Gisteren waren het parlementsverkiezingen in Duitsland. Het staat nu vast dat Angela Merkel nog 5 jaar aan de macht blijft. Hoewel ik voor de CDU/CSU ben, had ik toch liever niet gehad dat Merkel opnieuw bondskanselier werd. Dit is dan wel puur uit eigenbelang, want naar mijn mening leidt zij Duitsland beter dan haar voorganger Gerhard Schröder.

Vooral het Opel-dossier is voor de Vlamingen een bittere pil. Angela Merkel smijt met het geld waardoor zij haar eigen Duitse werknemers bij Opel werkzekerheid biedt, maar de werknemers in Antwerpen en Zaragoza worden helemaal in het verdomhoekje gestopt.

Hier faalt het zogenaamde eengemaakt Europa. Het idee van een solidair Europa klinkt altijd zo mooi, maar het uitvoeren van dit idee loopt erg stroef. Eenheid in dit Europa is zeer ver te zoeken. Angela Merkel kiest haar eigen volk en vergeet zo haar mede-Europeanen. Het wordt tijd dat dit toegegeven wordt door de Europa-verdedigers.

Ik merk nog steeds in Antwerpen dat vele Antwerpenaars ‘den Hollander’ nog steeds met de rug aankijken en veel mensen maken nog een Hitlergroet bij alles wat aan Duitsland gerelateerd is. De verdraagzaamheid onder de Europeanen is ver te zoeken. Eurosceptische partijen als Vlaams Belang en de PVV in Nederland spinnen hier alleen maar garen bij.

Momenteel is het verdrag van Lissabon weer extreem hot omdat volgende week in Ierland het 3^de referendum wordt gehouden omtrent de aanvaarding van het verdrag. Nu de economische crisis heeft toegeslagen zien vele Europese politici hun kans om het verdrag door de strot van de Ier te rammen. Deze ziet geen uitweg meer en zal ‘Ja’ stemmen.

Europa zal verder en verder groeien, maar zal hiermee niet veel democratischer worden. De boerenbetogingen zullen niet stoppen en de werknemers van Opel Antwerpen zullen binnenkort allemaal werk moeten gaan zoeken. Europa wekt de schijn van solidariteit, maar is in feite momenteel een lege doos.

Toch is er nog een optimistische noot. Angela Merkel verliest veel van haar kiezers, waardoor ze nu met de winnaars moet gaan praten om zo haar rivalen langs linkerzijde te kunnen dumpen uit de regering...

Hallo iedereen

Mijn naam is Davy Devriendt. Ik ben 18 jaar en studeer aan de universiteit van Antwerpen communicatie wetenschappen. Mijn eerste opdracht is een blog aanmaken en die frequent aanvullen met mijn visie op dingen die mij interesseren en die ik meemaak.

Mijn interesses zijn politiek, voetbal en sport in het algemeen. Ik zal dan ook regelmatig over deze onderwerpen mijn visie geven. Een van mijn hobby’s is koken en bijgevolg zal ik regelmatig een recept posten.

Ik volg de politiek in zowel binnen- als buitenland dus ik zal ook af en toe berichten over de Amerikaanse, Franse, Duitse politiek en de politiek in andere landen.

Een andere interesse is het voetbal. Ik ben supporter van RSC Anderlecht en ook van een hele reeks buitenlandse clubs als Arsenal, Inter Milaan, Werder Bremen en zo heb ik in elk land een favoriete club.

Ook wielrennen interesseert me. Ook daarover kan men hier blogberichten verwachten.

Zo, ik hoop dat jullie nu een beetje inleiding hebben gehad tot mijn blog en zo begrijpen waarom ik over bepaalde onderwerpen praat.