Enkele jaren geleden deed ik het al, onbezonnen aan een avontuur beginnen en zelfs mijn gsm vergeten. Zo was ik grotendeels van de wereld afgesloten, daar in Afrika. Als rijke blanke mens reisde ik het land rond. Al is dat natuurlijk relatief, je voelt je rijk als de mensen rond je niets hebben. Dat avontuur begon uit een vlucht voor liefde of liefdesverdriet, het is maar hoe je het bekijkt. Nu, enige jaren later doe ik het opnieuw, weglopen. Van mijn werk, van mijn stad, van mijn vrienden en van mijn liefde. Het wordt me allemaal snel beklemmend. Het voelt aan alsof ik langs alle kanten getrokken word en dan loop ik weg. Niet wetend waarheen beland ik dan in een goedkoop hotel in een land waar ik de taal niet van spreek en de lelijkheid slecht verborgen is. De GROTE reis is leugen. Het gevaar zoek ik niet op, want ik ben doodsbang en heb mijn kamerdeur gebarricadeerd. Het ijskastje draait zoals bij mij thuis: met ronkende motor en over zijn toeren. Deze avond maak ik er een televisieavond van. De posten zijn bezaaid met dramatische soaps vol jengelende kinderen, kwelende vrouwen en zingende mannen. Ik versta er niets van, maar denk dat het over de liefde gaat. Ik verveel me. In de bar schenken ze rum: rum met vanille, rum met gember, rum met appel, rum met koffie,... Hier zijn we allemaal alleen. Gebroken Frans als voertaal bindt de nationaliteiten, net als filosofie, politiek en liefde. De blonde man met zijn boek trekt m'n aandacht. In mijn leven heb ik meer seks gehad dan ik me kan herinneren. Af en toe probeer ik te denken aan de mannen die hijgend en pompend boven me hebben gehangen, soms schiet er een naam binnen en denk ik dat ik een lijstje moet opstellen. Vandaag lig ik op de linkerhelft van het bed.
Reacties op bericht (0)
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
