2b. Het linkerbeen van de hel
In de volgende put was een tenger-gebouwde vrouw die een jaar of tachtig scheen. Ik kan niet zeggen hoe ik haar leeftijd wist, maar ik wist het. Het vlees was door de aanhoudende vlam verwijderd van haar gebeente en alleen de beenderen waren er nog met een ziel als een vuile mist vanbinnen. Ik keek toe terwijl zij brandde in het vuur. Ik zag alleen beenderen en de wormen die daarbinnen kropen, die het vuur niet kon verbranden.
"Here, wat vreselijk!" schreide ik. "Ik weet niet of ik wel door kan gaan, dit is een ongelofelijke verschrikking". Zo ver als mijn ogen konden zien waren zielen aan het branden in putten vol vuur.
"Mijn kind, daarom ben je hier", antwoordde Jezus. "Je moet de waarheid weten en vertellen over de hel. De hemel is realiteit! De hel is realiteit! Kom, wij moeten voortgaan".
Ik keek om naar de vrouw. Haar geschrei klonk zo bedroefd. Terwijl ik naar haar keek vouwde zij haar knokige handen samen, als in gebed. Ik moest schreien. Ik wist dat de mensen in de hel ook al deze dingen voelden.
Jezus kende mijn gedachten. "Ja kind", zei Hij, "dat doen ze ook. Wanneer mensen in de hel komen hebben ze nog dezelfde gevoelens en gedachten als toen zij op aarde waren. Zij herinneren zich hun gezinnen en vrienden en al die tijd op aarde hadden zij de kans om zich te bekeren, maar zij hebben geweigerd. Zij blijven zich alles herinneren. Hadden zij het Evangelie maar geloofd, en berouw getoond voor het te laat was".
Ik keek nog eens naar de oude vrouw, en deze keer merkte ik op dat zij maar één been had, en het was alsof er gaten in haar heupgewrichten waren geboord. "Wat zijn dat Jezus?" vroeg ik.
Hij zei: "Kind, toen zij op aarde was, had zij kanker en had veel pijn. Zij werd geopereerd om haar leven te redden. Zij lag vele jaren ziek, een bittere oude vrouw. Velen van Mijn mensen kwamen om voor haar te bidden en haar vertellen dat Ik haar kon genezen. Zij zei: "God deed me dit aan" en zij wilde zich niet bekeren en het Evangelie geloven. Eens kende zij Mij zelfs, maar door de tijd heen begon zij Mij te haten".
"Zij zei dat ze God niet nodig had en niet wilde dat ik haar genas. Toch pleitte Ik bij haar, want Ik wilde haar nog altijd helpen, Ik wilde haar genezen en zegenen. Zij keerde Mij de rug toe en vervloekte Mij. Zij zei dat ze Mij niet wilde. Mijn Geest bleef pleiten bij haar. Zelfs nadat ze Mij de rug had toegekeerd probeerde Ik haar tot Mij te trekken door Mijn Geest, maar ze wilde niet luisteren. Tenslotte stierf zij en kwam hier".
De oude vrouw riep naar Jezus: "Here Jezus, vergeef mij nu, alstublieft. Het spijt mij dat ik geen berouw had toen ik op aarde was". Onder diepe snikken riep ze uit tegen Jezus: "Had ik me maar bekeerd voordat het te laat was! Heer, help me hieruit. Ik zal U dienen, ik zal goed zijn. Heb ik nog niet genoeg geleden? Waarom wachtte ik tot het te laat was? O, waarom heb ik gewacht totdat Uw Geest ophield met het worstelen om mijn ziel?"
Jezus zei: "U kreeg kans na kans om u te bekeren en Mij te dienen". Droefheid was op Jezus' gelaat te lezen toen wij doorliepen.
Terwijl ik de oude vrouw hoorde roepen, vroeg ik: "Here, wat komt er nu?"
Overal om mij heen voelde ik vrees. Overal was kommer, waren kreten van pijn en was er een sfeer vervuld van de dood. Jezus en ik gingen met droefheid en medelijden naar de volgende put. Slechts door Zijn kracht kon ik verder gaan. Vanaf een grote afstand kon ik nog steeds de kreten van berouw en het pleiten om vergiffenis van de oude vrouw horen. Was er maar iets wat ik kon doen om haar te helpen, dacht ik. Zondaar, wacht alstublieft niet totdat Gods Geest ophoudt met u te worstelen om uw ziel.
In de volgende put zat een vrouw op haar knieën, asof zij iets aan het zoeken was. Haar skaletvorm was ook vol gaten. Haar beenderen waren duidelijk te zien en haar verscheurde jurk was aan het branden. Haar hoofd was kaal en er waren slechts gaten waar haar ogen en neus zouden moeten zijn. Een klein vuur brandde om haar voeten heen, terwijl zij knielde, en zij klauwde zich vast aan de kanten van de zwavelput. Het vuur hing aan haar handen, en dood vlees bleef van haar afvallen terwijl zij haar nagels ingroef.
Geweldige snikken schudden haar. "O Heer, o Heer", huilde zij: "Ik wil eruit". Terwijl wij toekeken had zij zich eindelijk naar de opening van de put geklauwd met haar handen em voeten. Ik dacht dat zij eruit zou gaan toen een grote demon met grote vleugels die bovenaan gebroken leken, en langs zijn zijden hingen, naar haar toe kwam rennen. Zijn kleur was bruinachtig-zwart, en hij had haar over heel zijn grote vorm. Zijn ogen waren heel diep in zijn hoofd gezet, en hij was zo ongeveer de grootte van een grote grijze beer. De demon rende naar de vrouw en duwde haar heel hard achterover de put en het vuur in. Ik keek toe in afgrijzen toen zij viel. Ik had zo'n medelijden met haar. Ik wilde haar in mijn armen nemen en vasthouden, en God vragen haar te genezen en hiervandaan te halen.
Jezus kende mijn gedachten en zei: "Mijn kind, het oordeel is vastgesteld. God heeft gesproken. Reeds toen zij een kind was riep Ik haar telkens weer om zich te bekeren en Mij te dienen. Toen zij zestien jaar was kwam Ik naar haar toe en zei: "Ik heb je lief. Geef je leven aan Mij en kom, volg Mij, want Ik heb je geroepen voor een speciaal doel". Haar hele leven riep Ik haar, maar zij wilde niet luisteren. Zij zei: 'Eens op een dag zal ik U dienen. Ik heb nu geen tijd voor U. Geen tijd, geen tijd, ik wil mijn leven van plezier. Geen tijd, geen tijd om U te dienen, Jezus. Morgen zal ik het doen'. Maar morgen is nooit gekomen, want zij wachtte te lang".
De vrouw riep tegen Jezus: "Mijn ziel wordt werkelijk gefolterd. Er is geen mogelijk om hier uit te komen. Ik weet dat ik de wereld wilde in plaats van U, Heer. Ik wilde rijkdom, roem en geluk, en ik kreeg het. Ik was mijn eigen baas. Ik was de knapste, meest goedgeklede vrouw van mijn tijd. En ik was rijk, had roem en voorspoed, maar ik ontdekte dat ik die dingen niet met me mee kon nemen de dood in. O Heer, de hel is verschrikkelijk. Ik heb dag noch nacht rust. Ik heb altijd pijn en martelingen. Help mij Heer", huilde zij.
De vrouw keek zo verlangend op naar Jezus, en ze zei: "Mijn lieve Heer, had ik maar naar U geluisterd! Ik zal voor altijd berouw hebben dat ik het niet deed. Ik was zo van plan U eens te zullen dienen - wanneer ik er klaar voor was. Ik dacht dat U er altijd voor mij zou zijn. Maar wat heb ik mij vergist! Ik was één van de meest gezochte vrouwen van mijn tijd, vanwege mijn schoonheid. Ik wist dat God mij tot bekering riep. Heel mijn leven trok Hij mij met koorden van liefde, en ik dacht dat ik God kon gebruiken, zoals ik ieder ander gebruikte. Hij zou er altijd wel zijn. O ja, ik gebruikte God! Hij probeerde zo hard om mij zover te krijgen dat Ik Hem ging dienen, terwijl ik al die tijd dacht dat Ik Hem niet nodig had. Wat een vergissing! Want satan begon mij te gebruiken en ik begon meer en meer de satan te dienen. Tenslotte had ik hem meer lief dan God. Ik hield ervan te zondigen en wilde me niet tot God keren.
"Satan gebruikte mijn schoonheid en mijn geld, en al mijn gedachten draaide erom heen hoeveel macht hij mij zou geven. Zelfs toen bleef God mij roepen. Maar ik dacht: ik heb morgen of overmorgen. Toen, op een dag, terwijl ik in een auto zat, reed mijn chauffeur op een huis in en ik werd gedood. Heer alstublieft, laat mij eruit". Terwijl zij sprak strekte zij haar knokige handen en armen uit naar Jezus terwijl zij brandde in de vlammen.
Jezus zei: "Het oordeel is vastgesteld".
Tranen liepen langs Zijn wangen toen wij naar de volgende put gingen. Ik schreide vanbinnen over de verschrikkingen van de hel. "Lieve Heer", riep ik: "de folteringen zijn te reëel. Als een ziel hier binnenkomt is er geen hoop meer, geen leven, geen liefde. Hel is te werkelijk". Geen uitkomst, dacht ik. Zij moet voor altijd in deze vlammen branden.
Jezus zei: "We hebben niet veel tijd meer. We zullen morgen teruggaan".
Vriend, als u in zonde leeft, bekeer u, alstublieft. Als u wedergeboren bent en God uw rug hebt toegekeerd, heb berouw en keer terug tot Hem nu. Leef een goed leven, en sta voor de waarheid. Waak op, voor het te laat is, en dan kunt u voor eeuwig samen met de Here in de hemel zijn.
Jezus sprak weer: "De hel heeft een lichaam. (zoals een menselijke vorm) Het lichaam ligt op zijn rug in het centrum van de aarde. De hel is dus gevormd als een menselijk lichaam - buitengewoon groot en uitgestrekt, met vele folterkamers.
"Denk eraan dat je de mensen op aarde vertelt dat de hel werkelijk bestaat... Er zijn miljoenen verloren zielen in de hel en iedere dag komen er nieuwe zielen bij. Op de grote oordeelsdag zullen de dood en de hel in de poel van vuur geworpen worden; dat zal de tweede dood zijn".

2a. Het linkerbeen van de hel
Een vreselijke stank vervulde de lucht. Jezus zei tegen mij: "In het linkerbeen van de hel zijn vele putten. Deze tunnel heeft vertakkingen naar andere delen van de hel, maar wij zullen eerst enige tijd doorbrengen in het linkerbeen."
"De dingen die je nu ziet zullen je altijd bijblijven. De wereld moet weten dat de hel reëel is. Vele zondaars en zelfs sommigen van Mijn volk geloven niet dat de hel werkelijk bestaat. Je bent door Mij gekozen om deze waarheden aan hen te openbaren. Alles wat Ik je zal laten zien van de hel, en al het andere wat Ik je zal tonen is waar".
Jezus had Zich aan mij vertoond in de vorm van een helder schijnend licht, stralender dan de zon. De vorm van een man was in het centrum van dat licht. Soms zag ik Jezus als een man, maar op andere tijden had Hij de vorm van een geest.
Hij sprak weer: "Kind, wanneer Ik spreek, heeft de Vader gesproken. De Vader en Ik zijn één. Denk eraan boven alles lief te hebben, en elkaar te vergeven. Kom nu, volg Mij".
Terwijl wij voortgingen, vluchtten boze geesten weg van de tegenwoordigheid van de Here. "O God, o God", riep ik schreiend uit: "Wat komt er nu?"
Zoals ik reeds eerder zei, behield ik al mijn zintuigen . Die van mij werkten nu op volle kracht. Angst was er nu aan alle kanten en onuitsprekelijke gevaren lagen overal op de loer. Iedere stap die ik nam was afschuwelijker dan die ervoor.
Er waren deuropeningen ongeveer de grootte van een klein raam, bovenin de tunnel. Zij openden en sloten zich heel snel. Gegil vulde de ruimte, als vele boze wezens ons voorbijvlogen, in en uit de poorten der hel. Spoedig waren wij aan het eind van de tunnel. Ik beefde van schrik vanwege het gevaar en de vrees om ons heen.
Ik was zo dankbaar voor de bescherming van Jezus. Ik dank God voor Zijn almachtige kracht die ons beschermt, zelfs in de putten van de hel. Zelfs met dat beschermende schild, bleef ik denken: "Niet mijn wil, Vader, maar Uw wil geschiede".
Ik keek naar mijn lichaam. Voor de eerste keer merkte ik op dat ik in een geestesvorm was, en dat mijn vorm de gedaante van mijzelf had. Ik vroeg mij af wat er nu zou komen.
Jezus en ik stapten uit de tunnel op een pad dat tussen twee stroken land liep. Er waren overal vuurputten zo ver als het oog kon zien. De putten waren schaalvormig en ongeveer 1 1/3 meter wijd en een meter diep. Jezus zei: "Er zijn veel van deze putten in het linkerbeen van de hel. Kom, Ik zal je enkele ervan laten zien".
Ik stond naast Jezus op het pad en keek in één van de putten. Zwavel was ingesloten in de kant van de put, en gloeide rood als gloeiende vurige kolen. In het midden van de put was een verloren ziel die gestorven was en naar de hel was gegaan. Vuur begon te branden op de bodem van de put, schoot omhoog en hulde de verloren ziel in vlammen. In een ogenblik doofde het vuur weer bijna uit om dan weer met een geruis omhoog te schieten, over en rondom de gefolterde ziel in de put.
Toen ik keek zag ik dat de verloren ziel in de put zat gekooid binnenin de vorm van een geraamte. "Mijn Heer", schreide ik: "Kunt U haar er niet uithalen?" Hoe verschrikkelijk was de aanblik! Ik dacht: Ik had daar kunnen zitten. Ik zei: "Heer, wat is het droevig om te zien en te weten dat daarbinnen een levende ziel is".
Ik hoorde een luide kreet uit het midden van die eerste put komen. De ziel, binnenin de vorm van een geraamte, huilde: "Jezus, heb medelijden"!
"O, Here!" zei ik. Het was de stem van een vrouw. Ik keek naar haar en wilde haar wel uit het vuur trekken. De aanblik van haar brak mijn hart.
De skaletvorm van een vrouw met een vuilgrijze mist vanbinnen, was tegen Jezus aan het praten. Ik luisterde naar haar, diep geschokt. Flarden halfvergaan vlees hingen aan haar beenderen, en, wanneer het brandde viel het naar beneden op de bodem van de put. Er waren alleen maar lege oogholten waar haar ogen waren geweest. Zij had geen haar.
Het vuur begon bij haar voeten in kleine vlammen die groter werden als het vuur omhoogklom over en op haar lichaam. De vrouw scheen aanhoudend te branden, zelfs wanneer het vuur alleen maar tot gloeiende kolen werd. Diep vanuit haar binnenste kwamen kreten en wanhopig gejammer: "Heer, Heer, ik wil eruit!"
Zij bleef haar armen naar Jezus uitstrekken. Ik keek naar Jezus en er was grote smart op Zijn gelaat. Jezus zei tegen mij: "Mijn kind, je bent hier met Mij om de wereld te laten weten dat zonde de dood voortbrengt, dat de hel echt bestaat".
Ik keek weer naar de vrouw, en wormen kropen uit haar beenderen van haar geraamte. Zij hadden geen last van het vuur. Jezus zei: "Zij weet dat die wormen binnenin haar zijn, zij voelt ze".
"God, ontferm U!" riep ik uit als het vuur zijn hoogtepunt bereikte en het afgrijselijke branden weer helemaal opnieuw begon. Luide kreten en diepe snikken schudden de vorm van deze vrouwenziel. Zij was verloren. Er was geen uitkomst. "Jezus, waarom is zij hier?" vroeg ik met een klein stemmetje, want ik was erg bang. Jezus zei: "Kom".
Het pad waarop wij liepen was niet recht maar kronkelde zich van en naar de vuurputten, zo ver als ik kon zien. Het geklaag van de levende doden, vermengd met gekerm en afschuwelijk gekrijs, kwam van alle kanten op mij af. Er zijn geen tijden van rust in de hel. De geur van dood en rottend vlees hing zwaar in de ruimte.
Wij kwamen bij de volgende put. Binnenin deze put die dezelfde afmetingen had als de eerste, was ook een skaletvorm. De stem van een man riep vanuit de put: "Heer, ontferm U over mij!" Alleen wanneer zij spraken kon ik zeggen of de ziel een man of een vrouw was.
Grote jammerende snikken kwamen uit deze man: "Het spijt me zo, Jezus. Vergeef mij. Neem me weg vanhier. Ik ben al jaren in deze folterplaats. Ik smeek U, laat mij eruit!" Diepe snikken schudden zijn geraamte, terwijl hij smeekte: "Alstublieft Jezus, laat mij eruit!" Ik keek naar Jezus en zag dat ook Hij schreidde.
"Here Jezus", huilde de man vanuit de brandende put, "Heb ik niet genoeg geleden voor mijn zonden? Ik ben veertig jaar geleden gestorven".
Jezus zei: "Er staat geschreven: "De rechtvaardige zal uit het geloof leven!" Alle spotters en ongelovigen zullen hun deel hebben in de poel des vuurs. U wilde de waarheid niet geloven. Vele malen werden Mijn mensen naar u toegezonden om u de weg te wijzen, maar u wilde niet naar hen luisteren. U lachte hen uit en weigerde het Evangelie. Hoewel Ik voor u aan een kruis stierf, spotte u met Mij en wilde geen berouw tonen van uw zonden. Mijn Vader gaf u vele gelegenheden om gered te worden. Als u alleen maar had willen luisteren!" Jezus weende.
"Ik weet het Heer, ik weet het!" riep de man. "Maar ik heb nu berouw".
"Het is te laat", zei Jezus. "Het oordeel is vastgesteld".
De man vervolgde: "Heer, sommigen van mijn familieleden zullen hier komen, want zij willen zich ook niet bekeren. Alstublieft Heer, sta mij toe naar ze toe te gaan om ze te vertellen dat zij zich moeten bekeren van hun zonden terwijl zij nog op aarde zijn. Ik wil niet dat zij ook hier komen".
Jezus zei: "Zij hebben predikers, leraars, oudsten die allen het Evangelie bedienen. Die vertellen het hun. Zij kunnen ook profijt trekken van de moderne communicatiesystemen, ook zijn er vele andere mogelijkheden om van Mij te leren. Ik heb arbeiders naar hen gezonden opdat zij zullen geloven en gered worden. Als zij niet willen geloven wanneer zij het Evangelie horen, dan zullen zij zich ook niet laten overreden door iemand die uit de dood verrezen is".
Hierop werd de man erg kwaad en begon te vloeken. Slechte, godslasterlijke woorden kwamen uit zijn mond. Ik keek toe in afgrijzen als de vlammen omhoog rezen en zijn dood, rottend vlees begon te branden en van hem af te vallen. Binnenin deze dode verloren man zag ik zijn ziel, die eruit zag als een vuilgrijze mist, en die zijn geraamte vanbinnen vulde.
Ik keerde me naar Jezus en riep uit: "Here, wat verschrikkelijk!"
Jezus zei: "De hel is realiteit; het oordeel is realiteit. Ik heb ze zo lief Mijn kind. Dit is slechts het begin van de vreselijke dingen die Ik je moet tonen. Er komt nog veel meer.
"Vertel de wereld voor Mij dat de hel bestaat, dat mannen en vrouwen zich moeten bekeren van hun zonden. Kom, volg Mij. Wij moeten voortgaan".

Van: mamma205  (Oorspronkelijk bericht) Verzonden: 27/05/2008 12:45

Deel 1

A Divine Revelation of Hell
Netherlands
by Mary Kathryn Baxter

Mary Kathryn Baxter - Hell - Netherlands
1. Naar de hel
In maart 1976 terwijl ik thuis in gebed was kreeg ik bezoek van de Here Jezus Christus. Ik was reeds dagenlang in de Geest aan het bidden toen ik opeens de onmiskenbare tegenwoordigheid van God ervoer. Zijn kracht en Zijn heerlijkheid vulden het huis. Een schitterend licht verlichtte de kamer waar ik bad, en een liefelijk en wonderbaar gevoel kwam over mij.
Lichten stroomden in golven, rolden in en over elkaar en scheidden zich weer. Het was een spectaculair gezicht! En toen begon de stem van de Heer tot mij te spreken.
Hij zei: "Ik ben Jezus Christus, jouw Heer, en Ik wens je een openbaring te geven om de heiligen gereed te maken voor Mijn wederkomst en om velen tot gerechtigheid te brengen. De machten der duisternis zijn reëel en Mijn oordelen zijn waarachtig".
"Mijn kind, Ik zal je door Mijn Geest meenemen naar de hel, en Ik zal je vele dingen tonen die Ik wil dat de wereld weet. Ik zal vele malen aan je verschijnen; Ik zal je geest uit je lichaam nemen en je werkelijk naar de hel brengen".
"Ik wil dat je een boek schrijft waarin je vertelt over de visioenen en alles wat Ik je openbaar. Jij en Ik zullen samen door de hel gaan. Maak een verslag van deze dingen die waren, die zijn en nog komen moeten. Mijn woorden zijn waarachtig, getrouw en betrouwbaar. Ik Ben Die Ik Ben, en er is niemand buiten Mij".
"Lieve Here", riep ik uit: "Wat wilt U dat ik doen zal?" Mijn hele wezen wilde tot Jezus roepen, om mijn erkentelijkheid voor Zijn aanwezigheid te uiten. De beste manier waarop ik dit gebeuren kan beschrijfen is door u te zeggen dat liefde over mij uitgestort werd. Het was de mooiste, vredigste, machtigste, meest vreugdevolle liefde die ik ooit heb gevoeld.
Gods lof begon uit mij voort te vloeien. Opeens wilde ik mijn hele leven aan Hem geven om door Hem gebruikt te worden, en te helpen met het redden van de mensen van hun zonde. Ik wist, door Zijn Geest, dat het werkelijk Jezus was, de Zoon van God die bij mij in de kamer was. Ik kan geen woorden vinden om Zijn Goddelijke tegenwoordigheid tot uitdrukking te brengen. Maar ik weet dat ik weet dat het de Here was.
"Zie, Mijn kind", zei Jezus: "Ik ga je door Mijn Geest meenemen naar de hel, opdat je in staat zult zijn om een verslag te maken van de realiteit ervan, en om heel de aarde te vertellen dat de hel echt bestaat, en om de verlorenen uit de duisternis tot het licht van het Evangelie van Jezus Christus te brengen".
Onmiddelijk werd mijn ziel uit mijn lichaam getrokken. Ik ging met Jezus omhoog, mijn kamer uit en de lucht in. Ik wist alles wat er om mij heen gebeurde. Ik zag mijn man en mijn kinderen slapen in ons huis beneden ons.
Het was net alsof ik gestorven was en mijn lichaam op mijn bed was achtergelaten terwijl mijn geest met Jezus door het dak van het huis opsteeg. Het leek wel alsof het hele dak teruggerold was, en ik mijn familie zag slapen in hun bedden.
Ik voelde de aanraking van Jezus toen Hij zei: "Wees niet bang. Zij zijn veilig". Hij kende mijn gedachten.
Ik wil proberen om zoveel als in mijn vermogen ligt u stap-voor-stap te vertellen wat ik zag en voelde. Sommige van de dingen begreep ik niet. De Here Jezus legde mij de betekenis uit van het meeste wat ik zag, maar er waren dingen die Hij mij niet vertelde.
Ik wist toen en ik weet nu, dat deze dingen werkelijk gebeurden en dat alleen God ze mij kon tonen. Prijs Zijn heilige naam. Mensen, geloof mij, de hel is realiteit. Ik werd daar vele malen door de Geest naartoe gebracht, tijdens de voorbereidingen van dit verslag.
Spoedig waren wij hoog in de lucht. Ik keerde mij om en keek naar Jezus. Hij was vol van glorie en macht, en stromen van vrede vloeiden uit Hem. Hij nam mijn hand en zei: "Ik heb je lief. Vrees niet, want Ik ben met je".
Toen Hij dat zei stegen wij nog hoger de lucht in, en nu kon ik de aarde beneden ons zien. Op vele plaatsen, overal verspreid, staken trechters uit de aarde die snel ronddraaiden naar een centraal punt en dan weer terugkeerden. Deze trechters bewogen zich aanhoudend hoog boven de aarde en rezen vanuit de aarde over heel het oppervlak omhoog. "Wat zijn dat?" vroeg ik de Here Jezus toen wij vlakbij één van die dingen waren.
"Dit zijn de poorten van de hel", zei Hij. Door één van die poorten zullen wij de hel binnengaan".
Onmiddelijk gingen we één van de trechters binnen. Vanbinnen leek het op een tunnel die rond en rond draaide en dan weer terug, net als een tol.
Diepe duisternis daalde op ons neer, en met die duisternis kwam er een stank zo verschrikkelijk dat het mijn adem benam. Langs de zijkanten van deze tunnel waren levende vormen, ingesloten in de wand. Donkergrijs in kleur, bewogen de vormen zich en schreeuwden naar ons als wij ze passeerden. Ik wist, zonder dat het mij werd verteld, dat het boosaardige wezens waren.
De vormen konden zich bewegen maar zaten nog in de muren vast. Een vreselijke stank ging er van hen uit, en zij krijsten naar ons met een afschuwelijk geluid. Ik voelde een onzichtbare, kwade macht bewegen binnenin de tunnel.
Nu en dan kon ik in de duisternis de omtrek uitmaken van de vormen. De meesten van hen waren bedekt met een vuile mist. "Here, wat zijn dit?" vroeg ik terwijl ik Jezus' hand goed vasthield.
Hij zei: "Dit zijn boze geesten, gereed om op de aarde uitgespuwd te worden wanneer satan de bevelen geeft".
Terwijl wij binnenin de tunnel afdaalden, lachten de kwade vormen en riepen ons na. Zij probeerden ons aan te raken, maar konden het niet vanwege de kracht van Jezus. De lucht was geheel besmet en vuil en alleen de aanwezigheid van Jezus bewaarde mij ervoor dat ik het uitgilde van louter afgrijzen.
O ja, ik had al mijn zintuigen - ik kon het boze van deze plaats horen, ruiken, zien, voelen en zelfs proeven. Mijn zintuigen waren in feite zelfs gevoeliger geworden, en de reuk en smerigheid maakten mij misselijk.

Gekrijs vulde de lucht toen wij het einde van de tunnel naderden. Doordringend gegil rees omhoog en kwam op ons af uit de duisternis. Allerlei soorten geluiden vulden de lucht. Overal om mij heen voelde ik angst, dood en zonde.

De ergste stank die ik ooit geroken heb vulde de lucht. Het was de stank van ontbindend vlees, en het scheen uit alle richtingen te komen. Op aarde had ik nimmer zulke boosheid gevoeld of zulk wanhopig gegil gehoord. Spoedig zou ik ontdekken dat dit het gillen was van de doden en dat de hel vervuld was van hun gejammer.

Ik voelde een vlaag van een kwade wind en enige zuigkracht op ons afkomen. Lichten die op bliksemflitsen leken drongen door de zwarte duisternis heen en wierpen grijze schaduwen op de muren. Ik kon amper de vorm uitmaken van iets dat voor mij uitging. Geschokt deinsde ik terug toen ik mij realiseerde dat het een grote slang was die zich voor ons voortbewoog. Toen ik bleef kijken zag ik overal die afschuwelijke slangen glibberen.

Jezus zei tegen me: "Wij zullen spoedig het linkerbeen van de hel binnengaan. Je zult groot leed, pathetische droefheid en onbeschrijfelijke verschrikking zien. Blijf dicht bij Mij, en Ik zal je sterkte en bescherming geven terwijl wij door de hel gaan.

"De dingen die je straks zult zien zijn een waarschuwing", zei Hij. "Het boek dat je zult schrijven zal vele zielen redden van de hel. Wat je ziet is werkelijkheid. Wees niet bevreesd, want Ik zal met je zijn."

Eindelijk waren de Heer Jezus en ik op de bodem van de tunnel. Wij stapten eruit en gingen de hel binnen. Ik zal naar mijn beste vermogen trachten u te vertellen wat ik zag, en ik zal het vertellen in de volgorde waarin God het mij gaf.

Vóór ons waren, zover als ik kon zien, vliegende voorwerpen die overal heen schoten. Gekerm en meelijwekkend gehuil vulden de lucht. Voor ons zag ik een flauw licht en wij begonnen ernaartoe te lopen. Het pad bestond uit droge, poederige grond. Wij waren al gauw bij de ingang van een smalle, donkere tunnel.

Sommige dingen kan ik niet op papier zetten; die waren te ontzettend om te beschrijven. De angst in de hel kon je proeven, en ik wist dat als Jezus niet bij mij geweest was, ik niet terug had kunnen komen. Terwijl ik dit schrijf begrijp ik nog steeds niet sommige van de dingen die ik zag, maar de Heer weet alle dingen, en Hij hielp mij het meeste wat ik zag te begrijpen.

Laat mij u waarschuwen - ga niet naar die plaats. Het is een afschuwelijke plaats vol martelingen, folterende pijn en eeuwige smart. Uw ziel zal altijd blijven leven. De ziel leeft voor eeuwig. Zij is de werkelijke u, en uw ziel zal òf naar de hemel òf naar de hel gaan.

Tot degenen onder u die denken dat de hel hier op aarde is, wil ik zeggen: u heeft gelijk, het is waar! De hel is in het centrum van de aarde, en daar zijn zielen die dag en nacht folteringen ondergaan. Er zijn geen feestjes in de hel. Geen liefde. Geen ontferming. Geen rust. Het is een plaats van zo grote smart, dat het ons bevattingsvermogen te boven gaat.

Van: mamma205  (Oorspronkelijk bericht)

Verzonden: 27/05/2008 12:57

DE  GETUIGENIS  VAN  EEN  8  JARIG  MEISJE  DIE  JEZUS  CHRISTUS  ONTMOETTE

Visioenen van de Wegvoering, de Beroering, de Heilige Stad,
 & de Tronen van GOD en satan.
De getuigenis van een 8-jarig meisje die Jezus Christus ontmoette. 
 (Jannet Balderas Canela)

 Originele vertaling uit Spaanse Audio, Illustratie’s werden toegevoegd en maken geen deel uit van de originele getuigenis. Deze getuigenis werd geverifieerd en bevestigd dooreen onafhankelijke & geloofwaardige profeet. (www.DivineRevelations.info)

Geachte broeders, moge de Heer U allen zegenen in dit uur.  Laten we uit de Bijbel lezen in 2 Korintiërs 12:1-4, het Heilig Woord van God. In de naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest. "Ik moet blijven verbluffen.  Alhoewel er niets mee te winnen valt, zal Ik verdergaan met visioenen en openbaringen van de Heer.  Ik ken een man in Christus die veertien jaren geleden in de Derde Hemel opgenomen werd.  Of het in het Lichaam of buiten het lichaam gebeurde weet ik niet—God weet het.  En ik weet dat deze man—in het lichaam of buiten het Lichaam weet ik niet, maar God weet het—in het paradijs opgenomen werd.  Hij hoorde onuitspreekbare dingen, dingen die de mens niet toegelaten is te vertellen."

Ik zal jullie vertellen over een ervaring die Ik had met de Heer op 5 September, 1999.  We waren in de Kerk en de Macht van God vulde daar onze levens.  Ik viel op de vloer en voelde de aanwezigheid van de Heer in me.  Ik voelde dat de Heer in me werkzaam was, en Hij begon me visioenen te tonen.

In een visioen zag ik twee wegen, één was heel breed, waarover heel veel mensen gingen, maar ze wandelden naar hun ondergang.  De andere weg was zeer smal, Ik zag dat er vele mensen over deze weg wandelden , terwijl ze de Heer prezen en eerden.

Toen toonde de Heer me een ander visioen waarin een engel aan het vechten was tegen een draak. De draak wierp vuur en demonen op deze Aarde.

Daarna zag ik een ander visioen van een zeer heldere lichtgevende klok. Ze was gemaakt van goud.  De tijd die ze toonde was twaalf uur.  Toen zag ik een hand die de klok terugdraaide naar elf uur.  De Heer zei me, "Kijk, Mijn dienaar, Ik draai de tijd terug omdat Mijn volk niet zo voorbereid is als Ik hen wens te zijn, Ik draai de tijd terug, omdat Mijn volk Me niet zo prijst als Ik het wens, en het is daarom, omwille van Mijn grote Genade dat Ik hen een laatste kans geef, zodat iedereen die zelf voor Mijn Voeten zal komen staan, het eeuwige leven zal ontvangen."

Toen toonde de Heer me een ander visioen, terwijl ik nog op de vloer lag.  Ik zag een man op een paard naar me toe rijden.  Hij strekte Zijn handen naar me uit, en naderde de plaats waar ik op de vloer lag.  Toen voelde Ik dat de Heer me in Zijn armen nam.  Ik voelde dat Hij mijn geest uit mijn lichaam nam, en in Zijn Armen.  We begonnen dan te rijden, we reden naar boven en stopten in een plaats niet te hoog of laag.  Hij sprak tot me, "Kijk Mijn dienaar, Ik zei u dat Ik U met Me mee zou nemen, en dat is wat Ik nu doe, omdat Ik volbreng wat Ik zeg met Mijn mond.  Wat Ik zeg, doe Ik.  Daarom heb Ik u naar hier gebracht Mijn dienaar.  Maar Ik zal u eerst Mijn wonden tonen, zodat ge er rekening mee zult houden en nooit zult vergeten wat Ik voor jullie allemaal heb gedaan."

We kwamen aan voor de Troon van God en de Heer toonde me de plaats waar de nagels werden geslagen en waar Zijn zijde doorboord werd.  Hij toonde me ook hoe Hij gegeseld werd.  Ik zag alle littekens en geselstrepen die Hij verduurde voor ons allemaal.  Hij zei, "Kijk Mijn dienaar, velen van jullie houden geen rekening met alles wat Ik voor jullie gedaan heb, velen van jullie vergeten dat Ik voor jullie stierf op het Kalvariekruis, en Ik voel pijn Mijn dienaar.  Ik voel pijn wanneer Mijn volk me negeert en ontkent, alsof die wonde weer geopend wordt, en het doet Me pijn.  Het is alsof ze Me weer kruisigen aan het kruis."  Ik zag hoe de Heer aan het wenen was, omdat Hij pijn voelt wanneer we Hem laten vallen. 

-HEMEL-

Hij zei, "Dienaar, Ik zal u vele dingen tonen, Ik zal U de straten van goud en de kristallen zee tonen, zodat ge bij uw terugkeer aan de mensen kunt vertellen welke grote dingen Ik voor hen bereid heb." 

We kwamen spoedig aan in een plaats met prachtige straten, zo prachtig.  Ik heb nooit zulke dingen gezien of aangeraakt op de Aarde.  De straten straalden licht uit!  De Heer zei, "Mijn dienaar, raak deze gouden straat aan, omdat gij en Mijn volk hier zullen leven, omdat Mijn volk hier heel binnenkort naartoe zal komen."  Ik zag de weerspiegeling van de Heer en mezelf terwijl we reden. 

Vervolgens kwamen we aan bij de kristallen zee, het was zo mooi.  Terwijl ik met de Heer door die kostbare zee reed, vertelde Hij me, "Mijn dienaar, dit alles is niet voor Mezelf, dit alles is voor Mijn volk.  Alles wat ge kunt aanraken heb Ik met zo veel liefde voor Mijn volk voorbereid."   Toen zei Hij, "Dienaar kom hier, want Ik wil u andere dingen tonen."

We kwamen toen aan op een prachtige plaats waar ik de glorie van God kon zien, en Zijn Macht voelen.  Het was een grote, prachtige plaats.  Ik zag vele tafels, en ik vroeg de Heer, "Heer, waar dienen al die tafels voor?"  Hij zei, "Dienaar, herinner U het Huwelijk van het Lam, herinner U dat we aan deze tafels het Huwelijk van het Lam zullen vieren."   Ik zag een ontelbaar aantal tafels, en ik kon er het einde niet van zien.  Er stonden engelen aan iedere tafel, en ik vroeg dus aan de Heer, "Heer, waarom staat er een engel aan iedere tafel en bij iedere stoel?"  De Heer zei, "Mijn dienaar, deze engelen versieren de tafels, deze engelen zetten iedere tafel klaar omdat Ik al alles aan het voorbereiden ben."

Beste broeders, deze tafels waren zo schitterend; ze waren allemaal van goud gemaakt.  De tafels  waren zeer knap versierd.  Ik zag hoe elke engel de vork, het mes, de lepel, de glazen en de borden  plaatste, alles gemaakt van goud, zo prachtig.  De Heer zei me, "Dienaar, zeg Mijn volk dat ze zich klaarmaken, want heel binnenkort zal Ik hen met Me meenemen zodat ze hier naartoe kunnen komen en tesamen met Mij zich kunnen verheugen in het Huwelijk van het Lam." 

Het was zo prachtig; de aanwezigheid van de Heer kon er gevoeld worden, zulk een glorie en majesteit!  De Heer zei, "Dienaar, kom hier want Ik wil u andere dingen tonen."  We kwamen aan op een plaats met vele prachtige deuren, zovele prachtige deuren.  Ik vroeg, "Heer, wat is er achter deze deuren?"  Hij zei, "Achter deze deuren zijn Mijn discipelen, achter deze deuren zijn  Mijn apostelen, achter deze deuren zijn al diegenen die eens op de Aarde leefden en die Mijn Naam prezen en verheerlijkten."

-MARIA-

We reden weer verder en kwamen aan bij een half-geopende deur, en de Heer zei, "Dienaar kom hier, kom hier want achter deze deur is Maria.  Kom nader en luister wat Ze zegt, zodat ge aan Mijn volk kunt vertellen hoe Maria lijdt."  Ik kwam dichtbij en zag een jonge vrouw, zo een mooie jonge vrouw, zo schoon, haar gezicht was zo mooi.  Ze keek door een zeer klein raampje.  Ze was geknield en keek naar de Aarde, terwijl ze huilde van de vreselijke pijn.

Ze zei, "Waarom aanbid ge me? Waarom, als ik over geen enkele macht beschik!  Waarom aanbid ge me?  Ik doe zelf niets!  Aanbid me niet!  Buig niet voor me!  Want Ik kan U niet redden!  De enige die kan redden, de enige die U kan bekeren is Jezus, die voor alle mensen stierf!  Vele mensen zeggen dat ik macht heb, dat Ik mirakels kan doen, maar dat is een leugen!  Ik doe zelf niets!  De Almachtige God was tevreden over me en Hij gebruikte mijn schoot zodat Jezus kon geboren worden om iedereen te redden, maar ik heb geen enkele macht.  Ikzelf kan niets!  Buig niet voor me!  Aanbid me niet!  Want ik ben niet waard aanbeden te worden.  De enige die dat waard is, de enige waarvoor ge moet buigen en die ge moet aanbidden is Jezus!  Hij is de Enige die geneest en red!"

Ik kon zien hoe die jonge vrouw zulk een enorme pijn voelde, ze was vol angst en weende.  Ze zei, "Nee! Nee! Aanbid me niet!  Waarom buigt ge voor me?  Ik doe zelf niets!"  Ziet ge mijn beste broeders, het was een overweldigend iets om deze jonge vrouw te bekijken, zoals ze aan het wenen was met zulk een pijn en droefheid.

-MANTELS EN KRONEN-

De Heer zei me, "Dienaar kom hier, want Ik wil U dingen blijven tonen."  We kwamen aan bij een heel prachtige plaats waar Ik de glorie van God kon voelen.  Ik zag rijen en rijen van witte mantels, zo heel wit en prachtig!  Ik raakte ze aan en de Heer zei, "Dienaar, voel deze mantels, want deze mantels zijn voor jullie allemaal." 

Ik zag vele rijen en raakte het fijne weefsel aan.  Het was zo helder en wit, in niets te vergelijken met hetgeen ik op Aarde aanraakte.  De Heer zei, "Dienaar, deze mantels zijn voor jullie allemaal."  Er liepen tranen over de Heer zijn wangen.  De Heer zei, "Dienaar, vele van deze witte mantels zullen hier blijven, in afwachting dat iemand hen neemt.  Vele van deze witte mantels zullen hier blijven, wachtend op een lichaam."  "Waarom Heer?" vroeg ik.  "Omdat velen Me niet aanbidden zoals Ik het wil, velen schenken geen aandacht aan alle dingen die Ik voor jullie allemaal doe.  Dienaar, vele van deze witte mantels zullen hier blijven, wachtend op een Lichaam, omdat Ik in Mijn Koninkrijk geen besmeurde dingen ontvang.  In Mijn Koninkrijk laat Ik alleen heilige dingen toe, omdat in Mijn Woord geschreven staat, wees heilig, omdat Ik heilig ben." (1 Petrus 1:16)

Ik keek en zag vele mantels; elk ervan droeg een naam geschreven in goud.  Ik raakte de mantels aan die kleiner waren en andere afmetingen hadden, en ik zei, "Heer, deze kleine mantels, wie zullen ze dragen ?"  De Heer antwoordde, "Dienaar, herinner U Mijn kleine kinderen, denk eraan dat Ik voor iedereen geef, Ik maak geen onderscheid tussen personen, deze kleine mantels zijn voor Mijn kleine kinderen die Mijn Naam prijzen, ze zijn voor Mijn kinderen die graag naar Mijn Huis gaan en Mijn Naam eren, daarom heb ik grote dingen voor hen bereid.  Ik heb voor iedereen die naar Me uitkijkt, Ik heb voor al diegenen die voor Mijn Voeten komen staan, Ik geef hen Eeuwig Leven."

We begonnen weer te rijden en spoedig kwamen we aan in een grote ruimte met vele kronen.  Er waren luxueuze kronen, schitterende kronen, dus zei ik, "O Heer! Deze kronen, ze zijn zo mooi.  Voor wie zijn deze kronen?"   De Heer zei, "Dienaar, deze kronen die ge aanraakt, zijn voor diegenen die Mijn Naam prijzen, voor diegenen die Mijn Naam echt verheerlijken op de wijze dat Ik het wil."

De Heer toonde me andere kronen, maar ik merkte op dat ze alleen uit metalen frame bestonden.  Toen sprak de Heer, "Dienaar, kijk naar hier."  En ik begon andere kronen te zien, maar deze kronen waren van doornen gemaakt, dus zei ik, "Heer, laat een doornenkroon of een simpel frame niet de mijne zijn!"  De Heer zei me, "Dienaar, op deze plaats zijn er drie types van kronen: de luxueuze en schitterende kronen die ge kunt zien en aanraken zijn voor diegenen die  Mijn Naam echt prijzen, voor allen die echt en uit heel hun hart Mijn Naam verheerlijken en prijzen.  Ze zijn voor diegenen die werken in Mijn wijngaard, voor diegenen die er plezier in scheppen in Mijn Huis te zijn, voor diegenen die graag moeite doen en lijden om Mij te behagen voor Mijn Woord.  De kronen die enkel een frame zijn dat ge kunt zien en aanraken, zijn voor diegenen die alleen spelen met Mijn woord, ze zijn voor diegenen die niet graag in Mijn huis zijn, het is voor diegenen die niet graag vasten, noch volhouden, die Mijn Naam niet verheerlijken, ze zijn voor diegenen die Me enkel met hun lippen prijzen, maar niet met hun harten zoals Ik het wil.  Waarom mijn dienaar?  Omdat niemand Me kan bedriegen, er bestaat geen schuilplaats om aan Me te ontkomen.   Dienaar, die doornenkronen die ge kunt aanraken en zien, zijn voor diegenen die spotten met Mijn Woord, zijn voor diegenen die Mijn Woord bekritiseren, zijn voor al diegenen waarbij Ik aanklop op hun harten maar die Mijn Woord niet willen aanvaarden, voor al diegenen die kritiek uiten op Mijn Woord." 

-VISIOEN van de WEGNAME (RAPTURE)-

Daarna sprak de Heer, "Diestmaagd, Ik zal U de wegname tonen, Ik zal U tonen hoe Mijn Wederkomst zal zijn."  En ik zei, "Heer, ik heb reeds vele dingen gezien, waarom toont Ge me nog meer?"  Toen kwamen we aan bij de Troon van God, en Ik zag daar duizenden en duizenden engelen samen. Toen daalden we af, en de Heer en ikzelf stopten in een zeer mooie witte wolk.  De Heer gaf opdracht aan de engelen om te komen en de Kerk te ontvangen, en de Heer zei me, "Kijk nauwgezet toe, dienstmaagd, want zo zal het zijn wanneer Ik wederkom, dit zal Mijn Komst zijn."

Ik zag mensen opstijgen van de vier hoeken van de Aarde, ze prezen de Naam van de Heer.  Al deze mensen werden bedekt met de Macht van God. Ze werden gekleed in witte mantels en stegen hoger en hoger.  Ze begonnen een zeer mooi lied te zingen, "Heilig, Heilig, Heilig zijt Gij oh Heer!  Dank U Vader! Omdat Ge ons verheven hebt!  Dank U Heer, omdat Ge ons verheven hebt!" 

Ik zag veel verschillende mensen, magere, kleine, donkere, blanke.  Al deze mensen, en al deze engelen stegen op naar de wolk waar de Heer en Ik waren.  Al de mensen en engelen waren vervuld van dankzegging aan de Heer, en we zegden allemaal, "Heilig! Heilig! Heilig zijt Gij oh Heer!"  Het was een zo enorm gebeuren, Ik zag zoveel mensen dat Ik meende hen te kennen.  Ze werden allen bedekt met de Heerlijkheid van God. 

-VISIOEN van de BEROERING-

Nadat we aankwamen bij de Troon van God, zei de Heer, "Dienstmaagd, kom hier."  We verlieten de Troonzaal en kwamen aan in een kamer met een zeer klein raampje.  De Heer zei, "Dienstmaagd, kijk nu naar beneden."   Ik zag een verschrikkelijke verwoesting, zo een enorme verwoesting; de hele Aarde was verwoest en vol van pijn.  De Heer zei, "Kijk dienstmaagd, dit is wat er zal zijn nadat Ik Mijn Volk van de Aarde weggevoerd zal hebben, dit zal er zijn na Mijn Komst, dit zal er zijn wanneer Mijn Kerk hier bij Mij is."   Ik zag een zo enorme verwoesting. 

Ik zag mensen die het ene ogenblik aan het feestvieren waren, maar vervolgens zag ik een vader die zijn zoon zocht, een moeder die haar dochters zocht, maar ze konden hen niet vinden, omdat de Almachtige God hen meegenomen had.  Familie zocht achter haar verwanten, maar konden hen niet vinden.  Mensen zochten achter hun buren maar konden hen niet vinden, omdat de Heer hen met zich mee naar boven genomen had.

Iets vreselijks gebeurde toen over gans de Aarde.  Ik zag een pastoor rennen van de ene plaats naar de andere, en ik vroeg de Heer, "Heer, waarom loopt die man van de ene plaats naar de andere?"  De Heer antwoordde, "Dienstmaagd, deze man was een pastoor, maar omdat hij meende dat Ik dit zou uitstellen, werd hij achtergelaten.  Hij dacht niet dat Ik nu zou komen, hij dacht dat het nog lang zou duren voordat ik zou wederkeren, en daarom werd hij achtergelaten."  De pastoor bleef rondlopen, zeggende "Heer, waarom werd ik achtergelaten? Als ik een pastoor ben, als ik een positie in de kerk bekleed, en de kerkgemeenschap is weg, en Ik wordt achtergelaten? Waarom werd ik achtergelaten?"  De Heer zei, "Dienstmaagd, Ik kan nu niets doen, hij meende dat Mijn Wederkomst op zich liet wachten, wel, hij werd achtergelaten."

Ik zag dat die man vervolgd werd.  Hij zei, "Het enige wat ik wil is door Christus opgenomen te worden!  Het enige dat ik wil is bij de Heer te zijn omdat ik niet hier wil zijn en lijden in de grote beroering!"  Hij bleef op en af lopen en vroeg zichzelf af, "Waarom werd ik achtergelaten? Neem me mee Heer! Ik wil hier niet zijn en lijden!"  De Heer zei, "Dienstmaagd, er is niets wat Ik nu kan doen, ik sprak een lange tijd met hem, en vertelde hem dat Ik spoedig zou weerkeren, maar hij geloofde me niet, wel, nu wordt hij achtergelaten."

Ik zag veel andere mensen overal rondlopen.  Zoveel mensen liepen er rond, ze poogden wanhopig vrede te vinden, maar ze konden ze niet verkrijgen.  Ze riepen, "Wij willen het Woord van Leven!  Wij Dorsten naar het Woord van God!" Maar het was al te laat, omdat de Heer Zijn Kerk met zich meegenomen had.

Ik zag zovele jonge meisjes en jongens door het struikgewas lopen, ze liepen door de bergen in een poging om vrede te vinden.  Ze verlangden vrede maar konden ze niet vinden.  De Heer zei me waarom, "Dienstmaagd, Ik heb Mijn Kerk al meegenomen, en nu is satan degene die in controle is."  Satan heerste al over gans de Aarde en er was kwelling over heel de Aarde!  Mensen liepen van plek naar plek.  Mensen wilden elkaar levend opeten, en elkaars haren uittrekken.  Ze smeten elkaar verwijten naar het hoofd en deden elkaar pijn, omdat ze vrede wilden vinden, maar ze konden ze niet vinden!  Het was niet mogelijk omdat de Heer Zijn Kerk al weggevoerd had. 

Zulk een verschrikkelijke tijd op Aarde, Ik zag zo gruwelijke dingen. Zoveel mensen kwetsten elkaar, zeggende, "We willen liefde! We willen vrede!"  Maar het was te laat!  De Heer zei me, "Kijk Mijn dienstmaagd, Ik sprak met hen, Ik nam tijd om aan te kloppen op de harten van deze mensen, maar ze wensten Me niet te zoeken.  Wel, nu worden ze achtergelaten, en er is niets dat Ik nu voor hen kan doen.  En wel daarom, omdat Ik mijn Kerk al met Me meegenomen heb.  Terwijl al deze mensen bij Me in de Hemel zijn, en zich verheugen in het Huwelijk van het Lam, zullen al deze mensen hier grote pijnen lijden, en er zal geween zijn en tandengeknars.  Want ze wensten Mijn Woord niet te gehoorzamen, ze gaven er de voorkeur aan plezier te maken en Mijn Woord te bekritizeren."

-HET BOEK VAN HET LEVEN-

Daarna toonde de Heer me een groot en prachtig boek. Het was erg glimmend en gemaakt van goud.  Ik zei, "Heer, dat groot boek, waar dient dat voor?"  Hij vertelde me, "Dienstmaagd, in dit boek staan de namen van diegenen die Me prijzen, en de namen van diegenen die zich bekeerd hebben en die gezocht hebben achter Mijn Wegen.  Want dit is het Boek van het Leven.  In dit Boek zijn de namen geschreven van al diegenen die samenkomen om Mijn Naam te prijzen en te verheerlijken."  Het boek was zo groot, en zijn letters waren geschreven in goud.  Hij zei, "Kijk Mijn dienstmaagd, vele van deze namen heb Ik niet uitgewist omwille van Mijn Genade, omdat velen Me de rug hebben toegekeerd.  Velen hebben Me de rug toegekeerd, maar Mijn Genade is zo groot dat Ik hen nog niet uitgewist heb, want Ik wens niet dat er iemand verloren gaat, maar dat iedereen eeuwig leven heeft."  Ik begon het Boek aan te raken, en zag hoeveel namen erin geschreven stonden. 

-HEL-

Daarna zei de Heer me, "Dienaar, Ik zal u de hel tonen."  Maar ik zei, "Heer, nee, Ik zal het niet kunnen verdragen, na alles wat ge me reeds getoond hebt, ik heb genoeg gezien."  En de Heer sprak tot me, "Dienaar, Ik zal U de hel tonen, opdat ge kunt teruggaan en aan de Kerk en de mensen kunt vertellen dat er een hemel is maar ook een hel."  We begonnen lager en lager af te dalen.  We waren nog ver van de hel verwijderd, toen Ik kreten en luid gekreun begon te horen.  Ik zei, "Heer haal me hier weg, want ik ga dat niet kunnen aanzien!"  De Heer antwoordde, "Kijk Mijn dienaar, heb geen angst want Ik ben bij u."  We daalden af door enkele tunnels.  Er heerste een grote duisternis op die plaats, een duisternis zoals ik die nooit gekend had op Aarde.

We wandelden langs enkele muren en ik hoorde zoveel zielen roepen, kreten van pijn en angst.  De Heer zei, "Dienaar, laten We verder gaan."  We kwamen aan op een plaats waar een persoon aan het roepen was.  Ik vroeg de Heer, "Heer, waarom zijn, we hier gestopt?"  Hij antwoordde, "Kijk dienaar, bekijk deze persoon heel aandachtig, want deze persoon was familie van U op de Aarde."  En Ik zei, "Heer, wie is het? Ik kan deze persoon niet herkennen."  De Heer sprak, "Deze persoon was uw grootmoeder op de Aarde, ze was uw familielid, maar ze was heel ongelovig, en daarom is ze nu hier." 

Ze zei, "Geef me water a.u.b., haal me hier weg, want ik kan deze pijn niet meer verdragen, Ik ben dorstig."   Maar ik kon niets doen, ik huilde alleen maar.  Ik sprak, "Heer, omwille van Uw oneindige Genade en Uw oneindige Goedheid, haal haar hier weg!  Waarom is ze hier, als mijn ouders me vertelden dat ze in de hemel was?" 

De Heer zei, "Dienaar, de priester zei tegen uw ouders dat ze naar de Hemel was gegaan, maar dat was een leugen.  Dat was een leugen, omdat ze steeds boog voor beelden, ze aanbad beelden, en kijk hoe deze beelden haar niet konden redden.  Vele malen klopte Ik aan op haar hart, opdat ze het zou openen, en Ik naar binnen kon treden, maar in plaats daarvan dreef ze de spot met Mijn Woord.  Ze besloot dat het beter was de wereld te volgen dan Mijn Naam te eren, en daarom is ze nu hier.  Ze aanvaardde nooit Mijn Woord, ze wou zich nooit bekeren, en de priester zei hen dat ze naar de Hemel opgegaan was en dat ze al in het Hemelse huis was, maar dat  was een leugen. Kijk Mijn dienaar, waar ze nu is."  Ze schreeuwde het uit van zoveel lijden.  Ze zei, "Geef me water! Haal me hier uit!"  De Heer zei, "Dienaar, Ik kan niets doen nu, deze ziel behoort Me niet meer toe."  We keerden en wandelden weg.  Ze riep me na, "Nee! Laat me hier niet achter!  Geef me water! Haal me hier weg!"   Hij kon niets doen.

We bleven zovele mensen bekijken.  Zielen poogden de klederen van de Heer te grijpen, zeggende, "haal ons hier weg!"  Maar de Heer zei hen, "Ga weg van Me, want jullie behoren me niet meer toe, jullie behoren toe aan satan en zijn demonen."   Het was zo een vreselijke plaats, met zo vele zielen, zoveel mensen.

-satan's troon-

We bleven rijden en kwamen aan bij een heel verschrikkelijke plaats, en de Heer zei, "Kijk dienaar, Ik zal U de troon van satan tonen."  Ik zei Hem, "Nee Heer! Ik wil die troon niet zien!"  Hij antwoordde, "Wees niet bevreesd, dienaar, want Ik ben bij u."  Toen kwamen we aan in een verschrikkelijke en gruwelijke plaats, Ik zag een enorm grote stoel waar satan op gezeten was.  Hij had grote nagels, en hij lachte en lachte, hij kon niet stoppen met lachen.  Ik zag ook overal demonen .  Ik zag demonen van verschillende afmetingen, Ik zag prinsdommen, Ik zag bolwerken, en vele verschillende demonen.  Ik zag hoe satan orders gaf aan zijn demonen, orders om naar de Aarde op te stijgen en alle soorten slechte dingen uit te lokken. 

Ik zag hoe deze demonen opstegen en botsingen, slachtpartijen, gevechten, scheidingen en alle soorten slechte dingen uitlokten.  Dan daalden ze terug af en rapporteerden hem alles wat ze deden.  En satan lachte en lachte maar.  satan gaf prijzen aan de demonen, en de demonen begonnen hem te vieren, en prezen hem en zongen voor hem. 

Ik zag hoe satan zo vele plannen had om kristenen te vernietigen, grote plannen om de dienaars van God te vernietigen.  Ik zag grote kerken en congregatie’s die vol waren van modernisme.  De Heer zei, "Kijk dienaar, deze kerken zijn bezeten door satan, en ze zullen niet mee kunnen opgaan met Mij." 

De Heer toonde me hoe demonen zoveel moorden uitlokten, en al deze zielen kwamen dan aan in deze vervloeking, een afschuwelijke plaats.  Ik zag een oven, en de Heer zei, "Kijk dienaar, dit is de poel van vuur, en dit is de hel." 

Elke keer dat de demonen slachtingen veroorzaakten, vielen de zielen op die plaats.  Het vuur verteerde ze, en ze smolten.  De zielen schreeuwden het uit van de pijn en de angst, en de demonen keerden terug naar de troon van satan en vertelden hem wat ze gedaan hadden.  Satan lachte en lachte maar, en gaf prijzen aan de demonen.  De demonen zongen en dansten dan voor hem, en deden vanalles om hem te vieren.  satan lachte van vreugde en trots omwille van alle zielen die in de hel vielen.  Ze bleven seconde na seconde binnenvallen, en satan was zo trots dat hij kon stoppen met lachen.

Ik voelde ook de vele demonische gevoelens op die plaats, zo veel bolwerken.  Ik zei, "Heer, als ‘t U belieft, haal me hier weg, Ik kan het niet meer verdragen."  De demonen doorboorden en martelden er de zielen.  De zielen schreeuwden, "Laat ons alleen! Laat ons in vrede, we willen geen pijniging meer, we willen vrede!"  En de demonen lachten.

-DE HEILIGE STAD-

Daarna gingen we weg en de Heer zei, "Kijk dienaar, Ik zal U de Heilige Stad tonen, zodat ge kunt teruggaan en Mijn Volk vertellen over de grote dingen die Ik voor hen klaar heb."  We gingen omhoog en kwamen aan op een prachtige plaats, waar prachtige bomen stonden, dennen zo groot.  Alles was er zo mooi.  Ik kon zulk een gevoel van vrede voelen.

In de deur van die stad was een prachtige regenboog.  Er stonden vele engelen aan weerszijden van de weg.  We gingen door de deur en de Heer zei, "Dienaar, dit is de Heilige Stad."  We wandelden tot we arriveerden bij een hof vol met prachtige rozen, zoals ik er nooit een gezien heb op Aarde.

Ik liet de Heer zijn hand los, en Ik liep naar de hof.  Ik koesterde de bloemen, ze waren zo fijn en hun geur was zo heerlijk.  Ik wou een bloem plukken, maar de Heer zei, "Nee dienaar, ge kunt nu nog niets nemen.  Ge zult deze bloemen alleen kunnen plukken wanneer Mijn volk naar hier komt, wanneer Mijn Kerk aankomt op deze plaats, dan zult ge deze bloemen kunnen plukken."  En ik zei, "Heer, ik wilde slechts één bloem meenemen naar de Aarde om ze te tonen aan alle kerken."  Maar de Heer zei, "Nee, dienaar, omdat Mijn volk nog niet hier is."  Ik zag vele verschillende type’s mooie bloemen. 

Toen reden we door mooi groen gras.  De Heer zat neer op het gras, en met een prachtige glimlach zei Hij, "Dienaar, dit alles wat gij aanraakt en ziet, heb Ik voorbereid voor Mijn volk." 

We reden toen naar een plaats met een enorme boom die vol fruit hing.  Ik zei, "Heer, deze boom? Wat is de betekenis van deze boom? En al dat fruit?"  Ik wou ook hier één van de vruchten plukken, maar de Heer zei me opnieuw, "Nee, dienaar, ge kunt deze vruchten nog niet nemen, omdat deze boom de boom van het Leven is, en van deze boom zal Mijn volk eten wanneer ze naar hierboven komen.  Ondertussen kunt ge niets plukken tot Mijn volk hier aangekomen is."  De boom had zulke schone vruchten.

Toen reden we verder, en ik zag zoveel prachtige vlinders en dieren.  De Heer zei, "Dienaar, al deze dingen hier zijn voor Mijn volk.  Vertel Mijn volk dat zij heel binnenkort hier zullen zijn, en deze Heilige Stad zullen binnenrijden."

We gingen verder en kwamen aan bij een andere prachtige plaats, met veel hoge bomen en dennen.  De Heer zei, "Dienaar, dit alles is voor Mijn volk.  Dienaar, kom hier want Ik wil U wonderen tonen." 

We kwamen aan in een prachtig oord dat vol van engelen was.  Eén engel was heel groot, en had een grote bazuin aan zijn mond.  Ik zei, "Heer, die engel, wat betekent dat?"  De Heer antwoordde, "Kijk dienaar, deze engel wacht op een signaal, deze engel wacht op een order die ik zal geven, zodat hij op de bazuin kan blazen, en wanneer deze engel op die bazuin begint te spelen, zal Mijn volk opgenomen worden, opstijgen, en omgevormd worden.  Maar wees van één ding zeker, dienaar, deze bazuin zal alleen gehoord worden door diegenen die naar me uitkijken!  Keer dus weer en vertel aan Mijn volk dat ze moeten uitkijken, vertel aan Mijn volk dat ze niet moeten slapen, want als ge in slaap valt, zult ge de bazuin niet horen, vertel aan Mijn volk om uit te kijken, want diegenen die slapen, zal ik niet kunnen laten opstijgen."

De engel was zo groot en mooi, en achter hem stonden veel meer engelen die kleinere bazuinen hadden.  Deze bazuinen waren gemaakt van goud, en blonken fel. De Heer zei, "Dienaar, zeg Mijn volk dat ze klaar moeten staan, omdat Ik zo goed als klaarsta, om de opdracht te geven die de bazuin zal laten weerklinken." 

We begonnen weer te rijden en de Heer zei, "Kijk dienaar, Ik zal U de troon van Mijn vader tonen.  Ik heb hem niet getoond aan U, maar Ik zal hem nu tonen, zodat ge bij uw terugkeer kunt vertellen aan Mijn volk dat Mijn Vader reëel is, en dat Ik reëel ben."  We begonnen allemaal te wandelen, de Heer, de engelen en Ikzelf.  Toen we nog ver van de Troon van de Vader verwijderd waren, voelde ik dat ik het niet meer aankon; Ik kon me niet staande houden tegenover zulke Macht en Heerlijkheid.  Toen we dichter en dichter naderden, voelde ik me alsof ik een veer was, Ik kon nauwelijks gaan.  Als de engelen me niet overeind hadden gehouden, had Ik  niet verder kunnen gaan.

We kwamen aan bij de Troon van de Vader, en ik kon zulke enorme Macht voelen uitgaan van de Troon.  Krachtige bliksemschichten schoten uit de Troon; het was zo glorierijk en enorm.  Zulk een Macht omringde de Troon; hij schitterde en was van goud gemaakt.  Er zat Iemand op de Troon, maar ik kon Zijn Gezicht niet zien, Ik kon de Macht niet weerstaan die uit de Troon kwam.  Ik kon de Vader alleen zien vanaf zijn lenden naar beneden toe.  Maar vanaf zijn lenden naar omhoog toe, kon ik niets zien want dan viel ik op de grond. Ik viel omdat ik zulke Macht en Glorie niet kon verdragen. 

Daarna zag ik de 24 ouderlingen de Naam van de Heer prijzen en verheerlijken.  Ik zag enorme aartsengelen die ook de Naam van de Heer verheerlijkten.  De 24 ouderlingen knielden neer en baden "Heilig, Heilig, Heilig zijt Gij, O Heer!"  De engelen werden nooit moe van het verheerlijken en prijzen van de Heer, en de  ouderlingen hielden nooit op met het verheerlijken van de Naam van de Heer.  Enorme vlammen schoten uit de Troon, en er waren zovele mooie dingen in die Troon. 

Van: mamma205  (Oorspronkelijk bericht)

Verzonden: 27/05/2008 12:53

DE  HEL  IS  ECHT  ,  IK  WAS  DAAR

De hel is echt, ik was daar!

door Jennifer Perez

(Vertaald vanuit het Engels door Aldert en Marian) (Reageren? kenn@deze-tijd.nl)

Het getuigenis van een 15 jarig meisje die in een Christelijk huis was opgevoed. Zij viel later terug in haar wandel, vond zichzelf vergiftigd door een al te grote dosis drugs, stervende, en zijnde naar de hel gestuurd. Gelukkig, werd aan haar een tweede kans gegeven, met de opdracht om terug te gaan en de verlorenen, de teruggevallenen, en diegene die lauw zijn, te waarschuwen met een dringende boodschap.

(Opgeschreven van een audio tape)

God zegene u broeders en zusters, Ik zou u willen vragen om uw Bijbel te openen en naar Joel 2:28 te gaan:

“ Daarna zal het geschieden, dat Ik mijn Geest zal uitstorten op al wat leeft en uw zonen en uw dochters zullen profeteren; uw ouden zullen dromen dromen; uw jongelingen zullen gezichten zien”.

Mijn naam is Jennifer Perez en ik ben 15 jaar oud. Het is moeilijk voor een tiener als ik om tot u te komen en om mijn eigen fouten te erkennen. Maar met behulp van de Heilige Geest, Hij zal me helpen, en mij de sterkte geven die ik nodig heb. Ik zou vooral eerst willen zeggen dat dit voor de Eer en de Glorie van mijn Here Jezus Christus is. Ik wil geen doctrine verkondigen of een nieuwe doctrine verzinnen. Ik ga u alleen vertellen wat zag ik, wat ik hoorde, en wat ik voelde.

Ik zou u een klein beetje over mijn familie willen vertellen. Mijn ouders zijn Christenen, en zij onderwezen me altijd in de weg van de Heer en met goede voorbeelden. Ik werd 3 jaar geleden een Christen, toen ik de Heer doormiddel van broeder Nicky Cruze aanvaardde. Ik wandelde 2 jaar in de wegen van de Heer. Maar toen ik naar de High School (voortgezet onderwijs) ging, begon ik rebels te worden en verliet de weg van de Heer. Ik werd rebels tegen mijn ouders en ik begon met drugs. Mijn vrienden leerde mij die dingen te doen.

Ik dacht dat ik een Christen was, en dat ik mijn vrienden ook Christenen zou kunnen maken. Maar in plaats daarvan, brachten zij mij terug in de wereld . Ik was rebels naar mijn ouders toe, en zij dachten dat het bij tieners hoorde. Maar in feite, was het wat de drugs me lieten doen. Kwade geesten kwamen in me, dat was toen ik rebels tegen hen was. Zij hielden me kort, zij lieten me nooit uitgaan, zelfs niet om een nacht te slapen in het huis van een vriend. Ik moest altijd alles stiekem doen of achter hun rug om. Ik sloeg school over. Ik ging zelfs nauwelijks naar school, en dat om mijn gewoonte te behouden. Ik stond op het punt om verslaafd te worden, maar de Heer haalde me eruit. Zoals ik al zei, ik was een Christen.

Mijn getuigenis begint op 2 mei,1997. Ik had een vriend, en wij waren slechts vrienden, meer niet, en hij wist dat. Ik dacht hem te kennen, maar in feite, wist ik werkelijk niet wie hij was. Die nacht, belde hij me, en vroeg of ik uit kon gaan. Mijn ouders waren niet thuis. Zij waren naar een gebedsbijeenkomst toe, zoals elke vrijdag. Ik vertelde hen dat ik thuis wilde blijven omdat ik me ziek voelde. Ik was ook boos op hen, omdat ik die nacht plannen had om uit te gaan met een andere vriend, maar mijn ouders lieten me niet gaan. Dus vroeg ik of ik thuis mocht blijven, en zij stonden dat toe. Toen zij naar de gebedsbijeenkomst waren gegaan, belde mijn vriend me op. Hij zei, "Waarom ga je niet uit, iedereen gaat toch uit?” Ik dacht bij mezelf, "Ik wil niet ongehoorzaam zijn aan mijn ouders, maar misschien als ik er stiekem tussen uitknijp, zullen mijn ouders het nooit te weten komen," dus dat is wat ik deed.

Die nacht toen mijn ouders thuis kwamen en zij in slaap vielen, was ik al klaar om er heimelijk tussen uit te knijpen. Dus belde ik mijn vriend en vertelde hem om me op te wachten, op de hoek van mijn straat. Ik vertelde hem om niet langs mijn huis te gaan, omdat het mijn ouders zou kunnen wekken, en alles zou kunnen ruïneren. Dus, stopte ik hoofdkussens onder mijn laken en klom uit mijn raam. Ik woon in een huis met twee verdiepingen, en alle ramen van mijn huis zitten vast geschroefd. Maar omdat mijn ouders mij vertrouwde, had mijn raam geen schroeven. Dus misbruikte ik het vertrouwen van mijn ouders. Omdat ik in een huis met twee verdiepingen woonde, sprong ik van het dak en landde op de grond. De Heer had alles gepland, want ik had mijn been kunnen breken en dat zou alles tegengehouden hebben wat de Heer voor me had gepland.

Ik liep op straat en daar was mijn vriend al. Maar toen ik in de auto wilde stappen, zag ik drie kerels en een ander meisje. Ik dacht bij mezelf, "Ik ga niets doen, ja, ik zal high worden, drugs nemen, en drinken". Maar als er 3 jongens en 1 ander meisje zijn, vreesde ik dat zij het overwicht op me konden hebben. Maar ik stapte in de auto, en wij gingen weg. Eerder, toen ik met mijn vriend sprak door de telefoon, zei hij, dat wij alleen in de stad rond gingen rijden. Ik zei: "O.K. dat klinkt leuk", dat is waarom ik meeging. Ik had nooit gedacht dat hij me mee zou nemen naar een motel. Dat is waar ze mij mee naar toe namen.

Toen wij daar aankwamen, zetten zij mij af bij een ruimte van de wasserijdienst, die tot het motel behoorde. Zij vertelden ons om daar te wachten, zij zeiden dat zij een andere vriend zouden gaan ophalen. Ik zei: “O.K., maar ik veronderstelde dat zij weggingen om een kamer te huren. Toen zij terugkwamen en ons oppikten, namen zij ons mee naar die kamer. Zij zeiden, " Wees niet ongerust, heb vertrouwen in ons! Wij gaan niets doen, wij moeten enkel op onze andere vriend wachten, en dan zullen wij allen weggaan." Dus vertrouwde ik mijn vrienden. Ik dacht dat zij mij geen kwaad zouden doen, maar in feite, wist ik niet wie mijn vrienden waren.

In het begin kletsten wij alleen maar, dus zei ik, "Waarom halen wij niet iets om te drinken, terwijl wij wachten?" Dus verlieten mijn vriend en ik de kamer, en liepen naar die kleine restaurant aan de voorkant van het motel. Wij kochten drie Sprites en liepen toen terug naar de kamer. Zij begonnen de Sprites in kopjes te gieten. Zij hadden geen tas of iets wat verdacht leek meenomen, waardoor ik zou kunnen denken dat zij iets in mijn drinken zouden doen of mij iets aan zouden doen. Het leek allemaal onschuldig.

Ik ging naar het toilet om mijn haar in orde te brengen en meisjes dingen te doen, en toen ik terugkwam was mijn kopje al ingeschonken. Ik deed wat aardbeikauwgom in mijn mond, en ik dronk wat ik dacht dat het mijn Sprite was. Na dit, weet ik niet wat er gebeurde.

Maar toen ik kon zien, voelde ik mijn geest uit mijn lichaam komen. Ik was al in het ziekenhuis. Ik zag de artsen en de verpleegsters rondom mij. Toen ik uit mijn lichaam was, zag ik mijn lichaam op het bed. U weet hoe u zich in de spiegel bekijkt, u ziet een afspiegeling. Maar ik zag geen afspiegeling van mijzelf, ik zag daar mijn lichaam op het bed. Toen ik me omdraaide, waren er 2 mannen gekleed in het rood. "Kom met ons mee" en zij grepen me, elk aan een arm.

Zij namen me mee naar een plaats, en toen ik keek om te zien waar ik was, was het de hemel! Het eerste ding dat ik zag was een hele grote muur. Het was wit en het reikte zover dat het geen einde had. In het midden van de muur was een deur, een lange deur, maar die was gesloten.

In het Oude Testament, spreekt Mozes van een tabernakel en hij beschrijft zijn kenmerken. En ik herinnerde me dit, en ik zag dat de muur er op leek. Direct naast de deur, was een grote stoel, en er was een kleinere stoel aan de rechter kant. En zij leken uit goud gemaakt te zijn. Aan mijn rechterkant, was er een grote zwarte deur, het was zo donker daar rondom, maar ik wist dat het een deur was vanwege de knop. Het was een lelijke deur. Maar aan mijn linkerkant was er een paradijs, daar waren bomen, een glasheldere waterval en gras. Het was zo’n vreedzame plaats, maar er was niemand daar.

Ik keek en ik zag de Vader recht voor me. Ik kon Zijn gezicht niet zien, vanwege Zijn glorie, het was zo groot, zo helder, het glansde en het verlichtte de gehele hemel. Zijn glorie maakte alles helder. Er was geen zon, geen maan, geen sterren, Hij was het licht. Ik zag Zijn lichaam wel, en Zijn lichaam was met de Zoon. Zij waren één binnenin elkaar. Zij waren tezamen, je kon de scheiding van Hen zien, maar Zij waren één binnenin de ander, Zij waren samen èèn.

Direct naast Hen waren 2 engelen, Gabriel en Michael. De reden dat ik hun naam kende, was omdat het in goud geschreven stond op hun voorhoofden.

Toen ik voor de Vader stond, voelde ik me vuil! Ik viel op mijn knieën en huilde. Ik was zeer beschaamd over mijzelf. Zelfs als ik Hun gezichten had kunnen zien, wilde ik dit niet, omdat ik zo beschaamd was over mijzelf. Terwijl ik daar voor de Heer was, toonde Hij me een film van mijn leven, van het begin tot aan nu. Hij vertelde me dat de dingen die ik deed nadat ik gered was, het belangrijkste deel was. Ik vertelde aan mijn vrienden dat ik een Christen was, maar in werkelijkheid toonde ik mijn vruchten niet. En Hij vertelde me dat ik bestemd was om naar de Hel te gaan.

De engel Gabriel kwam en greep me bij mijn arm. Hij nam me mee naar die lelijke zwarte deur waar ik zelfs niet naar wilde kijken. Ik probeerde mezelf tegen te houden, maar ik was in geest, en wij gingen door de deur. Toen ik aan de andere kant van de deur was, was het overal donker. Ik kon niet eens mijzelf zien. Toen begonnen wij snel te vallen, zoals in een achtbaan. Terwijl ik viel werd het heter en heter. Ik sloot mijn ogen, ik wilde niet zien waar wij waren.

Toen wij stopten, opende ik mijn ogen, en ik bevond me op een grote weg. Ik wist niet waar het naar toe leidde. Maar het eerste wat ik daar voelde was dorst. Ik was werkelijk dorstig! Ik bleef de engel vertellen: "Ik ben dorstig, ik ben dorstig" maar het was alsof hij me zelfs niet hoorde. Ik begon te huilen, en toen de tranen langs mijn wangen stroomden, verdampten zij volledig. Er was de geur van zwavel, zoals brandende banden. Ik probeerde om mijn neus te bedekken, maar dat maakte het nog erger. Al mijn 5 zintuigen waren zeer gevoelig. Nadat ik geprobeerd had mijzelf te bedekken, kon ik de zwavel zelfs nog meer ruiken. Ook, al die kleine haren op mijn armen verdwenen. Ik voelde al die hitte, het was zeer heet.

Toen ik wat rond keek, zag ik mensen die gemarteld werden door demonen. Daar was een dame die leed. Een demon martelde haar. Die demon sneed haar hoofd eraf en met zijn lange speer stak hij haar overal. Het maakte hem niets uit. In haar ogen, in haar lichaam, in haar voeten, in haar handen, het maakte hem niet uit. Daarna zette hij haar hoofd op haar lichaam terug en stak en stak haar. Zij schreeuwde met kreten van ondraaglijke pijn.

Daarna zag ik een andere demon. Deze demon martelde een jonge man van ongeveer 21-23 jaar oud. Deze man had een ketting rond zijn nek en bevond zich voor een kuil van vuur. Deze demon stak hem overal met een lange speer, in zijn ogen, overal. Daarna greep de demon hem bij zijn haren en met kettingen gooide hij die man in deze kuil met vuur, om hem er dan weer uit te halen en hem te steken en te steken. Dit ging continue door, en iedere keer als hij die kuil inging, kon ik zijn schreeuwen niet meer horen. Maar wanneer de demon hem eruit haalde, gilde hij met zielsangst. Ik probeerde mijn oren te bedekken omdat het geluid zo afschuwelijk was, maar ik bleef het horen. Mijn gehoor was gevoeliger.

Ik keek naar een andere demon, en die demon was lelijk, de andere 2 waren ook lelijk, maar deze was het lelijkst. Hij had kenmerken van veel verschillende dieren. Ik kan het niet eens met woorden omschrijven. Hij ging rond om mensen angst aan te jagen, en de mensen werden werkelijk angstig.

 En daarna zag ik een andere demon, maar deze demon was een mooie demon, hij leek op een engel van God, maar hij was dat niet. Het verschil tussen de engelen van God en de demonen is, dat bij de demonen, hun namen niet met goud op hun voorhoofden geschreven staan, maar bij de engelen van God wel.

Hierna, keek ik terug naar de engel Gabriel, en hij keek omhoog. Ik dacht: “Hij wil zeker niet zien dat de anderen gemarteld worden”.

Ik dacht bij mijzelf, "Waarom is hij nog steeds hier? Moet ik niet verwachten dat het straks mijn beurt is om gemarteld te worden?" Ik was ook dorstig. En ik schreeuwde het uit naar de engel, "Ik ben dorstig, ik ben dorstig!" Ik denk dat hij me hoorde omdat hij naar beneden keek, en hij zei, "De Heer gaat u nog één kans geven."

Onmiddellijk toen hij dat zei, ging al mijn dorst, al mijn angsten, al mijn pijnen, zomaar weg. Ik voelde me vreedzaam. En toen greep hij me bij mijn hand en wij stonden op het punt omhoog te gaan, maar plotseling hoorde ik mijn naam roepen, "Jennifer, help me, help me!" Ik keek naar beneden. Ik wilde zien wie het was, maar toen ik dat deed, blokkeerden de vlammen hun gezicht. Het klonk als de stem van een meisje. Ik kon alleen haar uitgestrekte handen zien. Zij wilde dat ik haar hielp. Ik had zo’n verlangen en behoefte om haar te helpen. Toen ik het probeerde, kon ik het niet, omdat mijn hand dwars door haar hand ging. Ik wilde haar zo graag helpen, maar ziet u, zij had geen enkele hoop. Ik kon haar niet helpen.

Toen keek ik rond, en ik zag mijn vrienden, mensen die ik kende en andere mensen. Zij kwamen mij bekend voor maar ik wist niet wie zij waren. Ik kende hun leven niet,  maar toen ik daar vrienden van mijn school zag, deed het me pijn! Ik dacht mij bij mezelf, "Misschien was het de slechte getuigenis die ik hen gegeven had, door te zeggen dat ik Christen was, maar later afvallig geworden was, wat maakte dat zij niets van God wilden weten en zich van Hem afkeerde. Misschien was ik het, die hen daar gebracht had ". Dat was wat ik dacht. Ik zag dat er in de Hel geen tijd is, daar is geen verleden, heden, of toekomst, alles is hetzelfde, zijn zij bestemd om daar heen te gaan. Maar zoals ik in het begin al zei, wil ik hier geen enkele doctrine van maken, maar dat is wat ik daar zag. De mensen die ik daar zag, zijn vandaag nog steeds levend.

Toen nam de engel me mee terug in de aanwezigheid van God. Toen ik mij vóór Hem bevond, was ik op mijn knieën, en ik huilde en huilde. Ik wilde nog steeds niet naar Zijn Gezicht kijken, omdat ik mijzelf schaamde. Maar de Heer zei, met grote liefde in Zijn stem, "Ik houd van je" Net zoals Hij van u houdt die naar mij luisteren. Maar Hij vertelde het rechtstreeks aan mij. Hij zei, dat Hij mij alles vergaf wat ik gedaan had toen ik tegen Hem gezondigd had. Hij vergaf me.

God keek naar mij en Hij liet mij vele dingen zien. Hij toonde mij de wereld, de aarde, rond de aarde zag ik iets zachts, als de ozonlaag, het was rondom de wereld, het leek heel zacht, en ik had een groot verlangen om het aan te raken. Toen ik het aanraakte, realiseerde ik mij dat het de Heilige Geest was, omdat Hij me doopte, en ik in nieuwe tongen begon te spreken.

Gedurende dat moment, keek ik omhoog en vele boze geesten kwamen uit me. Toen ik high werd, en drugs nam, was mijn denken verward en dat gaf openingen waardoor deze boze geesten in mij kwamen. Zij kwelde mij. De manier waarop ik mij gedroeg was niet mijn echte ik, het waren de boze geesten in mij. In het Woord van God staat, dat wanneer het huis is schoongemaakt, de boze geesten proberen om terug te komen, en ze brengen 7 andere boze geesten met zich mee. Mijn huis werd schoongemaakt toen ik gered werd. En ik zag deze boze geesten toen ik werd gedoopt, zij hebben 7 anderen bij zich, en die hebben ook 7 andere bij zich, en die hebben ook 7 andere bij zich, en ik kon hen zelfs niet eens tellen! Maar de Heer maakte me schoon van al die boze geesten.

Hij liet me ook de toekomst zien. Hij toonde me de aarde en hoe dingen zouden gaan gebeuren, gebeurtenissen die zouden gaan gebeuren. Het visioen wat mij werd gegeven was van nu tot de opname. Hij liet mij de opname zelf niet zien, maar Hij toonde mij de dingen die daarvoor zouden gaan gebeuren. Elke dag komen wij er dichter en dichter bij, en ik vertel u dat de opname dichtbij is! U moet uzelf onderzoeken, uw leven, en uzelf afvragen, "Ben Ik klaar om met de Heer mee te gaan?" De Heer toonde me dit, maar Hij vertelde mij om het aan niemand te vertellen, maar om kalm af te wachten en eerst aan te zien dat het einde dichterbij komt. Ik wil God niet verzoeken, dat is waarom ik u niet zal vertellen wat ik zag. Maar ik vertel u en ik waarschuw u dat de opname nabij is.

Ik las in Joel 2:28, het is één van laatste profetieën, elk van hen is vervuld. Deze profetie is de enige die niet vervuld is, en ik vertel u nu dat het aan het vervullen is. Vele jonge mensen staan op en prediken het Woord van God. De duivel wil een leger van jonge mensen maken, maar de Heer is krachtiger.

En als u werkelijk de Heer accepteert en Hem wilt dienen, zal Hij u de kracht geven om de duivel te overwinnen, zodat u het Woord overal in de wereld kunt prediken, net zoals Hij het beval in de Bijbel.

Hij vertelde me dat ik een opdracht had, en deze opdracht hield in, dat ik aan alle jonge mensen over mijn visioen moet vertellen. Zelfs als ik dit niet zou willen doen, het is een bevel dat de Heer me gaf, en ik zal het voltooien.

Toen ik in mijn lichaam terugkwam, werd ik wakker en ik ontdekte dat ik in het ziekenhuis was. Ik keek rond en zag naalden in mijn armen, dingen die mijn hart controleerde en slangen. Snel daarna kwamen mijn ouders binnen, en ik begon te huilen. Zij keken erg boos, maar de Heer vertelde mij om ze alles te vertellen, en dat is wat ik deed. Ik vertelde hen alles.

Toen de verpleegster binnenkwam, vertelde zij ons dat zij heel erg ongerust over mij waren geweest. Zij zei, dat ik wegging en dan weer terugkwam, dan weer weg en weer terug. Ik was bewusteloos en kwam dan weer tot bewustzijn. Dit gebeurde drie keer. Zij zeiden dat één van die keren, ik niet wilde terugkomen, en zij waren erg ongerust over mij. Zij zeiden ook dat schuim uit mijn mond kwam, en dat ik verwarde woorden sprak die zij zelfs niet begrepen.

Ook in die nacht, had mijn moeder rare dromen. De kleine hond waarmee ik altijd sliep, ging de kamer van mijn ouders binnen en kraste aan mijn moeders arm en probeerde haar te wekken. Toen zij ontwaakte, liep zij naar mijn kamer en zag de hoofdkussens die ik zo had neergelegd (onder de lakens). Zij dacht dat ik daar was, daarom liep zij terug naar haar kamer. Daarna zag zij politielichten buiten bij het raam. Toen zij uit het raam keek, zag zij dat politieagenten naar ons huis liepen en zij wekte mijn vader. De politie vertelde hen, om het politiebureau op te bellen, om meer over mij te weten te komen. Mijn ouders kwamen te weten dat ik vergiftigd was en in het ziekenhuis lag. Op dat moment, sprak de Heer tot mijn vader, en vertelde hem dat hij zich niet ongerust moest maken, omdat alles in Zijn handen was. Dus maakte mijn vader zich niet ongerust. Ik bracht drie dagen in het ziekenhuis door.

Een week later spraken wij met de detectives, en zij vertelden ons over die nacht. Zij zeiden dat ook het andere meisje waar ik mee was, niet uit mocht gaan, en haar vader erg ongerust was geworden. Hij ging naar haar zoeken, rondrijden, maar hij kon haar niet vinden. Dus ging hij naar het politiebureau, en de politie verspreidde een bericht aan alle patrouilleauto’s in wat voor soort auto mijn vriend aan het rijden was. Een bepaalde ambtenaar buiten dienst, was aan de overkant van de weg bij een autohandel. Hij zocht een tweedehandse auto. Hij keek vluchtig om zich heen en zag de auto van mijn vriend, dus belde hij de politie.

Toen de politie kwam om het te onderzoeken, was de auto van mijn vriend op een andere plek geparkeerd, zodat zij niet wisten waar zij was. Wij waren op de tweede verdieping in een kamer op de hoek. De politie wilde beginnen bij die kamer en naar beneden lopen om in elke kamer te vragen naar de eigenaar van de auto die buiten stond. Zij zochten niet naar het meisje, zij zochten enkel naar de eigenaar.

Toen zij op onze deur klopten, openden zij de deur en zagen mij op de vloer. Maar daarna gingen zij weer weg. Mijn zogenaamde vrienden dachten dat de politie voor goed wegging, maar in feite gingen zij weg om een ambulance te halen. Al snel kwamen er andere politieagenten om te zien wat er gebeurde. Op het moment dat zij de deur openden, stond mijn vriend, waar ik mee gesproken had, degene die ik vertrouwde, op het punt om mij te verkrachten. Maar de Heer gebruikte de politie om dit allemaal te stoppen, en zij hadden mij niets aangedaan. Dat is waarom ik de Heer dank, omdat Hij genade met mij had.

En ook de gebeden van mijn ouders. Ik spreek nu tot u ouders. Houd niet op met het bidden voor uw kind. Als zij niet met de Heer wandelen, blijf voor ze bidden, geef nooit op. Mijn ouders gaven nooit op, en kijk waar ik nu ben, predikend het Woord van God; jonge mensen vertellen om God te gaan dienen, omdat zij Hem nodig hebben.

En ik wil een boodschap geven aan alle jonge mensen, ik wil dat je over jezelf nadenkt en jezelf onderzoekt. Denk, wat kan het mij schelen wat iemand anders over me zegt.

Ik was gewend om te denken over wat andere mensen misschien over me zouden zeggen, maar nu begrijp ik dat zij zelfs niet om mij geven. Zij zullen daar niet bij zijn wanneer de Heer direct voor me staat. Ik herinner me toen ik voor de Heer stond. Mijn vrienden waren daar niet om mij te helpen. Mijn familie was daar niet om mij te helpen, mijn voorganger, en de kerk was daar niet om mij te helpen. Ik was daar helemaal alleen en ik moest mijzelf verdedigen. Als u voor Hem staat kunt u niet liegen, omdat Hij zo heilig is. En toen ik daar was voelde het alsof ik daar niet behoorde, omdat ik in zonde was en in de Hemel is het heilig.

Ik vertelde u vandaag, dat als u de Heer Jezus niet hebt aangenomen, neem Hem vandaag aan. Dit is het belangrijkste besluit in uw gehele leven. Ik vertel u dit alles niet om u met angst in de Hemel te krijgen, maar zodat u de genade kan zien, de liefde die Hij voor ons heeft. Hij de Vader, stuurde Zijn Zoon om voor ons te sterven. Zodat elke kleine bloeddruppel dat vergoten is, al onze zonden zou vergeven. Als u de Heer wilt aannemen, is dat het belangrijkste besluit in uw leven. Kom tot de Heer, maak je geen zorgen over wat iemand anders over u zegt.

Als u de Heer wilt dienen, doe het dan met geheel uw hart, zeg het niet alleen met uw mond, zeg het met uw hart en verstand. Maakt u niet ongerust over de toekomst, maakt u ongerust over vandaag, u weet nooit wanneer u gaat sterven. Ik ben slechts 15 jaar oud en in mijn gedachten dacht ik nooit, dat ik zou sterven op mijn vijftiende, nooit.

Maar u moet daar over nadenken. Mijn leven is niet van mij, uw leven is niet van u, wij lenen ons leven, ons leven behoort aan God toe. Wij maken daar misbruik van omdat het ons niet kan schelen, door werelds te worden, en de dingen van de wereld te doen. De wereld heeft vele dingen aan te bieden, maar onthoudt: God heeft zelfs nog meer dingen aan te bieden. De wereld heeft hel en dood, maar God heeft het eeuwige leven. Het eeuwige leven is voor altijd.

Als u op dit moment de Heer wilt aanvaarden, wil ik dat u uw hoofd buigt en uw ogen sluit en dit gebed bid:

"Here God, in de naam van Jezus kom ik tot U, O mijn Here God op dit ogenblik wil ik U als mijn Redder aanvaarden, ik wil dat U in mijn leven komt. Zoals de zuster zei over haar getuigenis dat de Hel echt is, zij was daar. Here God, ik wil daar niet heen gaan, ik wil er zelfs niet aan denken om daar heen te gaan. Here God Ik vraag U om mij al mijn zonden te vergeven die ik heb begaan. Vergeef me voor alles wat ik heb gedaan. Elke kleine geheime zonde, mijn Here God, ik maak ze aan U bekend, vergeef mij dit alles alstublieft. Here God ik geloof dat U aan het kruis stierf en dat U bent opgestaan uit de dood. Ik geloof dat U in mijn hart komt en dat U zult regeren in mijn hart, en in mijn hart zult zijn. Ik zal Uw Woord lezen, en Ik zal meer in Uw Woord zijn. Ik zal naar de Kerk gaan, mijn Here God omdat ik weet dat U daar in de Kerk bent. U zei dat waar twee of drie verzameld zijn, dat U daar bent. Mijn Here God Ik wil zijn waar U bent. Ik bid dit alles in Jezus naam, Amen.”

Als u dit gebed heeft gebeden, wil ik u verwelkomen in het Koninkrijk van de Hemel. Nu hebt u broeders en zusters over de gehele wereld. Dit is de belangrijkste beslissing die u ooit zal maken, dus maak er geen misbruik van. Ga niet in de wereld terug. De wereld leidt tot de dood, maar God leidt tot het eeuwige leven. Op elk moment dient u te leven alsof het de laatste dag is, en de laatste momenten van uw leven. Als dit getuigenis uw hart heeft geraakt, geef het aan een vriend, zodat zij God ook in hun hart kunnen aanvaarden. Laat deze tijd niet zomaar voorbijgaan, omdat dit misschien uw laatste momenten kunnen zijn.

(Reageren? kenn@deze-tijd.nl)

Van: mamma205  (Oorspronkelijk bericht)

Verzonden: 27/05/2008 12:51

Het internationale ministerie "Licht voor de Naties" Presenteert:

            Een openbaring van de hemel aan 7 jongeren

     (Wegens de opnamen waar wij van vertaald hebben, werden er slechts 6 opgesteld)

                               Bezoek aan de Hemel

(eerste getuigenis) van Esau

Het Woord van God zegt in: 2 Korinthiërs 12:2: " Ik ken een mens in Christus, voor veertien jaren (of het geschied zij in het lichaam, weet ik niet, of buiten het lichaam, weet ik niet, God weet het), dat de zodanige opgetrokken is geweest tot in den derden hemel”

Wij waren in de kamer, toen wij de eerste ervaring hadden. En de kamer begon zich opnieuw te vullen met een licht van de aanwezigheid van de Heer. Het was heel krachtig en verlichtte de volledige ruimte. De kamer was vol van Zijn glorie en het was zo mooi om bij Hem te zijn. Jezus, vertelde aan ons, "Mijn zonen, nu zal ik jullie Mijn Koninkrijk tonen, wij zullen naar mijn Glorie gaan." Toen namen wij onmiddellijk elkaars handen, en wij begonnen omhoog te gaan. Ik keek naar beneden, en ik merkte op dat wij uit onze eigen lichamen gingen. Op het moment dat wij onze lichamen verlieten werden wij gekleed met witte klederen en wij begonnen omhoog te gaan met een zeer hoge snelheid. Wij kwamen aan voor een paar deuren, dat de ingang van het Koninkrijk der Hemelen was. Wij waren allemaal verbaasd door wat er met ons gebeurde. Dankbaar dat Jezus de Zoon van God daar met ons samen was en met twee engelen die elk vier vleugelen hadden. De engelen begonnen tot ons te spreken, maar wij begrepen niet wat zij zeiden. Hun taal was zeer verschillend dan die van ons, ook was het niet zoals onze talen die wij op de aarde spreken. Deze engelen verwelkomden ons, en openden toen die immense deuren. Wij gingen naar binnen en wij zagen een wonderlijke plaats. Wij zagen verschillende dingen, en ik herinner me dat zodra wij er binnen kwamen, een perfecte vrede onze harten vulden. De Bijbel vertelt ons dat God ons een vrede geeft die alle menselijk begrippen te boven zal gaan (Filp4:7)

 Het eerste ding dat ik zag was een hert, en ik vroeg één van mijn vrienden, "Sandra, kijk je naar hetzelfde ding waar ik naar kijk?” Zij was niet meer aan het huilde en schreeuwde, zoals toen wij in de Hel waren. Zij glimlachte en vertelde me: "Ja Esau, ik kijk naar een hert!" Met die woorden kon ik checken en mijzelf verzekeren, dat alles echt was. Wij waren werkelijk in het Koninkrijk van de Hemel en alle verschrikkingen die wij in de Hel gezien hadden waren onmiddellijk vergeten. Wij waren in die plaats helemaal aan het genieten van de Glorie van God. Wij kwamen op de plaats aan waar dat hert was. Achter dat hert stond een boom en deze boom was kolossaal! Het was in het centrum van dat paradijs.

 De Bijbel vertelt ons in: Openbaring 2:7 “Die oren heeft, die hore wat de Geest tot de Gemeenten zegt. Die overwint, Ik zal hem geven te eten van den boom des levens, die in het midden van het paradijs Gods is”.

Deze boom is een symbool van Jezus omdat Christus het Eeuwige Leven is. Achter die boom was een rivier van kristalhelder water dat zo helder en mooi was, zoals wij nog nooit eerder op de aarde hadden gezien. Wij wilden enkel maar in die plaats blijven. Wij zeiden steeds tot de Heer, "Heer alstublieft! Neem ons niet weg van deze plaats! Wij willen hier voor altijd zijn! Wij willen niet naar de aarde teruggaan!" De Heer antwoordde ons, "Het is noodzakelijk dat jullie teruggaan om van alle dingen getuigenis te geven, die ik heb voorbereid voor degene die van Mij houden omdat ik zeer spoedig terugkom en mijn beloning is met Mij."Toen wij die rivier zagen, haastten wij ons daar al rennend heen en gingen binnenin de rivier. Wij herinnerden ons het Schriftgedeelte dat zegt, “Dat diegene die in de Heer geloven dat daar rivieren van levend water vanuit hun buik zullen komen” (Johannes 7:38). Het water van deze rivier scheen leven in zichzelf te hebben dus dompelden wij ons daar helemaal in. Wij konden zowel binnenin het water als buiten het water, op dezelfde manier, normaal ademen. Die rivier was zeer diep en er waren vissen van veel verschillende kleuren daarin aan het zwemmen. Het licht binnenin de rivier en buiten de rivier was normaal omdat wij zagen dat in elk deel van de Hemel het licht niet uit een specifieke bron kwam, alles was helder verlicht. De Bijbel vertelt ons dat de Here Jezus het licht van die stad is. Terwijl wij die vissen in onze handen en uit het water namen, zagen wij dat zij niet stierven zodat wij naar de Heer liepen en aan Hem vroegen waarom. De Heer glimlachte en antwoordde dat er in de hemel geen dood meer is, geen verdriet meer en geen meer pijn is. (Openbaring 21:4).

Wij verlieten de rivier en begonnen te rennen naar elke plaats omdat wij alles wilden aanraken en ervaren. Wij wilden alles mee naar huis nemen omdat wij helemaal verbaasd waren over de dingen die wij in de Hemel zagen. Zij kunnen eenvoudigweg niet correct met woorden worden uitgelegd. De apostel Paulus, nadat hij naar de Hemel was meegenomen, zei dat hij de dingen die hij zag nooit met woorden kon verklaren (2 Kor.12:2-4), omdat de grootheid van dingen die in het Koninkrijk van de Hemel zijn dingen die bijna op geen enkele manier te beschrijven zijn (2 Kor.12:2-4). Wij kwamen toen op een zeer grote plaats aan; een zeer wonderbare en mooie plaats. Deze plaats was vol van kostbare stenen: goud, smaragden, robijnen en diamanten. De vloer was gemaakt van zuiver goud.

Daarna gingen wij naar een plaats waar er drie zeer grote boeken waren. De Eerste was een Bijbel die van goud was gemaakt. Het Woord van God vertelt ons in het Boek van de Psalmen dat het Woord van God eeuwig is en dat het Woord van God voor altijd in de Hemel blijft (Ps.119:89). Wat wij aan het bekijken waren was een reusachtige gouden Bijbel; de bladzijden, de woorden, alles was gemaakt van zuiver goud.

Het Tweede Boek dat wij zagen was groter dan de Bijbel. Dit Boek werd geopend en een engel zat daar te schrijven met een pen aan de binnenkant van het Boek. Samen met de Here Jezus kwamen wij dichterbij om te zien wat de engel aan het schrijven was en wij zagen dat de engel alles op schreef wat er op de aarde gebeurden. Alles wat gedaan wordt, met inbegrip van de datum, het uur, alles wordt daar geregistreerd. Dit wordt gedaan zodat het Woord van de Heer kan worden vervuld waar het zegt dat de Boeken werden geopend, en dat de mensen op de aarde werden beoordeeld volgens hun werken die in die Boeken waren geschreven. De engel schreef alle dingen op die de mensen hier op aarde deden, goed of slecht, zoals het geschreven staat (in Openbaring 20:12-15).

 Wij gingen verder naar de plaats waar het Derde Boek was en het was zelfs nog groter dan het laatste boek! Dit Boek was gesloten, maar wij kwamen dichter bij het Boek en alle zeven tegelijk namen het Boek van zijn standaard, volgens het bevel van de Heer, en wij lieten het Boek rustten op een pilaar. De pilaren of de kolommen in de hemel zijn zo prachtig! Zij worden niet gemaakt zoals die op de aarde. Deze kolommen waren als een vlecht en waren gemaakt van verschillende kostbare stenen. Sommige waren gemaakt van diamanten, anderen waren gemaakt van zuivere smaragden, anderen waren gemaakt van zuiver goud, en anderen waren gemaakt van een combinatie van vele verschillende typen stenen. Op dat ogenblik, kon ik werkelijk begrijpen dat God echt de eigenaar van alle dingen is. Alle goud en zilver, zegt Hij, “Het goud is van Mij, en het zilver is van Mij." Daar begreep ik dat God absoluut rijk is en Hij alle rijkdom in de wereld bezit. Daar begreep ik ook daar dat de wereld en al zijn volheid enkel tot onze God behoren. Ik realiseerde me ook dat Hij het aan allen wil geven die in geloof vragen. De Heer zei, "Vraag Mij en Ik zal u de naties geven als een erfenis" (Psalm 2:8). Dit Boek dat wij op die kolom lieten staan, was zo groot dat als je van de éne pagina naar de andere wilde gaan, wij met elke pagina naar de andere kant van het Boek moesten meelopen. Wij probeerden te lezen wat er in dat Boek stond geschreven omdat de Heer ons vroeg om eruit te lezen. In het begin, was het moeilijk te lezen omdat het in vreemde tekens was geschreven die wij niet konden begrijpen. Het was verschillend van elke andere taal op de aarde; het was iets totaal hemels. Met behulp van het Heilige Geest, werd ons genade gegeven om het te begrijpen. Het was alsof een band van onze ogen werd verwijderd en toen konden wij begrijpen wat er geschreven stond. Wij konden het net zo duidelijk begrijpen alsof het onze eigen taal was. Wij konden zien dat al onze zeven namen in dat Boek geschreven waren. Zoals de Heer ons vertelde was dit:”Het Boek des Levens”. Wij merkten op, dat die geschreven namen anders waren dan de namen zoals wij op de aarde gebruiken, deze namen waren nieuw, zodat het Woord van God kan worden vervuld, wanneer het zegt dat Hij ons een nieuwe naam zal geven, die niemand anders weet dan de persoon die het ontvangt (Openbaring 2:17). Wij konden onze namen ook uitspreken, maar zodra de Heer ons terug naar de aarde bracht werden die namen uit onze geheugen en onze harten gewist. Het Woord van God is eeuwig, en het zal vervuld worden.

Mijn vrienden, de Bijbel zegt, "Laat niet iemand uw kroon nemen, laat u niet van die plaats beroven of verwijderen die de Vader reeds voor u heeft" (Openbaring 3:11).

In de Hemel zijn er miljoenen dingen die wonderbaar zijn en die wij niet met onze monden kunnen uitdrukken. Maar ik wil u iets vertellen, "God wacht op u!" Hoewel het alleen zo is, dat hij die tot het einde volhardt, gered zal worden!

(Tweede Getuigenis)   Ariël

Toen wij omhoog begonnen te gaan naar het Koninkrijk van de Hemel, kwamen wij aan op een mooie plaats, waar er kostbare deuren waren. Daar voor die deuren waren twee engelen. Zij begonnen te spreken, maar die samenspraak was engelachtig en wij konden niet begrijpen wat zij zeiden, maar door de Heilige Geest konden wij het begrijpen. Wat zij deden, was ons welkom heten. De Heer Jezus zette Zijn handen op de deuren, en toen openden zij. Als Jezus niet bij ons was geweest, hadden wij nooit de Hemel kunnen binnengaan. Wij begonnen alles te waardeerden wat in die plaats was. Wij zagen een kolossale boom die daar was. De Bijbel beschrijft deze boom als " de Boom des Levens". Wij gingen naar een rivier, en wij zagen dat binnenin die rivier er heel veel vissen waren. Alles was zo verbazingwekkend dat mijn vrienden en ik besloten in het water te gaan en wij begonnen onder dat water te zwemmen. Wij zagen de vissen bewegen van de ene plaats naar de andere, en zij streelden onze lichamen. Zij zwommen niet van ons af, zoals dat normaal op de aarde gebeurt. De aanwezigheid van de Heer gaf al de vissen rust en vertrouwen om dicht bij ons te komen omdat zij wisten dat wij hen geen kwaad zouden doen. Ik werd zo gezegend en verwonderde me dat ik één van deze vissen met mijn handen uit het water nam; Wat zo verbazend was, was dat de vis zeer stil was, en genoot van de aanwezigheid van de Heer, zelfs in mijn handen. Ik zette de vis terug in het water en ik kon in de verte zien dat er ook witte paarden in die plaats waren zoals het geschreven staat in het woord van God in het boek:

Openbaring 19:11: “En ik zag den hemel geopend; en ziet, een wit paard, en Die op hetzelve zat, was genaamd Getrouw en Waarachtig, en Hij oordeelt en voert krijg in gerechtigheid”.

Die paarden waren de paarden die de Heer zal gebruiken wanneer Hij naar de aarde komt om Zijn mensen, Zijn kerk, met Hem mee te nemen. Ik liep naar de paarden en begon hen te aaien, en de Heer volgde me. Hij stond me toe om één van die paarden te berijden en toen ik begon te rijden op dat paard, begon ik iets te voelen, dat ik nooit eerder op de aarde gevoeld had. Ik begon de vrede, de vrijheid, de liefde, de heiligheid te ervaren die een persoon in die mooie plaats kan hebben. Ik begon te genieten van alles van wat ik met mijn ogen kon zien. Ik wilde gewoon van alles genieten in dat mooie paradijs dat de Heer voor ons heeft bereid. Wij konden ook die tafel van het huwelijksbanket zien die al was klaar stond (Op.19:9). Het heeft geen begin en geen eind. Wij zagen de stoelen die bestemd waren voor ons en wij zagen ook de kronen van eeuwig leven die klaar staan om door ons te worden genomen. Wij zagen ook het heerlijke voedsel dat al klaar stond, voor allen die uitgenodigd zullen worden voor het Huwelijk van het Lam. Sommige engelachtige wezens waren daar, met witte stoffen om de mantels voor te bereiden die de Heer voor ons aan het klaar maken is. Ik stond verbaasd te kijken naar al deze dingen. Het Woord van God vertelt ons dat wij het Koninkrijk van God moeten ontvangen zoals kleine kinderen dat doen (Matt.18:3) Toen wij in die plaats waren, waren wij als kinderen. Wij begonnen om van alles te genieten, dat in die plaats was; de bloemen, de woningen... De Heer stond ons toe om die woningen binnen te gaan.

Op dat moment stond God ons toe om naar een plaats te gaan waar veel kinderen waren. De Heer was in het midden van hen en Hij begon met hen te spelen. Hij zorgde ervoor om genoeg tijd met elk van hen door te brengen en Hij genoot om met hen te zijn. Wij kwamen dicht bij de Heer en vroegen Hem, " Heer zijn dit de kinderen die geboren zullen worden op de aarde?". De Heer antwoordde, "Nee, deze kinderen zijn degenen die op de aarde zijn geaborteerd." Dit horende, schudde ik, omdat ik iets van binnen voelde dat me deed schudden. Onmiddellijk herinnerde ik iets, dat ik in mijn verleden had gedaan, toen ik de Heer niet kende. In die tijd had ik een verhouding met een vrouw, en zij werd zwanger. Toen zij me vertelde dat zij zwanger was, wist ik niet wat ik moest doen en vroeg haar voor wat tijd om een besluit te nemen. De tijd ging voorbij, en toen ik naar haar toe ging om haar van mijn besluit te vertellen was het al te laat omdat zij al een abortus had gehad. Dat markeerde mijn leven. Zelfs nadat ik de Heer in mijn hart had aangenomen, was die abortus iets dat ik mijzelf niet kon vergeven. Maar God zou iets doen die dag. Hij stond me toe om die plaats binnen te gaan en vertelde me, " Ariël, zie je dat meisje dat daar is? Dat meisje is je dochter." Toen Hij me dat vertelde en ik het meisje begon te zien, voelde ik hoe de wond die ik een lange tijd in mijn ziel had begon te genezen. De Heer stond me toe om dicht naar haar toe te lopen en het meisje kwam dicht bij mij. Ik kon haar in mijn armen nemen en zag haar ogen en ik kon van haar lippen één woord horen, "Papa". Ik begreep en ik voelde dat God genade had en me vergeven had, maar ik moest leren om mezelf te vergeven.

 Beste vriend die dit leest, ik wil u één ding vertellen. God heeft al uw zonden vergeven, nu moet u leren om uzelf te vergeven. Ik geef dank aan God die mij toestaat om dit getuigenis met elk van u te delen. Here Jezus Christus, ik geef U alle eer en glorie, omdat deze getuigenis van de Here is. De Heer stond ons toe om deze openbaring te ontvangen. Ik hoop dat een ieder van onze broeders die deze getuigenis leest ook de zegen van deze openbaring zal ontvangen en het zal nemen om veel andere plaatsen te zegenen. God zegene u.

(Derde Getuigenis)

Openbaring 21:4 “ En God zal alle tranen van hun ogen afwissen; en de dood zal niet meer zijn; noch rouw, noch gekrijt, noch moeite zal meer zijn; want de eerste dingen zijn weggegaan”.

Toen wij aankwamen, werden deze grote deuren geopend en ik begon een dal vol met bloemen te zien. De bloemen waren prachtig en hun geur was uitzonderlijk lekker. Wij begonnen te lopen en ervoeren een totale vrijheid zoals wij nooit op de aarde hadden gevoeld. Wij voelden een vrede, die onze harten vulden en terwijl wij keken naar de bloemen merkten wij op dat zij uniek waren; elk bloemblaadje was verschillend, echt, en had een unieke kleur. Binnenin mijn hart, sprak ik tot mijn Heer, dat ik een bloem wilde hebben zoals een van die. De Heer gaf een uitdrukking van akkoord op zijn gezicht en ik kwam dicht bij de bloem en begon eraan te trekken. Er gebeurde niets en ik kon de bloem niet uit de grond krijgen. Ik kon zelfs de bloemblaadjes en de bladeren niet van de bloem aftrekken. Toen verbrak de Heer de stilte en zei, "Hier moet alles in liefde worden gedaan." Hij raakte de bloem enkel even aan en de bloem gaf zich over in de hand van de Heer. Toen gaf Hij het aan ons. Wij bleven wandelen en de geur van de bloemen was nog steeds met ons. Wij kwamen aan bij een plaats waar een paar hele mooie deuren waren. Deze deuren waren niet eenvoudig, zij waren zeer sierlijk in hun vakmanschap en waren met kostbare stenen ingelegd. De deuren openden en wij gingen een kamer binnen waar vele mensen waren. Iedereen rende heen en weer en ze waren bezig met het maken van voorbereidingen. Sommige van hen droegen rollen van witte glanzende stof over hun schouders, anderen droegen klossen van goud draad, en anderen pakten wat op borden leek met iets als schilden aan de binnenkant, maar iedereen liep met gedrevenheid.

Wij vroegen de Heer waarom er zo veel gedrevenheid en haast was. De Heer gebood een jonge man om dichterbij te komen, die een rol stof op zijn schouders had. Hij kwam, en keek eerbiedig naar de Heer. Toen de Heer hem vroeg waarom hij die rol stof droeg, keek hij naar de Heer en zei, " Heer u weet waar deze rol stof voor is! Deze stof wordt gebruikt om klederen voor de verlosten mee te maken, de klederen voor de grote Bruid." Toen we dit hoorden, voelden wij een grote vreugde en vrede.

Openbaringen 19:8  zegt ons:”En haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen”.

Toen wij uit die plaats kwamen voelden wij zelfs nog meer vrede, omdat het zo mooi was om te zien dat de Heer zelf zoiets prachtigs voor ons aan het maken was. Hij heeft de plaats en de tijd voor u omdat u belangrijk voor Hem bent. Toen wij uit die plaats kwamen, keken we naar alles wat we zagen; elk detail in de Hemel. Het is alsof elk ding leven in zichzelf had, en elk voorwerp dat daar was gaf glorie aan God.

Daarna kwamen we op een plaats waar miljoenen en miljoenen kinderen van alle leeftijden waren. Toen zij de Heer zagen, wilde ze Hem allemaal omarmen om meer van Zijn liefde te voelen omdat Hij hun hartstocht was. Jezus, was de passie van elk kind dat in die plaats was. Wij voelden of wij zouden moeten huilen na het zien hoe De Heer elk van deze kinderen vertroetelde, hoe Hij hen kuste en hun handen streelde. Wij zagen hoe engelen dicht bij de Heer kwamen en baby’s naar Hem brachten die in linnen waren gewikkeld. De Heer streelde, raakte hen aan, en gaf hen een kus op hun voorhoofden en toen namen de engelen hen weer met zich mee. Wij vroegen aan de Heer, waarom daar zo veel kinderen waren en of die kinderen naar de aarde zouden worden teruggestuurd. De Heer klonk geraakt voor een ogenblik, en Hij zei, "Nee, deze kinderen zullen niet teruggezonden worden naar de aarde! Dit zijn degenen die op de aarde zijn geaborteerd waarvan de ouders hen niet willen hebben. Dit zijn mijn kinderen, en Ik houd van ze." Ik knikte met mijn hoofd, en zelfs mijn stem beefde om de Heer een dergelijke vraag te stellen. Toen ik de Heer niet kende of het ware Leven dat Hij is, maakte ik fouten en zondigde, net als de rest van de mensen. Onder die zonden was een abortus, en er was een moment waar ik van aangezicht tot aangezicht met De Heer moest zijn en vroeg hem, "Heer, is de baby die ik lang geleden heb geaborteerd ook hier?" “Ja, antwoordde de Heer, " Ik bleef lopen aan één van de kanten, en ik zag een mooie kleine jongen en dicht bij zijn voeten stond een engel. De engel keek naar de Heer, en de jongen stond met zijn rug naar ons toe . Op dat ogenblik, vertelde de Heer me, "Kijk, daar is uw jongen." Ik wilde hem zien dus rende ik naar hem toe, maar de engel hield me eenvoudigweg met zijn hand tegen. Hij toonde me dat ik eerst naar de jongen moest luisteren en toen begon ik te horen wat de kleine aan het zeggen was. Hij was aan het praten terwijl hij in de richting van de andere kinderen keek en vroeg aan de engel, " Komen mijn papa en mijn mama hier spoedig?” De engel, keek naar me, en antwoordde hem, "Ja, je papa en je mama staan op het punt te komen." Ik weet niet waarom ik het voorrecht had gekregen om deze woorden te horen, maar in mijn hart wist ik dat deze woorden, het beste cadeau was, dat de Heer me kon geven. Deze kleine sprak niet met woede, of pijn, misschien wetende dat wij hem niet geboren hadden laten worden. Hij wachtte eenvoudig met de liefde die God in zijn hart had geplaatst. Wij bleven lopen maar ondanks dat wij verder gingen, hield ik een kleine foto in mijn hart van die jongen, en ik weet dat ik elke dag een inspanning moet leveren om op een dag met hem te kunnen zijn. Ik heb één meer reden om daar heen te gaan, omdat er al iemand op me wacht in het Koninkrijk van de Hemel. Het Woord van God vertelt ons in: Jesaja 65:19, "En Ik zal Mij verheugen over Jeruzalem, en vrolijk zijn over Mijn volk; en in haar zal niet meer gehoord worden de stem der wening, noch de stem des geschreeuws."

Wij kwamen aan in een plaats met wat heuvels en de Here Jezus kwam dansende. Voor Hem was een menigte van mensen gekleed in witte klederen en zij hieven hun handen op met groene olijftakken. Toen zij met de takken in de lucht wuifden, kwam er olie uit vandaan. God heeft grote dingen voor u voorbereid! Nu is het de tijd, vóór u, om uw hart voor Hem open te zetten. God zegene u.

(Vierde Getuigenis)

In het Koninkrijk van de Hemel, zagen wij prachtige dingen zoals het in het Woord van God in 1 Korinthiërs 2:9, geschreven staat:

"Maar gelijk geschreven is: Hetgeen het oog niet heeft gezien, en het oor  niet heeft gehoord, en in het hart des mensen niet is opgeklommen, het geen God bereid heeft dien, die Hem liefhebben”.

Toen wij bij het Koninkrijk van de Hemel aankwamen, was het zo spectaculair en wonderbaar, om zo veel dingen te zien; zoveel grote dingen, en om de glorie van de Heer te voelen. Toen wij daar kwamen, zagen wij dat de plaats zo speciaal was; een plaats met heel veel kinderen. Wij kunnen zeggen dat daar miljoenen kinderen in die plaats zijn. Wij zagen dat er kinderen van verschillende leeftijden waren en de hemel in secties was verdeeld. Wij zagen één of ander soort babyhuis waar jonge kinderen van 2,3 en 4 jaar oud ondergebracht waren. Wij merkten ook dat de kinderen in het koninkrijk van de Hemel groeiden en dat er ook een school was waar de kinderen het Woord van God werd onderwezen. De leraren zijn de engelen. Zij leerden de kinderen de aanbiddingliederen en om de Here Jezus te verheerlijken. Toen de Heer daar aankwam, konden wij de immense vreugde van onze Koning zien. Ook al konden wij Zijn gezicht niet zien, konden wij wel zijn glimlach zien, die de volledige plaats vulde, en toen Hij aankwam, renden alle kinderen naar Hem! In het midden van al die kinderen konden wij Maria, de moeder van de Here Jezus Christus zien. Zij was een mooie vrouw. Wij zagen haar niet op een troon en er was ook niemand die haar aanbad. Zij was daar gelijk aan de andere vrouwen in de hemel. Net zoals alle andere mensen op de aarde moest zij ook gered worden. Zij had een wit kleed en een gouden riem rond haar taille. Zij had haar tot op het niveau van haar taille. Wij hebben naar vele mensen geluisterd op de aarde die Maria als moeder van Jezus aanbaden maar ik wil u vertellen dat het Woord van God zegt, "Ik ben de weg, de waarheid, en het leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij"(Joh.14:6). De enige ingang tot het Koninkrijk van de Hemel is Jezus van Nazareth. Wij merkten ook op dat in deze plaats geen zon of maan was, en het Woord van God vertelt ons in Openbaringen 22:5: " En er zal geen nacht meer zijn en zij hebben geen licht van een lamp of licht der zon van node, want de Here God zal hen verlichten en zij zullen als koningen heersen in alle eeuwigheden”.

Wij konden de glorie van God zien, en als wij het al moeilijk vonden om de verschrikkingen te verklaren die wij in de hel zagen, is het zelfs moeilijker om te proberende de hemelse dingen die wij zagen en de perfectie van onze Maker uit te leggen. Toen wij in die plaats waren, was het enige wat wij wilden doen was rennen en rennen, om alle dingen te kunnen zien die daar waren. Wij konden op het gras gaan liggen, en wij konden de glorie van God voelen. Dat zachte fluiten; die zachte wind die onze gezichten streelde …het was iets wonderbaars. In het midden van de hemel konden wij een kolossaal kruis zien dat van zuiver goud was gemaakt maar wij geloven en zijn ervan overtuigd, dat dit geen symbool van afgoderij was, maar meer een symbool dat door de dood van Jezus aan het kruis wij ingang hebben tot het Koninkrijk van de Hemel. Wij bleven lopen in de hemel en het was iets fascinerends om met de Here Jezus Christus te lopen. Daar konden wij zeker weten, wie de God is die wij dienen... Jezus van Nazareth.

De meeste van ons denken wel eens dat daar boven een God is die enkel zit te wachten op ons om een zonde te begaan, om ons dan te straffen en ons naar de hel te sturen, maar dat is geen werkelijkheid. Wij konden het andere gezicht van Jezus zien, de Jezus die een vriend is; een Jezus die huilt wanneer u huilt.

Jezus, is een God van liefde, bewogenheid en genade; die Jezus die ons in Zijn handen neemt om ons te helpen om op de weg van redding verder te gaan.

De Here Jezus stond ons ook toe om een persoon van de Bijbel te ontmoeten. Wij konden Koning David ontmoeten, de Koning David waar het Woord van God over spreekt. Hij was een knappe man. Hij was lang, en zijn gezicht weerspiegelde de Glorie van God. De gehele tijd dat wij in het Koninkrijk van de Hemel waren, het enige ding dat Koning David deed was dansen, dansen, dansen en al de glorie en eer aan God te geven.

Ik wil degene die vandaag dit getuigenis leest, vertellen dat het Woord van God ons in Openbaringen 21:27 vertelt: "En in haar zal niets onreins binnenkomen, en niemand, die gruwel en leugen doet, maar alleen zij, die geschreven zijn in het boek des levens van het Lam.” En ik wil u ook vertellen dat slechts de braven, beslag leggen op het Koninkrijk van de Hemel. God zegene u.

(Vijfde getuigenis)

2 Korintiërs 5:10, "Want wij allen moeten geopenbaard worden voor den rechterstoel van Christus, opdat een iegelijk wegdrage, het geen door het lichaam geschiedt, naardat hij gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad."

Toen wij daar in het Koninkrijk van de Hemel waren, konden wij het Nieuwe Jeruzalem zien waarover de Bijbel ons vertelt in:Johannes 14:2, " In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anderszins zo zou Ik het u  gezegd hebben; Ik ga heen om u plaats te bereiden."

Wij konden die stad zien en er naar binnen gaan; het is een echte en prachtige stad! Jezus, ging daar heen om een plaats voor ons te bereiden. Wij waren daar om die stad binnen te gaan en wij konden zien, dat er op elk van deze woonplaatsen of huizen een naam geschreven stond op de voorkant van het huis; de naam die behoort tot de eigenaar van dat huis. Deze stad wordt nog niet bewoond, maar het is al klaar voor ons. Wij konden de huizen binnen gaan en alle dingen van binnen zien, maar toen wij van de stad uitgingen vergaten wij de dingen die wij gezien hadden. Deze dingen waren uit onze geheugen weggehaald. Hoewel wij ons wel herinneren dat de kolommen van deze huizen bedekt waren met kostbare metalen en met vele verschillende kostbare stenen zijn ingelegd. Zij hebben ook zuiver goud in hen. Het goud van deze stad is als die de Bijbel beschrijft; het is bijna transparant. Het is zo glanzend, het goud dat wij op aarde hebben gezien, kan niet in glans en schoonheid worden vergeleken met het goud dat in de Hemel is.

Hierna werden wij meegenomen naar een plaats waar er rijen met containers waren. Binnenin deze containers waren gekristalliseerde tranen. Deze tranen waren gevallen van de zonen Gods op de aarde. Maar het waren geen tranen van jammer klachten, maar het waren tranen van mensen die in de aanwezigheid van God waren geweest; tranen van bekering, tranen van dankbaarheid. God bewaart deze tranen als een kostbare schat in de Hemel, zoals het in Psalm 56:8 staat, "Mijn omzwerving hebt Gij te boek gesteld, doe mijn tranen in uw kruik; zijn zij niet in uw boek? "

Wij kwamen ook in een plaats waar vele vele engelen waren. Alhoewel, wij in de hele Hemel vele verschillende soorten engelen konden zien, had deze plaats enkel één speciaal type. Wij zagen dat Jezus, een specifieke engel voor elk persoon heeft. Hij toonde ons ook, dat deze engel dicht bij ons zal zijn gedurende ons hele leven. Hij stelde ons voor aan de engelen die elk van ons heeft, en wij zagen hun kenmerken, maar God vertelde ons dat wij deze niet aan anderen mogen openbaren. Wij lezen in Psalm 91:11," Want Hij zal aangaande u zijn engelen gebieden, dat zij u behoeden op al uw wegen;"

Wij kwamen toen in een andere plaats waar heel veel kluisjes waren, in die kluisjes waren vele verschillende soorten bloemen. Er waren wat bloemen die open en mooi waren. Zij straalden. Er waren andere bloemen die een beetje mismoedig waren. Ondertussen, schenen anderen verschrompeld te zijn. Toen vroegen wij aan Jezus, wat de betekenis van al die bloemen waren? Hij antwoordde ons door te zeggen, "Het is omdat het leven van elk van u, is als één van deze bloemen." Hij nam één van die bloemen die stralend was en zei, "Deze bloem toont de conditie van de gemeenschap die u met Mij hebt." Hij liet de bloem daar en nam een andere die te neer geslagen was, en vertelde me, "Kijk, deze persoon is te neer geslagen, omdat zij op de proef gesteld wordt, of in moeilijkheden is. Er is iets in dit leven die de gemeenschap met Mij heeft onderbroken. Weet u wat Ik doe, met deze bloemen als zij te neer geslagen zijn, om hen weer stralend en opnieuw gezond te maken?" Hij nam toen de bloem in Zijn hand en zei, "Ik giet mijn tranen over hen uit, en ik richt hen op." Wij zagen hoe op een krachtige manier deze bloem opnieuw het leven terugkreeg, en zijn kleuren begonnen weer terug te komen. Daarna nam Hij één van de verschrompelde en Hij wierp het in het vuur en zei, "Kijk, deze persoon heeft Mij gekend, en is van Mij weggelopen. Nu sterft hij zonder Mij en wordt in het vuur geworpen."

Toen wij van die plaats uitgingen, konden wij daar een mooi paleis zien. Wij zagen dat paleis op zeer grote afstand, en wij merkten iets bijzonders op. Niemand durfde om dicht bij dat paleis te komen, en wij geloven dat dit is waar de schriften het over hebben in Openbaringen 22:1:"En hij toonde mij een zuivere rivier van het water des levens, klaar als kristal, voortkomende uit den troon Gods, en des Lams."

 Wij geloven dat het paleis waarschijnlijk op de plaats staat, waar de aanwezigheid en de troon van God is. Terwijl wij deze ervaring in het Koninkrijk van de Hemel hadden, hadden wij zo veel vreugde in onze harten, wij hadden zo’n vrede, die alle begrippen te boven gaat. Wij begrepen zoals het in 1 Petrus 1:4  geschreven staat: Tot een onverderfelijke, en on-bevlekkelijke, en onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen bewaard is voor u.”

 (Zesde getuigenis)

Lukas 22:30: "Opdat gij aan mijn tafel eet en drinkt in mijn Koninkrijk. En gij zult zitten op tronen om de twaalf stammen Israëls te richten."

In die wonderbare plaats, stond God ons toe, om de mooiste ontvangstzaal te zien, waarvan we nooit hadden gedacht dat zoiets in welk deel van het heelal ook, kon bestaan. In die plaats, zagen wij een gigantische troon, met twee stoelen in zuiver goud en kostbare stenen die niet, in enige plaats van onze planeet bestaat. Voor die gigantische troon stond een tafel die geen einde had. Op de tafel was een wit tafelkleed. Het was zo wit dat wij het niet konden vergelijken met iets dat op de aarde is. Alle verschillende soorten van uitstekende en zuiver voedsel was op de tafel geplaatst. Wij zagen druiven de grote van een sinaasappel. En de Here Jezus Christus liet ons wat van die druiven proeven. Tot op de dag van vandaag kunnen wij hun smaak nog steeds herinneren! Het is zo iets wonderbaars! Mijn broer en vriend, u kunt zich niet alle dingen verstellen die in het Koninkrijk van de Hemel klaar staan en welke God reeds voor u voorbereid heeft.

Ook, op die tafel, stond God ons toe om het brood, “Het Manna" te zien. Dit was het brood van God waarover de Bijbel ons verteld. Wij konden ook, van het proeven, genieten, en ook genoten wij van vele wonderbare dingen die niet eens op onze planeet bestaan. Deze dingen wachten op ons, als een onbederfelijke erfenis, in het Koninkrijk van de Hemel. Wij zullen van verbazingwekkende volmaakte en heerlijke voedsel genieten als wij het koninkrijk van de hemel beërven. Iets wat ons ook verbaasde waren de stoelen die aan beide kanten van de tafel waren geplaatst. Op een ieder van deze mooie stoelen waren namen geschreven. Wij konden onze namen, op die stoelen, duidelijk lezen, maar onze namen waren niet hetzelfde als die wij hier op de aarde hebben. Het waren onze nieuwe namen die niemand anders kenden dan wijzelf.

Iets dat ons ook verraste was, wat hierover in het Woord van God staat geschreven, "Verheugt u niet dat demonen zich aan u onderwerpen, verheugt u omdat uw namen in het Boek des Leven zijn geschreven, dat in de Hemel is (Luk.10:20). Er waren heel wat stoelen!

Er is genoeg ruimte voor elk van hen die in het Koninkrijk van de Hemel wil komen. Er waren ook stoelen die van de tafel werden weggehaald. Dat betekent dat er mannen en vrouwen zijn die het dienen van God te vermoeiend vonden, en hun namen werden gewist uit het Boek des Levens en zij werden uitgesloten van het Huwelijksmaal van het Lam.

God stond ons ook toe om mensen van de Bijbel te zien. De wonderbare karakters waarover wij in de Bijbel kunnen lezen. Één van die karakters die ons verasten was Abraham. Abraham was ouder, maar niet in zijn lichaam of zijn verschijning. Hij was ouder door de wijsheid die hij had. Het haar van Abraham was totaal wit, maar elk van de haren was als glasgloeidraden of diamantgloeidraden. Wat ons het meest verraste was dat hij nog jonger was dan wij zijn. In de Hemel, zullen wij allemaal verjongen en jong zijn. Wij werden ook verrast door zijn woorden. Abraham vertelde ons iets dat wij nooit zullen vergeten. Hij heette ons welkom in het Koninkrijk van de Hemel en vertelde ons ook dat wij spoedig in die plaats zouden zijn, omdat de komst van de Here Jezus Christus op de aarde snel nadert.