Een muis is een aanwijsapparaatje (hardware) dat aan een computer wordt gekoppeld om de positie van een cursor op het beeldscherm met een handbeweging te besturen. Daarnaast is er minimaal één drukknop aanwezig. Vanwege de gelijkenis van het apparaatje met het gelijknamige dier kreeg het de naam mouse, wat in veel talen vertaald werd.

De muis werd in 1963-1964 ontwikkeld door Douglas Engelbart en William English aan het Stanford Research Institute (SRI). Het Amerikaanse patent voor de muis of, zoals het apparaatje in de officiële papieren genoemd wordt, de "X-Y Position Indicator for a Display System" ("X-Y Positie-indicator voor een Beeldschermsysteem"), staat sinds 17 november 1970 onder het nummer 3.541.541 op naam van uitvinder Douglas C. Engelbart. "Maar het was Bill English", aldus Engelbart, "die het eerste werkende prototype eigenhandig in elkaar schroefde, want English was één van die zeldzame mensen met handen die alles kunnen maken wat de ogen eenmaal hebben gezien."

Op die "oermuis" van Engelbart en English was slechts één knop aangebracht. "Maar", zo verklaart Engelbart, "wij gingen er al vrij snel toe over om drie knoppen op onze muizen te monteren. Wij gebruikten daarvoor eenvoudige drukschakelaars zoals die destijds in de handel verkrijgbaar waren. Van miniaturisering had toen nog niemand gehoord, zodat die dingen in vergelijking met de tegenwoordige schakelaars nogal lomp waren. Drie stuks was dus louter en alleen vanwege deze fysieke beperking het absolute maximum. Waren de schakelaartjes kleiner geweest, dan had ik beslist nog veel meer knoppen op de muis willen hebben. Want méér knoppen betekent vanzelf méér mogelijkheden."

Deze opvatting van de uitvinder staat in schril contrast met het uiterlijk van de eerste muis die standaard met een computer werd meegeleverd: de muis die Xerox met zijn Star-computer op de markt bracht, had slechts één knop. En hetzelfde gold lange tijd voor de muizen die onderdeel vormden van Apple-computers. Pas met de verschijning van de IBM-PC en daarmee compatibele personal computers zouden muizen weer meer knoppen krijgen. Dankzij de muis als aanwijs- en invoerapparaat zou de latere ontwikkeling van grafische gebruikersinterfaces, zoals die van de besturingssystemen Mac OS en Windows een hoge vlucht nemen.

Een muis werd aanvankelijk met de computer verbonden via de seriële poort. Later werd een PS/2-interface gebruikt. Tegenwoordig hebben de muizen meestal een USB-stekker of ze werken draadloos. De verbinding gebeurt met een snoer of via een draadloos netwerk (radio, bluetooth of infrarood).

Een speciaal voor muisgebruik gefabriceerde kleine mat of plaat wordt muismat genoemd. Deze bestaat vaak uit een laagje hard plastic met

daaronder een dikker stuk schuimrubber.

Douglas Carl Engelbart (Portland (Oregon), 30 januari 1925) is een Amerikaans elektrotechnicus en de uitvinder van de computermuis (1963).

Engelbart werd geboren als zoon van Carl Louis Engelbart and Gladys Charlotte Amelia Munson Engelbart. Hij groeide op in Oregon, om na de Franklin High School te Portland in 1942 elektrotechniek te studeren aan de Oregon State University. Kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog werd hij echter als dienstplichtig soldaat opgeroepen en diende hij twee jaar bij de Amerikaanse marine als radartechnicus op de Filipijnen. Hierna vervolgde hij zijn studie aan de Oregon State University, waar in 1948 zijn Bachelor (BA) haalde in de elektrotechniek.

In 1952 haalde hij een BA aan de University of California, Berkeley, en in 1955 haalde hij een Ph.D. aan dezelfde universiteit. Nadat hij tevergeefs had geprobeerd zijn kennis op het gebied van opslagsystemen te gelde te maken in een eigen bedrijfje, werkte hij aan het Stanford Research Institute, waar hij het Augmentation Research Center stichtte. Op 17 november 1970 verkreeg hij het Amerikaanse patent met het nummer 3.541.541[1] voor een houten doosje met twee metalen wieltjes, dat werd omschreven als een "X-Y positie-indicator voor een beeldscherm systeem" ("X-Y Position Indicator for a Display System"). Het apparaatje werd op zijn laboratorium – omdat het snoer als een staart uit de achterkant kwam – mouse (muis) genoemd. De cursor op het scherm werd bug (kever) genoemd, maar die naam is niet blijven hangen.

Engelbart was niet alleen de uitvinder van de muis, maar was ook de stuwende kracht achter hypertext; netwerksoftware; teleconferencing; en de grafische gebruikersinterface met vensters - zoals die voor het eerst commercieel werd toegepast door Xerox, en later door Apple Computer en Microsoft. Veel van deze technieken werden in de jaren zestig toegepast in het voor die tijd revolutionaire NLS (oNLine System). Op 8 december 1968 werd het systeem voor het eerst gedemonstreerd in wat wel "de moeder van alle demo's" wordt genoemd. Ook was Engelbart betrokken bij de ontwikkeling van Arpanet, de voorloper van het internet dat in 1969 in gebruik werd genomen.

Zelf verdiende Engelbart niets aan zijn uitvindingen. Voor hem waren het allemaal maar voetnoten bij een veel groter project: de mensheid helpen bij het oplossen van steeds complexere problemen. Hij bouwde daarbij voort op het artikel As we may think van Vannevar Bush (1945) en legde zijn bevindingen neer in het rapport Augmenting Human Intellect (1962).

Vanaf 1976 raakte Engelbarts carrière in het slop. Voor het Augmentation Research Center waren steeds minder fondsen beschikbaar, en veel van zijn medewerkers vertrokken naar het laboratorium van Xerox PARC. In 1978 werd hij in dienst genomen door Tymshare, waar hij echter na korte tijd op een zijspoor werd gerangeerd.

Engelbart leidt tegenwoordig een wat teruggetrokken leven, maar is nog steeds actief. Zijn Augmentation Research Center, en de samen met zijn dochter gestichte Bootstrap-stichting zijn ondergebracht in een bescheiden werkkamer bij de computermuizenfabrikant Logitech.

Hij ontving diverse eerbewijzen, waaronder de Lemelson-MIT Prize, en de Turing Award (beide in 1997); en uit handen van ex-president Bill Clinton de National Medal of Technology (2000.) In 2001 werd hem de Lovelace Medal van de British Computer Society verleend. Engelbart bezit 20 patenten.[2] Het werkwoord grokken is zijn favoriete woord.

Enge oude verhalen

Het bekendste verhaal is natuurlijk Magere Hein. Ik heb hier een afbeelding van Magere Hein meegebracht

Plaatje laten zien

Magere Hein is het teken van de dood. Hij wordt afgebeeld als een (levend) geraamte met een zeis met een zandloper in zijn hand. De zeis is het symbool dat iedereen ooit dood gaat, net als een zeis iedere korenhalm afsnijdt. De zandloper is het symbool van de tijd die door gaat.

De dodendans

De dodendans komt uit de Middeleeuwen. In de dodendans dansen doden met levenden in een rij, als teken dat iedereen ooit dood gaat. De doden kijken blij en de levenden niet.

Nu hebben we genoeg enge verhalen verteld en ga ik jullie meer vertellen over het belang van het skelet.

Hoofdstuk 2

Botten

Waarom heb je botten nodig?

Het skelet is onmisbaar. Het houdt je overeind en geeft je lichaam vorm. Zonder het skelet zou je een soort pudding zijn. Je skelet is heel sterk. Een andere functie van het skelet is de bescherming van tere delen en organen. Een voorbeeld hiervan is de longen en het hart die worden beschermd door de ribben. De hersenen die worden beschermd door de schedel. Een laatste functie van het skelet is de beweging samen met de spieren. Kijk maar eens op de poster achter mij

Poster aanwijzen

Hoe zijn botten opgebouwd?

Botten bestaan uit beencellen met daartussen een heleboel tussenstof, met als belangrijkste onderdeel calcium – dit noemen we ook kalk. Een bot is vrij stijf, maar ook buigzaam, zodat het niet knapt. De buitenkant van het bot is heel hard maar de binnenkant is zacht en sponsachtig. Het hele bot is overdekt met een speciaal laagje. Dit laagje noemen we het beenvlies. In sommige botten zit een soort gelei dat we beenmerg noemen. In dit beenmerg worden de nieuwe rode bloedcellen voor je lichaam gemaakt. Als we allemaal aan ons oor voelen, kun je merken dat dit een speciaal soort bot is. We noemen dit kraakbeen. Bij baby’s bestaat het hele skelet bijna helemaal uit kraakbeen. Bij het groeien wordt dit kraakbeen vervangen door gewone botten.

Hoofdstuk 3

Het skelet bij de mens

Een reis door je eigen geraamte.

Baby’s hebben ongeveer 350 botten in hun lijfje. Volwassen mensen hebben er nog maar ongeveer 206. Dit verschil komt omdat bij baby’s nog niet alle botten aan elkaar zijn gegroeid. Een belangrijk onderdeel van het skelet bij de mens zijn de gewrichten. Deze maken beweging mogelijk. We hebben de volgende soorten gewrichten:

- scharniergewrichten: bijvoorbeeld de knie en de elleboog. Deze gewrichten kunnen maar in een richting bewegen

- kogelgewrichten: bijvoorbeeld de heup en de schouder. Deze gewrichten kunnen in alle richtingen bewegen

- draaigewrichten: bijvoorbeeld de nek. Deze gewrichten kunnen naar links en rechts en naar boven en naar beneden bewegen.

Nu wil ik jullie iets gaan vertellen over een aantal belangrijke botten in je lichaam:

De schedel:

De belangrijkste taak van de schedel is het beschermen van je hersenen. Nog een paar belangrijke onderdelen van de schedel zijn de ogen, de oren en de smaakzintuigen. De schedel is dus eigenlijk het centrum van je lichaam. Ik noem nog een paar belangrijke onderdelen van de schedel: Zo is er het kaakgewricht en het jukbeen. Hier is een mooi plaatje van de schedel.

Plaatje laten zien

De wervelkolom:

De wervelkolom (ook wel ruggengraat genoemd) bestaat uit 26 botten, die we wervels noemen. De wervels zijn met elkaar verbonden. Dankzij de wervelkolom kun je lopen en rennen. Ook beschermt de wervelkolom de zenuwen die er door heen lopen. Bekende wervels zijn de atlas en de draaier die helemaal bovenaan zitten en die ervoor zorgen dat je ja kunt knikken en nee kunt schudden. Ik heb hier een voorbeeld van de wervelkolom.

Voorbeeld laten zien

Armen en benen:

De belangrijkste bot van de arm is het opperarmbeen. Samen met het spaakbeen en de ellepijp vormen zij de arm. De hand bestaat uit een groot aantal gewrichten. De belangrijkste bot van het been is het dijbeen. Samen met het kuitbeen en het scheenbeen vormen zij het been. De voet bestaat weer uit een groot aantal gewrichten. Ik heb hier weer een paar voorbeelden van.

Voorbeelden laten zien

Hoofdstuk 4

4. Het skelet bij dieren

Zoogdieren Het skelet van de zoogdieren lijkt veel op die van de mens. Zoogdieren komen voor in verschillende vormen en afmetingen, aangepast aan hun omgeving en leefomstandigheden. Dit geldt ook voor het skelet. Zo zijn er dus verschillen in bijvoorbeeld de grootte van de botten en kan het ook zijn dat er een staartbot is. Hier zijn wat voorbeelden van skeletten van zoogdieren

Voorbeelden laten zien

Vogels Heel veel botten van vogels zijn hol van binnen. Hierdoor zijn ze licht. Dit is weer handig bij het vliegen. Sommige botten van de vogels bevatten luchtzakjes, die als extra uitbreiding van de longen gebruikt worden. Hier zijn wat voorbeelden van skeletten van vogels.

Voorbeelden laten zien

Vissen, reptielen en amfibieën Reptielen en amfibieën hebben hetzelfde soort skelet als zoogdieren en vogels want dit bestaat uit een schedel, ledematen en een staart. Vissen bestaan uit een kop, een ruggenwervel waaraan doornuitsteeksels vast zitten. Deze kennen jullie vast allemaal als de graatjes in een stukje vis. Ook hebben vissen een heleboel soorten vinnen, zoals de rugvin, de staartvin en de borstvin. Hier zijn voorbeelden van skeletten van vissen, reptielen en amfibieën. Voorbeelden laten zien

Hoofdstuk 5

5. Wat kan er allemaal misgaan?

Breuken Als je ongelukkig valt of struikelt kan het gebeuren dat je bot breekt. Dit geneest vanzelf. Maar de gebroken delen moeten wel netjes aan elkaar groeien. Vaker moeten de gebroken onderdelen dan gezet worden. Dit is erg pijnlijk. Daarna wordt er gips omheen gelegd, zodat de breuk niet meer los gaat. Als er een hele erge breuk is, komt het soms voor dat er metalen pennen worden gebruikt om de botten bij elkaar te houden.

Ziektes Reuma: Bij reuma zijn een of meer gewrichten tegelijk ontstoken. Ook kan reuma aan de spieren ontstaan. Iedereen kan reuma krijgen, ook kinderen. Als je reuma hebt, is er een pijn die altijd maar doorgaat. Gewrichten kunnen vergroeien door reuma (ze kunnen scheef worden). Hierdoor kunnen mensen met reuma heel vaak hun hobby’s niet meer doen, bijvoorbeeld breien, in de tuin werken en sporten. Soms is de reuma zo erg dat ze niet meer kunnen lopen en in een rolstoel komen te zitten.

Rachitis: Zoals ik al in begin vertelde wordt bij kinderen het kraakbeen in de groei vervangen door gewoon been. Soms gebeurt dit niet. De botten blijven dan slap terwijl het kind gaat groeien. Hierdoor groeien de benen en de rug dan krom. Deze ziekte noemen we rachitis. Deze ziekte kan ontstaan als een kind te weinig boter, melk of eieren eet. Hierin zit vitamine D. Vitamine D zorgt ervoor dat kraakbeen wordt vervangen door gewoon been.

Mijn eigen verhaal over vliegende heupgewrichtsontsteking

Deze ziekte heeft het woord vliegend omdat de pijn heel snel komt en ook weer heel snel weggaat. De ziekte kan ontstaan door een virus, bijvoorbeeld na een verkoudheid en komt voor bij kinderen tot 7 jaar. Zelf heb ik het ook gehad en wel 3 keer. De eerste keer was ik 4 jaar en gebeurde het op vakantie. Ik mocht toen niet meer lopen. Dit was heel lastig omdat het vakantie was. Ook heb ik het nog een keer gehad met 5 jaar en met 6 jaar. Telkens aan het rechterbeen. De laatste keer is er een röntgenfoto gemaakt, maar er was niets ergs aan de hand. Gelukkig is het daarna nooit meer gebeurd.

WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.

WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.

WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.


Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!

Met vriendelijke groeten,
Bloggen.be-team