Vanmorgen na een korte nacht rond half 4 opgestaan. Dat we hebben kunnen slapen is al verwonderlijk want normaal lukt ons dit nooit voor we op reis vertrekken!

Op ons gemak de laatste stukken bagage ingepakt en rond kwart na 4 stonden Steff en zijn pa Yvan voor de deur. Yvan gaat ons samen met Sofie naar Zaventem brengen zodat we genoeg plaats hebben voor alle bagage mee te nemen.

Na een korte, rustige rit kwamen we rond 5u aan op Zaventem. Hier namen  we afscheid van Yvan en Sofie (bij deze nog een bedankt e!)

Op Zaventem zelf was het al aardig druk. We hebben dus een tijdje staan aanschuiven vooraleer we naar onze terminal konden. De rest verliep zeer vlot zodat we nog wat tijd over hadden om rustig te ontbijten.

Om 7u10 hongen we dan al in de lucht richting Londen Heathrow. Hierbij zaten we in een zeer klein vliegtuigje waar maximaal 49 personen in konden. De vlucht verliep zeer rustig en na een bijna perfecte landing kwamen we aan in Londen.

Hier kwam er toch wat stress op aangezien we maar 2 en een half uur overstaptijd hadden en dat we onze bagage moesten ophalen en opnieuw inchecken in terminal 5 omdat we beide vluchten apart geboekt hadden. Deze stress was voor niets nodig want alles verliep vlekkeloos: onze bagage was er direct (en volledig!), de transfer naar terminal 5 verliep goed waardoor we ruim op tijd bij onze nieuwe terminal waren.

Wat ons vooral opviel was hoe goed dat terminal 5 georganiseerd is. Deze terminal staat normaal garant voor chaos en verloren bagage maar daar hebben wij zeker niets van gemerkt.

Rond 9u30 konden we dan gaan inchecken en rond 10u hongen we weer in de lucht, nu met een mastodont van een vliegtuig en niet voor één uur maar voor elf…

Deze elf hebben we gevuld met slapen, eten, drinken, een filmpje kijken en nog eens slapen.

Voor dat we het wisten stonden we dus ook aan de grond in LA.

Maar nu moest onze grootste angst van de dag nog komen, namelijk de douane. Zoals verwacht hadden deze mannen weeral een slechte dag en toen Chantal over zijn balie hing om iets aan te duiden werd haar onmiddellijk duidelijk gemaakt dat dit in Amerika totaal NOT DONE was. Hij begon dan nog wat te zeveren over handboeien, enz…. en wij vonden dit dus zeker overdreven maar Chantal was er het eerste uur niet goed van.

Nadat we onze bagage opgepikt hadden namen we de shuttle naar Alamo LAX. Hier moesten we weer een half uurtje aanschuiven (we kunnen geen rijen meer zien!) en toen we uiteindelijk voor de Alamo-medewerker stonden bleek dat onze vooraf geboekte midsize SUV toch te klein zou zijn voor ons vijf.

Dus na wat onderhandelen met deze man kregen we een gloednieuwe Ford Expedition mee, maar wel tegen een aanzienlijk bedrag!

Maar wat een bak is me dat! Echt nen Amerikaan! Ideaal voor onze reis! 

Met een grote glimlach maar toch ook met wat angst (omdat we nog nooit met een automatic gereden hebben) op ons gezicht vertrokken we richting ons hotel in Hollywood.

Onderweg nog even gestopt bij Ralph’s om onze eerste inkopen te doen zoals wat water, een koelbox,… Ook hebben we hier een klantenkaart aan de kassa gekregen waardoor onze boodschappen aanzienlijk goedkoper worden!

Aangekomen in Hollywood moesten we onze truck nog in de garage krijgen. Dit leek geen simpele opdracht want de garage was maar juist hoog genoeg hiervoor.

Daarna ingechecked en onze bagage op de kamer gedropt, waarna we richting Hollywood Blvd gegaan zijn, dit was maar een 5min stappen vanuit ons hotel.

Hier hebben we de belangrijkste bezienswaardigheden gezien zoals Mann’s Chinese Theater, het Kodak theater waar jaarlijks de oscars worden uitgedeeld, het Hollywood and Highland center waar je een mooi uitzicht hebt op de beroemde Hollywoodletters,..

Na een 3 kwartier hier rondgestapt te hebben zijn we een hap gaan eten bij mijn favoriete fastfood restaurant in de USA, In ’n Out.

Hierna terug naar het hotel gegaan waar ik en Lisa nog even het zwembad uitgetest hebben.

Hierna maar naar de kamer waar we nu allemaal uitgeteld bij elkaar liggen.

We proberen het nog tot 22u uit te houden zodat we zo snel mogelijk in het Amerikaanse ritme komen.

Ik ga jullie nu laten want mijn ogen vallen hier bijna dicht na een dag van bijna meer dan 36u!!

Vlug nog een douchske pakken en dan onder de wol kruipen!

Ik zou zeggen de groeten, en tot morgen!

Familie Franck en Steff!

 Foto's van vandaag: http://picasaweb.google.com/basketter9