Joehoe, Een kort berichtje om te zeggen dat chemo #6 ontzettend goed verlopen is. Aiko heeft het goed doorstaan, quasi zonder misselijkheid. Het was deze keer een heel alerte aiko, die om het uur vroeg om naar huis te gaan Dat kan ook tellen! Het is ook de eerste keer dat ze zo goed op haar gewicht gebleven is. Ze weegt na de chemo net geen 13kg, hoera! Ik moet jullie laten want hans is zonet thuis en heeft pizza's mee, en aiko heeft zich al aan tafel gezet om de pizza aan te vallen. Kusjes, Christine
hoidihoi, We stellen het allemaal goed en in het bijzonder aiko. De controle van vrijdag was heel goed. Hierdoor zijn er geen tussentijdse ziekenhuis bezoeken nodig. Op vrijdag 13jan zal ze haar 6# chemo krijgen. Met dit goede nieuws heb ik verder weinig te vertellen... tenzij... Kijk maar eens goed naar onderstaande foto. Herken je die stoere bink? (en dan heb ik het niet over mijn knap zoontje of over mijn neef) Deze mooie jongen ziet talent in Vik en heeft ons voorgesteld om hem privé schaatslessen te geven. Zo zie je maar hoe alles "unpredictable" kan zijn! Groetjes, christine
hello boys & girls, Aiko voelt zich momenteel kip lekker. Vorige vrijdag had ze een controle van haar bloed. Om 9u 's morgens in het ziekenhuis, iets voor 19u weer thuis... pfff... maar niet getreur... haar hemoglobine gehalte was gewoon te laag en dus had ze een bloedtransfusie nodig. En wat heeft het bloed op zich laten wachten... 2u30 vingertjes draaien om precies te zijn... misschien te wijten aan het feit dat ze AB bloed heeft en dat dat niet zo superveel aangeboden wordt... Deze dinsdag zij we weer op controle gegaan. De rode bloedcellen zitten fantastisch hoog (transfusie heeft goed gewerkt), de bloedplaatjes zitten nogal laag maar nog steeds voldoende hoog om geen transfusie te krijgen en de wittekes die zitten heeeel laag... dus opletten dat ze geen infectie opdoet. Intussen zijn we donderdag. Ze is heel erg levendig en ze eet goed. Afwachten wat de controle van morgen ons brengt. Gisteren ben ik met Vik op stap gegaan. We zijn naar Plopsa indoor gegaan. Hij heeft er heel erg van genoten. Zelf ben ik (christine) heel moe en met veel hoofdpijn naar huis gekomen van al dat rijden, attracties op en af en veel lawaai binnen (ik word een dagje ouder hé) Groetjes van ons allemaal, aiko vik hans en christine
allé hop, weer een chemo achter de rug! Het was een "special edition" met veel kerstsfeer: kindje jezus broodje; merveilleux; zalmterrine; kerstbushe; "I'm dreaming of a white Christmas" uit de radioboxen van het verplegerslokaal; kerstboompjes met lichtjes en natuurlijk het bezoek van de enige echte Kerstman. Aiko werd weer eens gebombardeerd met cadeautjes (3 pakjes) De chemo liep verrassend anders dan verwacht. Ondanks de afgevallen Doxorubicine medicatie is ze erg misselijk geweest. Misschien wel één van de ergste keren. Ze heeft dan ook "noppes - rien du tout" gegeten. Enkel op vrijdag wat droge koekjes. Vrijdagavond tijdens de zware uren van misselijkheid heeft ze een glucose opstoot gemaakt. Iedereen was erg gealarmeerd en dat maakte me heel ongerust. Ze kreeg een vingerprik (270mg). Het resultaat was beangstigend. Na een half uur zijn ze haar terug komen prikken (220mg). Dat gaf alvast aan dat ze aan het zakken was. Pas dan heb ik een duidelijke uitleg van de dokter gekregen. Er bleek helemaal geen reden te zijn voor paniek. Dit komt wel vaker voor bij patiënten die één van de medicijnen krijgen tegen de braak nevenwerking van de chemo. Een 2-tal uur later hebben ze nog een controle uitgevoerd met een nog beter resultaat (120mg). Daarna bleek alles weer normaal. Wat een geruststelling. Maar arme sus toch, zo afzien van de misselijkheid. Elke keer in de ochtend heeft ze puur gal overgegeven. Eénmaal eruit, voelde ze zich opgelucht. "Kom mama, we gaan naar de speelkamer". We zijn van zondagnamiddag weer thuis en meteen is ze weer beginnen eten. Geen massa's maar toch, ze heeft weer haar goestingetjes. Nu geen pensen of pasta meer... neen neen met de feesten eten we kroketjes! deze middag 3 stuks. Strak mag ik de friteuse weer in gang zetten. En onze Hans die had dit weekend "migraine" en dus hebben we gisteren de fles champagne links gelaten. Vandaag heeft hij nog wat last. En die fles champagne die zit zo ontzettend naar mij te lachen in de frigo. Dus iedereen, bij deze, santé en nog fijne kerstdagen toegewenst Groetjes, Christine Hans (ps champagnefles beleeft zijn laatste uur) Knuffels, Vik Kusjes, Aiko
Brusselse ring afgesloten van 20 dec 2011 tem 15 apil 2012
Had ik niet gevraagd om van de ring weg te blijven tussen Huizingen en Jette? vandaag met aiko naar de laserbehandeling gegaan... om 13u... dan verwacht je toch geen file, toch?... dat is dan buiten de werken in de bocht van Vorst gerekend... grrrrr
allé weer een goei reden om mij straks te relaxen met een glaasje wijn... alle excuses zijn goed genoeg...
we zijn weer een paar dagen verder. Het gaat goed met aiko. Ze is er weer in
geslaagd een chemo kuur door te maken zonder tussentijdse ziekenhuisopname. Het
blijft wel stressy, met heel veel heen en weer gerij... pijn in het oor
(druppeltjes)... scheurtje aan de poep (zalfje).... aftje in de mond
(laser'ken)... allemaal mini-kwaaltjes maar die in haar geval heel veel
opvolging vergen om erger te voorkomen. Kunnen we daarom afspreken dat jullie
allemaal zoveel mogelijk van de Brusselse ring wegblijven tussen Huizingen en
Jette? Wat een file-leed...
Vrijdag
is het weer zover. Dan krijgt ze haar 5de chemo. De behandeling wordt lichter,
dus hopen we stiekem dat het allemaal weer wat dragelijker wordt voor ons
mus'ke.
dikke kus van ons allemaal, aiko vik hans & christine
we hadden al een licht voorvermoeden dat gisteren misschien weer
een lange dag zou worden ende
bloedanalyse bevestigde dit: deze keer zaten de bloedplaatjes onder de
minimumgrens dus een zakje bloedplaatjes (precies een lait russe) werd
voorgeschoteld. Aiko bleek wat te reageren op dit vreemd bloed en maakte 37,5°.
Na wat extra wachten daalde haar temperatuur terug naar 37° en mochten we terug
naar huis en genieten van een monsterfile tijdens de avondspits. jaja, je weet om hoe laat je het ziekenhuis binnentreedt, maar wanneer je erweer uit geraakt...
Gisteren hadden we ook een lang gesprek met de oncoloog.
Opnieuw werd bevestigd dat de chemo goed zijn werk doet en kennen we nu ook onze verdere planning. Belangrijk
is dat rond 10 februari opnieuw een
chirurgische ingreep is gepland om visueel en microscopisch na te gaan wat er
nog rest van de slechte celletjes. Daarna zal er beslist worden of de verdere chemo behandeling al dan niet gecombineerd wordt met een intense periode van radiotherapie.
we hebben deze week al wat heen en weer moeten rijden. Op woensdag moesten we naar het ziekenhuis om de huid rond de catherer te laten controleren. De huid vertoonde wat roodheid. Er werd een staal genomen en in cultuur gebracht. Gisteren moesten we dan een nieuwe checkup doen. De huid zag er beter uit. De cultuur leverde niets op (geen infectie waargenomen)! Preventief werd er lokaal wat antibiotica zalf aangebracht. Volgende week dinsdag moeten we weer op controle. Goed nieuws is dat!... want een infectie op de catherter... dat willen we niet meemaken. Als ze zo'n ontsteking niet onder controle krijgen moet er uiteindelijk chirurgisch ingegrepen worden en komt de verdere chemo-planning in het gedrang.
Vrijdag werd er zoals alle weken een staal genomen van haar bloed. Ik was er eigenlijk helemaal gerust is . Een dik uur na de afname waren de bloedresultaten nog niet beschikbaar en de dokter zei dat we naar huis mochten... ze zouden ons wel bellen als er iets niet goed zou zijn. En ja, natuurlijk nog maar een klein uurtje thuisgekomen met aiko... telefoon. Aiko zat te laag in rode bloedcellen en moest daarom dezelfde dag nog een bloedtransfusie krijgen.
En dus, demi-tour, terug naar het ziekenhuis. Tegen 19u waren we weer thuis en had aiko rode bloedcellen bijgetankt.
Ondertussen heeft ze dan in het ziekenhuis nog het bezoek gekregen van de Sint van 't Brussels Parlement (nogal een dik buikske voor ne sint... had feitelijk meer weg van de kerstman) en die had nog een cadeautje voor haar mee... een popje die pipi kan doen en snottebellen maken .
Sinterklaas
kapoentje
Gooi wat in mijn schoentje
Gooi wat in mijn laarsje
Dank u Sinterklaasje
jaja, de grote lieve Sint is vandaag Aiko komen bezoeken! Wat een feest! Deze lieve
man had zijn 2 zwarte pieten mee (hoofdpiet en lachpiet). Aiko was verrast, wat
onder de indruk, maar vooral heel blij.
Ze heeft voor de Sint een liedje gezongen en even op zijn schoot gaan zitten
voor een foto.
Hij had ook een cadeautje mee voor aiko en voor vik.
De Sint heeft een tekening van Aiko meegekregen. Deze tekening werd zorgvuldig
weggeborgen in het grote boek van de Sint.
Daarna tijd voor wat snoep.
Aiko zwaait naar de Sint, de Sint is weg en Aiko zegt "papa, ik ben
gelukkig, joepie"
Wat een mooie herinnering, dank u Sint, dank u zwarte pieten, dank aan de
school!
Van al de emoties en indrukken krijgt ons aiko honger: "ik wil zwarte
saucisse" dus rijdt mama nog gauw naar Jef en Francine" voor de beste witte/zwarte pensen van het land.
Aiko is goed. Ze heeft de 4de chemo goed doorstaan. Hop hop naar de volgende
(met kerstmis).
hoidihoi,
Jullie horen het al, we zijn blij want de onderzoeken hebben aangetoond dat
aiko goed reageert op de chemo. De uitzaaiingen zijn geminderd. Het exacte
procentuele aandeel zullen we wellicht morgen kennen, maar de oncologe sprak
reeds over >50% vermindering wat een heel goed resultaat is na 3 chemo's. En
haar bloed is voldoende hersteld om morgen de 4de chemo toe te dienen.
Wat zijn we hier opgelucht met dit nieuws!
allé, één goede avond, wij gaan nu een goe fleske wijn kraken.
groetjes,
hans & christine
We zijn terug van het ziekenhuis. Aiko heeft geen bloedtransfusie gekregen. De rode bloedcellen blijven stabiel en de witte & de bloedplaatjes zijn aan het stijgen. Bravo meid! Kusjes, Christine
Uit het bloedonderzoek van vorige vrijdag is gebleken dat aiko weer heel laag zit met haar rode en witte bloedcellen. Morgen moeten we terug naar het ziekenhuis voor een controle. Als de rode cellen nog steeds laag zitten (of verder gezakt zijn) krijgt ze een bloedtransfusie. En als ze niet snel met de witte bloedcellen stijgt dreigt de chemo #4 van vrijdag niet door te gaan. Anderzijds wordt op donderdag middag een scan en echo van haar buik genomen. Hieruit zullen we een indicatie krijgen van hoe goed de behandeling tot nog toe gewerkt heeft. Ik hoef jullie niet te vertellen in welke spanning we momenteel leven. Enfin, er is geen enkele reden om te denken dat het niet goed zal zijn, dus blijven we positief ingesteld.
Met vik gaat ook alles goed. Hij is nu even met zijn papa naar het circus hier in het dorp (alsof het hier thuis nog niet genoeg circus is) Ja Bianca, wij hebben toch meer van de choco mogen proeven, maar heb dan weer niet het recept meegekregen. Misschien kan je mij dat even doorspelen .
Aan het "Get Together team", monchhichi en boemba kaartje werden warm onthaald. Fotootjes volgen nog.
Hello, Aiko is nog steeds thuis in "good shape" en dus is het genieten met haar thuis. Duimen maar dat we dit zo kunnen aanhouden...Vandaag heeft ze haar eerste "school aan huis" bezoekje gekregen van juf Magda. Aiko heeft veel belangstelling getoond. Dank je wel juf Magda dat je dit wil doen. Aiko en mezelf kijken al uit naar jouw volgende bezoek. Onze Vik is terug van zijn tweedaagse boerderij verblijf in Wortel. Veel komen we van hem niet te weten, maar hij lijkt er toch van genoten te hebben (doch ook heeft hij zijn mama papa en aiko wat gemist ... hij zou een traantje gelaten hebben..). Toch dapper voor zo'n 6jarige! Ik kan me niet inbeelden dat ze mij op m'n prille 6jaar op avontuur zouden gestuurd hebben. Goed gedaan Vik! Dikke kus van de vrankjes
de 3de chemo is achter de rug. Deze was/is een lastige. Aiko heeft, laten we zeggen, langer last van misselijkheid (ook nog vandaag). Ook lijkt ze af en toe kaakpijn te hebben (een nevenwerking van de Avastin behandeling). Nu is het vingertjes kruisen en hopen op het beste voor de komende weken. De laser van het ziekenhuis is stuk waardoor de kindjes geen behandeling krijgen voor aftjes/mucosa in de mond. En dat gaan we heel goed moeten opvolgen bij aiko want "doxorubicine - één van de toegediende chemo's" zou daar eens spelbreker kunnen zijn. Vanaf de 5de kuur valt deze smeerlap weg... De stress begint ook stilaan toe te nemen daar we eind november een eerste evaluatie krijgen. Als er reactie is op de kanker wordt het protocol gewoon verder gezet. Anders moet als herbekeken worden, maar daar denk ik liever nog niet aan. Aiko doet het echt heel goed. Ze is nog wat moe en de eetlust is nog niet op en top, maar dat komt wel weldra terug. Ze is ook niet 'te' veel afgevallen tijdens de laatste chemo.
Laat me kort nog eens iedereen bedanken voor de vele berichtjes, telefoontjes, de verjaardagskaartjes en sms'sjes, bloggers onder jullie, super! Trui, dank je wel voor de scheurkalender (en de vele mooie tekeningen). Exact wat we zoeken. We hebben de hele enthousiaste aiko moeten bedaren, daar ze meteen aan het kleuren ging gaan. Leg maar uit aan een kleutertje dat ze tot 1 januari moet wachten, haha Machteld, voor het hondje "plekkie". Intussen heeft "plekkie" er al 2 vriendjes bij "snuffie" en "vanille" met dank aan het architecten team. Ingrid, voor het winkel arsenaal. Het winkeltje spelen is intussen een dagelijkse traditie geworden. Pascale en Frédéric voor de leuke attenties. En een dikke proficiat met de geboorte van jullie jongste spruit Linda, Nathalie O, voor de cadeautjes. Het Pall Life Sciences team, voor de vele pakjes voor aiko. Ik denk dat ik stillaan wel mijn speelgoedzaak kan beginnen Ze zal er super blij mee zijn. Ik zal naar gelang de pakjes gegeven worden wat fotootjes maken. De G6 meiden, om me zo'n leuke avond te geven. Al dat lachen heeft me deugd gedaan. Ik kijk al uit naar de volgende editie. Ook bedankt voor de enveloppe voor vik. Maar eerst komt de Sint langs, nietwaar? Mijn lieve buren die altijd inspringen voor onze vik en voor de poes. Elke voor de lekkere en super mooi versierde cupcakes. Mijn super familie & schoonfamilie die er altijd voor ons en de kindjes zijn. Mijne lieve schat om zo goed voor mij te zorgen
Ben ik iemand vergeten? wellicht. Me aculpa, trek maar aan mijn oren en ik maak het wel goed
dank je wel voor de fijne attenties. Jullie talrijke berichtjes zijn hartverwarmend. ik ben thuis en dat vind ik fijn. ik eet goed en dansen op KA3 vind ik het allerleukste. dikke knuffel van mij, aiko
 "Confused"){kind=icon}
 "Very Happy"){kind=icon}
 "Surprised"){kind=icon}
 "Wink"){kind=icon}
 "Rolling Eyes"){kind=icon}
