For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
12-08-2011
GOD LAAT NIET MET ZICH SPOTTEN.
De fiere oceaanreus zonk bij de eerste zeereis.
Het ware verhaal van de TITANIC.
Vertaald uit het Duits uit "God grijpt in" van priester Weigl.
Ook de ondergang van de Titanic op 14/15 april 1912 heeft zijn voorgeschiedenis. Onder de honderden scheepsbouwers, die meewerkten aan de bouw van dit groot luxeschip, waren vele Godhaters. Vloeken en godslasteringen waren bij het werk schering en inslag. Zelfs op de scheepswanden schreven ze hun hatelijke overtuiging: "Niet eens Christus kan dit schip doen zinken!" en boven de waterlijn kon men met grote letters lezen: "Zelfs God noch de Paus" en op de andere kant: "noch de hemel, noch de aarde kunnen je opslokken!" Ofschoon deze opschriften met lak overschilderd werden kwamen ze toch merendeels terug tevoorschijn. Een katholieke bediende van de scheepswerf schreef naar zijn familie in Dublin: "Ik ben overtuigd dat dit schip wegens zijn blasfemie, die de wanden bedekt, niet in Amerika zal binnenvaren."
Op 10 april verliet de Titanic in Southampton de haven voor de overtocht naar New York. Zij had buiten de bemanning 2201 passagiers aan boord, waaronder veel immigranten. In de nacht van Beloken Pasen ramde het schip 300 mijl ten zuiden New Foundland een ijsberg. Het was 23.40 uur. De botsing was amper hoorbaar, zodat de slapende reizigers niet ontwaakten. Het schip was fataal geraakt. In weinige seconden sneed de ijsberg een gat van 100 m onder de waterlijn in de wand.
De S.O.S.-signalen en noodraketten werden van de beroemde Titanic door andere schepen niet ernstig genomen. De 16 reddingssloepen en 4 vlotten, door een onverantwoorde scheepswerf meer als decoratie neergeplant, waren slechts voor een minderheid voldoende. Toen het orkest verder dansmuziek speelde, bereikte het water reeds de stook- en de kielruimte. Om 1.00 uur s'nachts zonk de boeg en kort daarop heel de voorsteven. EERST NU BEGREPEN DE PASSAGIERS de ernst van de situatie. De eerste reddingsbootjes onder het mom van een "oefening" werden onderbezet te water gelaten. Slechts 660 personen konden in de reddingsbootjes stappen. Meer dan 1500 mensen moesten het uithouden op het zinkende schip.
De gelovigen begonnen met een vurig gebed en zongen, begeleid door het orkest : "Dichter bij U, mijn God, dichter bij U!" Om 2.20 uur zonk de oceaanreus, de trots van de Britse handelsmarine. 1750 mensen verdronken, 711 konden worden gered. De woorden "zelfs God of de Paus" werden door de ijsberg in twee gesneden. Zij stonden dicht bij de waterlijn. Dezelfde lastertaal had kapitein Smith, de commandant van het schip, herhaald tijdens het middagmaal. Vlak daarna betaalde hij zijn goddeloze overtuiging met zijn leven. Deze goddeloze mensen hadden gedacht dat hun lasterpraat jaren en jaren de oceaan zou doorkruisen als teken van menselijke macht en goddelijke onmacht.
Nu had men het onweerlegbaar bewijs dat de mens onmachtig is voor de macht van God en dat het dwaasheid is de Almachtige uit te dagen. Biddend verzonken de gelovigen. Bij deze tragische ondergang van de Titanic berichtten alle kranten: De overlevenden die wij gesproken hebben, getuigden over het troostende ingrijpen van pater Benedictijn Jozef Peruschitz uit Beieren en pater Byles uit Engeland die toen de ramp begon en vrouwen en kinderen in de bootjes zaten, ter hulp snelden. Sommigen merkten het gevaar niet op, maar toen dit naderde en de opwinding vreselijk werd, verlangden allen vurig de geestelijke bijstand van de priesters.
Pater Byles troostte de Engelstalige passagiers en gaf de absolutie aan de vele katholieken... Toen het laatste bootje zich verwijderde van de Titanic, hoorden de inzittenden van de bootjes duidelijk hoe de beide priesters de rozenkrans baden en hoe een groot aantal mensen knielend in vurig gebed antwoordde. Toen doofden de lichten en men zag niets meer. Men hoorde ook geen jammeren en klagen. Alleen de vredevolle stemmen van gebed waren te horen toen het schip verdween in de golven...
De Heer straft de hoogmoed van de mensen en laat niet met Zich spotten!
HET GEBED IS MACHTIGER DAN EEN ATOOMBOM!
vertaald uit "Erneurung in Christus" mei/juni 1997 n°3
Augustus 1945, 2.45 u 's nachts. Een vliegtuig type B29 start van op het eiland Tinian richting Japan. Hiroshima zou verdwijnen van de aardbodem om het Japanse leger te vernietigen. De kleppen van het vliegtuig openden zich boven de stad van meer dan een half miljoen inwoners. Alles verliep volgens plan. Voor de eerste keer in de geschiedenis waagde men het om een atoomwapen te gebruiken. Het was 8.15 u. Een vreselijke lichtflits en de stad was bedekt door een kokende rook, die de gebouwen in de lucht leek te doen ontploffen. een reusachtige rookwolk bereikte binnen 3 minuten een hoogte van 10.000 tot 20.000 m. Heel de stad was vernietigd... Er was alleen nog duisternis, bloed, branden, kreunen en een snel uitbreidende paniek. Zo beschrijft de copiloot het van het vliegtuig: "Van de herinnering aan een van de weinig vreselijkste momenten in mijn leven zal ik mij nooit meer kunnen bevrijden, al word ik 100 jaar!" Niet alleen hij, maar heel de wereld stond in shock! Hiroshima blijft voor altijd een waarschuwing. Er bestaat echter nog aan andere, onbekend gebleven boodschap van Hiroshima, een troostvolle boodschap van hoop: Het gebed is sterker dan een atoombom! Maria, de Koningin van de Rozenkrans beschermde op wonderbare wijze een kleine kloostergemeenschap van vier Jezuïetenpaters, die in een parochiehuis, slechts acht huizenblokken verwijderd van het epicentrum van de explosie leefden. Pater Hubert Schiffer, die op 27 maart 1982 in Frankfurt stierf, getuigde over zijn belevenis tijdens een eucharistisch congres in Philadelphia (U.S.A.) Als priester van 30 jaar was hij in het kloostertje "Hemelvaart van Maria" tewerk gesteld in Hiroshima. Hij getuigde voor tienduizenden mensen: "Totaal onverwacht, tussen twee ademhalingen in, werd de blauwe hemel boven Hiroshima door een verblindend, onbeschrijfelijk hel, intensief licht gekleurd. Alleen fel licht omgaf mij. Ik kon niet denken of zien. Voor een moment stond alles stil. Ik zwom in een oceaan van licht, hulpeloos en vol angst. De kamer leek in dodelijke stilte gehuld. Plotseling hoorde men de donderslag van een vreselijke explosie.. Een onzichtbare kracht slingerde mij van mijn stoel. Zij sloeg en schudde mij, deed mij door de lucht vliegen zoals een herfstblaadje. Dan was alles gehuld in duisternis, in stilte, in niets...Ik was niet bewusteloos want ik trachtte te gissen wat er was gebeurd. Met mijn vingers tastte ik naar mezelf in het duister. Ik lag met mijn gezicht in houtspaanders. Een zwaar voorwerp drukte op mijn rug. Er was bloed op mijn gezicht. Ik kon niets horen of zien. Ik dacht van dood te zijn! Toen hoorde ik mijn eigen stem. Dat was de meest vreselijkste ervaring van allen. Het bewees mij dat ik nog in leven was en in mij groeide de zekerheid dat er een vreselijke catastrofe moest gebeurd zijn. Een volledige dag brachten mijn drie medebroeders en ik door in deze hel van vuur, rook en straling, tot we door redders gevonden en geborgen werden. We waren allen gewond, maar door de genade van God hebben we overleefd." Menselijk gezien kan niemand verklaren waarom deze vier paters, pater Hugo Lasalle, pater Kleinsore, pater Cieslik en pater Schiffer, die in 1976 ten tijde van het eucharistisch congres allen nog in leven waren, in een cirkel van 1,5 km als enigen honderdduizenden overleefd hadden. Het is voor alle experts een raadsel waarom geen enkele pater door de radioactieve straling gewond was en waarom hun klooster, dat slechts 8 huizenblokken van het ontploffingscentrum verwijderd was, intact was en alle andere gebouwen volledig ingestort, vernietigd en uitgebrand...Ook de 200 Japanse en Amerikaanse dokters en wetenschappers, die pater Schiffer volgens eigen zeggen hebben onderzocht, konden geen verklaring vinden, waarom 33 jaar na de explosie hij zonder gevolgen was gebleven en een goede gezondheid genoot. Vol verbazing hoorden allen steeds weer hetzelfde antwoord op hun vragen: "Als missionarissen wilden wij in ons leven gewoon de boodschap van O.L.Vrouw van Fatima beleven en daarom baden wij DAGELIJKS de rozenkrans..." Dat is de hoopvolle boodschap van Hiroshima: Het gebed is machtiger dan de atoombom. Wanneer de mensen van alle naties God erkennen als hun Schepper, hun Heer en als hun Vader, vragen om Zijn Wil te doen en smeken om Zijn hulp, dan brengt ons dit naar de ware vrede. Wanneer wij, christenen, de Koningin van de Vrede en de Moeder van alle Volkeren met Haar gebed -de rozenkrans- smeken, bewerkt dit veel meer dan alle conferenties en menselijke inspanningen. De priester pater Peyton zei zo treffend: "De familie die samen bidt, blijft ook samen!" En dat telt ook voor heel de mensheidsfamilie...
Philomena - Moeder Godsolie.
Philomena - Moeder Godsolie
Sinds 2 april 1967 verscheen de Moeder Gods boven de Koptische Mariakerk die in 1925 te Zeitoun in Egypte gebouwd was. Na talrijke wonderen geneest Zij de op 11 juli 1955 geboren Violette Habil in Choubra, Cairo na een verlamming van 2,5 jaar toen het meisje al klinisch dood was en nadat men haar met olie besprenkelde.
Dat gebeurde op 3 mei 1970. Op 6 mei komt de Moeder Gods en geeft Violette een flesje olie met de opdracht dat ze daarmee de zieken moest zegenen, de olie zou nooit opraken! De vader richt uit dank voor de genezing van Violette een huisaltaartje op met een houten bord waarop een bronzen reliëf staat van O.L.Vrouw Hemelvaart.
Op 9 mei zegent Maria zelf dit bord met 3 kruistekens in de naam van de H.Drievul-digheid. Sindsdien vloeide er steeds olie, zoals ook door mezelf waargenomen en opgenomen op foto en film, vooral tijdens het rozenkransgebed en tijdens de viering van de H.Mis. De olie vloeide van het bord op een schaaltje waaruit Violette mij ook iets van gaf. Driemaal reisde ik daarom naar Cairo (19-22 april 1977, 11-14 en 17-21 februari 1978), waar ik ook iedere keer de plaatsen bezocht waar de H.Familie op de vlucht naar Egypte had gewoond.
Olie speelt niet alleen nu een rol in de moderne economie, maar ook al in de H.Schrift. Vooral in de sacramenten, de liturgie, de H.Kerk. Zo is ook de uit zuivere olijfolie "Filumenaolie", volgens het Romeinse rituaal gewijd en door talrijke wonderen en gebedsverhoringen door de hemel bevestigd. De kostbare gewijde Filumenaolie is door mij gemengd met de hogerop beschreven Moeder Godsolie uit Cairo. Men beschouwt het als teken van een genadevloed voor allen, die deze olie op eender welke manier vol vertrouwen gebruiken.
