|
Het is alweer voorbij onze jaarlijkse sneeuwvakantie. Maar dit jaar zijn we er niet rouwig om, alhoewel... Het begon allemaal met Lars die op vrijdag opstond en moest overgeven. Dus was een doktersbezoek noodzakelijk als we wilden op reis vertrekken 's anderendaags. De Dr beweerde dat hij na 24 hr weer de oude zou zijn en we met een gerust hart konden vertrekken. Die namiddag rijdt onze overbuurvrouw achteruit tegen onze geparkeerde wagen ... rechtsvoor toch wel wat blikschade ... hun verzekering zal het weten ! Ze was er zelf niet goed van , maar voor ons eigenlijk alweer een slecht voorteken , hadden we toen moeten weten ! De zaterdagmiddag was Lars al een stuk beter en we vertrekken dus zoals gepland. Wat we dit jaar niet online hadden gechecked was wanneer de NL verlof hebben ... dus stonden we na 35 km al in de file ... ggggrrrrr... als ge niet ge _ zijt van nen Hollander hé ! De voorziene rit van 4hr werd er dus ene van 6u30 en best wat ergernis. Op grondgebied Oostenrijk verrast Lars ons met een uitdrukkelijke "trrrrrractorrrrr" met een Franse R En natuurlijk vond hij het zelf best grappig en heeft hij het toch wel een km herhaald , mega komisch ,echt waar ! Sindsdien komt er ook zoiets uit wanneer hij de trrrrrap opgaat... maar verder snappen we nog steeds niet vanwaar hij het woordje "tienna" haald wanneer hij wil zeggen : nog eens , of nog een stuk. Maar er zitten talrijke woorden klaar om er binnenkort uit te rollen denken we. Dat belooft ! We houden ons vast aan de takken van de bomen...;);) Uiteindelijk heeft Kurt 4 d kunnen skieën en ik 3 van de totaal 6 d eigenlijk gepland. Dit omdat Kurt ook nog eens van Lars zijn darmvirussen geërfd had wat resulteerde in 36 totaal strike in bed... gelukkig was het die dag potdichte mist boven in het skigebied ! Maar skieën met dichtgeknepen billen was toch de boodschap de voorlaatste dag en dat blijkt toch niet zo ontspannend te zijn Enfin, we hebben alles overleefd en iedereen is terug de oude en uiteindelijk is dat toch het belangrijkste.
02-03-2008 om 00:00
geschreven door Ann & Kurt
|