PAUS BENEDICTUS XVI GEEFT TOELICHTING OVER

‘HET JAAR VAN HET GELOOF’

BRUSSEL (KerkNet/CNA) – Paus Benedictus XVI heeft onlangs tijdens een ontmoeting met de leden van de Congregatie voor de Geloofsleer, toelichting gegeven bij zijn initiatief om van 11 oktober 2012 tot 24 november 2013 een ‘Jaar van het Geloof’ te organiseren. De paus zei er dat dit initiatief God opnieuw een plaats moet geven in onze samenleving en de mens moet helpen het geloof te herontdekken. "De mens moet opnieuw zijn vertrouwen durven stellen in God en in Jezus Christus, die ons tot in de dood toe heeft liefgehad."

Paus Benedictus XVI vertelde de aanwezige bisschoppen, dat de vernieuwing van het geloof een prioriteit moet zijn voor de gehele Kerk. "Op verschillende plaatsen dreigt het geloof uit te doven, als een vlam die zonder brandstof valt." Hij stelt vast dat het geloof steeds vaker wordt vervangen door een oppervlakkig moralisme, dat zich tevreden stelt met enkele regeltjes om de wereld te verbeteren. De paus sprak nog de hoop uit dat de christelijke Kerken zich samen buigen over ethische en geloofsvragen, in een geest van broederlijkheid en wederzijds respect. "Door de verdediging van onze geloofstraditie verdedigen wij de mens en verdedigen wij de schepping."

DRINGEND !!!

Woensdag 29 februari wereldwijde gebedsdag om een nucleaire oorlog in Iran af te wenden.

Vrijdag 24 februari 2012 18.40u

Door de dringende boodschap van de H. Maagd Maria aan de zienster van de Goddelijke Barmhartigheid, roepen we alle broeders en zusters op tot een wereldwijde dag van gebed om een nucleaire oorlog te voorkomen.

29 februari werd aanbevolen door de zienster Maria van de Goddelijke Barmhartigheid. Op deze dag zou iedereen ALLE mysteries van de Heilige Rozenkrans moeten bidden om een nucleaire oorlog in Iran af te wenden.

Voor meer informatie zie de boodschap :

H. Maagd Maria : Bid dat een nucleaire oorlog in Iran afgewend kan worden.

Donderdag 23 februari 2012 16.00u

Mijn kind, het is tijd voor Mijn kinderen om zich eendrachtig te verenigen, uit eerbied voor Mijn dierbare Zoon, opdat een nucleaire oorlog in Iran afgewend kan worden.

Deze oorlog is heel dichtbij en jullie moeten intens bidden om dit tegen te houden want deze zal miljoenen van Gods kinderen doden.

Satan en zijn demonen zijn bezig met verschrikkelijke verwoesting te veroorzaken.

Als zij de zielen doden voordat deze de kans krijgen zich in de ogen van Mijn Zoon te verlossen, dan zijn zij verloren.

Dat is het plan van de Boze.

Hij streeft op die manier veel zielen na om hen te beletten het Koninkrijk van God binnen te gaan.

Mijn Heilige Rozenkrans kan, wanneer deze gebeden wordt door het overwegen van alle mysteries in één gebed, oorlog voorkomen. (*)

Verenig jullie nu gedurende één dag en bid Mijn Heilige Rozenkrans om deze nucleaire oorlog, die op dit ogenblik gepland wordt, tegen te houden.

Bid voor die arme zielen, niet enkel voor deze in Iran maar ook in landen die er ongewild in verwikkeld raken.

Bid bovendien voor die landen die als pionnen gebruikt worden in het verdorven spel van leugens, beraamd door groeperingen die niet uit God, Mijn Eeuwige Vader, zijn.

Ga nu, Mijn kinderen, en breng al Mijn kinderen samen om te bidden teneinde deze grote gruweldaad tegen de mensheid te beperken.

Jullie geliefde Moeder

Moeder van het Heil

(*) Iedereen zou de hele Psalter van de Heilige Rozenkrans moeten bidden d.w.z. de blijde, droevige en glorierijke mysteries.

Vasten is belangrijk voor jullie ziel.

Woensdag 22 februari 2012 19.00u

Boodschap ontvangen door Maria van de Goddelijke Barmhartigheid tijdens de Eucharistische Aanbidding

Mijn zeer geliefde dochter, vertel Mijn kinderen dat deze Vastentijd een periode is van stille bezinning, van zelfopoffering en een gelegenheid om te bidden om de beperking van de oorlog in de wereld.

Imiteer Mijn vasten in de woestijn door kleine offers te brengen.

Vasten is belangrijk voor jullie ziel. Het reinigt de geest en biedt Mij veel vertroosting.

Jullie kunnen veel zielen redden door slechts eenmaal per week te vasten.

Dat mag naar jullie wens zijn. Het enige wat telt, is dat jullie deze dag opofferen voor de zielen.

Gebruik deze periode om Mij te helpen in Mijn strijd om de zielen.

Overweeg Mijn leven op aarde en het geschenk dat Ik, door Mijn kruisdood, schonk om al Mijn kinderen het Eeuwig Leven te verschaffen.

Deze paar weken van de Vasten moeten gebruikt worden om jullie ziel en deze van jullie broeders en zusters voor te bereiden.

Bereid jullie a.u.b. voor op de Heilige Week en op Pasen door het bidden van dit kruistochtgebed (33)

Mijn geschenk van vasten aan Jezus

O Mijn Jezus,

Help mij om op mijn eigen bescheiden manier Uw leven van opoffering na te volgen om de mensheid te redden.

Sta mij toe U het geschenk aan te bieden, van één dag per week te vasten doorheen heel de Veertigdagentijd, om de mensheid te redden opdat zij de poorten van het Nieuwe Paradijs op aarde kunnen binnentreden.

Ik bied U, lieve Jezus, Mijn offer aan met liefde en vreugde in mijn hart om U de omvang van Mijn liefde te tonen.

Door dit offer smeek ik U om de redding van elke ziel die in ongenade gevallen kan zijn.

Amen.

Laat angst jullie hoop op eeuwige redding niet overschaduwen, kinderen ! De zuivering zal snel gebeuren.

Jullie, Mijn volgelingen, die het Zegel van de Levende God aanvaarden, zijn gezegend.

Jullie moeten jullie geen zorgen maken.

Jullie moeten sterk zijn.

Jullie moeten hoopvol zijn en jullie te allen tijde op Mij concentreren.

Pas dan zullen jullie opgaan en zonder aarzelen de doornige weg bewandelen.

Ik zal jullie de weg wijzen en jullie bij elke stap op jullie tocht leiden.

Jullie geliefde Jezus.

Waarom verwerpen jullie Mijn waarschuwingen om jullie voor te bereiden op Mijn Tweede Komst ?

Dinsdag 21 februari 2012 19.45u

Mijn zeer geliefde dochter, hoezeer lijd jij in Mijn naam en deze van Mijn geliefde Vader.

Jij moet sterk zijn aangezien deze boodschappen in bepaalde kringen verontwaardiging zullen opwekken, terwijl ze andere zielen zullen inspireren en hen kracht geven.

Mijn heilig woord werd, tijdens Mijn tijd op aarde, verworpen door de geleerde mannen.

Ik werd afgedaan als een oplichter door de priesters en door diegenen die beweerden heilige mannen te zijn.

Zouden diegenen onder jullie, die zeggen dat de behandeling die Mij ten deel viel barbaars was, gelijk kunnen hebben ?

Dat de mensen die in die tijd leefden ongeschoold, grof en gemeen waren ?

Dat zij wreed waren in hun behandeling van Mij, hun geliefde Redder ?

Sommigen zouden kunnen zeggen dat zij onwetend waren en niets kenden van de Heilige Schrift. Maar dat is niet waar. Want hoewel diegenen die in de huidige wereld leven meer geschoold en deskundiger zijn, zijn zij niet anders.

Degenen van wie jullie zouden verwachten dat ze volledig thuis zijn in de Heilige Bijbel om alert te zijn op de Leer daarin, zijn blind voor de waarheid.

Met al hun inzicht in het Heilig Boek van Mijn Vader, hebben zij het nagelaten om zich voor te bereiden op het moment dat Ik terug zal komen.

Wanneer dachten zij dat dit moment hen zou worden verleend ?

Het moment van Mijn Tweede Komst op aarde komt zeer dichtbij.

Toch heeft de mensheid zich niet voorbereid op Mijn aankomst.

Zelfs Mijn gewijde dienaren prediken niet over het belang van deze meest glorieuze gebeurtenis. Hoe komt dat ?

Hebben jullie niets geleerd ? Wat is het dat Ik moet doen ?

Wanneer dachten jullie dat Ik zou kunnen komen en waarom denken jullie dat dat moment niet nabij is ?

Wat is het dat jullie verblind en jullie oren afsluit voor de klank van Mijn stem ?

Werp jullie mantel van goud, zilver en rijkdom af en aanvaard dat jullie niets zijn zonder Mij.

Zonder Mijn genaden kunnen jullie je ziel niet voorbereiden op Mijn glorieuze terugkeer.

Mijn geliefde Vader stuurt altijd profeten om Zijn kinderen voor te bereiden. Hij heeft dat sinds het begin gedaan.

Waarom verwerpen jullie dan Mijn waarschuwingen als voorbereiding op Mijn Tweede Komst ?

Ik smeek jullie om naar Mij te luisteren.

Ik kan jullie niet bevelen om te luisteren want jullie hebben het geschenk van de vrije wil gekregen.

Ik kan jullie nooit dwingen of jullie het bevel geven om actie te ondernemen. Dat is onmogelijk !

Mijn Vader zal zich nooit bemoeien met jullie vrije wil.

Maar Hij zal nooit aarzelen om jullie te waarschuwen, jullie te geleiden en jullie ziel te overspoelen met genaden om jullie sterker te maken.

Aan diegenen met een open hart zal Hij de gave van de Heilige Geest schenken.

Degenen die zich schuldig maken aan hoogmoed, godsdienstig snobisme en arrogantie, zullen hun hart onmogelijk kunnen openen omdat zij de allerbelangrijkste deugd missen. De nederigheid !

Zonder nederigheid en edelmoedigheid van hart kunnen jullie niet dicht bij Mijn Heilig Hart komen.

Kom tot Mij, kinderen ! Laat Mij jullie opnemen in Mijn kudde zodat Ik jullie, als een goede herder, in veiligheid kan brengen.

Jullie Jezus

Verlosser van de Mensheid.

Op 21 feb 12 belde mijn schoonzus Marie-Jose me en vroeg te bidden voor haar kleinkind van 3 jaar, Naomi die met spoed naar het ziekenhuis gebracht werd met een

" longontsteking ".

Samen met christenen uit Hasselt, waar ik op bezoek was, hebben we gebeden voor Naomi's herstel.

Eergisteren 22 feb 12 vernam ik van Andy, Naomi's papa dat het goed is met Naomi en dat ze terug thuis is.

De Heer is goed en zeer te prijzen.

*****************************************************

Vanwege Eugene.

+++++++++++++++

God de Vader : Jullie zijn voor Mij of tegen Mij. De keuze is aan jullie.

Dinsdag 21 februari 2012 0.30u

Ik ben God de Vader, Schepper van alle dingen. Ik spreek vannacht met jou in naam van de Heilige Drieëenheid.

Mijn dochter, de tijd is aangebroken om het eerste Zegel te verbreken en wat doet Mij dit verdriet !

Ik heb beloofd dat alvorens dit gebeurt, Ik Mijn Zegel van Bescherming zal aanbrengen op het voorhoofd van al diegenen die in Mij geloven.

Ik geef jullie, kinderen, nu een laatste kans om overeind te komen en te beslissen.

Jullie zijn voor Mij of tegen Mij. De keuze is aan jullie.

Aan diegenen die Mijn heilig woord, gegeven aan deze eindtijdprofeet, afwijzen : jullie moeten nu naar Mij luisteren wanneer Ik spreek.

Ik geef jullie de profeten om jullie de weg te wijzen.

Waarom verwerpen jullie Mijn liefde ?

Waarom laten jullie toe dat twijfels jullie blind maken voor de waarheid ?

Hoezeer Ik ook van jullie houd, er is weinig tijd en jullie zullen seconden krijgen om over jullie eigen lot te beslissen. Want na verloop van tijd zal Mijn geduld opraken.

Negeer Mijn roepen en jullie zullen het moeilijk krijgen om Mij in de komende wildernis te vinden.

Als jullie Mijn Zegel van Liefde aanvaarden, zullen jullie te allen tijde onder Mijn bescherming staan.

Deze bescherming zal zich uitstrekken over jullie familie.

Dit is Mijn laatste oproep om jullie Mijn Zegel van Liefde aan te bieden.

Hierna zullen jullie de troosteloosheid van de Grote Beproeving kwetsbaar, alleen en zonder steunpilaar onder ogen moeten zien.

Kinderen, Ik zal jullie nooit dwingen om van Mij te houden. Dat is jullie eigen keuze en liefde kan natuurlijk enkel vanuit het hart komen.

Ik steek Mijn hand van liefde nu uit. Als jullie Mij kennen, zullen jullie Mij herkennen.

Als jullie zeggen dat jullie Mij kennen, maar Mijn gebaar van liefde en bescherming afwijzen, dan kennen jullie Mij in werkelijkheid helemaal niet.

Mijn kinderen, blijf nu dicht bij Mij want het eerste Zegel werd uiteindelijk geopend.

De aarde zal overal, op uiteenlopende plaatsen in de wereld, beven en dan zullen jullie zonder twijfel zijn.

Omdat Ik van jullie houd, zal Ik jullie antwoord daarna afwachten.

Wijs Mijn profeten nooit af want dan wijzen jullie Mij af !

Schaad of belaster Mijn profeten en jullie doen hetzelfde met Mij !

Want het is Mijn stem vanuit de hemel die jullie beledigen.

Het is veel beter dat jullie in geval van twijfel helemaal niet spreken en blijven zwijgen.

Nu is het de tijd waarin de profetieën bewezen worden.

Velen zullen uit schaamte en spijt op hun knieën vallen zodra zij zullen inzien hoe hun afwijzing van Mijn boodschappen, via Mijn eindtijdprofeten, Mij verscheurd heeft.

Hoe hun afkering en bespotting van Mijn heilig woord een aanfluiting hebben gemaakt.

Hoe de waarheid voor hen te bitter was om te slikken en hoe de leugens van de valse profeten en waarzeggers hen de oppervlakkige vertroosting gaven die zij zochten.

In hoeverre Mijn kinderen Mij afvallig geworden zijn.

Hoe ondankbaar zijn zij.

Aan diegenen die Mij kennen en die Mijn Zegel aanvaarden : weet dat jullie eeuwig leven zullen bezitten.

Jullie hebben nooit getwijfeld aan Mijn woord omdat jullie nederige en kinderlijke liefde voor Mij betekende dat jullie niet toelieten dat verstandelijke redeneringen jullie oren sloten voor de waarheid.

Zoveel van Mijn ware profeten, die in de afgelopen twintig jaar naar jullie gestuurd zijn, werden bespot, verguisd, gekweld en naar de woestijn gedreven.

Aan diegenen onder jullie die Mijn boodschappen zwartgemaakt hebben : jullie zouden beschaamd moeten zijn !

Nochtans verafgoodden jullie wel de valse profeten en bogen voor hen.

Aan jullie vraag Ik : voor welke God buigen jullie ?

Jullie weten wie jullie zijn. De tijd is voor jullie aangebroken om de waarheid onder ogen te zien.

Want jullie zijn of voor Mij of tegen Mij. Als jullie Mij niet kunnen herkennen, zijn jullie verdwaald.

Aan diegenen die luisteren naar Mijn stem : volg Mij en help Mij om Mijn Restkerk op aarde te stichten.

Ik zal jullie doorheen de chaos leiden die door de Antichrist gehanteerd zal worden.

Jullie zullen niet lijden onder de kwelling welke diegenen zal treffen die weigeren om de valse afgoden, de hebzucht, het materialisme en de machtswellust te verwerpen.

Ik roep al Mijn kinderen op om te luisteren.

Ik vraag jullie om jullie ogen te openen voordat het te laat is.

Jullie geliefde Vader

God de Allerhoogste.

Kruistocht van gebed (33) Gebed om Mij Zegel te erkennen en het te aanvaarden met liefde, vreugde en dankbaarheid.

Maandag 20 februari 2012 0.20u

In de vroege uurtjes van maandagmorgen 20 februari 2012 werd door Maria van de Goddelijke Barmhartigheid een boodschap ontvangen in de vorm van een verschijning waarbij God de Vader aan haar verscheen.

Hij gaf haar toen een boodschap die betrekking heeft op een bijzonder geschenk. God de Vader bracht haar op de hoogte van Het Zegel van de Levende God, een bescherming voor alle gelovigen van overal.

Bid dit kruistochtgebed (33) om Mijn Zegel te erkennen en het te aanvaarden met liefde, vreugde en dankbaarheid.

O Mijn God, Mijn liefhebbende Vader,

Ik aanvaard met liefde en dankbaarheid Uw goddelijk Zegel van bescherming.

Uw Godheid omringt voor eeuwig mijn lichaam en mijn ziel.

Ik buig neer in nederige dankzegging en bied U Mijn diepe liefde en Mijn trouw aan U, Mijn geliefde Vader, aan.

Ik smeek U om mij en mijn geliefden te beschermen met dit bijzondere Zegel.

En ik wijd Mijn leven aan Uw dienst voor eeuwig en altijd.

Ik houd van U, lieve Vader.

Ik vertroost U in deze tijden, lieve Vader.

Ik offer U op het Lichaam, het Bloed, de Ziel en de Godheid van Uw welbeminde Zoon

als verzoening voor de zonden van de wereld en voor de redding van al Uw kinderen.

Amen.

Ga, Mijn kinderen, en vrees niet ! Vertrouw op Mij, jullie geliefde Vader, die elk van jullie liefdevol geschapen heeft.

Ik ken elke afzonderlijke ziel. Elk stukje van jullie is Mij bekend. Er is er niet één onder jullie die minder bemind wordt dan een ander.

Hierdoor wil Ik niet één ziel verliezen. Niet één !

Blijf a.u.b. elke dag het Kroontje van Mijn Goddelijke Barmhartigheid bidden !

Op zekere dag zullen jullie begrijpen waarom deze zuivering nodig is.

Jullie liefhebbende Vader in de Hemel

God de Allerhoogste.

God de Vader : Richt jullie nu op en aanvaard Mijn Zegel, het Zegel van de Levende God.

Maandag 20 februari 2012 0.20u

Mijn geliefde dochter, Mijn hart zwelt van verdriet om de zonden van Mijn kinderen.

Zoals bij elke liefdevolle vader verscheurt hun verdorven haat voor elkaar Mijn hart.

Het is als een zwaard dat Mijn hart doorboort en dat zich niet zal terugtrekken.

Ik ben de Allerhoogste God die, door de vrije wil die Ik aan al Mijn kinderen gegeven heb, een voortdurende pijn zal moeten verdragen tot het Nieuw Paradijs op aarde zich ontvouwt.

Dan zullen jullie, Mijn kinderen, jullie eenstemmig verenigen met Mijn Heilige Wil.

Tot dat gebeurt, kan er geen vrede op aarde zijn.

Pas wanneer de Boze, en diegenen die slaafs de leugens volgen die hij beloofde, eindelijk verpletterd zijn, kan de wereld rustig worden.

Mijn dochter, vertel Mijn kinderen dat Ik geen behagen schep in de gedachte Mijn kinderen te straffen want Ik houd van hen.

Zij behoren Mij toe, ze zijn Mijn gekoesterde schepping. Te moeten zien hoe de Boze hun ziel bedorven heeft, is een voortdurende kwelling voor Mij, hun geliefde Vader.

Ik verlang jullie allemaal, lieve kinderen, die Mijn liefde voor jullie kennen en bevatten, op te nemen in Mijn mooi Nieuw Paradijs op aarde.

Ik beloof jullie dat de vervolging snel zal passeren en dat jullie beschermd zullen worden.

Want Ik laat jullie nu het Zegel van Mijn liefde en bescherming na.

Hiermee zullen jullie ontsnappen aan de aandacht van diegenen die ontbering zullen veroorzaken in jullie landen.

Mijn Zegel is Mijn belofte van redding. Met dit Zegel zal Mijn kracht door jullie stromen en zal er jullie geen kwaad overkomen.

Dit is een wonder, kinderen, en enkel diegenen die buigen voor Mij, hun Heer en Schepper van alle dingen, zoals kleine kinderen met liefde voor Mij in hun hart, kunnen gezegend worden met dit goddelijk geschenk.

Richt jullie nu op en aanvaard Mijn Zegel, het Zegel van de Levende God.

Bid dit kruistochtgebed (33) om Mijn Zegel te erkennen en het te aanvaarden met liefde, vreugde en dankbaarheid.

O Mijn God, Mijn liefhebbende Vader,

Ik aanvaard met liefde en dankbaarheid Uw goddelijk Zegel van bescherming.

Uw Godheid omringt voor eeuwig mijn lichaam en mijn ziel.

Ik buig neer in nederige dankzegging en bied U Mijn diepe liefde en Mijn trouw aan U, Mijn geliefde Vader, aan.

Ik smeek U om mij en mijn geliefden te beschermen met dit bijzondere Zegel.

En ik wijd Mijn leven aan Uw dienst voor eeuwig en altijd.

Ik houd van U, lieve Vader.

Ik vertroost U in deze tijden, lieve Vader.

Ik offer U op het Lichaam, het Bloed, de Ziel en de Godheid van Uw welbeminde Zoon

als verzoening voor de zonden van de wereld en voor de redding van al Uw kinderen.

Amen.

Ga, Mijn kinderen, en vrees niet ! Vertrouw op Mij, jullie geliefde Vader, die elk van jullie liefdevol geschapen heeft.

Ik ken elke afzonderlijke ziel. Elk stukje van jullie is Mij bekend. Er is er niet één onder jullie die minder bemind wordt dan een ander.

Hierdoor wil Ik niet één ziel verliezen. Niet één !

Blijf a.u.b. elke dag het Kroontje van Mijn Goddelijke Barmhartigheid bidden !

Op zekere dag zullen jullie begrijpen waarom deze zuivering nodig is.

Jullie liefhebbende Vader in de Hemel

God de Allerhoogste.

Inspr. Pred. 11-12-’95/22.05u

In de Naam der Vader, des Zoons en der Heiligen Geestes!

‘n Goeie namiddag jullie allen, mijn lieve broers en zusters! Voor de zoveelste maal reeds, wordt het mij toegelaten jullie toe te spreken in Jezus taal en dit wel met enige schroom, daar ik dit niet waardig ben! Maar ja, de MEESTER wil het, en ... zo moet het dan maar!

En volledig gelukkig ben ik trouwens HEM te mogen doorgeven in ZIJN stijl, daar, lieve mensen, hoe ook dit voor jullie heel moeilijk te begrijpen is, alles wat in deze prediking wordt gesproken door jullie dienaar, woord voor woord door de MEESTER is ingesproken!

Ga, en spreek hen voor MIJ! Dit zegt de Heer en zo moet het!

Zo wil ik U tegemoet komen lieve mensen en zo moeten wij allen elkaar tegemoettreden in het WOORD!

En over WAT spreekt onverpoosd het WOORD? Ja over de wetten en normen door de VADER gesteld, te beginnen de Aanbidding tot HEM die ons geschapen heeft, de LIEFDE ... en de TIEN GEBODEN!

De Tien Geboden zoals deze ons zijn overgeleverd geworden uit het oude testament dat de komst van de Messias inluidde!

Jezus! Jezus, de Zoon in de VADER, door het Maria-fiat in de Heilige GEEST, onder de mensen gebracht, vervolmaakte het oude testament, de Nieuwe Adam wordend, door ZIJN MOEDER, de nieuwe Eva!

De Schepping trad in ‘n nieuwe fase in, de fase der bevrijding!

Maar de mensheid bleef dom! Enkelen maar erkenden de Liefde die zich gaf ter redding van allen ter vergeving voor het kwaad door de eeuwen heen!

De Liefde, Jezus, gaf Zich totaal, kwam in die wereld die "het ZIJNE" was en werd door de ZIJNEN niet erkend, maar vermoord! En zijn zij dit? Lieve mensen met de tijden doorheen de eeuwen heen is ook de kennis der mensheid gegroeid, maar hoe? Weer wilde de mens het kennisvermogen bezitten die hij uit de VADER ontvangen had met zijn Schepping! De mens gebruikte de hem gegeven hersenen!

Sommigen richten zich in hun kennis, in hun meer weten naar de BRON waaruit zij ontstaan waren, maar de meesten lieten het richtingwoord aan de verderfleider over en de wetenschap werd vertroebeld, werd één puinhoop, één stank die zich wilde meten met de Godheid!

Tot op heden, lieve mensen! Deze Satanische geur ligt verspreid over de ganse kennis, want de hedendaagse mens wil zich uit zichzelf oprichten en zich meten met ‘n zo genoemde God waarin zij niet meer geloven!

Dat ongeloof is nu te zien, te horen, te voelen!

De Allerheiligste Eucharistie, Jezus... wat staat er allemaal te gebeuren? Het geloof in ZIJN trancendente aanwezigheid wordt, ja grinikkend aan de kant gegooid, want op de eerste plaats staat toch de mens..! Deze hoogmoed zal ons duur te staan kunnen komen! De mens, ach!.. wat is de Mens zonder zijn God nog waard? Veel moet en wil ik hierover niet uitwijden, daar iedereen toch bevroedt wat er staat te gebeuren. Alleen enkele wenken, ons vanuit de LIEFDE zelf doorgegeven : zoals de MEESTER zegt : wees en blijf mij trouw, heb MIJ lief, zodat MIJN Liefde jullie zoeken kan en volg de weg jullie door de Heilige GEEST aangeduid! Houd jullie aan de H. Evangelieën en volg MIJN tred die ik doorheen jullie leven heb gelopen! HEB MIJ LIEF, vergeet MIJ NIET! Ja lieve broers en zusters, eerder is dit ‘n hulpgeroep voor ons onbeseffenden!

Neen, HIJ werd door de ZIJNEN niet herkend, maar vermoord! Zo wil men HEM nu weerom het zwijgen opleggen, de mond verbieden! De Liefde mag het WOORD niet meer verkondigen, want de kennis MOET het voor het zeggen hebben!

De ontliefde kennis loopt de afgrond tegemoet, geblinddoekt door haar hoogmoed! En velen lopen mede!

Tot die meelopenden willen wij "Stop" toe roepen. Hen helpen terug te keren, want zij lopen naar de eeuwige dood!

Hoevelen nog zal IK gelovend terugvinden? Ongeveer zo waren de woorden van de MEESTER bij het ingaan van ZIJN laatste uur bij ons!.. En Johannes in zijn apocalyps antwoorde : Een derde zal gered worden!

Eens zal de Liefde, via de Eucharistie weerom Haar stralen over de mensheid werpen, een zal deze kerk, die nu stervend is, weerom Haar Glorie herkrijgen en meer dan ooit, levend zich verheffen in de harten van de nog ongelovigen!

Eens zal Jezus het antwoord voor ZIJN LIEFDE van de ZIJNEN terugkrijgen gepaard in een tot op heden ongekende sterkte!

Deze LIEFDE wordt nu gelouterd, want de zondige wereld roept! En de beker loopt reeds over!

Nog steeds roept de MEESTER ons toe vanuit het Tabernakel, dat de meesten zonder knielen voorbijlopen, maar die meesten horen HEM niet meer! Gewoon kaarsjes gaan aansteken bij een of ander plaasteren, stenen of houten beeld van MOEDER, niet begrijpend wanneer zij voor het Tabernakel op de knieën gaan, zij in alle werkelijkheid de ZOON samen met ZIJN MOEDER kunnen ontvangen , want wie de ZOON niet aanbid, kan ook de MOEDER niet eren!

Veel gaat de dag van heden verloren! Vele waarden haalt men uit onze kerk weg om die op stofferige vergetelheid-zolders op te tassen... Ons geloof wordt vervlakt en in andere vreemde banen geleid. Alleen zij die nog stevig in de stappen van de Heer meelopen geraken de wijs niet kwijt!

De voorspelde chaos komt nabij en reeds ruikt, voelt men de stinkende adem van het ondier!

Nu is de tijd gekomen om ons samen te richten in het WOORD.

Nu is de tijd gekomen om saam, hand in hand als broers en zusters die wij toch allen zijn, ZIJN WOORD te verkondigen zoals HIJ het ons heeft voorgeleefd en zoals wij dit vanuit onze kindertijd hebben meegebracht! Want, o mensen, laten wij niet diegenen horen die de MEESTER ‘n ander, nieuw gelaat willen opkleven! Jezus kan men toch geen face-lift laten ondergaan opdat de huidige mensheid HEM genietbaarder zou vinden hé! Nu vraagt de wereld, de Kerk, die Jezus IS, zich te buigen. Maar lieve mensen, niet God moet zich naar en voor ons buigen, maar wij moeten op de knieën gaan voor HEM!

Laat ons toch niet knielen voor de vrijmetselarij die nu onder de volle satanische kracht het voor het zeggen wil hebben! Laat ons de demonische trek naar de dood toch niet volgen!

Laat ons met allen onze Eucharistie verdedigen, eender wat de repliek zal zijn, want hevige repliek zal er komen van de zijde der vernieuwers! Wij moeten ons allen inzetten en met de kracht van de menigte gelovigen onze priesters terug aanzetten tot het geloof, dat eens was! Want nu lopen velen de nevelen der satanische remmingen door en verliezen de lijn uit het oog die zij God beloofd hebben te volgen! Helpen wij hen, lopen wij niet heen wanneer een of ander antwoord ons niet past, maar spreken wij ronduit ons geloof uit, het kan hen helpen inzien!

De rage der vernieuwingen die nu door onze kerk stormt, is niet meer tegen te houden, maar lieve mensen, redde wat nog kan!

Heel veel gebed, vasten en boete, wordt er nu door Jezus en Maria gevraagd maar nog steeds gaat de meeste aandacht naar de wereld en de mens die wij zelf zijn!

Ergens in de Evangeliën kunnen wij toch lezen : wie zijn leven bemint, zal het verliezen... zoek de tegenpolen van ‘s werelds klatergoud en vind God! De moraal van de tastbare mens is soms wel in tegenstelling met de moraal die de MEESTER ons oplegt, vinden jullie ook niet? En wie is hier dan weer de Hoogste vrager, de Meester, of ZIJN dienst-bode? Laten wij toch die scherpe kanten van ons egotje afvijlen en HEM volgen doorheen en over de vele obstakels die de andere ons voorzet! Lieve broers, lieve zusters, grijp jullie vast aan de ene en ware LIEFDE, deze die wij van en uit de VADER met onze schepping hebben meegekregen, de serene, zuivere Godgerichte! Niet de vuilnis die men op deze wereld met dezelfde naam betitelt! Want deze vuilnis stinkt! Geen stank stinkt zoals de zonde!

Maar ook voor deze misstappen is er de tegenpool, God’s oneindige Barmhartigheid! De Biecht! Het sacrament bij uitstek dat het Hart van de MEESTER vertedert en ons doorheen de priester, ZIJN vergiffenis schenkt! Dit enig sacrament wil men ons ook ontnemen, om, ons de reine berg naar de Eucharistie, onbegaanbaar te maken!

En wij, de schapen knikken en volgen maar, eender welk ‘n ramp er voorgaat! Eender welk ‘n zogezegde herder er ons leidt!

O nee! Nee, lieve mensen, laat jullie toch niet doen!

Er komt ‘n tijd die de kerken zal sluiten, ‘n tijd van eenzaamheid en deze tijd kunnen wij voor zijn, door ons nu reeds in te keren naar God! Wordt zodanig gewoon te bidden, lieve mensen, dat dit verslavend begint te werken, ‘n beschaving die jullie redding is, wanneer jullie het gebed zullen herwinnen! Wanneer ons de Eucharistie zal worden ontnomen zal het intens gebed ons moeten sterken! Op ‘n zodanige wijze dat wij geestelijk zullen kunnen opklimmen en de geestelijke kommunie zullen kunnen ontvangen. Wat nu bijna niet te geloven is, niet aan te nemen, zal velen in vervoering brengen, de liefde extase nabij, dit voor wat ‘n zekere tijd aangaat!

Ga allen in ZIJN WOORD, met ‘n vast geloof en ‘n warm, voor HEM en MOEDER, kloppend hart en onze inzet zal gezeged worden!

Voor onze tijd raast het kwade doorheen de mensen, grijpend wat te grijpen is, niets noch niemand ontziend, ja, zelfs tot in de kleinste details is het aanwezig en houdt onze aandacht gevestigd op zaken die zover van de Eucharistie verwijderd zijn!

Zie mensen, voel en onderscheid!

Roep op de MOEDERLIJKE hulp van Maria, schaar jullie allen saam onder HAAR mantel, aan HAAR HART!

Bid, vast en boet zoal ZIJ het ons allen vraagt. ZIJ kent de ware toedracht van zaken die zich afspelen buiten ons zichtveld, ZIJ weet de redenen voor onze inzet.

Lieve mensen, allemaal, wat ook ons overkome, hoe ook onze kerk zich in de vernieuwingen verstrengeld, hoe vlug ook onze kerk zich scheurt, blijft de Eucharistie trouw! Blijf HEM met de nodige en HEM waardige eerbied aanbidden. HIJ is het toch zo waard!

Hoe onze Meester nu ook symbolisch naar de gelovige wordt gebracht, HIJ IS werkelijk in Lichaam, transcendent aanwezig in de Heilige Hostie, meer nog, HIJ IS de Hostie! Vergeet dit nooit, hoe de meeste van onze leiders, ons geloof in de Eucharistie willen verminken, laat dit niet toe! Ik zou zeggen: ga praten met jullie priester, maar zo weinig is er te zeggen, wat zij toch weten, zoveel nog intens te spreken over wat zij verwerpen en vergeten zijn!

Zij weten niet meer en dit zijn de meesten, wat zij bij hun wijding, God hebben beloofd!

En van leken duldt hun priesterlijke hoogmoed geen tegenspraak!

God zij dank, hebben wij nog goeie, goed gerichte herders die hun schapen in de juiste kontekst voeden, maar ook zij worden aangevallen door de hogere kerkelijke machten die zich buigen onder de dwang der vrijmetselarij! Ja, vrijmetselarij!

Zover is het nu met onze kerk gesteld, de afbraak gebeurt stelselmatig, maar de heropbouw zal maar drie dagen duren! In deze drie dagen, lieve mensen staat ons het zwaarste der reiniging te wachten! Daarom vraag ik allen nu reeds zich met gebed, vasten en boete in te zetten voor de tijd die komt. Dat is de vraag, die de Meester mij op de tong legt!

De Eucharistie en de biecht, dit dan in omgekeerde orde, zijn de twee Sacrale Machten die onze vrijheid waarborgen! En deze MOETEN, blijven lieve broers en zusters, deze MOETEN blijven, zonder Jezus en ZIJN oneindige Barmhartige Vergevingsgezindheid, zonder ZIJN LIEFDE, zijn wij niets en heeft het priesterschap geen zeggenschap meer, geen reden van bestaan meer!

Dit is MIJN Lichaam..., dit is MIJN Bloed.... Doet dit ter MIJNER gedachtenis, waren de inzegeningswoorden van de MEESTER voor ZIJN Kerk op aarde! Niemand kan en mag "dit" veranderen!

Nu wordt er aan de lopende band veranderd! Wat desastreuse gevolgen als nasleep heeft, de gelovigen verlaten de kerken en de verbijstering werkt voort! Velen weten niet meer waaraan zich te houden, dit voor zij die nog niet steevast in hun geloof ontwikkeld zijn ! Velen die dit wel zijn en hun huisje op de rots hebben gebouwd, kijken angstig toe op wat zich gereed maakt!

Ja, angstig, want ‘n tempel, zoals ons Katholiek geloof eens was, zien ten gronde afbreken, is, lieve mensen, in het zicht van de satan, werkelijk, bevrezend! Het ondier kennende, weten wij tot wat het in staat is!

De ganse wereldmacht komt in zijn klauwen en zal ons ‘n zekere tijd verlammen! Daarom, lieve mensen, wapen jullie, erken de kracht van het voortdurend gebed, die Goddelijk is!

Houd de Evangelieën openliggend, gereed om jullie vragen te beantwoorden en volg de weg die deze uitzonderlijke wegwijzers ons aanduiden!

Zij zijn de richtingpijlers naar HUIS! En naar HUIS willen wij toch allen, nietwaar?

Neen, veel kunnen wij niet meer zeggen, want alles is reeds gezegd geweest, lieve mensen, spreek! Spreek de taal die Jezus jullie in de mond legt! Hoor hoe MOEDER roept, daar waar zij nederdaalt! Lees en begrijp wat er tussen de regels, niet wordt uitgesproken! Onderscheid en bedenk wat jullie te doen staat!

Velen zullen komen in MIJN Naam, heeft de MEESTER gesproken. Wel zie uit en onderscheid! Hoed jullie voor vreemde inspraken! Laat jullie niet manipuleren en laat de wereld jullie geloof niet ontnemen!

Keer jullie allen naar MOEDER, ...ja... onze MOEDER ons door Jezus vanop het Kruishout gegeven! MOEDER en de Eucharistische Jezus, de reddingwijzers tot op heden en zolang de mens in de wereld zijn zal! Luister naar HAAR uitspraken in Medjugorje, Naju, Garabandal, Fatima, Lourdes (bid voor de zondaars) en op vele ander verschijningsplaatsen zoals Schio en vele oorden in de ganse wereld! Moeder helpt! Volgen wij de Vrouwe van alle volkeren, zie en hoor ook Domanski (POLEN) en Vassula (ZWITSERLAND), ook zij roepen op in Jezus en Maria’s Naam!

Allen zijn wij ZIJN en Maria’s werktuigen! Kwijten wij ons dan ook allen wel goed van de taak die ons is aangewezen!

En voor ‘n insider in ons geloof, kan dit toch ook niet zo zwaar zijn hé? Alles wat wij voor de MEESTER en MOEDER mogen doen, moet licht en graag gedaan worden, met de volle inzet van onze armzalige liefde.

Doe alles wat jullie voor HEM en Maria doen, in volledig ophouden van jezelf! Zo wil het de MEESTER!

Onze Allerheiligste Eucharistie, daar moet de satan afblijven!

Zo zelfzeker is de vrijmetselarij, lieve mensen, dat zij durft zeggen : door de hulp van de priesters, krijgen wij de Kerk op haar knieen! Kotserige uitspraak, die wij moeten trachten voor te zijn, het is waar maar ik denk dat wij te laat komen!

Wij hebben de veranderingen onder onze ogen zien gebeuren, zonder één stap te bezetten, stilzwijgend en gelaten, omdat dit vanuit de kerk zelf kwam, maar weet dat het ondier zich eerst aan de wortelen vergrijpt vooraleer de takken en bladeren aan te vreten! Nu willen zij reed de KROON van de Boom! En DAT, lieve broers en zusters, is het einde!

Allen zijn wij reeds lang verwittigd, wij hebben het zien gebeuren, dus hoeven wij dus niet te schrikken! Ook onze priesters die toch ook "maar" mensen zijn, worden op ‘n zodanige wijze ook door die satanische mallemolen gedraaid en verloren hun zicht naar Jezus, die zij, geindoctrineerd door het new-age-monster, als ‘n symbool naar de gelovige toedragen! Heiligschennende Kommunies en ketterse uitsprakenn vervolledigen het panopti!

De kerk moet zich aan de mens van vandaag aanpassen! Is me dat ‘n hoogmoed! En de hoogmoed is satanisch!

Wij mensen MOETEN, ik herhaal het, op de knieen voor Hij die uit Liefde voor ons gestorven is en ons geschapen heeft!

Deze geestelijke richting MOETEN wij uitkijken en in gans haar context begrijpen, indien dit inzicht er niet is, lieve mensen, is ook het geloof niet aanwezig!

En ‘n mens die geen geloof heeft, loopt naar zijn geestelijke zelfmoord! En dat wil men ons, gelovigen nu aandoen, o neen, zo niet direkt, dit zou te opvallend zijn, maar stelselmatig alles afbreken, tot er niets meer over is !

Dit is nu de tijd der wolven in schapenvachten gehuld, die lieflijk blaten en die wij zouden volgen indien wij niet de genade van het onderscheid hadden!

Zie, in hoeveel missen worden er nu nog de juiste Eucharistische gebeden gebeden? Onze ganse liturgie is door mekaar gegooid en wat heeft men bekomen; ‘n circus... en ‘n soep van jewelste! Is het zo dat de HEER het wilt?

Eerst moest de biechtganger weg, zodat de deur naar de Eucharistie gesloten bleef voor de zondaars die wij tenslotte allen zijn en nu valt men Jezus zelf weerom aan!

Maar nu, lieve mensen, zijn wij niet meer apostelen en leerlingen dan er vroeger waren en zo gemakkelijk zal de andere het el niet meer krijgen! Wij MOETEN Jezus, hier op aarde verdedigen! Wij mogen ons het LICHT niet laten ontnemen, want dan zullen wij onze weg in complete duisternis moeten zoeken, wat geen "sinecure" zou zijn!

En indien wij dan toch te zwak zijn en die vernieuwers géén repliek kunnen, noch durven geven, dan MOETEN wij ons laten rechten door het gebed, het vasten en de boete!

"Stand houden"! zegt de MEESTER, en dat zullen wij!

De noodklok luidt, laten wij ons inkeren, en offer worden! Want dat zal nodig zijn!

Laat ons Jezus zoeken, waar HIJ nog tot ons kan komen!

Laat ons biddend de weg voortgaan in hulp voor onze KERK die nu ook gekruisigd zal worden!

Laat ons bidden voor onze Heilige VADER die eenzaam eveneens de strijd voortzet tegen het kwade dat ons omgeeft! Velen gekken en lachen de gelovige uit, maar zij die het laatst, het zullen uitproesten, zullen het beste lachen!

Wie jullie dwars zit om MIJNENTWEGE, of voor gek zetten... zoiets toch moet ook weer de MEESTER gesproken hebben, nietwaar?

Wel... zo is het nu eenmaal en zo moeten wij de tijden die als stormwolken zich aankondigen, ondergaan?

Lieve Broers en zusters,

Aanbidden wij onze God in ZIJN Allerhoogste aanwezigheid, de Eucharistie, dit sublieme geschenk ons door Jezus nagelaten! En treden wij vererend, MARIA tegemoet!

In gebed en in zelfopoffering naar elkander toe, vervolgen wij onze weg, zoals die ons in onze kinderjaren is aangetoond en zoals de stem van ons hart ons richt!

Ja, wij die verwittigd zijn, zien ook bang naar de oostereinder, maar de andere broers en zusters die de verwittigingen in de lucht slaan, de onbeseffenden, zullen van schrik, de dood nabij zijn!

Heel veel zal ons in de geest treffen en het zal heel zwaar zijn dit te verteren! Laat ons de definitieve tekenen afwachten in het volste vertrouwen tot onze God!

Wat ons ook in moeilijkheden, pijnen, lijden allerhande overkomt, offeren wij dit dan ook op aan HEM die voor ons het kruishout met ZIJN Bloed heeft gekleurd! Dit in de gruwelijkste pijnen die ‘n menselijk lichaam kan dragen!

Offeren wij op aan MOEDER die geestelijk ook de doodsteek kreeg, onder het kruis, HAAR enig kind en God werd vermoord! Wat ook wij HEM geven, is gezien onze menselijke kleinheid, zo luttel in vergelijk met wat Jezus en Maria voor ons hebben geleden!

Daarom moeten wij ons ook totaal inzetten! Moeten wij ons aller Moeder de H. Katholieke KERK bijstaan, al gebeurd dit geestelijk en in gebed, in vasten en boeten! Ik kan het niet genoeg herhalen, want in het gebed en offeren zit die immense Kracht die de satan stappen achteruit kunnen doen lopen! En achteruit moet hij! De laatste tijdn wordn beneveld door zijn voortdurende en verfijnde aanvallen naar zij, die argeloos het leven van de wereld leven. Maar zij die van dit leven ook alles verwachten en de Heerlijkheid van God verwerpen in ZIJN WOORD!

Ook bij de gelovigen, worden niet gespaard en krijgen met allerlei moeilijkheden te kampen!

Ik zou jullie fors willen toeroepen : Niet laten doen, vechten om het behoud van wat ons hier op aarde reeds, heilig is! Vechten om het behoud van onze Kerk, onze priesters en om onszelven!

Want voor onze ziel moeten wij in de eerste plaats zorgen, willen wij onze broers en zusterkens het WOORD doorgeven! Niet dat wij allen heiligen zijn, dat is ook niet zo, maar de trap naar de MEESTER moeten wij alle verzoeken op te gaan, allen moeten wij de heiligheid betrachten, allen zijn wij zondig, jullie dienaar zeker het meest, maar wij moeten elkaar helpen in het LICHT, Jezus blijven zien, want in HEM ligt ons aller redding.

Neen dit zijn zo maar geen holle, ijdele woorden, om jullie zoet te houden zoals sommige instanties beweren, maar pure, werkelijkheid en jullie dienaar mag het weten!

Telkens, overal waar Maria verschijnt, spreekt ZIJ met nadruk over de liefde tot HAAR ZOON en tot HAAR, tot de liefde naar elkander toe... telkens en telkens weer en toch blijft de mens doof! Is dit nu moedwil, of kortzichtigheid, of is dit totale geremdheid? Wij mogen ook nooit de ander vergeten, want hij valt aan!

Vreemde inspraken schieten op als paddestoelen en de mensen beginnen in de nevelen te verzeilen... dat wil juist de satan. Bij velen heeft hij zijn naam in ‘n sprookje verwerkt en velen glimlachten reeds bij het horen dezer naam, lachen bij het woord hel en vinden ons verouderd.

En hij bestaat wel degelijk! Alles wordt vervlakt, alles wat enigszins te maken heeft met het geestelijk leven wordt op ‘n zodanige manier de nevelen ingestuurd en de mens voelt zich eenzamer en eenzamer in deze steeds meer en meer op de materie gerichte wereld! De ziel roept naar vrijheid terwijl de lichamelijke mens meer en meer vastgeklit wordt aan zichzelven, aan het lichaam dat hem omkleedt en geen tijd meer krijgt zich te verheffen!

Neen, wij mogen ons niet zo laten manipuleren, nu moeten wij de genade van onderscheid die wij gekregen hebben, weten te gebruiken op de juiste manier!

Wij worden echt gevolgd en geholpen, zonder wij dit beseffen, maar de hemel laat ons niet alleen! De MEESTER en MOEDER laten ons niet aan ons lot over, zeker nu niet, nu de tijden zo drukkend worden voor de zielen die in HEM zijn!

De wereld host maar voort op het ritme der satanische tonen, soms overrompeld het ons en wordt er twijfl uitgestrooid, maar de HEER maant ons aan, rechtdoor te lopen, zonder achterom te zien en dat zullen wij dan ook doen!

Wanneer de harde, doorslaggevende dagen zullen komen, zullen wij, stil in onze woonst, allen saam in gebed de mildering afsmeken en ons veilig weten in ZIJN en Maria’s LIEFDE.

De MEESTER zou zeggen : Effeta, open jullie naar het LICHT, dat IK voor jullie allen ben! In dit geloof voor het WOORD dat Jezus is en uit de VADER komt, moeten wij onze nog te gane weg verder afleggen en wat wij achter ons laten, vergeten! De MEESTER spreekt : Wie MIJN volgeling wil zijn, moet MIJ volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen (Mc 8, 34-35)

Het is zo waar, dat alles wat werelds is, niets is! Ook niet het pover vlees dat ons omringt en tot sterven en rotting gedoemd is!

Alles wat wij hier in soms pijnlijke last te dragen krijgen, moeten wij dragen uit liefde tot HEM! Ja, tot ons eigenverloochening toe!

Dit is waarlijk de weg te gaan naar HUIS, de zekerste!

Laten wij ons inzetten op de juiste, voorzichtige, serene manier! Redden wat nog kan en bidden voor al het overige!

Veel remmingen, obstakels zullen op onze weg worden gelegd, maar laten wij doorrammen in de zekerheid van ZIJN en MOEDERS zege!

Onze boot met de ZOON en de MOEDER aan het roer, kan niet kapsijzen. En mede ZIJN KRUIS opnemen, ja ons zelfs laten kruisigen, zal met en in zijn LIEFDE gebeuren en met al de menselijke Liefde, die wij HEM zullen kunnen teruggeven.

O, Lieve Jezus, U die ons aller eigenheid kent,

U die weet hoe sterk de wereld tegen onze wil opweegt,

vergeef ons toch ons zo zwak mens zijn!

Leid ons op de ons te lopen weg

en houd de andere van ons vandaan.

Laat ons naar U opklimmen en verleen ons

de genade, eens Uw gestalte te mogen benaderen.

U zijt zo groot HEER en wij zo klein,

zonder UW HULP verliezen wij de tred

die U ons zijt voorgelopen!

Houd ons allen bij de hand en breng

ons over de stormen heen naar HUIS terug!

Amen.

Lieve hemelse MOEDER,

U baande het LICHT,

opdat wij zouden zien en horen,

maar wij bleven blind en doof.

Vraag Uw ZOON ons "Effeta"

toe te roepen opdat wij in totale

openheid HEM, aan uw hand geleid,

mogen benaderen.

Help ons en bid om ons aller bevrijding.

Bid voor ons lieve MOEDER

nu en in het uur van onze dood,

Amen.

Lieve broers, lieve zusters, aan de hand van de MEESTER is het licht om te lopen, vragen, bidden wij MOEDER, ons in ZIJN handen te leiden!

Wij weten allen hoe moeilijk het leven soms uit de hoek komt! Wij weten dat dit leven, hoe genadevol dit ook beleefd wordt, soms fatale verzakkingen in de geest veroorzaakt. Maar in Jezus en Maria vinden wij die sterkte die wij nodig hebben om bergen van miserie en pijn te overwinnen!

Werkelijk, lieve mensen, bergen kunnen wij verzetten, indien ons geloof op die rotsen is gebouwd die ons die rotsvaste zekerheid in het hart legt. Die zekerheid der overwinning, de weg naar HUIS te hebben gevonden.

Lieve broers, lieve zuster, allemaal, in de hoop jullie wel iets tot meditatie naar huis te kunnen meegeven, buig ik mij in alle nederigheid, jullie ZIJN en MOEDERS éénmalige LIEFDE en VREDE toewensend.

In ZIJN en MOEDERS Naam wil ik jullie

nu met gans mijn hart toeroepen:

God zegene en beware jullie allen!

Mens, lieve mensen, wat heb ik jullie allen toch lief!

Jullie dienaar

en broer eli!

In de Naam ...

Wees gegroet Maria ...

Gloria ...

In de Naam ....

BOODSCHAP VOOR DE VEERTIGDAGENTIJD 2012.

Beste broeders en zusters,

Zoals elk jaar is de vasten, die op het punt staat te beginnen, een goede gelegenheid om ons te wenden naar Jezus, waarlijk mens en waarlijk God, gekruisigd en verrezen. En dat met hernieuwd geloof, hoop en liefde.

Door afstand te doen van wat ons leven overbelast, door meer te bidden en door te delen met onze broeders en zusters in nood, kan de Heer ons naar zich toe trekken en ons bekeren. Het is de noodzakelijke voorwaarde om Pasen in vreugde te beleven.

Elke keer wanneer de Heer onze banden met Hem nauwer aanhaalt, is het ook om ons opnieuw als zijn getuigen in de wereld te zenden. In dat opzicht belangt het Metropolis-evenement, dat tijdens de vasten en in de paastijd in Brussel plaatsheeft, ons hele bisdom aan.

Over wat gaat het? U weet misschien dat de bisschoppensynode, die in oktober in Rome wordt gehouden, zal gaan over de nieuwe evangelisatie, waaraan vooral de landen in het Westen behoefte hebben. Ons land bijvoorbeeld is van oudsher christelijk, maar het geloof in God en in Jezus hebben hier hun vuur en hun uitstraling verloren. Als voorbereiding op die bisschoppensynode zijn 12 grote Europese steden, 12 ‘metropolen,’ aangezocht om enkele weken te beleven van evangelisatie, dat wil zeggen van uitdrukkelijke verkondiging van de Blijde Boodschap die Jezus is. Brussel is één van die steden. Ook voor de mensen die er niet wonen, is de hoofdstad in ons bisdom nooit ver weg. Als u het voor u mogelijk is, nodig ik u hartelijk uit om een of meerdere van de geplande activiteiten bij te wonen.

Wat staat er op het menu? Ik geef hier enkel de grote lijnen, meer details staan op de website www.metropolis2012.be. Dat programma vermeldt ook in welke talen elke activiteit plaatsheeft.

Tijdens vijf namiddagen in de kathedraal van Brussel zullen mannen en vrouwen, die zich bekeerd hebben tot de Heer, getuigen over hun leven. Die getuigenissen worden gekoppeld aan fragmenten uit de Belijdenissen van de heilige Augustinus, een van de grootste bekeerlingen uit de geschiedenis.

Bijzondere aandacht gaat naar de bekendmaking van het Woord van God, en wel door de volledige lezing van het Marcusevangelie. Dat zal gebeuren op Goede Vrijdag, op een plaats waar veel volk passeert, namelijk binnen en buiten de Finisterraekerk.

Op de vooravond van Palmzondag wordt een dag van ontmoeting en verzoening georganiseerd. Op de bewuste zaterdag zullen een vijftiental kerken in de hoofdstad open zijn voor alle bezoekers. De gesprekken en ontmoetingen kunnen, voor zij die dat wensen, uitmonden in het sacrament van de verzoening. Het evangelie van vandaag heeft ons er immers aan herinnerd dat ‘de Zoon de macht heeft op aarde zonden te vergeven’.

Een andere dimensie van Metropolis zal bestaan uit de onderrichting van het geloof. Monseigneur Kockerols zal zich vier zaterdagen in maart, telkens in de namiddag, in verschillende kerken richten tot jonge volwassenen, meer bepaald tot ouders die een kindje hebben laten dopen of een doopsel hebben aangevraagd. Ikzelf zal een catechese geven aan de volwassen catechumenen, bij hun uitverkiezing in de kathedraal op zondag 26 februari. Op 21 maart zal ik de jongeren toespreken in de Sint-Kruiskerk.

Ten slotte zal Metropolis ook in het teken staan van de zorg om te delen met hen die, over de hele wereld, geconfronteerd worden met de voedselcrisis. Dat zal, in samenwerking met Broederlijk Delen en Entraide et Fraternité, beleefd worden tijdens een groot Latijns-Amerikaans solidariteitsmaal in de parochie van de Rijke Klaren, op zondag 18 maart.

Mijn broeders en zusters, ik wens u, tijdens de komende veertigdagentijd, een gezegende en vreugdevolle voorbereiding op Pasen. Ik bid de Heer om het hele Metropolis-gebeuren te zegenen en ik nodig u van ganser harte uit om er de genade van te delen.

Mechelen, 9 februari 2012,

+ André-Jozef Léonard,

aartsbisschop van Mechelen-Brussel

Deze boodschap voor de vasten zal gelezen worden in de kerken en kapellen van het bisdom tijdens de zondagsmissen en –bijeenkomsten op 18 en 19 februari 2012.

"Ziet, nu is het de gunstige tijd; ziet, nu is het de dag des heils!"

In Christus beminden,

Vandaag is de vastentijd echt aangebroken. De gunstige tijd, de dag des heils, zoals de hl. Paulus zegt! Als men in een enquête in de krant leest, dat 87 procent van de Vlamingen besloten hebben niet meer mee te doen aan de vasten, dan is dit bedroevend en schrikwekkend tegelijk. Vele mensen zeggen het laatste reddingsmiddel ter bekering en redding vaarwel. De vastentijd wordt versmaad, miskend en belachelijk gemaakt, terwijl het waarlijk een noodzakelijke en heilige tijd is. De liturgie spreekt zelf van de sacratissimum maximumque jejunium, de hoogheilige en voortreffelijke vastentijd. Waarom?

De vastentijd is heilig omdat ze een eerbiedwaardige, heilige instelling kent. Het is OLH zelf, die als voorbeeld voor ons, 40 dagen lang in de woestijn gevast heeft. Maar vergissen we ons niet! OLH geeft ons niet enkel een simpel voorbeeld of een vriendelijke uitnodiging, maar zoals we in de huidige lezing gehoord hebben, geeft Hij ons een bevel: "Keer terug tot Mij van ganser harte in vasten en geween en geschrei!" Ieder weet voor zich, door welke zonden hij of zij zich van God afgekeerd heeft. Wij trouwelozen hebben recht op eeuwige toorn. Wij verdienen eeuwige verwerping. Maar omwille van de boetvaardigheid spaart God de zondaars. Zo was het reeds met de oude stad Nineve. Deze stad had de grens van de toelaatbare zonden bereikt en God had besloten deze stad met de grond gelijk te maken. Hij stuurde de profeet Jonas om de aanstaande vernietiging van de stad aan te kondigen. Op het stadsplein van Nineve riep Jonas uit: "Nog 40 dagen en Nineve zal vergaan!" En wat deden de inwoners toen? Ze geloofden in God, bekeerden zich en schreven een vasten uit. Groot en klein trokken boeteklederen aan. De koning stond op van zijn troon en bestrooide zich met as. Hij sprak: "Misschien dat God Zich dan nog bedenkt - dat Hij zijn grimmige toorn laat varen en wij niet om het leven komen!" Toen God zag wat de Ninevieten deden, hoe ze zich van hun slecht gedrag hadden bekeerd, voerde hij zijn strafoordeel niet uit.

Deze overweging alleen al zou ons moeten overtuigen, de vastentijd goed te gebruiken om onze zondenstraffen uit te boeten. Jezus waarschuwde ook nog in het Nieuwe Testament: "Zo gij u niet bekeerd en boete doet, zult gij allen omkomen!" Dit zijn ernstige woorden van de goddelijke Rechter.

Ja, en het ís de Kerk menens, als ze gedurende deze vastentijd haar kinderen aan een strengere tucht onderwerpt. De vastentijd gelijkt voor haar op de mars van een leger. Elke dag bouwt de Kerk haar altaar op bij een andere statio, bij een andere statiekerk. Het woord statio is het woord voor militaire kampplaats. Zo wil ook de hl. Paulus dat we de geestelijke wapenuitrusting aantrekken en daarnet bij de aswijding hebben we nogmaals krachtige taal gehoord: "Verleen ons, o Heer, de christelijke strijd met een heilig vasten te beginnen opdat wij die strijden moeten tegen de geestelijke boosheid, door de hulp der onthouding mogen gesterkt worden!" Ook de kerkvaders zijn zich bewust van de tucht die er onder de katholieken moet heersen tijdens deze heilige vastentijd. De hl. Johannes Chrysostomus zegt: "Deze dagen gelden voor u als turn- en wapenoefening!" En Paus Leo de Grote bevestigt zijnerzijds dat de 40 komende dagen "dagen der grote krijgsoefeningen" zijn. Maken we ons dus het sterke voornemen de vasten serieus te nemen.

Een troost is, dat we deze vastentijd niet alleen moeten doormaken. Deze is ascese gemeenschappelijk. De profeet Joel spreekt in Gods naam: "Roept de menigte tezamen! Verzamelt het volk, breng de schare bijeen, vergadert de ouderlingen, verzamelt de kinderen, opdat ze samen een heilig vasten volbrengen!" De Kerk weet dat vasten een zwaar werk kan zijn, waardoor we soms moedeloos kunnen worden of alles opgeven. Bemoedigen dus elkaar elke dag opnieuw dit grote werk verder te zetten. Iets wat we samen doen, geeft meer vreugde.

De vastentijd moeten we samen als één lange liturgische plechtigheid ondergaan. Een plechtigheid met verschillende aspecten, want het is een tijd van ingetogenheid en gebed. Dagen van boete, door vasten en vlees derven. Het is een tijd, waarin wij op bijzondere wijze ons leven moeten louteren, herzien, herstellen. Wij moeten ons geweten controleren. We moeten tegelijkertijd ook geestelijk vasten, positief vasten: namelijk door onze gebreken te bestrijden, ons van onze zonden te reinigen en ons moeten toeleggen op het positief beoefenen van de deugden en heel voornamelijk van de liefde.

Het is immers geen toeval, dat we vorige zondag, zondag Quinquagesima, die onmiddellijk aan de vasten voorafgaat, de beroemde hymne tot de liefde van de hl. Paulus voorgedragen kregen. Ook de profeet Isaias, die we elke dag zullen horen tijdens de hl. Mis, zegt het volgende: "Is dit niet vasten: de hongerige uw brood reiken, arme zwervers in uw huis opnemen, de naakte bekleden en uw eigen broeder niet verstoten?" De kerkvaders verklaren eenparig, dat zonder de aalmoes alle vasten ijdel is. De christen moet aan de armen uitreiken wat hij door het vasten op eigen onderhoud uitspaart, maant Leo de Grote. Zo zegt ook Augustinus: "Moge de hongerige Christus ontvangen wat de christenen zich ontzeggen!"

Maar kunnen wij dat in tijden van zogenaamde economische crisis? Ja, als wij geen aalmoezen in geld kunnen geven, kunnen wij de veel verdienstelijkere aalmoes van de moeite geven als iemand ons iets vraagt, of de aalmoes van de kostbare tijd, of de aalmoes van raad en aanmoediging, of die van een glimlach en opbeurend woord.

Augustinus maant bovendien de christenen aan om niet enkel maar te geven, maar ook te vergeven. Men moet de beledigingen uit ganser harte vergeven. Hoe kunnen we anders waardig zijn om de kruisdood van OLH te overwegen op Goede Vrijdag? Jezus die al stervende om vergiffenis bad voor zijn beulen!

Dierbaren, naast lichamelijk vasten en aalmoezen geven, moeten we in deze komende 40 dagen meer bidden. Bidden is de ziel van de vasten. Zonder te bidden in de vastentijd, zouden we enkel maar gewichtafvallers en uitoefenaars van liefdadigheid zijn. Zonder te bidden blijft alles natuurlijk – onze werken zijn niet bovennatuurlijk verdienstelijk. Door te bidden erkennen we God als onze Heer en Meester. We erkennen dat Zijn Naam heilig is en Hem alle eer toekomt. Dat wij bijgevolg niets zijn. Niets in het verleden, omdat we existentie en talenten van God ontvangen hebben. Dat we niets zijn in het heden, omdat we slechts beklagenswaardige zondaars zijn. En we zien ook dat we niets zijn in de toekomst, omdat we niet uit onszelf de hemel kunnen bereiken. Dit bidden leert ons de noodzakelijke nederigheid om goed te kunnen vasten. Hoe onontbeerlijk!

Dierbaren, gaan we dus met grote moed en beslistheid deze vastentijd in. Nemen we ons voor als echte katholieken te vasten, te bidden en aalmoezen te geven. Zijn we overtuigd, dat we dit móeten doen tot uitboeting voor onze zonden. Nu is het de gunstige tijd, de tijd des heils! Bidden we tenslotte het gebed van de aswijding: "Almachtige eeuwige God, die aan de Ninevieten, toen zij in zak en as boete deden, kwijtschelding hebt geschonken, verleen ons genadig, dat ook wij die eveneens as op het hoofd gestrooid hebben, ook vergiffenis van onze zonden bekomen. Door Christus onze Heer! Amen."

Brief van 22 februari 2012,

Aswoensdag

Dierbare Vrienden,

«Als wij werkelijk het gezicht van God willen leren kennen, hoeven wij slechts het gezicht van Jezus te aanschouwen! In zijn gezicht zien wij werkelijk wie God is en hoe God is!» (Benedictus XVI, 7 september 2006). De beeltenis van het Heilig Aanschijn van Onze-Lieve-Heer is in de loop van de geschiedenis van de Kerk door talrijke christenen geëerd. Onder hen bevindt zich, in de XIXe eeuw, een vrome leek, meneer Dupont, tijdens zijn leven genoemd de «heilige man van Tours». In 1851 heeft hij de verering van het Heilig Aanschijn ingesteld die zijn huis in een pelgrimsoord heeft veranderd waar volop genaden werden verkregen.

«De markies der wellevendheid»

Léon Papin-Dupont is op 24 januari 1797 in Martinique geboren. Zijn vader, officier van Bretoense oorsprong, overleden in 1803, heeft hij maar kort gekend. De vader laat zijn jonge vrouw achter met de verantwoording voor een groot domein en de opvoeding van zijn twee kinderen. Reeds in zijn kinderjaren onderscheidt Léon zich door de openheid van zijn karakter en de eerlijkheid van zijn ziel. Van 1811 tot 1815 zit hij met zijn broer Théobald op de middelbare school in het College van Pontlevoy, in de Touraine. Een oom zorgt voor hen als voor zijn zonen en neemt ze op in zijn kasteel Chissay, dichtbij Blois. In 1818 is Léon in Parijs voor studie in de rechten. Het verblijf in de hoofdstad is niet zonder gevaren voor deze zeer gedistingeerde Creool, die door zijn jaargenoten «de Markies der wellevendheid» wordt genoemd. Hij beschikt over een aardig fortuin, leeft op grote voet zonder evenwel de beoefening van zijn godsdienst te verwaarlozen. Léon houdt hartstochtelijk veel van plezier maken, dansen, paardrijden, maar is ook buitengewoon vrijgevig. Door de Voorzienigheid ontdekt hij het Werk van de Kleine Savoyards dat wordt aangevoerd door jeugdige leken van zijn stand die behoren tot de Congregatie van de Heilige Maagd. Dit Werk dat in 1666 in Parijs is opgericht met als doel jonge schoorsteenvegers te catechiseren maakt diepe indruk op hem: er zijn dus mensen die de godsdienst waarvan hij slechts een oppervlakkige kennis bezit met hart en ziel beoefenen, mensen die hun vrijheid opofferen voor het heil van die arme nederige lieden? Daarbij vergeleken komt zijn leven hem leeg en miserabel voor. Aan een vriend schrijft hij: «Plotseling werd het licht in mijn ogen heel groot. Die lichtstraal maakte dat ik opeens het belang van het christelijk leven, de noodzaak van werken aan het Heil inzag. Maar eerst moest de Genade tussenbeide komen!» Zij kwam op een krachtige en triomfantelijke wijze tussenbeide: Léon breekt met zijn mondaine levensgewoonten en wijdt zich geheel en al aan een leven van vroomheid en goede werken.

Hij is gewonnen voor het Werk van de Kleine Savoyards en besluit zich bij hen aan te sluiten. Zijn godsdienstige vorming wordt aangevuld met enkele uren catechese. Hij mag zijn toewijding binnen de Maria Congregatie op 12 november 1820 uitspreken en acht het zijn plicht er alle regels van na te komen. Zo gaat hij op een zondag, wanneer hij op reis is, een kerk binnen en richt zich tot een kapelaan met de vraag of deze hem de biecht wil afnemen met de bedoeling daarna ter communie te kunnen gaan. De geestelijke is, in de geest van zijn tijd, niet gewend een jonge man te zien die met andermans oordeel niets te maken heeft en openlijk de heilige communie op een gewone zondag durft te vragen! Hij aarzelt en denkt even met een grapjas te maken te hebben. Dan legt de student hem uit dat hij een congregatielid is en dat hij er een regel van heeft gemaakt iedere week een keer de sacramenten te ontvangen. Zijn vrijgevigheid blijkt al uit zijn heldhaftige opofferingen: eens is hij bij een arme papierhandelaar die de verantwoording heeft voor een gezin; de schuldeisers staan voor de deur met de faillissementsverklaring. Léon wordt op de hoogte gesteld en gebaart dan in de richting van de straat: «Neemt u mijn paard en tilbury, zegt hij, verkoopt ze en los er uw schuld mee af». Op deze manier heeft hij de koopman er weer bovenop geholpen. Het volgende jaar keert hij, in het bezit van zijn diploma's, terug naar Martinique en wordt raadsheer-auditeur aan het koninklijk hof van Saint Pierre, hoofdplaats van het eiland.

Léon twijfelt over de richting die hij uit zal gaan voor zijn toekomst: priesterschap of een werelds leven? De dood van zijn broer in 1826 en het verlangen van zijn moeder doen hem besluiten een gezin te stichten. Op 9 mei 1827 trouwt hij met Caroline d'Audiffredy, een jonge Creoolse die hij heeft leren kennen op kasteel Chissay toen zij nog op school zat bij de Ursulinen van Tours. In 1832 is Léon vader van een meisje, Henriette, maar zijn vrouw sterft acht maanden later, geveld door de tuberculose. Het is een zware klap en een onmetelijk verdriet voor de jonge echtgenoot. Vervolgens besluiten Léon en zijn moeder naar Frankrijk te vertrekken, met de bedoeling zich in Tours te vestigen waar Henriette op Sainte-Ursule een goede opvoeding zou kunnen krijgen. Daar knoopt meneer Dupont – zo laat hij zich uit eenvoud noemen – twee belangrijke vriendschapsbanden aan met de pastoor van de kathedraal en de Moeder Overste van de Ursulinen. Met hen beraadt hij zich opnieuw over zijn roeping; de beide raadslieden geven hem, na goed te hebben nagedacht en gebeden, de raad vrijgezel te blijven omdat ze denken dat hij op die manier meer invloed zal hebben op de maatschappij. Zijn houding verwekt sensatie in de stad. Zonder vrees voor wat men er wel van zal denken, deinst hij er niet voor terug overal te laten zien wie hij is en wat hij wil zijn: een oprecht en vroom christen die ieder dag naar de Mis gaat en niet aarzelt als misdienaar op te treden als er geen is, en die regelmatig biecht en ter communie gaat. Hetgeen hij zijn «bekering» noemt voert hij echter terug op een genade die hij op 22 juli 1837, feestdag van H. Maria Magdalena, in de kapel van Chissay, heeft ontvangen. Het betreft een Godservaring die zijn bestaan innerlijk verandert: hij wordt de man van het absolute, de boeteling; doordat hij iets heeft waargenomen van de oneindige Majesteit van God krijgt hij een buitengewoon grote afschuw van de zonde. Vanaf die dag besluit hij alleen nog voor God te leven; hij bezit nog de wellevendheid en de beschaafde manieren van wel opgevoede mensen, maar wereldse zaken zijn niet langer aan hem besteed.

Het geluk van een leven

Léon voedt in zijn hart zijn liefde voor God door het lezen en verwoed overpeinzen van de Heilige Schrift. In het midden van zijn kamer staan op een grote lessenaar twee grote bijbels, een Latijnse en een Franse. Wat zou er, zonder «dit boek dat een groot aantal jaren het geluk van mijn leven bepaalde en iedere dag licht wierp op de dingen des Hemels, van mij zijn geworden, ik die gebukt ging onder de last van mijn hartstochten en onwetendheid?» zal hij aan het eind van zijn leven schrijven. Weldra rollen de bijbelse uitdrukkingen spontaan over zijn lippen of uit zijn pen.

«Wie het goddelijk Woord kent, kent ook ten volle de betekenis van ieder schepsel, verklaart Paus Bene–dictus XVI... Het Woord van God drijft ons ertoe om ons begrip van realisme te veranderen: realist is hij die in het Woord van God het fundament van alles herkent. Hieraan hebben wij vooral behoefte in onze tijd, waarin veel dingen waarop men zijn vertrouwen stelt om het leven op te bouwen, waarop men geneigd is zijn hoop te vestigen, hun vergankelijkheid laten zien. Bezit, genot en macht blijken vervolgens vroeg of laat niet in staat om de diepste verlangens van het hart van de mens te vervullen... In werkelijkheid bouwt hij, die op dit Woord het huis van zijn eigen leven bouwt, op de rots (vgl. Mat. 7,24), aangezien uw woord, Heer, blijft gelden voor eeuwig, het in de hemel vaststaat en de trouw van de Heer bestendig is voor alle geslachten (cf. Ps. 118, 89-90)». (Apostolische Exhortatie Verbum Domini, n. 10, 30 september 2010).

In de loop van deze overpeinzingen van de Heilige Schrift ontdekt meneer Dupont de weg van de geestelijke kindsheid. Hij brengt verscheidene malen het principe van deze spiritualiteit onder woorden, veertig jaar voor H. Theresia van Lisieux, die deze zo goed in praktijk zou brengen. Hij schrijft: «Onder alle omstandigheden is het voornaamste dat we vooruit komen in de liefde van God en met al onze krachten proberen de eenvoud van de christelijke kindsheid te verwerven. Laten we eens kijken naar het kind: het doet niets... het weet niet eens dat het niets doet en toch leeft het voortdurend actief in de armen van zijn moeder. Zo moeten wij ons allemaal geheel en al verliezen in de armen van God.» Léon maakt kennis met alle uiterlijke tekenen van devotie: scapulieren, koorden, medailles, maar speciale devotie heeft hij voor de medaille van H. Benedictus . Voor de verspreiding ervan heeft hij flink zijn best gedaan, ter bekering van de zondaren en de verlossing van beslommeringen van allerlei aard. Zijn ijver en geloof komen ook tot uiting in de veelvuldige pelgrimstochten, een devotie uit vroegere tijden die dan in onbruik is geraakt. Men ziet «de pelgrim», zoals hij zichzelf graag noemt, gaan bidden op plekken of ruïnes van oude heiligdommen die door de Revolutie onteerd zijn of vernield, met name op de overblijfselen van de basiliek Saint-Martin in Tours, en de aan de Maagd Maria gewijde heiligdommen. Wanneer hij het nieuws verneemt van de verschijningen van La Salette (19 september 1846), is hij een van de eersten die de heilige berg bestijgt. Hij komt ervan terug met wonderbaar water en zal zijn gesprekken met de herderskinderen nooit meer vergeten.

Na zijn reis naar Santiago de Compostella, 6 november 2010, vroeg Paus Benedictus XVI zich af «wat zoveel mensen drijft hun dagelijkse bezigheden te laten rusten en een weg van penitentie, een soms lange en vermoeiende weg, te gaan afleggen: het is het verlangen het licht van Christus te bereiken, waar ze in het diepst van hun harten zo graag naartoe willen... Op momenten dat men de weg kwijt is, op zoek is, het moeilijk heeft en eveneens wanneer men zijn geloof wil versterken en het leven meer samenhang wil geven, beginnen pelgrims aan een diepgaand traject dat voert tot bekering tot Christus die de zwakheid, de zonde van de mensheid op zich heeft genomen, alsook de armzaligheden van deze wereld door ze daarheen te voeren waar het kwaad geen macht meer heeft, daar waar het licht van het goede alles verlicht. Het betreft een volk van zwijgende wandelaars... die de oude middeleeuwse en christelijke traditie van de pelgrimstocht herontdekken.»

«Je zult me niet verlaten»

In 1847 maakt Léon de grootste beproeving van zijn leven mee. Henriëtte, knap en groot meisje van vijftien, levend portret van haar moeder, bleek uitzonderlijke gaven te bezitten: een levendige intelligentie, veel fantasie en gevoel, een groot geloof; maar, doordat ze door haar vader en grootmoeder een beetje teveel was verwend, vertoonde ze een minder grote wilskracht dan gewenst werd geacht. Het wakend oog van haar vader is ongerust over een zekere aantrekkingskracht die de wereld en haar geneugten op haar uitoefenen. «Mijn God, zegt hij, als u voorziet dat zij het rechte pad moet verlaten, stem ik er liever in toe dat u haar van mij afneemt dan aan te zien hoe zij zich overlevert aan de ijdelheden van de tegenwoordige tijd.» God verhoort naar het schijnt dit heldhaftig gebed: Henriëtte wordt getroffen door een fatale tyfuskoorts. Wanneer alle hoop is opgegeven bereidt meneer Dupont zijn dochter persoonlijk voor op een waardige dood, spreekt met haar met vrome geestdrift over de Hemel. Nadat haar de laatste sacramenten zijn toegediend vraagt hij «Ben je nu blij, meisje, nu je zoveel genaden hebt ontvangen? – Ja, papa! – Betreur je iets op deze aarde? – Ja, papa! – Wat dan? – Dat ik u moet verlaten! – Nee, je zult me niet verlaten: wij zullen niet van elkaar worden gescheiden. God is overal, jij zal bij Hem zijn in de Hemel en jij zal Hem zien; ik zal hier bidden en door Hem zal ik bij jou zijn.» Wanneer het kind de laatste adem uitblaast, richt de vader zich tot de dokter: «Dokter, mijn dochter heeft zojuist God gezien!» en hij bidt het Magnificat.

Door zijn dagelijks contact met talloze vormen van morele en materiële ellende kan Léon onmogelijk lijdzaam toezien, want alle nood grijpt hem aan. Hij steunt onopvallend de jongeren die zich hebben verenigd in de Conferentie van Sint-Vincentius. Hij financiert een stichting van de Kleine Zusters van de Armen die hij naar Tours haalt en vat grote genegenheid op voor dit huis waar hij iedere zondag zijn avond met de ouden van dagen doorbrengt en de zusters helpt bij hun allernederigste taken. In de Touraine woont een hele kolonie Engelsen; hij heeft talloze contacten met sommigen onder hen en brengt meerdere anglicanen terug tot volledige gemeenschap met de katholieke Kerk. Hij zet zich daarnaast in voor de Noord-Amerikaanse (Indiana) en Polynesische Missie. Maar drie werken liggen hem in het bijzonder aan het hart: de nachtelijke Aanbidding van het Heilig Sacrament, de herleving van de pelgrimstocht naar Saint-Martin en de eredienst voor het Heilig Aanschijn van Jezus ter herstel van de zonden.

Aan de voeten van Onze-Lieve-Heer

De nachtelijke Aanbidding van het Heilig Sacrament is het gevolg van een initiatief dat in Parijs tijdens de volksopstanden van 1848 in Parijs is genomen: een paar meisjes en vrouwen komen bij elkaar voor gebedsdiensten voor de beeltenis van het Heilig Aanschijn, vervolgens voor het Heilig Sacrament in de kapel van de Karmel van de rue d'Enfer. De bedoeling is de beledigde God herstel aan te bieden van de zonden van de mensen en voor hen genaden te verkrijgen voor hun inkeer. Gestimuleerd door dit voorbeeld wordt er eveneens een mannengroep gevormd en de initiatiefnemer ervan is een bekeerde Jood, Herman Cohen. De nachtelijke Aanbidding door de mannen wordt voor het eerst georganiseerd op 6 december 1848 in Notre-Dame-des-Victoires. Twee maanden later, 2 februari 1849, verkrijgt meneer Dupont van zijn bisschop de toestemming deze ook in Tours te beginnen. Met zijn bezield geloof inspireert hij de eerste vrijwilligers en ziet voor het goede verloop van de aanbiddingen toe op de geringste details. Zijn ijver strekt zich uit tot ver in omgeving, in talrijke steden. Hij houdt echter zoveel mogelijk hetgeen hij zelf doet verborgen door vrienden en kennissen op de voorgrond te plaatsen. «De beste manier van bidden, zo zegt hij, is 's nachts in eenzelfde gedachte bijeen te komen aan de voeten van Onze-Lieve-Heer, Hem te aanbidden en Hem eerherstel te brengen en Hem onze noden kenbaar te maken. O! Wat een geluk voor de huidige generatie als een dergelijke gedachte in heel Frankrijk haar verwezenlijking zou vinden!»

Daar de basiliek Saint-Martin tijdens de Revolutie was verwoest, had men op de plek van het voormalig klooster een wijk gebouwd. De cholera-epidemie van 1849 veroorzaakt echter een heropleving van de devotie, met de processie van de relikwieën van de Heilige Martinus door de straten van de stad. Meneer Dupont zet het jaar nadien een werk op ter ere van H. Martinus, groot evangelieprediker van Gallië in de IVe eeuw. Men haalde oude kleren op die werden versteld alvorens ze uit te delen onder de armen: zo ontstaat de «kleerkast van H. Martinus». Deze stichting belast zich met het wederopbouwplan van de Basiliek. De graftombe van H. Martinus wordt op 14 december 1860 in een sfeer van vreugde en intense vroomheid blootgelegd. Er wordt een voorlopige bidplaats ingericht in afwachting van een nieuwe basiliek, die meneer Dupont niet meer zal zien.

Het Heilig Aanschijn

In het Karmelietessenklooster van Tours ontvangt een jonge zuster, Marie de Saint-Pierre (1816-1848), vanaf 1843 boodschappen uit de Hemel die haar uitnodigen de grove beledigingen die God zijn aangedaan te herstellen: zij moet de devotie tot de Heilige Naam van God, de Jezus' Kindsheid en het Heilig Aanschijn, dat in de Lijdensweek mismaakt en diep is gekwetst, aanmoedigen. Na de dood van zuster Marie de Saint-Pierre zet meneer Dupont haar opdracht voort door bekendheid te geven aan haar verzoeken en haar verlangen naar eerherstel van God. Maar pas in de Lijdensweek van 1851 gaat dit apostolaatswerk echt van start. Op Palmzondag laat Moeder Priorin van de Karmel hem een gravure van het Heilig Aanschijn, een getrouwe nabootsing overhandigen van de «Veronika» (de echte beeltenis) die dan in de Sint-Pieter in Rome wordt vereerd. Hij stelt die ten toon in zijn zitkamer en steekt er een waaklampje bij aan. Hij hoopt dat dit brandend lampje vragen oproept en hem de gelegenheid biedt over God te spreken en over de zonden en de plicht tot eerherstel die vrome zielen op zich moeten nemen. Op Paaszaterdag ontvangt meneer Dupont bezoek van een juffrouw die erg lijdt aan haar ogen. Hij voegt zich bij haar om voor het Heilig Aanschijn te bidden en stelt haar voor een beetje olie van de lamp op haar ogen te smeren. «Mijn ogen doen geen pijn meer!» roept ze uit. Weldra volgt het ene ongelooflijke wonder op het andere, hetgeen ten goede komt aan de pelgrims die bij de «heilige man van Tours» zijn komen bidden in de geest van eerherstel en liefde. Op sommige dagen komen er wel driehonderd mensen langs in zijn zitkamer en beëindigen hun pelgrimstocht met biecht en h. communie. De vermaardheid van de zitkamer in de rue Saint-Etienne strekt zich uit over heel Frankrijk en de wereld; zij wordt, na Ars, het meest bezochte pelgrimsoord van Frankrijk. Meneer Dupont biedt zo goed en zo kwaad als het kan het hoofd aan de uitzonderlijk grote hoeveelheid correspondentie die maakt dat hij aan al zijn andere bezigheden, behalve de nachtelijke Aanbidding, aanzienlijk minder toekomt. Er wordt veel gevraagd naar druppels olie van de lamp die dag en nacht voor het Heilig Aanschijn brandt. In 1854 heeft hij al meer dan zestigduizend flesjes gegeven of verstuurd. In hetzelfde jaar deelt hij vijfentwintigduizend prentjes van het Heilig Aanschijn uit. De verkregen genaden, bekeringen en wonderen worden opgetekend zodat de herinnering aan de goddelijke goedheid bewaard blijft.

Voor meneer Dupont is de eredienst voor het Heilig Aanschijn geen willekeurige devotie als alle anderen, maar een devotie voor de persoon zelf van het Vleesgeworden Woord in zijn in het Lijden vernederde menselijke natuur, en hij treedt daardoor zelf in het spoor van Hem aan wie hij op die manier zijn liefde wil betuigen. Met dezelfde gedachte zal Paus Johannes Paulus II voor de Lijkwade van Turijn zeggen: «De Lijkwade is evenzeer de afbeelding van de liefde van God, als van de zonde van de mens. Zij nodigt uit tot het herontdekken van de uiteindelijke oorzaak van de verlossingsdood van Jezus... Als een echo van het Woord Gods en de eeuwen van christelijk bewustzijn, kan men de Lijkwade horen fluisteren: geloof in de liefde van God, de grootste schat die de mensheid is gegeven, en schuw de zonde, het grootste onheil in de geschiedenis» (24 mei 1998).

In navolging van de lijdende Christus gaat de «heilige man van Tours» verder op de weg van de nederigheid en de geestelijke armoede. Met de oorlog van 1870 neemt het aantal pelgrims af. Maar weldra kan meneer Dupont ze zelf niet meer ontvangen want de verlamming breidt zich gestaag over zijn hele lichaam uit. Vervolgens kan hij zelfs niet meer schrijven of lezen wanneer hij wil en is hij veroordeeld tot afzondering en soms tot de vreselijkste pijnen, maar hij bidt onophoudelijk, dag en nacht, zonder te klagen. Hij herhaalt zijn fraaie smeekbede: «Moge ik pas sterven als mijn vurige dorst naar de aanblik van het zo begeerde Heilig Aanschijn van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus is gelest». Zijn laatste woord roept om de God van de Eucharistie en vervolgens treedt een doodsstrijd in die acht dagen lang duurt. Uiteindelijk slaapt hij vredig in op zaterdag 18 maart 1876, 79 jaar. Bij zijn uitvaart loopt de hele stad mee in de stoet tot aan het kerkhof. De daarop volgende 29e juni maakt de aartsbisschop van Tours, Mgr. Collet, een kapel van het huis in de rue Saint-Etienne (tegenwoordig rue Bernard Palissy). In de zitkamer staat een tabernakel. Velen sluiten zich weer aan bij de devotie tot het Heilig Aanschijn. Om de pelgrims te verwelkomen is een genootschap van hulppriesters opgericht dat wordt belast met de bediening van de kapel. Mgr. Collet richt er de Broederschap ter herstel van godslasteringen en ontering van de zondag in. Deze Broederschap heeft tot opdracht de eredienst voor het Heilig Aanschijn in de geest van zuster Marie de Saint-Pierre te verbreiden. Het werk komt snel tot ontwikkeling.

«Daar zul je zien hoezeer Hij ons liefheeft»

In Lisieux, bijvoorbeeld, werken de karmelietessen aan de oprichting van de broederschap van hun stad. Op 26 april 1885 schrijft meneer Martin, vader van de heilige Theresia van Lisieux, er zich samen met zijn dochters voor in. De beeltenis van het Heilig Aanschijn zal het geestelijk leven van Theresia diep beïnvloeden.. De stichteres van de Karmel van Lisieux, Moeder Geneviève, had haar novicen een diepgaande devotie voor het Heilig Aanschijn bijgebracht. Een van de eerste dingen die zij lazen was het leven van zuster Marie de Saint-Pierre. Vanaf de dag van haar intrede in de Karmel wordt het Heilig Aanschijn de lievelingsbeeltenis van Theresia. Die beeltenis herinnert haar eraan dat Jezus, om ons te redden, niet heeft geaarzeld zich te laten beledigen en verminken: «Kijk Jezus in zijn Aanschijn, schrijft ze aan Céline op 4 april 1889. Daar zul je zien hoezeer Hij ons liefheeft». Door er altijd maar naar te kijken verlangt Theresia er op haar beurt naar vergeten te worden en geheel niet meer mee te tellen. Een maand na de inkleding van zuster Theresia van het Kindje Jezus en van het Heilig Aanschijn, wordt haar vader opgenomen in het ziekenhuis van Bon-Sauveur in Caen waar hij meer dan drie jaar zal blijven. Meneer Martin lijdt inderdaad aan plotselinge aanvallen van aderverkalking die zijn geestelijke vermogens aantasten. De ziekte van meneer Martin verleent aan zuster Theresia's devotie voor het Heilig Aanschijn een nieuwe impuls... In het licht van hoofdstuk 53 van Jesaja, zal zij schrijven: «Zoals het aanbiddelijk Aanschijn van Jezus tijdens zijn Lijden met een sluier werd bedekt, zo zou het aangezicht van zijn trouwe dienaar (meneer Martin) in de dagen van diens lijden versluierd moeten worden, teneinde in het hemels vaderland, bij zijn Heer, het Eeuwig Woord te kunnen stralen» (Manuscript A, 20 v°). Op 6 augustus 1896 wijdt zuster Theresia met twee van haar novicen zichzelf toe aan het Heilig Aanschijn. Wanneer men haar vanwege haar ziekte naar de verpleegafdeling overbrengt, op 8 juli 1897, laat ze op haar bedgordijn de door meneer Dupont verspreide beeltenis van het Heilig Aanschijn aanbrengen en zal zeggen: «Wat heeft dat Heilig Aanschijn mij in mijn leven veel goed gedaan!»

Moge de eerbiedwaardige meneer Dupont ons leren onder het oog te leven van de Vader der barmhartigen die voor ons zijn Gezicht heeft onthuld in het Heilig Aanschijn van zijn Zoon Jezus Christus.

Dom Antoine Marie osb.

Indien u klikt op de volgende link : "Kroniek 2011" dan kan u de jaarlijkse kroniek van onze Abdij openen, waar u de belangrijkste gebeurtenissen uit het leven van onze gemeenschap in het jaar 2011 kan vinden.

http://www.clairval.com/

ou

http://www.clairval.com/index_nl.htm

U kunt ook met de bankkaart (Visa, CB, Mastercard, American express) op onse internet site betalen : http://www.clairval.com/index_nl.htm