Medjugorje 23 juni 4 juli 2011
Als ik u iets ga vertellen over mijn bedevaart naar Medjugorje, dan baseer ik me op de uitspraak van Jezus: aan de vruchten zult gij de boom erkennen.
De erkende marioloog René Laurentin heeft Medjugorje uitvoerig onderzocht en kwam tot de conclusie: de vruchten van Medjugorje tonen aan dat dit van de hemel komt.
Ik wil hier vertellen, wat ik zelf kort geleden heb ervaren in Medjugorje.
De hele morgen door zijn er H. Missen in diverse talen; s avonds worden er twee tientjes van de rozenkrans gebeden van 6 tot 7 uur, waarna de internationale H.Mis volgt tot 8 uur, waarbij het evangelie wordt gelezen in vele talen. Buiten de kerk staat een hele rij biechtstoelen en de hele dag door komen de mensen daar biechten. Ze klampen je ook op de weg gewoon aan en vragen: mag ik even biechten?
Twee avonden in de week is er uitstelling van het Allerheiligst Sacrament buiten onder een grote tent van 10 tot 11 uur s avonds, waaraan honderden mensen deelnemen.
Ik was daar vanwege het 30-jarig jubileum van de verschijningen, dat begonnen zijn op 24 juni 1981. Maria verscheen aan vier meisjes en twee jongens en tot vandaag verschijnt ze nog dagelijks aan twee van hen.
De bisschop van Mostar, waaronder Medjugorje valt, gelooft niet in de verschijningen en is er fel tegen. Maar aangezien de kerk niet heen kan om het toenemende aantal mensen, dat daar komt bidden, al 30 jaar lang, heeft Rome een commissie ingesteld onder leiding van kardinaal Ruini, die de verschijningen onderzoekt. Paus Benedictus is er, voor hij paus was, als kardinaal Ratzinger, op bezoek geweest en kort geleden heeft hij de 6 zieners/zieneressen naar Rome geroepen om persoonlijk met hen te praten.
Wat mij persoonlijk diep heeft getroffen en wat ik nog nooit eerder had meegemaakt, waren twee duiveluitdrijvingen, net na de H.Mis om 8 uur in de avond, net naast de kerk. De ene keer was het een jonge vrouw, de andere keer een jonge man. Onder stuiptrekkingen lag hij te schreeuwen sloeg met zijn armen en schudde zijn hoofd. Die schreeuw, die uit zijn keel kwam, was zo diep en intens, dat ik het niet kan nadoen; die kwam recht uit de hel. Priesters baden over hem, hielden een kruis over hem en besprenkelden hem met wijwater. Ik heb zelf ook een tijdje met mijn arm uitgestrekt over hem gebeden. Het deed me denken aan het verhaal in het evangelie, toen Jezus in Kafarnaum een duivel uitdreef. Die spartelde ook tegen, maar ging wel weg uit die jongen. Wat ik in Medjugorje meemaakte, was precies wat Jezus deed in Kafarnaum.
Dit gebeurt meerdere malen in Medjugorje en als de duivel in contact komt met Maria, wint Maria altijd. Ik zie het zo: er lopen in de wereld bezetenen rond, vaak zonder dat die mensen, die bezeten zijn, dat zelf weten, maar als ze in de buurt van een bedevaartplaats komen, weten de duivels: mijn uren zijn geteld, ik moet hier uit en dat willen ze niet. Terug naar de hel is veel erger dan in een mens wonen. Ze spartelen tegen maar het is een ongelijke strijd. Maria wint altijd.
Voor mij is dit een bevestiging van Medjugorje, getuige Jezus eigen woorden: "Elk koninkrijk dat innerlijk verdeeld is, gaat ten onder. Als ook de satan verdeeld is en zijn eigen duivels uitdrijft hoe kan zijn rijk dan standouden? Maar als Ik door de vinger Gods door mijn priesters de duivels uitdrijf, dan is kennelijk het Rijk Gods onder u gekomen".
Medjugorje is een genadeoord. Ik maak er geen propaganda voor, maar ik denk alleen aan de woorden, die Jezus richtte tot de twee leerlingen van Johannes, die Jezus volgden en Hem vroegen: waar woont Gij? Jezus, zei hun: komt en ziet en ze bleven de hele dag bij Hem.
Maria van Medjugorje zegt hetzelfde: komt en ziet. En dan blijf je vanzelf bij Maria en Jezus.
Pater Henk Kager.
Heythuysen.
