Sri Lanka het land van de olifantjes, curry en zoveel meer!
03-05-2018
Indonesië Woensdag 2/05
Wat een bed, deze nacht weer heel goed geslapen de 3 gekkos in onze kamer konden de pret niet bederven.
Nu kregen we een heel degelijk ontbijt noedels rijst verse ananas 4 eitjes fruitsap koffie en echt lekker.
Vandaag verlieten we het uiterste noorden van Sulawesi richting luchthaven om de brommers terug te bezorgen.
Maar er moest wel nog 50km gesnord worden in de hitte want die was er reeds.
Onderweg weer veel mooie natuur te bekijken, op een moment steeg voor ons een roofvogel op met een gevangen slang.
Andere momenten keken we op de oceaan de eilanden mangrove of de vele wouden.
Veel rustige en bloemrijke dorpen waren deze kant van het eiland ook te zien.
Noord Sulawesi is ook heel katholiek en dat is uitdrukkelijk te zien aan de vele kerken en kruisen langs onze hele tocht.
In tegenstelling met Flores worden de doden hier op gezamenlijke plaatsen begraven in Flores op het eigen domein.
Het adres voor de brommers vonden we nu wel een stuk sneller.
De tocht die we deden was 300km lang en zeker aan te raden voor onze manier van reizen.
Op deze wijze krijg je toch een beetje kijk op hun manier van leven, wij zouden het geen maand volhouden denk ik.
Van hier af ging het te voet verder tot we een taxi of busje tegenkwamen.
Onze plannen wijzigden deze morgen en zouden graag vandaag de overtocht maken naar het eiland Bunaken ipv morgen.
Na 2km konden we reeds een gammel busje instappen en lieten ons afzetten aan de haven, dachten we.
Bijna hing ik buiten het busje want soms zat het bomvol.
Met de rugzakken stevig vast nu want enkele dagen terug zette ons busje aan en Veronique haar zak lag in de berm.
4km van de haven mochten we uitstappen en de chaufeur deed teken dat de haven langs daar was.
Toen we daarna enkele busjes vroegen of we meekonden naar de haven reden ze prompt door, precies of het was daar betoverd.
Uiteindelijk konden we toch mee met een oudere man tot aan de haven.
Die zijn vader sprak nog Nederlands zij hij een overblijfsel van de kolonie.
We zegden dat wij naar Bunaken gingen voor een paar dagen.
Toen we aan de haven uitstapten stond er al iemand klaar die ons kon overzetten met de boot en plots zaten we met een manager van een resort bij ons.
Het was precies reeds al geregeld voor ons, bij de reisvoorbereiding had ik wel al kennis genomen van het resort.
We hadden de keus om met een priveboot of de plaatselijke boot mee te varen de prijs was hetzelfde.
We kozen om met de inwoners en dus de plaatselijke boot mee te varen.
We betaalden 6 voor de overtocht en volgden naar de boot.
Die lag aangemeerd aan de krotten en de markt waar we enkele dagen geleden hadden gewandeld, de boot zag er redelijk uit.
Omdat het eb was moesten we 30wachten op hoogwater en dronken daar nog iets uit het flesje uiteraard.
Veronique moest nog vlug naar toilet en de ratten vlogen overal weg.
Blijkbaar normaal zei een Nederlander die al 12j op Bunaken woonde.
Bij het varen was het genieten van de zichten, op de boot was het snikheet niets van wind.
De eilanden naderden en t kerkje aan het strand viel van ver op.
De boot had moeite om aan te meren, achteruit vaarde hij het strand op.
Ook langs daar moesten we via een loopplank en het strand uitstappen.
De manager stond ons daar al op te wachten en aan zijn huisje mochten we elk op toer achter op de moto tot aan de resort.
Dit leek terug dik in orde een hutje op het strand 10m van de waterlijn.
Het is hier heel kalm enkel een Canadees en wij verblijven momenteel.
Het avondmaal was uitstekend.
Savonds gingen we slapen met het kabbelen van de zee.