En dit op antropologisch niveau? Nou nou niet te zwaarwichtig worden bart. Maar het lijkt me wel verstandig om af en toe is stil te staan in het nu!
Vanwaar komen we waar zijn we nu en waar gaan we naartoe. Het hoeft niet allemaal vandaag beantwoord te zijn. Zelfs niet morgen. En gisteren lijkt me onmogelijk. Ik hoop dat onze aardkoot gelukkig is. We hebben hem al genoeg afgebeuld. Al die dinosaurussen die erop hebben geleefd. Al die grote bomen die maar groeien en wind vangen. Dan nog maar te zwijgen van al die mensen en hun hoge gebouwen. Dat zal ook weer doorwegen voor onze lieve moeder aarde. Het is maar te hopen dat de aardkern niet implodeert. Maar zo snel gaat dat niet zij Steven Hawkins nippend aan zijn rietje.
En waar gaan we toch in hemelsnaam naartoe? We draaien maar en we draaien maar. Misschien moeten we eens de andere kant opdraaien. Oke heel veel verandering. Waaronder mijn haar van links naar rechts zal waaien. Ook een kleine aanpassing der magnetische velden, maar goed. Een beetje afwisseling lijkt me wel lekker.
Ik zal deze antropologische vraagstukken verder beantwoorden in de mijmeringen mijns bestaan. een fijne avond en tot de volgende.
Herinneringen voor morgen
