Deze blog is een verhaal van een prachtig project in een prachtig land. Het project is een bibliotheek waar culturele activiteiten worden aangeboden aan de kinderen. Deze bib is gelegen in een klein dorp genaamd Chaculá in Guatemala. Met een rijke, spijtig genoeg droevige geschiedenis, probeer ik met wat collega's, een simpel maar belangrijke bijdrage te leveren aan deze gemeenschap. Hier lees je alles over de activiteiten en waarom we die organiseren.
19-06-2013
Week 2: 03/06 - 09/06
Deze week was een examenweek voor de jongeren en kinderen, dus alles verliep een beetje anders.
Op maandag is het normaal gezien Engelse les maar we vonden het belangrijker de kinderen tijd te geven om in de boeken van de bibliotheek te snuisteren en te studeren.
Op dinsdag waren de kinderen sneller klaar met studeren dus ging de afwerking van de papier mache gewoon door. Het is belangrijk dat de kinderen hun fantasie gebruiken, dus we gaven ze een voorbeeld. De ballon van papier mache bekleden tot een varkentje. Sommige kinderen hebben uiteindelijk gezichten, andere varkentjes, vogels en vissen gemaakt. Een geslaagde afwerking.
Woensdag heeft Anastasia gewerkt rond literatuur. Daarbij heeft ze een verhaal voorgelezen. Daarna speelden ze een spel waarbij iemand een personage van het verhaal acteerde en in twee groepen moesten ze zo snel mogelijk raden wie het was. Spijtig genoeg werd de dag een beetje verstoord door een dronken man die hele tijd de bibliotheek wou betreden. Hier in de gemeenschap kijkt iedereen nogal slecht naar roken en drinken. De reden is dat, degene die alcohol hier aanraken altijd tot overdaad gaan. Er zijn hier 3 mannen die bekent staan om hun alcoholgebruik. Zelf had ik die persoon vorige week zaterdag aan een winkeltje tegengekomen. Hij was nogal eenzaam en irritant. Hij wou mij echt niet met gerust laten, tot gelukkig de vrouw van het winkeltje mij te hulp kwam. Nu het is woensdag en diezelfde persoon zag mij werken met de kinderen in de bibliotheek. Hij wou opnieuw een onverstaanbaar gesprek met mij aangaan. Ik vroeg hem om weg te gaan maar natuurlijk werkte dat niet. Anastasia hielp mij hem buiten te krijgen. Uiteindelijk was hij uit de bib, maar toen liet hij geitjes van Roca (de buur van de bib) los lopen. (iedere dag laten de mensen van chaculá hun dieren op verschillende plaatsen grazen. Op die manier blijft het gras overal kort en hebben de dieren vers gras binnen.) Uiteindelijk kwam het tot een gevecht met Roca en de dronken man en werden de dorpsopzichters gebeld. Dit zijn vrijwilligers die instaan voor de rust in het dorp. Als er iets gebeurt voeren zij die persoon in kwestie naar het politiekantoor van Gracias a dios. Gelukkig kwam het niet tot een arrest maar hebben ze de dronken man naar zijn huis kunnen brengen. Het was droevig om te zien eigenlijk. De dronken man was de hele tijd aan het wenen en zich aan het verontschuldigen voor zijn gedrag, maar hij ging maar niet weg. Ik kon echt leed en verdriet op zijn gezicht aflezen. Ik wou dat ik iets kon doen voor die persoon maar in de eerste plaats was de veiligheid voor mijn kinderen het belangrijkst. Ik voelde me echt als een super beschermende moeder.
Donderdag was het super mooi weer, dus we besloten om op het grasplein naast het ziekenhuisje wat teamspelen te doen. Altijd tof. De kinderen zijn zot van tussen 4 vuren en capture the flag. Met die 2 spelen waren ze uren zoet. Nu er waren wat jongeren die liever in de bibliotheek bleven om wat te tekenen en gezelschapspelletjes te spelen. Dus ik bleef achter in de bib om hun te vergezellen. Enkele jongens waren nogal gefascineerd door mij en vroegen aan mij of ze een knuffel en een foto mochten nemen. Na enkele weken ben ik hier nog altijd de aap in de zoo voor deze mensen. (zie foto 1) Na een tijdje kwamen wat kinderen in de bib naar mij om mij iets te tonen. Ze hadden schildpadden in hun hand dat ze aan de rivier gepakt hadden. Maar ik kon ze overtuigen om de beestjes terug in de natuur los te laten. (zie foto 2)
Vrijdag moesten de kinderen niet meer studeren dus hadden ze tijd voor de Engelse les. De jongeren kwamen ook een kijkje nemen. Het was een drukke dag voor mij. Zowel jongeren en kinderen in dezelfde klas. Nu het onderwerp van deze week waren de getallen en wat je allemaal kunt doen met getallen. Zo leerde ik hun de klok te lezen in het Engels. Ook rekenen en de leeftijden vond ik belangrijk. (zie bijlage voor mijn lesvoorbereiding)
Dit is de eerste week dat de schematische structuur van start gaat in de bibliotheek.
Dus, maandag was de eerste dag van mijn Engelse les. Natuurlijk start ik met de basis, dat vind ik de woordenschat van de familie en de introductie. In de bijlage vinden jullie de les die ik hiervoor opgemaakt heb. De gemiddelde leeftijd van mijn klas is ongeveer 9 - 10 jaar. De reden waarom we de Engelse les 2 dagen in de week aanbieden is omdat we het belangrijk vinden dat er een herhalingsles is over de geleerde woordenschat.
Dinsdag was het Dulce haar dag. Als eerste activiteit organiseerde ze het maken van papier mache rond een ballon. Vandaag is hebben we alleen maar tijd voor het ruwe werk. Volgende week komt de afwerking. (Zie foto 1)
Aangezien Anastasia voor haar vrijwilligerswerk in Ceiba (andere organisatie) enkele dagen vergaderd in Huehuetenango, hebben we op woensdag een vrije dag en op donderdag organiseerde ik en Dulce verschillende strategische teamspelen. Voorbeelden zijn dikke Berta en capture the flag. (Zie foto 2)
Voor vrijdag had ik enkele Engelstalige spelletjes gemaakt. Ik deelde mijn klas in 2 groepen: jongens tegen de meisjes, 10 per groep. Eerst speelden we een quiz, waarbij ik vragen stelde over de geleerde woordenschat van maandag.
Daarna liet ik de jongens memory spelen. De tekening op de kaartjes waren die van de familieleden + het Engelstalige woord voor die persoon, zoals nephew, son, grandfather, ... . Als de jongeren een kaart omdraaiden moesten ze het woord voorlezen.
De meisjes speelden een soort 'wie is het' spel. Ik had grote kaarten gemaakt met de tekening van het familielid, de meisjes mochten informatie geven over die persoon in het spaans, maar moesten de Engelstalige benaming raden. Voorbeeld: Iemand nam de kaart van grandmother. Die persoon legde uit: het is de moeder van mijn moeder. Degene die het snelst grandmother raadde kreeg de kaart. De bedoeling was om zo veel mogelijk kaarten te verzamelen.
Al de aankopen van het project worden bekostigd met Belgisch
geld.
Meerbepaald helpen mijn vrienden, kennissen en familie mij
door het inzamelen van geld.
Enkele vrienden organiseren feestjes en geven vuurshows op
die feestjes om geld in te zamelen, de familie verzameld materialen om dan te
verkopen op rommelmarkten.
Ook is de helft van het budget tot stand gekomen door vrije en
gulle giften.
Waar wordt het voor gebruikt?
U heeft waarschijnlijk reeds de doelstellingen van het
project doorgenomen.
Om die doelstellingen te bereiken gebruiken we graag
verschillende methodieken.
Die methodieken kosten tijd en geld.
Op regelmatige basis zorg ik voor het aankopen van:
Is meteen ook de reden waarom ik besloten heb om een pauze te nemen in mijn reizen. Ik geloof met volle passie in het belang van dit project.
De situatie voor het bestaan van de bib was dat de kinderen zeer weinig materialen en activiteiten ter beschikking hadden om hun te stimuleren. Gevolg: vele kinderen/jongeren hebben problemen met vrij eenvoudige logische oefeningen. Specifiek is het moeilijk voor hun om strategisch te denken, linken te leggen en hun fantasie is vrijwel onbestaand. Dit heeft directe gevolgen tot hun schoolcarrière en hun verdere leven. De meeste volwassenen in dit dorp kunnen amper eenvoudige rekenoefeningen oplossen. In de lokale winkeltjes hier kost het de mensen een minuut de tijd om 3 + 11 te berekenen.
Dit heeft zeer zeker niet te maken met het gebrek aan intelligentie. Ik geloof ten sterkste dat dit hoofdzakelijk komt door het gebrek aan stimulans.
Nu, hoe kunnen we een steentje bijdragen tot dit probleem voor de volgende generatie?
Iedereen herinnerd zich nog zijn kindertijd, stil zitten aan de klasbanken was niet mijn favoriete bezigheid. Dit zijn ook kinderen net als jij en ik ooit waren. Wij willen deze kinderen na hun schooltijd niet opnieuw achter klasbanken laten zitten. Eerlijk gezegd, dat zou helemaal niet werken. Ik als sociaal cultureel werker heb in mijn weinige ervaringen tot nu toe gemerkt dat ik de beste resultaten behaal wanneer ik de kinderen en jongeren hun volle interesse weet op te wekken. Eén van de beste methodieken om dat te bereiken is aan de hand van sport en spel.
Een voorbeeld:
Ik heb gemerkt dat de kinderen hier moeilijkheden hebben met visuele inbeeldingen. Iets dat ze niet zien, is zeer moeilijk voor hun om in te beelden dat het er is. Omgekeerd ook: iets dat ze weten dat er is, is moeilijk voor hun om er een verbeelding op te plakken. Mijn collega 'Anastasia' kreeg een vlakke schoolmuur ter beschikking van de directeur om er een schilderwerk van de maken, met de kinderen. Zij stelde de vraag aan de kinderen om tekeningen op papier te maken met als onderwerp 'hun cultuur en geschiedenis'. Dit was onbegonnen werk. De kinderen konden geen beeld aan hun leven koppelen. Nu, in de bibliotheek proberen we dit imaginaire te stimuleren. Dit kan op eenvoudige manieren, bijvoorbeeld door het maken van puzzels. De kinderen zien een puzzelstuk en ze moeten zich inbeelden welk van de andere puzzelstukken een visueel vervolg kan zijn op dat wat ze in hun hand hebben. In het begin was het een ramp. Maar na intense begeleiding beginnen de kinderen dit onder de knie te krijgen. Ook organiseren we activiteiten waarbij de kinderen een bestaande zwart/wit tekening overtekenen, daarna moeten de kinderen zelf beslissen welke kleuren passen bij het onderdeel van de tekening. Deze week ben ik begonnen met het tonen van voorbeelden van tekeningen die ik gemaakt heb, uit mijn fantasie. Ik legde de kinderen een gevoel uit en toonde hen de tekening. Op die manier leg ik de link tussen een gevoel, een idee, een fantasie en een beeld.
Een ander voorbeeld, is het spel 'Uno'. De kinderen en jongeren worden steeds beter in het spel omdat ze linken beginnen leggen tussen de kaarten en hun gevolg. Ze beginnen op een strategische wijze gebruik te maken van hun kaarten.
Het doel:
Dagdagelijks:
- Is de kinderen in een gecontroleerde omgeving entertainen. - Terwijl profiteren van de gelegenheid om hun belangrijke levenslessen en technieken aan te leren. (Natuurlijk aangepast aan de noden van de cultuur en gemeenschap) - Op die manier leren de kinderen met iedereen spelen en werken. Dit is noodzakelijk aangezien dit een kleine gemeenschap is en hoogst waarschijnlijk blijft iedereen hier naast elkaar wonen/leven/werken voor de rest van hun leven. - Ook hebben de ouders in de namiddag meer tijd voor zichzelf en hun werk. In de avond zijn de kinderen rustiger en gaan eenvoudiger naar bed. (Deze doelstellingen valt zeker niet te onderschatten. Veel van deze gezinnen hebben te maken met agressie en mishandeling. Vooral door teveel stressfactoren zoals een te jong geforceerd huwelijk, teveel kinderen, ziekte, armoede, dronkenschap, verloren oogst, ... .) - De jongeren hebben we niet meteen als doelgroep, maar toch willen we iets voor hun betekenen. Daarom krijgen de jongeren de bibliotheek in het weekend. Zij organiseren activiteiten, zorgen zelf voor de materialen (natuurlijk betaald door het "genereuze België") en zijn verantwoordelijk voor de opkuis. Je kan het vergelijken met een jeugdbeweging. - Tot slot willen we met de bibliotheek iets betekenen voor de gemeenschap. Daarom organiseren we activiteiten zoals: de afvalopkuisdag.
Op lange termijn:
Het is niet mijn bedoeling om het project afhankelijk te maken van westerse hulp. Ik werk hier nu en wil werken aan een standvastig en stabiel bestaan. Na een maand of 6 wil ik afstand kunnen nemen en weten dat het project blijft bestaan. Het moet gedragen worden door de gemeenschap en zijn vrijwilligers. Gelukkig draag ik het project niet meer alleen, maar werk ik elke dag samen met een lokaal meisje dat afgestudeerd is als leerkracht maar geen werk heeft, genaamd Dulce. Samen met wat hulp van Anastasia kunnen we de kinderen elke week verscheidene activiteiten aanbieden.
Het belangrijke nu, is de kinderen uitermate respect en verantwoordelijkheid aanleren voor de materialen. Na enkele maanden zal ik vertrekken, als er financiën overblijven lever ik dit aan mijn collega voor de bib. Maar uiteindelijk zullen die financiën ook verdwijnen. De meeste creatieve activiteiten proberen we te organiseren met afvalrecyclage. Dat op zich is niet genoeg, iedereen moet zoveel mogelijk zorg dragen voor de materialen. Niets stelen! Hoe aanlokkelijk het ook is voor een kind dat nooit iets heeft gehad buiten wat steentjes en een stok. Hun doen begrijpen dat, als ze allemaal een spel stelen, dit uiteindelijk zal leiden tot het sluiten van de bibliotheek. Dan heeft elk kind misschien een spel in hun handen maar kunnen ze met niets anders meer spelen. Nu hebben ze elk spel, voor zolang ze maar willen.
Toch blijft mijn zorg over het financiële gedeelte bestaan.
Een jonge vrouw van 21 jaar. Hier in Chaculá geboren. Heeft gestudeerd voor leerkracht maar heeft geen job. Toch heeft ze een levendige passie voor kinderen en jongeren. Daarom heeft ze besloten als voltijdse vrijwilliger te werken in de bib.
Zij staat vooral in voor de motorische, technische en creatieve ontwikkeling van de kinderen. Daarom organiseert zij elke dinsdag creatieve handvaardige activiteiten.
Medewerker 2: Anastasia (zie tweede foto)
Zij is een Spaanse van 23 jaar die voor een organisatie genaamd Ceiba werkt. Ze doet dit als vrijwilliger en organiseert onder andere vrouwenactiviteiten voor de gemeenschappen hier in de buurt. Op haar vrije dagen helpt ze mee in de bibliotheek.
Zij is vooral verantwoordelijk voor het opwekken van interesse voor literatuur, om op die manier de kinderen beter te laten lezen en schrijven. Daarom organiseert zij op woensdag en donderdag literatuuractiviteiten, gecombineerd met sport en spel.
Medewerker 3: Lindsay Nimmegeers (zie derde foto)
Dit ben ikzelf. Ik ben een 24 jarige sociaal werker, die besloten heeft wat van de wereld te zien en hier en daar wat kennis en vaardigheden te delen. Door toeval en omstandigheden ben ik in contact gekomen met een Belgische sociaal werker in spé die haar laatstejaarsstage in Guatemala doorbracht. Deze vrouw: Sophia Ledegen is meteen ook de oprichtster van dit project. Ik heb haar taak overgenomen en besloten het project verder uit te bouwen.
Ik ben verantwoordelijk voor de financiële kant van het verhaal en het algemene runnen van de bib. Daarnaast organiseer ik op maandag en vrijdag Engelse lessen in de bib. Het doel is om de kinderen basiswoordenschat bij te brengen, aangezien zeer veel mannen uit deze regio een paar jaar naar Amerika gaan om te werken. Ik wil hun wat voorbereidende bagage meegeven. Dit gebeurt spelenderwijze, waarbij ook aandacht besteed wordt aan de overige doelstellingen voor de kinderen.
P.S.: ik en Anastasia zijn geroosterde mieren aan het eten op de foto's. Een lokale delicatesse.
Het project heeft als focus de doelgroep: de kinderen van het dorp.
Locatie:
Doorheen de week wordt er elke dag een activiteit georganiseerd voor de kinderen. Dit gaat door in de lokale bibliotheek dat eigendom is van de school. Hier hebben we de plaats om te knutselen, te lezen, de kinderen te laten spelen en leren.
Openingsuren:
Van maandag t.e.m. vrijdag is de bib open van 2 - 6. Zaterdag en zondag geven we de mogelijkheid aan de jongeren van de gemeenschap om de bib open te houden en activiteiten te organiseren voor de kinderen.
Activiteiten:
Ik en mijn collega's vinden structuur zeer belangrijk. Vandaar is elke dag/elke week uitgebouwd rond hetzelfde patroon.
We hebben om te starten ook al een reeks extra's toegevoegd aan uw blog, zodat u dit zelf niet meer hoeft te doen. Zo is er een archief, gastenboek, zoekfunctie, enz. toegevoegd geworden. U kan ze nu op uw blog zien langs de linker en rechter kant.
U kan dit zelf helemaal aanpassen. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens daar in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Klik vervolgens op 'personaliseer'. Daar kan u zien welke functies reeds toegevoegd zijn, ze van volgorde wijzigen, aanpassen, ze verwijderen en nog een hele reeks andere mogelijkheden toevoegen.
Om berichten toe te voegen, doet u dit als volgt. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Druk vervolgens op 'Toevoegen'. U kan nu de titel en het bericht ingeven.
Om een bericht te verwijderen, zoals dit bericht (dit bericht hoeft hier niet op te blijven staan), klikt u in plaats van op 'Toevoegen' op 'Wijzigen'. Vervolgens klikt u op de knop 'Verwijderen' die achter dit bericht staat (achter de titel 'Proficiat!'). Nog even bevestigen dat u dit bericht wenst te verwijderen en het bericht is verwijderd. U kan dit op dezelfde manier in de toekomst berichten wijzigen of verwijderen.
Er zijn nog een hele reeks extra mogelijkheden en functionaliteiten die u kan gebruiken voor uw blog. Log in op http://www.bloggen.be/ en geef uw gebruikersnaam en wachtwoord op. Klik vervolgens op 'Instellingen'. Daar kan u een hele reeks zaken aanpassen, extra functies toevoegen, enz.
WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.
WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!
We kunnen heel ver terug gaan in de geschiedenis van Guatemala. Tot de elfde eeuw werd het land geregeerd en bevolkt door de Maya beschaving.
Dit is misschien wel heel ver terug in de geschiedenis, toch maakt het deel uit van de problemen vandaag de dag:
De 20ste eeuw in het land word vooral gekenmerkt door geweld, burgeroorlogen, dictaturen en uitbuiting. (zie United Fruit Company) De meest recente burgeroorlog duurde ongeveer 35 jaar en eindigde in 1996. De slachtoffers van deze burgeroorlog waren de vooral de indigenas (de indianen, overgrote deel zijn Maya's). Tijdens het regime van dictator Efrain Rios Montt werden mayadorpen systematisch uitgeroeid. Tot vandaag de dag is het leger niet de meest populaire instantie, dit geld ook voor de regering. De indigenas nemen 40 % in van de totale bevolking, toch wordt deze bevolkingsgroep nog steeds geteisterd door geweld en uitbuiting.
Een persoonlijk voorbeeld (zie foto):
Toen ik in de omgeving van Semuc Chapey verbleef kwam er een vreselijk verhaal aan mijn oren. Op dat moment waren er een aantal kinderen en ouderen gestorven aan parasieten. De oorzaak? Een bedrijf was een dam aan het bouwen om elektriciteit te kunnen verkopen aan de hoofdstad en aan Mexico. Het probleem was dat het bedrijf door de werken veel zand en planten in de rivier lieten stromen. De omliggende dorpen zijn volledig afhankelijk van de rivier: drinkwater, hygiëne, koken, kledij wassen, ... . Door de vervuiling van de werken kwamen er verscheidene parasieten in het water terecht waardoor velen ziek werden en enkelen stierven. De dorpen stelden voor dat het bedrijf 's nachts kon werken, waardoor het water overdag niet bevuild werd. Het bedrijf had geen gehoor voor voorstellen, in tegendeel. De leiders van de activisten moesten voorzichtig te werk gaan. Verscheidene mensen die veel geld gaan verdienen met deze dam waren huurmoordenaars en dergelijk aan het inhuren om een einde aan de protesten te forceren.
Dit is geen uitzonderlijk geval, het gebeurt hier dagelijks en in verscheidene regio's. Door een slecht educatief systeem waarbij de enige degelijke opleidingen in privéscholen wordt aangeboden voor de rijken, blijven de indigenas in armzalige omstandigheden leven. Armoede en slechte educatie zijn oorzaken van criminaliteit, waardoor het ten strengste wordt afgeraden om op een bus te zitten na 16 uur in het grootste deel van dit land. Dagelijks worden buschauffeurs en de mensen aanboort beroofd, verkracht en vermoord.
Terwijl de rijken naar degelijke scholen gaan en een universitaire diploma kunnen behalen. Niet omdat ze het talent hebben om te studeren maar omdat ze geld hebben. Zo heeft een leerkracht in een privéschool mij kunnen vertellen dat hij zijn leerlingen moet laten slagen van het beleid van de school. Ook al is de leerling grandioos gebuisd, toch zal die slagen. De school vraagt veel geld aan de ouders voor de opleiding. Gevolg, de school wil deze leerling en vooral het geld dat volgt niet verliezen.
Wat heeft dit allemaal met mij te maken? Ik werk in een klein dorp bestaande uit Maya's. Een dorp genaamd Chaculá. Dit is hun geschiedenis en hun dagdagelijks leven. De kinderen en jongeren krijgen halve dagen les in armzalige omstandigheden. De leerkrachten doen hun uiterste best maar ze hebben geen financiën om materialen aan te kopen. Ikzelf heb een gebroken venster van een klas gebruikt als slijper voor mijn potlood. Rekening houdend dat dit een vrij nieuw dorp is: gebouwd na het einde van de burgeroorlog. De meeste families uit deze gehele regio waren naar Mexico gevlucht. Dit dorp werd gebouwd om de mensen opnieuw aan te trekken naar hun geboortegrond. In vele kleine dorpen hier in de bergen zijn de omstandigheden nog veel armzaliger.
Zonde want het is hier ongelofelijk prachtig en de bevolking is fantastisch.
Doelgroep: 
We kunnen heel ver terug gaan in de geschiedenis van Guatemala.
