met een mislukt kapsel" en Claudia, mijn begeleidster zei me haar te verwittigen als ik er nog zo één zag. Enkele minuten gingen voorbij, de bus reed verder, en eindelijk zal ik weer zo'n slecht gekapte boom... Dat is een palmboom! vertelde Claudia me!
Probeer je voor te stellen wat het is te ontwaken na tweeënveertig jaar, niets is dan nog zoals het was. Mijn biddende vrienden omringen me wonderwel, zij geven mij de kracht om in het licht te ontwaken!
Terug in Zwitserland maakte ik opnieuw kennis met mijn twee broers, met mijn zus en mijn ouders. 's Nachts rustte ik, het leven ging zijn gewone gang.
Nooit ben ik gestopt met tot Jezus en Maria te bidden. Mijn ouders hadden mij geleerd hen te beminnen en deze fakkel heb ik aan mijn dochter Vinciane doorgegeven. Zij is met met mij mee gegaan naar Medjugorje.
Het was beangstigende in het begin van grote huizen te zien, van flatgebouwen van meer dan tien verdiepingen te zien in Lausanne. Mijn maag draaide zich om, ik transpireerde en werd vaak misselijk. Ik wou niet meer buiten komen uit angst die grote huizen te zien. Hetzelfde overkwam me bij het zien van mensen. Het werd me onmogelijk hen zonder angst te kruisen op straat of zonder onwel te worden. Maar ik verlies de moed niet, want Jezus heeft me door Maria het licht teruggeven, en ik ben er diep van overtuigd dat Hij me de genade schenkt de problemen die mijn genezing met zich mee brengt het hoofd te bieden.
Geloof, Geduld, Moed en Vertrouwen vormen mijn houvast om mijn leven verder te zetten, zeker dat ik ben dat Jezus Zijn werken altijd afmaakt en dat Hij zich altijd discreet en zacht openbaart.
Vandaag kan ik kleuren onderscheiden, grote dingen als huizen, bomen, aanplantingen, auto's, onze kat, de trappen, de zon en de mensen.
Ik ben opnieuw aan het werk gegaan, ik doe mijn huishouden met veel meer gemak en ik kijk er naar uit om verenigd in gebed, u op de hoogte houden van mijn toestand..
Vinciane heeft een nieuwe moeder en vanavond nog zei ze me: de Vrede woont in ons appartement !
Joëlle Beuret-Devanthéry Lausanne, 19 November 2010
P.S. Hierna nog enkele feiten die u mijn situatie kunnen helpen verduidelijken:
Vroeger moest ik vaak horen dat ik mijzelf gelukkig mocht prijzen dat ik deze slechte en grijze wereld niet hoefde te zien, dat ik de grijze en verzuurde mensen niet hoefde te zien. Ik stelde me de hele wereld grijs voor, de mensen als grijze wandelende palen, de zon die doorheen een dikke grijze mist scheen en zelfs het water dat ik dronk was in mijn beleving troebel grijs.
Groot was mijn verrassing van een wereld te ontdekken met een prachtig gekleurde natuur, met mensen die toch wel vaak glimlachen, met een schitterende zon in een blauwe hemel, alles bleek zacht en harmonieus. Lof zij U Heer! In het station stelde ik me de mensen voor, als in blikjes geperste sardientjes en alleen dat idee al vond ik uitputtend. Vandaag win ik wel vijftien minuten op weg naar de metro omdat ik me nu met gemak een weg kan banen tussen de mensen. Maria leidt me en houdt me bij de hand en geeft me aan welke weg ik moet nemen! Gezegend zijt gij, Maria!
Ongelovige mensen uit mijn omgeving weigerden in eerste instantie te geloven dat ik weer kon zien. Enkele dagen later belden ze me terug om te zeggen dat ze na rijp overleg met zichzelf toch de hand van God moesten erkennen in dit mirakel!
Ik zou nog zoveel zaken kunnen vertellen, maar dat zou mijn verhaal te lang maken. Op acht december 2010 heb ik een afspraak bij een professor in de ophtalmologie in Bazel. Enkele kleine onderzoeken zijn al uitgevoerd. Ik zie licht met mijn linkeroog, een beetje meer rechts. In een volgend verslag zal ik er u meer over vertellen. Maar laat ons allen samen verenigd in gebed blijven en Maria, onze Koningin van de Vrede en Haar Zoon Jezus danken. Zij hebben ons gezegd: ... als gij niet wordt als deze kleine kinderen, zult gij het rijk der hemelen niet binnengaan... Deze genezing heeft mij het lichaam van een volwassene gelaten, maar heeft mij het hart van een kind gegeven, de blik van een kind, door mij van de nacht naar de dag te brengen. Heer alles wat we hebben komt van U en al ons Geluk, alles keert tot U terug!
Tot binnenkort,
Joëlle
+++++++++++++++++++++++++++++++
ZESTIG ABORTUSSEN PER DAG IN BELGIE.
ZESTIG ABORTUSSEN PER DAG IN BELGIE
18.870 abortussen geregistreerd in België in 2009
DE S C H A A M T E V O O R B I J
BRUSSEL 16 December (Belga) In 2009 hebben 18.870 vrouwen in België een abortus laten uitvoeren. Dat zijn er 275 meer dan het jaar voordien, zo leert het laatste rapport van de Abortuscommissie, dat de kranten van Sud Presse hebben kunnen inkijken. In vijf jaar tijd is het aantal zwangerschapsonderbrekingen met 2.800 gestegen. Acht abortussen op tien werden uitgevoerd in een centrum voor gezinsplanning. Een kwart van de abortussen vond plaats in Brussel, 15 procent in Antwerpen. In 2009 werden twee abortussen gepleegd wegens incest en 68 wegens verkrachting. In 79 gevallen was de zwangere vrouw tussen 12 en 14 jaar oud. Drie van hen waren twaalf.
++++++++++++++++++++++++++++
Planning van de Medjugorje Bedevaarten van Staf Tours in 2011.
M E D J U G O R J E
Planning van de Medjugorje Bedevaarten van Staf Tours in 2011, onder leiding van de heer BECKERS Jozef
- Per autocar van 09 mei tot 18 mei 2011. Met vertrek te Hasselt om 09 uur 30. De heen- en terugreis worden gepland op 3 dagen, voor een maximaal en rustig reiscomfort. Op de heenreis worden Altotting en Brezje bezocht en op de terugreis staan Maria Plain en Kapelle op de Agenda. Geestelijke leider is E.H. VANSTRAELEN.
- Er zijn verder 3 vliegreizen naar Medjugorje gepland:
o Van 07 juni tot 14 Juni met als geestelijke leider E.P. MEERT W.
o Van 30 augustus tot 6 september met als geestelijke leider E.P THOELEN P. Ofm
o Van 7 oktober tot 14 oktober met als geestelijke leider E.H. BRUYNINX
Er is ook een mogelijke bedevaart naar San Giovanni di Rotondo (Heilige Pater Pio) Per vliegtuig naar Rome en verder per autocar langsheen gekende bedevaartplaatsen.
De definitieve planning wordt verstuurd samen met de uitnodiging voor de samenkomst in SCHERPENHEUVEL.
Kostprijs Busreis van 09 Mei 18 Mei :599 Euro
Kostprijs vliegreis van 7 Juni 14 Juni :585 Euro
Kostprijs vliegreis van 30 Augustus 6 September :595 Euro
Kostprijs vliegreis van 7 Oktober 14 Oktober :585 Euro
MEER PELGRIMSREIZEN - STAF TOURS
° Vliegreis naar FATIMA VAN 12 Augustus 2011 met 5 dagen volpension kostprijs 596 Euro
° Vlieg- Busreis ITALIE ((naar Pater Pio - Via Assisi Cascia Rome Pietrelcina San Giovanni di Rotondo Monte Cargano Loreto Lanciano )) < 8 dagen volpension > kostprijs 899 Euro
° Vliegries chartervlucht naar LOURDES. Vertrek mogelijk op maandag of vrijdag in één der drie gereserveerde hotels.
Alle details van deze bedevaartreizen kunnen bekomen worden bij :
Jozef en Irène BECKERS - Telefoon 013 66 73 48 - E-Mail: mir.bedevaarten@live.be
UITNODIGING
Staf Tours nodigt bedevaarders, vrienden en kennissen uit op de jaarlijkse samenkomst in Scherpenheuvel op Zondag 13 Februari 2011
PROGRAMMA:
13 uur 30 : Rozenhoedje in de Basiliek
14 uur : Heilige Mis
15 uur : Gezelig samenzijn in " DE PELGRIM", met gebak, broodjes en koffie aangeboden door Staf Tours
Opgelet voor deelname aan het gezellig samenzijn dienen belangstellenden dit mede te delen aan Staf Tours op het bovenvermeld telefoonnummer: (011 64 51 20).
Vanaf het station van Diest is er een busdienst voorzien met vertrek om 12 uur 40 en om 13 uur 10.
SERMOEN ERGENS IN LIMBURG â DE BIECHT â
SERMOEN ERGENS IN LIMBURG DE BIECHT
Dierbare broeders en zusters, in het evangelie roept Johannes de Doper de mensen op om zich te bekeren, om zich te laten dopen en hun zonden te belijden. Voor ons verwijst dit naar 2 sacramenten namelijk het doopsel en de biecht. In het jaar van de sacramenten zal ik nu wat dieper ingaan in het laatstgenoemde sacrament. We weten dat we door het doopsel volledig gezuiverd werden van alle zonden en in de eerste plaats van de erfzonde. Toch betekent dit niet dat de zwakheid van de menselijke natuur uit de weg is geruimd, noch de neiging tot zonde. Deze blijft in elke gedoopte aanwezig en daartegen worden we opgeroepen te strijden, gans ons leven lang. Allen zijn we geroepen tot heiligheid. De zonden begaan na het doopsel, kunnen uitgewist worden door de biecht. Aan dit sacrament worden verschillende benamingen gegeven. Het wordt sacrament van bekering genoemd omdat het Jezus oproep tot bekering verwezenlijkt en we daardoor onze relatie met God de Vader terug in orde brengen, van Wie we ons door de zonde hadden verwijderd. ************************************************************************** Het wordt eveneens vernoemd aan de Boodschap van 25 December 2010.
BOODSCHAP AAN MIRJANA VAN DE HEILIGE MAAGD MARIA, KONINGIN VAN DE VREDE.
Medjugorje 2 december 2010.
"Lieve kinderen, Vandaag bid ik hier met jullie opdat jullie de kracht mogen vergaren om jullie hart te openen om zo de machtige liefde van de lijdende God te leren kennen. Het is ook dankzij Zijn liefde, goedheid en zachtmoedigheid dat ik bij jullie kan zijn. Ik roep jullie op om van deze bijzondere tijd van voorbereiding een tijd van gebed, boete en bekering te maken. Mijn kinderen, jullie hebben God nodig. Jullie kunnen niet verder zonder mijn Zoon. Als jullie dat begrijpen en aanvaarden zal datgene wat jullie toegezegd werd werkelijkheid worden. Door de Heilige Geest wordt het Rijk der Hemelen in jullie harten geboren. Ik leid jullie daarheen. Ik dank jullie."
sacrament van de verzoening genoemd omdat we ons daardoor terug met God laten verzoenen. Men noemt het ook sacrament van vergeving omdat de priester in Jezus naam de biechteling vrijspraak en vrede verleent. De meest bekende benaming is de biecht, die direct verwijst naar het opbiechten, het belijden van de zonden ten overstaan van een priester.
Wij allen, we hoeven ons daarbij geen illusies te maken, zijn gekwetste mensen. Niemand is zonder zonde, en als we beweren zonder zonde te zijn, dan bedriegen we onszelf, zegt de apostel Johannes. Vandaar dat Jezus ons het Onzevader leerde bidden opdat we meermaals ons hart tot de Vader zouden richten met de smeekbede: "Vergeef ons onze schulden". Jezus kent ons hart en weet dat we zijn genade nodig hebben.
Zelfs de apostel Petrus, door Jezus aan het hoofd gesteld over de andere apostelen, heeft gezondigd door Hem tot 3 maal toe te verloochenen. Maar Petrus kreeg een diep berouw in zijn hart, en begon bitter te wenen. Vandaar dat de Heilige Ambrosius spreekt over de 2 bekeringen die men in de kerk aantreft, nl het water en de tranen: het water van het doopsel en de tranen van berouw.
Berouw is de 1ste voorwaarde om vergiffenis te verkrijgen van de Heer en om terug tot Hem te keren. Bekering is allereerst het werk van Gods genade. Het is de Heilige Geest die gedurig ons geweten beroert om ons terug tot God te richten. Vandaar dat het belangrijk is om regelmatig en wat langer naar het kruisbeeld te kijken, om op te kijken naar Hem die voor ieder van ons heeft geleden. Terwijl we zijn beeltenis aankijken kunnen we bij ons zelf eens nagaan of er niets in ons kan bekeerd worden Misschien een mooie doe-opdracht tijdens de advent? De zonde verbreekt niet alleen de relatie met God, maar tast bovendien de kerkgemeenschap aan. Als onze relatie met de Heer niet meer zuiver is, dan kan zijn genade niet meer zo sterk in ons doorwerken naar onze medemensen toe. De Heer wil ons immers als zijn instrumenten gebruiken tot heil van heel de wereld. Vandaar dat Hij bisschoppen en priesters heeft laten aanstellen om het sacrament van de biecht te voltrekken. God alleen kan zonden vergeven, en deze macht heeft Hij aan de priesters toevertrouwd om in zijn naam de mensen te ontslaan van zonde. Vandaar dat de priester gehouden is aan het biechtgeheim, want de biechteling belijdt zijn zonden niet zozeer ten overstaan van een mens maar tot Jezus Christus zelf die werkelijk aanwezig is in de priester en door hem handelt.
Zo mag men zich door niemand laten weerhouden werkelijk de zonden op te noemen tijdens de biecht. We kunnen immers toch niets verbergen voor God die alles weet wat we doen en laten. Vergelijken we dit eens met een bezoek bij de dokter. Als de zieke zich ervoor schaamt zijn wonde aan de dokter te laten zien, kan de geneeskunde niet verzorgen wat zij niet kent.
Wie zijn zonden daarentegen oprecht belijdt, voelt daarna veelal een bevrijdende uitwerking in zijn hart. Een gevoel van verlichting en vreugde, precies dat er een ballast van zich afgevallen is. Verscheidene psychologen beweren dat ze heel wat minder patiënten zouden hebben, als men vaker ging biechten En er bestaat niemand die geen nood heeft aan een biecht.
Het is heel belangrijk ervan overtuigd te zijn, dat er nog altijd Iemand is die alles kan en wil vergeven, wat we ook gedaan hebben, namelijk: de Heer Jezus Christus. Het is zelfs Zijn grootste verlangen dit te mogen doen en daarvoor is Hij zelfs tot het uiterste gegaan
Ooit heb ik iemand ontmoet die zóveel verkeerd heeft gedaan tijdens zijn nog jonge leven, dat hij op het punt stond er een eind aan te maken. Hij ontmoette bij toeval of wat is toeval een priester, aan wie hij zijn ellende toevertrouwde. Het mondde uit in een biechtgesprek en na de absolutie heeft de knaap zich volledig herpakt; de levensvreugde vloeide terug in zijn hart. Kortom, hij is enkele jaren later getrouwd en is bovendien een gelukkige vader geworden.
Broeders en zusters, sedert enkele jaren wil de katholieke kerk en de Belgische bisschoppen dit vergeten sacrament terug opwaarderen. Zo krijgen we de kans om als bevrijde en gelukkige Christenen door het leven te gaan, bevrijd van alle last en zonde. Dan worden we opnieuw geboren, herboren, om naar het voorbeeld van Johannes de Doper, wegbereiders te zijn van onze Heer Jezus Christus, wiens geboorte we nu herdenken Amen.
+++++++++++++++++++++++++++++++
26-12-2010
KERSTBOODSCHAP AAN JACOV COLO 25 DECEMBER . ( MEDJUGORJE ).
Onze- Lieve- Vrouw verscheen om 14u25 en bleef gedurende zeven minuten. Naderhand verklaarde Jacov dat de Gospa met hem gesproken heeft over de geheimen en als boodschap gaf;
"Bidt, bidt, bidt."
BOODSCHAP VAN 25 DECEMBER AAN MARIJA PAVLOVIC- LUNETTI. ( MEDJUGORJE ).
Lieve kinderen, Vandaag willen ik en mijn Zoon Jezus u een overvloed aan vreugde en vrede geven, opdat ieder van u een blijde drager en getuige van de vrede en de vreugde moge zijn, in de plaats waar je woont. Mijn lieve kinderen, wees zegen en wees vrede. Dank U, dat ge aan mijn oproep gevolg hebt gegeven.
Zalig Kerstmis 2010 en een gelukkig jaar 2011. ( Mark Kemseke o.m.i. ).
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
Zalig Kerstmis 2010 en een gelukkig jaar 2011
ËËËËËËËËËËËËËËËËËËËËËËËËË
Zij zal een zoon krijgen
en u moet hem de naam Jezus geven,
want Hij is degene die zijn volk zal redden
Matteüs 1, 21
Beste familieleden, medebroeders,
vrienden en kennissen,
telkens opnieuw grijpen we als christenen terug naar dat kind in de grot van Betlehem om te durven spreken van vrede en toekomst. Dat kind is natuurlijk even machteloos als wij. Het heeft geen leger achter zich om zijn gezag op te leggen. Het gaat ook helemaal niet om gewapende vrede, welke naam we aan die wapens ook geven: macht, geld of eer. Niets van dat alles bezit het in de armoede van een kribbe. Maar juist daar schuilt zijn kracht: de Prins van Vrede zoals hij in de kerstnacht wordt genoemd legt zijn vrede niet op, maar nodigt uit tot vrede, een vrede waar niemand anders het slachtoffer van hoeft te zijn.
2010 was geen gemakkelijk jaar. Het seksueel misbruik van kinderen in de Kerk, vooral in de jaren 70 en 80, maar dat nu te volle aan het licht kwam, heeft de geloofscrisis en de daarmee gepaarde ontkerkelijking nog versneld. Dat niet alles wat in de pers verschijnt juist is en dat er andere krachten aan het werk zijn, doet niets af van de realiteit: er zijn kinderen slachtoffer geworden van een opgedrongen macht. Maar ook: waar de parochie sterft, lijdt ook het bisdom en lijdt heel de Kerk. Lourdes heeft er dus ook onder geleden, al moet het ook worden gezegd dat juist in die situatie sommige mensen er voor kozen naar Lourdes te komen om houvast voor hun leven in het geloof terug te vinden.
2010 was ook een mooi jaar. Is het een toeval dat de bedevaarten dit jaar in het teken stonden van het kruis? Met Bernadette het kruisteken maken, zo luidde het thema, en de vele grote en kleine kruisen van bedevaartorganisaties rond het Bretoens kruis aan de ingang van het Heiligdom getuigen van de sterke beleving van het thema. De pasgeborene in de kribbe en de gekruisigde van Golgotha zijn dezelfde Jezus van Nazaret. Zijn boodschap op Kerstmis is geen zoete wijn die de hardheid en de zonde in onze wereld even doet vergeten, maar de oproep om zijn uitnodiging ter harte te nemen en consequent zijn weg te gaan.
2011 belooft een goed jaar te worden. Wij maken het kruisteken in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Dat teken, in de geest van God, naar het voorbeeld van de Zoon, en omdat God Vader van alle mensen wil zijn, toont ons de enige manier om de kruisen van onze wereld te durven onder ogen zien en ons te (be-)keren tot Gods Rijk. Pas wanneer wij in alle mensen kinderen van de Vader zien en hen ook zo benaderen zal er echte vrede kunnen groeien. Dan zal Kerstmis niet langer een voorbijgaand gebeuren zijn. Met Bernadette het Onze Vader bidden, zo willen wij het volgende jaar beleven. Ik wil u daartoe graag uitnodigen, in Lourdes, of via uw geloofsbeleving thuis.
Jozef was de Echtgenoot van Maria en werd geacht de vader te zijn van Jezus Christus. Daaruit zijn zijn waardigheid, zijn aanzien, zijn heiligheid en zijn glorie voortgevloeid.
Inderdaad, de waardigheid van de Moeder van God is zo hoog verheven dat niets daar boven geschapen kan worden. Maar, nochtans, daar Jozef met de gelukzalige Maagd verenigd was door de huwelijksband, is het ongetwijfeld zo dat hij, meer dan wie ook, dié alles-overtreffende waardigheid, waardoor de Moeder van God alle geschapen naturen ver overtreft, heeft benaderd. Het huwelijk is inderdaad van elke samenleving en vereniging de meest intieme, die van nature de gemeenschap van goederen tussen echtgenoten met zich brengt. Door Jozef tegelijk als Echtgenoot te geven en als een getuige van haar maagdelijkheid en bewaarder van haar eer, heeft God hem krachtens de huwelijksband zelf ook een deelnemer in haar hoogverheven waardigheid gemaakt.
Zo ook schittert Jozef boven allen door de meest voorname waardigheid, omdat hij door de goddelijke Wil de beschermer werd van de Zoon van God, door de mensen beschouwd als zijn vader. Daar vloeide uit voort dat het Woord van God nederig onderworpen was aan Jozef, hem gehoorzaamde en hem alle verschuldigde eer bewees die kinderen verplicht zijn te bewijzen aan hun ouders.
Maria is het bezit van God; zij is de gouden ladder waarlangs God naar de mensen wil afdalen en de mensen tot Hem wil voeren. Maar, verbazingwekkend! Hoewel deze Maagd het bezit is dat God voor zich gereserveerd heeft, het bruidsvertrek dat zijn Zoon heeft uitverkoren om zich met de menselijke natuur te verenigen, behaagt het de Heer dat zij het bezit wordt van een sterfelijke man, en deze man is de heilige Jozef.
Zou het in Gods raadsbesluiten liggen aan een sterfelijke man een recht en nog wel een bezitsrecht op dit gezegende schepsel, op deze Heilige Maagd te geven? Ja, zonder twijfel: en dit besluit van God vervult ons met een diepe verwondering.
Wie is dan wel deze Jozef, deze uitverkorene van de Hemel, deze bevoorrechte onder alle mannen, aan wie het God behaagt degene toe te vertrouwen, die Hij met zoveel liefde geschapen heeft, die Hij tot de zijne gemaakt heeft met een soort goddelijke na-ijver?
Hij is een zoon van David: hij is uit hetzelfde geslacht als deze Maagd. Hoe hemels ze ook is. Maria heeft, omdat ze voorbestemd is op deze aarde te leven, een aardse steun nodig, een menselijke arm die haar beschermt en haar verdedigt. Jozef zal haar beschermen, haar verdedigen als de zijne, want ze zal zijn ware echtgenote zijn. Maar de onthechting des harten van deze zoon van David is dusdanig, dat Maria om hem volledig toe te behoren, daarom niet zal ophouden God geheel en al toe te behoren. Ze verwezenlijken samen de eenheid van een waarachtig huwelijk om alleen maar daardoor ieder voor zich, sterker nog, de een door de ander, meer aan God toe te behoren. De zinnelijke begeerte in hem was uitgedoofd en zijn ziel was geheel vervuld van een stralende zuiverheid toen hij in de tegenwoordigheid van de Heilige Maagd verscheen. Het was niet passend dat zij bemind zou worden met een liefde die niet volmaakt kuis was.
Sint-Jozef toont zich dus aan ons als de geheel zuivere ziel, waarin de zonde al haar kracht verloren heeft. Sint-Augustinus verklaart dat niemand in dit leven vrij van zonden is. Dat zelfs de Heiligen moeten zeggen: Vergeef ons onze zonden. Toch erkent hij dat God, indien het hem behaagt, bij wijze van uitzondering en als een voorrecht, de onvolmaaktheid van de mens volledig kan wegnemen. Dat hij de mens al in dit leven met volmaaktheid kan bekleden, zodat hij God schouwt alomtegenwoordig , zoals de Heiligen hem in de Hemel schouwen, onversluierd.
Is dit prachtige voorrecht niet aan de heilige Jozef verleend omdat hij geroepen was tot de maagdelijke staat in het huwelijk en hij de Zoon van God voortdurend voor zich zag? Was hij niet volledig gegrepen en geabsorbeerd door de ononderbroken aanschouwing van zijn God? Hoe zou hij hebben kunnen zondigen? In het heilig huis van Nazareth was geen plaats voor de zonde.
Oh Jozef, wij ontwaren slechts vagelijk Uw heiligheid in zijn geheimnisvolle glans. Maria kan de Uwe worden, zonder daardoor minder aan God toe te behoren; opmerkelijker nog, door de Uwe te zijn, behoort zij nog meer dan voorheen aan God toe; en juist door de Uwe te zijn geworden komt in haar het grote geheim tot voltooiing waarvoor zij geschapen is.
Wat is deze beschikking van God toch bewonderenswaardig! Hoe zeer laat die beschikking de voortreffelijke zielezuiverheid van de heilige Jozef uitkomen. Jozef, die niets van de menselijke genegenheid voor zichzelf behoudt, en die alles aan God geeft.
Wat voor een les geeft U ons, U grote Heilige. U wilde niets dan in en voor God. In Maria smaakte U alleen maar God, zoals Maria alleen maar God smaakte in U. Ach, mochten wij maar zon zuiverheid des harten kunnen navolgen. Gij, grote Heilige, verkrijg voor ons deze genade!!
Mijn dochter, u schreef terecht dat mijn Echtgenoot Jozef een buitengewoon hoge rang bekleedt onder de Heiligen en Prinsen van het hemelse Jeruzalem; besef echter dat gij zijn grote heiligheid niet kunt omschrijven, evenmin als ze door een andere sterveling kan worden begrepen. Als gij Gods aangezicht zult aanschouwen, dan pas zult gij tot uw grote verbazing en tot lof van de Heer het mysterie van de verhevenheid van Jozef begrijpen en bewonderen. Bij het Oordeel zullen vele verworpenen spijt hebben dat zij, verblind door hun zonden, het zo machtige en doeltreffende middel de voorspraak van Jozef niet kenden en gebruikten. Het zou hen geholpen hebben om de vriendschap van de rechtvaardige Rechter terug te winnen. Slechts weinigen kennen de macht van zijn voorspraak bij de goddelijke Majesteit en bij Mij. Ik verzeker u, mijn zeer geliefde dochter, dat hij in de Hemel één der intiemste vertrouwelingen is van de Heer, en dat hij veel kan doen om de straffen van de goddelijke gerechtigheid af te wenden van de zondaars.......
Al wat mijn Echtgenoot afsmeekt in de Hemel, zullen zij, die hem op aarde zijn toegewijd, verkrijgen uit de handen van de Allerhoogste.
Onze - Lieve - Vrouw aan de eerbiedwaardige Maria dAgreda
De verheven Waardigheid van de heilige Jozef
Een profetische figuur, die op een bewonderenswaardige wijze de grootheid van onze Heilige uitdrukt is Jozef, de zoon van de aartsvader Jacob. Hij is, in de achter ons liggende eeuwen, als een voorafbeelding van de verheven voorrechten van de Echtgenoot van Maria.
Herinneren we ons de prachtige droom, waarin Jozef de zon, de maan en elf sterren voor zijn voeten zag neergeknield. Dit was geen droom zoals die, welke door de dwalende fantasie in de slaap ontstaat. Het was een extatisch visioen, om niet alleen de komende verheffing van deze slapende jonge man uit te drukken, maar ook de toekomstige grootheid van onze Heilige.
Verdiep u zich eens in het wonderlijke geluk van de eerste Jozef, die niet alleen zijn vader, zijn moeder en zijn broers voor zich zag buigen, maar ook heel Egypte. Meet aan de hand van deze voorafbeelding de verheven waardigheid van de tweede Jozef af.
Grote God, wie zal er ooit in slagen dit te begrijpen? Denkt u dat het voor de heilige Jozef niets heeft betekend, Jezus en Maria aan zijn voeten te zien, onderdanig en met tekens van de allertederste eerbied? Daarom durf ik met stelligheid te zeggen, dat de heilige Jozef, na de Heilige Maagd Maria, reeds de meest verheven ziel van deze wereld moet zijn, alvorens de Echtgenoot van Maria te worden. Verhevenheid. Ik bedoel hier niet de grootheid, waarop de trotse, eerzuchtige mens zich hovaardig verheft, al zijn roemruchtige titels etalerend om de ijdele waardering van de mensen te oogsten.
En toch ontbreekt het onze Heilige niet aan deze grootheid en verhevenheid. Als men zijn geslachtslijst bekijkt, dan ziet men, dat hij zich kan beroemen op veertien koningen en even zoveel aartsvaders en aanvoerders van volkeren onder zijn voorouders. Zij waren echter allen niet zo groot als hij, ondanks hun scepters en kronen. Het is langs deze zo luisterrijke adeldom van profeten en aartsvaders, die welhaast tot aan de Hemel reikt, dat Sint-Jozef wereldlijke adeldom aan het Vleesgeworden Woord zelf geeft.
En toch, daarin ligt niet de glorie, waarop hij zich kan beroemen. Hij ontleent zijn grootheid aan zichzelf en niet aan zijn voorouders. Timmerman zijn is hem even lief als de titel van prins, de koningsscepter betekent voor hem niet meer dan de hamer van de werkman. Zijn grootheid ontleent hij bovenal aan de eervolle naam van rechtvaardige: dat is de schat, waarin hij het meeste behagen schept; want het is daarom, dat hij alle eeuwen bewonderd zal worden. Gegrift op zijn voorhoofd staat de lof die al zijn heerlijkheid samenvat: Daar Sint-Jozef rechtschapen was(Mattheüs 1, 19 ).
Als u de grootheid van Sint-Jozefs rechtschapenheid zou willen beseffen, analyseer dan dit woord. Het drukt de kern van alle deugden en het overzicht van alle christelijke volmaaktheid uit. Wat kan men nog meer van een mens zeggen, dan dat hij alle deugden op een volmaakte wijze bezit! Is dit geen verheven lofprijzing? En wie zou zich in grootheid kunnen vergelijken met degene die dit heeft verdiend. Adam? Dat Adam kome onschuldig nog met de dieren aan zijn voeten; Mozes? Dat Mozes verschijne, de schepselen bevelend met zijn staf; Abraham? Dat Abraham zich aan ons vertone met zijn nageslacht, als een zon temidden van de sterren. Herinnert u zich Jozua, die op zijn stem de zon deed stilstaan; Salomo, die koninginnen aan de voet van zijn troon zag neerknielen.
Want al deze grote voorrechten kunnen hen niet de gelijken maken van de heilige Jozef, want die nobele voorrechten en deugden, waarvan zij slechts een deel hebben toebedeeld gekregen, heeft de heilige Jozef allemaal in zijn persoon verenigd en in volmaakte mate bezeten.
Het is voor ons dus een plicht Sint-Jozef te eren; wie kan daar nog aan twijfelen, nadat de Zoon van God Hemzelf met de naam van Vader heeft willen eren? De Evangelisten hebben inderdaad niet geaarzeld Hem deze naam te geven: Zijn vader en moeder, zegt de H. Lucas, waren in bewondering over alles wat over Hem gezegd werd (Lucas 2, 33). Weer gaf de goddelijke Moeder Hem die naam: Uw vader en ik waren u aan het zoeken, vol wanhoop U te hebben verloren (Lucas 2, 48).
Als dus de Koning der koningen Jozef tot zon grote eer heeft willen verheffen, is het passend en juist dat wij zo vaak mogelijk hem proberen te eren. "Welke engel of welke heilige heeft het ooit verdiend vader van de Zoon van God genoemd te worden?" Wij mogen dus op Jozef toepassen wat Sint-Paulus zegt: Hij is dermate hoog verheven boven de Engelen dat hij een voortreffelijker naam heeft gekregen dan zij. Door die naam van vader is Jozef door God meer geëerd dan alle Aartsvaders, Profeten, Apostelen en Pausen; zij hebben allemaal de naam van dienaren, Jozef die van vader.
Zo wordt Jozef dus als vader aangesteld als hoofd van dat gezinnetje, klein in getal, maar groot door de twee grote persoonlijkheden die het bevatte, namelijk: de enige, mens geworden, Zoon van God en zijn Moeder. In dit huishouden beveelt Jozef; de Zoon van God gehoorzaamt. "Deze onderwerping van Jezus Christus bewijst ons de nederigheid van de Verlosser en laat ons de grote waardigheid van Jozef zien." En wat is een groter waardigheid, wat is een groter verheffing dan te bevelen aan Hem die alle koningen beveelt?
Jozef benadert op zodanige wijze de hoogverheven waardigheid van de Moeder Gods, als niemand die ooit benaderd heeft of benaderen zal. Als bewaker en vermeende vader van Gods Zoon (hetgeen de onderwerping van hem aan het mens - geworden - Woord meebracht) is hem een unieke verhevenheid toegekend onder alle Heiligen.
Sint-Jozef overtreft in genade en glorie de Apostelen en Johannes de Doper, omdat zijn taak als vader van Christus, Echtgenoot van Maria en Hoofd van de Heilige Familie belangrijker was dan deze van de verkondigers van boetedoening en geloofspredikers. De zorg van Jozef betrof rechtstreeks Christus, het Hoofd; hun zorg ging naar de gelovigen, de leden van het mystieke Lichaam.......
De meesten, zoals ook de talrijke "wetenschappers en wijzen" volgens de wereldse normen, vergissen zich totaal door Jozef te onderschatten omwille van zijn timmermansberoep en zijn status als werkman. Gedurende eeuwen werd hij niet vereerd zoals hij verdiende, temeer daar hij zoveel glansrijker heerst in de hemel......... En toch overtreffen zijn voorrechten, zijn waardigheid en zijn functie die van alle Heiligen.
Overwegingen Sint-Jozef is verheven boven alle andere Heiligen, uitgezonderd de Heilige Maagd Maria.
-----------------
Hoe groot moet de waardigheid van Sint-Jozef wel niet zijn? "Onder de zuivere Geesten, die de hemelse scharen vormen, is er niet één die Jezus zijn Zoon mag noemen.
----------------
De Heer heeft Sint-Jozef als de Zon vervuld met alle luister en heerlijkheid. Slechts alle Heiligen samen kunnen deze "warmte" uitstralen (H. Gregorius van Nazianze).
----------------
Het geloof van Sint-Jozef overtreft dat van Abraham. Deze laatste immers wordt in de Schrift geroemd, omdat hij voor mogelijk hield dat een onvruchtbare vrouw een kind zou krijgen. Sint-Jozef geloofde dat een Maagd Moeder zou worden
Licht der Aartsvaders
Als u een idee wilt krijgen van de verdienste en de grootheid van Sint-Jozef, denk dan aan de benaming waarmee hij terecht geëerd wordt: Vader van de God-Mens.
Herinner u die beroemde aartsvader Jozef van de oude wet die verkocht werd in Egypte, en besef dat onze Heilige niet alleen met hem zijn naam gemeen had, maar ook zijn heiligheid, zijn kuisheid, zijn onschuld en zijn aanzien. De oude Jozef, verkocht vanwege de afgunst van zijn broers en naar Egypte gebracht, was de voorafbeelding van Jezus Christus die door de zijnen verkocht werd; de nieuwe Jozef, op de vlucht voor de na-ijver van Herodes, bracht Jezus Christus naar Egypte. De eerste bewees zijn kuisheid door trouw te blijven aan zijn meester; de tweede kende de Maagdelijkheid van de Moeder van zijn Meester, was zelf maagd en waakte getrouw over haar die hem toevertrouwd was. De oude Jozef ontving van boven het licht om door te dringen in de geheimen der dromen; de nieuwe Jozef werd toegelaten tot de kennis van en de deelname aan de hemelse geheimen. De eerste bewaarde alle tarwe die niet alleen voor hem, maar voor het hele volk nodig was; de tweede ontving het levend Brood dat uit de Hemel kwam en hij bewaarde het, zowel voor zich als voor de hele wereld. Het lijdt geen twijfel dat hij een goed en trouw mens was, die Jozef aan wie de Moeder van de Verlosser als Echtgenote gegeven was. Ja, hij was een trouwe en voorzichtige dienaar, de man die de Heer had aangesteld als troost voor zijn Moeder, als de voedstervader van zijn Mensheid en de enige toeverlaat en helper bij zijn groot geheim in de wereld.
Tenslotte was het Jozef niet alleen gegeven Hem, te zien en te horen, die zoveel koningen en profeten hebben willen zien en die ze niet gezien hebben, die ze hebben willen horen en niet gehoord hebben, maar ook nog Hem te dragen, te leiden, aan zijn hart te drukken, Hem te voeden en over Hem te waken.
Hij is waarlijk uit het huis van David, hij is werkelijk van koninklijke afkomst, deze man, deze Jozef, edel door zijn afkomst, edeler nog door zijn ziel; hij is in alles zoon van David, in niets afwijkend van zijn vader David. Ja, Jozef is in alles de zoon van David, niet alleen naar het vlees, maar ook door zijn geloof, door zijn heiligheid en door zijn toewijding. God beschouwde hem naar zijn hart als een andere David en Hij heeft hem het uiterst heilige geheim van zijn hart toevertrouwd; als een andere David heeft Hij hem de meest verborgen diepte van zijn wijsheid getoond; tenslotte heeft Hij hem ingewijd in de kennis van het geheim dat geen vorst van deze wereld gekend heeft.
Als dus de hele Kerk dank verschuldigd is aan de Moeder Maagd Maria omdat zij door haar waardig is gemaakt Christus te ontvangen, dan is het zeker dat zij, na de Heilige Maagd Maria, aan Jozef de meeste dankbaarheid en verering verschuldigd is. Want hij is de sleutel voor het Oude Testament; in hem hebben de aartsvaders en de profeten de vrucht van de belofte geplukt. Als enige van hen heeft Jozef met de ogen van zijn lichaam de aan de anderen beloofde Verlosser gezien.
Groet van de H. Johannes Eudes
Ik groet U, Jozef, beeld van God de Vader; Ik groet U, Jozef, vader van God de Zoon; Ik groet U, Jozef, heiligdom van de Heilige Geest; Ik groet U, Jozef, welbeminde van de Heilige Drieëenheid! Ik groet U, Jozef, zeer trouwe "medewerker van het groot besluit". Ik groet U, Jozef, zeer waardige Echtgenoot van de Onbevlekte Maagd en Moeder Maria. Ik groet U, Jozef, vader van alle gelovigen; Ik groet U, Jozef, beschermer van allen die voor de heilige maagdelijkheid hebben gekozen; Ik groet U, Jozef, trouwe nalever van het heilig stilzwijgen; Ik groet U, Jozef, beminnaar van de heilige armoede; Ik groet U, Jozef, zéér zachtmoedig en spiegel van geduld; Ik groet U, Jozef, gehoorzame man en de nederigheid zelve. U zijt gezegend onder alle mensen; En gezegend zijn Uw ogen, die gezien hebben wat U hebt gezien; En gezegend zijn Uw oren, die gehoord hebben wat U hebt gehoord; En gezegend zijn Uw handen, die het vlees geworden Woord hebben aangeraakt; En gezegend zijn Uw armen, die Hem gedragen hebben die alles voor ons draagt; En gezegend is Uw borst waarop Gods Zoon zacht kon rusten; En gezegend is Uw hart, dat vurig brandt voor Jezus. En gezegend is de Eeuwige Vader, die U uitverkoren heeft; En gezegend is de Zoon, die U bemind heeft; En gezegend is de Heilige Geest, die U geheiligd heeft. En gezegend is Maria, Uw Echtgenote, die U als haar Echtgenoot en als haar broeder heeft liefgehad. En gezegend is Uw getrouwe Engelbewaarder. En gezegend zijn voor immer allen die U liefhebben en U zegenen. Amen!
Het heilig Huwelijk
Wat dachten Maria en Jozef toen zij zich samen verbonden ten overstaan van God? Hun verwachtingen waren ontegenzeggelijk gericht op de Christus die komen zou, op de beloofde Messias: de verwachting van de Messias leefde in het hart van elke goede Israëliet. De Patriarchen stelden zich bij het sluiten van huwelijken als voornaamste doel, het geslacht uit te breiden waaruit de Messias zou voortkomen.
Maar Maria heeft de gelofte van maagdelijkheid afgelegd en deze wens is haar boven alles dierbaar. Zij stemt erin toe om met Jozef te trouwen, maar zij wil maagd blijven. En zie, zodra Jozef Maria ontmoet, begrijpt zijn zuivere ziel dadelijk door het licht van de Heilige Geest, dat Maria maagd moet blijven, dat haar maagdelijkheid één is met haar persoon en niet van haar te scheiden is. Maria geeft slechts reine gedachten in; zij kan slechts bemind worden met een maagdelijke liefde. Sint-Jozef, eveneens maagd, stemt slechts in het huwelijk toe op voorwaarde maagd te blijven. Hun huwelijk wordt gesloten op deze voorwaarde: dat zij elkaar hun maagdelijkheid in bewaring geven. De maagdelijkheid van Maria zal het geluk van Jozef zijn, zoals de maagdelijkheid van Jozef het geluk van Maria zal zijn. Wat Jozef vooral in Maria bemint is, dat zij maagd is en zijn liefde voor haar bestaat erin haar maagdelijkheid zeer zorgvuldig te bewaren.
O, wie kan ooit de vreugde beschrijven van een dergelijke echtverbintenis die niet van deze aarde is? De twee zielen van Maria en Jozef ontmoeten en doordringen elkaar in het onuitsprekelijk licht van een goddelijke samensmelting, in de geestelijke geur van de heilige maagdelijkheid.
De maagdelijkheid is de wet van dit huwelijk, en toch wil het als dusdanig ook vrucht dragen. Welnu, God schenkt deze vrucht in de persoon van zijn eigen Zoon, mens geworden in de schoot van Maria. In de geheime plannen van God was de vereniging van dit echtpaar gericht op de Messias; de Messias wordt hun Kind. Ja, Jezus mag terecht de vrucht van het maagdelijk huwelijk van Maria en Jozef genoemd worden; Hij is niet enkel aan Maria gegeven, maar aan haar én aan haar Echtgenoot, hij is hun gegeven om hun gemeenschappelijk heil te zijn.
Dat Jozef niet onmiddellijk verwittigd werd van de menswording van de Zoon van God in zijn reine Echtgenote, dat is omdat zij tegenover hem een voorrang van uitverkiezing en heiligheid behoudt. De verwarring van Jozef is dan ook een echte getuigenis van de maagdelijke ontvangenis van de Verlosser. Hier past het de woorden van de Engel aan Sint-Jozef te overwegen. Hij kent hem geen recht op het kind toe, recht dat hij niet zou gehad hebben, hij verwittigt hem eenvoudig dat Maria heeft ontvangen van de Heilige Geest, en dat zij zijn Echtgenote blijft in haar maagdelijk moederschap. De band van het huwelijk is niet vernietigd door de tussenkomst van de Heilige Geest die het huwelijk zijn vrucht geeft; het is zelfs versterkt door de komst van het Goddelijk-Kind. Jozef was de Echtgenoot van de Maagd Maria, nu is hij de Echtgenoot van de Moeder van God, hij wordt uitgenodigd om over het Kind een vaderlijk gezag uit te oefenen en hem de naam Jezus te geven.
O Jozef, Echtgenoot van de Moeder Gods! Welke verblindende grootheid is in deze onvergelijkelijke titel vervat! En deze verhevenheid spruit voort uit de uitgelezen zuiverheid van uw ziel. Gij zijt de Echtgenoot van de Maagd en Moeder Gods omdat gijzelf maagd zijt, maagd naar ziel en lichaam. Ach, verkrijg voor ons een weinig van de hemelse zuiverheid die U zo groot heeft gemaakt en toch zo nederig heeft bewaard.
Laat ons nu stuk voor stuk de plichten overwegen, die het huwelijk van Sint-Jozef met de Heilige Maagd Maria aan de glorierijke Patriarch oplegde. Deze drie plichten zijn als volgt: - ten eerste: Sint-Jozef moest de tijdelijke zaken voor Maria behartigen; - ten tweede: Hij moest haar trouwe beschermer en getuige van haar maagdelijkheid worden; - ten derde: Hij moest met haar de pijnen en vreugde delen.
Om met de eerste plicht te beginnen, laten wij ons herinneren dat de natuurwet eist, dat de man zijn vrouw het noodzakelijke moet verschaffen voor zover hieraan behoefte is. Welnu, wij weten, dat Maria geen deel uitmaakte van de gefortuneerde klasse. De heilige Patriarch moest dus aan zijn Echtgenote het dagelijks brood verschaffen. Indien men vraagt, welke deugd de grondslag is van deze plicht, dan kunnen wij antwoorden: de vroomheid, een deugd, die ons aanspoort om naar beste vermogen te voorzien in de behoeften van onze familie, het vaderland en de mensen die ons na staan.
De tweede plicht van Sint-Jozef ten opzichte van Maria was de bloem van haar maagdelijkheid te beschermen. Deze plicht kon niet vervuld worden ingeval van innerlijk bederf, want Maria kende geen vleselijke bekoringen. Sint-Jozef moest dus zijn bruid zowel verdedigen tegen de aanvallen van belagers als tegen de lasterpraat van mensen, die totaal onwetend waren van het heilige geheim dat de verheven Drievuldigheid in haar tot stand had gebracht. De reden van het huwelijk van de Maagd Maria met Sint-Jozef was ook te voorkomen, dat Maria door de Joden als overspelige vrouw zou worden gestenigd. Daar anderzijds de maagdelijkheid van Maria voortaan als een voorbeeld aan de gelovigen zou moeten dienen, was het noodzakelijk, dat zij een beschermer, maar ook een betrouwbare getuige had. Deze beschermer en getuige kon niemand anders zijn dan de heilige Patriarch.
De derde plicht van Sint-Jozef tegenover Maria was om deel te nemen in het lijden, dat de Heilige Maagd Maria moest doorstaan in vereniging met Jezus in haar hoedanigheid van medeverlosseres van het mensdom. De grootste smarten worden dragelijk, wanneer deze smarten worden gedeeld met anderen. God heeft dan ook de aanwezigheid van Sint-Jozef gewenst, opdat Maria haar smarten gemakkelijker zou kunnen dragen. Immers, zij wist zich omringd door de genegenheid van Sint-Jozef.
De Reinheid van Sint-Jozef
De geest, die Sint-Jozef bezielde, was aan God onderworpen door een volmaakte rechtvaardigheid, vergezeld van de deugd van naastenliefde en de gave van wijsheid. Deze deden hem kennen hoe steeds Gods Wil te volbrengen en te luisteren naar de ingevingen van de Heilige Geest. Hierdoor was deze uitverkorene van God ook naar het vlees geheel aan de geest onderworpen. Jozef, de rechtvaardige, was de reinste onder de mannen.
Een logisch gevolg hiervan is de inwerking van de geest op het vlees, die zich openbaart met de strengheid van een door God zelf geopenbaarde wet. Naarmate de geest zich onttrekt aan de onderwerping jegens God verschuldigd, zal ook het vlees zich er aan onttrekken. De mens vindt de straf voor zijn hoogmoed, die hem doet opstaan tegen God, in de opstand van zijn hartstochten tegen de rede, waardoor hij zich over zijn gedrag schaamt. Wat een geluk is het dan, wanneer de vernedering die hieruit voortvloeit, door een bijzondere genadewerking, het goede uit het kwade laat voortkomen, zodat de mens hierdoor naar God teruggebracht wordt.
Geen mens is rechtvaardiger en nederiger dan Sint-Jozef, noch heeft ooit iemand hem overtroffen of zelfs maar geëvenaard in kuisheid. Dat hij uit het gehele mensdom uitverkozen werd om Echtgenoot van Maria te zijn, getuigd van een zuiverheid, die schitterender is dan de zon.
Bedenken we wel dat het hart van de heilige Jozef door God werd gevormd om de allerreinste Maagd Maria te beminnen. Ook kunnen wij met zekerheid aannemen, dat de heilige Jozef die weliswaar met de erfzonde was belast door een bijzondere genade nooit enige onreine bekoring heeft gekend. God heeft aan bepaalde heiligen de engelachtige gunst geschonken, die de zinnelijke begeerte in hun vlees als het ware uitdoofde. Dat de aanstaande Echtgenoot van Maria bij uitstek dit voorrecht is verleend, lijkt ons onbetwistbaar. Hij werd onmiddellijk in die staat gebracht, staat van de gezuiverde ziel, die de aardse begeerte niet kent. Kortom, de kuisheid van Sint-Jozef was geen gevolg van worsteling en strijd, maar uit zijn natuur voortkomend. Ze moest wel zo zijn om een huwelijk met de aller-zuiverste Maagd Maria mogelijk te maken. Maria vond het hart van Jozef in zon volmaakte harmonie met het hare, dat ze zich met volledige zekerheid aan hem kon toevertrouwen én haar maagdelijke staat bewaren.
Het heeft God behaagd een voorafbeelding te geven van de kuisheid van Sint-Jozef in de persoon van Jozef, zoon van de aartsvader Jacob en zijn vrouw Rachel. Deze waarlijk grote man had een aangeboren afschuw van de ondeugd der onzuiverheid; hij weerstond de verleidingen van de vrouw van zijn meester, de Egyptenaar Potifar en aanvaardde omwille van de kuisheid gevangenis en eventueel de doodstraf. Deze lichtende ziel is een voorafbeelding van de ziel van onze Sint-Jozef.
De kuisheid van Jozef, zoon van Jacob, maakte hem ontvankelijk voor goddelijke inspiratie. In geheimzinnige dromen werd hem de toekomst geopenbaard. "Zo werden ook aan Sint-Jozef in zijn slaap hemelse geheimen toevertrouwd door de Engelen".
O, waarlijk engelachtige en serafijnse heilige! O, ziel, die in hoger sferen, ver boven aardse begeerten, vertoefde. O, grote Heilige, vervul allen, die op U hun vertrouwen hebben gesteld, met hemelse en kuise gedachten; verkrijg voor christelijke echtelieden, dat zij zich slechts verenigen met geheiligde bedoelingen. Uw vlees, Uw lichaam, werd uitsluitend, geleid door hemelse overwegingen. Terecht wordt U afgebeeld met de lelie der maagden, symbool der kuisheid, in Uw handen. De geur van deze lelie vervult zowel de Kerk in de Hemel als op aarde. Moge deze geur in ons de smaak en de liefde voor de kuisheid doen ontwaken.
Nederigheid en Maagdelijkheid
Zoals de heilige Jozef er zorg voor droeg zijn deugden verborgen te houden onder de hoede van de zeer heilige nederigheid, zo had hij eveneens een zeer bijzondere zorg om de kostbare parel van zijn maagdelijkheid schuil te houden; het is daarom dat hij erin toestemde te huwen, om niemand zijn levenswijze te doen vermoeden en onder de heilige sluier van het huwelijk een meer verborgen leven te kunnen leiden.
Hierdoor worden de maagden en al degenen die kuis willen leven erop gewezen dat het niet voldoende is maagdelijk te zijn, als ze zich niet in alle eenvoud gedragen en hun zuiverheid niet verborgen houden in het waardevolle kistje van de nederigheid; anders zullen zij hetzelfde lot ondergaan als dat van de dwaze maagden die, bij gebrek aan nederigheid en barmhartige liefde, verjaagt werden van het bruiloftsfeest van de Bruidegom en zo noodgedwongen terecht kwamen op het werelds trouwfeest, waar men de raad niet volgt van de hemelse Bruidegom, die zegt dat men nederig moet zijn om ter bruiloft te worden toegelaten, waarmee bedoeld wordt dat men de nederigheid in praktijk moet brengen: "Want, zegt Hij, als men naar een bruiloft gaat, of men wordt uitgenodigd op een bruiloft, neem dan de laatste plaats in".
Daaruit blijkt hoe noodzakelijk het is nederig te zijn om de maagdelijkheid te bewaren, want zonder twijfel zal niemand deelnemen aan het hemels feestmaal en bruiloftsfestijn die God bereid heeft voor de maagden in het hemels verblijf, tenzij vergezeld van deze deugd.
De kostbaarheden en vooral de welriekende zalven worden niet aan alle winden blootgesteld, want niet alleen zou de geur ervan verdampen maar ze zouden bedorven worden door de vliegen, zodat ze hun prijs en hun waarde zouden verliezen. Zo is het ook met de rechtvaardige zielen die, uit vrees de waarden van hun goede werken te verliezen, deze opbergen in een kistje, maar niet zo maar in een alledaags kistje, maar zoals met kostbare zalven, in een albasten kruik (een zoals de H. Magdalena bij zich had om de zalven op het gewijde hoofd van onze Heer uit te gieten of te ledigen). Deze albasten kruik of kistje is dus de nederigheid waarin wij, naar het voorbeeld van Onze-Lieve-Vrouw en de heilige Jozef, onze deugden moeten bewaren en er alles in opbergen waarvoor wij achting en waardering zouden kunnen oogsten in de ogen van de mensen, ons tevreden stellend aan God te behagen en te leven onder de heilige sluier van de zelfvernedering, in afwachting dat God ons komt weghalen naar het veilig oord dat de glorie is, en Hijzelf onze deugden doet uitschijnen tot zijn eer en glorie.
Kunnen wij bevatten in welke mate de heilige Jozef de maagdelijkheid beleefde, die een deugd is die ons op de Engelen doet gelijken, als de Heilige Maagd niet alleen zeer zuivere maagd was en geheel rein, maar bovendien de Maagdelijkheid zelve was? Kunnen wij ons indenken in welke mate degene die door de eeuwige Vader uitgekozen werd als de behoeder van haar maagdelijkheid, of om het beter uit te drukken, als metgezel uitverkoren werd, - aangezien het niet nodig was haar te beschermen, daar ze dit uit zichzelf wel kon in welke mate, zeg ik, hij voortreffelijk in deze deugd moet zijn geweest?
Zij hadden beide de gelofte afgelegd om hun maagdelijkheid levenslang te bewaren, en nu wil God dat zij verenigd zouden zijn door de band van een heilig huwelijk, niet om hen afstand te laten doen of spijt te doen hebben van hun gedane gelofte, maar om deze in hen opnieuw te bevestigen en hen onderling te sterken om te volharden in hun heilige onderneming; daarom leefden ze samen in maagdelijkheid geheel de rest van hun leven.
Wat is die glorierijke heilige Jozef anders dan een machtige beveiliging die boven Onze-Lieve-Vrouw werd aangesteld, want als Echtgenote was zij hem onderdanig en omringde hij haar met veel zorg! Dus verre van het feit dat Jozef boven Onze-Lieve-Vrouw werd aangesteld om haar af te brengen van haar gelofte van maagdelijkheid, werd hij haar als metgezel gegeven, en opdat de zuiverheid van Onze-Lieve-Vrouw des te bewonderenswaardiger zou kunnen volharden in haar ongeschondenheid onder de sluier en de geborgenheid van het heilig huwelijk en van het heilig verbond, dat zij samen waren aangegaan.
Indien zoals de Eeuwige Vader zegt de Heilige Maagd een poort is, moeten wij Haar niet willen openmaken; want Zij is een Oosterse poort, waardoor niemand naar binnen noch naar buiten kan gaan; integendeel, men moet Haar bekleden en versterken met onvergankelijk hout, met andere woorden, Haar een metgezel geven, haar zuiverheid waardig. Dit is de heilige Jozef, die hiertoe alle Heiligen, zelfs de Engelen en de Cherubijnen diende te overtreffen in deze bijzonder aanbevelenswaardige deugd van maagdelijkheid.
Wij kunnen slechts moeilijk doordringen in de ondoorgrondelijkheid van de persoonlijkheid van Sint-Jozef en er al de heerlijkheid van de goddelijke werken bewonderen. Door ons geloof kennen wij nochtans zijn hoge waardigheid als Echtgenoot van de Moeder van God en als wettelijke vader van zijn Zoon. Zo komt het, dat wij weten, dat Sint-Jozef ingevolge zijn voorbestemming overvloedig gezegend werd met gaven en hemelse gunsten.
De werkelijke waarde van een menselijk wezen, zijn werkelijke verhevenheid moet in feite beoordeeld worden volgens wat hij is in de ogen van God. Dit is zó waar dat zelfs de kleinste, de nederigste van onze gelijken hoe onbetekenend hij ook moge zijn volgens de menselijke maatstaven zoveel belangrijker kan zijn in de ogen van de hemelse Vader. We vinden in Sint-Jozef een voorbeeld van deze uitzonderlijke innerlijke heiligheid. Zijn uiterlijk leven nederig en onopmerkelijk; hij volbracht zijn taak zonder dikdoenerij maar met de psalmen kunnen we van hem zeggen: Al zijn glorie was innerlijk.
------------------------------------------
Het prentje van Sint-Jozef
Een christelijke moeder had een dochter die zich afschuwelijk misdroeg. Deze bedroefde moeder kwam nooit in een kerk zonder zich op de knieën te werpen voor een schilderij van de heilige Jozef, hem onder tranen de bekering van haar dochter afsmekend. Tenslotte kreeg ze een goede ingeving: "Als ik haar nu eens een prentje van de heilige Jozef gaf", zei ze bij zichzelf; en gebruik makend van de afwezigheid van haar dochter, ging ze haar kamer binnen. Op de tafel lag een boek. Maar wat voor een boek! "O heilige Jozef, zei de moeder, vergeef me als ik Uw prentje hier in steek, maar het moet!" Toen het jonge meisje terug kwam ging ze verder met haar lectuur. "Wat is dat?, zei ze. Een plaatje!" Ze draaide het om en las werktuiglijk een gebed dat op de keerzijde gedrukt was. Daar wachtte haar de goddelijke genade. Ze begon te huilen van berouw en wierp het slechte boek in het vuur: ze was bekeerd.
