Deze blog is een verhaal van een prachtig project in een prachtig land. Het project is een bibliotheek waar culturele activiteiten worden aangeboden aan de kinderen. Deze bib is gelegen in een klein dorp genaamd Chaculá in Guatemala. Met een rijke, spijtig genoeg droevige geschiedenis, probeer ik met wat collega's, een simpel maar belangrijke bijdrage te leveren aan deze gemeenschap. Hier lees je alles over de activiteiten en waarom we die organiseren.
08-06-2013
Visie en doelstellingen
De visie:
Is meteen ook de reden waarom ik besloten heb om een pauze te nemen in mijn reizen. Ik geloof met volle passie in het belang van dit project.
De situatie voor het bestaan van de bib was dat de kinderen zeer weinig materialen en activiteiten ter beschikking hadden om hun te stimuleren. Gevolg: vele kinderen/jongeren hebben problemen met vrij eenvoudige logische oefeningen. Specifiek is het moeilijk voor hun om strategisch te denken, linken te leggen en hun fantasie is vrijwel onbestaand. Dit heeft directe gevolgen tot hun schoolcarrière en hun verdere leven. De meeste volwassenen in dit dorp kunnen amper eenvoudige rekenoefeningen oplossen. In de lokale winkeltjes hier kost het de mensen een minuut de tijd om 3 + 11 te berekenen.
Dit heeft zeer zeker niet te maken met het gebrek aan intelligentie. Ik geloof ten sterkste dat dit hoofdzakelijk komt door het gebrek aan stimulans.
Nu, hoe kunnen we een steentje bijdragen tot dit probleem voor de volgende generatie?
Iedereen herinnerd zich nog zijn kindertijd, stil zitten aan de klasbanken was niet mijn favoriete bezigheid. Dit zijn ook kinderen net als jij en ik ooit waren. Wij willen deze kinderen na hun schooltijd niet opnieuw achter klasbanken laten zitten. Eerlijk gezegd, dat zou helemaal niet werken. Ik als sociaal cultureel werker heb in mijn weinige ervaringen tot nu toe gemerkt dat ik de beste resultaten behaal wanneer ik de kinderen en jongeren hun volle interesse weet op te wekken. Eén van de beste methodieken om dat te bereiken is aan de hand van sport en spel.
Een voorbeeld:
Ik heb gemerkt dat de kinderen hier moeilijkheden hebben met visuele inbeeldingen. Iets dat ze niet zien, is zeer moeilijk voor hun om in te beelden dat het er is. Omgekeerd ook: iets dat ze weten dat er is, is moeilijk voor hun om er een verbeelding op te plakken. Mijn collega 'Anastasia' kreeg een vlakke schoolmuur ter beschikking van de directeur om er een schilderwerk van de maken, met de kinderen. Zij stelde de vraag aan de kinderen om tekeningen op papier te maken met als onderwerp 'hun cultuur en geschiedenis'. Dit was onbegonnen werk. De kinderen konden geen beeld aan hun leven koppelen. Nu, in de bibliotheek proberen we dit imaginaire te stimuleren. Dit kan op eenvoudige manieren, bijvoorbeeld door het maken van puzzels. De kinderen zien een puzzelstuk en ze moeten zich inbeelden welk van de andere puzzelstukken een visueel vervolg kan zijn op dat wat ze in hun hand hebben. In het begin was het een ramp. Maar na intense begeleiding beginnen de kinderen dit onder de knie te krijgen. Ook organiseren we activiteiten waarbij de kinderen een bestaande zwart/wit tekening overtekenen, daarna moeten de kinderen zelf beslissen welke kleuren passen bij het onderdeel van de tekening. Deze week ben ik begonnen met het tonen van voorbeelden van tekeningen die ik gemaakt heb, uit mijn fantasie. Ik legde de kinderen een gevoel uit en toonde hen de tekening. Op die manier leg ik de link tussen een gevoel, een idee, een fantasie en een beeld.
Een ander voorbeeld, is het spel 'Uno'. De kinderen en jongeren worden steeds beter in het spel omdat ze linken beginnen leggen tussen de kaarten en hun gevolg. Ze beginnen op een strategische wijze gebruik te maken van hun kaarten.
Het doel:
Dagdagelijks:
- Is de kinderen in een gecontroleerde omgeving entertainen. - Terwijl profiteren van de gelegenheid om hun belangrijke levenslessen en technieken aan te leren. (Natuurlijk aangepast aan de noden van de cultuur en gemeenschap) - Op die manier leren de kinderen met iedereen spelen en werken. Dit is noodzakelijk aangezien dit een kleine gemeenschap is en hoogst waarschijnlijk blijft iedereen hier naast elkaar wonen/leven/werken voor de rest van hun leven. - Ook hebben de ouders in de namiddag meer tijd voor zichzelf en hun werk. In de avond zijn de kinderen rustiger en gaan eenvoudiger naar bed. (Deze doelstellingen valt zeker niet te onderschatten. Veel van deze gezinnen hebben te maken met agressie en mishandeling. Vooral door teveel stressfactoren zoals een te jong geforceerd huwelijk, teveel kinderen, ziekte, armoede, dronkenschap, verloren oogst, ... .) - De jongeren hebben we niet meteen als doelgroep, maar toch willen we iets voor hun betekenen. Daarom krijgen de jongeren de bibliotheek in het weekend. Zij organiseren activiteiten, zorgen zelf voor de materialen (natuurlijk betaald door het "genereuze België") en zijn verantwoordelijk voor de opkuis. Je kan het vergelijken met een jeugdbeweging. - Tot slot willen we met de bibliotheek iets betekenen voor de gemeenschap. Daarom organiseren we activiteiten zoals: de afvalopkuisdag.
Op lange termijn:
Het is niet mijn bedoeling om het project afhankelijk te maken van westerse hulp. Ik werk hier nu en wil werken aan een standvastig en stabiel bestaan. Na een maand of 6 wil ik afstand kunnen nemen en weten dat het project blijft bestaan. Het moet gedragen worden door de gemeenschap en zijn vrijwilligers. Gelukkig draag ik het project niet meer alleen, maar werk ik elke dag samen met een lokaal meisje dat afgestudeerd is als leerkracht maar geen werk heeft, genaamd Dulce. Samen met wat hulp van Anastasia kunnen we de kinderen elke week verscheidene activiteiten aanbieden.
Het belangrijke nu, is de kinderen uitermate respect en verantwoordelijkheid aanleren voor de materialen. Na enkele maanden zal ik vertrekken, als er financiën overblijven lever ik dit aan mijn collega voor de bib. Maar uiteindelijk zullen die financiën ook verdwijnen. De meeste creatieve activiteiten proberen we te organiseren met afvalrecyclage. Dat op zich is niet genoeg, iedereen moet zoveel mogelijk zorg dragen voor de materialen. Niets stelen! Hoe aanlokkelijk het ook is voor een kind dat nooit iets heeft gehad buiten wat steentjes en een stok. Hun doen begrijpen dat, als ze allemaal een spel stelen, dit uiteindelijk zal leiden tot het sluiten van de bibliotheek. Dan heeft elk kind misschien een spel in hun handen maar kunnen ze met niets anders meer spelen. Nu hebben ze elk spel, voor zolang ze maar willen.
Toch blijft mijn zorg over het financiële gedeelte bestaan.
Een jonge vrouw van 21 jaar. Hier in Chaculá geboren. Heeft gestudeerd voor leerkracht maar heeft geen job. Toch heeft ze een levendige passie voor kinderen en jongeren. Daarom heeft ze besloten als voltijdse vrijwilliger te werken in de bib.
Zij staat vooral in voor de motorische, technische en creatieve ontwikkeling van de kinderen. Daarom organiseert zij elke dinsdag creatieve handvaardige activiteiten.
Medewerker 2: Anastasia (zie tweede foto)
Zij is een Spaanse van 23 jaar die voor een organisatie genaamd Ceiba werkt. Ze doet dit als vrijwilliger en organiseert onder andere vrouwenactiviteiten voor de gemeenschappen hier in de buurt. Op haar vrije dagen helpt ze mee in de bibliotheek.
Zij is vooral verantwoordelijk voor het opwekken van interesse voor literatuur, om op die manier de kinderen beter te laten lezen en schrijven. Daarom organiseert zij op woensdag en donderdag literatuuractiviteiten, gecombineerd met sport en spel.
Medewerker 3: Lindsay Nimmegeers (zie derde foto)
Dit ben ikzelf. Ik ben een 24 jarige sociaal werker, die besloten heeft wat van de wereld te zien en hier en daar wat kennis en vaardigheden te delen. Door toeval en omstandigheden ben ik in contact gekomen met een Belgische sociaal werker in spé die haar laatstejaarsstage in Guatemala doorbracht. Deze vrouw: Sophia Ledegen is meteen ook de oprichtster van dit project. Ik heb haar taak overgenomen en besloten het project verder uit te bouwen.
Ik ben verantwoordelijk voor de financiële kant van het verhaal en het algemene runnen van de bib. Daarnaast organiseer ik op maandag en vrijdag Engelse lessen in de bib. Het doel is om de kinderen basiswoordenschat bij te brengen, aangezien zeer veel mannen uit deze regio een paar jaar naar Amerika gaan om te werken. Ik wil hun wat voorbereidende bagage meegeven. Dit gebeurt spelenderwijze, waarbij ook aandacht besteed wordt aan de overige doelstellingen voor de kinderen.
P.S.: ik en Anastasia zijn geroosterde mieren aan het eten op de foto's. Een lokale delicatesse.
Het project heeft als focus de doelgroep: de kinderen van het dorp.
Locatie:
Doorheen de week wordt er elke dag een activiteit georganiseerd voor de kinderen. Dit gaat door in de lokale bibliotheek dat eigendom is van de school. Hier hebben we de plaats om te knutselen, te lezen, de kinderen te laten spelen en leren.
Openingsuren:
Van maandag t.e.m. vrijdag is de bib open van 2 - 6. Zaterdag en zondag geven we de mogelijkheid aan de jongeren van de gemeenschap om de bib open te houden en activiteiten te organiseren voor de kinderen.
Activiteiten:
Ik en mijn collega's vinden structuur zeer belangrijk. Vandaar is elke dag/elke week uitgebouwd rond hetzelfde patroon.
Doelgroep: 
