het wordt tijd dat ik jullie wat op de hoogte hou van het reilen en zeilen in ons gezinnetje. Nu het op het werk wat kalmer wordt (zoals Kelly al geschreven heeft is het Algemeen nood- en interventieplan van de stad Eeklo, dat ik uitgeschreven heb, goedgekeurd door de gemeenteraad en deze week geeft ook de gouverneur van Oost-Vlaanderen zijn fiat) heb ik wat meer tijd om onze blog weer bij te houden.
Een drukke werkagenda van ons beiden, twee opgroeiende kids en een huishouden zorgt ervoor dat onze vrije tijd flink ingekrimpt is en extra's zoals de blog wat achterwege bleven maar nu toch even een tekstje.
Laat ons beginnen met wat het belangrijkste is binnen ons gezin namelijk ons twee bengeltjes. Stanne ontdekt voortdurend zijn eigen mogelijkheden en geniet daar met volle teugen van. Hij wil voortdurend kruipen en zich overal aan optrekken. Eenmaal recht, gaat hij alsmaar zitten en weer recht, door de knietjes en maar roepen om te laten zien wat hij kan. In zijn park en aan de salontafel begint hij al rond te lopen en soms laat hij zich een secondje of twee los om volledig zelfstandig te staan. Ook dada met bijhorend zwaaitje van zijn handje heeft hij al onder de knie en mama en papa rollen voortdurend over de lippen. Ook poes probeert hij te zeggen maar hij blijft steken op ppppp. Het is echt een plezier om die kleine rakker te zien opgroeien en dan vooral dat glimlachje rond de mondhoeken is schitterend. Noor groeit ook enorm snel. Als we ze bezig zien zeggen we tegen elkaar dat ze echt groot wordt. Dat peuter is er volledig uit, het is een op en top kleuter met haar eigen willetje. Dat moet gezegd worden. Om het in een dialect te zeggen "als ze het van voor heeft, heeft ze het niet van achter" waar mee ik bedoel dat je haar zooo moeilijk van haar gedacht kan brengen. Net haar mama! Beiden gaan van A naar B en een omweg via C behoort niet tot de mogelijkheden. Het moet gezegd zijn dat Noor heel wat (goede) trekjes van haar mama heeft. Soms zie ik in haar de kleine versie van Kelly. Naast haar soms nukkige buien is ze vooral een hele lieve meid die je altijd zal laten voelen dat ze je graag ziet. En haar broer, wel samen gaan die nog wat beleven want ze zijn onafscheidelijk in de living. Stanne kruipt voortdurend achter Noor aan, ze spelen samen met de blokken, de winkel.... maar ze zullen nog vaak ruzie hebben want beiden laten zich niet doen (zeker Stanne niet, hij weert zich goed tegen zijn grote zus).
voila zie een kleine update. Van zodra onze pc (met alle foto's op) herstelt is, komen er nieuwe foto's op de blog!
Door omstandigheden ligt onze blog al een tweetal weken stil. Momenteel kan ik geen foto's aanpassen aangezien onze PC waarop de foto's staan in panne ligt. Deze week moet alles verholpen zijn en zal alles weer aangepast worden. Sorry voor onze trouwe lezers!
Nu is het onze mama die een beetje ziekjes is (rummy in de tummy oftewel buikgriep). We hebben de foto's een beetje bijgewerkt en verder is er niks echt te vertellen behalve misschien dat de stad Eeklo als eerste stad/gemeente in Oost-Vlaanderen, zijn algemeen nood- en interventieplan heeft laten goedkeuren door de gemeenteraad. Waarom vertel ik dit? Omdat ik honderden uren (295 precies) heb besteed aan dat plan en het een beetje als mijn plan aanzien. Jaja onze Nick heeft het 'rampenplan' van Eeklo uitgeschreven en is de man om bij noodsituaties de burgemeester bij te staan met advies. Kijk morgen maar eens in de krant of vandaag op www.eeklo.be of www.deredactie.be (Oost-Vlaanderen)...
't Is alweer een eeuwigheid geleden dat we iets laten weten! Dus 't is eens aan Kelly om daar verandering in te brengen. Vorige week was onze papa een beetje down... beetje grieperig, Droopy-oogjes. Onze Stanne had ook een paar slechte nachtjes.. hoesten gelijk een zeehondje; ik natuurlijk denken aan de valse kroep maar neen, het dutske had een onsteking op zijn STEMBANDEN!!!! Maar na wat siroopjes en druppeltjes kruipt ons kleine rakker weer lustig door de huiskamer. 'k Mag zelf al zeggen dat hij aan de salontafel toch al enkele stapjes zet in de ronde. Hij begrijpt ook al heel wat: bij 'neen' komt er zo'n klein pruillipje tevoorschijn met een jankje als gevolg. 'Bravo' kent hij als geen ander en bij 'dada' flappert dat handje op en neer.. Broer en zus kunnen het echt wel goed vinden met elkaar. Ze kruipen als het ware bijna in de tupperware-kast. Gisteren (zondag) zijn we eens gaan uitwaaien aan het zee'tje.. het fototoestel lag weer lekker thuis dus jullie moeten het stellen met het geschreven woord. Noor wou en ging de zee zien en ze moest kost wat kost een warme wafel hebben. Uiteindelijk is het een ijsje geworden en ook Stanne kon dat blijkbaar wel appreciëren want het smaakte hem wel!
Zondag hebben we Noor haar verjaardag gevierd. Ze is al vier jaar geworden! In de slideshow kan je wat foto's zien. Woensdag komt Geike spelen en dan zullen we ongetwijfeld ook wat foto's op de blog plaatsen. Bij de foto's ontbreken er nog een paar (Noor haar laarsjes van K3,...) Die komen er zeker ook nog op.
Onze schat heeft van ons en haar oma's en opa's allemaal kleine cadeau'tjes gekregen en voor de rest centjes want ze krijgt van ons allemaal samen een grote schommel met huisje, glijbaan, klimtouw,.... Dan kan ze samen met haar broer Stanne (binnen een jaar of drie) samen ravotten. Tegen april/mei moet de schommel er staan. Foto's volgen.
( Nog) geen foto's van opa's verjaardagsfeest op onze blog en dit om volgende redenen: * nonkel Ivan keek mij héél bedreigend aan * nonkel Ivan keek nogal nors op sommige foto's * ik wacht tot de foto's van de nieuwjaarsdrink bij tante Christa en nonkel Alex * en de belangrijkste reden: het fototoestel ligt nog bij oma en opa thuis!!!
Aan iedereen een Zalig Kerstfeest gewenst vanwege de Pieperkes! En nu we wat vrije tijd hebben, een update van onze blog met wat winterse foto's vanuit onze tuin.
Eindelijk ga ik wat tijd hebben om ons blogje weer up te daten en bij te houden. Vanaf morgen ben ik immers in verlof tot ...... 3 januari, joepieeeeee
Eerste aanpassing is al achter de rug, met nieuwe foto's van Noor haar klaswerkjes.
Ondertussen is maandag bijna weer voorbij dus hoog tijd om even het voorbije weekend te bespreken. Vrijdag was een vrij drukke dag met in de namiddag het grootouderfeest op de Regenboogschool. Het feest is vlekkeloos verlopen dankzij de inzet van de leden van het oudercomité, waarvoor mijn dank. S'avonds zijn we naar de vernieuwde Yeti gegaan om er de formule fondue en bowling te gaan uittesten. De formule bestaat erin dat je eerst gedurende twee uur kan fonduen (aperitief, soep, fondue zowel vis als vlees, dessertbuffet en drank à volonté) en daarna twee spelletjes kan bowlen voor de prijs van 40euro/man. De fondue was zeker geslaagd aangezien het echt aan volonté is zowel de drank als de spijzen en ook de bowling kon erdoor. De bowlingbanen zelf zijn ultramodern, bovendien was het discobowling, alleen de resultaten bleven een beetje onder de verwachtingen maar dat lag aan ons en zeker niet aan de omgeving. Zondag zijn mama en Noor dan naar de grote Sinterklaasshow geweest in het sportpaleis te Antwerpen. Hoe dat verlopen zal mama wel even uit de doeken doen de komende dagen.
Van zodra ik weer wat tijd vind, ga ik de foto's updaten en een verslagje posten over de zesdaagse, die terecht gewonnen is door Gentenaar Iljo Keisse.
Vrijdag is het grootouderfeest op de Regenboogschool. Noor en mama zijn al druk bezig om er met hun klasje een spetterende namiddag van te maken. Wat het precies wordt gaan we hier niet verklappen want wie weet lezen onze oma's en opa's ook dit blogje......
Ik zal ook van de partij zijn maar dan in naam van het oudercomité. Het oudercomité voorziet voor de grootouders immers koffie met gebak nadat ze een poosje in de klas van hun oogappel(s) hebben vertoefd. Het zal wel zwaar worden voor mij want donderdagavond is het immers onze jaarlijkse uitstap met de sletjes naar de zesdaagse van Gent. Meer hierover in een volgend berichtje.
Van het grootouderfeest zal je ongetwijfeld foto's kunnen bekijken op de blog van de rupjesklas (zie links) maar ook hier komen foto's van Noor haar oma's en opa's.
Zondag zijn we met Noor naar Plop en de Pinguïn gaan kijken in de decascoop te Gent. Voor Noor was het de eerste keer dat ze zo'n grote teklevisie zag! Mama was vol overtuigd dat Noor dat heel leuk zou vinden. Ik zag dat veel minder zitten. Noor is niet echt te vinden voor anderhalf uur stil zitten, bovendien is ze ook niet zot van donker en veel geluid. Dus ik met een bang hartje maar met twee dames die het ongelofelijk zagen zitten naar Gent. We hadden onze tickets en plaats reeds gereserveerd via het internet dus we waren vrij snel in de zaal. Net voor de film begon, waren we gesetteld met een grote zak chips en een drankje (Het is trouwens wel enorm jammer dat je in de decascoop geen fristi of fruitsap kan krijgen in een beker om mee te nemen naar zaal ) Noor moest dus noodgedwongen water drinken, waar ze absoluut geen voorstander van is maar cola of limonade drinkt ze zo al niet. Tot mijn grote verbazing was Noor één en al oor voor de film. Ze vond het zalig om plop zo in het groot te zien op die grote TV. Tijdens de pauze werd het nog beter voor onze meid. Ze ging even met mama naar het toilet en toen ze terug de trapjes op kwam, had ze een glimlach tot achter haar oren. Ze had van mama een calipo ijs gekregen en een zak snoep om samen met papa op te eten. Mama had ook voor zichzelf gezorgd met een doosje ijspralines. Thuis bij oma en opa, die voor onze kleinste spruit zorgden, kon ze maar niet zwijgen over die grote televisie en plop en de pinguïn. Ook gisterenmorgen tijdens het onthaal in mama's klas, waar elke kleuter mag vertellen wat hij/zij zoal gedaan heefthet voorbije weekend, vertelde ze ronduit over haar ervaring in de decascoop. Vanmorgen vertelde ze dat als we nog eens naar de grote televisie gaan, ze ook zo van die witte dingkes (popcorn) wil eten. Ze moet er echt wel van genoten hebben, zo nog eens haar papa en mama voor haar alleen hebben.
En Stanne? Wel dat is een echte waterrat! Zaterdag was het tijd voor ons wekelijks bezoekje aan het zwembad en dat is zijn favoriet uurtje, denk ik. Hij spat en spat zo hard, dat hij zelf helemaal nat wordt maar dat doet hem totaal niets. Noor springt ook al zelfstandig in het zwembad maar we moeten haar wel nog opvangen want onderwater gaan of water in haar gezicht vind ze niet leuk. Het is echt leuk om te zien dat ze alletwee zoveel plezier hebben in het zwembad want als er een ding is dat ik absoluut wil, dan is het wel dat ze niet bang zijn van water en later heel goed kunnen zwemmen.
) Noor moest dus noodgedwongen water drinken, waar ze absoluut geen voorstander van is maar cola of limonade drinkt ze zo al niet. 
