|
zaterdag 21 maart
Ook deze morgen werden we gewekt met het vrolijke “Fliegerlied”. Hoewel iedereen nog goed sliep, werd er al snel met slaperige oogjes mee gedanst. Niet veel later was iedereen helemaal wakker en zat de sfeer er meteen goed in.
Daarna konden we genieten van een heerlijk ontbijt. Er was een ruime keuze: verschillende soorten brood, kaas, charcuterie, eitjes, yoghurt, cornflakes en nog veel meer. Met zo’n stevig ontbijt hadden we genoeg energie voor de rest van de dag.
Na het eten was het tijd om naar de skipiste te trekken. Vol ongeduld stonden we te wachten op onze skileraars, klaar voor een nieuwe dag in de sneeuw. Maar voordat de skiles begon, deden we eerst samen ons dansje op “100 000 Hände”. Dat zorgde meteen voor een leuke en energieke start van onze tweede skidag.
De groep van Margriet nam meteen de “eitjes” en ging al vlot de blauwe piste 11 af. Het enthousiasme was duidelijk te merken en de eerste afdalingen verliepen al heel goed. De groep van Brecht deed het nog wat rustiger aan en focuste vooral op het oefenen van het nemen van bochten. Stap voor stap werd er gewerkt aan techniek en zelfvertrouwen op de latten. Aiden trok met de gevorderden helemaal naar boven, klaar voor wat meer uitdaging en langere afdalingen. Daar konden ze hun vaardigheden verder aanscherpen en genieten van het uitzicht. Iedereen werkte op zijn eigen niveau, maar één ding was duidelijk: iedereen deed het super goed. Vooral het plezier stond centraal – genieten van de les, de sneeuw en de prachtige bergen.
’s Middags trokken we terug naar het hotel. Op het terras genoten we van een lekker groente buffet en croque monsieur – dat smaakte ons allemaal super goed. Gelukkig stond er ook voldoende water en skiwater op tafel om onze grote dorst te lessen.
Na een uurtje rust was het tijd om opnieuw naar de skipiste te gaan. De groep van Margriet trok al naar de Grubigbahn 1 om naar het eerste bergstation te gaan, waar ze een lange afdaling maakten. De andere groep nam de Family Jet en oefende daar op verschillende blauwe pistes. Aiden was intussen overal in het skigebied te vinden en genoot volop van de uitdaging.
Na het skiën kregen we nog een koek, waarna we met de Grubigbahn 1 en 2 helemaal naar boven gingen – dit keer zonder skilatten. Daar speelden we in de sneeuw en genoten we van de dwarrelende sneeuwvlokjes, wat zorgde voor een magisch moment.
We sloten we af in de après-skibar “Lahme Ente”. Daar dansten we op ons octopuslied en dronken we warme chocolademelk of een frisdrankje. Dankjewel “Heidi Delicatessen” voor de traktatie.
Nu is het tijd om te douchen, ons dagboek in te vullen en nog even “biggen” te spelen. Na het eten trekken we opnieuw naar buiten voor een lichtjeswandeling. Hopelijk begint het nog te sneeuwen!
Het was weer een geslaagde dag. Fijn om iedereen hier zo te zien stralen.
|