Ik zag een beeld van een groot leeg pand met ladders tot aan de zoldering.

Heer, wat wil dit zeggen?. Vroeg ik me af.

En, ik hoorde Hem zeggen dat het lege pand diegenen voorsteld die aan de grond zitten - zowel geestelijk, emotioneel als finantieel, maar de ladders bieden mogelijkheden om er terug bovenop te komen. Geef niet op. Ik baan een weg waar er geen is. Niets is onmogelijk voor Mij. Vertrouw Me, en Ik zal je leiden, zegt de Heer. ( Jess. 35: 4-6 )

Kalmeer jezelf en luister naar Mijn stille, zachte stem. Als je het geluid van angst en verwarring stil zet, zul je horen en geleid worden door wijsheid van Mijn Geest. Sta sterk in het geloof en weiger om de vijand de overhand te laten nemen in elke situatie. Vecht in de kracht van Mijn Geest om de duivel te verslaan waar je hem ook tegenkomt, zegt de Heer. Ik zal je ertoe leiden dat je als overwinnaar verschijnt. ( Jac. 3:13-18 )

"Lieve kinderen, vandaag bid Ik hier samen met u opdat u de nodige krachten zou opdoen om uw harten te openen en zich aldus bewust te worden van de krachtige liefde van de lijdende God. Door Zijn liefde, goedheid en zachtmoedig-heid, ben ook Ik met u. Ik nodig u uit, dat deze bijzondere tijd van voorbereiding, een tijd van gebed, boete en bekering zou mogen zijn. Mijn kinderen, u hebt God nodig. U kunt niet vooruit komen zonder Mijn Zoon. Als u dit begrijpt en aanvaardt zal wat u beloofd is, worden verwezenlijkt. Door de Heilige Geest zal het Koninkrijk des Hemelen in uw harten geboren worden. Ik leid u daarheen. Dank u wel!"

huwelijkstrouw is een zeldzaamheid, kindjes worden reeds gedood voordat ze geboren worden, tegennatuurlijke huwelijken, euthanasie, pedofilie, enz… enz... enz...

Hieruit kunnen we het besluit formuleren : "Hun hart is ver van de Heer…"

Broeders en zusters, laten we de geboden onderhouden met een dankbaar hart, uit liefde tot de Heer en de naaste, en niet zozeer uit verplichting. Als we aan de wijze verlangens van onze Schepper kunnen gehoorzamen, zoals een kind vol liefde naar zijn moeder luistert, dan zal het ons helpen om het beter te begrijpen.

Van een moeder weten we dat ze het beste wil voor haar kinderen, een moeder wil dat haar kinderen echt gelukkig zijn en wil zeker nooit, dat haar kinderen slecht terecht komen. Zo mogen we luisteren naar de uitspraken van God, ons doorgegeven door zijn Kerk. Vanuit zijn vaderlijke bezorgdheid wil Hij, dat we echt gelukkig zouden leven, dat we zouden leven zoals HIJ het bedoeld heeft.

Vragen wij daarom zijn genade om vanuit ons hart zijn wegen te volgen, zodat we eens aankomen in het land, waar Hij op ons wacht. Amen.

"Hart van Jezus, hoogste vreugde van alle heiligen!".

Er ligt een stijgende gradatie in de laatste drie aanroepingen van het H. Hart: van hoop naar vervulling, van verlangen naar verwezenlijking, van de aarde naar de hemel. Na de aanroepingen: "heil van hen die op U hopen" en "hoop van hen die in U sterven", sluiten we met een laatste toewending tot het Hart van Jezus: "hoogste vreugde van alle heiligen". Het is reeds een doorkijk naar het paradijs; het is een vluchtige weergave van het leven in de hemel, een enkel woord dat de oneindige horizon opent naar de eeuwige zaligheid.

Op aarde leeft de leerling van Jezus in de verwachting zich bij zijn Heer te kunnen vervoegen, in het verlangen zijn aangezicht te mogen aanschouwen, in het smartelijk streven om voor altijd bij Hem te zijn. In de hemel echter, eens dat de verwachting voorbij is, is de leerling binnengegaan in de vreugde van zijn Heer: nu aanschouwt hij het aangezicht van de Heer en dat niet slechts één ogenblik, maar hij ziet voor eeuwig de afstraling van het eeuwige Licht; nu leeft hij in Jezus en hetzelfde leven als Jezus.
Het hemelse leven is niets anders dan de volmaakte, onvergankelijke en intense vreugde van de liefde van God - Vader, Zoon en H. Geest; het is niets anders dan de totale openbaring van het intieme wezen van Christus, de volle gemeenschap met het leven en de liefde die opwelt uit zijn Hart. In de Hemel zien de heiligen al hun verlangens verwezenlijkt, iedere profetie vervuld, elk verlangen naar geluk bevredigd: zich van alle behoeften voorzien.

Daarom is het Hart van Christus de levensbron van de liefde van de heiligen: in en door Christus worden de gelukzaligen in de hemel bemind door de Vader, die hen met zich verenigd door de band van de H. Geest, de goddelijke Liefde; in en door Christus beminnen zij de Vader en alle mensen, hun broeders, met de liefde van de Geest.
Het Hart van Christus is de vitale plaats van de zaligen: de plaats waar zij in liefde verblijven, de plaats van hun eeuwige vreugde zonder einde. De oneindige dorst van liefde, die mysterieuze dorst die God in het menselijk hart heeft gelegd, wordt volledig gelest in het goddelijk Hart van Christus.

Want daar openbaart zich geheel en al de liefde van de Verlosser voor de mensen die nood hebben aan heil; ook de liefde van de Heer voor de leerlingen die dorsten naar de waarheid; daar openbaart zich de liefde van de Vriend die iedere afstand opheft en de dienaars tot vrienden verheft, voor altijd en in alles. Dat intense verlangen, dat zich op aarde uit in de verzuchting: "Kom, Heer Jezus!", wordt in de hemel van persoon tot persoon verwezenlijkt in het stille bezit, in de samenvloeiing van het leven: van Christus in de heiligen, van de heiligen in Christus!

Terwijl wij de blik van onze ziel omhoog richten en opkijken naar degenen die met hun Koningin, de Allerheiligste Maagd, rond Christus zijn geschaard, herhalen wij met een standvastig vertrouwen deze vreugdevolle aanroeping: "Hart van Jezus, hoogste vreugde van alle heiligen, ontferm U over ons!".

"Hart van Jezus, hoop van hen die in U sterven".

Het recente memento van alle gelovige overledenen nodigt ons vandaag uit om in het licht van het geloof en de hoop de dood van de christenen te beschouwen aan de hand van de volgende aanroeping van het H. Hart: "Hart van Jezus, hoop van hen die in U sterven, ontferm U over ons".
De dood maakt deel uit van ons mens-zijn; hij is de laatste fase van onze levensgeschiedenis. Het christendom ziet de dood als een doorgang: een doorgang van het geschapen naar het ongeschapen licht, van het tijdelijke naar het eeuwige leven.
Als nu het Hart van Christus de bron is waaraan de christen het licht en de kracht put om als kind van God te leven, naar welke andere bron zou hij dan wel gaan om de kracht te vinden te sterven op een wijze die past bij zijn geloof? Wanneer hij "leeft in Christus", kan hij niet anders dan "sterven in Christus".
De aanroeping vat in het kort de christelijke ervaring samen bij het sterven: het Hart van Christus, zijn liefde en barmhartigheid zijn een hoop en een zekerheid voor wie sterft in Hem.

Toch moeten we hier even blijven stilstaan en ons de vraag stellen: Wat betekent "sterven in Christus"? "Sterven in Christus", betekent allereerst dat wij het pijnlijke en mysterieuze gebeuren van het sterven zien in het licht van het onderricht van de Zoon van God: wij moeten het zien als het ogenblik van vertrek naar het huis van de Vader; door zelf te sterven is Jezus voor ons een plaats gaan bereiden. Kortom: het betekent geloven dat de dood, ondanks de ontbinding van het lichaam, de voorwaarde is voor leven en overvloedige vruchten.

"Sterven in Christus" wil ook zeggen, dat we op Christus onze hoop stellen en dat we ons totaal overgeven aan Hem door onze bestemming in de handen te leggen van die Broeder, die Vriend, die Goede Herder, van Hem die eveneens al stervend zijn geest legde in de handen van de Vader. "Sterven in Christus" betekent de ogen sluiten voor het licht van deze wereld, maar in vrede, vriendschap en vereniging met Jezus. Want niets, "noch de dood noch het leven..... zal ons kunnen scheiden van de liefde Gods, die is in Christus Jezus onze Heer". In dat laatste ogenblik weet de christen dat het Hart van Jezus groter is dan het zijne, ook al klacht zijn eigen hart hem aan, en dat Hij iedere fout uitwist als hij berouw heeft.

"Sterven in Christus" wil ook zeggen: zich op dat beslissende ogenblik wapenen met de "heilige tekenen" van de "paasdoorgang", namelijk met het "Boetesacrament", dat ons verzoent met de Vader en met geheel de schepping; zo ook met de heilige Teerspijs, Brood van leven en bron van onsterfelijkheid; verder nog met de Ziekenzalving, die kracht geeft aan lichaam en geest voor de allerlaatste strijd.

Tenslotte betekent "sterven in Christus": "sterven als Christus", namelijk al biddend en vergevend, terwijl de heilige Maagd naast ons staat. Als Moeder stond zij onder het kruis van haar Zoon; als Moeder staat zij eveneens aan de zijde van haar stervende kinderen, want door haar liefde heeft zij meegewerkt aan het ter wereld brengen van de gelovigen: zij staat hen bij als een moeder vol medelijden, opdat de stervenden door die doorgang van de dood zouden overgaan naar het leven van de heerlijkheid.

"Hart van Jezus, heil van hen die op U hopen".

In de heilige Schrift lezen we steeds weer de bevestiging, dat de Heer een "God is die redt" en dat het heil ons gratis wordt gegeven omwille van zijn liefde en barmhartigheid. De Apostel Paulus bevestigt met stelligheid in een tekst van grote leerstellige betekenis: God "die wil dat alle mensen gered worden en tot de kennis van de waarheid komen".
Dat verlangen om het heil te schenken, dat in het verloop van de geschiedenis zo vaak zichtbaar werd in de wonderbare tussenkomsten van God, bereikt zijn hoogtepunt in Jezus van Nazareth, het vlees geworden Woord, Zoon van God en Zoon van Maria. In Hem wordt het woord, dat de Heer richtte tot zijn "Dienaar", volledig vervuld: "Ik stel u aan om een licht voor de volken te zijn: mijn heil moet reiken tot in de uithoeken van de aarde".

Jezus is de openbaring van de heilbrengende liefde van de Vader. Toen Simeon het Kind Jezus in zijn armen nam, riep hij uit: "Mijn ogen hebben thans uw heil aanschouwd".
In Jezus werd alles neergelegd betreffende zijn zending als verlosser: zijn naam ("Jezus" betekent "God die redt"), de woorden die Hij spreekt, de daden die Hij stelt.
Jezus wist op volmaakte wijze van de zending die de Vader Hem had toevertrouwd: "De Mensenzoon is immers gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was". Die werkzaamheid voor het heil van de mens ontspringt uit zijn Hart, d.w.z. uit het diepst van zijn wezen; ze dringt Hem ertoe om, als een zachtmoedig lam, op te gaan naar Calvarië, zijn armen uit te strekken op het kruis en "zijn leven te geven als losprijs voor velen".

Wij kunnen dus onze hoop stellen op het Hart van Christus. Dat Hart, zegt de aanroeping, is het heil "voor wie in Hem geloven". De Heer die op de vooravond van zijn lijden aan de Apostelen vroeg vertrouwen te hebben in Hem: "Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij", vraagt vandaag aan ons volledig vertrouwen te stellen in Hem. Hij vraagt het ons, omdat Hij ons liefheeft; want omwille van ons heil heeft Hij zijn Hart laten doorboren, werden zijn voeten en handen vastgenageld. Wie in Christus gelooft, gelooft in zijn liefde, krijgt opnieuw de ervaring van Maria Magdalena, waar de paasliturgie ons over spreekt: "Mijn hoop, mijn Christus is verrezen".
Laten we dus onze toevlucht nemen tot het Hart van Jezus! Zijn woord voor ons is eeuwig; Hij bemint ons met een oneindige liefde, met een vriendschap die nimmer faalt; Hij is altijd bij ons.

Dat de zalige Maagd, "die het Woord van God heeft opgenomen en het in haar maagdelijke schoot heeft mogen ontvangen", ons toont hoe wij heel ons vertrouwen kunnen stellen in het Hart van haar Zoon, en dat met een zekerheid die niet zal teleurgesteld worden.

"Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars".

Die aanroeping van het H. Hart herinnert ons eraan, dat Jezus - volgens het woord van de Apostel Paulus - overgeleverd is "voor onze zonden"; hoewel Hij geen zonde heeft gedaan, heeft God "Hem voor ons tot zonde gemaakt".
Het gewicht van de zonden van de wereld weegt zeer zwaar op het Hart van Jezus.
In Hem werd op een volmaakte wijze het beeld van het "paaslam" werkelijkheid, het aan God geofferde offerlam, opdat door het teken van zijn bloed de eerstgeborenen van de Joden zouden gespaard blijven. Zo herkent Johannes de Doper het ware "Lam Gods": het onbekende Lam dat de zonde van de wereld op zich had genomen om ze onder te dompelen in het heilzame water van de Jordaan; het zachtmoedige Lam "dat ter slachting wordt geleid; zoals een schaap dat stom is voor zijn scheerders", want zijn goddelijk stilzwijgen stond tegenover de trots van de vijanden.
Jezus is een vrijwillig slachtoffer, want Hij heeft zich overgeleverd "aan zijn vrijwillig lijden", als zoenoffer voor de zonden van de mensen, die Hij in het vuur van zijn liefde heeft verteerd.

Jezus is een eeuwig slachtoffer. Verrezen uit de dood en verheerlijkt aan de rechterhand van de Vader, bewaart Hij in zijn onsterfelijk lichaam de wondetekenen aan zijn handen en voeten en aan zijn doorstoken zijde; Hij toont ze aan de Vader in zijn voortdurend gebed tot bemiddeling voor ons.
De prachtige strofe uit de Paasmis herinnert ons aan dat feit van ons geloof en spoort ons aan:
- "Christenen, offert lofgezangen aan het geofferde Paaslam. Lam dat vrijkocht de schapen, Christus die in zijn onschuld schuldigen verzoende met de Vader".
En de prefatie tijdens dezelfde plechtige Mis verkondigt:
- Christus is "het ware Lam dat de zonden van de wereld heeft weggenomen; Hij heeft door te sterven de dood vernietigd, en door te verrijzen ons het leven weergegeven".

We hebben het Hart van Jezus beschouwd, het slachtoffer voor onze zonden; maar eerder dan wij, en dieper dan wij allen, heeft de lijdende Moeder Hem aanschouwd. De liturgie zegt ons hierover: "Zij zag Jezus / voor de zonden van zijn volk bedekt met wonden / van de wrede geseling".
Laten wij bij het naderen van de liturgische herinneringen aan de Moeder van Smarten, onze gedachten richten op die onverschrokken aanwezigheid van de Madonna onder het Kruis op Calvarië, en tevens met immense erkentelijkheid denken aan het ogenblik dat de stervende Christus, slachtoffer van de zonde van de wereld, haar als Moeder aan ons heeft gegeven: "Ziedaar, uw Moeder".

Wij vertrouwen onze smeekbede toe aan Maria, terwijl wij tot haar Zoon Jezus zeggen: Hart van Jezus, slachtoffer voor onze zonden, aanvaard onze lofprijzing, onze eeuwige dankbaarheid, ons waarachtig berouw. Ontferm U over ons, vandaag en altijd. Amen.

UUUUUUUUUUUUUUUUUUUU

HET ONZE VADER

Gebed voor de zielen in het vagevuur dat Jezus  zelf in een verschijning aan de Heilige Mechtildis heeft aan­geleerd. Telkens zij dit mooie gebed bad,  zag zij grote scharen van mensen het vagevuur verlaten en de Hemel binnengaan.  Als wij dit gebed bidden zullen ook scharen van zielen de hemel binnengaan en op hun beurt voor ons bij God ten beste spreken.

ONZE VADER, DIE IN DE HEMELEN ZIJT

Wij bidden U ootmoedig. eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen die U zelf als Uw kinderen hebt aangenomen: dat zij U niet hebben liefgehad, U van zich verstoten hebben en U niet de verschuldigde eer hebben bewezen. - Als verzoening en boete offeren wij U op alle goedheid en liefde van Uw veelgeliefde Zoon, Onze Heer Jezus Christus.

GEHEILIGD ZIJ UW NAAM

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen dat zij Uw Naam niet verheerlijkt hebben, deze dikwijls onwaardig hebben gebruikt en onbedachtzaam hebben uitgesproken. Als verzoening en boete offeren wij U op, alle evangelisatie, waarmee Uw veelgeliefde Zoon, onze Heer Jezus Christus, Uw Naam op aarde heeft verheerlijkt

UW RIJK KOME

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen. dat zij Uw heilig Rijk niet met een brandend hart hebben gezocht, maar zich veel te dikwijls met aardse goederen hebben verrijkt. - Als verzoening en boete offeren wij U op  het grote verlangen van Uw veelgeliefde Zoon, Onze Heer Jezus Christus, waarmee Hij allen in Uw Rijk wenst op te nemen.

UW  WIL GESCHIEDE OP AARDE ALS IN DE HEMEL

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen dat zij zich niet onderdanig hebben onderworpen aan Uw Heilige  Wil, maar dikwijls naar eigen goeddunken hebben gehandeld en daardoor Uw Heilige Wil niet hebben volbracht.  Als verzoening en boete offeren wij U op het goddelijk Hart van Jezus en zijn grote onderdanigheid.

GEEF ONS HEDEN ONS DAGELIJKS BROOD

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen dat zij uw hoogwaardig Sacrament des Altaars niet met volledige godsvrucht en liefde hebben ontvangen. maar dat velen zich onwaardig hebben getoond en het zelden of nooit hebben ontvangen. ­ Als verzoening en boete offeren wij U op de grote heiligheid en godsvrucht van Uw veelgeliefde Zoon, onze Heer Jezus Christus en zijn grote liefde en zijn onuitsprekelijk verlangen. waarmee Hij ons deze kostbare Schat heeft geschonken. .

EN VERGEEF ONS ONZE SCHULDEN,

GELIJK OOK WIJ VERGEVEN AAN ONZE SCHULDENAREN

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen hun zware zondeschuld, dat zij hun vijanden niet hebben liefgehad en niet hebben willen vergeven. - Als verzoening en boete offeren wij U op de heilige woorden van uw veelgeliefde Zoon, onze Heer Jezus Christus, die Hij aan het Kruis heeft gesproken: "Vader, vergeef het hun want zij weten niet wat ze doen!".

EN LEID ONS NIET IN BEKORING

            Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen dat zij in de grote bekoringen geen weerstand hebben geboden maar de verlokkingen van satan zijn gevolgd en zo in het verderf zijn gestort. Als verzoening en boete offeren wij U op de gehoorzaamheid, het moeizame werk en heel het bittere lijden en sterven van uw veelgeliefde Zoon, onze Heer Jezus Christus.

MAAR VERLOS ONS VAN HET KWADE

Wij bidden U ootmoedig, eeuwige, goede en barmhartige Vader, vergeef de arme zielen en ook onze zielen en leid ons door de verdiensten van Uw veelgeliefde Zoon, Onze Heer Jezus Christus, in het Rijk van Uw Heerlijkheid, dat U  zelf bent. Amen.

UUUUUUUUUUUUUUUUUUUU

SERMOEN OP ALLERHEILIGENDAG IN DE MINDERBROEDERSKERK TE HASSELT.

Aansluitend op de Evangelietekst der zaligsprekingen hoorden wij:

Door vroegere bijbelkenners werden de woorden:  “zalig zijn de ...”, ook vertaald als:   “ U bent goed op weg als...”

Ik dacht onwillekeurig aan onze Aartsbisschop Léonard, want bij de zaligspreking :  “Zalig zijt gij als men u om mijnentwil beschimpt en vervolgt en vals beschuldigd van allerlei kwaad.”     kan men dit ook verstaan  als:

“Monseigneur Léonard, U bent goed op weg,  als  men U om Jezuswil beschimpt en vervolgt en vals beschuldigd ...”

Commentaar:  Hoe treffend is in  de huidige tijdsgeest, deze oudere vertaling, als we horen (en zien) hoe vrijzinnige kerkjuristen  een opvolger van de apostelen  van Jezus, beschimpen, in de media  vervolgen,  zelfs zijn aftreden voorstellen.  Verder commentaar is overbodig. 

Jules