Na een heerlijke nacht om 7u opgestaan. Het Comfort Inn in Sedona is echt een aanrader, wij hadden de suite geboekt en kregen een enorme kamer met uitstekende bedden!

Na ons wat klaar gemaakt te hebben zijn we naar het ontbijt gegaan. Dit was wat uitgebreider dan onze vorige nachten, je kon zelfs je eigen wafels bakken…

Tegen kwart voor 9 dan op weg voor een korte rit naar het Slide Rock SP. Dit is een klein parkje waar je op het einde aan een rivier komt waarin natuurlijke glijbanen zitten. Ik had op voorhand op het internet gelezen dat het er aardig druk kan worden naarmate het later wordt dus hebben we ervoor gezorgd dat we er goed vroeg zijn!

In het park zelf was het echt heerlijk… omringd door de prachtige rode rotsen en een goed zonnetje was het echt genieten! Ik, Lisa en Steff hebben natuurlijk ook de slides eens getest en ik moet zeggen dat het best leuk is! Het water is echt koud en je gaat niet echt snel maar het is gewoon leuk om eens te doen!

Wat ook leuk is in het park is gewoon zitten en kijken naar andere mensen die met moeite recht blijven want in de rivier is het echt spekglad!

Tegen 11u werd het al serieus wat drukker dus besloten we te vertrekken naar onze volgende stop, Williams.

Het werd een korte maar zeer mooie rit door de bergen van Oak Creek. Wat haarspeldbochten, mooie vergezichten en natuurlijk die mooie rode kleur…

Aangekomen in Williams zijn we iets gaan eten in Twisters Soda Fountain. Ik had dit plekje tegengekomen op het internet en het kreeg allerlei goede beoordelingen…

Aangezien Williams een stadje is dat vlak naast de bekende route 66 ligt, is deze snackbar helemaal ingericht zoals in de jaren 60… je weet wel, van die rode stoeltjes, veel neon-lichtjes,…

Het eten was er zeer goed en dus  besloten we nog een dessert te nemen. Ik nam een caramel-milkshake en de rest zelfgemaakt ijs, heerlijk!!

Tegen 2u vertrokken we dan richting één van de hoogtepunten van ons reis, de Grand Canyon!

Na een uurtje rijden ons onmiddellijk geparkeerd aan Mather Point, het eerst uitzichtspunt dat je tegenkomt en dan naar de rim gelopen… Het enige woordje dat ik uitbracht was : “wow”.

Je kan de Grand Canyon al veel op foto’s gezien hebben, maar wanneer je vlak naast staat zie je pas hoe groot hij eigenlijk wel is!

Het was wel serieus druk in het park, je kon met moeite een plaatsje vinden en foto’s trekken was al zeker niet makkelijk met al die mensen die voortdurend tegen je aanlopen.

Na Mather Point doorgereden naar Yavapai Observation Point waar we eventjes naar het uitzicht gaan kijken zijn en dan hebben we de shuttle bus genomen naar Hermit’s rest route.

Daar moeten overstappen op een andere bus omdat op deze route geen auto’s zijn toegelaten ivm de drukte,…

Wel even moeten wachten vooraleer we een bus hadden want er stond een serieuze rij voor ons.

Toen het eindelijk aan ons was en we op weg naar de eerste stop waren, begon het ineens enorm te regenen en zelfs hagelen.

We besloten wijselijk te blijven zitten totdat het weer opklaarde en misten zo de eerste 2 stops, wel een lichte tegenvaller!

Toen het weer opklaarde stapten we uit bij Hopi Point. Wat me vooral opviel is dat je hier een heel ander zicht hebt op de canyon dan bij Mather Point. Hier zie je de rivier echt zeer goed liggen.

Ook alle volgende stops hebben we gedaan met de shuttle bus en zo hebben we ons portfolio “gespotte wilde dieren” nog wat uitgebreid met een hert, een eekhoorn en wat vogels…

Vooral de eekhoorn was best grappig! Hij liep maar wat rond, keek eens recht naar ons, liep weer wat rond en zat toen op de rand van de canyon te genieten van het uitzicht, net als wij!

Bij de laatste stop nog even de gift shop bezocht en dan de shuttle terug naar het begin genomen.

Daar overgestapt op de village route die ons terug naar onze auto bij Yavapai Point bracht. Eigenlijk zit het shuttlesysteem hier zeer goed in elkaar… alles is zeer duidelijk aangeduid en de buschauffeur waarschuwt je steeds op tijd aan welke halte je toekomt.

Het was al na 7u als we het park verlieten en naar ons hotel in Tusayan reden, de Red Feather Lodge.

Na het inchecken en de bagage op de kamer gezet te hebben zijn ik, Lisa en Chantal de jacuzzi maar eens gaan uittesten. Heerlijk toch om na zo’n dag eens goed te relaxen!

We zaten trouwens samen met een paar mexicanen in de jacuzzi en zij dachten dat we duitsers waren, zoals wel meerdere mensen hier denken L

’s avonds nog iets gaan eten bij de MC donalds, want veel meer is hier niet echt te vinden….

Morgen doen we nog het oostelijke deel van de Grand Canyon waarna we doorrijden naar Page, AZ!

Tot morgen!

Familie Franck en Steff

Foto’s van vandaag : http://picasaweb.google.com/basketter9

Vanmorgen weer vroeg uit de veren en rond kwart voor 8 stonden we aan de ontbijttafel.

In mijn vorig verslag had ik al gezegd dat het aardig warm was maar toen we vanmorgen de deur van onze kamer open deden leekt het alsof er gewoon een haardroger recht in ons gezicht blaasde, zo heet was het daar, en dat om 8u ’s morgens!

Na ingecheckt te hebben vertrokken we dan richting Montezuma Castle NM. Dit beloofde een rit van zo’n dikke 4 uur te worden! Net nadat we Blythe verlieten passeerden we al onmiddellijk de grens met Arizona, de 2^de staat in onze rondreis.

De rest van de rit was eerder saai… een cactus, veel zand en hier en daar een verloren gelopen eekhoorn, of soort van…

Wel leuk om te zien zijn de enorme trucks die hier rijden. Je hebt ze in alle maten, kleuren en ze donderen je echt voorbij!

Na zo’n 2,5 uur rijden kwamen we aan in Phoenix, een enorme stad maar toch vinden we deze veel mooier en properder dan het eerder vuile LA.

Toch besloten we hier niet te stoppen aangezien hier niet echt veel te beleven is…

Naarmate we verder vorderden veranderde het landschap voortdurend. Zoals we vanmorgen door de kale woestijn reden, dan slingerde we nu door de bergen met mooie, grote saguaro cactussen op de achtergrond, je weet wel die grote groene stammen met hier en daar wat armen J.

Tegen half 1 kwamen we dan eindelijk aan in Montezuma Castle NM. Dit was vroeger een woning van de indianen, helemaal uit een rots uitgehouwen. Leuk om te zien maar niet echt spectaculair.

We hebben hier trouwens nog een stinkdier zien kruipen!

Wat me wel opgevallen is, is dat alles zeer goed georganiseerd is in de nationale parken. Alles is zeer proper, goed aangeduid en meestal heb je geasfalteerde paden om ergens te komen.

Na een half uurtje rondgelopen te hebben gingen we dan maar op weg naar ons hotel in Sedona.

Sedona is een zeer mooi stadje, gelegen tussen de rode rotsen. Nadeel is wel dat het een tikkeltje toeristisch is.

Ik moet zeggen dat de omgeving hier echt prachtig is. Die rode rotsen geven echt zo een bepaalde sfeer en ook alles in het stadje zelf heeft zo wat die kleur. Hier vind je zelf de enigste MC Donald’s ter wereld waar de M niet geel is maar oranje.

Na ingecheckt te hebben eerst maar iets gezocht om te eten. We zijn terecht gekomen in een soort foodcourt waar de porties echt enorm waren! Met moeite alles opgekregen!

De rest van de namiddag hebben we gevuld met wat aan het zwembad te liggen. Dit is zeker een aangename afwisseling en eens een moment van rust tussen al dat bezichtigen.

Tegen half 8 zijn we dan richting Tlaquepaque Village gereden. Dit is een nagemaakt mexicaans dorpje met gezellige straatjes, pleintjes, fonteintjes,… Hier vind je ook overal kleine winkeltjes maar deze waren allemaal al gesloten.

Daarna nog heerlijk gegeten in Oak Creek brewery and grill. De porties waren weer enorm maar dit was echt “normaal” eten, dus geen hamburgers met frieten!

Tegen half 10 zijn we maar terug naar onze kamer gegaan waar we momenteel nu wat TV aan het kijken zijn. Morgen weer een reisdag en wel niet van de minste! We gaan immers naar de Grand Canyon!

Tot morgen!

Familie Franck en Steff

Foto’s van vandaag: http://picasaweb.google.com/basketter9

Vanmorgen om 6u30 opgestaan, de jetlag doet dus nog altijd zijn werk!

Op ons gemak de valiezen gemaakt en dan gaan ontbijten. Bij de meeste hotels dat we geboekt hebben zit er gratis ontbijt bij, dit stelt wel niet altijd zoveel voor maar voor ons is het het belangrijkste dat we iets gegeten hebben.

Rond kwart na 8 gingen we dan eindelijk op weg maar eerst moesten we dat gevaarte maar weer eens uit die garage krijgen… na veel manoevreren was dat eindelijk gelukt dus konden we vertrekken.

Eerst stop waren de Hollywood-letters. We hadden deze gisteren al gezien maar we wilden ze nu wel eens van wat dichter gaan bekijken. Na een kwartiertje kwamen we redelijk dicht in de buurt en hebben we deze dan ook vastgelegd op de gevoelige plaat. We twijfelden nog of we nog wat dichter zouden proberen gaan maar hier hebben we van afgezien omdat we toch al een uurtje achter lagen op schema…

Op weg naar de volgende stop dus, het desert hills premium outlets, maar vooraleer we vertrokken hebben we maar eens geprobeerd hoe het tanken hier juist in zijn werk ging. Na wat zoeken werd ons duidelijk dat je hier dus eerst moet betalen en dan pas kan tanken, dat weten we dan ook al weer.

Dan eindelijk op stap richting de outlets. Dit is eigenlijk een heel groot winkelcentrum, ter vergelijken met Wijnegem shopping center, maar dan 3x zo groot. Ik dacht dat er in deze alleen al een 130 winkels waren, allemaal tegen zeer lage prijzen!

Hier hebben we dus zo’n 2,5 uur rondgelopen, wat eigenlijk veel te weinig was maar er stond nog vanalles op het programma.

Rond 13u dus vertrokken richting Yoshua Tree NP, ons eerst nationale park van de reis.

Onderweg nog een broodje gegeten in de Subway van Yucca Valley wat weer heerlijk smaakte.

In Yoshua Tree onmiddellijk doorgereden naar de Hidden Valley Trail, dit is een populaire wandeling van zo’n 1600m waar je tussen en over de rotsen moet kruipen. Toen we onze auto verlieten om aan de wandeling te starten, sloeg het noodlot toe… een fikse regenbui!! En dit in een gebied waar het normaal zeer droog is en de temperatuur dikwijls tegen de 40° aanleunt!

Maar uiteindelijk kwam deze regenbui zeer goed van pas… toen we aan het schuilen waren onder het afdak bij de WC’s zag Steff plotseling iets onder een boom liggen…. Hij liep wat dichter en zei ons dat wij dit beter ook eens zouden doen. Toen we wat dichter kwamen zagen wat het ook, er lag daar gewoon een slang! En dit vonden we natuurlijk wel héél spectaculair J onmiddellijk ons eerste wild dier gezien! En het zou niet ons laatste worden want we zijn onderweg nog massa’s salamanders, eekhoorntjes, enz… tegen gekomen.

De wandeling zelf was prachtig…mooi rotsformaties afgewisseld met cactussen, een echte aanrader!

Na een uurtje kwamen we terug aan op de parking en reden we naar onze volgende stop.

Dit was Keys view, dit is een uitzichtspunt op een hoogte van ongeveer 1500m waar je een prachtig uitzicht hebt op de wijde omgeving waaronder Palm Springs, de San Andreas breuklijn,…

Hier een kwartiertje staan kijken en dan weer op weg naar Skull rock. Dit is een rots waarin je, met wat fantasie, een doodskop herkent. Om daar te geraken hebben we een wandeling moeten maken van zo’n 800m… Wat we niet wisten was dat je wanneer je iets verder reed, Skull rock eigenlijk gewoon vanop de weg kon zien! Maar ja, van een wandeling meer of minder zal je wel niet sterven zeker!

Toen we terug aan onze auto kwamen zagen we dat het ondertussen al half 6 geworden was, en we moesten nog zo’n 2,5 uur rijden! De gas dus maar eens goed ingeduwd en op weg naar ons hotel in Blythe. Onderweg nog gestopt bij de Cholla cactus garden, waar we wat foto’s getrokken hebben.

Deze cactus is uiterst gevaarlijk want bij de kleinste aanraking klemt de cactus zich aan jou vast en dit moet naar het schijnt serieus pijn doen!

Vervolgens weer op weg en na een saai, lang stuk door niemandsland kwamen we om half 8 aan in ons hotel, het Days inn. Dit is echt zo’n amerikaans motel waar je je auto voor de deur kan parkeren.

Het hotel deed Chantal zelf een beetje denken aan een motel dat rechtstreeks uit één of andere horrorfilm komt! Maar eigenlijk is dit zeker niet het geval, alles is proper, de kamers zijn ruim, meer moet een mens niet hebben!

Buiten leunt de temperatuur nog steeds tegen de 40° aan, en dit om 8 uur ’s avonds.

We zijn op ons gemak nog wat gaan zwemmen en ik, Lisa en Steff hebben ons nog gewaagd aan de jacuzzi… maar deze was zo heet dat we het slechts enkele minuten hebben volgehouden!

Om 10u zijn we dan nog iets gaan zoeken om te eten. Eigenlijk is Blythe niets meer dan 1 hoofdstraat met wat bouwvallige gebouwen, een echt gehucht dus!

Uiteindelijk kozen we voor Domino’s pizza en hebben we deze rustig op ons kamer opgegeten voor de tv..

Ondertussen ligt iedereen hier weer KO dus zal ik ook maar eens afsluiten…

Wel wil ik nog zeggen dat we jullie reacties zeer leuk vinden!! Het is leuk om te weten dat verschillende mensen ons volgen!

Ale ik zou zeggen, slaapwel en tot morgen!

Familie Franck

Foto’s van vandaag: http://picasaweb.google.com/basketter9 

Vanmorgen na een korte nacht rond half 4 opgestaan. Dat we hebben kunnen slapen is al verwonderlijk want normaal lukt ons dit nooit voor we op reis vertrekken!

Op ons gemak de laatste stukken bagage ingepakt en rond kwart na 4 stonden Steff en zijn pa Yvan voor de deur. Yvan gaat ons samen met Sofie naar Zaventem brengen zodat we genoeg plaats hebben voor alle bagage mee te nemen.

Na een korte, rustige rit kwamen we rond 5u aan op Zaventem. Hier namen  we afscheid van Yvan en Sofie (bij deze nog een bedankt e!)

Op Zaventem zelf was het al aardig druk. We hebben dus een tijdje staan aanschuiven vooraleer we naar onze terminal konden. De rest verliep zeer vlot zodat we nog wat tijd over hadden om rustig te ontbijten.

Om 7u10 hongen we dan al in de lucht richting Londen Heathrow. Hierbij zaten we in een zeer klein vliegtuigje waar maximaal 49 personen in konden. De vlucht verliep zeer rustig en na een bijna perfecte landing kwamen we aan in Londen.

Hier kwam er toch wat stress op aangezien we maar 2 en een half uur overstaptijd hadden en dat we onze bagage moesten ophalen en opnieuw inchecken in terminal 5 omdat we beide vluchten apart geboekt hadden. Deze stress was voor niets nodig want alles verliep vlekkeloos: onze bagage was er direct (en volledig!), de transfer naar terminal 5 verliep goed waardoor we ruim op tijd bij onze nieuwe terminal waren.

Wat ons vooral opviel was hoe goed dat terminal 5 georganiseerd is. Deze terminal staat normaal garant voor chaos en verloren bagage maar daar hebben wij zeker niets van gemerkt.

Rond 9u30 konden we dan gaan inchecken en rond 10u hongen we weer in de lucht, nu met een mastodont van een vliegtuig en niet voor één uur maar voor elf…

Deze elf hebben we gevuld met slapen, eten, drinken, een filmpje kijken en nog eens slapen.

Voor dat we het wisten stonden we dus ook aan de grond in LA.

Maar nu moest onze grootste angst van de dag nog komen, namelijk de douane. Zoals verwacht hadden deze mannen weeral een slechte dag en toen Chantal over zijn balie hing om iets aan te duiden werd haar onmiddellijk duidelijk gemaakt dat dit in Amerika totaal NOT DONE was. Hij begon dan nog wat te zeveren over handboeien, enz…. en wij vonden dit dus zeker overdreven maar Chantal was er het eerste uur niet goed van.

Nadat we onze bagage opgepikt hadden namen we de shuttle naar Alamo LAX. Hier moesten we weer een half uurtje aanschuiven (we kunnen geen rijen meer zien!) en toen we uiteindelijk voor de Alamo-medewerker stonden bleek dat onze vooraf geboekte midsize SUV toch te klein zou zijn voor ons vijf.

Dus na wat onderhandelen met deze man kregen we een gloednieuwe Ford Expedition mee, maar wel tegen een aanzienlijk bedrag!

Maar wat een bak is me dat! Echt nen Amerikaan! Ideaal voor onze reis! 

Met een grote glimlach maar toch ook met wat angst (omdat we nog nooit met een automatic gereden hebben) op ons gezicht vertrokken we richting ons hotel in Hollywood.

Onderweg nog even gestopt bij Ralph’s om onze eerste inkopen te doen zoals wat water, een koelbox,… Ook hebben we hier een klantenkaart aan de kassa gekregen waardoor onze boodschappen aanzienlijk goedkoper worden!

Aangekomen in Hollywood moesten we onze truck nog in de garage krijgen. Dit leek geen simpele opdracht want de garage was maar juist hoog genoeg hiervoor.

Daarna ingechecked en onze bagage op de kamer gedropt, waarna we richting Hollywood Blvd gegaan zijn, dit was maar een 5min stappen vanuit ons hotel.

Hier hebben we de belangrijkste bezienswaardigheden gezien zoals Mann’s Chinese Theater, het Kodak theater waar jaarlijks de oscars worden uitgedeeld, het Hollywood and Highland center waar je een mooi uitzicht hebt op de beroemde Hollywoodletters,..

Na een 3 kwartier hier rondgestapt te hebben zijn we een hap gaan eten bij mijn favoriete fastfood restaurant in de USA, In ’n Out.

Hierna terug naar het hotel gegaan waar ik en Lisa nog even het zwembad uitgetest hebben.

Hierna maar naar de kamer waar we nu allemaal uitgeteld bij elkaar liggen.

We proberen het nog tot 22u uit te houden zodat we zo snel mogelijk in het Amerikaanse ritme komen.

Ik ga jullie nu laten want mijn ogen vallen hier bijna dicht na een dag van bijna meer dan 36u!!

Vlug nog een douchske pakken en dan onder de wol kruipen!

Ik zou zeggen de groeten, en tot morgen!

Familie Franck en Steff!

 Foto's van vandaag: http://picasaweb.google.com/basketter9