Zo, hier ben ik weer het is al even geleden dus zal ik jullie een korte update geven over de gebeurtenissen die nog hebben afgespeeld. Ik heb jullie al reeds verteld over mijn ouders. Wel de situatie die zich gisteren afspeelde ging als volgt. Neede en Manon lieten zich uitdrukkelijk horen in de klas en dat verstoorde mijn goed humeur. Ik besloot om huiswaarts te keren want mijn agressiviteit kwam te boven. Eens ik thuis kwam en ik mijn moeder stomdronken in de zetel zag liggen werd het me te veel. Het was duidelijk dat zij weer eens voor de zoveelste keer te diep in het glas had gekeken. Ik maakte haar wakker en vertelde ze over de nare gebeurtenissen die in de klas hadden plaatsgevonden. Na 2 minuten viel ze terug in een diepe slaap. Het werd me duidelijk dat mijn ouders en dan benadruk ik vooral mijn moeder geen of bijna nooit interesse in me tonen. Dat hebben ze nooit gedaan en zullen ze ook nooit doen. Vanaf kleins af aan keken mijn ouders nooit naar me om. Ze vonden het belangrijker om elke dag het café te gaan bezoeken dan om te kijken naar hun eigen kind. Ik denk dat door al die gebeurtenissen in het verleden ik de persoon ben geworden die ik nu ben. De sociale kant heb ik aan mijn vader te danken en de agressieve kant heb ik dan weer aan mijn moeder te danken. Maar goed, ik besloot om mijn thaiboks spullen te nemen en mijn agressiviteit de vrije loop te laten gaan in de club. Mijn sport is mijn passie. De club is voor mij de plaats waar ik mijn creativiteit en mijn gevoelens op een positieve manier kan uiten. Zo dit was het weer voor vandaag. Denken jullie ook dat het goed zou zijn om eens te praten met mijn ouders?
Ik heb een vaste vriendengroep waar ik graag mee rondhang. Deze vriendengroep is ontstaan toen ik nog op mijn vorige school zat. Dat ben ik nog vergeten te zeggen. Ik heb namelijk voor dat ik naar Olvi kwam 2 jaar geleden, op een andere school gezeten in Hoboken. Nu zullen jullie jullie vast afvragen waarom ik van school ben veranderd? Dat zal ik jullie even kort uitleggen. Daarvoor wil ik even terug over mijzelf praten als persoon.
Ik ben een heel sociaal iemand misschien iets te sociaal soms. Ik ben opgegroeid in een moeilijke thuissituatie met ouders die 24/7 zat thuiskwamen. Ik heb ook moeilijkheden om mijn agressieproblemen onder controle te houden. Ik denk dat jullie nu wel weten welke kant mijn verhaal zal uitgaan. Ik had op het Atheneum Hoboken vaak problemen met de leerkrachten. Net als al mijn vrienden. Wij waren de rebellen van de school. Ik heb ooit eens een wc- bril uit de toiletten getrokken. Azram een leerling uit mijn klas had dat gezien en was dat tegen de leerkracht gaan zeggen. Dat was de aanleiding van mijn schorsing. Heb dus een andere school moeten zoeken en nu zit ik 2 jaar op Olvi.
In de 2 jaar dat ik op Olvi zit heb ik me goed gedragen vind ik persoonlijk. Natuurlijk waren er ook soms spanningen. Zeker tussen mij en Neede. Neede zit in mijn klas en heeft me nooit echt gemogen. Waarom dat weet ik zelf niet. Dus we hadden wel vaak discussies. Manon het nieuwe meisje uit onze klas komt goed overeen met Neede. Ze zitten samen in de Chiro dus ze kennen elkaar al heel lang. Hopelijk zet Neede Manon niet tegen mij op.
Hallo iedereen, alles wat ik hier schrijf zijn gewoon ervaringen, dromen ,gedachten en meningen, Want niet iedereen staat open om mijn gedachten en mening te horen.
Jullie zullen wel nieuwsgierig zijn naar wat ik te vertellen heb, maar eerst zal ik mezelf voorstellen.
Ik ben Kimberly Peeters. Geboren in Antwerpen, Ik ben 17 jaar en doe mijn laatste jaar in Olvi te Boom. Ik heb 1 hobby en dat is thaiboksen. Ik ben niet zo groot ongeveer 1m66 en heb lange bruine haren. Zo hebben jullie al een beeld van wie ik zoal ben.
Ik kom goed overeen met de leerlingen van mijn klas al is er soms wel een discussie. Ik ben blij dat ik eindelijk aan mijn laatste jaar kan starten, ik kijk er zo naar uit om te gaan verder studeren. Ik weet nog niet juist wat maar ik hou wel van wat actie, daarom ga ik dus 2 keer per week thaiboksen.
Ik heb jullie ook nog niets verteld over Julie, Mijn beste vriendin. Julie zit in mijn klas maar is totaal anders dan mij. Vele rustiger en houdt het liever op gewoon thuis zitten terwijl ik liever eens uitga. Ik moet wel zeggen, Julie is er altijd wanneer ik haar nodig heb.
Dan is er nog Manon, vanaf dit schooljaar nieuw in onze klas. Manon lijkt me wel een leuk meisje, maar hopelijk blijft dit ook zo
