Heer,
Gij hebt geen vrede kunnen nemen
met ijdele woorden en beloften.
Komt gij zelf nu tot ons.
Laat ook onze liefde
niet bij woorden blijven.
Duld niet dat wij schijn verkiezen
boven waarachtigheid.
Maak ons tot ware dienaars
die geen meesters willen zijn.
Door Christus onze Heer;
Amen.

Wanneer je iemand ontmoet in het leven
tegen wie je alles kunt zeggen
Die naar je wilt luisteren
op wie je kan rekenen
Iemand die je begrijpt
zonder dat je alles onder woorden hoeft te brengen
Iemand die je zorgen, je vreugde en je leven wilt delen
als je zo iemand ontmoet
dan heb je een vriend
vriendschap is een prisma met vele kleuren
je kunt uren praten
en uren zwijgen
een glimlach
een knipoog
een handdruk
en zelfs een traan
vertellen een heel verhaal
vriendschap geeft kleur aan je leven
ze is frisgroen als de lente
goudgeel als de zomer
bruin als de herfst
en wit als de winter
wie een vriend heeft gevonden
heeft een kostbaar geschenk gekregen
vriendschap zegt!
ik ben blij dat je er bent
en ik aanvaard je zoals je bent
het geluk van de vriendschap vind je soms onverwachts
ze kan beginnen op een dag.
Echte vriendschap
woont voor de rest van je leven
in je hart!

God,
U bent niet een God van doden maar van levenden.
Uw leven wordt het onze
wanneer we ons leven kleur geven
en delen met anderen.
Als tekenen van die wil, zullen we doen wat Jezus deed:
het brood breken en delen,
de beker met de wijn rond reiken en drinken.
Zo wekt U, uw Zoon Jezus tot leven in ons midden,
vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

Vandaag wil ik je bijzonder danken voor Jezus, God.
Zijn tijdgenoten wilden Hem op een troon plaatsen
en Hem tot Koning maken.
Maar in alles wat Hij deed en zei ,
maakte Jezus duidelijk dat zijn koningschap
heel anders was dan men verwachtte.
Hij wilde koning zijn van jouw liefde,
en was bereid daar zelfs zijn leven voor te geven.
Leer mij naar Hem luisteren, God, met héél mijn hart.

Goede God,
U hebt uw Zoon bekleed met waarheid.
Al wat leeft en groeit is veilig in uw hand.
Wij bidden U; geef dat wij in zijn voetspoor
God- en menswaardig omgaan met uw schepping,
Vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen.

God onze Vader, om de toekomst voor te bereiden willen wij waakzaam zijn: wij zullen het goede te doen, en het verkeerde proberen te laten. Wij willen de zon in elkaars ogen zien schijnen. Wij willen werken aan licht en levensvreugde voor alle mensen. Zo is immers de droom van Jezus over het eeuwig koninkrijk, waarin wij ooit willen wonen. Amen

God,
in de kerk van onze tijd
wilt Gij voor ons al uitbeelden
wat het hemelse Jeruzalem zal zijn.
Wij vragen
dat Gij ons door de deelname aan dit sacrament
opbouwt tot een tempel van genade,
en ons eenmaal binnenvoert in de woning
van uw heerlijkheid.
Dat vragen wij U voor vandaag, morgen en telkens opnieuw.
Amen.

KERK…
een groep van mensen
die midden in deze wereld wil staan,
maar tegelijkertijd ook gelooft in een God
die met hen door deze wereld trekt.

KERK…
een groep van mensen
die angstig is om deze wereld
en wat er in gebeurt,
maar tegelijkertijd ook gelooft dat ze samen
iets aan deze wereld kunnen veranderen.

KERK…
een groep van mensen
die stamelend en stotterend op zoek is
naar datgene wat bidden is,
maar toch niet kan nalaten
om iedere keer weer opnieuw bijeen te komen.

KERK…
een groep van mensen
die teruggaat op die man uit Nazaret,
in zijn voetspoor wil treden…
ook vandaag nog.

Levende God,
Gij hebt ons uitgekozen
om de levende bouwstenen te zijn
van het heiligdom waarin Gij woont.
Blijf uw kerk de gaven schenken van de Geest,
zodat uw volk, getrouw aan uw genade,
uitgroeit tot het nieuwe Jeruzalem.
Dat vragen wij U voor vandaag en morgen en alle dagen
tot in eeuwigheid.
Amen.

De meeste van ons zijn nog steeds domme schepsels die op zoek zijn naar vervulling in de toekomst. We denken dat een of andere gebeurtenis in de toekomst of een verandering in onze omstandigheden ons vrede en vreugde zal brengen. We zeggen “Wacht maar, mijn dag komt er aan”. Wij zijn als kinderen die wachten op kerstmis en de dagen aan het aftellen zijn.

David schreef ooit tijdens een treurig seizoen in zijn leven dat hij vond dat de tijd veel te snel ging. Hij dacht dat hij zo weinig bereikt had, alles leek op dat moment tevergeefs. “Ja, de mens gaat daarheen als een schaduw, ja, als een ademtocht suizen zij weg, zij garen bijeen en weten niet, wie het tot zich nemen zal. En nu, wat verwacht ik, Here?” (Psalm 39:7-8). David was depressief en teneergeslagen, zijn huidige situatie leek zo nutteloos. En vanuit een verbijsterd hart riep hij het uit “Heer, wat heb ik nu nog te verwachten?”.

Onlang liep ik in m’n eentje in de heuvels van Pennsylvania en God sprak tot mijn hart over deze zelfde vraag “David, wat is het waar je op wacht? Waarom is dit niet de beste dag van je leven? Waarom kun je nu niet vervuld en vreugdevol zijn? Er is  niets dat je nog niet hebt in Christus”.

Ik wil u vragen, waar wacht u eigenlijk op? “O, ik wacht op de ware” zult u misscien antwoorden – die ene godvruchtige persoon waarvan u denkt dat hij of zij u zal bevrijden van alle eenzaamheid om vervolgens uw ziel te vervullen met een onuitsprekelijke vreugde. Sommigen zijn zo verveeld met hun vrienden dat ze er op wachten totdat zij opgaan in glorie; omdat ze op de uitkijk staan voor dat stukje romantiek die in hun levens komt om de leegte op te vullen. Maar ik zeg u: Nee! Er is helemaal niets in de hele wereld dat u zal veranderen of redden van wie of wat u op dit moment bent. Als u denkt dat iemand anders uw probleem van eenzaamheid kan oplossen dan heeft u het volkomen mis! U moet uw bevrijding, vrede, hoop en vreugde NU vinden!
Jezus is de enige die deze leegte kan opvullen. Wordt wakker en leef!

David  Wilkerson.

Het bidden in de naam van Jezus wordt ons in Johannes 14:13-14 onderwezen: “En wat jullie dan in mijn naam vragen, dat zal ik doen, zodat door de Zoon de grootheid van de Vader zichtbaar wordt. Wanneer je iets in mijn naam vraagt, zal ik het doen”. Sommigen passen dit vers foutief toe door te geloven dat God altijd het gebed zal beantwoorden / verhoren als het gebed wordt beëindigd met “in Jezus’ naam”. Dit komt in essentie neer op het behandelen van de woorden “in Jezus’ naam” alsof het een magische formule zou zijn. Dat is absoluut onbijbels!

Het bidden in de naam van Jezus betekent dat we met Zijn autoriteit bidden en God de Vader vragen om op basis van onze gebeden in actie te komen omdat we in de naam van Zijn Zoon Jezus tot Hem komen. Het bidden in de naam van Jezus betekent hetzelfde als bidden volgens de wil van God: "Wij kunnen ons vol vertrouwen tot God wenden, in de zekerheid dat hij naar ons luistert als we hem iets vragen dat in overeenstemming is met zijn wil. En omdat we weten dat hij naar ons luistert, wat we hem ook vragen, weten we ook dat we alles al hebben gekregen wat we hem gevraagd hebben" (1 Johannes 5:14-15). Het bidden in de naam van Jezus is het bidden voor dingen die Jezus zullen eren en Hem glorie zullen brengen.

Het zeggen van “in de naam van Jezus” aan het einde van een gebed is geen magische formule. Als datgene waarvoor je bidt niet ter ere van God is en volgens Zijn wil, dan zal het zeggen van “in de naam van Jezus” zinloos zijn. Wat belangrijk is, is het oprecht bidden in de naam van Jezus en voor Zijn glorie, niet het vastplakken van bepaalde woorden aan het einde van een gebed. Het zijn niet de woorden in een gebed die van belang zijn, maar het doel achter het gebed. Het bidden voor dingen die overeenstemmen met de wil van God is de essentie van het bidden in de naam van Jezus.

De Bijbel vertelt ons dat we naar de kerk moeten gaan zodat we God samen met andere gelovigen kunnen vereren en zodat Zijn Woord aan ons kan worden onderwezen zodat we geestelijk groeien (Handelingen 2:42; Hebreeën 10:25). De kerk is de plaats waar gelovigen van elkaar kunnen houden (1 Johannes 4:12), elkaar kunnen aanmoedigen (Hebreeën 3:13), elkaar kunnen “stimuleren” (Hebreeën 10:24), elkaar kunnen dienen (Galaten 5:13), elkaar kunnen instrueren (Romeinen 15:14), elkaar in ere kunnen houden (Romeinen 12:10), en vriendelijkheid en compassie voor elkaar kunnen tonen (Efeziërs 4:32).

Wanneer iemand op Jezus Christus vertrouwt voor zijn of haar verlossing, dan wordt hij of zij een onderdeel van het Lichaam van Christus (1 Korintiërs 12:27). Als een kerkelijk lichaam correct wil functioneren, dan zullen alle “lichaamsdelen” aanwezig moeten zijn (1 Korintiërs 12:14-20). Op eenzelfde manier zal een gelovige nooit spirituele volwassenheid bereiken zonder de assistentie en de aanmoediging van andere gelovigen (1 Korintiërs 12:21-26). Dit zijn de redenen dat kerkbezoek, participatie, en gemeenschap met andere gelovigen steevaste onderdelen van het leven van een gelovige zouden moeten zijn. Een wekelijks kerkbezoek is voor gelovigen geen vereiste, maar iemand die op Christus vertrouwt zou ook een verlangen moeten hebben om God te aanbidden, om onderwezen te worden over Zijn Woord, en om deel uit te maken van een gemeenschap met andere gelovigen.

Wees gegroet Jozef
de goddelijke genade heeft u overladen.
Onze Verlosser heeft in uw armen gerust
en is opgegroeid onder uw ogen.
Gij zijt de gezegende onder alle mannen
en gezegend is Jezus,
het goddelijk Kind van uw maagdelijke Bruid.

Heilige Jozef,
tot Vader gegeven aan de Zoon van God,
bid voor ons in onze zorgen
voor de familie, de gezondheid en het werk
tot op onze laatste dagen,
en gewaardig u ons bij te staan
in het uur van de dood. Amen.

Jullie zijn het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verliest, hoe kan het dan weer zout gemaakt worden? Het dient nergens meer voor, het wordt weggegooid en vertrapt.

1. Zout – de smaakmaker
Jullie zijn het zout van de aarde, zei Jezus tegen zijn discipelen. Via de bijbel klinken die woorden vandaag ook naar ons. Jullie – zout! Wat betekent dat? Als het eten wat flauw smaakt, doen we er een snufje zout op. Zo dient zout als smaakmaker. Veel etenswaren zijn prima te eten, maar smaken met zout erbij toch heel wat lekkerder. Dus: jullie zijn smaakmakers. Sterker nog: de smaakmakers van de aarde!
Ja, ja… Nadat de eerste trots over deze eretitel wat wegebt, komt er een heel ander gevoel: wij – smaakmakers? Dat is een rol die voor gelovigen zo’n beetje uitgespeeld lijkt. Christenen zijn juist eerder flauw; de smaakmakers van deze tijd kom je niet tegen in de kerk, maar op tv! Of in de boekhandel, of de bioscoop. De smaakmakers van tegenwoordig koop je op cd of video of je downloadt het op internet! Maar de kerk…?
Hoe komt dat? Hebben we wellicht onze smaak verloren? Daar waarschuwt Jezus in onze tekst wél tegen! Zout moet zijn smaak niet verliezen. Letterlijk staat er dan in het Grieks: het moet niet zot worden. Dat betekent: niet flauw, niet krachteloos, niet laf. Als je zout uit het zeewater filtert, houd je zoet water over. Zo kan het ook gaan met gelovigen: als het zout eruit verdwijnt, houd je iets zoets over. Hoe gaan wij om met de boodschap van God voor de wereld? Vertellen we het met smaak, met zout? Noemen we nog begrippen als ‘zonde’ en ‘bekering’? Of laten we dat omwille van de zoete smaak maar weg? Dan maken we suiker van het evangelie en dan wordt het krachteloos, zoet, zot.
Het doet met denken aan de tekst die Harpert vorige week las tijdens de dag van vasten en gebed: “Blijf bidden en blijf daarbij waakzaam en dankbaar. En bid dan ook voor ons, dat God deuren voor ons opent om het mysterie van Christus te verkondigen waarvoor ik gevangen zit, en bid dat ik het mag onthullen zoals het moet. Gedraag u wijs tegenover buitenstaanders en benut iedere gelegenheid, en als u wilt weten hoe u op de mensen moet reageren: vriendelijk, maar beslist.” (Kol.4:2-6)
Vriendelijk maar beslist – in de vorige vertaling (NBG’51) stond: “Uw spreken zij te allen tijde aangenaam, niet zouteloos…”

Waarin zit ons zout, onze kracht, waardoor ons vriendelijke spreken toch beslist kan zijn? We leren het uit de paralleltekst in Marcus 9:50, waar staat: “Zout is goed! Maar als het zout zijn kracht verliest, hoe zullen jullie het zijn kracht dan teruggeven? Zorg dat jullie het zout in jezelf niet verliezen en bewaar onder elkaar de vrede.”
Zout in onszelf, dat is een radicale geloof zonder zoetigheden. God is liefde, maar Hij is ook heilig! Zout zuivert en houdt schoon, zo moeten wij ook zuiver worden. We moeten ons bekeren van zonden en heilig leven. Dan kunnen we andere mensen ook wijzen op bekering en vergeving.
Ten tweede houden we kracht, door de vrede onder elkaar te bewaren. Dat betekent, dat er eenheid moet zijn in de christelijke gemeente. Eenheid spreekt van liefde, liefde die een gevolg is van de ware liefde die bij God vandaan komt. (1Joh.4:7)

2. Zout – conserveringsmiddel
Zout heeft nog een tweede functie: het houdt bederf tegen. Door zout blijft voedsel langer houdbaar. Als Jezus zijn volgelingen dus ‘zout van de aarde’ noemt, is dat dus ook nogal appellerend: je moet gericht zijn op het behoud van de ander. Mensen zonder God hebben maar een beperkte houdbaarheidsdatum. Maar met het zuiverende zout van God in je krijg je eeuwig leven. Daarom is de waarschuwing ook zo ernstig: als jouw zout zijn werk niet meer doet, ben je zelf ook bedorven. Dan ben je nutteloos voor God bij het behoud van de ander en loop je het risico om weggegooid te worden…

3. Zout – kostbaar
Je zou haast niet meer blij zijn met die titel ‘zout van de aarde’… Maar gelukkig zit er ook een bemoediging in. Hoe gewoon en veel voorkomend zout ook was en is, het is toch een kostbaar goedje. In de tijd van Jezus was zout niet makkelijk te winnen en daarom was het duur. Vaak ontvingen Romeinse soldaten hun soldij gedeeltelijk in zout. Salaris betekent dan ook letterlijk: zoutrantsoen! En een spreekwoord als ‘hij verdient het zout in de pap niet’ is dan ook wel begrijpelijk: hij verdient heel weinig. Maar volgelingen van Jezus zijn ‘zout van de aarde’: we zijn kostbaar in Gods ogen!

4. Zout – meststof
Zout der aarde – in de NBV vertaald als ‘zout van de aarde’. Je kunt echter met evenveel recht ook vertalen ‘zout VOOR de aarde’. Dat doet bijvoorbeeld de Engelse vertaling van de Complete Jewish Bible (David Stern): “You are salt for the Land” en ook de Groot Nieuws Bijbel: “U bent het zout voor de aarde.”
Zout (in de vorm van kalizout) werd en wordt namelijk in de landbouw gebruikt als kunstmest, als voorbereiding voor het zaaien om de grond vruchtbaarder te maken. Kalizout bevordert de wateropneming van de wortels, zodat de plant goed kan groeien. Grond met een kalizoutgebrek is herkenbaar aan planten met gele bladeren en dode plekken. Logisch, want de wortels kunnen het grondwater niet goed opnemen, dus de plant krijgt onvoldoende voeding.
Als we dit toepassen op de volgelingen van Jezus, zien we opnieuw een oproep om gericht te zijn op het behoud en de groei van de ander: wij mogen voorbereidend werk doen voor de Zaaier. We bemesten de grond, zodat het woord van God straks in goede aarde kan vallen. We zouten de bodem, zodat het voedende grondwater beter door de plant kan worden opgenomen.

5. Zout – hoe ben je dat?
Hoe doen we dat? Door vriendelijk maar beslist te spreken over God (Kol.4:5), door er gewoon voor een ander te zijn met zuivere bedoelingen, door goede dingen te doen vanuit je diepe overtuiging dat het Levende Grondwater ook voor de ander bestemd is.
Wanneer je kijkt naar de context, ontdek je dat vers 13 direct na de zaligsprekingen volgt. Door die woorden van Jezus kun je leren hoe je smaakmaker, conserveringsmiddel, kostbaarheid en meststof kunt zijn.
‘Menselijk zout’ is nederig van hart, treurt om onrecht, is zachtmoedig, hongert en dorst naar gerechtigheid, is barmhartig, zuiver van hart en een vredestichter.
Maar aan het eind van die mooie woorden leert Jezus zijn discipelen ook, dat men ons – smaakmakers – niet altijd lust. Ons ‘zout zijn’ kan verzet oproepen: “Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten. Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.”
De profeten brachten Gods woord en wezen de mensen op de waarheid, maar ze werden niet altijd gewaardeerd. Toch was hun spreken altijd gericht op redding, het tegengaan van geestelijk bederf en het vruchtbaar maken van harten voor Gods woord. Allemaal omdat God de mens zo kostbaar vindt. En dat brengt ons terug bij de tekst van vorige week uit Kolossenzen 4: “Gedraag u wijs tegenover buitenstaanders en benut iedere gelegenheid, en als u wilt weten hoe u op de mensen moet reageren: vriendelijk, maar beslist.”
Benut iedere gelegenheid, sta met beide benen in de wereld als zout dat het hele eten doortrekt en smakelijk maakt. Maar spreek niet ongezouten de waarheid, spreek liever gezouten over de Waarheid. Spreek smakelijk!
 

Amen