Neen, hier geen details over de bedscène, wel over de praktische kant van de zaak. We hadden – na héél veel praten – besloten het in november voor de eerste keer te proberen. Ik had ergens gelezen dat je ‘voor een optimaal resultaat’ vanaf twee dagen voor je eisprong tot  vier dagen erna om de andere dag seks moest hebben. Zo geschiedde, al hadden we in die laatste keer geen zin meer. Ik dacht ook bij mezelf: ‘als het na die drie keer niet gelukt is, dan zal die vierde keer het verschil niet maken’.

Nu ben ik heel blij dat ik de voorbije jaren zo goed de ups en downs van mijn lichaam heb bijgehouden. Twee jaar geleden ben ik gestopt met anticonceptie. Niet om zwanger te worden, maar omdat mijn libido en humeur teveel leden onder de hormonen. Vanaf toen hield ik een kalender bij waarop ik elke maand zorgvuldig aanduidde wanneer mijn regels begonnen en eindigden. Omdat ik heel wat last had van fysieke kwaaltjes, begon ik ook op de kalender aan te duiden wanneer ik pijnlijke borsten had, wanneer ik steken had in mijn onderbuik (links of rechts), wanneer ik mijn slijmprop verloor en wanneer ik zware hoofdpijn had. Na een jaar de kalender te hebben bijgehouden werd een duidelijk patroon zichtbaar.  Mijn cyclus werd steeds regelmatiger en ik kon tot op de dag nauwkeurig voorspellen wanneer ik mijn eisprong zou hebben en wanneer mijn regels zouden beginnen. Ik geloof dat dat de reden van ons groot succes is geweest.

Eén van die drie keren dat we seks hebben gehad tijdens die eerste maand, was het dus prijs. Zelf rekenden we er niet te hard op. We hadden ons voorgenomen om vanaf november ‘te beginnen proberen’. Wie gelooft nu dat het van de eerste keer zou lukken? Ze zeggen toch dat het gemiddeld een jaar duurt? En ik ken drie vriendinnen die het met in vitro hebben moeten doen en nog eens drie die nu ongeveer een jaar aan het proberen zijn. We ‘probeerden’ dus maar wat.

Nauwelijks één of twee dagen na mijn eisprong kreeg ik echter veel last van pijnlijke borsten. Ik haalde er mijn kalender bij. Over het algemeen begonnen mijn borsten pijn te doen zo’n vijf dagen voor de menstruatie. Soms waren het er eens vier, uitzonderlijk eens acht. Maar nu zou het – volgens mijn berekeningen – nog dertien dagen duren voor ik mijn regels zou krijgen. Ik vond het verdacht en zéér vervelend, maar stond er de eerste dagen niet bij stil. Toen de pijn na vier dagen niet beter werd, maar integendeel nog erger, begon ik te hopen. Mijn vriend was realistischer. Hij voelde natuurlijk niet wat ik voelde, maar we geloofden nog altijd niet dat het van de eerste keer prijs zou zijn. De pijn in mijn borsten werd zo erg dat ik ’s nachts niet meer op mijn buik kon slapen en dat ik geen omhelzingen meer kon verdragen. Mijn borsten leken op springen te staan.

Hoe langer dat aanhield, hoe meer ik begon te hopen dat ik misschien toch zwanger zou zijn. Ik voelde echter regelmatig steken ter hoogte van mijn linkereierstok. Die had ik tijdens een normale cyclus niet en dat vond ik toch maar onrustwekkend. Ik dacht dat het een voorteken van mijn regels was. Toen werd ik al heel nieuwsgierig. Het werden twee hele lange weken tot de uitgerekende dag van mijn menstruatie. Ik begon ook te denken dat het ontzettend vermoeiend moet zijn om die emotionele rollercoaster elke maand opnieuw weer te moeten meemaken. Het proberen, het alert zijn voor allerlei lichamelijke tekens, het aftellen, het hopen,… Het was emotioneel zwaar en wij hebben het dan nog maar één keer moeten meemaken.

Op 5 december moesten mijn regels beginnen. Ik was gewapend met pijnstillers, maar de gewoonlijke hoofdpijn kwam niet op. De schrijnende pijn in mijn onderbuik bleef ook uit. Ik ging om het uur naar het toilet, ik dacht dat ik paranoia werd. Op zich had ik ook al menstruatiecycli gehad van twee à drie dagen langer, dus ook 6 december zat ik afwachtend uit. Mijn vriend en ik hadden afgesproken om op 9 december een test te kopen, omdat ik dan toch al vier dagen over tijd zou zijn. Op 7 december hield ik het echter niet meer uit. Ik zei tegen mezelf dat ik nog liever ontgoocheld zou zijn met slecht nieuws, dan gewoon in onwetendheid te moeten blijven.  Ik sprong op de fiets naar de supermarkt, kocht de test (samen met een doos cracotjes, om niet enkel met de test naar de kassa te moeten gaan) en de rest is een gelukkige geschiedenis…

09-12-2011 om 00:00 geschreven door Mama Lienie