Wat moet dit betekenen ? Gaat het dan eindelijk eens regenen ? Zou best mogen na maanden droogte... of is t een vermoeden dat bewaarheid lijkt te worden ??? Ik hoop van niet ! Pineau heeft gisterenavond zijn tweede dosis glucantime gehad en ik hoop dat de DA het bij het juiste eind heeft want wij voelen er ons rot bij en volgens mij gaat Pineau achteruit.
Ja hoor, al vanaf s ochtends vroeg genieten wij op dit terras De jongens mochten eindelijk weer vrij lopen en gek dat ze deden
Hmm wat ligt er hier voor lekker
Waar gaat die heen ?Joehoeeee
Pineau had al snel geleerd hoe je moet bedelen Die ogen, die ogen toch
Mmmmm dat was lekker zeg Daarna effe op m'n terrasje rusten terwijl de geiten boven voorbij komen Nog uitgebreid met de DA gesproken over die glucantime...want ik blijf het maar uitstellen, mijn meidengroep en ik voelen er ons gewoon niet goed bij. Maar de DA overtuigde me want als hij gelijk heeft dat Pineau's situatie het gevolg van Leishmaniose zou zijn, heeft hij die glucantime nodig. De cortisone op zich is trouwens nog schadelijker voor zijn lever.
Pineau doet het wonderwel goed...k ben er blij om maar t is vreemd tegelijk want je weet niet wat er komen gaat... De drip daarentegen werkte niet meer, dus zijn laatste fles heeft ie niet gehad. Maar hij drinkt goed en eet goed, dus....
Buiten de beton mooi nat gehouden om zo weinig mogelijk scheuren te hebben. Op zeker moment kwam Chikiboy hem ook beoordelen.
Wat heeft ze hier nu toch weer gedaan ? M'n bar is verdwenen
Ik ben lang bezig (weken en weken) geweest met de voorbereidingen want ik moest een hele constructie bouwen zodat er een kanaal aan de muur zou vrijblijven voor de water- en elecleidingen... en eigenlijk zei ik maandag nog dat ik voorlopig niets meer ging doen en van mijn tijd met Pineau ging genieten. Maar toen besefte ik ook dat ik dat weggetje aan Pineau had beloofd, dus...doorzetten Eva en doen wat je beloofd hebt vooraleer het te laat is. En vanochtend ben ik dan ook om 6u30 begonnen met de laatste loodjes want de vrachtwagen met beton kwam om 17 u. De hele dag heb ik doorgewerkt in de hitte en zon en was uiteindelijk ver over mijn grenzen gegaan, maar de "camino de Pineau" ligt er. En Pineau heeft er zelf mogen inspringen dus zijn 4 pootjes staan er voor altijd in
En Addi en Jessica kwamen vanmiddag langs...ik kwam tot de vaststelling dat ik geen enkele foto had van Pineau en mezelf en aangezien Addi prachtige foto's maakt...vroeg ik haar langs te komen.
Geniet mee ! Ziet mijn kerel er niet een stuk beter uit vandaag ? Zekers al ie zijn balletje ziet dat hij nu ook terug kan vastpakken
En als dat nog niet genoeg was kreeg ik nog een "FBfriends request" van Y. Fros, de vrouw die Aston vorig jaar had laten uithongeren gedurende weken, wiens eigen hengst Aston verscheidene lichamelijke trauma's en open wonden had bezorgd en Aston en Preston had besmet met bloedwormen...jaja van alles bewijzen op papier en foto's & film.... (en zie verslag op blog april 2011) Dacht die nu echt dat ik nu effe "vriendjes" ga spelen ? Waarschijnlijk is ze gewoon vergeten wie "Whisperingranch" is...nah ik heb wel wat belangrijkers aan mijn kop dan me met haar bezig te houden
Een knuffel en kus van vrouwtje en tijd voor een diepgaand gesprek wat leidt tot een huilende Pineau met natte ogen
Nog maar effe rusten en hopen dat ik nog even bij haar mag blijven
Na de drip effe een beetje buiten zijn en de paardjes observeren
Wanneer komt de "camino de Pineau hier nu eigenlijk ?"
Tijd voor t avondeten: voor Pineau lekkere gekookte kippefilet en de kippen vragen zich af of ze ook zo verwend gaan worden vanavond met hun favoriete eten...natuurlijk PS. Natuurlijk leven mijn kippen in vrijheid en zullen nooit opgegeten worden. Maar zelfs als ik bijna nooit vlees eet, wil niet zeggen dat ik mijn dieren niet een laatste gunst mag geven, of moeten zij echt altijd kunstmatig gemaakte brokken eten waar meer bullshit inzit als voeding voor honden ?
Na het eten even rondgewandeld en Pineau voelde zich al een stuk beter en bleef wat buiten liggen om de paardjes in t oog te houden. Aan het terras kwamen de baby zwaluwen één voor één terug binnen om rust te nemen...wat een dag voor hen maar het nest was uiteraard te klein
Wat een dag, wat een emoties, wat een rollercoaster...
Het begon al bij het ontbijt van de honden...ik hoorde de zwaluwenouders vreselijk kabaal maken dus ik wist dat er iets fout zat. Ik keek direct naar omlaag want voelde intuïtief dat het laag moest zijn en ja hoor één van de zwaluwenbabies zat tegen het raam op de drempel. Balou, m'n kater was mee buiten gegaan naar de buitenkeuken en zag de kleine ook zitten en vloog erop af...ik OOK dus met een luide gil naar Balou. Gelukkig was ik op tijd en nam de kleine zwaluw in mijn hand, maar wat nu ? Instinctief besloot ik de kleine terug in t nestje te leggen en klom de ladder op. De kleine zat rustig in mijn hand en bleef erin zitten ipv terug in t nestje te gaan....en toen, toen was het feest en vlogen alle babies het nest uit op hun eerste tour. Pas dan ben ik natl. pas terug naar de living kunnen lopen om m'n gsm te nemen om het te kunnen filmen dus van de redding zijn er geen foto's (of had ik de kleine moeten laten opeten door Balou ???? Nee natl.) Wat was het een mooi zicht van de 5 kids te zien vliegen met ma en pa in rondjes boven het huis. Balou wandelde weg en tot 2x toe maakte één van de kleintjes een duikvlucht net boven Balou...hij lachte hem echt uit "Joehoe ik heb het gered blablahaha !!! 2 3 4 5
Vervolgens in alle vroegte naar Alicante gereden om docs in orde te maken voor de oude 4x4 en op de terugweg zag de hemel er allesbedreigend uit, maar jammer genoeg viel er geen regen uit Toen ik thuiskwam had Pineau nog steeds hoofdpijn & hij kon zijn balletje niet meer vastpakken en DAT, ...dat zegt alles Nu was de DA open, dus ging ik met hem naar de kliniek met de KIA want daar heb ik tenminste airco in voor m'n kids De DA vond hem er slecht uitzien, ik legde hem uit over de hoofpijn enzo...(ja ja dat intuïtief gedoe hé ) José nam direct een echografie van de inwendige organen, lever, milt, hart... Hij dacht of een hersenbloeding of meningitis, een hersentumor die teveel druk geeft...in beide gevallen zou het geen zin hebben om Pineau in leven te houden gezien zijn hoge leeftijd edm. De DA wilde een hersenscanner nemen wat die namiddag mogelijk was, maar daar was ik niet klaar voor. Naast de 300 voor een scan was mijn hoofdreden dat Pineau dan onder narcose moest en ingeval van tumor ik hem dan ook niet meer zou laten worden Bijgevolg werd gekozen tot het geven van Urbason (ontstekingsremmer, om elke zwelling/druk in het hoofd te verlagen) en werd bloed afgenomen . Natuurlijk was er geen sprake dat ik Pineau zou achterlaten en gingen we in een hoekje zitten in afwachting op de uitslag van het bloed. Nah de bloeduitslag was dus niet goed, de lever werkte slecht en toch...en toch was er voor Pineau geen sprake om er nu al het bijltje bij te leggen, dus ik besloot hem toch nog die kans te geven. De mening van de DA ? Persoonlijk zou hij hem laten inslapen, professioneel zou hij dat niet doen maar eerst een scanner nemen v d hersenen. Ik kwam overeen om de scanner morgen te laten doen als Pineau vandaag geen beterschap vertoonde. Want dat zei de DA ook: als Pineau reageert op de medicijnen die ze hadden toegediend, nou dan zou het niet gaan om een hersenbloeding/stroke, maar om een tumor. Pineau had ook een zoutoplossing nodig om zijn bloed te reinigen edm en ook nu weer weigerde ik hem achter te laten...IK KEN PINEAU, zolang ik in de buurt ben is hij rustig en ontspannen, zodra ik weg ben wilt ie me zoeken ...Nou dan laat je je hond niet achter maar blijf je erbij. De DA was gelukkig akkoord om me de liter zoutoplossing mee te geven en nadat ze de catheder hadden geplaatst gingen we naar huis. Terug thuis in de zetel sloot ik de drip aan en bleef mooi 3 uur naast hem zolang de drip liep...en ja hoor...Pineau reageerde vrij snel op de medicijnen en de drip deed hem deugd.s Avonds haalde ik nog 2 flessen van 1 liter op bij de DA die me meldde toch nog een extra onderzoek te willen doen op t bloed van Pineau omdat hij al een aantal honden had gezien met deze symptomen ten gevolge van Leishmaniose.
Chikiboy had vandaag gelukkig wat minder pijn en alles leek beter te gaan...tot ik hem vond met hevige kolieken
hét gevaar bij gebruik van ontstekingsremmers. STOPPEN dus Hij wil liggen en das geen goed idee De zykant staat volledig opgezwollen en hij wil stampen als je aan zijn darmen komt 2x getorched met een tussentijd van 15 min om hem dan even rust te gunnen...en ja hoor, Chikiboy ging liggen maar ik bleef erbij..
hij kreeg een korte rustperiode maar daarna wilde ik hem terug recht en gelukkig lukte me dat ook...
Het is hier warm, heel warm en opnieuw zijn er hevige branden...nu even voorbij Alcoy...En ik woon op de vliegroute voor de blusvliegtuigjes en -helikopters die terugkeren naar de kleine luchthaven in Mutchamiel.
tot s avonds laat
Zelf werk is rustig verder tijdens de koelere uren....en de pilaren die ik vorige week nog had opgebouwd en gevuld met beton breek ik vandaag weeral af... Ik heb immers een beter idee
We hebben gasten De kleintjes worden te groot voor het nest en ik vrees dat er één dezer ééntje uitvalt Alzo probeer ik een opvangnet te maken zodat het de val zou overleven...hopelijk lukt het ook
Maar wat is dat daar ??? Het heeft zelfs een staart
Nog nooit gezien hier....een rood eekhoorntje...zo mooi
Heb je net als ik wel een paardje dat niet graag een ontstekingsremmer neemt omdat de korreltjes slecht ruiken of die moeilijk een ontwormingsspuit in de mond wil ?
Hier een tip:Wat heb je nodig: *een spuit van 20 ml waar de top is afgesneden *wat vloeistof zoals bijvb Urbal (maagbeschermer) *medicijn *honing (aangelengd met beetje water)
Urbal onderaan Dan de ontstekingsremmer dan de honing Vervolgens met puntig stokje alles goed mengen Chikiboy neemt het nu zo tot zich zonder halster of vasthouden te worden:
Vandaag is het 11 juli Vlaamse feestdag...in België dan .Zo vond ik Chiki vanmorgen, stond in zijn eigen plas en had zich zelfs niet verplaatst om een hoopje te leggen, niet normaal dus. Heb hem opnieuw getorched en ook een ontstekingsremmer gegeven. In zijn stal een dikke laag viruta gelegd en hij mocht vrij kiezen of ie binnen wilde staan of niet.
Na de middag had ik Belgische vrienden op bezoek hebben we heel lekker gegeten in een strandbar in een rustig kreekje in La Coveta Fuma en de rest van de dag op de Ranch doorgebracht. Olivier volgde me overal en bleek achteraf heel triest te zijn dat ie Pineau en misschien Chikiboy volgend jaar niet meer zou terugzien...ach jongen toch
Geen foto's vandaag van de trimming van Punkie en Chiki want mijn batterij was plat en ik was gehaast want ik had een belangrijke afspraak bij de arts mbt. mijn knie
En dus voor t eerst ooit heb ik Chikiboy alleen gelaten met de trimmer. Chikiboy kan je immers trimmen terwijl ie los staat, zo'n lieve jongen.
De trimmer meldde niets maar ik zag aan mijn jongen dat er iets serieus fout was....zijn pijn vloeide zo in mij over en tranen rolden over mijn wangen... Mijn jongen stond als beton aan de grond genageld en verplaatste zich niet meer, zelfs niet toen ik zijn eten bracht...
Toen hij uiteindelijk een been verzette zag ik het....beide voorbenen bewogen zich alsof ze in een plaaster vastzaten.
Toen ik zijn hoeven zag begon mijn hart te bloeden...die waren veels te kort afgeknipt en de witte lijn geraakt.
Ik bespaar jullie wat ik daarna gezegd of gedaan heb wat de trimmer aangaat en de rest van mijn tijd en aandacht aan Chiki gegeven om te torchen, mensen te raadplegen, op te zoeken op internet etc.... Standaardpunten, centraal pijnpunt, hoefbevangenpunten (ter voorkoming van), koliekpunten (ter voorkoming van), TINGpunten, "surround the dragon, dus voorbenen, hoeven buiten en binnen,....
M'n vriendin Addi verwachtte een lading uit Ndl. dus bood ik spontaan aan de vrachtwagen vanuit Jijona tot bij haar te begeleiden... Wat een gevaarte en wat een snelheid hield hij er op na op die kleine weggetjes (waar hij eigenlijk helemaal niet op mocht, grinnik) Daarna samen mext de hele groep de lading van de vrachtwagen gehaald... 2 reuze tenten van 8x10 meter die in de toekomst verhuurd zullen worden naast het www.casaelcaracol.com
Daarna naar de roedel van Jessica en Esther gaan zien boven aan de balsa... Wauw effe op vakantie in het zuiden met 10 Border Collies....
Gelukkig is alles goed voorzien bij Addi , de honden hebben een afgebakend terrein waar ze een tijdje alleen kunnen blijven. Er wordt aan een vlot gewerkt zodat ze lekker kunnen gaan zwemmen in de balsa...
Een gewone werkdag met wat hulp van de graafmachine om de zonnepanelen bloot te leggen. s Namiddags nog een beestje willen helpen....maar tevergeefs en uit zijn lijden geholpen