For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
02-11-2010
Heer,
Heer, aanvaard de hulde van onze gaven en laat uw dienaren delen in de heerlijkheid van uw Zoon. Want dit is het grote teken van uw liefde: dat wij allen met elkaar verbonden worden door Jezus Christus, onze Heer. Amen.
Heer onze God,
Heer onze God, wij gedenken dankbaar dat Gij Jezus uit de dood hebt opgewekt als eerste van allen die ontslapen zijn. Aan deze belofte houden wij ons vast nu wij alle mensen gedenken die in vrede met Christus, uw Zoon, gestorven zijn. Wij vragen u: laat ook hen delen in de vreugde der verrijzenis die zij van U verwachten. Amen.
01-11-2010
AAN ALLE LEZERS VAN DIT BLOG EEN GEZENDE ALLERHEILIGEN.
Nelly. ( M ).
THEOLOGY OF HUMAN SUFFERING (6 min TRAILER)
THEOLOGY OF HUMAN SUFFERING (6 min TRAILER)
The Miracle of Damascus: Part 13
The Miracle of Damascus: Part 13
Na de Morgencommunie.
NadeMorgencommunie.
Eenlangenachtdeintuitinhetgrauwe
schaarselichtvaneenfrissewintermorgen.
Dezachtgewordenpijnsluimertochtendvast
indestillerustwaarinJij, mijnHeeren
God , mijnwakend - biddenalseenzegening
tekendeinmijngevouwenhanden.
Jebentnoginmij.
DeleegteinmijhebJijgevuldmethoopen
zekerheiddat , waterookgebeure , ikrustig
magenkangeborgenzijninJouenJijinmij.
Nuiserrustinmij , geenangstenookgeen
vragenenindierustwilikJouvragenmij
tedragendoorheendeademvandetijd.
Amen.
GodsZegen.
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
Vermanende woorden van de Maagd tot de bruid over hoe ze haar Zoon moet liefhebben boven alles en over hoe elke deugd en genade in de glorieuze Maagd aanwezig is.
BOEK 1 HOOFDSTUK 42
De moeder sprak: Ik had drie deugden waarmee ik mijn Zoon behaagde. Ik had zon nederigheid dat geen schepsel, danwel engel of mens, nederiger was dan ik. Ten tweede was ik gehoorzaam doordat ik ernaar streefde om mijn Zoon in alle dingen te gehoorzamen. Ten derde had ik een bijzondere liefde. Om deze redenen heb ik een drievoudige eer ontvangen van mijn Zoon. Ten eerste werd mij meer eer gegeven dan engelen en de mens, zodat er geen enkele deugd in God is die niet in mij schijnt, ook al is hij de bron en Schepper van alle dingen. Maar ik ben het schepsel aan wie hij, in vergelijking met anderen, de meeste genade heeft toegekend.
Ten tweede, verwierf ik in ruil voor mijn gehoorzaamheid een dusdanig vermogen dat er geen zondaar, hoe onzuiver ook, die geen vergiffenis krijgt als hij zich tot mij richt met een berouwvol hart en de bedoeling zich te verbeteren. Ten derde heeft God zich, in ruil voor mijn naastenliefde, me zo dicht bij zich getrokken dat wie God ziet, mij ziet, en wie mij ziet, ziet de goddelijke en menselijke natuur in mij en mij in God als in een spiegel. Want wie God ziet, ziet drie personen in hem en wie mij ziet, ziet als het ware drie personen. Want God heeft me in ziel en lichaam tot zichzelf gebonden en heeft me gevuld met iedere deugd, zodat er geen deugd in God is die niet uitblinkt in mij, ook al is God de Vader en brenger van alle deugden. Zoals met een siamese tweeling de een ontvangt wat de ander ook ontvangt zo heeft God met mij gedaan, want er bestaat geen heerlijkheid die niet in mij is.
Het is als iemand die een noot heeft en een deel ervan deelt met een ander persoon. Mijn ziel en lichaam zijn puurder dan de zon en schoner dan een spiegel. Vandaar dat, net zoals drie personen in een spiegel gezien zouden worden als ze voor me stonden, zo kunnen ook de Vader en Zoon en Heilige Geest in mijn puurheid gezien worden. Eens had ik mijn Zoon samen met zijn goddelijke natuur in mijn schoot. Nu wordt hij in mij gezien met zowel zijn goddelijke en menselijke natuur als in een spiegel, omdat ik ben verheerlijkt. Dus, bruid van mijn Zoon, tracht mijn nederigheid te imiteren en houd van niets anders dan mijn Zoon.
Wordt vervolgd.
HERINNERINGEN VAN ZUSTER LUCIA.
Omdat de enige Openbaring die God heeft gericht tot alle
mensen haar voltooiing vindt in Christus en het getuigenis dat hij
ons geeft in de boeken van het Nieuwe Testament, is de Kerk
gebonden aan deze unieke gebeurtenis van de bijbelse geschiedenis
en het woord van de Bijbel, dat haar garandeert en
uitlegt. Dat betekent echter niet dat de Kerk alleen maar kan
omkijken naar het verleden en dat zij is gedoemd tot steriele
herhaling. In dit verband zegt de Katechismus van de Katholieke
Kerk: Toch is de Openbaring, ook al is zij voltooid, niet geheel
ontvouwd; het zal de taak van het christelijk geloof zijn in de loop
der eeuwen geleidelijk de gehele omvang ervan te begrijpen (nr.
66). Deze beide aspecten, de uniciteit van de gebeurtenis en het
proces van begrijpen, zijn heel mooi te zien in de afscheidswoorden
van de Heer tot zijn apostelen: Nog veel heb Ik u te zeggen, maar
gij kunt het nu niet verdragen. Wanneer hij echter komt, de Geest
der waarheid, zal Hij u tot de volle waarheid brengen; Hij zal niet
uit zichzelf spreken Hij zal Mij verheerlijken, omdat Hij aan u
zal verkondigen wat Hij van Mij ontvangen heeft (Jo, 16, 12-14).
Enerzijds handelt de Geest als gids, die kennis ontvouwt welke
tot nog toe onbereikbaar was omdat de voorwaarde ontbrak, ofwel
de eindeloze breedte en diepte van het christelijk geloof. Anderzijds
is geleid worden door de Geest ook een putten uit de rijkdommen
van Jezus Christus zelf, waarvan de onuitputtelijke diepten tot
uiting komen in de wijze waarop de Geest leidt. In dit verband
citeert de Katechismus diepzinnige woorden van paus Gregorius
de Grote: De goddelijke woorden groeien samen met wie ze leest
(nr. 94. Gregorius de Grote in
Homilie over Ezechiël). Het Tweede
Vaticaanse Concilie noemt drie wezenlijke wijzen waarop de Geest
de Kerk leidt en daarmee drie wijzen waarop het Woord groeit:
door meditatie en studie van de gelovigen; door het diepe inzicht
dat voortkomt uit geestelijke ervaringen; en door de prediking van
hen die, in de episcopale opvolging, het charisma van de waarheid
hebben ontvangen (
Dei Verbum, nr. 8).
Wordt vervolgd.
Lucas 20,27-38
die tijd kwamen enigen van de Sadduceeen, die de verrijzenis loochenen, bij Jezus(.) (met de vraag: 'Meester, wij zien bij Mozes geschreven staan: Als iemand een getrouwde broer heeft die kinderloos sterft dan moet hij diens vrouw nemen en aan zijn broer een nageslacht geven. Nu waren er eens zeven broers. De eerste trouwde en stierf kinderloos. De tweede en de derde namen de vrouw en de een na de ander stierven ze alle zeven zonder kinderen na te laten. Het laatste stierf ook de vrouw. Van wie van hen is zij nu bij de verrijzenis de vrouw? Alle zeven toch hebben haar tot vrouw gehad'.) En Jezus sprak tot hen: 'De kinderen van deze wereld huwen en worden ten huwelijk gegeven, maar zij die waardig gekeurd zijn deel te krijgen aan de andere wereld en aan de verrijzenis uit de doden, huwen niet en worden niet ten huwelijk gegeven. Zij kunnen immers niet meer sterven omdat zij als engelen zijn; en als kinderen van de verrijzenis zijn zij kinderen van God. Dat de doden verrijzen, heeft ook Mozes aangeduid waar het gaat over de braamstruik, doordat hij de Heer noemt: de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob. De Heer is toch geen God van doden, maar van levenden, want voor Hem zijn allen levend'.
Almachtige, eeuwige God.
Almachtige, eeuwige God, uw trouw is sterker dan de dood: wat Gij ons eens geschonken hebt, kan niemand ons ontnemen. Beveilig ons geloof wanneer de vrees ons voor een valse keuze stelt. En wanneer de vragen van het leven ons onzeker maken, sterk dan onze harten tot vertrouwen en standvastigheid. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon...
God van alle leven.
God van alle leven, wij doorbreken de sleur van alle dag, om hier wat rust te vinden bij U. Verwarm ons met uw aanwezigheid, bevestig ons in het goede, spreek tot ons woorden van leven. Dat vragen wij U door Jezus messias, onze hoop en onze toekomst voor tijd en eeuwigheid. Amen
Heer God.
Heer God, geef recht aan de verdrukten brood en drank aan wie hongerig en dorstig is. Aanvaard samen met de gaven van brood en wijn, het speelgoed van de kinderen. Zegen ons en deze gaven opdat wij mensen worden die begaan zijn met het lot van anderen, en tot breken en delen bereid zijn. Dit vragen wij U door Jezus Christus, die dit ons heeft voorgedaan. Amen.
Goede God,
Goede God, hoewel niet iedereen gelijke kansen heeft, dringt uw Zoon op mensenliefde aan: voor Hem is elke mens belangrijk. Wij bidden U: geef dat wij bezield door zijn woord de schande van honger en ellende uit de wereld helpen. Dit vragen we U door Jezus man van gerechtigheid. Amen.
Bezinningstekst.
Wil mij ogen geven, die zien waar en wanneer mensen in nood zijn, God. Wil mij oren geven, die met liefdevolle aandacht luisteren naar het levensverhaal van armen en kleinen. Wil mij een mond geven, waarmee ik woorden van troost kan spreken. Wil mij handen geven, die jouw vriendschap voelbaar maken voor anderen; en voeten, die wegen van vrede gaan. En vooral: wil mij een hart geven dat durft beminnen en dat van elk stukje aarde een stukje hemel probeert te maken.
God.
God, uw almacht treft ons het meest wanneer Gij barmhartig zijt en keer op keer vergeving schenkt. Overstroom ons met uw genade; dat wij met spoed de wegen gaan naar het beloofde land, en het geluk van de hemel erven. Amen.
Uit de profeet Amos:
Luister eens naar mij, jullie, leiders van een weergaloos volk ! Jullie liggen in paleizen zonder zorgen en zeker van uzelf terwijl uw land ten onder gaat.
Jullie luieren op bedden van ivoor en rekken je uit op kussen van damast.
Jullie vreten de lammeren uit de kudden en het fijnste kalfsvlees uit de stallen.
Jullie verzinnen liederen, tokkelen op de harp en denken zo groot te zijn als koning David.
Jullie slurpen wijn uit brede glazen en gebruiken de fijnste geuren op je lichaam ...
Maar ... !!,
er is crisis in uw land en daar trekt u zich niets van aan !
De eersten zullen jullie zijn, de leiders van de stoet der mensen, die wij buiten gooien in ballingschap.
Bezinning .
Geloven? Het brengt geen zaad in het bakje. Ogenschijnlijk levert het niets op. Voor een computer is het tijdverlies, voor de zakenman brengt het geen cent op zijn bankrekening. Het brengt geen macht, geen naam, geen prestige, zelfs geen gouden medaille. Geloven betekent omgezet in cijfergeld:een debet. Geloven? Ogenschijnlijk lijkt het niets, tot iemand je nodig heeft, tot jij hem nodig hebt. Hij vraagt je, Ik vraag hem. Hij vraagt niet naar iets maar hij vraagt jouw persoon, je vertrouwen, je diepste eigen. En hij verlaat zijn berekening, zijn bekrompenheid, zijn zelf: Iemand ziet zin in mij veel verder dan hij met de ogen ziet. Geloven, is een nieuw zien,verder gaan dan je ziet, zien over de grenzen heen van wat je hoopt, zien met de ogen toe, stijgen en dalen, tot diepste hoogte en verste diepte zonder te vallen. Zien en gaan zonder iets vast te houden: Geloven in een nieuw zien .
God,
God, we leven niet om steeds meer te bezitten, we bezitten om ervan te genieten en om ons leven en samenleven genietbaar te maken. In de eeuwenoude profetische boeken van het Eerste Testament lezen we hoe mensen opkomen voor een eerlijke verdeling van de goederen die ons door U zijn toevertrouwd. Vandaag, duizenden jaren later, moeten we nog steeds hetzelfde herhalen. Het zal beter worden als we, desnoods tegen de stroom in, blijven opkomen voor een eerlijke handel van allen. Dan, God kunt U zich terug vinden in de wereld, dan kunnen wij je ontmoeten, Amen
31-10-2010
Kol. 1, 12â20. / Joh. 18, 33â37.
Broeders: wij brengen dank aan God de Vader, die ons waardig heeft gemaakt deel te mogen hebben aan het lot der heiligen, in het volle licht. Hij heeft ons ontrukt aan de macht der duisternis en overgebracht naar het rijk van zijn beminde Zoon, in wie wij de verlossing bezitten, de vergiffenis der zonden, door de kracht van zijn Bloed. Deze is het beeld van de onzichtbare God, geboren voordat alles geschapen werd; want in Hem werd alles geschapen, wat in de hemel en op aarde is, het zichtbare en onzichtbare, tronen zowel als heerschappijen, overheden en machten; alles is door Hem en in Hem geschapen. Zo bestaat Hij voor allen, en alles bestaat in Hem. Hij is ook het hoofd van het lichaam, dat wil zeggen van de Kerk. Hij is het begin, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in alles de eerste plaats zou hebben. Want het was besloten, dat in Hem alle volheid zou wonen, en dat Hij vrede zou brengen door het Bloed van zijn kruis en door zijn toedoen alles weer met God zou verzoenen, wat op de aarde of in de hemel is: in Christus Jezus, onze Heer.
+++++++++++++++++++++++
In die tijd vroeg Pilatus aan Jezus: Zijt Gij de Koning van de Joden? Jezus antwoordde: Stelt gij de vraag uit u zelf of hebben anderen u dat van Mij gezegd? Pilatus hernam: Ben ik soms een Jood? Uw eigen volk en de opperpriesters hebben U aan mij uitgeleverd. Wat hebt Gij gedaan? Jezus gaf ten antwoord: Mijn rijk is niet van deze wereld. Als mijn rijk van deze wereld was, dan zouden mijn dienaren ervoor strijden, dat Ik niet aan de joden werd overgeleverd; maar mijn rijk is nu eenmaal niet van hier. Toen vroeg Pilatus Hem: Dus Koning zijt Gij? Jezus antwoordde: Ja, gij zegt het; Koning ben Ik. Daartoe ben ik geboren en daartoe in de wereld gekomen, om getuigenis af te leggen voor de waarheid. Ieder, die uit de waarheid is, luistert naar mijn stem.
Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas.
In die tijd trok Jezus rond door steden en dorpen, en gaf er onderricht en Hij zette zijn reis voort naar Jeruzalem. Iemand vroeg Hem: Heer, zijn het er weinig die gered worden? Maar Hij sprak tot hem: Spant u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen, want, Ik zeg u, velen zullen proberen binnen te komen maar zij zullen er niet in slagen. Als eenmaal de huisvader is opgestaan en de deur gesloten heeft en gij dan buiten op de deur begint te kloppen en begint te roepen: Heer, doe open! zal Hij u antwoorden: Ik weet niet waar gij vandaan komt. Dan zult ge opwerpen: In uw tegenwoordigheid hebben wij gegeten en gedronken, en in onze straten hebt Gij onderricht gegeven. Maar weer zal zijn antwoord zijn: Ik weet niet waar gij vandaan komt. Gaat weg van Mij, gij allen, bedrijvers van ongerechtigheid. Daar zal geween zijn en tandengeknars, wanneer gij Abraham, Isaak en Jakob en al de profeten zult zien in het Rijk Gods, terwijl ge zelf buitengeworpen zult zijn. Zij zullen komen uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden, en ze zullen aanzitten in het Koninkrijk Gods. Denkt er aan: er zijn laatsten die eersten en eersten die laatsten zullen zijn. Heer, zijn het er weinig die gered worden?" Het is een nogal vrijblijvende vraag, zo van iemand die aan de zijlijn staat. Maar het gaat hier niet om academische kwesties, om interessante vraagstukken, het gaat niet om theoretische problemen waar ieder een eigen mening over kan hebben, maar het is een kwestie van erop of eronder. En niet van anderen, maar van jóu. Het evangelie gaat nooit over anderen, het gaat altijd over jou. De steller van deze vraag: "Heer, zijn het er weinig die gered worden?", gaat ervan uit dat Jezus een ingewijde is in het grote wel en wee van de mensheid, Iemand aan wie je zulke vragen kunt stellen, met wie je over zulke vragen van gedachten kunt wisselen. Het zijn vragen van een buitenstaander, van iemand die er zelfs niets mee te maken heeft, die alleen maar nieuwsgierig is naar de gang van zaken en niet beseft dat hijzelf met huid en haar betrokken is in zijn vraagstelling. Jezus probeert deze outsider tot insider te maken, tot betrokkenen. Iemands huis staat in lichterlaaie; aan een voorbij rennende brandmeester vraagt hij: Zeg, zijn het er velen die nog levend uit dit brandende huis komen? De brandmeester zal dan antwoorden: Man, maak je uit de voeten, want er dreigt een explosie en dan zul ook jij het niet overleven. Zoiets.
Jij staat op het punt om te verdrinken, je bent een drenkeling. Hier is je Redder, je Verlosser, laat je redden door Hem. Want naderhand, bij het laatste oordeel, heb je er helemaal niets aan dat je dan in Jezus' tegenwoordigheid hebt gegeten en gedronken en dat je hebt gezien hoe Jezus in jouw straat onderricht heeft gegeven. Dan heb je er niets aan dat je een interessante vraag hebt gesteld over de kansen van het christendom in deze tijd en of er na deze malaise misschien weer een nieuwe bloei zal komen. Dat zijn allemaal vragen van mensen in de positie van een buitenstaander. Dat zijn vragen in de geest van de Farizeeën. Zij vragen aan Jezus: "Wanneer zal het rijk Gods komen? Hij gaf hun ten antwoord: De komst van het Koninkrijk Gods kunt ge niet waarnemen. Men kan niet zeggen: Kijk hier is het, of daar is het. Want het Rijk Gods is midden onder u" (Lc 17, 20,21). Dat geldt evenzo voor de gewone menselijke verhoudingen. Het is niet alleen maar een menselijke verhouding, zoals een gebeuren in de tijd niet alleen maar een gebeuren in de tijd is, het is tegelijkertijd een gebeuren in de eeuwigheid. Paulus drukt dat zo uit: "Slaven, wees uw meester gehoorzaam met eerbied en eenvoud van hart als gold uw onderdanigheid Christus zelf." In de horizontale verhoudingen is een verticale verhouding opgesloten. Het is Jezus zélf die de Meester is van knechten en meesters. Zij zijn niet als ogendienaars die mensen willen behagen, maar als knechten van Christus die Gods wil van harte willen volbrengen.
Ga niet zo in op de gewone menselijke verhoudingen, of liever gezegd: ga er niet in onder. De verhouding van de gelovige tot God, van de leerling tot ons aller Meester, moet in alles de boventoon voeren. En zo moet het in heel ons doen en laten zijn. Als je handelt, moet je niet in je handelingen opgaan, zelfs niet als het vrome handelingen zijn. Het moet in verhouding zijn tot God.
Er heerst in dit evangelie een stemming van opbreken en wegwezen, net als in de regel van Benedictus: 'Laten wij eindelijk eens opstaan', zegt Benedictus, 'gewekt door het woord van de Schrift. Het is tijd voor ons om op te staan uit de slaap. Onze ogen geopend voor het goddelijk licht moeten wij met een aandachtig oor luisteren naar wat Gods stem ons dagelijks vermanend toeroept: als gij vandaag zijn stem hoort, maakt dan uw hart niet ongevoelig. En wat zegt Hij: Komt, mijn zonen, luistert naar Mij. Ik zal u onderrichten in de vreze des Heren. Haast u voort zolang u het licht van het leven bezit, opdat de duisternis van de dood u niet overvalt.'
Dat zijn woorden die ons wakker schudden. Ze dringen op ons aan om op te breken. Wordt wakker! Hoor je de klok niet? Je moet opstaan, niets is gevaarlijker dan nu te blijven liggen of weer in te slapen. Nee, je moet opstaan, nu, niet later. Alles staat op het spel! Ja, wat is er dan?, vroeg iemand, de geestelijk slaap uit zijn ogen wrijvend. Wat er aan de hand is? Je moet opstaan. Je moet alles laten liggen en laten staan, als je het Woord van God hebt gehoord. Dat is het levensgevoel van Jezus, en dat is ook het levensgevoel van de dienstknecht van Jezus. "Span u tot het uiterste in." Dat mogen wij nu ook in de eucharistie met des temeer reden doen, omdat Hij inderdaad komt, nu, over een paar minuten, als een voorsmaak van dat laatste oordeel dat eens voor iedereen zal aanbreken.
