Hier het verslag van onze eerste stagedag:

Jolien, Liesbeth en Brenda als vroedvrouwen in Ujiji:

We zijn nog niet tegoei aangekomen of er staat Liesbeth al een eerste bevalling te wachten. We worden er direct ingegooid. Onmiddellijk merken we de verschillen met België op: hier moeten de zwangeren die komen bevallen hun eigen materiaal meebrengen (doeken, steriele handschoenen, mesje voor de navelstreng door te “knippen”). Daarna volgde er nog een bevalling voor Brenda en Jolien. We vielen van de ene verbazing in de andere want hier wordt de navelstreng afgebonden met 2 touwtjes, de vrouwen staan onmiddellijk op na de bevalling en de baby wordt met zijn 2 beentjes ondersteboven vastgehouden.
Het was een vermoeiende dag met veel indrukken, benieuwd of er morgen nog bevallingen voor ons klaarstaan!

Sanne en Marlies op de materniteit in Maweni:

Met een bang hartje vertrokken we op stage, we hadden op voorhand aangegeven om op het operatiekwartier te staan.  Toen we aankwamen, hebben we de keuze gekregen om toch nog een dagje op materniteit te staan. Dit aanbod konden we niet afslaan.
Achteraf bleek dit toch niet zo’n goed aanbod te zijn, er was namelijk NIETS te doen! Zelfs de Verpleegkundigen deden NIETS! Na gevraagd  te hebben wat we konden doen, zijn we aan het werk gezet. Ze hebben ons letterlijk de zwabber in de handen geduwd ;), dus begonnen we maar met de vloer te dweilen!
Na het poetsen hebben we toch de kans gekregen om een vaginaal onderzoek mee te volgen! Dit was het hoogtepunt van onze stagedag!
We hebben vandaag geleerd ons in stilte op de achtergrond bezig te houden door de omgeving te observeren. Dit deden de Verpleegkundigen ook, al liggend op een bankje.
We waren blij dat de stagedag voorbij is gegaan en hebben deze dag afgesloten met het compliment dat we mooi gekleed waren. Hopelijk valt onze volgende stagedag op het operatiekwartier beter mee.

Lynn en Lise op de pediatrie in Mawemi:

Op de eerste stagedag kwamen we op pediatrie terecht.  Als twee westerse psychiatrische verpleegkundigen zijn we het gewoon om empathisch met patiënten om te gaan, dit is absoluut het tegenovergestelde van wat we vandaag gezien hebben. Ruw en gemakzuchtig zijn een betere omschrijving voor de lokale omgang met de kinderen op pediatrie. Lakens zijn een onbekend fenomeen. De doeken die op de markt te koop zijn dienen echter wel  als kleding, pamper en verband. In die volgorde. Het materiaal is ook alles behalve wat het moet zijn. Idem voor het gebruik ervan.
We hebben veel dingen gezien die we schokkend vonden en deze dag heeft een grote indruk op ons gemaakt. Morgen staan we op materniteit. Misschien is het poetsen een welgekomen afwisseling.

Jasmien en Charlotte in Baptist:

Nadat we iedereen mee naar hun stageplaats  hadden begeleid was het reeds half 12 toen we op onze stageplaats arriveerde. We zagen al snel dat het ziekenhuis was gelegen in een prachtige omgeving.  Het duurde even voordat we wisten bij wie we moesten zijn maar uiteindelijk kwamen we op onze afdeling aan. Vervolgens trokken we snel onze stagepakjes aan en gingen met de dokter alle patiënten af. De eerste afdeling waren kinderen, dit vonden we niet aangenaam om te zien, want kindjes moeten gezond zijn niet ziek. De meeste kinderen hier hebben malaria. Al snel ontdekte we dat de dokter meer interesse had voor ons dan zijn patiënten. Met hand en tand probeerde we de Belgische cultuur uit te leggen. De eerste techniek van de dag was de bloeddruk meten met een middeleeuws instrument. Charlotte bracht dit tot een goed einde. De rest van het ziekenhuis was er nog een mannen en vrouwen afdeling. In het totaal liggen er 26 patiënten  het is  dan ook maar een klein ziekenhuis.  Uiteindelijk hadden we de dokters ronde  afgerond waarna hij ons bij de hand na, letterlijk. Hier is dat blijkbaar een teken van gastvrijheid en vriendelijkheid. Dus liepen net als twee verlegen schapen  om de beurt met de dokter hand in hand. We wisten totaal niet hoe we hier op moesten reageren. Voor we het wisten stond Gert al bij ons en was het tijd om terug te keren naar ons verblijf. We hebben vandaag nog geen zware technieken moeten uitvoeren. We houden ons hart al vast voor morgen.

De dag werd afgesloten met een frisse duik in het meer, om de verhalen te delen met elkaar.

Wisten jullie trouwens al dat Gert een BVA is ? (Bekende Vlaamse Afrikaan)

Bloopers:

-          Brenda heeft heel de daladala rit naast een eend gezeten.

-          Volgens Brenda is koe van een stoofvlees, maar bij ons is het stoofvlees van een koe.

-          Volgende keer moet Gert zijn zakken checken voordat hij zijn gsm een duik gunt.

17-02-2012, 09:57 geschreven door Inleefreizigers  

Deze voormiddag zijn de plannen wat gewijzigd door de regen.  Dus hebben we de blog maar in orde gemaakt en van de gelegenheid geprofiteerd om de kamers wat op te ruimen. Tegen 11 uur klaarde het op en zijn we kunnen vertrekken richting Bangwe. Dit is een opvangcentrum voor andersvaliden. Onderweg hebben we gevangenen gezien die het gras afdeden en de koeien uitlieten. Jolien kon maar niet vatten dat ze geen enkele poging ondernamen om de benen te nemen. In Bangwe zijn de slaapkamers en faciliteiten even erbarmelijk als in het weeshuis gisteren, maar hier voelden we meer warmte, gezelligheid, genegenheid. Dit maakte de confrontatie draaglijker. We hebben heel veel mooie foto’s gemaakt met de kinderen. Voorproefje volgt hieronder. Toen zijn we verder gewandeld naar een schooltje ‘Hope of the nations’, daar verkopen ze handtassen, portemonnees, kettingen, … voor een goed doel. Zoals jullie wel kunnen verwachten, hebben we ons helemaal laten gaan en 2 maandlonen uitgegeven. Maar wees gerust, het is lang niet zoveel als in België!

17-02-2012, 09:56 geschreven door Inleefreizigers  

14/02/

Om 7 uur 30 ging ons wekkertje af. Na een ontbijt met zacht en minder zacht brood zijn we aan de dag begonnen. Eerst gingen we naar de markt in Kigoma, waar er al volop doeken werden gekocht. Omdat sommigen onder ons hier een kleedje van willen laten maken, gingen we op zoek naar een kleermaakster. Charlotte, Marlies en Jolien deden hun best om in het Swahili uit te leggen hoe het kleedje eruit moest zien. In de woorden van Marlies: “I want a dress with froemels.” Toen alle maten waren genomen, de borstomtrek zelfs meerdere keren, hebben we de markt verlaten en ging we naar Café Modern. Daar hebben we een lekker sapje gedronken. Gelukkig had dit geen gevolgen voor onze darmen.
Normaal gezien volgde dan om 13 uur onze middageten, maar uiteindelijk werd het pas 14 uur. Onmiddellijk daarna hebben we een serieuze inspanning geleverd. Een wandeling van een uur, bergop, in de volle zon, richting het Mokachi weeshuis. Het decor hiervan was prachtig, maar de binnenkant van het weeshuis was alles behalve dat. Een korte schets van de verschrikkelijke omstandigheden waarin de kinderen daar leven: geen keuken behalve een houtvuur in een zwart kort, een refter zonder stoelen, geen sanitair, niet genoeg bedden waardoor er veel kinderen per twee op een matras moesten liggen die soms meer gat dan matras waren, geen privacy of comfort. We zagen dat er kinderen in de klaslokalen aan het studeren waren, waaronder ook een albino. Nadat we hem een hand hadden gegeven merkten we dat zijn huid vreemd aanvoelde, een beetje te vergelijken met huid die verbrand is. Op het einde van het bezoek was er een rondetafelgesprek met de begeleiders van daar. We mochten onze kritische bedenkingen en gedachten delen met hen. Maar toen kwam de aap uit de mouw. Ze vroegen ons wat we gingen doen om hen te helpen, dus eigenlijk om geld, maar we waren allemaal achterdochtig over hoe de zaken er lopen. Met een dubbel gevoel hebben we afscheid genomen. Op de terugweg werden we omgeven door de prachtige natuur die Tanzania te bieden heeft. Een pad tussen de palmbomen leidde ons naar een Afrikaans discodorp: Kibirizi. We hoorden de Afrikaans muziek al van ver, wat ons allemaal in een goede stemming bracht. 
Daarna gingen we langs bij onze landgenoot Katrien die hier in een housing compound woont. Met haar praatten we over de situatie in Tanzania en Afrika in het algemeen. Vanaf daar was het niet meer zover terug naar Aqua Lodge. We hebben snel onze bikini aangedaan en zijn het meer ingerend voor een verfrissende duik en onze eerste wasbeurt bij een prachtige zonsondergang en tussen enkele leden de lokale bevolking.
Onze kamers beginnen ondertussen stilaan af te takelen: het licht valt te pas en te onpas uit, er zijn veel huisdieren zoals kakkerlakken, bij de ene loopt de wc over, bij de andere valt de wc in elkaar.

Whitney Houston is gestorven.
Liesbeth: “Wil je weten hoe die is gestorven?”
Brenda: “Wie is Hoedie?”
Een half uur later viel de frank.

Gert houdt wel van gezouten eten, maar hier overdrijft er toch een beetje mee. Hij kapte heel het zoutvat leeg op zijn bord.

Wassen of plassen in het meer is toch wel een groot verschil behalve voor Gert.

Jolien vertelde dat ze op buitenlandse stage gaat in Senegal, waarop de volgende conversatie volgde:
Gert: “Parlez Français?”
Jolien: “Oktober.”

17-02-2012, 09:56 geschreven door Inleefreizigers  

13/02/2012

De eerste nacht op Afrikaanse bodem hebben we overleefd. We werden normaal opgehaald door de DALA DALA om 7u30, maar naar Afrikaanse normen is dit 8u30 geworden. Twee bussen volgepropt, de ene met mensen, de andere met valiezen, vertrokken voor een lange rit naar Tanzania. De reis was vermoeiend maar onderweg konden we wel genieten van prachtige landschappen. Om 16 uur zijn we dan eindelijk aangekomen op onze bestemming, Aqua lodge. De kamers zijn zeer  luxueus naar Afrikaanse standaard. Voor de rest van de dag hebben we niet meer veel uitgespookt, we hebben een rondje door de stad gedaan. Iedereen keek naar ons we voelden ons er toch wel wat ongemakkelijk bij.  Uiteindelijk zijn we nog wat lekkers gaan eten bij de buren, en vroeg ons bedje in gekropen.

Bloopers

De thee word hier verrijkt met Afrikaanse vliegen.

Net zoals in belgie kakken de vogels hier ook op mensen, Liesbeth heeft het aan de lijve ondervonden.

Heidi heeft een talent om oncomfortabele stoelen uit te zoeken.

17-02-2012, 09:55 geschreven door Inleefreizigers  

12/2/2012

Dag thuisblijvers,
Hier ons eerste verslag. Zaterdag zijn we met een klein hartje op het vliegtuig gestapt voor een lange, lange, lange,… vliegreis. We maakte onze eerste tussenstop in Parijs. Daar spotte Jasmien als eerste de Eifeltoren al vanuit de lucht. Nadien reisde we verder naar Ethiopië waar we 4 uren in de transzitzone moesten wachten. Hier was echt niets te beleven! Onze volgende vlucht bood zich aan om 10u30 plaatselijke tijd. Met een hele hobbelige landing maakte we een tussenstop in Kenia. Tenslotte reisde we door naar Bujumbura. Ook al keken we allemaal heel hard uit naar de zon, toch overviel de warmte ons. De DalaDala stond ons al op te wachten. De eerste rit viel beter mee dan verwacht. Bij de aankomst aan het ‘hotel’ werden we verwelkomt door de eerste regenbui. De eerste cola’s en fanta’s werden verorberd. Na een redelijk fatsoenlijke maaltijd, zijn we per 2 in onze twijfelaar gekropen.

Bloopers van de dag

-          het is niet omdat je buurman in het vliegtuig zwart is en naar Afrika gaat, dat hij geen Nederlands kan. Hadden we dit maar geweten voor we hem beschuldigde van bommenmaker en maffiapraktijken. (Lynn en de rest)

-          Afrikaanse toilethygiëne: vrouw zit gehurkt VOOR het toilet te plassen en veegt vervolgens haar intieme delen af met een spons. Deze legt ze erna terug op de lavabo (Jasmien + Lynn)

-          Heidi vindt de blooper van de dag, dat Gert haar dom vind.

-          Gert gaat verschillende keren per jaar met het vliegtuig naar Tanzania om zijn kitscherige uitzet voor de caravan bij te vullen.

17-02-2012, 09:54 geschreven door Inleefreizigers  

10-02-2012, 10:42 geschreven door Inleefreizigers  

Mambo,

Vandaag hebben we, spijtig genoeg, onze valies moeten maken voor onze terugkeer naar het koude België. Voor velen is die valies nu lichter dan daarvoor, omdat we een hele stapel kleren en spullen hier laten. Deze zijn we dan ook persoonlijk gaan afgeven in Maendeleo en Bangwe. De rest van de dag hadden we nog wat tijd om ons geld op te kopen en een laatste duik te nemen in het meer. De souvenirwinkel is zelfs tot hier gekomen.  Morgenvroeg vertrekken we naar Burundi waar we het neuro-psychiatrisch centrum van Kamenge gaan bezoeken. Zondag nemen we het vliegtuig richting België, zodat we maandagochtend het thuisfront weer terug zien!

P.S: Kwaheri wil zeggen tot ziens

Rekening van de dag:
- Sofie heeft het nog altijd moeilijk om het koude meer te trotseren
- Iedereen heeft leren afpingelen
- Aqua Lodge heeft voor de eerste keer sneeuw gezien J
- Vandaag hebben we EINDELIJK voor de laatste keer rijst en bonen gegeten.

13-01-2012, 16:09 geschreven door Inleefreizigers  

Mambo,

Na een nacht vol met hevige regen en wind begonnen we de dag met een bezoek aan het Newman College (secundaire school). De rondleiding gaf ons de indruk dat dit een klein dorpje op zich was. Zij zorgen voor hun eigen voedsel door middel van veeteelt en landbouw. Op lange termijn willen zijn een winkeltje bij hun vestigen omdat het dichtstbijzijnde winkeltje veel te ver is.

Er zijn een zekere 300 leerlingen op deze school waarvan de meeste op internaat zitten. Alle leerlingen waren zicht nu aan het voorbereiden voor het nationaal examen.

In de namiddag zijn we Bangwe gaan bezoeken. Dit is een instelling voor mentaal gehandicapte jongeren. We werden er heel enthousiast ontvangen en hebben er een uitleg gehad van de broeder over de faciliteiten. Het was aangenaam hier even te vertoeven. De foto’s spreken voor zich

Tot morgen.

Rekening op het einde van de dag:
        - niet iedereen was volledig hersteld van onze uitstap gisteren.
        - volgens Hendrikje bestaat er sappige regen. ;-)
        - de rijst begint ons nu de oren uit te komen.

12-01-2012, 16:50 geschreven door Inleefreizigers  

Jambo,

Vandaag begon onze dag met een 2 uur durende bootrit, met als einddoel het apenpark Gombe. Te midden van het meer hebben we onze boterhammen (met choco!!) gesmeerd en opgegeten. Eens aangekomen op het eiland trakteerden Annelies en Deborah met frangipannekes voor hun 21^ste verjaardag. We kregen nog wat uitleg en instructies voor onderweg en daarna kon het avontuur beginnen.  Op naar de helse beklimming! Na 2 uur zwoegen en zweten, kwamen we uit bij ons doel: een aantal chimpansees die rustig zaten toe te kijken. We konden zelf tot op 2 meter afstand komen, missie volbracht! De afdaling kon beginnen en weer met het bootje richting Kigoma. Eens aangekomen, konden we ons snel even opfrissen (wat nodig was) om nadien eens lekker te gaan eten in hotel Tanganyika Lake voor de jarigen.

Rekening aan het einde van de dag:

-          Kathleen weet nu hoe kippen lopen.

-          Hendrikje kan een dotje in haar haar maken.

-          Annelies en Deborah hadden de vermoeiendste verjaardag ooit, maar hadden wel een heel leuke verassing van het thuisfront.

11-01-2012, 20:28 geschreven door Inleefreizigers  

Vandaag was het tijd voor een snuifje cultuur. Eerst een lekker fris flesje water voor elk van ons kopen en dan gezellige drukte op de dalla dalla richting Ujiji. Joseph, één van de jongeren van Maendeleo, vergezelde ons op deze uitstap. In Ujiji gingen we het museum en de site bezoeken, waar de journalist Stanley dokter Livingstone onder de mangoboom ontmoette en de historische woorden “doctor Livingstone I presume” sprak. Het museum zelf bestond uit een paar foto’s, schilderijen, twee beelden en het monument op de plaats waar de twee heren elkaar voor het eerst de hand schudden. De souvenirshop was bijna even groot als het museum zelf, maar het was wel eens fijn om op deze historische plek te staan. Dan hebben we later weer iets om aan onze kinderen en kleinkinderen te vertellen.

Na het museumbezoek keerden we te voet terug naar Aqua Lodge. Dit is een fikse wandeling, welke een stuk over het strand en een stuk door de kleine dorpjes loopt. Op het strand konden we nog lekker met de voetjes in het water wandelen, wat voor de nodige verkoeling zorgde. Nadien was het puffen en zweten geblazen. Gelukkig vind je hier overal wel een stalletje waar je een frisse Cola of Fanta voor een prikje kan kopen. Wat deed dat deugd. We hebben onderweg een schattig klein kindje ontmoet dat wonder boven wonder eens ging schrik van Muzungu’s had.

‘s Middags nog even de, intussen toch al wat minder geliefde, rijst met bonen verorberen en dan was iedereen vrij. De boog kan immers niet altijd gespannen staan.
Sommigen onder ons gingen naar de stad om inkopen voor ons lunchpakket van morgen te doen, wat souvenirs bij Big Moma te kopen en zowaar een ijsje te eten. Anderen namen een frisse duik in het meer. In de late namiddag kregen we nog bezoek van een dame die souvenirs verkoopt en konden enkelen onder ons hun shophartje nog eens ophalen. En ware homeparty Tanzaniaanse stijl. We zijn goede klanten vermoeden we, want vrijdag komt de dame in kwestie nog eens terug…

Morgen nemen we al vroeg de boot naar Gombe, hopelijk is het weer aangenaam (niet te warm, niet te nat) en zien we veel apen. Maar daar morgen meer over!

10-01-2012, 18:45 geschreven door Inleefreizigers  

Zondagochtend hebben we eindelijk eens kunnen uitslapen (tot 9u). De broeders wachtten ons op met omelet als ontbijt. Dit konden we wel gebruiken voor de 3 uur durende dala-dala-rit. Maar na tien minuten liet het busje het al afweten: de ambriage was stuk. Er werd gelukkig snel voor vervanging gezorgd, wat niet naar Afrikaanse gewoonte is. Zo konden we onze woelige rit richting Marumba verder zetten. Hier bezochten we een afgelegen psychiatrisch ziekenhuis en maakten we een wandeling naar de ananasvelden. We zetten onze reis verder richting de broeders, waar we onze vers geplukte ananas opaten als aperitief. Daarna volgde een uitgebreid buffet met MAYONAISE !! Toen gingen we heuvel op, heuvel af naar ons motel in Kabanga.

De volgende ochtend bezochten we de verpleegsterschool en het ziekenhuis van Kabanga. Aangezien dit een privé ziekenhuis is, zijn de omstandigheden hier duidelijk beter als onze stageplaatsen. Materiaal kunnen ze overal gebruiken, dus ook hier lieten we weer een pakket achter.  ’s Middags aten we bij Hesron (een student van de school) en zijn verloofde. Hier kregen we super lekkere cake!

Vooraleer we vertrokken waren richting Kigoma, hadden we een technisch probleem: de schuifdeur van de dala-dala hing op half zeven. Toen dit opgelost was begon de stoffige rit zonder knalpot.  Deze keer zaten we echter niet alleen in het busje, langs Hannelore zat Jozef (zie foto) en op het middenpad zat een oudere dame die last had van wagenziekte wat niet onbegrijpelijk is door de ondergrond en de rijstijl die de chauffeur hanteerde. Op enkele kilometers van Aqua Lodge begon de bus toch wel heel warm te worden en zagen we plots rook vanonder de bus komen. Niet veel later vielen we stil, maar na een duwtje van onze sterke mannen waren we terug vertrokken. Eens aangekomen had iedereen plots een bizar kleurtje gekregen, een duik in het meer deed echt wel goed.

Rekening van de dag:
- Ananassen groeien niet aan bomen maar aan ….. struiken!
- Hannelore had touche tijdens een wilde dala-dala-rit
- Zwarte mensen kunnen ook ziek worden in de dala-dala
- Annelies heeft de bus verder afgebroken
- Stoflongen voor alle inzittenden van de dala-dala

09-01-2012, 19:47 geschreven door Inleefreizigers  

Vandaag zijn we allen gestart aan onze laatste stagedag. Hieronder vind je onze ervaringen:

Vandaag was onze 3^de en laatste dag. In deze dagen hebben we veel bijgeleerd over hoe ze verschillende technieken in een klein lokaal ziekenhuis toepassen. We hebben gemerkt dat zorgvuldigheid en steriliteit, net zoals in België erg afhangt van de verpleegkundige. Het was voor ons een heel leerrijke ervaring die we niet zullen vergeten.

Heleen en Sofie

Gepakt en gezakt vertrokken we naar onze laatste stagedag. Dankzij de inzameling van de babykleertjes hebben we de vroedvrouwen en kersverse moeders gelukkig kunnen maken. Met hun vele gejuich bedankten ze ons. Wel hebben we de kans gekregen om samen enkele onderzoeken te doen. Jammer genoeg werden onze gebeden niet aanhoort want vandaag bevielen er ook geen vrouwen. Gelukkig konden we onze frustratie wegzwemmen in het meer.

Annelies, Valerie, Yentl

Omdat we graag eens een bevalling wouden zien, hebben we de hele dag op materniteit doorgebracht. Hier heeft gedurende onze shift een vrouw gelegen die enkele uren later bevallen is van een prachtige zoon. Voor de bevalling hadden de vroedvrouwen geen aandacht voor haar, ze hadden het te druk met poetsen en slapen. Uiteindelijk viel er voor ons niet veel te beleven, dus hebben we ons ontfermd over Oscar (naam die we zelf gegeven hebben). Dit was een baby van enkele uren oud, geboren via keizersnede. Hij was nog op zijn moeder aan het wachten tot zij terug kwam van de operatiekamer.

Lene, Deborah, Kathleen en Hannelore

Iedere groep had wat verpleegmaterialen afgegeven op de afdeling. Ze waren hier heel blij mee. Toch even hartelijk dank aan Suleyha (verpleegkundige ZOL Genk). Zij maakte het mogelijk om een glimlacht te toveren op vele gezichten.

Deze avond stond er voor ons nog ‘bungalow time’ op het programma. Dit was een activiteit met de jongeren van Maendeleo. Er werd gedanst en luid gezongen. Iedereen deed mee, groot en klein. Het was een leuke ervaring, zeker voor herhaling vatbaar !

09-01-2012, 18:39 geschreven door Inleefreizigers  

Deborah en Lene

Vandaag hadden we samen de ochtenddienst. Deze was heel anders dan we gewoon zijn. In België zouden ze beginnen met de hygiënische zorgen, dit deden ze hier niet. Wel deelden ze de medicatie uit en gingen ze toeren met de dokter. Dit deden ze zeer uitgebreid ( 2,5 uur !). Het was vandaag een soort van sleur voor ons en we hopen dat het morgen toch wat beter zal gaan!

Sofie en Heleen

Naar traditie hebben we onze stagedag gestart met het poetsen van de verloskamer. We  hebben onze eerste Afrikaanse midhusband ontmoet ( mannelijke vroedvrouw). Al vroeg op de ochtend kwam er een zwangere vrouw zich aanmelden. We deden samen de onderzoeken en we luisterden voor de eerste keer met de hoorn van Pinard naar de foetale harttonen. Op het einde van onze stagedag was ze nog steeds niet bevallen. We kruisen onze vingers voor morgen.

Annelies, Yentl en Valerie

Wij hebben onze dag gestart op dezelfde afdeling als gisteren. Daar hebben we heel de afdeling gepoetst. Nadien hebben we gevraagd of het mogelijk was om een bevalling te volgen. We werden onmiddellijk naar de materniteit gebracht. Daar hebben we bloed mogen trekken, wondzorg gedaan en intraveneuze medicatie aangehangen. Daarna hebben we voor de eerste keer een bevalling mogen volgen! We zijn heel blij dat we deze kans gekregen hebben.

Hannelore en Kathleen

06-01-2012, 17:12 geschreven door Inleefreizigers  

Jambo,

We zijn begonnen met stage vandaag. Om privacy-redenen hebben we nog geen foto’s getrokken van de patiënten, we zijn van plan om de laatste dag eventueel wat foto’s te trekken. Dus nog even geduld hiermee ;-).

Hieronder vind je ieders verhaal:

Vandaag werden we als vroedvrouwen in het dispensarium van Ujiji te werk gesteld. Na een korte maar bondige rondleiding, starten we meteen met het schoonmaken van de materniteit. Deze bestaat uit één grote zaal met 14 bedden. De pas bevallen moeders verblijven hier gemiddeld 4uur voor ze naar huis vertrekken. In België is dit minimum 3 dagen maar dit is hier niet haalbaar wegens plaatsgebrek. Jammer genoeg waren we net te laat voor onze eerste Afrikaanse bevalling mee te maken hopelijk hebben we morgen meer geluk.

Annelies, Yentl en Valerie

Wij stonden in ziekenhuisje Baptiste. Met knikkende knieën gingen we naar daar, al bij al viel het heel goed mee. Na een goede rondleiding kregen we meteen een vrij duidelijk beeld hoe dit ziekenhuis werkt. Vlak nadat we waren omgekleed, werden we al voor de leeuwen geworpen, we moesten een blaassonde steken en medicatie geven. Dit was even angstwekkend, maar morgen gaat het ons al een stuk beter afgaan. We kijken al uit naar de volgende dagen.

Heleen en Sofie

Wij stonden op heelkunde – gynaecologie in het ‘groot’ ziekenhuis Maweni. Vandaag hebben we niet veel mogen doen. Het is ons opgevallen dat de verpleegkundigen geen respect hebben voor de privacy van de patiënten. Bijvoorbeeld bij een vaginaal onderzoek in een zaal vol patiënten zette ze een klein scherm aan het voeteinde van het bed, in plaats van erlangs, waardoor alle medepatiënten konden meekijken. We zullen nog serieus moeten wennen aan het Afrikaanse trage tempo.

Hannelore en Kathleen

Wij werden onverwacht op de afdeling neonatologie geplaatst. Hier liggen de moeders en hun pasgeborenen van 1 maand oud. Al van in het begin kregen we heel wat uitleg van de dokter en verpleegster. We voelden ons erg welkom. De confrontatie met de erg zieke baby’s was wel aangrijpend.

Deborah en Lene

05-01-2012, 16:04 geschreven door Inleefreizigers  

Vandaag zijn we gestart met een wandeling van een uur in de blakende zon. Onze bestemming was het weeshuis Mwochachi. Daar kregen we een rondleiding. Ze hadden vijf klaslokalen voor 200 leerlingen. We werden al snel aangegrepen tijdens de rondleiding toen we de slaapzalen met de kapotte, stinkende matrassen en de vieze, onhygiënische toiletten zagen. Na ons bezoek aan dit weeshuis vertrokken we weer voor een wandeling door de brousse om zo terug naar Aqua Lodge te keren. Onderweg kwamen we voorbij een Tibirizi (een primitieve polyvalente ruimte) en zagen we een groepje jongens dansen op liedjes van Michael Jackson. We gingen even binnen en ze voerden een hele performance op voor ons. We hebben het gefilmd dus binnenkort is het ook te zien via onze blog.

Nadat we ons middagmaal verorberd hadden (weer rijst met bonen) vertrokken we met de dalla-dalla naar het National Dispensarium. Voor we konden vertrekken, onderhandelde Gert zwaar over de prijs van de rit, waardoor we drie keer het busje in en uit moesten. Toen we uiteindelijk in het busje zaten was er nog plaats vrij, maar de plaatselijk bevolking durfde niet bij ons te komen zitten.

Eenmaal bij het National Dispensarium werden we rondgeleid door Dr. Francis. We waren vooral aangenaam verrast door de gratis anticonceptie die via het centrum wordt verstrek. Ook was er een soort van Kind & Gezin-dienst in dit centrum.
Na ons bezoek zijn we via de grote markt terug naar het busstation gewandeld. Het was duidelijk dat men niet vaak zo’n grote groep  Mzungu’s (blanken) zien want ze waren ons aan het tellen. Toen we bij het busstation waren kwam er juist een dalla-dalla voorbij met al een aantal inzittende. Wij sprongen er met ons allen in waardoor we er met 26 personen (en twee kleine kindjes) in zaten. In België mogen er maar 9 mensen in een soortgelijk busje zitten dus dit was heel erg krap.

Toen we na een vermoeide middag terug in het Aqua Lodge kwamen gingen we een frisse duik nemen in het meer. De zwarte kindjes waren erg geïnteresseerd in onze shampoo.

Rekening van de dag:

-          Enkele muggensteken erbij

-          Gert wilt altijd gelijk hebben

-          Soms moet je onderweg je schoenen uitdoen om door een grote plas te stappen

-          We hebben een varaan en een slang gezien, gelukkig waren ze beiden dood J

-          Lokale vrouwen krijgen zelfs een barbecue op hun hoofd gedragen

05-01-2012, 13:26 geschreven door Inleefreizigers  

Jambo,

Normaal gingen we vandaag enkele ziekenhuizen bezoeken, maar naar afrikaanse gewoonte moesten we onze planning aanpassen.

Na onze eerste goede nachtrust in Aqua lodge, werden we gewekt door de lokale dierengeluiden. Al vroeg op de ochtend omstreeks 8u30 vertrokken we richting het centrum van Kigoma. Eerste stop nationale bank, aanschuiven was de boodschap en voorkruipen is hier normaal. Volgende halte gsm kaart kopen! Ook hier weer was het lang wachten maar uiteindelijk was iedereen blij met haar eigen Tanzaniaanse nummer. Nadien maakten we een spurtje door de markt met als doel de uitgang vinden. Bij de uitgang aangekomen lachte een oude vrouw ons uit omdat we zonnecrème aan het smeren waren. Terug aangekomen in Aqua lodge stond er voor de eerste keer rijst met bonen voor ons klaar. Na een schietgebedje van Yentl konden we beginnen aan ons middagmaal en het viel bij iedereen in de smaak! (voorlopig nog!).  Namiddag vertrokken we met een valies en twee zakken vol met voetbalkleren en –ballen naar Maendeleo om daar samen met de kinderen en gasten te voetballen. De jongens waren zeer trots op hun nieuwe voetbaloutfits en wij waren onder de indruk van hun voetbaltalenten. De kleintjes stonden liever op de foto. Op weg terug naar onze verblijfsplaats hebben we onze eerste bevalling gezien. Een koe stond op het punt om een kalfje te krijgen, enkele minuten later konden we het kleintje aanschouwen. Onze dag werd afgesloten met een frisse duik in het Tanganyka meer waarin we ook onze haren hebben gewassen. Al snel waren we niet meer alleen en werden we vergezeld door en tiental kleine blote zwartjes. ’s Avonds stond er een uitgebreide maaltijd voor ons klaar en hebben we samen met de broeders gegeten.

Rekening op het einde van de dag:

-          In Maendeleo zijn de werken van de keuken, gesponsord door de inleefreizigers van vorig jaar bijna af.

-          Afrikaanse jongentjes hebben geen zwembroek nodig om te zwemmen en bij gevolg weet kathleen alles over de bijtjes en de bijtjes.

-          We hebben de jongen met 6 vingers ontmoet

-          In restaurant Modern waren de sapjes lekker.

-          In Kigoma hebben ze een reusachtig voetbalveld zonder gras.

03-01-2012, 00:00 geschreven door Inleefreizigers  

Jambo,

Eerst en vooral een gelukkig nieuwjaar aan al onze bloglezers!!!!

Dit jaar hebben we nieuwjaar in het vliegtuig gevierd, inclusief slingers en champagne. Toen deze op was zijn we aan de wisky begonnen. De stewardessen konden dit appreciëren en namen foto’s en hielpen ons met het versieren van het vliegtuig.

We verbleven één nacht in Burundi in het “hotel ceprodilic”.

Enkele studenten vonden een verrassing in hun kamer. Het ontbijt, sandwich met banaan, klonk veel belovend maar het viel wat tegen. Het ging immers om warme bakbanaan met tomaten en pepers.

Tijdens  een bumpy ride waanden we ons in de speedy bob van Bobbyjaanland. Aan de grens hadden we geen problemen met Caroline haar vergeten vaccinatiepasje, omdat de douaniers in de ban waren van Heleen haar prachtige blonde lokken.

Na twee dagen reizen zijn we eindelijk aangekomen in Kigoma. Normaal verbleven we in Mandaleo, maar wegens de broeders van Ivoorkust en de bouw van de keuken, hebben we een upgrade gekregen en zijn we verhuisd naar Aqua Lodge.

We hebben kennis gemaakt met de Afrikaanse etiquette: toen we kuku met chips (kip met frietjes) gingen eten, kwamen ze voor het eten aan tafel langs met een waskom en een kruik lauw water om onze handen te wassen, hierna moesten we eten met onze handen waarna we onze vettige pollekes opnieuw in de kom moesten dompelen.

Rekening aan het einde van de dag:

-          Een reeks verbrande kreeftjes

-          Drie studenten die potentiele huwelijkskandidaten zijn

-          Vers geplukte kippen afgeknabbeld

-          Telefoonnummer gefixt van één douanier

-          Handhygiëne bestaat hier ook

PS1: Bompa Maaseik: wat bedoel je met je pensioen?

PS2: Papa Yentl: schrijf a.u.b. iets op de blog. ;)

01-01-2012, 00:00 geschreven door Inleefreizigers  

De koffers zijn gepakt, gewogen, herpakt, nog eens gewogen en goed bevonden.
Het afscheid van het lief, de vrienden en de familie is  (bijna) genomen en we zijn klaar om naar Brussel te vertrekken.
Over ongeveer 5 uur stijgt ons vliegtuig op in Zaventem en zijn we vertrokken! Kigoma, Tanzania: here we come!

We zullen volgende reisroute volgen:
Brussel (vertrek 31/12/11 om 19u10) - Adis Ababa, Ethiopië (aankomst 1/1/12 om 6u30)
Adis Ababa (vertrek 1/1/12 om 10u40) – Bujumbura, Burundi (aankomst 1/1/12 om 14u10)
Overnachting in Bujumbura
Op maandag 2/1/12 gaan we met de wagen van Bujumbura naar Kigoma, Tanzania, onze eindbestemming.

Zodra we in Kigoma geïnstalleerd zijn en internettoegang hebben (wat niet altijd zeker is in Afrika ), brengen we verslag uit van onze heenreis.

We wensen al onze bloglezers alvast een prachtig jaareinde en een spetterend begin van 2012! We zullen "high in the sky" klinken op jullie gezondheid!

31-12-2011, 00:00 geschreven door Inleefreizigers  

Bijlagen:
Travel Program (subject to change).xls (43 KB)   

29-12-2011, 16:45 geschreven door Inleefreizigers