op de vooravond van het jacobs feest zijn hier allerlei festiviteiten, straatanimatie, ook politieke optochten, maar de voornaamste is wel het klank en licht spel met vuurwerk. wij naar het het grote plein voor de kathedraal rond 22.00h maar tevergeefs, de guardia civil liet ons niet meer op de Plaza de A Quintana. Maar een pelgrim zoekt zijn weg en in de massa mensen vinden we nog een plaatsje om deze activiteit t;e volgen. Een audiovisuele projectie op de kathedraal was een top punt van kunst, het instorten van de de voorgevel van de kathedraal was zoals echt, Ook het vuur dat deze kathedraal verwoeste was weer gegeven in een driedimentionaal spektakel. De Obradoira plaats daverde op zijn grond vesten. Het vuurwerk dat hier op volgde was on uitgegeven van op de hoogste puntjes van de kathedraal, de kleinste torenetjes was er wel een vuurpijl dit afging, en dit allemaal op de granieten achtergrond van de kathedraal.Dit is net onder woorden te brengen, maar eens de mooite waard om mee te maken. Op de feest dag 25 juli zelf waren we al in de kathedraal rond 8.30 H voor een heilige mis te eere van jacobus, alle plaatsen waren bijna volzet, de dienst begon maar rond 10.00 h en je weet het gaat niet snel, alle hoog geplaatste personen, moet hun plaatsje nemen, en dan alle andere speeches. Eindelijke kwam voor mij het hoogte punt, de sensatie en het ritueel van de dienst, de " botafumeiro" . het wierrook vat wordt dan voor 3 minuten door de zijbeuken van de kathdraal gezwierd, wat een vaart zit daar achter, voor een pelgrim zijn dit aangrijpende momenten. Deze plechtigheid en het schouwspel van gister avond zijn zaken die ik niet zo snel zal vergeten. Dank aan de familie hier in Compostela om dit met hen te mogen delen . Morgen naar het volgend einddoel Fisterra, in 3 of 4 dagen. dus ik kom bijna terug naar huis.
Nadat de emoties wat waren weg gewerkt, met een wel verdiend biertje, zijn we dan naar het hotel gereden, wouw in de auto, tijdje geleden. Aangekomen in Hotel Congreso, was dit eens iets anders dan een albergue, mooi zwembad, waar Kimberley direkt haar zwemkunst wou laten zien. Nu had ik een reuze kamer, met bubbelbad en minibar, een heel groot verschil met een matras in de albergue. Ik wen mij wel direkt aan deze mogelijkheden. op 23 juli gaan we na eens goed uitgeslapen te hebben terug naar Santiago, willen de pelgrims mis bij wonen. Ook Dineke en Hans waren er bij. Heel spijtig dat het wierrook vat niet door de kerk bewoog, schijnbaar is het nu alleen volgens sponsoring !!!. Geen nood gaan het op zijn feestdag nog eens proberen, maar filmen of fotos nemen is heel streng verboden. Eens wandelen zonder rugzak is wel een echte weelde. Ontmoeten ook veel pelgrims waarmee we de voorbije dagen hebben samen gestapt, of een babbeltje hebben geslagen, Iedereen super tevreden dat ze de Camino hebben uit gestapt. Santiago is een heel bedrijvige stad, ook een universiteits stad, veel kerken en kerkelijke bestuursgebouwen. Santiago heeft zijn onstaan te danken aan het ontdekken van het graf van Apostel Jacobus in de 9 de eeuw. De huidige kathedraal is in de 11 en 12 de eeuw gebouwd naar het beeld van de Heilige grafkerk van Jeruzalem. Om het groot aantal pelgrims op te vangen werden veel kloosters en andere kerken gebouwd rond de kathedraal. De voorgevel van de kathedraal is een staaltje van barokke bouwkunst, ook het versierde altaar dateert van die periode. De meeste pelgrims gaan de kathedraal in door het "Azabacheria" portaal langs de voorzijde , de obradoiro. Bij het hoofdaltaar staat een zilveren buste met daarin de relieken van de apostel. Een trapje achter het altaar brengt je naarboven zodat de pelgrim dit borstbeeld kan omarmen als dank voor de behouden trip naar Compostela. Een ander gebouw is " Hostal de los Reyes Catolicos" een parador, nu een super de luxe hotel. Verder is het hier heel druk, sloffende pelgrims, sommige hebben op 10 km ervan gestart andere net op 100 km en dan een andere aantal in Saint Jean Pied de Port, maar als je vertelt dat je van huisuit vertrokken bent dan gaan hun ogen ver open en een super proficiat als beloning. Het weer is erg warm, en het biertje kan hier veel oplossen, vrouw en familie zijn heel tevreden en fier dat ik weer een paar dagen tussen hen ben. Nu nog wat informatie verzamelen om de volgende 87 km te wandelen, op naar Fisterra. Ook heeft Katty uitgekeken naar een ticket voor de terug vlucht naar Brussel, maandag 30 juli. Nu naar het vuurwerk gaan kijken als start van de feestelijkheden. tot dan voor meer info van de wandeling naar Fisterra.
mijn stoutste droom aankomen in Compostela na 100 dagen. Reeds om 4,30h deze morgen was het zover. De spanning om de laatste km te stappen was voelbaar bij iedereen. Erg nerveus was iedereen, alhoewel ik me had voorgenomen niet op te staan voor 6.0h waren we om 5.15 reeds op pad. we moesten zelfs met de zaklamp stappen. Van O Pedrouzo naar Amenal en daar een goed ontbijt genomen. Hierna was het klaar en konden we eens doorgaan. Op gelet er waren nog wat bultjes, Alto de Barreira, en dan nog een paar andere, de sfeer is wat anders, want iedereen wil er zijn. In San Marcos nemen we een laatste koffie stop en verzamelen nog wat stempels. Van hieruit is het nog 5km en moeten nog over de Monte do Gozo. Hier heeft de paus in 1989 een bezoek gebracht. Het is de berg der vreugde omdat de pelgrim van hieruit voor het eerst de torens van de kathedraal ziet.
Op een van de verkeersknooppunten zie ik een man met ezel terug komen, zowaar het is de andere Roger met ezel Leon, zoals het de gewoonte is tussen pelgrims maken we een praatje en ook fotos, voor de " Serrist". Wij moeten natuurlijk nog naar de kathedraal en bij de Porta do Camino en een paar heel
smalle straatjes komen we er bij, de achterkant. Op naar de Praza do Obradoiro en we staan ervoor. Annette had al een paar fotos genomen voor ik ze gezien had. Een paar moeilijke momenten en dan nog een fijn moment
als Kimberley,Katty en Karl te voorschijn komen, ook tante Agnes was er bij. Een heel groot moment, om na 100 dagen de
familie terug tezien. Een snel bezoek aan de kathedraal, een paar kaarsjes
aangestoken, en dan onze credential laten afstempelen. Een biertje drinken en wat gaan eten. Vervolgens naar het hotel, waar ik eens kan in een bubbelbad kan uitrusten. Morgen gaan we Compostela eens bezoeken en de pelgrimsmis bij wonen. Dus wat meer van Compostela morgen. Dineke en ik gaan ook verder naar Finisterre, een kleine 90km verder, verslag hierover zal ook wel volgen. Nu wat bij de familie gaan zitten want het is hier nog erg warm en vooral dorstig. tot morgen..
dag 99. 21-7-2012 nationale feestdag.
niemand hangt hier voor mij de 3 kleur uit. Deze morgen toch iets minder snel opgestaan. In de bar rechtover de Albergue Santiago Apostol hebben we ontbijt en krijgen het adres van Gustavo voor de volgende stop. Het is hier al feest. We lopen Arzura uit en komen uit op een fraai landschap,met kleine beekjes die we moeten oversteken in een prachtig golvende boerenstreek. Toch lopen we wat verkeerd op de historische weg, de wegwijzer was verstopt tussen het gras. Bij Salceda nemen we onze koffie, en met de beklimming van de Alto de Santa Irene (405m). is het voor vandaag gedaan met klimmen. We nemen er dan ook een biertje. Van hieruit is het nog 4.5 km. Deze morgen bij het verlaten van Arzura was er net een school gestart 80 jonge mensen, en dan kom je ook wat kleurrijke persoon tegen die steeds liedjes zingt van Virgen Maria.Virgen Cerveza? en alle andere Virgens. Hebben ook nog en Eucalyptus plantage gezien. Aangekomen in O Pedrouzo vinden we snel de Albergue, leggen ons bed en gaan dan op zoek om wat te eten. Het restaurant binnen en ja daar zat de Spaanse groep, aansluiten was de boodschap, een liedje zingen is voor de pelgrims ok, maar niet voor sommige andere klanten in het restaurant. Nu de Spaanse "siesta" mogen we niet storen, en de snurkers worden met de gsm opgenomen. Ja het weer, deze morgen was het wat fris, maar rond 10.00h kwam de zon erdoor, nu flink warm 28 gr. Ga nu een douche nemen en ook wat slapen. Hou het droog op de nationale feestdag. Morgen dag 100 en in Santiago komen, is dat niet mooi?
Zoals gewoonlijk opstaan om 6.00h, halfuurtje rugzak rommelen, voeten verzorgen. ook hebben we ontbijt kunnen nemen in deze albergue een reuze croissant. Om 7.00 h zijn we reeds op stap. Palas de Rei verlaten is eenvoudig, steeds bergaf. Bij km paal 63,5 (jaar) moet ik natuurlijk een foto
maken. Bij km paal 60 ook voor Dineke, net in het dorp Casanova. In Leboreiro dtaat de kerkdeur van de Santa Maria open, erg mooi, een zuster heeft de controle.Hierna volgen we de echte "calzado" in Furelos zelfs over het erg smal brugje van toen. Onze Spaanse vrienden vertelden ons dat we in Melide bij een special restaurant moesten stoppen, wat wil Jacob, ze staan buiten. Dus moesten we de specialiteit eten " pulpe" octopus. lekker maar de fles wijn
was er misschien teveel aan als je nog 16km moet stappen. de weg naar Arzua is dus niet te onderschatten. Erg nijdige klimmen met korte afdalingen. wij zien hier ook veel "horreos" maisopslag plaats. ook veel eucalyptus bomen. Dus een wandeling van 30,6 km, dus nog 37.5 km van Compostela. Nu snel eten en afspreken voor morgen waar we slapen. Gustavo die kent hier alle albergues dus dat komt in orde
na een nachtje snurken.volgens mijn spaanse vrienden, om 6.00 h opstaan. het dagelijks gerommel met de rugzak,en om 6.30h pic nic in de tuin van de albergue. Portomarin uit en het is bergop stappen met een mooi uitzicht op hwt dal van de Mino. De Monte Torros over en in Gonzar de eerste stop. Hier na
gaat het heel steil naar Castromaior en Hospital de la Cruz. Op naar de Sierra de Ligonde waar nieuwe dennenbomen zijn aangeplant, De dorpjes waar we langs lopen zijn erg oud, en alleen de koeien lopen hier 2keer per dag door. met alle gevolgen natuurlijk, taarten op de straat. In Portos eten we onze bocadilo op, met nog 6 km te lopen. De Spaanse vrienden. hadden voor ons in Palas de Rei een albergue besproken, eenvoudiger kan het niet. De Kilometer aanduiding staat op 65.5 km. dus een wandeldag van 24 km. Het weer was deze morgen niet goed, mist en laag wolkendek. Na de middag is het ok met 27gr. Een super nieuwe albergue, alles er op en eraan. Straks gaan we de keuken eens proberen! Morgen nog een stapje korter bij mijn doel. groetjes
Heel goed geslapen na de BBQ. Om 6.00h wakker,alles naar de woonkamer om rugzak klaar te maken en ontbijt te nemen.Alles staat klaar. 4 Spaanse vrienden maken er een plezier wandeling van. De dorpjes die we voorbijstappen zijn op sterven na dood, een boerderij die op invallen staat,maar er leven nog mensen, die niet op de foto willem staan. Sarria is net buiten de 100km grens voor de credential start, dus vele scholen, jeugd groepen, binnen land als buiten land en Spaanse famillies starten hier. Voor lange afstandsloper is dat niet ok. Sommige groepen zijn stil. andere zingen en 1 groep doet jet al biddend. in Brea aan de km 100 paal is het file. willen allemaal een foto. Na Breia gaat het bergaf. De meeste zijn achter ons. in Barbadeto zien we onze kamergenoten weer, en maken het zeer druk. vinden geen bed voor deze avond! De vorigedag had Fanny een telefoon nummer gegeven en daar hadden we geluk, nog 6 bedden vrij. De temperatuur gaat weer naar de 30 gr. Aangekomen in Portomarin staat er ons nog een traploop naar boven toe. jaren terug hebben ze een stuwdam in Minho op de rio Belesar gebouwd, maar de vallei liep vol en een kerk en 3 andere gebouwen liepen gevaar. Dus de kwrk en de andere gebouwen staan nu boven op de heuvelrug. Op verschillende stenen van de kerk kan men nog de nummers zien
van de inventarisatie voor verplaatsing
Dit stadje is mooi en leeft alleen van de peregrinos en een handje vol toeristen. Nu nog wat rusten,stukje gaan eten,en op het bovenste verdiep van het bed slapen.
vandaag rond 9,30h voor bij de paal van de laatste 100km gestapt. Geeft een pretttig gevoel. en file doen om een foto te nemen,want het is hier een drukke weg geworden, zang, kletsende groepen spanjaarden, en ja ook een groep die al biddend verder stapte. Het alleen zijn gevoel heb je hier niet. tot deze avond voor meer info
mijn droom, mijn tocht
