Een spiritueel roosje uit mijn doosje,

“Draag mij als een zegel op uw hart,

als een zegel aan uw arm:

want sterk als de dood is de liefde” ( Hoogl. 8, 6 )!

Als ik een kleurpotloodje was, dan tekende ik het hart van mijn dromen.

Omlijnde het met de fijnste roosjes, in alle kleuren van de regenboog.

In sierlijke letters schreef ik het dan vol met de naam, Jezus.

Jezus is de Zoon van God, geboren uit de Heilige Maagd Maria.

Jezus is het vleesgeworden Woord, in geloof, hoop en liefde.

Jezus is de Verlosser, stierf op het kruis, om ons te redden van de dood.

Jezus is de Weg, de Waarheid, het Leven, om lief te hebben.

Jezus is de Vrede, om nederig en zachtmoedig door te geven.

Jezus is de Vreugde, om jubelend met anderen te delen.

Jezus is de Vriendschap, die voelbaar is in heel de samenleving.

Jezus is de Glimlach, de Traan, van ieder mensenkind.

Jezus is de Zieke, de Stervende, die vraagt om een stil gebed.

Jezus is de Eenzame, de Verstotene, om hem te omarmen en te troosten.

Jezus is de Stilte in de nacht, de Blijdschap in de nieuwe dag.

Jezus is het Geluk, in samenzijn met man, kinderen en kleinkinderen.

Jezus is de Heer en Meester, een Vriend, die hart en ziel doorgrondt.

Jezus is de Liefde, die mij meer bemint dan ik mezelf beminnen kan.

Jezus is de Dankbaarheid, die onuitwisbaar leeft in mijn hart.

Jezus, Gij zijt het kleurig getekende Hart van mijn dromen.

Een onaantastbaar Hart, waarin de Liefde voor eeuwig koning is.

Verenigd in de Krans van Rozen, de Moederlijke zegen van Maria.

Lea.

Juni 2012.

Een spiritueel roosje uit mijn doosje.

“Zoveel vermoogt gij, hoge Vrouw,

bij uw geliefde Zoon, o Maagd,

dat al wie bidt en op u bouwt,

door u verkrijgt hetgeen hij vraagt” ( Hymne, getijdenboek, 1572 ).

Wees gegroet Maria, vol van Genade, wees gegroet.

Zachtjes leg ik aan uw voeten mijn krans van rozen neer.

Een rozenkrans waartussen de wonderbare bloem der liefde prijkt.

Haar zuivere schoonheid wordt overschaduwd door Gods Liefdesgeest.

Dit is het goddelijk Mysterie van de Blijde Maagd.

Wees gegroet Maria, vol van Genade, wees gegroet.

Door ieder weesgegroetje verdwijnt een doorn van pijn en verdriet.

En zie, de broze hemelroos bloeit open van barmhartigheid.

Haar Hart vloeit over van liefelijke tederheid, zelfs tot over de rand.

Dit is het goddelijk Mysterie van de Droevige Maagd.

Wees gegroet Maria, vol van Genade, wees gegroet.

Elk rozenhoedje klinkt als een vreugdevolle liefdeszang naar de hemel.

Die de gouden roos, in al haar heldere glans, doet schitteren in de zon

Zij die, zonder roem of praalzucht, in alle nederigheid de wereld bemint.

Dit is het goddelijk Mysterie van de Glorievolle Maagd.

Wees gegroet Maria, vol van Genade, wees gegroet.

Hoe zoet is de bloemengeur van een eenvoudige rozenkrans.

Haar smeekbede doordringt het hart tot in het diepste van de ziel.

Daar waar het levend licht van Jezus, trouw in de stilte wacht.

Dit is het goddelijk Mysterie van het Licht, dankzij de Geestelijke Roos.

Verenigd in de Krans van Rozen, de Moederlijke zegen van Maria,

Lea.

Mei 2012.

'' Dit is mijn huis" achter haar honderden en honderden engelen.

Hier stopt Br. Eli en vraagt:'wie ruikt nu de rozengeur?' 'Het zijn de engelen tussen ons, die Gods aanwezigheid tonen.' 'Ik kom om uw wensen en dromen te horen--HEM te zien, de vreugde van vandaag----open je hart...

Ik ben hier omdat het 10 dagen na Hemelvaart is...

BIECHTEN is heel belangrijk:-----ziel-bevrijdend.

Wij zijn ALLEN kinderen van God.

Verkondiging door de Liefde; we schrikken omdat we de Liefde van God niet willen aanvaarden.

--Wij moéten reageren; wij moéten sterk zijn! Wij moeten 'JA' zeggen als Maria.

Zeg elke dag tegen je buurman/ tegen elkaar:' Ik houd van U en ik vergeef U'. (we doen dat terplekke naast wie we in de banken zitten)

Iedere dag is een geschenk vd HEER! Mogelijkheid tot Liefde.

Het menselijk bestaan komt alleen door HEM, niet door menselijke ontwikkeling.

De 7e dag in Huis van God vieren; persoonlijk in contact komen met God is prachtige

zaak; God centraal stellen, zal veel veranderen.

Ook licht in hart van mensen die wij niet kennen.

door: mirjam romein( den haag, 2 juni 2012)

NB : Elke Goede Week ontvangt Broeder Eli : de stigmata en de geseling;

zijn aangrijpende foto's van.

Net zoals Ik de eerste keer verworpen werd, zal Ik ook de tweede keer verworpen worden.

Maandag 4 juni 2012   15.20u

Mijn zeer geliefde dochter, zeer weinigen van Mijn uitverkoren volk, de Joden, aanvaardden Mij als de ware Messias toen Ik in de wereld kwam en stierf voor de zonden van de mensheid.

Deze keer zullen zeer weinig Christenen beseffen dat Ik het ben, die thans tot hen spreekt voordat Ik de tweede keer kom.

Zij zullen de leugens die ontspruiten uit de mond van leugenaars, de valse profeten van wie zij zullen houden, terwijl zij Mij zullen verwerpen met een haat die haaks op hun liefde voor God staat.

Net zoals Ik de eerste keer verworpen werd, zal Ik ook de tweede keer verworpen worden.

Jullie moeten je niet bedroefd voelen door de manier waarop Ik bespot, geschopt en geslagen wordt en Mijn boodschappen belachelijk gemaakt worden. Want een dergelijke haat tegen Mijn heilig woord kan enkel van Satan komen. Als Satans razernij hevig wordt, zoals nu, kunnen jullie er zeker van zijn dat hij zich zorgen maakt over de zielen die Ik van plan ben te redden uit zijn klauwen.

Sluit jullie oren! Kijk recht voor jullie uit en focus jullie enkel op Mij!

Elk soort aanval zal op jullie, Mijn volgelingen, afgestuurd worden om jullie tegen te houden Mij te volgen.

Elk argument tegen Mijn woord - door diegenen die zich beroemen op hun deskundigheid in heilige, spirituele zaken – moet opzij geschoven worden.

Zij hebben de Heilige Geest niet in hun ziel want zij zijn dat niet waardig vanwege de zonde van hoogmoed.

Zoals Ik leed onder de geseling aan de zuil, zo ook zal Ik opnieuw lijden omdat mijn heilig woord nu vol haat afgekraakt wordt door diegenen die ervoor zullen zorgen dat Mijn woord verworpen wordt.

Ik zeg nu tegen deze zielen: als jullie Mijn barmhartige hand om de mensheid te redden niet willen aanvaarden, waarom dragen jullie dan zo’n haat in jullie hart?

Weten jullie niet dat jullie verleid worden door de Boze, die jullie blind wil maken voor de waarheid?

Haat, laster en achterklap komen niet van Mij. Wanneer jullie toestaan dat deze walgelijke zonden jullie overmeesteren, houden jullie niet van Mij.

Jullie zullen terug tot Mij komen als jullie, wanneer jullie tijdens de waarschuwing voor Mij komen te staan, de nodige nederigheid bezitten om Mij te vragen jullie te vergeven.

Als jullie nu niet zwijgen, zullen jullie lijden en jullie wroeging zal jullie zwak en bevend voor Mijn aangezicht laten staan.

Hoezeer verwonden jullie Mij!

Hoe laten jullie Mij lijden!

Jullie geselen Mij net zoals Ik de eerste keer gegeseld werd. Toch zeggen jullie dat jullie heilige leerlingen van Mij zijn.

Jullie zijn een bron van groot verdriet voor Mij.

Aan Mijn volgelingen zeg Ik om deze beschimpingen te negeren.

Open jullie mond niet of laat jullie niet in met diegenen die woede en haat tentoonspreiden en die tegelijkertijd beweren van Mij te houden.

Hoe kunnen jullie van Mij houden wanneer jullie elkaar geen liefde of geduld betonen?

Jullie zijn hypocrieten als jullie een ander in Mijn naam teisteren.

De tijd is nu rijp voor de tweede afwijzing, die niet verschilt van de eerste keer.

De bespotting zal inhouden dat deze - naar eigen zeggen - heilige leerlingen, Mijn profeten zullen bespotten door te proberen hen te doen struikelen door hun kennis van de Schrift in twijfel te trekken.

Mijn profeten begrijpen de Schrift niet en zij zullen Mijn woord niet verdedigen.

Toch zullen deze zogenaamde heilige leerlingen ervoor proberen te zorgen dat Mijn profeten dom en onwaardig lijken, net zoals dat gebeurde terwijl Mijn hoofd met doornen gekroond werd.

Bovendien zullen zij tot het uiterste gaan om hen tot de orde te roepen en hen te beschamen terwijl zij tegelijkertijd betuigen hoeveel kennis zij bezitten over Mijn Leer.

Het treiteren zal doorgaan tot het na de Waarschuwing – wanneer deze zielen de fout, die zij gemaakt hebben, beseffen – verlicht wordt.

Zij zullen hierdoor wenen en lijden, maar Ik zal hen vergeven omdat Ik van hen houd.

Maar daarna zullen velen niet tot inkeer komen. Zij zullen verschrikkelijk lijden en vervolging aan Mijn eindtijdprofeten toebrengen. Zij zullen geen moment opgeven.

Elke afbreuk, belediging en aanval zal hen - in Mijn naam, Jezus Christus, de Mensenzoon – naar het hoofd geslingerd worden.

Zij zullen Mij, doorheen Mijn Heilig woord dat hen vandaag de dag gegeven wordt, tot het einde toe verloochenen.

Dan zal hen nog eenmaal tijd geschonken worden om het Boek der Waarheid te aanvaarden. Zij zullen Mij ofwel aanvaarden ofwel afwijzen.

Vervolgens zal Ik al die nederige zielen, die van Mij houden, verzamelen en zullen de Nieuwe Hemel en de nieuwe Aarde samensmelten.

Diegenen, die Mij dan nog steeds afwijzen, zullen in het vuur van de hel geworpen worden.

Ik kom nog een laatste keer om jullie te redden.

Open jullie hart en zie in dat Ik het ben, Jezus, die jullie nu roept!

Als jullie dat niet kunnen zien, dan hebben jullie veel gebed nodig om de Heilige Geest in staat te stellen waarlijk jullie ziel te betreden.

Denk eraan dat diegenen, die gezegend zijn met de Heilige Geest, anderen niet beledigen, niet lasteren en geen haat tegen Gods kinderen verspreiden.

Zij willen Gods kinderen niet beheersen.

Zij overtreden de Tien geboden niet.

Jullie Jezus

Breng de maand juni door in rustige contemplatie zoals opgedragen door Mijn geliefde Moeder.

Zondag 3 juni 2012   15.30u

Mijn zeer geliefde dochter, Mijn volgelingen moeten de maand juni doorbrengen in rustige contemplatie zoals opgedragen door Mijn geliefde Moeder.

Deze maand is de tijd waarin, door de Kruistocht om bekering, veel mensen de genade van een onmiddellijke bekering kunnen ontvangen door de offers gebracht door diegenen onder jullie die gehoor geven aan Mijn Moeder, de Moeder van de Verlossing.

Jullie moeten deze maand bedaard zijn.

A.u.b., Ik verzoek jullie dringend om jullie Kerken, zoveel als jullie kunnen, om 15.00 uur te bezoeken om het Kroontje van Mijn Goddelijke Barmhartigheid te bidden.

Katholieken, a.u.b., ontvang deze maand Mijn Heilige Eucharistie, indien mogelijk, iedere dag.

Want deze maand zal de tijd zijn waarin de laatste hand gelegd wordt aan de plannen, die in stilte aan de gang zijn, om de onrust in het Midden-Oosten op te drijven.

Wees sterk! Wees geduldig! Wees nederig van hart!

Onderwerp jullie wil aan Mij en bied jullie beproevingen en offers aan voor de bekering van alle zondaars.

Ga heen in vrede, Mijn geliefde volgelingen.

Mijn Heilige Geest strekt zich momenteel uit over jullie allen terwijl Ik jullie tot deze bijzondere devotie uitnodig.

Jullie geliefde Jezus

Jezus: Wankel nooit! Twijfel nooit aan Mijn beschermende hand!

Zaterdag 2 juni 2012   21.00u

Mijn zeer geliefde dochter, als Mijn volgelingen Mij toestaan dat Ik hun ziel overspoel met Mijn onvoorwaardelijke liefde, zal Ik in hen een kracht doen ontbranden die hen zal verbazen.

Kom tot Mij als vertrouwvolle kinderen met een eenvoudig en open hart, zonder verwachtingen, en Ik zal jullie een vrede bezorgen die jullie nergens anders zullen vinden.

Terwijl Ik ween door de manier waarop het kwaad en de hebzucht de wereld aangegrepen hebben, ben Ik ook vervuld van vreugde door de zuivere liefde die Mijn volgelingen Mij, hun Jezus, betonen.

Hoeveel verlichting en troost bezorgen zij Mij en hoe wou Ik dat Ik Mijn armen rond hen kon slaan.

Hoe wou Ik dat zij konden horen dat Ik hen vertel hoeveel Ik van hen houd.

Hoe verlang Ik naar de dag dat Ik Mijn hand uitstrek, hun hand in de Mijne neem en hen naar Mijn Nieuw Koninkrijk haal waarop zij eindelijk bij Mij zullen thuiskomen.

Die dag is niet veraf.

Aan al Mijn volgelingen: in deze tijd moeten jullie naar Mij luisteren.

Jullie moeten sterk zijn en volharden tijdens de komende beproevingen en nooit de moed verliezen.

Het lopen naar Mijn Koninkrijk, over de weg die voor jullie werd uitgestippeld, zal jullie pijn doen. Velen onder jullie zullen strompelen en struikelen.

Sommigen onder jullie zullen teruglopen naar waar jullie vandaan kwamen.

Anderen zullen gaan zitten, opgeven en blijven steken tussen het begin van hun tocht en de poorten naar het Eeuwig Leven. Hun geloof zal zo zwak worden door de obstakels waarmee zij geconfronteerd zullen worden.

De sterkeren zullen onverschrokken zijn. Zij zullen vooruit willen komen en stormen met elk sprankeltje energie naar het Nieuw Tijdperk van Vrede.

Niets zal hen in de weg staan. Zij zullen weten hoe zij het komende lijden moeten weerstaan. Zij zullen weten hoe zij de vijand moeten bestrijden. Met weinig angst in hun hart zullen zij luisteren naar elke instructie die door Mij aan hen gegeven wordt.

Zij moeten zich altijd inspannen om terug te gaan en diegenen die zwakker zijn, diegenen die bang zijn, mee te voeren. Zij moeten diegenen, bij wie de wilskracht en de moed ontbreekt om in Mijn naam op te staan, op hun schouders dragen.

Diegenen die jullie hulp weigeren, zullen achtergelaten worden en zullen deel gaan uitmaken van het koninkrijk van het beest van waaruit er geen ontsnappen mogelijk is.

Wankel nooit! Twijfel nooit aan Mijn beschermende hand!

Als jullie alles aan Mijn Heilige Wil onderwerpen, zal Ik voor alles zorgen.

Vertrouw op Mij! Volg Mij!

De tijd dringt maar er is nog ruim de tijd om jullie voor te bereiden op de strijd die in het verschiet ligt.

Ik houd van jullie allemaal. Vergeet nooit de kracht van Mijn liefde!

Jullie geliefde Redder
Koning van de Verlossing
Jezus Christus

666 zal geïntegreerd worden in een chip, met het nummer verborgen, waarbij jullie gedwongen zullen worden om deze te aanvaarden, evenals elke vaccinatie.

Vrijdag 1 juni 2012   20.15u

Mijn zeer geliefde dochter, de Antichrist is zijn vredesplan – dat hij wil invoeren kort nadat de oorlogen in het Midden-Oosten wijdverspreid geworden zijn en wanneer het leed en verschrikkelijke angst ertoe leiden dat er geen teken van hoop meer is – reeds aan het voorbereiden.

Hij zal dan plotseling tevoorschijn komen en zichzelf bekend maken aan de wereld als een man van vrede, een helder juweel dat zal schitteren te midden van de duisternis.

Als hij opduikt, zal hij gezien worden als één van de meest charismatische politieke leiders aller tijden.

Zijn knappe, aantrekkelijke en zorgzame persoonlijkheid zal de meeste mensen voor de gek houden.

Hij zal liefde en mededogen uitstralen en zal als Christelijk aanzien worden. Na verloop van tijd zal hij veel volgelingen aantrekken die in aantal zullen toenemen waardoor hij op Mij, de Messias, gaat lijken.

Er zal gezien worden dat hij de eenheid onder alle naties bevordert en hij zal geliefd zijn in bijna elk land van de wereld.

Bovendien zal blijken dat hij over bovennatuurlijke vaardigheden beschikt. Velen zullen geloven dat hij door Mijn Vader gestuurd werd en dat hij Mij, Jezus Christus, de Redder van de wereld, is.

Zij zullen tot hem bidden, van hem houden, hun leven voor hem opgeven en hij zal lachen en de spot met hen drijven wanneer zij hem niet kunnen zien.

Dit zal de grootste misleiding aller tijden zijn en het plan bestaat erin jullie ziel te roven, jullie van Mij af te nemen.

Hij en de Valse Profeet, die als een koning op de Stoel van Petrus zal zitten, zullen heimelijk een ene-wereldreligie beramen.

Dat zal een soort van christelijke religie lijken te zijn, die de liefde uitdraagt. Deze zal echter niet de liefde voor elkaar, die van God komt, bevorderen. In plaats daarvan zal deze de liefde voor de Antichrist en de trouw aan hem alsook de eigenliefde propageren.

De gruwel houdt hier niet mee op want zodra zij Gods kinderen verleid hebben, zal de aanval ingezet worden.

Opeens zal aan allen gevraagd worden om het ene-wereldmerkteken van verbondenheid te aanvaarden. Een verenigde wereld waaraan alle mensen moeten deelnemen.

Het zal jullie geld controleren, jullie toegang tot voedsel en hoe jullie leven.

Voorschriften, veel voorschriften, zullen ertoe leiden dat jullie gevangenen worden. De sleutel van jullie cel, die jullie onder hun controle houdt, zal het merkteken van het beest zijn.

666 zal geïntegreerd worden in een chip, met het nummer verborgen, waarbij jullie gedwongen zullen worden om deze te aanvaarden, evenals elke vaccinatie.

Eenmaal ingeplant, zal dit niet enkel jullie geest en ziel vergiftigen maar ook jullie lichaam. Want het zal een plaag veroorzaken, ontworpen om een groot deel van de wereldbevolking uit te roeien.

Jullie mogen het merkteken niet aanvaarden. In plaats daarvan zal Ik jullie opdragen wat te doen.

Velen zullen het merkteken aanvaarden omdat zij zich weerloos voelen.

Het Zegel van de Levende God, Mijn kruistochtgebed (33), is jullie reddingslijn.

Wanneer jullie Mijn Zegel van Bescherming ontvangen, aan jullie gegeven door Mijn Eeuwige Vader, zullen jullie het merkteken niet moeten aanvaarden.

Er zal aan jullie niet geraakt worden. Jullie huis zal niet gezien worden, niet gezocht worden en geen doelwit zijn want het zal onzichtbaar gemaakt worden voor de ogen van Satans leger.

Jullie zullen voedsel, dat enkele jaren goed blijft, verborgen moeten houden. Jullie zullen jullie eigen gewassen moeten telen, jullie eigen water moeten opslaan en allerhande heilige voorwerpen in jullie buurt houden.

Mijn Restkerk zal groeien en zich uitspreiden en er zal jullie onderdak gegeven worden als dat nodig is.

Er is nu veel planning nodig.

Diegenen die lachen om wat jullie doen, of die zeggen: Jezus zou jullie toch niet vragen om dat te doen? Bevoorraadt Hij al Zijn volgelingen niet in hun tijd van nood?

Zelfs één brood en één vis kunnen vermenigvuldigd worden. Het maakt dus niet uit, als jullie maar een beetje voedsel hebben, want Ik zal jullie beschermen en jullie zullen veilig zijn.

Bid intens voor die zielen die niet in staat zullen zijn om het merkteken te vermijden.

Deze onschuldige zielen zullen gered worden als zij zich in een staat van genade bevinden op het moment dat zij gedwongen worden de chip te aanvaarden.

De rest van jullie moet plannen maken om jullie familie en jullie trouw aan de Heilige Eucharistie en de Mis te bewaren.

Wanneer de Antichrist alle religies opslokt, zijn de Heilige Mis en de transsubstantiatie van het brood en de wijn in Mijn Lichaam en Bloed in de Heilige Eucharistie, de enige wapens waartegenover hij machteloos zal staan.

Mijn Heilige Missen moeten aanhouden. Diegenen onder jullie die dit weten, moeten zich nu massaal verzamelen en de voorbereidingen aanvatten.

Hoe eerder jullie je voorbereiden, hoe meer genaden jullie zullen krijgen om jullie gelederen overal ter wereld te laten aangroeien.

De Rots zal beladen worden met een nieuw bouwwerk waarvan zij zeggen dat het Mijn nieuwe Tempel zal zijn. Maar dat is niet waar!

Maar wanneer de vervolging eindigt, zullen Mijn Restkerk en Mijn uitverkoren mensen de Tempel laten heropbouwen en Mijn Nieuw Jeruzalem zal vanuit de Hemel naar beneden komen.

Zij zal neerdalen in heerlijkheid. De trompetten zullen in de Hemel en op aarde op hetzelfde moment gehoord worden.

En dan zal Ik komen. Jij, Mijn dochter, zal Mijn aankomst inluiden en velen zullen in extase ter aarde neervallen en van opluchting, uit liefde en van blijdschap huilen.

Want eindelijk is daar het moment waarop zij gewacht hebben. De lucht zal opklaren, de donder zal weergalmen en de koren van de engelen zullen in zoete harmonie zingen terwijl al Gods kinderen de ware Messias zullen verwelkomen.

Ik, Jezus Christus zal komen om te oordelen. En de Hemel en de Aarde zullen één worden.

De nieuwe glorieuze pracht, de vernieuwde aarde, zal tevoorschijn komen en het Nieuwe Paradijs zal al diegenen omhelzen van wie de namen in het Boek des Levens staan en die zich eendrachtig zullen verenigen.

En terwijl de beëindiging van de oude aarde - bezoedeld door de smet van de zonde – afgelopen zal zijn, begint het Nieuw Tijdperk pas.

Daar moeten jullie naar streven. Dat is waar jullie recht op hebben, als deel van jullie natuurlijk erfgoed.

Focus jullie enkel op het redden van alle zielen!

Dat is de reden waarom jullie de obstakels, die op jullie weg geplaatst worden, moeten negeren. De vervolging. Het leed. De gruwel van het kwaad door de handen van anderen. Al wat telt, is het redden van zielen.

Jullie Redder, Jezus Christus

HET SACRAMENT VAN HET HUWELIJK

DE VRUCHTBAARHEID VAN HET VERBOND[1]

In deze bijdrage zal ik enkel het delicate probleem van de band tussen de echtelijke liefde en de gave van het leven aanraken, en daarbij ook het verantwoord ouderschap belichten. De meer concrete vragen bewaar ik voor het laatste artikel gewijd aan het huwelijkssacrament.

DE LIEFDE, BRON VAN LEVEN

Het verbond tussen Christus en de Kerk is een bron van leven. Het is immers in hun wederzijdse vereniging dat de Heer en zijn Bruid ons allen in het nieuwe leven van het Rijk roepen. Daarom spreken we van de Kerk als ‘onze Moeder’. Een christelijke echtelijke liefde zal dus maar authentiek zijn als ze ook in de seksuele vereniging van de echtgenoten de huwelijksvruchtbaarheid weerspiegelt tussen Jezus en zijn Kerk, die op het kruis werd bezegeld.

DE ONDERLINGE VERBONDENHEID TUSSEN LIEFDE EN VRUCHTBAARHEID

Deze diepe band tussen huwelijksvereniging en vruchtbaarheid blijkt niet alleen vanuit een christelijk perspectief dat nadenkt over de ultieme betekenis van de menselijke seksualiteit. Ook een zuiver filosofische of psychologische benadering brengt deze aan het licht. Het is immers veelbetekenend dat de liefde van man en vrouw haar bekroning vindt in een daad (de geslachtsgemeenschap) die door haar eigen logica openstaat voor het verwekken van een nieuw leven en die zelfs structureel hierop gericht is. Moeten we dit niet zien als een heel concreet teken, in ons lichaam zelf geschreven, van een essentiële band tussen de liefde en de openheid naar nieuw leven? Jazeker, zowel vanuit het standpunt van de rede als met de ogen van het geloof is er een onlosmakelijke band tussen seksuele liefde en openheid voor het leven.

EEN VERANTWOORDE VOORTPLANTING

Het morele vraagstuk van de anticonceptie stelt zich omdat de structurele band tussen liefde en vruchtbaarheid is toevertrouwd aan de vrijheid van de mens. In de dierenwereld volgt voortplanting bij wijze van spreken automatisch uit de blinde drift van het instinct. Bij de mens daarentegen hangt de openheid van de liefde voor het doorgeven van het leven af van de verantwoordelijkheid van de echtgenoten, al is ze ingeschreven in de diepe logica van de seksualiteit. Zo komen we tot de notie van verantwoord ouderschap: het is door tegelijk rekening houden met het ware welzijn van het koppel, het verhoopte geluk van kinderen, de economische en sociale situatie van het gezin en ook met morele eisen van het openstaan voor  de gave van God, dat ouders het leven moeten doorgeven en het aantal kinderen bepalen dat ze zullen ontvangen.

DE VERKEERDE IDEALEN VAN DE CONSUMPTIEMAATSCHAPPIJ

Van de standpunten van de Kerk op dit vlak heeft men vaak een karikatuur gemaakt. Alsof ze echtgenoten zou aanraden om het grootst mogelijk aantal kinderen te krijgen dat biologisch haalbaar is voor het koppel! Niets is minder waar. De Kerk nodigt uiteraard uit tot een edelmoedige vruchtbaarheid, maar wel gecontroleerd — dit wil zeggen: met aandacht voor de verschillende aanwezige factoren. Maar het is waar de Kerk, door te hameren op de essentiële openheid van de liefde voor de vruchtbaarheid, de idealen van de consumptiemaatschappij in vraag stelt (zeker vandaag de dag). Die maatschappij beweert met klem dat jonge koppels voor hun eigen geluk en dat van de kinderen die zullen komen, eerst de tijd moeten nemen om met twee gelukkig te zijn, om hun financieel inkomen en hun huiselijk comfort te verzekeren, waarna dan eventueel een kind kan komen. Ons laag geboortecijfer, ver onder wat nodig is voor een loutere vervanging van de vorige generatie, wijst op dergelijke mentaliteit. De gevolgen zijn ernstig: een toenemende vergrijzing met alle gevreesde sociaaleconomische problemen van dien, wat onmiskenbaar kan leiden tot de ondergang van onze maatschappij.

DE MIDDELEN VOOR GEBOORTEREGELING

Bij de morele vraag naar een juiste geboorteregeling hangt veel af van de aard van de gebruikte middelen. Zoals steeds in de moraal, volstaan goede bedoelingen niet; men moet immers ook kijken naar de handelwijze waarmee die bedoelingen in de praktijk worden gebracht. Daarom verwerpt het christelijke denken om vanzelfsprekende redenen radicaal abortus als een middel van geboorteregeling. Het is eveneens radicaal tegen vrijwillige sterilisatie, of die nu tijdelijk is dan wel definitief. Sterilisatie drukt inderdaad de weloverwogen wil uit om op lange termijn de seksuele liefde los te maken van elke openheid, ja zelfs gewoon de mogelijkheid tot vruchtbaarheid.

NATUURLIJKE EN KUNSTMATIGE METHODES

Het debat is moeilijker wanneer het gaat over andere de meest voorkomende methodes voor geboorteregeling. Het struikelblok in de discussie is het onderscheid dat de Kerk maakt tussen kunstmatige of contraceptieve methodes enerzijds en natuurlijke methodes anderzijds. De Kerk keurt de eerste af, terwijl ze het gebruik van de tweede billijkt.

ENKELE VERDUIDELIJKINGEN OVER DE TERMEN

Laten we eerst enkele taalkundige kwesties verduidelijken. Onder ‘kunstmatige’ of ‘contraceptieve’ methodes worden alle methodes verstaan die actief tussenkomen in het verloop van de geslachtsdaad — hetzij ervoor, tijdens of erna - met als bedoeling deze onvruchtbaar te maken. Het gaat hierbij om fysieke, technische, chemische of hormonale middelen. Onder ‘natuurlijke’ methodes verstaan we methodes die de onvruchtbare en vruchtbare periodes in de vrouwelijke cyclus trachten te kennen om zo de seksuele betrekkingen te beperken tot de onvruchtbare periodes. Het gaat hier vandaag vooral om observatiemethodes op basis van gecombineerde indicatoren, die zeer betrouwbaar zijn wanneer ze goed onderwezen en toegepast worden. Deze observatiemethodes zijn doeltreffend om een ongewenste geboorte te voorkomen, maar ook zeer aangewezen voor het tegenovergestelde doel, namelijk om de kansen op een gewenst kind te vergroten.

DOEL EN MIDDELEN

De kunstmatige methodes onderscheiden zich van de natuurlijke door de aard van de gebruikte middelen (in het eerste geval een directe ingreep, in het tweede een waarneming), terwijl het beoogde doel in beide gevallen hetzelfde is: namelijk het in de tijd spreiden van geboortes of zelfs het niet krijgen van een kind. Dit herinnert er ons nogmaals aan dat de hele discussie over geboorteregeling essentieel afhangt van de objectieve morele waarde van de gebruikte middelen. Bovendien, als een doel ‘zelfs een goed doel, zoals verantwoord ouderschap’ niet voldoende is om het gebruik van om het even welk middel te rechtvaardigen, volstaat het omgekeerd evenmin om objectief correcte middelen te gebruiken om automatisch op moreel vlak ‘in orde’ te zijn! Een koppel dat vanuit een egoïstische bedoeling hoegenaamd geen kinderen wenst en voortdurend teruggrijpt naar natuurlijke methodes om de vruchtbaarheid te controleren, zou ernstig in tegenspraak zijn met het ideaal van de menselijke en christelijke liefde.

Dit gezegd zijnde stelt zich de vraag waarom de katholieke Kerk zich zo vastberaden verzet tegen kunstmatige methodes of contraceptiva als geboorteregeling. Hier moeten we een duidelijk onderscheid maken tussen wat er echt op het spel staat en de bijkomstigheden.

BIJKOMENDE BEZWAREN

Men kan bijvoorbeeld - overigens veer terecht - bezorgd zijn over de erg zware morele gevolgen van een veralgemeend gebruik van contraceptiva, zowel op sociaal als op individueel vlak. Het is namelijk duidelijk dat het systematisch en uiteindelijk gebanaliseerd gebruik van contraceptiva de zedelijke ontaarding aanmoedigt. Het versterkt de mannelijke onverantwoordelijkheid (‘Ze moet maar de pil nemen!’) én de vrouwelijke (‘Met de pil loop ik geen enkel risico!’). Het ondermijnt bovendien de positieve ingesteldheid tegenover het kind (het wordt in de eerste plaats als een bedreiging beschouwd) en het maakt mensen welwillend tegenover abortus (als oplossing wanneer contraceptie tekortschiet), en ga zo maar door. Bovendien is het op politiek vlak voor rijke landen jammer genoeg gemakkelijker en meer winstgevend om arme landen sterilisatieprogramma’s en contraceptiva op te leggen, dan op een positieve wijze mee te werken aan hun economische ontwikkeling. Daarenboven is het bij al deze programma’s zo dat de staat de plaats van de ouders inneemt en hen haar opvatting over kind en gezin voorschrijft.

Al deze bezwaren tegen contraceptie zijn belangrijk, en toch raken ze niet aan de essentie. Men kan immers opwerpen dat het om ‘onrechtmatig’ gebruik van contraceptie gaat. De hoger genoemde bezwaren geven dus geen afdoende argumenten tegen het gematigd gebruik in een concrete situatie. Ook het groeiend wantrouwen tegenover de pil om ecologische redenen raakt niet aan de kern van de zaak. We kunnen ons er wel over verheugen dat door deze verschuiving de profetische waarschuwing van Paulus VI uit 1968 tegen contraceptie voortaan beter aanvaard wordt in sommige milieus, die met reden bezorgd zijn omdat contraceptie (vooral de hormonale) permanent de diepste fysiologische en psychologische mechanismen van de mens aantast. Maar dit zijn ‘hygiënische’ beschouwingen die, hoe belangrijk ook, toch niet de kern behandelen van het morele probleem dat door contraceptie gesteld wordt.

DE KERN VAN DE ZAAK IS NIET BIOLOGISCH

Wat is dan de voornaamste reden waarom de katholieke Kerk kunstmatige contraceptie afkeurt, terwijl ze natuurlijke methodes voor geboorteregeling wel aanvaardt? Ook al wekt de woordkeuze de verkeerde schijn, het gaat er niet simpelweg om dat de eerste ‘kunstmatig’ en de tweede ‘natuurlijk’ zijn, in de zin van ‘met respect voor de biologische orde’. Iets ‘kunstmatigs’ is op zich immers niet verwerpelijk! Heel onze cultuur en knowhow berusten op ‘kunstmatigheden’, op ingrepen van de mens in het ‘natuurlijke’ verloop van de dingen. Overigens zijn ook de zogenaamde ‘natuurlijke’ methodes op hun beurt ‘kunstmatig’, omdat men teruggrijpt naar thermometers, naar nauwkeurig onderzoek, enzovoort. Wat de biologische natuur betreft: zij is als dusdanig geen absoluut respect verschuldigd. Integendeel, men zou zelfs kunnen zeggen dat heel de beschaving gebouwd is op het overstijgen van de primitieve eisen van de biologische orde. Eten bijvoorbeeld is voor de mens veel meer dan het opnemen van proteïnen of calorieën…

HET GAAT OM EEN GEESTELIJK PROBLEEM

Vanuit het oogpunt van het geloof net als in het licht van een welbegrepen filosofie is de inzet van contraceptie van geestelijke orde. Bij een probleem met evident biologische aspecten (engelen hebben, zoals men weet, geen contraceptieve bekommernissen), gaat het uiteindelijk om de houding van de persoon ten opzichte van de huwelijkspartner, ten opzichte van het mysterie van het leven en de gave van God. Hier zullen we het uitgebreider over hebben in de volgende bijdrage.

+ André-Jozef LEONARD, aartsbisschop van Mechelen-Brussel

HET SACRAMENT VAN HET HUWELIJK

HET PROBLEEM VAN DE GESCHEIDEN HERTROUWDEN[1]

Gescheiden hertrouwden helpen

Ook al zorgt een mislukt huwelijk vaak voor veel verdriet, de problematiek van hertrouwde gescheiden mensen is zo mogelijk nog pijnlijker. Wat ook de subjectieve redenen zijn (soms zo begrijpelijk) die hen ertoe gebracht hebben om burgerlijk een nieuwe verbintenis aan te gaan, het blijft zo dat hun situatie objectief gezien de onverbreekbaarheid tegenspreekt van het door Christus gewilde verbond. In het spoor van de evangelische barmhartigheid nodigt de Kerk niettemin uit om hertrouwde gescheiden mensen te helpen en hen te omringen met veel liefde, zodat ze zich niet door de Kerk verlaten zouden weten. In zijn apostolische exhortatie over het christelijk gezin, was Johannes Paulus II hierover zeer duidelijk: ‘De Kerk moet voor hen bidden, hen bemoedigen, zich een barmhartige moeder tonen en hen zo steunen in het geloof en de hoop’. (§ 84, 3).

Zij kunnen en moeten deelnemen aan het kerkelijk leven

Net als alle andere gedoopten mogen en moeten gescheiden hertrouwden deelnemen aan het kerkelijke leven in al zijn aspecten. Zij zijn dus geenszins geëxcommuniceerd. Ze moeten echter vermijden taken op zich te nemen die hen in een delicate of moeilijke positie zouden brengen, zoals bijvoorbeeld: het godsdienstonderricht of een directiefunctie binnen het katholiek onderwijs.

Het meest gevoelige probleem is uiteraard de deelname aan het sacrament van de eucharistie. De Kerk vraagt inderdaad dat gescheiden hertrouwden de Mis bijwonen, maar dat ze zich onthouden van het ontvangen van het Lichaam van de Heer. De reden hiervan is welbekend: de situatie van gescheiden hertrouwden betekent een feitelijke breuk met het nieuwe en eeuwige verbond vervat in het huwelijkssacrament. Hoe kunnen zij immers, zonder in tegenspraak te komen met zichzelf, dit nieuwe en eeuwige verbond belijden bij het ontvangen van het eucharistische Lichaam van de Heer?

Naar een objectief standpunt

Misschien is dit op het eerste gezicht schokkend. Het is niet makkelijk om in de hedendaagse mentaliteit een ‘objectief’ standpunt in te nemen. De Kerk kent haar kinderen. Zij is er zich terdege van bewust dat de subjectieve overwegingen van gescheiden hertrouwden zeer waardevol kunnen zijn, zelfs edelmoediger dan deze van sommige andere koppels. Maar wat zou er gebeuren indien de Kerk, op grond van deze lovenswaardige subjectieve intenties, zou voorbijgaan aan de objectieve tegenspraak tussen herhertrouwen na een echtscheiding en de eucharistie? Dat zou Christus’ boodschap over de onverbreekbaarheid van het huwelijk onbegrijpelijk en inhoudsloos maken, en ook christenen ontmoedigen die zich inzetten om, ondanks groot leed en zelfs pijnlijk overspel, trouw te blijven aan hun huwelijksverbond.

En de andere situaties waarin het communiceren een schande is?

Men zou kunnen opwerpen dat er best nog andere gevallen zijn waar christenen het verbond met de Heer met de voeten treden en beter niet zouden communiceren. Dat is zeker waar. Velen nemen er met reden aanstoot aan wanneer ze gedoopten, bekend om hun bedenkelijke morele, sociale, economische of politieke levenswandel, te communie zien gaan. Het betreft bijvoorbeeld personen die openlijk ongehuwd samenleven of oneerlijke zakenmensen, enzovoort. De Kerk moet het geweten van deze mensen uitzuiveren en hen wijzen op de noodzaak van de bekering en de biecht alvorens het Lichaam van Christus te ontvangen. Christus schenkt Zichzelf immers weg aan zondaars, maar niet zonder een voorafgaande innerlijke ommekeer. Laten we ook niet vergeten dat de communie geen religieuze privéaangelegenheid is die enkel het eigen geweten aanbelangt, maar een openbare daad, onderhevig aan welbepaalde voorschriften van de kerkelijke leer.

Een ‘gedrag’ of een ‘situatie’

Er dient evenwel een onderscheid te worden gemaakt tussen de gescheiden hertrouwden en de gevallen die we opsomden. Er is namelijk een verschil tussen een objectieve blijvende toestand en een gedrag. De Kerk kan niet beginnen met ieders gedrag te beoordelen en een uitspraak te doen in de zin van ‘Jij mag communiceren en jij niet’. Ze doet er goed aan om zich hier te verlaten op ieders persoonlijke geweten, en dat vervolgens trachten uit te klaren. Wie weet of iemand in tussentijd zijn zogenaamd ‘slecht’ gedrag niet heeft bijgestuurd en van levenswandel is veranderd? In het geval van gescheiden hertrouwden gaat het niet om een ‘gedrag’ dat men van de ene dag op de andere kan veranderen; het gaat om een feitelijke situatie die veelal blijvend is. Bovendien gaat het om een situatie die als geen ander in strijd is met het mysterie van het verbond. Als de Kerk aan de gescheiden hertrouwden vraagt om niet te communiceren, spreekt zij zich niet uit over hun innerlijke gesteldheid (die zeer goed kan zijn), maar beroept ze zich op de onuitwisbare tegenspraak tussen hun verbroken verbintenis en het eucharistisch sacrament van het huwelijksverbond. Het is kortom onmogelijk openlijk het eucharistisch vetbond te belijden, terwijl men het daadwerkelijk ontkent door de onttouw aan het huwelijksverbond zoals Jezus het wil.

Geen discriminerende sanctie

Merk op dat deze onthouding van de communie niet moet begrepen worden als een sanctie van de Kerk. Door zich burgerlijk of in een samenlevingsverband te binden (wat in tegenspraak is met de onverbreekbaarheid van het huwelijk), stellen echtgescheiden christenen zelf zich onverzoenbaar op tegenover de communie met het Lichaam van Christus. Door het sacramentele huwelijk hebben ze zich ertoe verbonden elkaar trouw te blijven in goede en kwade dagen en hebben ze de onverbreekbaarheid van het christelijke huwelijk in al zijn consequenties aanvaard. Wie ondanks alles burgerlijk hertrouwt (of gaat samenleven) na een echtscheiding, of als vrijgezel een gescheiden persoon huwt, maakt dus zelf de keuze om blijvend verstoken te zijn van de communie met het eucharistische verbond.

Een andere manier om te communiceren

Wil dit dan zeggen dat aan hertrouwde gescheiden mensen de genade van de Heer ontzegd wordt? Op geen enkele wijze. De eucharistische communie is de gebruikelijke manier om hier op aarde deel te hebben aan Jezus’ liefde voor ons. Maar God is niet de gevangene van de sacramenten van Zijn liefde. Er zijn ook andere manieren om te delen in de liefde van de gekruisigde Heer en te participeren aan de vrucht van zijn leven. Hertrouwde gescheiden mensen worden uitgenodigd tot deze deelname, door juist niet aan de communie deel te nemen. Tot deze christenen, vaak diep getroffen door het mislukken van hun eerste huwelijk, zegt Jezus: ‘Jij, mijn broeder, jij, mijn zuster, zal door de onthouding van de communie deelhebben aan mijn kruis en mijn verrijzenis. Aanvaard deze pijn uit liefde voor Mij en uit respect voor mijn liefdesverbond, en Ik, uw Heer en uw God, zal wel de middelen vinden om u te troosten en u op een andere manier vreugde te schenken. Vertrouw op Mij en mijn Kerk.’

Ikzelf ben meermaals getuige geweest van de vruchten van heiligheid van gescheiden hertrouwde mensen die tijdens de Mis, op het moment van de communie, naar voor treden om gezegend te worden en die weliswaar de Hostie niet ontvangen, maar wel innig spiritueel deelhebben aan de Heer.

De genadebronnen

Hetzelfde geldt voor het sacrament van de verzoening. Dat kan niet toegediend worden aan hertrouwde gescheiden mensen, tenzij ze berouw voelen omwille van hun verbondsbreuk en bereid zijn om een leven te leiden dat niet in tegenspraak is met de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Vermits in veel gevallen de hertrouwde gescheiden mensen, omwille van de kinderen, niet kunnen scheiden, betekent dit dat ze besluiten voortaan te leven als broer en zus en zich onthouden van de handelingen eigen aan het echtelijk verbond. Het is duidelijk dat enkel zeer gemotiveerde christenen met een doorleefde spiritualiteit deze veeleisende weg aankunnen. De anderen (de overgrote meerderheid) blijven evenwel niet verstoken van Gods genade. Want hier opnieuw: God is niet de gevangene van de sacramenten. De biecht is uiteraard de normale weg tot verzoening, maar voor hen die dit sacrament niet kunnen vragen omwille van hun foute huwelijksstaat, voorziet de Heer in andere bronnen van vergiffenis, voor zover hun hart ruim openstaat voor zijn genade. Wanneer ik deze broeders en zusters tijdens biechtvieringen mag onthalen, plaats ik me, samen met hen, voor de Heer en bid ik met deze woorden: ‘Heer, u weet dat mijn broeder (mijn zuster) op dit ogenblik de absolutie die de volle hereniging met de Kerk herstelt, niet kan ontvangen. Maar uw hart is groter dan alles en laat zich aan niets binden. Ik bid u: voltooi in mijn broeder (mijn zuster) zoals in mezelf het werk van onze bekering. Schenk mijn broeder (mijn zuster) de volle genade van de vergiffenis die hem (haar) vandaag toekomt. Laat hem (haar) proeven van de weldaad van uw barmhartige liefde, en leid hem (haar), zoals ook mezelf, naar de volle bekering. Amen.’

Ook hier leert de ervaring me dat dit soort onthaal, in volle eerbied voor het sacrament van vergeving en zonder er afbreuk aan te doen, de boetelingen grote vrede brengt en hen helpt zich in geweten en naar waarheid te verzoenen met hun situatie.

Veel zachtaardigheid en geduld

Ik heb dit alles noodgedwongen wat snel uitgewerkt. In mijn boek L’Église vous aime. Un chemin d’espérance pour les séparés, divorcés, remariés (Parijs, Éditions de l’Emmanuel, 2010) heb ik deze thema’s uitgebreider behandeld. Het spreekt voor zich dat in een verhelderend gesprek over deze onderwerpen met betrokken mensen een grenzeloos respect en veel zachtaardigheid aan de dag moet worden gelegd en de nodige tijd moet worden uitgetrokken, zodat het woord van de Heer niet wordt geloochend: ‘Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem mijn juk op en kom bij Mij in de leer, omdat Ik zachtmoedig ben en eenvoudig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel’ (Mt. 11, 28- 29).

Met deze overwegingen besluiten we de problematiek rond de onverbreekbaarheid van het huwelijksverbond. Resten ons enkel nog de vraagstukken betreffende de vruchtbaarheid binnen het huwelijk.

+ André-Jozef LEONARD, aartsbisschop van Mechelen-Brussel