For this blog to translate into language of your choice? Select your language below.
2 prachtige pps-jes hierboven van Godelieve en ook Mama rechts heeft ze gemaakt Klik op de banner en bekijk nog veel meer moois op haar blog
Klik op de banner hier beneden en ga eens langs bij Lenie voor nog meer moois Alle Ave Maria pps-jes hierboven zijn van haar
Gastenboek
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Wonder
24-02-2011
Psalm 125.
1 Een lied Hammaaloth. Die op den HEERE vertrouwen, zijn als de berg Sion, [die] niet wankelt, [maar] blijft in eeuwigheid.
2 Rondom Jeruzalem zijn bergen; alzo is de HEERE rondom Zijn volk, van nu aan tot in der eeuwigheid.
3 Want de scepter der goddeloosheid zal niet rusten op het lot der rechtvaardigen; opdat de rechtvaardigen hun handen niet uitstrekken tot onrecht.
4 HEERE! doe den goeden wel, en dengenen, die oprecht zijn in hun harten.
5 Maar die zich neigen [tot] hun kromme wegen, die zal de HEERE weg doen gaan met de werkers der ongerechtigheid. Vrede zal over Israel zijn!
Psalm 143.
1 Een psalm van David. O HEERE! hoor mijn gebed, neig de oren tot mijn smekingen; verhoor mij naar Uw waarheid, naar Uw gerechtigheid.
2 En ga niet in het gericht met Uw knecht; want niemand, die leeft, zal voor Uw aangezicht rechtvaardig zijn.
3 Want de vijand vervolgt mijn ziel, hij vertreedt mijn leven ter aarde; hij legt mij in duisternissen, als degenen, die over lang dood zijn.
4 Daarom wordt mijn geest overstelpt in mij, mijn hart is verbaasd in het midden van mij.
5 Ik gedenk aan de dagen van ouds; ik overleg al Uw daden; ik spreek bij mijzelven van de werken Uwer handen.
6 Ik breid mijn handen uit tot U; mijn ziel is voor U als een dorstig land. Sela.
7 Verhoor mij haastelijk, HEERE! mijn geest bezwijkt; verberg Uw aangezicht niet van mij, want ik zou gelijk worden dengenen, die in den kuil dalen.
8 Doe mij Uw goedertierenheid in den morgenstond horen, want ik betrouw op U; maak mij bekend den weg, dien ik te gaan heb, want ik hef mijn ziel tot U op.
9 Red mij, HEERE! van mijn vijanden; bij U schuil ik.
10 Leer mij Uw welbehagen doen, want Gij zijt mijn God! Uw goede Geest geleide mij in een effen land.
11 O HEERE! maak mij levend, om Uws Naams wil; voer mijn ziel uit de benauwdheid, om Uw gerechtigheid.
12 En roei mijn vijanden uit, om Uw goedertierenheid, en breng hen om, allen, die mijn ziel beangstigen; want ik ben Uw knecht
Gebed.
God hoort graag de gebeden van zijn kinderen. Zonder gebed is de juiste verhouding met Hem onmogelijk. Alle grote mannen Gods in de Bijbel waren mannen van gebed. Laat ons nagaan wat God in Zijn Woord over het bidden heeft gezegd. God verhoort onze gebeden Kinderen Gods mogen bidden met de zekerheid dat hun gebeden verhoord zullen worden (Matt. 6:6-13). Jezus zegt: "Bidt en u zal gegeven worden" (Matt. 7:7). De Heilige Geest moedigt ons aan tot het bidden: "Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd" (Hebr. 4:16); "het gebed van een rechtvaardige vermag veel, doordat er kracht aan verleend wordt" (Jac. 5:16); "Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God" (Filip. 4:16); "Bidt zonder ophouden" (1 Tess. 5:17). Wij mogen er niet aan twijfelen, God verhoort de trouwe gebeden van zijn geliefde kinderen. Toch stelt hij voorwaarden Niet alle gebeden worden verhoord. God heeft redelijke eisen gesteld en die moeten wij zorgvuldig nakomen. Wat zijn de voorwaarden die hij gesteld heeft? Het gebed moet uit het hart komen Als wij het niet echt menen, moeten wij niet te bidden. Paulus schreef over zijn bidden het volgende: "Broeders, de begeerte mijns harten en mijn gebed... gaan tot God uit" (Rom. 10:1). Een gesprek met God moet in de eerste plaats volkomen oprecht en eerlijk Zijn. Toetst u uw gebeden? Let op elk verzoek. Meent u het werkelijk? Indien u voor anderen bidt, doet u dat uit liefdevolle belangstelling voor hun? Als u uw zonden belijdt, meent u het? Geloof is een noodzakelijke voorwaarde van het gebed Uit de brief van Jacobus zien wij hoe belangrijk het geloof is bij het bidden: "Maar hij moet bidden in geloof, in geen enkel opzicht twijfelende". Indien hij wel twijfelt, moet hij "niet menen, dat hij iets van de Here zal ontvangen" (Jac. 1:6-8). Een gebed moet een uitdrukking van zekerheid en vertrouwen zijn. Dan pas wordt het bidden iets van grote betekenis in ons dagelijks leven. Wij moeten echter niet vergeten, dat het geloof uit het horen van het woord Gods komt (Rom. 10:17). Het geloof, dat wij naar de hemelse troon brengen, moet op het ware fundament van de beloften Gods gebaseerd zijn. Wij moeten naar zijn wil bidden Jezus bad: "...niet mijn wil, maar de uwe geschiede" (Matt. 6:10). Deze voorwaarde van gebed vereist twee dingen van ons: 1) Volkomen vertrouwen op God en zijn liefde. Hij zal doen wat voor ons het beste is. Op zijn voorzienigheid in ons dagelijks leven moeten wij rekenen. Hij weet beter dan wij wat het beste voor ons is. Wij moeten gerust kunnen bidden: niet wat ik wil, maar wat U wilt. 2) Deze voorwaarde vereist ook een goede kennis van de schriften. Daarin heeft God zijn wil aan ons geopenbaard. Hij wil bvb hebben dat de mens zijn brood door eerlijke arbeid verdient. Een christen mag wel bidden om zijn dagelijks brood, maar het helpt niet als hij niet gewillig is om voor zijn brood te werken. Al het vurige verlangen en zelfs het grootste geloof zullen niet baten als zijn gebed in strijd is met de wil van God. Wij mogen ook voor zondaren bidden, maar wij mogen de voorwaarden van verlossing niet door gebed proberen te vervangen. God verhoort onze gebeden, indien wij Hem gehoorzamen. "Geliefden, als ons hart ons niet veroordeelt, hebben wij vrijmoedigheid tegenover God en ontvangen wij van Hem al wat wij bidden, daar wij Zijn geboden bewaren en doen wat welgevallen is voor zijn aangezicht" (1 Joh 3:21-22). Dit principe is altijd geldig geweest. Salomo schreef erover: "Wie zijn oor afwendt van het horen der wet, diens gebed zelfs is een gruwel" (Spr. 28:9). Jesaja zei het ook: "Zie, de hand des fleren is niet te kort om te verlossen, en zijn oor niet te onmachtig om te horen, maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God, en uw zonden doen zijn aangezicht v,oor u verborgen zijn, zodat Hij niet hoort" (Jes. 59:1,2). De blinde die Jezus genezen had, drukte deze waarheid op deze manier uit: "Wij weten dat God naar zondaars niet hoort, maar is iemand godvruchtig en doet hij zijn wil, die verhoort Hij" (Joh 9:31). God wil onze gebeden verhoren, indien wij doen wat Hij van ons verlangt, maar indien wij steeds "neen" tegen Hem zeggen, zal Hij ook "neen" tegen ons zeggen. Christenen bidden in de naam van Christus "Wat gij ook vraagt in mijn naam, Ik zal het doen" (Joh 14:13). "In de naam van Christus" betekent "door de macht van
Christus". Wij kunnen alleen in Zijn Naam bidden als wij naar zijn Wil bidden en Zijn Wil vinden wij in Zijn Woord. Het is belangrijk, dat wij de Bijbel onderzoeken om te leren hoe wij moeten bidden.
DE INHOUD VAN GEBEDEN.
Wij hebben al gezien, dat onze gebeden naar de wil van God moeten zijn, dat zij uit hart moeten komen en dat zij in geloof moeten worden gebeden. Dat zegt ons al veel over de inhoud van een gebed, maar dat is niet alles wat de Bijbel ons daarover leert. Dankzegging Dit is een belangrijk deel van het gebed. "Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God" (Filip. 4:6). God heeft zoveel voor ons gedaan. Laat ons onze zegeningen tellen en Hem daarvoor danken. Wij mogen zijn naam verheerlijken David heeft veel over het loven van God geschreven. "Dat zij de naam des Heren loven, want zijn naam alleen is verheven, zijn majesteit is over de aarde en hemel" (Ps.148: 13). Neemt tijd in uw gebeden om God te prijzen en loven. Belijdenis van schuld ent het vragen naar vergeving Kinderen Gods moeten hun zonden belijden. "Indien wij zeggen, dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf en de waarheid is in ons niet. Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouwen rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid" (1 Joh 1:8-9). Wat een heerlijke belofte.. God wil onze zonden vergeven. Wij mogen voor anderen bidden "Ik vermaan u dan allereerst smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen te doen voor alle mensen" (1 Tim 2:1). De liefde van Christus in ons hart moet ons dwingen om voor anderen te bidden. Onze gebeden mogen niet egoistisch zijn. Het grootste deel van onze gebeden behoort op anderen te slaan. Een van de grote zegeningen van een christen is het voorrecht om iets voor andere mensen te doen door middel van het gebed. En wij mogen voor onszelf bidden God heeft ons lief. Hij wil ons door alle moeilijkheden heen helpen. "Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u" (1 Pet. 5:7). Hij zorgt voor mij. Wat kan ik nog meer verlangen? Ik behoef in geen ding bezorgd te zijn, want ik kan alles aan Hem overlaten (Filip. 4:6). Ik vermag alles door Christus, die mij sterkt (Filip. 4: 13). Hij geeft wijsheid (Jac 1:5), leiding (Matt 6:13), overwinning (1 Cor. 10: 13), kracht om "gesterkt te worden door zijn Geest in de inwendige mens" (Ef. 3: 16) en "het goede", alles wat goed voor mij is (Matt.7:11). Het gebed kan een geweldige invloed op ons dagelijks leven hebben, maar dan slechts wanneer wij de door God gestelde voorwaarden nakomen. Laat ons bidden wanneer wij de door God gestelde voorwaarden nakomen. Laat ons bidden zonder ophouden. "Daarom zeg Ik u, al wat gij bidt en begeert, gelooft, dat gij het hebt ontvangen, en het zal geschieden" (Marc 11: 24).
Vrijheid.
Vrijheid! Geef ons meer vrijheid! Dat is overal de roep van onze tijd!
Jonge mensen willen vrij zijn van de conventionele banden met hun ouders. Zij zoeken dit in verandering van kleding- en levensstijl. Zij dragen opzichtige kledij. Sommigen gebruiken verdovende middelen en prediken een vrij seksueel verkeer. Zij verklaren hiermee vrij te zijn, vrij van hun ouders, vrij van al de gevestigde normen, vrij van alle verantwoordelijkheid. Zij voelen zich zo vrij als een vogel in de lucht.
Zijn ze dan werkelijk vrij? Helemaal niet! Het zal deze mensen misschien verbazen te lezen dat ze nog altijd slaven zijn. Ja, zij zijn nog grotere slaven geworden dan voorheen.
De eeuwen-oude waarheid is hun ontgaan: "Door wie men overmeesterd is, diens slaaf is men" (2 Petrus 2:19).
Zo kan men zijn lichaam ten dienste stellen van onreinheid en wetteloosheid, en dan is men vrij van gerechtigheid en reinheid! Of, men kan bevrijd zijn van onreinheid en wetteloosheid, en dan staat men in dienst van de gerechtigheid (Romeinen 6:16-23).
De grote vraag is: "Waarvan moet elkeen bevrijd worden? Wat maakt ieder mens het meest tot slaaf? Waarvan kan men het moeilijkst vrijkomen?"
Het antwoord is: Van de zonde en de dood! Alle wantoestanden op aarde, alsook de dood, zijn gevolgen van de zonde. Daarom is men reeds tijdens het leven 'dood' als men in zonde leeft (Efeziërs 2:1-5). De dood is trouwens het loon van de zonde (Romeinen 6:23). Daar geen enkel mens zonder zonde is, is de dood ook voor alle mensen de heer en meester (Romeinen 5:12). Geen enkel onvolmaakt mens kan een ander onvolmaakt mens hiervan vrijmaken.
Is het dan niet mogelijk vrijgemaakt te worden? Toch wel! En dat is pas de WERKELIJKE vrijmaking! Deze bevrijding dient iedereen na te jagen. Dat dit mogelijk is toont de Apostel Paulus aan, wanneer hij aan christenen schrijft: "Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven" (Romeinen 6:22).
Hoe krijgt men deze WARE vrijheid? Door Jezus Christus onze Heer! "En als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de rechtvaardige; en Hij is een verzoening voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor die der gehele wereld" (1 Joh. 2:1,2).
Iedereen die een slaaf is van de zonde, is in de macht der duisternis. Christenen hebben echter DE BEVRIJDING ontvangen. "Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het koninkrijk van de Zoon zijner liefde, in wie wij de verlossing hebben, de vergeving der zonden" (Kol. 2:13,14).
De weg daarheen is door niets anders dan door het bloed van Jezus Christus. "Want ook Christus is éénmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen: Hij, die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest" (1 Petrus 3:18).
Wil dit nu zeggen dat iedereen zonder enige voorwaarde van zijn zonden wordt vrijgemaakt? Neen, zéér zeker niet! Jezus zelf zei: "Ik heb u dan gezegd, dat gij in uw zonden zult sterven; want indien gij niet gelooft, dat Ik het ben, zult gij in uw zonden sterven" (Johannes 8:24).
Geloof is noodzakelijk, maar geloven is slechts het begin. Er zijn andere voorwaarden ook: "Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Als gij in mijn woord blijft, zijt gij waarlijk discipelen van Mij en gij zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken" (Johannes 8:31,32). Men moet in het woord van Christus blijven. Iemand die dit niet doet, wordt nooit vrijgemaakt. Ja, hij blijft een slaaf van de zonde en daardoor van de dood (Joh. 8:33,34).
De Joden uit Jezus' tijd dachten dat zij in vrijheid leefden. Zij beseften niet dat ze eigenlijk slaven van de zonde waren.
Nu, ongeveer 2000 jaar later, is de toestand nog vrijwel dezelfde. Niet alleen de meeste Joden, maar ook de meeste niet-Joden, weigeren te bekennen dat zij Jezus Christus als Bevrijder nodig hebben. Zij zijn te trots om zich tot Christus te bekeren en zich op basis van geloof in Hem te laten dopen tot vergeving van hun zonden, zoals 3000 mensen dat wel deden toen Petrus op de Pinksterdag tot hen sprak (Handelingen 2:37-41).
Nochtans, wanneer men zich door de Zoon van God laat vrijmaken, dan pas zal men WERKELIJK vrij zijn (Joh. 8:36).
Niet alleen kunnen zonde en dood overwonnen worden, maar zelfs de slavernij van de vergankelijkheid van deze wereld zal eenmaal verdwijnen (Rom. 8:21-23).
Wie door Christus is vrijgemaakt, wordt slaaf van Christus. Zijn 'juk' is echter zacht (Matteüs 11:30). Maar zij die weigeren Christus te dienen, zijn slaven van de zonde en de dood, slaven der wetteloosheid, slaven van hun vleselijke verlangens.
De 'natuurlijke mens' heeft de gezindheid van het vlees. Christenen daarentegen hebben de gezindheid van de Geest. Het eerste brengt de dood; het tweede brengt het eeuwige leven (Rom. 8:1-11).
Juist doordat christenen door de Geest des Heren worden geleid, zijn ze werkelijk vrij. Want "waar de Geest des Heren is, is vrijheid" (2 Kor. 3:17). Mensen die zich NIET door de Geest laten leiden zijn nog in slavernij. Zij zijn vleselijk en niet geestelijk. Zij moeten de werkelijke vrijheid missen!
Vele mensen hebben hierover een verkeerd denkbeeld. Wanneer zij over 'vrijheid' spreken, bedoelen zij in werkelijkheid 'wetteloosheid' of 'losbandigheid'! Velen menen dat vrijheid bestaat in de afwezigheid van enige wetgeving of enig gebod. Voor hen is het begrip 'vrijheid' een dekmantel om te leven naar eigen lusten en om hun dierlijk verlangens de vrije teugel te geven. Zonder het zelf te beseffen, worden ze dientengevolge grote slaven van de zonde en de dood.
Juist daarom is Christus gestorven, om ons van deze grote vijanden der mensheid te bevrijden. Dit betekent niet dat christenen onder geen enkele wet staan! Al is het waar, dat Christus ons door zijn bloed heeft vrijgekocht van de wet van het Oude Verbond uit voorschriften en geboden bestaande (Gal. 3:10-14; 4:3-5; 1 Kor. 3:7-11), toch betekent dit niet dat christenen helemaal geen wet hebben.
Paulus moedigt iedereen aan, zich onder de wet van Christus te stellen. Wanneer een christen vrijwillig en uit liefde andermans moeilijkheden helpt dragen, dan leeft hij volgens de wet van Christus (Gal. 6:2). Deze 'wet van Christus' wordt ook 'wet der vrijheid' genoemd. "Wie zich verdiept in de volmaakte wet, DIE DER VRIJHEID, en daarbij blijft, niet als een vergeetachtige hoorder, doch als een werkelijke dader, die zal zalig zijn in zijn doen" (Jak. 1:25). Het navolgen van deze 'wet der vrijheid' leidt tot geluk.
Hiermee wordt aangetoond dat 'wet' en 'vrijheid' geen vijandige tegenpolen zijn, zoals velen, die graag als slaven van wetteloosheid leven, beweren! Deze 'wet van Christus' of 'wet der vrijheid' is bovendien 'een koninklijke wet' omdat deze een positieve wet is, ja, de 'wet der liefde'! Mensen die zich door deze wet der vrijheid laten leiden zijn vrij van onbarmhartigheid en wreedheden. Deze koninklijke wet der vrijheid leert ons barmhartig te zijn (Jak. 2:8-13).
Daar een christen vrijgemaakt is van zonde en dood is hij waarlijk vrij! Hij is ook iemand die zich geen menselijke geboden door religieuze leiders behoeft te laten opleggen, zoals "raak niet, smaak niet, roer niet aan" (Kol. 2:21). Ook daarvan heeft Christus ons vrijgemaakt! Het zijn slechts geboden van mensen die voorbijgaan; al staat het ook in een roep van wijsheid, toch is het een eigendunkelijke godsdienst die alleen maar dient tot bevrediging van het vlees (Kol. 2:20-23 en 1 Tim. 4:1-5).
Desondanks, blijven vele wereldse godsdienstige instellingen en zogenaamde christelijke kerken veel tijd en energie besteden aan het doorgeven van zulke geboden! Zij leggen de mensen een slavenjuk op en brengen hun helemaal niet de werkelijke vrijheid in Christus! Daarom waarschuwt Paulus ons in Galaten voor dit soort slavernij! Ook in die tijd waren er sommigen die christenen wilden verplichten zich aan geboden te houden waarvan God hen in Christus had vrijgemaakt. Daarom schreef Paulus: "Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen" (Galaten 5:1).
Uit deze buitengewone vrijheid in Christus spruit wel een gevaar, namelijk het gevaar deze vrijheid in Christus te misbruiken. Iemand zou kunnen denken dat aangezien Christus hem van de zonde en de dood heeft bevrijd, hij dan wel de zonde mag beoefenen! Hij kan de mening toegedaan zijn, dat hij steeds weer op Christus' bloed tot vergeving en verlossing kan blijven beroep doen, hoewel hij volgens vleselijke, zondige normen blijft leven.
Dit is een verkeerd idee, leidende rechtstreeks tot nieuwe slavernij tot de zonde met de eeuwige dood tot gevolg. Zulk een levenswijze is in strijd met onze koninklijke wet der vrijheid, deze van liefde tot God en tot onze naaste! Zulke mening brengt een christen volledig in het spoor van een wereldse slaaf der zonde die onder het woord 'vrijheid' losbandigheid verstaat! Daarom waarschuwt Paulus voor zulk een denkwijze: "Gij zijt geroepen, broeders, om vrij te zijn; gebruikt echter die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees, maar dient elkander door de liefde" (Galaten 5:13).
Ook Petrus schrijft hierover. Hij spoort gelovigen aan goed te doen "als vrijen, en niet als mannen, die de vrijheid misbruiken tot dekmantel voor hun kwaadwilligheid, maar als dienaren Gods" (1 Petrus 2:16).
Christenen hebben de ware vrijheid. Zij zijn vrij van de slavernij aan de zonde. Zij zijn vrij van de slavernij aan de dood, want zoals God Christus heeft opgewekt, zo zal God ook hen opwekken (1 Korintiërs 15:12-23).
Iedereen die de WAARHEID en de WERKELIJKE VRIJHEID liefheeft, dient zich thans tot Christus te bekeren, in Hem te geloven, zich te laten dopen tot vergeving van zijn zonden, om daarna te blijven "volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden" (Hand. 2:37-42).
(Tekst: 1 Tim. 6:3-19)
"Wij hebben niets op de wereld medegebracht; wij kunnen er ook niets uit medenemen. Als wij echter onderhoud en onderdak hebben, dan moet ons dat genoeg zijn" (1 Tim. 6:7,8). Wij kunnen -- zoals Paulus hier schreef -- inderdaad niets van wat we hier op aarde hebben, meenemen als we sterven.
Alles wat we bezitten, is tijdelijk; het vergaat: "Want de zon komt op met haar hitte en doet het gras verdorren, en zijn bloem valt af en de schoonheid van haar uiterlijk verdwijnt; zó zal ook de rijke met zijn ondernemingen verwelken" (Jak. 1:11). "Wie op zijn rijkdom vertrouwt, die zal vallen; maar als fris loof zullen de rechtvaardigen uitspruiten" (Spr. 11:28).
Wie rijk wil zijn, valt in verzoeking: hij of zij ligt dan voortdurend te dromen van stapels groene briefjes en wat daarmee gekocht kan worden; ja, het geld wordt begeerd. Het kan dan zelfs zó ver komen, schrijft Paulus, dat de mens erdoor gaat wegzinken in allerlei kwaad: "Wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want de wortel van alle kwaad is de geldzucht. Door daarnaar te haken zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zich met vele smarten doorboord" (1 Tim. 6:9,10).
Men gaat het geld aanbidden en er alles voor over hebben, om aan zoveel mogelijk geld te komen. Als men geld wil, en ervan droomt om meer geld te hebben, dan is men treurig, met smarten doorboord omdat hetgeen men zo graag wil, niet bereikt kan worden.
Voor een christen mag dit niet zo zijn! "Verzamelt u geen schatten op aarde, waar mot en roest ze ontoonbaar maakt en waar dieven inbreken en stelen; maar verzamelt u schatten in de hemel, waar noch mot noch roest ze ontoonbaar maakt en waar geen dieven inbreken of stelen. Want, waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn. ... Niemand kan twee heren dienen, want hij zal óf de ene haten en de andere liefhebben, óf zich aan de ene hechten en de andere minachten; gij kunt niet God dienen én Mammon" (Matt. 6:19-21,24). (Mammon is de god van het geld).
Waar uw schat is, is ook uw hart. Het is duidelijk: als je God liefhebt, dan is je hart bij God. Als je iets anders liefhebt, dan is je hart daar bij dat andere.
In de Statenvertaling staat er in 1 Timoteüs 6:10 "Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad". Dit lijkt mij persoonlijk beter omdat er ook kwaad gebeurt waar geld niets mee te maken heeft: wraak, bijvoorbeeld, of overspel, of godslastering.
Een christen jaagt naar iets anders behalve geld: "Gij daarentegen, o mens Gods, ontvlucht deze dingen, doch jaag naar gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtzinnigheid. Strijd de goede strijd des geloofs, grijp het eeuwige leven, waartoe gij geroepen zijt en de goede belijdenis afgelegd hebt voor vele getuigen" (1 Tim. 6:11,12). Mensen Gods, christenen m.a.w., moeten het kwade -- de geldzucht is er een wortel van -- ontvluchten.
Christenen in onze westerse landen hebben een overvloed aan alles, vergeleken met de mensen in de Afrikaanse, sommige Zuid-Amerikaanse en Asiatische landen. Ik vind dat we zeker uit liefde onze broeders en zusters in arme landen dienen te helpen.
Wij mogen nooit hooghartig zijn, want alles wat wij hebben komt van God en geestelijk bekeken is rijkdom geen voordeel. Rijken hebben het moeilijker omdat hun overvloed een verleiding is. Ze hebben het zelfs zo moeilijk dat het gemakkelijker is voor een kameel door het oog van een naald te gaan (Matt. 19:24). Een christen zal steeds hetgeen hij heeft ten dienste van God stellen.
Rijkdom is zeker niet alles. "Er was een rijk man, die gekleed ging in purper en fijn linnen en elke dag schitterend feest hield. En er was een bedelaar, Lazarus genaamd, vol zweren, nedergelegd bij zijn voorportaal, die verlangde zijn honger te stillen met wat van de tafel van de rijke afviel; zelfs kwamen de honden zijn zweren likken. Het geschiedde, dat de arme stierf en door de engelen gedragen werd in Abrahams schoot. Ook de rijke stierf en hij werd begraven. En toen hij in het dodenrijk zijn ogen opsloeg onder de pijnigingen, zag hij Abraham van verre en Lazarus in zijn schoot. En hij riep en zeide: Vader Abraham, heb medelijden met mij en zend Lazarus, opdat hij de top van zijn vinger in water dope en mijn tong verkoele, want ik lijd pijn in deze vlam. Maar Abraham zeide: Kind, herinner u, hoe gij het goede tijdens uw leven hebt ontvangen en insgelijks Lazarus het kwade; nu wordt hij hier vertroost en gij lijdt pijn. En bij dit alles, er is tussen ons en u een onoverkomelijke kloof, opdat zij, die vanhier tot u zouden willen gaan, dit niet zouden kunnen, en zij vandaar niet aan onze kant zouden kunnen komen. Doch hij zeide: Dan vraag ik u, vader, dat gij hem naar het huis van mijn vader zendt, want ik heb vijf broeders. Laat hij hen dan ernstig waarschuwen, dat ook zij niet in deze plaats der pijniging komen. Maar Abraham zeide: Zij hebben Mozes en de profeten, naar hen moeten zij luisteren. Doch hij zeide: Neen, vader Abraham, maar indien iemand van de doden tot hen komt, zullen zij zich bekeren. Doch hij zeide tot hem: Indien zij naar Mozes en de profeten niet luisteren, zullen zij ook, indien iemand uit de doden opstaat, zich niet laten gezeggen" (Lucas 19:19-31).
De waarheid van vers 31 heb ik zelf meegemaakt. Zo had ik vorig jaar een gesprek met iemand die -- zoals hijzelf zei -- een beetje in God geloofde. Hij zei me dat hij zeker zou geloven als er iemand uit de dood terug kwam om te vertellen dat er inderdaad leven na de dood is. Ik zei: "Maar dat is toch al gebeurd! Jezus stond toch op!" "Ja, ja," zei hij met een duidelijke intonatie die te kennen gaf dat dát voor hem niet telde. Jezus stond op uit de dood en tóch gelooft men nog steeds niet.
Onze hoop mogen wij niet vestigen op vergankelijke dingen, maar alleen op God: "Hun, die rijk zijn in de tegenwoordige wereld, moet gij bevelen niet hooghartig te zijn, en hun hoop gevestigd te houden niet op onzekere rijkdom, doch op God, die ons alles rijkelijk ten gebruike geeft, om wél te doen, rijk te zijn in goede werken, vrijgevig en mededeelzaam, waardoor zij zich een vaste grondslag voor de toekomst verzekeren om het ware leven te grijpen" (1 Tim. 6:17-19).
Daar wij, christenen, onze hoop op het eeuwige leven vestigen, ligt onze rijkdom elders. Onze rijkdommen zijn goede werken, vrijgevigheid en mededeelzaamheid.
Wijsheid.
Wat is géén wijsheid voor God?
Velen denken dat ze God niet nodig hebben. Ze stellen slechts vertrouwen in het beperkte verstand van de mens.
"Want het woord des kruises is wel voor hen, die verloren gaan, een dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een kracht Gods. Want er staat geschreven: Verderven zal Ik de wijsheid der wijzen, en het verstand der verstandigen zal Ik verdoen. Waar blijft de wijze? Waar de schriftgeleerde? Waar de redetwister van deze tijd? Heeft God niet de wijsheid der wereld tot dwaasheid gemaakt? Want daar de wereld in de wijsheid Gods door haar wijsheid God niet gekend heeft, heeft het Gode behaagd door de dwaasheid der prediking te redden hen, die geloven. Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid, doch wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, maar voor hen, die geroepen zijn, Joden zowel als Grieken, (prediken wij) Christus, de kracht Gods en de wijsheid Gods. Want het dwaze van God is wijzer dan de mensen en het zwakke van God is sterker dan de mensen. Ziet slechts, broeders, wat gij waart, toen gij geroepen werdt: niet vele wijzen naar het vlees, niet vele invloedrijken, niet vele aanzienlijken. Integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen; en wat voor de wereld onaanzienlijk en veracht is, heeft God uitverkoren, dat, wat niets is, om aan hetgeen wèl iets is, zijn kracht te ontnemen, opdat geen vlees zou roemen voor God. Maar uit Hem is het, dat gij in Christus Jezus zijt, die ons van God is geworden: wijsheid, rechtvaardigheid, heiliging en verlossing, opdat het zij, gelijk geschreven staat: Wie roemt, roeme in de Here" (1 Kor. 1:18-31).
Met wereldse wijsheid zullen wij er dus niet komen.
De Joden moesten tekenen hebben: "Eerst zien en dan geloven". Hebt u er al bij stilgestaan dat dit eigenlijk een verkeerde uitdrukking is? Als je iets gelooft, heb je het aangenomen van iemand op wie je vertrouwt. Maar als je het ziet, is er geen geloof meer.
Wij christenen vertrouwen op God, dat Zijn Zoon zal terugkomen; wij geloven Hem. Maar de meeste mensen van nu zijn net als de Grieken van toen; ze zoeken wereldse wijsheid.
Op de scholen wordt er geleerd dat het leven niet ontstaan is door schepping maar door evolutie. (Ik persoonlijk vergelijk de evolutie met een explosie in een drukkerij waar ná de ontploffing een boek zomaar door toeval ontstaan zou zijn.)
De mens meent wijzer te zijn dan God en gooit het scheppingsverhaal overboord. Maar als men dit doet, verwerpt men een deel van Gods Woord. God Zelf heeft immers onder leiding van zijn Heilige Geest zijn Woord doen schrijven: "Dit moet gij vooral weten, dat geen profetie der schrift een eigenmachtige uitlegging toelaat; want nooit is de profetie voortgekomen uit de wil van een mens, maar, door de Heilige Geest gedreven, hebben mensen van Godswege gesproken" (2 Petr. 1:20,21). Als er dus in de bijbel staat dat God de wereld geschapen heeft, is dit zo. Wie op menselijke wijsheid vertrouwt, is blind. "De wijsheid dezer wereld is dwaasheid voor God" (1 Kor. 3:19).
Onlangs las ik volgend verhaaltje: Op een schip in volle zee was er een gelovige matroos. De kapitein wist dit en wou hem belachelijk maken. In het bijzijn van de andere bemanningsleden nam hij zijn verrekijker en na een tijdje overal gekeken te hebben zei hij: "Heel de horizon heb ik afgezocht en God zie ik nergens." Alle matrozen moesten natuurlijk lachen, behalve de gelovige. Hij antwoordde: "Natuurlijk ziet u God niet. U kijkt met blinde ogen door iets te klein. Gods werken zijn overal, maar wie voor God zijn ogen toesluit, ziet Hem nergens."
Als gelovige gaan je ogen open voor God en zijn heerlijkheid. In je leven zie je hoe Hij heeft ingegrepen. De natuur is steeds wonderlijker: al dat leven van groot tot ontzettend klein heeft God gemaakt!
De mens probeert van alles te verzinnen om God maar niet te moeten erkennen en gehoorzamen. Trouwens een leer door mensen opgebouwd is vergankelijk, gebaseerd slechts op eigen inzicht of wijsheid. Ons geloof moet op de kracht van God berusten: "Ook ben ik, toen ik tot u kwam, broeders, niet met schittering van woorden of wijsheid u het getuigenis van God komen brengen. Want ik had niet besloten iets te weten onder u, dan Jezus Christus en die gekruisigd. Ook kwam ik in zwakheid, met veel vrezen en beven tot u; mijn spreken en mijn prediking kwam ook niet met meeslepende woorden van wijsheid, maar met betoon van geest en kracht, opdat uw geloof niet zou rusten op wijsheid van mensen, maar op kracht van God. ... Wij nu hebben niet de geest der wereld ontvangen, maar de Geest uit God, opdat wij zouden weten, wat ons door God in genade geschonken is. Hiervan spreken wij dan ook met woorden, die niet door menselijke wijsheid, maar door de Geest geleerd zijn, zodat wij het geestelijke met het geestelijke vergelijken" (1 Kor. 2:1-5, 12,13).
Wat is dan wél wijsheid voor God?
Voor God zijn wij wijs indien wij erkennen dat wij zwak zijn en zonder Hem niets kunnen. Wij mogen niet op ons eigen vertrouwen, want dan loopt het fout. Wij krijgen pas wijsheid als we in de Here roemen: "Wie roemt, roeme in de Here" (1 Kor. 1:31). "Opdat de God van onze Here Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve de Geest van wijsheid en van openbaring om Hem recht te kennen: verlichte ogen uws harten, zodat gij weet, welke hoop zijn roeping wekt, hoe rijk de heerlijkheid is zijner erfenis bij de heiligen, en hoe overweldigend groot zijn kracht is aan ons, die geloven, naar de werking van de sterkte zijner macht, die Hij heeft gewrocht in Christus, door Hem uit de doden op te wekken en Hem te zetten aan zijn rechterhand in de hemelse gewesten, boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en alle naam, die genoemd wordt niet alleen in deze, maar ook in de toekomende eeuw. En Hij heeft alles onder zijn voeten gesteld en Hem als hoofd boven al wat is, gegeven aan de gemeente, die zijn lichaam is, vervuld met Hem, die alles in allen volmaakt" (Ef. 1:17- 23).
Wat houdt wijsheid in voor een christen? "Wie is wijs en verstandig onder u? Hij tone uit zijn goede wandel zijn werken met wijze zachtmoedigheid. Indien gij echter bittere naijver en zulfzucht in uw hart hebt, beroemt u dan niet en liegt niet tegen de waarheid. Dat is niet de wijsheid, die van boven komt, maar zij is aards, ongeestelijk, duivels; want waar naijver en zelfzucht heerst, daar is wanorde en allerlei kwade praktijk. Maar de wijsheid van boven is vooreerst rein, vervolgens vreedzaam, vriendelijk, gezeggelijk, vol van ontferming en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd. Maar gerechtigheid is een vrucht, die in vrede wordt gezaaid voor hen, die vrede stichten" (Jak. 3:13-18). Zo is de ware wijsheid.
Christenen dienen ook een voorbeeld van wijsheid voor de wereld te zijn: "Gedraagt u als wijzen ten opzichte van hen die buiten staan" (Kol. 4:5).
21-02-2011
AAN ALLE LEZERS VAN DIT BLOG.
N.
20-02-2011
Programma zaligverklaring JPII bekend.
Programma zaligverklaring JPII bekend
Het Vaticaan heeft het programma bekendgemaakt voor de evenementen rond de zaligverklaring van paus Johannes Paulus II, op 1 mei in Rome.
Het wordt "een grote kerkelijke gebeurtenis" die opgedeeld is in 5 aparte plechtigheden.
- Op zaterdagavond 30 april houdt het bisdom Rome een gebedswake in het Circus Maximus. De vicaris van Rome, kardinaal Agostino Vallini, leidt de wake. Paus Benedictus XVI zal deelnemen via een videoverbinding met het Vaticaan.
- De eigenlijke zaligverklaring vindt vanaf zondagochtend 10.00 uur plaats op het Sint-Pietersplein. Er is geen kaartje nodig voor het bijwonen van de plechtigheid, liet het Vaticaan al weten, al zal "toegang tot het plein en de omliggende gebieden gereguleerd worden door de politie". Er worden ten minste 2 miljoen mensen verwacht.
- Meteen na de zaligverklaringsplechtigheid worden de stoffelijke resten van paus Johannes Paulus II in de Sint-Pieter tentoongesteld ter verering, "voor zolang als de gelovigen aan zullen blijven komen".
- Op maandag 2 mei zal kardinaal-staatssecretaris Tarcisio Bertone een Mis uit dank opdragen op het Sint-Pietersplein.
- Ten slotte worden de relieken van de dan zalige Johannes Paulus II teruggeplaatst in de Sint-Pieter, in de kapel van St.-Sebastiaan in de buurt van de hoofdingang. Dit wordt een besloten plechtigheid, heeft het Vaticaan aangegeven.
Bron, Katholiek Nieuwsblad
Mirjana op 2 februari momenten na de verschijning .
Mirjana op 2 februari momenten na de verschijning.
Vicka in Irlanda su RTE One, 18 febbraio.
Vicka in Irlanda su RTE One, 18 febbraio.
Vicka in Irlanda, 18 febbraio.
Vicka in Irlanda, 18 febbraio.
19-02-2011
AAN ALLE LEZERS VAN DIT BLOG EEN GEZEGENDE ZATERDAG.
N. ( M ).
VOOR IMMER ONZE VRIEND.
Jezus,
rond de tafel had Jij
Jouw vrienden verzameld.
Je wou hen nooit verlaten.
Je wilde hen tonen
wat vriendschap vermag.
In het teken van het Kruis,
dat ons leert wat vergeving is,
aanvaardde Je onze zwakheid.
Verscholen in de kracht
die Brood en Wijn ons geeft,
bevestigde Je ons als mens.
In de woorden die Je ons naliet,
Vertelde Je ons over trouw
en eerlijkheid.
Je leeft, verrezen in de naam
van de Liefde.
Je vraagt ons te geloven dat Je
voor immer onze Vriend zal zijn.
Amen.
NIEUWE BOODSCHAP VAN HILLE KOK.
Ontvangen s nachts
om 01.15 uur op
Vrijdag 11 februari 2011.
Hille Kok
Míjn Volk
"DE STRIJD TEGEN"
"GOED EN KWAAD" Hille Kok, Asterstraat 43, 1131 LR Volendam. Tel. 0299 / 364404
De Sátan Wíl ook die Zíeltjes Verníetigen!!
Het IS n Zíele StríjdTégenGóedenKwáád
Lucífera de Gróótste Duível IS In Stríjd
verliezen mocht in tedere geborgenheid. Van vreemdeling werd jij mijn vriend
die al mijn zeer en zwaar verdriet
met woorden en gebaren
met milde tederheid
gemaakt hebt tot de jouwe.
Mijn zekerheid heb ik opgegeven
genezen ben ik niet
gebroken en geheeld ben ik
in blijvende verbondenheid
Nu bid ik, Heer,
dat WIJ voor eeuwig
bij JOU horen
in JOUW oneindigheid.
Amen.
DE INNERLIJKE VERTROOSTING.
Tegen de ijdele, wereldse wetenschap.
Mijn zoon, laat u toch niet meetronen door mooie en verleidelijke woorden van de mensen: Het rijk Gods bestaat niet in woorden maar in kracht. Heb aandacht voor mijn woorden die het hart in vlam zetten en de geest verlichten; zij leiden u tot diep berouw en brengen veelvuldige vertroosting. Lees geschriften nooit om geleerder en wijzer voor de dag te kunnen komen.
Doe veel pogingen om uw gebreken totaal te overwinnen; dat zal een groter winst voor u zijn dan kennis te hebben van veel moeilijke problemen. Als gij veel gelezen en ontdekt hebt, moet gij toch altijd weer tot één Beginsel terugkeren. Ik ben het die de mens in wetenschap onderricht geef; en Ik geef de eenvoudige een klaarder begrip dan door een mens kan worden bijgebracht.
Als Ik tot iemand spreek, zal hij spoedig wijs zijn en innerlijk veel voortgang maken. Wee hun die veel boeiende dingen van de mensen willen horen en maar weinig bezorgd zijn hoe zij Mij moeten dienen.
Er komt een ogenblik waarop de Christus, de Leraar der leraren, de Heer van de engelen, zal verschijnen om van allen de les te overhoren, dat betekent: om van ieder het geweten te onderzoeken. Dan zal Hij Jeruzalem met lantaarns doorzoeken; wat verborgen was in het duister zal openbaar gemaakt worden en de argumenten van de betogers zullen verstommen.
Ik ben het die de nederige van geest in minder dan geen tijd verhef, zodat hij meer begrip van de eeuwige waarheid krijgt dan wanneer hij tien jaar lang gestudeerd had op allerlei scholen. Ik onderwijs zonder luide woorden, zonder verwarring van tegengestelde meningen, zonder druk gedoe van eerzucht, zonder discussies over bewijsgronden.
Ik ben het die leer het aardse te verachten, afkerig te zijn van het tijdelijke om het eeuwige te zoeken en daarin smaak te vinden; eerbewijzen te vluchten en ergernis te verdragen; alle hoop op Mij te stellen; buiten Mij niets te verlangen; en boven alles Mij vurig lief te hebben.
Ik ken iemand die door zijn innige liefde voor Mij, goddelijke dingen had geleerd en op wonderbare wijze daarover sprak. Hij had meer voortgang gemaakt door alles te verlaten dan door diepzinnige studie.
Aan sommigen zeg Ik de algemene, aan anderen de bijzondere dingen; aan sommigen openbaar Ik Mij op een aangename wijze in tekenen en beelden, maar aan bepaalde personen openbaar Ik geheimen in overvloed van licht.
De boeken spreken maar één taal, maar dat woord onderricht niet iedereen in dezelfde mate. Omdat Ik in het innerlijk de Leraar van de waarheid ben en Degene die de harten peilt, de gedachten verstaat en tot daden aanspoort, daarom geef Ik aan ieder zoals Ik het voor hem passend acht.
VERVOLG OPENBARINGEN VAN DE H. BRIGITTA VAN ZWEDEN.
DE GOEDE WIL IS VOLDOENDE.
ZESDE BOEK, KAP. 111.
Een man uit het bisdom Abo kwam naar Rome en kende de Zweedse taal niet. Daar niemand zijn taal in Rome verstond, kreeg hij geen biechtvader. Toen vroeg hij Sancta Birgitta wat hij doen zou, en Christus zeide tot haar: "Deze man beklaagt het dat hij geen biechtvader krijgen kan. Zeg hem, dat zijn wil voldoende is. Want wat strekte den rover aan het kruis tot voordeel en wat hielp hem anders dan zijn goede wil? En wat opent de hemel anders dan een goede wil om het goede te doen en het slechte te haten?
Of wat leidt naar de hel zo niet een slechte wil en slechte voornemens? Was Lucifer niet goed geschapen of schiep ik, de goedheid en de deugd, iets wat slecht is? Volstrekt niet, maar toen Lucifer zijn wil misbruikte en dien bedierf, werd hij slecht door een slechten wil. Daarom sta deze man stil en trede niet terug. En als hij in zijn vaderland komt, dan moet hij wijze mannen ondervragen om van hen te horen wat hij doen moet tot redding van zijn ziel en dan moet hij zich onderwerpen aan hun wil en liever den raad van een rechtvaardigen man gehoorzamen dan zijn eigen wil volgen. Maar sterft hij onderweg van hier, dan zal hem geschieden, wat ik tot de rover zeide: "Gij zult met mij in het paradijs zijn."
De vreze des Heren.
In de wereld kunnen we allerlei kennis en wijsheid opdoen. Cursussen te over, je kunt het zo gek niet bedenken of er bestaat wel een lessenpakket van. Ook internet heeft nog weinig te verbergen voor ons. En via de media worden we overspoeld met de allernieuwste informatie. Op zich niets mis mee, maar het wordt er alleen niet gemakkelijker door. En wat is waar en wat niet?
Je kunt niet ontkennen dat er door de toegenomen kennis van de laatste eeuw, heel veel goeds voor de mensheid is voortgekomen. Kennis kan dus tot goede daden leiden maar het kan ook het tegengestelde bewerken. Daar zijn genoeg voorbeelden van te vinden in de geschiedenis. Zo heeft het bv Alfred Nobel betreurd, dat zijn uitvinding van het dynamiet, dat bedoeld was om tunnelgraafwerken te vergemakkelijken, ook voor gewelddadige doeleinden is gebruikt. En ook in onze tijd wordt er door de wetenschappers veel misbruik gemaakt van de toegenomen kennis, we moeten niet veel verder gaan zoeken dan de medische sector waar dit nogal eens gebeurd.
De mensen worden hoogmoedig en opgeblazen door de kennis en denken boven alles te kunnen staan. Ook is men gesteld op roem en eretitels, wat ertoe kan leiden dat men de zelf verworven kennis als waarheid gaat beschouwen en verkondigen. En wij willen ze maar al te graag geloven, want het is toch immers die beroemde en geprezen professor die daar spreekt! Wat heeft Darwin met zijn evolutietheorie niet teweeg gebracht? Kennis die zich heeft opgezet tegen God! Waar leidt deze kennis en "waarheid" naar toe?
Laten we eens bekijken wat de bijbel ons over kennis en waarheid wil leren.
In spreuken 1:7 ; 9:10 , psalm 11:10 lezen we: De vreze des Heren is het begin der wijsheid. Vreze wil zeggen: angst, bang zijn, maar ook ontzag, Godsvrucht.
Angst hebben is natuurlijk niet fijn, maar toch heeft het ook een positieve kant, want als we geen angst zouden kennen, dan zouden we ons al dikwijls aan iets heel warm hebben verbrand of we zouden zijn gebeten door wilde dieren enz. Dus als je weet dat God de macht heeft over het leven en de dood, zou je dan niet een zekere angst hebben die kan omslaan in eerbied en ontzag voor Hem? Jezus zei in Matteüs 10:28 om niet bevreesd te zijn voor hen die wel het lichaam kunnen doden, maar om Hem te vrezen die macht heeft over lichaam en ziel.
Als we dus de ware wijsheid willen leren kennen, dan moeten we ons eerst eerbiedig tot God wenden en geloven dat Hij boven alles en iedereen staat, en de waarheid en het leven is. God wil ook dat we Hem als onze Schepper eerbiedigen en ontzag voor Hem hebben (Maleachi 1:6 Deuteronomium 6:5 Matteüs 22:37 Hebreeën 12:28). Als we God beter leren kennen, zullen we zien dat Hij alleen het ook waard is.
Wat brengt ons de vreze Gods? Spreuken 15:33; 16:6; 19:23; Lucas 1:76-77. In Spreuken 8 lezen we de prediking der Wijsheid, de wijsheid die God zelf is. Het is de wijsheid, de waarheid die ons bij God brengt en bij het eeuwig leven (Spreuken 1:33; 2:1-22; 3:1-8; 3:13-18; 13:14; 8:35). De waarde van de wijsheid gaat boven goud en ander materialen (Spreuken 8:10-11; Lucas 9:25). We mogen er zeker van zijn als we naar God gaan, dat we de kennis en wijsheid zullen vinden (Spreuken 8:17; 18:15; 19:20; Jacobus 1:5).
Voorbeelden om na te volgen: Handelingen 9:31; Romeinen 7:1; Filippenzen 2:12; Kolossenzen 3:22; 1 Petrus 1:17-19.
Want dit zijn de gevolgen wanneer we naar eigen inzicht en wijsheid leven: Spreuken 1:27-32; 14:12; Jesaja 29:13-16; Hosea 4:6, 6:6; Prediker 2:26 ( lees het hele hoofdstuk ).
In Jacobus 3:13-18 lezen wat hemelse wijsheid is. Dit is een wijsheid waar een rein en heilig leven uit voort komt. Laten wij dus met die hemelse wijsheid ons leven leven, want op een dag zullen we verantwoording moeten afleggen, wat we gedaan hebben met die waarheid die ons door God gegeven is (Matteüs 25:14-30).
Daarna zag ik, en zie, een grote schare die niemand tellen kon, uit alle volk en stammen en natiën en talen stonden voor de troon en voor het lam, bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen. En zij riepen met luider stem en zeiden: De zaligheid is van onze God , die op de troon gezeten is, en van het lam! En al de engelen stonden rondom de troon en aanbaden God, zeggende: Amen, de lof en de heerlijkheid, en de wijsheid en de dankzegging, en de eer en de macht en de sterkte zij onze God tot in alle eeuwigheden! Amen. Openbaring 7:9-12 .
Spreken of zwijgen.
Onze spraak is een prachtig geschenk dat wij van onze Schepper hebben gekregen. Door middel van onze spraak kunnen we met elkaar communiceren. Onze gedachten en gevoelens kunnen we met woorden aan elkaar bekend maken. We kunnen elkaar leren kennen. We kunnen elkaar troosten en bemoedigen met de juiste woorden. We kunnen een dialoog voeren, vragen stellen en antwoorden geven. Luisteren naar wijze woorden door andere gesproken, om ze op onze beurt door te geven. Als we niet stom of doofstom zijn dan vinden we het waarschijnlijk heel gewoon dat we kunnen spreken en staan er dus heel vaak niet bij stil wat en hoe we spreken. En hoe belangrijk het is om elkaars spraak te verstaan, merken we pas echt als we in een land komen met een andere taal dan de onze. Als je elkaars taal niet spreekt en toch iets wil zeggen dan komen daar vaak de vreemdste gebaren aan te pas. God leert ons in de bijbel veel over spreken en zwijgen. Als God niet eerst gesproken had dan zouden wij er niet eens geweest zijn, want uit het boek Genesis weten we dat alles tot stand is gekomen omdat God sprak, en het was er. Hij voegt gelijk de daad bij het woord. Hij spreekt (gebiedt) en het is er. Precies zoals God gezegd heeft. Doordat God gesproken heeft, kunnen wij God ook kennen zoals Hij is. Door de profeten en als laatste in zijn Zoon Jezus Christus heeft God tot de mensen gesproken om zichzelf bekend te maken. Zoals Hij zichzelf heeft geopenbaard, zo is Hij en niet anders. Hoe wil God dat wij spreken? Dat eerlijkheid en oprechtheid ver voorop staan, blijkt wel uit de tien geboden die God aan Mozes gaf, met als gebod om geen vals getuigenis tegen onze naaste te spreken, Exodus 20:16. Dat gebod haalt Jezus nog eens aan, als de rijke jongeling Hem vraagt wat hij moet doen om bij God te komen, Matteüs 19:17-18. In de brief aan de Efeziërs 4:25 , worden we opgeroepen om de leugen af te leggen en de waarheid te spreken. Laten we er dus niet lichtzinnig mee omgaan, want God haat de leugen en bedrog. Wie van ons wordt graag zelf bedrogen of belogen? "Alles nu wat gij wilt dat de mensen u doen, doet gij hen evenzo", zegt Jezus in Matteüs 7:12. Dat je spreken je hart verraadt, kunnen we lezen in Matteüs:12:33-37. Vers 36 laat ons zien welk een gevolg ons spreken heeft. Denken we ook nog maar eens even aan Ananias en Safira uit Handelingen 5:1-11. In Matteüs 15:11 zegt Jezus dat onze woorden ons onrein kunnen maken, slechte en boze woorden komen immers uit een boos hart.
In zijn brief laat Jakobus ons zien hoe snel en gemakkelijk we in ons spreken kunnen zondigen, Jakobus 3:1-12. Daarom waarschuwt hij ons ook in 1:19, om snel te zijn om te horen, maar langzaam in ons spreken. Laten we onszelf liever even de tijd geven om na te denken voordat we iets uitspreken waarvan we later spijt zouden krijgen. Soms is het heel moeilijk om iets wat uitgesproken is weer goed te maken. In Kolossenzen 4:6 zegt Paulus: "Uw spreken zij ten alle tijden aangenaam". En soms moet je daar even over nadenken voordat je je mond opent. Petrus zegt zelfs in zijn brief dat als iemand spreekt, het met woorden als van God zou moeten zijn, 1Petrus 4:11. Onze eigen woorden die vaak in een emotionele opwelling worden uitgesproken, zijn vaak niet tot eer van God, of missen wijsheid en inzicht. God leert ons op de juiste wijze te spreken. In Efeziërs 4:29-32 lezen we dat we de Heilige Geest bedroeven als onze woorden en daden niet in overeenstemming zijn met elkaar, en met Gods wil. In hoofdstuk 5:4 lezen we hoe het zeker niet moet. In de brief die Paulus aan Timoteüs schreef, worden we opgeroepen om een voorbeeld in woord en wandel te zijn, 1 Timoteüs 4:12.
Onze woorden moeten in overeenstemming zijn met onze daden, en wel zo als God het van ons vraagt, zodat het een voorbeeld voor onze omgeving zal zijn. Heel belangrijk nog, wat wij, en wanneer, en waarom wij het volgende moeten spreken, lezen we in Deuteronomium 4:9, 6:7, 11:18-19, 31:13,32,46, Exodus 10:1-2, Matteüs 18:4-6,10-11. Het is onze plicht om onze kinderen over God te vertellen en hen bekend te maken met Gods wil. Altijd en overal! Ook daarvan zullen we rekenschap moeten geven. De kinderen die God ons heeft toevertrouwd zijn van Hem. Hij wil dat ze Hem ook zullen kennen en leren liefhebben en behouden worden. Een heel belangrijke taak die we als ouders gekregen hebben! Er kunnen ook momenten komen in iemands leven dat hij niet weet wat te zeggen of te antwoorden. Er zijn vragen waar we het antwoord niet van weten. Er zijn momenten dat woorden geen troost kunnen bieden. Prediker 3:7 zegt: "Er is een tijd om te spreken, en een tijd om te zwijgen".
De Bouwmeester van alles.
"Heft uw ogen naar omhoog en ziet: wie heeft dit alles geschapen?" (Jesaja 40:26). "Weet gij het niet, hebt gij het niet gehoord? Een eeuwig God is de HERE, Schepper van de einden der aarde. Hij wordt noch moede noch mat, zijn verstand is niet te doorgronden" (Jesaja 40:28).
"Elk huis wordt door iemand gebouwd, maar de bouwmeester van alles is God" (Hebreeën 3:4).
Sommigen beweren dat het scheppingsverhaal in Genesis geen geschiedenis is, maar slechts beeldspraak. In Genesis 2:4 lezen wij echter: "Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde, toen zij geschapen werden."
'Generaties' is de grondbetekenis van het Hebreeuws woord dat hier als 'geschiedenis' wordt vertaald. Deze afgeleide betekenis is ontstaan doordat geschiedenis in de oudheid gewoonlijk met geslachtsregisters gepaard ging.
In zes dagen.
Sommigen beweren dat alles over een heel lange periode door toeval is ontstaan. [Toeval is zulk een slechte bouwmeester dat men gedwongen wordt hem heel veel tijd te gunnen om zijn werk te verrichten. Het probleem wordt zodoende wel verdoezeld, maar niet opgelost, want zelfs na een eeuwigheid blijft chaos nog steeds chaos, tenzij iemand orde in de zaak brengt!]
Wat leert de Schrift? "In zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de HERE de sabbatdag en heiligde die" (Exodus 20:11). "Tussen Mij en de Israëlieten is deze een teken voor altoos, want in zes dagen heeft de HERE de hemel en de aarde gemaakt, en op de zevende dag heeft Hij gerust" (Exodus 31:17).
Naar hun aard.
Spijts alle wetenschappelijke waarnemingen, geloven sommigen nog steeds in spontane generatie - dat levende organismen zomaar vanzelf uit onbezielde stof kunnen ontstaan.
Wat leert de Schrift? "Toen schiep God de grote zeedieren en alle krioelende levende wezens, waarvan de wateren wemelen, naar hun aard, en allerlei gevleugeld gevogelte naar zijn aard. En God zag, dat het goed was" (Genesis 1:21). "En God zeide: Dat de aarde voortbrenge levende wezens naar hun aard, vee en kruipend gedierte en wild gedierte naar hun aard en het vee naar zijn aard en alles wat op de aardbodem kruipt naar zijn aard. En God zag, dat het goed was" (Genesis 1:24,25).
Op één bepaalde dag.
Sommigen zoeken hun voorouders bij de apen. Hoewel hun langgezochte 'missing link' (ontbrekende schakel) tussen aap en mens nog steeds zoek is, menen ze dat de mensen geleidelijk uit aapachtige voorouders - alweer door de god van het toeval - zijn ontstaan. In kinderboeken vindt men verbeeldingsrijke illustraties hiervan.
Wat leert de Schrift? "En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen" (Genesis 1:27). "Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de zesde dag" (Genesis 1:31).
God Schiep de mens op één bepaalde dag. "Ten dage, dat God Adam schiep, maakte Hij hem naar de gelijkenis Gods; man en vrouw schiep Hij hen, en Hij zegende hen en noemde hen 'mens' ten dage, dat zij geschapen werden" (Genesis 5:1,2). "Want vraag toch naar de dagen van het verleden, van vóór uw tijd, sinds de dag dat God de mens op de aarde schiep..." (Deuteronomium 4:32).
"Ik ben het, die de aarde gemaakt en de mens daarop geschapen heb; mijn handen hebben de hemelen uitgespannen en aan al hun heer heb Ik mijn bevelen gegeven" (Jesaja 45:12).
De Vader der geesten.
Hoe is de geest van de mens ontstaan? Door een toevallige samenspel van atomen?
Wat leert de Schrift? "Zo zegt God, de HERE, die de hemel schiep en hem uitspande; die de aarde uitbreidde met alles wat daaruit ontsproot; die aan de mensen die daarop wonen, de adem gaf en de geest aan hen die daarop wandelen" (Jesaja 42:5).
Onderwerp u aan de Vader der geesten, en leef (Hebreeën 12:9)
De mens is verantwoordelijk.
"Want toorn van God openbaart zich van de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van mensen, die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden, daarom dat hetgeen van God gekend kan worden in hen openbaar is, want God heeft het hun geopenbaard. Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun overleggingen zijn op niets uitgelopen, en het is duister geworden in hun onverstandig hart. Bewerende wijs te zijn, zijn zij dwaas geworden, en zij hebben de majesteit van de onvergankelijke God vervangen door hetgeen gelijkt op het beeld van een vergankelijk mens, van vogels, van viervoetige en van kruipende dieren. Daarom heeft God hen in hun hartstochten overgegeven aan onreinheid, zodat bij hen het lichaam onteerd wordt. Zij immers hadden de waarheid Gods vervangen door de leugen en het schepsel vereerd en gediend boven de Schepper, die te prijzen is tot in eeuwigheid" (Romeinen 1:18-25).
Een nieuwe schepping.
Nadat David met Batseba gezondigd had, besefte hij dat hij op geestelijk gebied Gods scheppende kracht nodig had. Hij bad: "Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een vaste geest" (Psalm 51:12).
God voorspelde dat hij eenmaal een nieuw volk zou scheppen: "Dan zullen de volkeren de naam des HEREN vrezen, alle koningen der aarde uw heerlijkheid, wanneer de HERE Sion heeft gebouwd, en verschenen is in zijn heerlijkheid, Zich heeft gewend tot het gebed van de berooide en hun gebed niet heeft veracht. Dit worde opgeschreven voor een volgend geslacht, en het volk dat geschapen zal worden, zal de HERE loven" (Psalm 102:16-19).
Door de macht van Christus kan men een nieuwe schepping worden: "Want zijn maaksel zijn wij, in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen" (Efeziërs 2:10).
Christus is gekomen om zowel Joden als niet-Joden "tot één nieuwe mens te scheppen" (Efeziërs 2:15).
"Gij toch hebt van Hem gehoord en zijt in Hem onderwezen, gelijk dit de waarheid is in Jezus, dat gij, wat uw vroegere wandel betreft, de oude mens aflegt, die ten verderve gaat, naar zijn misleidende begeerten, dat gij verjongd wordt door de geest van uw denken, en de nieuwe mens aandoet, die naar (de wil van) God geschapen is in waarachtige gerechtigheid en heiligheid" (Efeziërs 4:21-24). Zie ook Kolossenzen 3:10.
"Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping; het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen" (2 Korintiërs 5:17).
Uit de doop staat men op in nieuwheid des levens (Romeinen 6:3,4).
"Want besneden zijn of niet besneden zijn betekent niets, maar of men een nieuwe schepping is" (Galaten 6:15).
Een nieuwe hemel en aarde.
"Want zie, Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; aan wat vroeger was, zal niet gedacht worden, het zal niemand in de zin komen. Maar gij zult u verblijden en juichen voor eeuwig over hetgeen Ik schep, want zie, Ik schep Jeruzalem tot jubel en zijn volk tot blijdschap" (Jesaja 65:17,18).
"En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan, en de zee was niet meer. En ik zag de heilige stad, een nieuwe Jeruzalem, nederdalende uit de hemel, van God, getooid als een bruid, die voor haar man versierd is. En ik hoorde een luide stem van de troon zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal bij hen zijn, en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geklaag, noch moeite zal er meer zijn, want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij, die op de troon gezeten is, zeide: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zeide: Schrijf, want deze woorden zijn getrouw en waarachtig" (Openbaring 21:1-5).
Onze Schepper loven.
"Gij, onze Here en God, zijt waardig te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de macht; want Gij hebt alles geschapen, en om uw wil was het en werd het geschapen" (Openbaring 4:11).
"Halleluja. Looft de HERE in de hemel, looft Hem in den hoge. Looft Hem, al zijn engelen, looft Hem, al zijn heerscharen. Looft Hem, zon en maan, looft Hem, al gij lichtende sterren. Looft Hem, hemel der hemelen, en gij wateren boven de hemel. Dat zij de naam des HEREN loven, want Hij gebood en zij waren geschapen; Hij zette ze vast voor immer en altoos, Hij stelde hun een inzetting, die geen hunner overtreedt" (Psalm 148:1-6).
