IK ben de Weg, de Waarheid en het Leven

Wie de wegen van de Waarheid betreedt

zal leven in het licht,

zal niet sterven maar in eeuwigheid leven.

Daarom, schoei jouw voeten met het licht

en betreedt de weg van de Waarheid

die leidt naar het Leven,

het Leven met eeuwigheid bekroond,

het leven van het Leven

met waarheid bezegeld.

- geen droom of fabel is 't,

wat IK Die ben Die ben jou zeg

is de vertrouwensvolle volmaakte Waarheid.

- niets kan worden gewijzigd

of argeloos verzwegen.

Wanneer de mens

de wegen van de Waarheid betreedt

zal de Heilige Geest

hem licht en voorspoed schenken,

zal Hij zijn geest bedauwen met wijsheid en kracht

om sterk te staan tijdens stroeve dagen

(om) voorop te gaan in duistere stonden

zal hij zich geroepen weten

om de leer van de Waarheid te verkondigen

zal hij hoopvol de toekomst bekijken

en uitzien naar de nieuwe dageraad

zal hij zich kleden met de liefde

zodat zijn hart wordt teder en zacht

kan hij zich gelukkig prijzen

te wandelen in het licht

aan de hand van de Waarheid

naar het Leven, in het heden en het nu.

IK ben de Weg, de Waarheid en het Leven.

Kom en betreedt die wegen

die leiden naar het licht,

daar zul je vinden en ook zien,

je lieve Vriend, de Godmens, Gods Zoon,

het Heil voor de mens die in de Liefde leven wil.

Mijn wegen zijn spiritueel, niet afgebakend,

geestelijk getekend,

zo kan ieder mensenhart dat horen of zien en wil

Mijn wegen betreden,

de wegen door Mijn liefde gezegend.

Ga in vrede.

De Boodschap in zijn geheel

laat ons heel duidelijk inzien

dat het niet de bedoeling van Jezus is

om langs de weg van de eilandjes van heiligheid

de zielen die al heilig zijn uit te kiezen.

Integendeel,

in deze toch vijandige wereld,

wil Hij Kleine Zielen van goede wil

samenbrengen in ‘een eilandje van heiligheid’

om hen met elkaar in heiligheid te laten delen

met de bedoeling de wereld te redden.

Een eilandje van heiligheid bestaat uit een groep Kleine Zielen

die regelmatig samenkomen

om te bidden en zich te laten vormen en onderrichten

door de Boodschap.

Zij willen leven vanuit een volledig vertrouwen in-

en een totale overgave aan de Barmhartige Liefde,

anderen naar Hem brengen

en alzo zielen redden.

1. Dit is de meest misbruikte tekst in de bijbel. Te pas en te onpas wordt dit woord gebruikt. De

grootste spotters zijn het snelste klaar met Gods liefde. Zal Hij de zonde ook wel niet erg vinden. Kan

ik het er wel op wagen. Ik ga ervan uit dat er geen hel is. Dat alle mensen van alle godsdiensten zalig

worden. Het enige dat mensen uit de bijbel halen en de rest van de Schrift laten voor wat het is. Dit

komt hen goed uit en past in straatje.

2. Meest aangevochten Woord van God. Hoe kan er zoveel ellende in de wereld zijn als God

liefde is? Waarom heeft God de mens dan zo gemaakt? Is God liefde als er zomaar in Israel

zelfmoordcommando’s rondlopen en op een bus inrijden of in een huis naar binnen stappen en

daar kinderen onder een bed gekropen doodschieten. Niet alles in media. In Joegoslavie zulke

verschrikkelijke dingen. Zo verschrikkelijke kanker bij iemand die altijd sociaal was.

En dan nog een laagje dieper: Hoe kan God liefde zijn als er in de Bijbel staat: Jacob heb ik

liefgehad en Ezau heb Ik gehaat.

3. Meest diepe woord van God.

a. De diepte van dit woord verstaan we niet als we dit Woord toepassen op Gods schepper sliefde.

Dat is ook Zijn liefde. Het is Zijn liefde om de wereld te scheppen. Hij verhoort gebeden van raven

zelfs. Hij doet op aarde aan alle schepselen wel, Matth. 5:45. De grootste atheisten en spotters

krijgen elke dag Zijn gaven. Zijn goedheid is verspreid op al Zijn werken. De ganse aarde is van Zijn

heerlijkheid vol. Engelen en mensen vormen het hoogtepunt van Zijn schepping.

Heel de schepping draagt de sporen van Zijn goedheid. De bomen geven en geven vruchten. De

rivieren geven hun sappen aan de weilanden en doordrenken deze. Gevende goedheid van God. Ook

niet-godvrezende moeders hebben een hart voor hun kinderen en geven hun hart en hun tijd en hun

liefde en hun zorg. De Heere zorgt beter dan de beste vader op aarde zorgt voor Zijn schepselen. Dag

aan dag overlaadt Hij ons.

Deze liefde van God aan al Zijn schepselen is geweldig groot. Het zijn de goedertierenheden die tot

bekering leiden. Daarin is genoeg roepstem en kracht om Hem te erkennen als de goede Gever. Deze

liefde blijft echter algemeen. Je wordt er niet mee zalig.

b. De diepte van dit woord schittert in Gods liefde als Hij zondaren redt. Het tekstverband maakt dat

ook wel duidelijk. Gods liefde schittert daarin dat Hij Zijn Zoon heeft gegeven. De enige manier om dit

woord - en de diepte ervan - te verstaan is om het vanuit het hart van een geredde zondaar te bezien.

Dit woord is niet een woord om over te redeneren, maar een woord van verwondering. Het is een

geloofsbelijdenis. Een jubellied. Een woord vanuit de diepte van een verbroken hart.

Juist vanuit het geloof zien we de diepte van dit heerlijke woord. Dan hebben we schroom. Zullen

wij zeggen wie God is? Het gaat over het diepste wezen van God. Dan heet het niet dat Hij liefdevol

is, maar dat Hij liefde is. Wilt u zeggen wie God is, dan moet u zeggen dat Hij liefde is. God kiest niet

voor liefde, maar Hij is liefde. We staan hier op heilige grond. Hoe diep, hoe rijk is het thema. We

stamelen het woord uit.

In het geloof verstaan we ook hoe persoonlijk dit woord is. Het is geen dogma, maar het wil zeggen:

Gij zijt liefde. Gij hebt mij lief. Hij is liefde voor mij. Het is het woord dat het kind tegen de moeder

zegt: Wat bent u lief. Zo willen we het vanmorgen horen; als de intieme taal van het hart. Het hart van

Johannes.

A. God de Heilige Geest is liefde. Zijn werken zijn met liefde gedaan. Ze zijn een uiting van de liefde

in Zijn hart. Ik vroeg niet naar U, maar Gij vroeg naar mij. Ik wilde niet overtuigd worden van mijn

zonden. Ik wederstond altijd de Heilige Geest. Ik wilde de wereld niet loslaten en mijn vrienden niet

opgeven en geen schuldenaar voor God worden. Ik wilde altijd mijn zonde verkleinen en vergoeilijken.

Het was niet zo erg. Het kwam door mijn geboorte en karakter. Maar U hebt gewerkt ondanks mijn

tegenstand. In liefde hebt U al deze tegenstand verdragen.

Ik dwaalde als een schaap in het rond en U hebt mij opgezocht. U overtuigde mij van de ijdelheid van

de wereld. U bepaalde mij bij het gewicht van mijn ziel. U toonde mij de kwaal van mijn hart. U zette

mij stil bij de levensvraag. Ik kende geen schuld en gevoelde geen smart, maar U hebt mij overtuigd

van mijn zonde en ongeloof. Ik kende geen hulpeloosheid en hoogmoed, maar U hebt de vinger erbij

gelegd. Ik kende geen geestelijke wet, maar U leerde mij dat Ik vleselijk ben. Het was uw liefde die

mij deed ontdekken dat ik God niet liefheb en dat ik geneigd ben God te haten. Zo hebt U de kwaal

aangewezen en blootgelegd. Het pijnlijke werk van ontdekking uitgevoerd. U leerde mij hoe onwaardig

ik ben.

De liefde van de Geest gaat echter nog veel verder. Hij werkt niet alleen aan ons, maar woont in mij.

De Heilige Geest heeft niet Zichzelf gezocht, maar Hij heeft in liefde Zichzelf gege ven. U wilde in mijn

onheilige en boze hart komen wonen. Mijn hart is erger dan een vuilnis belt waarin de zonde ligt te

rotten en te bederven en te stinken. En daar bent u in gekomen. Wat heeft u bewogen?! U hebt Uzelf

niet gezocht, maar Uzelf in liefde gegeven.

Het was de Geest Die Gods liefde in mijn hart uitstortte (Rom. 5:5). Dat maakte mijn hart week. Dat

gaf in mijn hart verslagenheid en berouw. Dat werkte de overgave om mijzelf aan de Heere gewonnen

te geven. U maakte mij zeer gewillig op de dag van Uw heirkracht. U werkte het willen en het werken.

Dat was in staat om de harde kern van mijn ziel te raken, zodat ik alle zelfhandhaving tegenover de

Heere verloor. Het was deze zuivere liefde die mij aan mijn zelfzucht ontdekte. Deze liefde veranderde

mijn hardheid in zelfverloochening. Het bastion van mijn ziel werd erdoor geopend.

Zo hebt u ook de balsem in de wonden gegoten, met zoveel liefde en zorg. U verheerlijkte Christus

niet alleen in het Woord, maar in mijn hart. U openbaarde de Heere Jezus Christus. U toonde mij Zijn

wonden, Zijn vernedering, Zijn overwinning, Zijn glorie, Zijn volkomen verzoening. U werkte het geloof

om Hem te omhelzen. U getuigde met mijn geest dat dit het evangelie en zo gaf U de diepe vrede.

Zo hebt U de liefde tot de wereld gedood, de liefde tot de zonde overwonnen. De liefde tot God

gewekt. De honger naar Hem. God liever dan vader of moeder. De hunkering om ge meenschap met

de Heere te ontvangen. De hele dienst van de Heere werd een liefdedienst. Ik kreeg Uw geboden zo

lief. Hoe lief heb ik Uw wet.

Ik ging haten wat ik liefhad en liefhebben wat ik haatte. Zou ik niet haten wat U haat? Voorheen

vroeg ik: wat ziet daar voor een kwaad in? Nu is de vraag: wat zit er van God in? Ik zie zoveel dat leeg

en ijdel is en geen vulling aan het hart geeft. Ik kan dat alles wel missen, omdat U mijn alles bent.

Wat is uw liefde trouw. Ik bedroef U elke dag. Ik vergeet de Heere dagen zonder getal. Er is zoveel

bederf in mijn hart. Ik zak steeds weer af in mijn ijver voor Uw dienst. Maar U haalt mij steeds weer

terug en de Geest bidt in mij met onuitsprekelijke zuchtingen. Steeds die hunkering naar God.

B. Wat een liefde van de Zoon. Hij heeft mij liefgehad en Zichzelf zo voor mij overgegeven. Zijn hele

hart was in Zijn menswording. Hij heeft Zichzelf niet gezocht. Maar Hij heeft Zichzelf gegeven. Geen

gulden heeft Hij voor Zichzelf begeerd. Hij kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen.

Wat een liefde dat U voor mij uit de hemel kwam. God wordt mens. Engelen kunnen het niet zeggen,

Ere zij God. Wat een liefde in Zijn omwandeling. In Zijn zwijgen dat Hij niet weder schold als Hij werd

gescholden. In Zijn angst in Gethsemane. Grote druppels bloed. In de rechtszaal, zo vernederd. Hij

zweeg stil toen Hij op Zijn gezicht werd geslagen, zo ontluisterd. Gabbatha, opnieuw gezwegen, om

Zichzelf niet te verdedigen en de mond van tegensprekers te stoppen. Gezwegen toen menigte riep:

Kruis Hem. Liefde in hart op Gethsemane. In wereld, in de vloek, in de ellende. Voor Zijn zuivere

ziel een marteling om temidden van onheiligen te leven. Moordaanslagen op Zijn leven, Matth. 2.

Toorn van God dragen, hoe vreselijk voor Zoon om toorn van Vader te dragen, terwijl gewend aan

liefde. Het behaagde God Hem te verbrijzelen. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

Hij droeg bloedschande lot, dronkenschap Noach, overspel David, kinderdood van Manasse. In

gezicht gespugd, door onreine vuile duivel verzocht. Met moordenaars gerekend. Aan haar getrokken,

Koning genoemd, bespottelijk gemaakt, spijkers door handen. Ziel in grote angst en ontzetting. Geest

bezweek onder wraak Gods.

U hebt constant mij op het oog gehad. U wilde offer, altaar, tempel en priester zijn. U hebt alles

gedaan.

Ik heb niet Mijn gaven gegeven, niet een engel gezonden, maar Ik ben Zelf naar deze aarde gegaan

om u te verlossen uit de verblinding van de boze, de schuld tegenover God, de geeste lijke doodstaat,

de helwaardigheid, de vuile bron van wanbedrijven. U bent schuldig, Ik ben uw gerechtigheid. U bent

dood, Ik ben uw leven. U bent blind, Ik maak ziende. U bent hel waardig, Ik breng in de hemel.

Ik ben gekomen om te zoeken. U zocht niet. U zocht de zonde en het ongeloof en de hemel. U was

als de Gadarenen; u bad om Mijn vertrek. U was als Ezau, liever schotel linzemoes dan Christus. U

kon weken leven zonder aan God te denken. Als u boodschap had gehad dat God dood was,

opgelucht adem gehaald. De ene was een dronkaard, de andere een vervolger van de gemeente, de

derde een dienaar van het geld, een vierde een brute gevangenbewaarder. Maar Ik ben gekomen om

u te zoeken. Net zolang gezocht totdat Ik gevonden heb. Om u nimmer los te laten.

U hebt de dure prijs van Uw leven voor mij op tafel gelegd. Het was voor u als voor Jacob: Het waren

hem slechts enige dagen, omdat hij liefde had voor Rachel, om al die 14 jaar voor haar te werken.

Zo hebt u zwaar gearbeid. Onbegrijpelijk dat u dat voor mij overhad. Ik had niet anders gedaan dan

geboden Gods overtreden. Dan U tegenstaan. Zo vuil, zo gemeen, zo schuldig, zo goddeloos, zo

moedwilllig, zo vijandig, zo afkerig. Nauwelijks zal iemand voor een vriend sterven, U deed het voor

een vijand. Ik ben het helemaal niet waard en U hebt het gedaan. Onbegrijpelijke liefde.

Christus zegt tot Zijn kerk: Om de vreugde die Mij was voorgesteld, heb Ik het kruis verdra gen en de

schande veracht. Het was Mij zo’n vreugde om uw verlossing te zien en om u te zien bij de schare die

niemand tellen kan.

Wat een liefde in de hemelse heerlijkheid. U bent mij daar niet vergeten. Terwijl U door zoveel

heerlijkheid bent omringd, is Uw hart op de aarde. U bidt altijd aan de rechterhand van Uw Vader dat

mijn geloof niet zal ophouden. Ik doe alles om het geloof uit te blussen, maar U bent erop betrokken.

U verlangt als een Bruidegom naar mijn hart en mijn liefde. U ziet uit naar mijn verlangen. Een

druppeltje geloof in mijn hart is als een oog dat het hart van de Bruidegom inneemt. Hoogl 4:9.

Ik ben zo betrokken op u. Uw zaak, uw zaligheid is Mijn zaak. Ik ken de gevaren van de pelgrimsreis

als geen ander. Daarom bid Ik dat uw geloof niet zal ophouden.U verkeert op vijandig gebied. De

boze, de verleidingen van de wereld, uw eigen hart strijdt met het oprech te geestelijke leven. Het is

een kaarsje in een loeiende oceaan.

Oceanen van ongerechtigheid kunnen de liefde in Mijn hart niet uitblussen. Ik weet hoe ontrouw

u bent. Dat u andere minnaars volgt. Dat u geestelijk overspel pleegt. Uw liefde geeft aan aardse

dingen. Veel meer bezet bent met het aardse dan nodig is. Dat u begerig bent naar genot, vrouwen,

rijkdom, gemak, meer dan naar Mij. U beledigt Mij verschrikkelijk daarmee. En toch blijft de liefde in

Mijn hart branden. Ik blijf u zoeken.

wat een vastheid en zekerheid bloeit hieruit op: Ik ben verzekerd dat niets kan scheiden van de liefde

van God in Christus Jezus, Rom. 8.

Ik open Mijn hart: Ik verlang zo naar u. Het is mijn dagelijkse en constante bede: Ik wil dat waar Ik

ben ook u bent. Ik hunker ernaar om u Mijn volle liefde te geven.

Rutherford: alle oceanen inkt, alle bomen tot papier, ieder gelovige levenslang schrijven, dan nog

niets gezegd van deze liefde. Ef. 3:18.

C. Zo komen we bij de bron van alle genade, de Vader. Zijn hart brandt eeuwig. Jer. 31:3. Ik heb u

altijd persoonlijk een plaats in Mijn hart gegeven. Mijn hart was ongedeeld. Ik heb u niet liefgehad met

een miljoenste van Mijn liefde, maar met al de liefde van Mijn ziel. Ik was u kwijt. Ik kon u niet missen.

O wonder. Ik woon op de aarde. De aarde is een speldeknop in het heelal, een mugje dat rond de

Domtoren vliegt. En dan dat oneindige reine Vaderhart op mij gezet? een mens temidden van de

miljoenen sterren? Belang gesteld in mij. Een offer gebracht voor mij. Het offer der offers voor mij?

Voor iemand die U haat, en walgelijk is. Man bemint vrouw, maar als vrouw gestorven is, zeggen wat

Abraham zei: "Laat de dode van mijn aangezicht weggedaan wor den." Als mensen zouden weten wat

er in mij leeft, mij nooit meer een blik waardig keuren, en U bemint mij zuiver en onveranderlijk?

U niet gezocht door mij, maar u zocht mij. In aanraking met Woord op wonderlijke wijze. Gedoopt.

Woord kracht gedaan. Getrokken. Gegeven aan Zoon. Ik ben gevonden van degenen die naar Mij niet

vraagden. Ik moet heden in uw huis blijven.

Dat kan toch niet! Er was een boef in gevang. predikant geeft opdracht met krijt op deur te schrijven:

God is liefde. De grootste spotter deed het ook. Toen brak er iets. Dat kon niet. Hij had geen liefde

verdiend, zeker niet van God. Hij vond vrede.

Zijn liefde gaat voor alles. Voor het offer van Christus! Voor mijn zonde, voor mijn bestaan. Niet toen

ik berouw had en tegen zonde ging strijden. Geen voorwaarde, maar vrucht. Zijn liefde wordt niet

opgewekt door iets in mij, door mijn geloof of mijn liefde, of mijn berouw. Neen, het komt eeuwig uit

Hem stromen.Voordat er een sprankeltje geloof, heiligheid. Gans anders dan aardse liefde. Opgewekt

door iets in karakter dat aantrekkelijk is. Wij waren walgelijk. Wij mishagen God als zondaar.

Zo lief heeft God de wereld dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft. Hierin is de liefde van God

geopenbaard, de liefde was er al!!, dat God Zijn eniggeboren Zoon in deze wereld gezonden heeft

tot een Verzoening voor onze zonden. In deze kleine baby is alle liefde van God vlees en bloed. God

bevestigt Zijn liefde jegens ons dat Christus voor ons gestorven is, als wij nog zondaars waren. Rom.

5:8. Voor iemand die nooit ene dienst Hem heeft bewezen, maar ondankbaar Hem heeft behandeld,

Naam ontheiligd en door slijk gehaald.

U hebt mij lief als een zoon, evenals Uw eniggeboren Zoon. U adopteert mij omwille van Hem tot Uw

kind. 1 Joh. 3:1.

Uw eeuwige liefde verandert nimmer. Niet aan stemmingen onderhevig. Geen koelte en lauwheid in

liefde. O, wat een bron van vastheid en zekerheid.

Vrucht hiervan:

1. Heilige onbezorgdheid. Als Hij Zijn Zoon geeft, zal Hij dan niet alle dingen met Hem schenken.

Hoeven wij toch niet bezorgd te zijn? Kind dartelt zo onbezorgd. Leeft uit zorg van vader. Kijk eens

naar de lelie. Arbeidt niet en spint niet. God voedt het. Salomo in al zijn heerlijkheid niet bekleed gelijk

onbezorgde lelie.

2. Verootmoediging. Het is te groot. er is niets dat zo verbreekt als een gezicht op de liefde van God

voor mij. Job 42:5-6. Dat Hij mij zo liefheeft dat Hij Zoon voor mij geeft. Dat Hij mij eeuwig een plaats

in Zijn hart gaf. Onuitsprekelijk. Mijn ziel versmelt. Ik ween van vreugde en verwondering. U zal ik

eeuwig loven, omdat Gij het hebt gedaan. En dat voor zoeen als ik ben. Milde handen vriendelijk

ogen, zijn bij U van eeuwigheid.

3. Aanvechting; kan dit wel? Ben ik wel geschikte partij voor de Heere? Ik zo onheilig en dan delen in

de liefde van God?

4. Wederliefde. Ik zal U al mijn liefde waardig schatten. Liefde zoekt gemeenschap. Jongen en

meisje zoeken eenzaamheid. Van hart tot hart met elkaar spreken. Verborgen omgang. Ver langen

en hunkering. 1 Kor. 2:9. Hem lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Ps. 63. Schaamte over

gebrek aan liefde. Strijd tegen lauwheid. besef van ondankbaarheid. Zo koud. Martelaren hadden

onbaatzuchtige liefde. Toch was het voor hen maar een druppeltje vergele ken met oceaan van

Christus’ liefde. Sterren niet te vergelijken met de zon.

4b. Liefde tot geboden van mijn Heere. Liefde tot zonde gedood. Haat tegen zonde.

4c. Liefde tot wereld gedood. Wereld zo ijdel. Niet: wat voor een kwaad erin? Maar wat voor een goed

erin?

5. Troost in de zorgen. Heere, als U mij liefhebt, dan is het goed. Dat is mij meer waard dan het fijnste

goud op aard. Ps. 97:7. Uw aangezicht in gunst tot mij gewend, schenkt mij in het kort verzadiging

van vreugde. rom. 5:5. Roemen in verdrukking. Als God voor ons is, wie zal dan tegen ons zijn?

Achter alle depressie, zorgen, tegenspoed, werkeloosheid, rouw, staat de oneindige God. Hij vergeet

nimmer. Rom. 8:28. Middelen van Gods genade. Wat is God goed.

6. Liefde is wonderlijk, zij vermenigvuldigt. als het eenmaal begint, breidt het zich uit en u weet

niet waar het eindigt. Liefde tot broeders. 1 Joh. 3:14. Als God deze zondaar tot Zijn kind heeft

aangenomen, wie ben ik dat ik deze broeder niet zou liefhebben in al zijn kortzich tigheid.

7. Liefde tot minste broeders. Vlees heeft respect voor de groten en de machtigen en de wijzen.

Het wil liefde krijgen. Er zijn maar weinig mensen die het opnemen voor de zwakke en verachte en

gesmade. Maar het ware geloof let op de kleinen. Het heeft gevende liefde, die zichzelf niet zoekt.

Iemand die niets terug kan geven, daaraan geven. Dat is de echte liefde.

8. Liefde van Christus dringt tot niet-broeder. Zendelingen. Geen rivier te breed, geen berg te hoog,

geen oerwouden te gevaarlijk om Naam van Christus bekend te maken. Zeventig maal zevenmaal

vergeven. Bede dat vijand bevrijd uit boeien van ongeloof en vijandschap. Liefde doet verlangen dat

bevrijding.

9. De hemel is een volheid van liefde. Zuiver. Nooit zat worden. Eeuwig jong en fris.

Kent u deze liefde van God? Dan bent u oneindig zalig. Kent u deze God niet, watn bent u dan arm en

ongelukkig. Jes. 55:6.

1. De bron.

Met aanbidding en verwondering vervuld schrijft Paulus deze woorden aan Titus: God heeft ons zalig

gemaakt. Dat is nog eens wat anders dan dat algemene spreken over God Die mensen zalig kan

maken en wil maken en de zaligheid mogelijk maakt. Of dat we met een ernstig gezicht zeggen dat dit

nodig is in een mensenleven: "Daar zal het op aankomen". Neen, Paulus gaat een stap verder. God

heeft ons zalig gemaakt. Titus en Paulus zijn door God gered. Hij spreekt met overtuiging en

zekerheid.

Paulus zegt niet dat God hem zalig zal maken bij zijn sterven of in de wederkomst, maar hij is zalig

gemaakt. De redding is tot stand gekomen. Hij heeft vrede gekregen met God door het bloed van de

Heere Jezus Christus in de kracht van de Heilige Geest. Paulus mag leven uit dit geweldige geheim.

Wat is dat heerlijk en rijk. Zeker in het licht van het tegendeel. Het alternatief is dat we moeten zeggen

dat we niet zijn gered en dat we nog kinderen des toorns zijn, wandelend op de brede weg, vol van

bederf. Laat ons bedenken dat het een van beiden is. We zijn gered of we zijn niet gered. Wat is het?

Een indringende levensvraag die we niet aan de kant dienen te schuiven, maar eerlijk onder ogen

moeten zien.

U hoort ook in deze woorden doorklinken dat God het heeft gedaan. Ik zeg het veel te zwak. Dat klinkt

niet door, dat ligt er duimendik bovenop. Dat is de kern van deze tekst. De zaligheid is niet uit de

mens, maar uit God. Paulus spreekt niet zo krampachtig als we zovaak horen; we moeten ons best

doen en God doet de rest, we hebben toch onze verantwoordelijkheid, we moeten bidden en

vertrouwen. Dan geeft God als het ware een extra duwtje aan de oprechte en zoekende zondaar.

Niets van de zelfontplooiing waar onze cultuur zo vol van is. Neen, van dit geklets moet de apostel

helemaal niets hebben. Er is geen weg uit de mens naar God. Er is slechts een weg uit God naar de

mens. Calvjin merkt bij deze tekst treffend op: "Degenen die menen dat de mens macht heeft zichzelf

te bereiden om tot God te komen zijn razende beesten (...) Wij wijken van God af, totdat Gods hand

ons trekt". Rom. 9:16; het is niet degenen die wil, noch degenen die loopt..

Dit is het grootste geheim in een mensenleven; om erachter te komen en het er mee eens te zijn dat

de zaligheid uit God is. Dat God een God van volkomen zaligheid is. Dat houdt in dat u en ik er geheel

tussenuit moeten. Dat er geen peperkorreltje van mij meeweegt. En daar hebben we alles op tegen.

Dat kost ons onszelf. Dat druist tegen alles van ons ik in. We willen niet sterven, maar leven.

Voor Paulus ligt het helder en klaar. Met grote overtuiging vertrouwt hij deze woorden aan het papier

toe. Al is het een diepte waarvan hij de diepte ook niet peilen kan, al begeert hij de rijkdom daarvan

meer te verstaan, al hunkert hij naar een vollere doorleving van dit geheim, daarmee is het voor hem

niet onzeker en vaag. Het staat voor hem vast. Hij heeft het geleerd door de Heilige Geest. En dan is

het niet wat blote theorie, maar het staat in de ziel gekerfd. Niemand en niets kan deze

diepgewortelde overtuiging eruit krijgen. De ervaring is de beste leermeester. Zonder bevinding is het

maar papegaaientaal.

Eigenlijk heeft Paulus hiermee alles gezegd, maar toch werkt hij het in een tussenzin nader uit. Dat is

wel eens nodig. Als we dingen belijden, dienen we daarbij te belijden wat we derhalve verwerpen. We

kunnen nooit alleen maar positief spreken, de negatieve kant is er onlosmakelijk mee verbonden. Zo

lezen we: Niet uit de werken der wet die we gedaan hadden, maar naar Zijn barmhartigheid.

Paulus weet waarover hij het heeft. Hij laat zijn persoonlijke ervaring hierin doorklinken. Hij heeft heel

wat werken van de wet gedaan. Hij leefde onberispelijk. Hij hield zich aan alle wetten en voorschriften.

Hij nam het ernstiger dan de gemiddelde Jood, hij was een farizeeër. Hij vastte tweemaal in de week

en gaf tienden van al zijn bezit. Als iemand om de werken der wet zalig kon worden, was het Paulus

wel.

De Heere heeft zijn levensweg op weg naar Damaskus gekruist. En toen is alles anders geworden.

Daar heeft Paulus een geweldige ontdekking gedaan. Hij heeft geleerd dat zijn werken hem niet een

millimeter dichter bij God hadden gebracht. Al zijn inzet woog bij God voor geen grammetje mee. Dat

is onthutsend. Je hebt je jarenlang gegeven, je ingezet en je bent er helemaal niets verder mee

gekomen.

De ontdekking van Paulus ging nog dieper. Het was niet zo dat Paulus met al zijn toewijding terug bij

af was. Neen, het was nog veel erger. Hij stond niet bij het nulpunt, maar ver erachter. Zijn deugden

van bidden, bijbellezen, aalmoezen waren bij God blinkende zonden. Waarvan hij meende dat het

bezit was, liet de Heere zien dat het schuld was. Waarvan hij meende dat het winst was, toonde de

Heere de harde werkelijkheid; het was allemaal verlies. Kortom, de geestelijke balans van zijn leven

was compleet in het rood geschreven. Hij is compleet over de kop gegaan. Hij kwam met lege handen

voor God te staan. Hij had alleen maar schuld. Meende rijk en verrijkt te zijn (Openb. 3:18).

Zo ging het met Paulus, maar zo gaat het met ieder kind van God. De omstandigheden kunnen

verschillen, maar de les die we leren is gelijk. Al Gods kinderen leren het Paulus nazeggen dat de

werken der wet ons niet in de goede richting brengen. Voor de wedergeboorte kunnen wij niets anders

doen dan zonde... (vraag 8 HC) In de kerkgeschiedenis is dit steeds weer bestreden. Augustinus

moest het opnemen tegen Pelagius en Luther schreef tegen Erasmus zijn "De knechtelijke wil". Onze

wil bereden door duivel. Mens kan niets goeds willen. "Zonder HG alleen rebellie en hypocrisie in ons

(...) Wat wij vrije wil noemen is slavernij van lusten, wat wij verstand noemen is dwaasheid" (Calvijn).

Zo leren we het geweldige geheim van een mensenleven dat wij niet zalig worden uit de werken van

de wet, maar naar Zijn barmhartigheid (eleos). Niet alleen het negatieve is voor Paulus

ervaringswerkelijkheid, maar ook deze machtige belijdenis. Paulus heeft in het geopende hart van

God geblikt. Hij heeft de oneindige diepte daarin gezien. God is barmhartig. Dat is Zijn hart. Dat is Zijn

wezen. Het wil zeggen dat God een brandend hart heeft. God heeft een hart voor zondaren. Hij ziet de

geweldige schuld. Hij weet van de verlorenheid. Hij weet hoe ernstig Zijn eigen toorn over de zonde is.

Hij ziet de machten van de zonde en de dood en de duivel hun verwoestende werk doen. En dat gaat

God ter harte. Het zijn tenslotte Zijn eigen schepselen.

Dit brandende hart van God is iets anders dan dat God emotie heeft. Dat is meestal niet veel waard.

Dat is de ene keer meer en de andere keer meer minder. Onze stemmingen wisselen nog wel eens.

Mensen kunnen geweldig zijn aangedaan als ze de nood in Enschede vernemen, maar na een paar

weken zijn we er al weer aardig aan gewend.

Gods barmhartigheid is veel meer dan emotie. We hebben in de Schrift een geweldig voorbeeld van

Gods barmhartigheid, namelijk in de gelijkenis van de barmhartige samaritaan. Die man komt voorbij

zijn vijand die nooit iets van hem heeft willen weten. Nu ligt hij half dood aan de kant van de weg. Hij is

door struikrovers aangevallen, mishandeld, berood en ze hebben hem als oud vuil aan de kant laten

liggen om hem daar te laten sterven. De priester en de leviet mengden zich hier niet in. Maar de

samaritaan had een brandend hart. Hij was barmhartigheid. Hij ging niet staan huilen bij deze

ellendige stakker. Hij hief geen klaagzang aan. Hij reisde niet jammerend verder om te vertellen wat

hij wel had gezien. Neen, hij kwam van zijn ezel, reinigde de wonden, verbond ze zorgvuldig, offerde

zijn tijd en zijn geld om deze arme stakker te helpen. Dat is barmhartigheid. Dat blijkt in daden

(hebreeuws heeft eleos te maken met ‘chesed’= verbondstrouw in relatie: Daden Gods in

heilshistorie). Het brandende hart van God is vlees en bloed geworden in de geboorte van Zijn Zoon.

Gods barmhartigheid is met de handen te tasten.

Daar jubelt Paulus over. Al de snaren van zijn ziel trillen mee in verwondering en heilige aanbidding.

Het is zijn eten en drinken om God te verheerlijken en Hem te prijzen. zijn ziel bloeit open. Mijn

redding ligt niet in mij, maar in God. In Gods hart. Zo is God. God doet niet alleen zo, maar God is zo.

Daarom ligt de zaligheid zo vast. Het ligt vast in God. Onze redding is geen stemming in God, maar is

verankerd in Zijn wezen, in de eeuwigheid. God zou geen God meer zijn als Hij niet de barmhartige

zou zijn. Steeds meer ziet hij de diepte erin. Als Paulus dit schrijft is hij al behoorlijk oud geworden en

dichtbij zijn einde. Hij is er niet op uitgekeken. Het is voor hem geen dorre belijdenis, maar een

levende aanbidding. Heere, U zal ik eeuwig loven, omdat Gij het hebt gedaan. Het is een oceaan om

voor eeuwig in te verzinken. Alle roem is uitgesloten. Door U alleen om het eeuwig welbehagen.

Barmhartigheid is niet te claimen, maar mag wel worden verwacht. God is zo.

2. Het bad.

We hebben gezien waar de zaligheid ontspringt; in Gods hart, in de eeuwige God, in Gods eeuwige

plan van redding en zaligheid. De stromen van heil borrelen op uit God Zelf. Ze zij niet opgewekt door

iets in de zondaar; noch zijn ernst, noch zijn ellende.

Maar dan komt de vraag hoe het verder is gegaan met die barmhartigheid van God. Barmhartigheid

krijgt handen en voeten. Hoe heeft God Zijn brandende hart handen en voeten gegeven. Wat doet

God om zondaren te redden? We zullen de neiging hebben om hier te spreken over het zenden van

Gods Zoon naar deze aarde, over Zijn lijden en sterven, Zijn opstanding en hemelvaart. Het

opvallende is dat dat hier niet staat. Paulus schrijft niet over de Persoon en het werk van Christus,

maar over het werk van de Heilige Geest. God maakt zalig door het bad der wedergeboorte en de

vernieuwing van de Heilige Geest Die Hij rijk over ons heeft uitgegoten.

Laat het helder zijn dat dit geen tegenstelling is of een afwijking betreft. Christus en Zijn werk staan in

het leven van de apostel centraal. Hij heeft niet voorgenomen iets te weten dan Jezus Christus en

Dien gekruisigd. Toch kan Paulus het in deze tekst zo doen, omdat Christus en Zijn Geest geen

tegenstelling zijn. Christus heeft de Geest verworven. Christus zendt de Geest (Hand. 2:33, Joh.

15:26, 16:7). De Vader doet het in de Naam van de Zoon (Joh. 14:26). De Geest neemt het uit

Christus. De Geest verheerlijkt Christus. De Geest schept de gemeenschap met Christus. Als het over

de Geest gaat, gaat het altijd over de Geest van Christus.

Dit is veelzeggend. We kunnen geen tegenstelling maken tussen Christus en de christen, en de

kenmerken van de christen. Je hoort wel eens van die slogans dat we niet de kenmerken moeten

preken, maar Christus. We scheiden zo wat we niet mogen scheiden. Christus handelt door Zijn Geest

in de harten en levens van mensenkinderen. De werking van Zijn Geest is herkenbaar aan bepaalde

kenmerken. De Geest trekt sporen in een mensenleven. Zijn werk blijft niet vaag en schimmig.

Weerstand tegen kenmerken komt niet zelden voort uit een gebrek aan deze kenmerken. En wie dat

niet onder ogen wil zien, gaat zich verzetten tegen de boodschap onder het mom dat hij of zij zo op

Christus is betrokken. "Zonder HG is lijden van Christus ijdel (...) dood JC effectief in ons door HG"

Paulus richt zich hier niet op de verwerving van de zaligheid, maar op de toepassing ervan. Gods

barmhartigheid krijgt handen en voeten door de wedergeboorte. Wat is dat? Het woord wedergeboorte

kunnen we splitsen in twee delen. In de eerste plaats is de wedergeboorte een wedergeboorte. Het

gaat hier om het opnieuw worden geboren. Je wordt weer geboren.

Dat moeten we niet lichamelijk en schepselmatig opvatten. Je persoonlijkheid blijft in stand. Je

karakter en je IQ verandert niet. Je blijft mens en je doet hetzelfde werk als je altijd hebt gedaan. Je

blijft in hetzelfde gezin wonen en met dezelfde vrouw getrouwd. Dit woord is een geestelijk begrip. Je

wordt geestelijk opnieuw geboren. De geestelijke wortel van je leven wordt nieuw.

Waarom? De eerste geboorte deugt niet. En er is ook niets mee te beginnen. We zijn geboren uit

Adam, in de zonde. Jezus zegt zelfs tegen godsdienstige ouderlingen dat zij uit de vader de duivel

zijn. De eerste geboorte is uit het vlees. En wat uit het vlees geboren is, dat is vlees (Joh. 3:6). Je kunt

er alles aan doen, aan schaven, opvoeden, maar het blijft vlees. Het kan een heel godsdienstige vorm

krijgen en zich religieus uiten, het kan heel emotioneel en enthousiast zijn, het kan gepaard gaan met

verrukkingen en visioenen, teksten en tekenen, maar het blijft vlees. Het wordt nooit en te nimmer

geestelijk, hoe geestelijk het zich ook voordoet. Vlees en bloed zullen het koninkrijk van God niet be-

erven. Een kat kan een lief huisdier zijn, maar als er een vogeltje in de buurt komt, blijkt de tijgeraard.

Zo kan een mens heel burgerlijk zijn, maar op bepaalde momenten uit zich de oude natuur die

geneigd is God en de naaste te haten.

Als Gods mensen redt, doet Hij dat niet door het oude levenshuis te renoveren en te restaureren,

maar te regeneren. Er komt een nieuw fundament onder het levenshuis. Het is niets minder dan een

compleet nieuwe geboorte. Dat straalt door je hele leven heen, het beïnvloed je karakter, je denken, je

staan in het leven, je huwelijk en je hele persoonlijkheid.

In de tweede plaats is de wedergeboorte een geboorte, een geestelijke geboorte. Wat betekent dat?

1. Er is geen enkele baby die inbreng heeft in de geboorte. Noch over het feit, noch over de tijd van de

geboorte is overleg met de baby. Geestelijk is het niet anders. God vraagt niet of jij wedergeboren wil

worden. Hij gaat niet overleg. Neen, Hij doet het gewoon. God werkt de nieuwe geboorte zonder ons

in ons. Het volstrekt onmogelijk om dat werk van God tegen te houden en ongedaan te maken.

2. Het is een geboorte uit God. Dat betekent dat je door wedergeboorte pas werkelijk een kind van

God bent. In zekere zin is God onze Vader door de schepping, Hij is het als verbondsgod, maar de

geestelijke vader-kind relatie wordt geboren uit de wedergeboorte. We zijn niet uit de wil des mans,

noch uit het vlees, maar uit God geboren. O heerlijk wonder; ziet hoe grote liefde God ons heeft

gegeven, dat wij kinderen Gods genoemd worden (1 Joh. 3:1).

3. Je was er eerst niet en nu ben je er wel. Zo is het geestelijk ook. Er was eerst geen geestelijk leven,

nu is er geestelijk leven. Wie in Christus is, is een nieuw schepsel. Het oude is voorbij gegaan, het is

alles nieuw geworden (2 Kor. 5:17). M. Henry merkt op er een groter verschil is tussen een

onwedergeborene en een wedergeborene dan tussen een kind van God op aarde en een kind van

God in de hemel. Het laatste is een gradueel verschil, maar niet principieel. Genadeleven is in de

knop een hemels leven.

Je ziet de dingen heel anders, namelijk op een geestelijke wijze. Je komt totaal anders in het leven te

staan. We kunnen het geweldige geheim van de wedergeboorte kort maar krachtig zo weergeven.

God gaat voor je leven. Voorheen was God een begrip, maar nu wordt God een levende persoon. Het

voorpaginanieuws van de krant (voetbalfeest) de hele (kerkelijke) wereld met al haar drukte en

gewichtigheid verbleekt voor je, zelfs alle andere personen, zelfs je vrouw en kinderen. Je zorgen en

zelfs je leven worden in het licht van Gods majesteit en de eeuwigheid betrekkelijk. Je gaat God

kennen, Hem ontmoeten. Het licht van Zijn heiligheid straalt door je heen. Zonden komen openbaar,

de zondigheid ervan, de veelheid ervan, de wortel ervan. Al je onzuivere motieven komen openbaar.

Je ziet God in Zijn heerlijke genaderijkdom, in Zijn wijsheid, Zijn soevereiniteit, Zijn eeuwigheid. Zijn

heerlijkheid straalt in je donkere ziel en verdrijft de duisternis. Je wordt op Hem geworpen en door

Hem overwonnen. Het gaat nog een stap verder; God blijft niet buiten, maar treedt in gemeenschap

met je. Je wordt afgesneden van de eerste levenswortel Adam en je wordt in God ingeplant. God

woont door Zijn Geest in jou. Wat ziel is voor

Als u een crisis overkomt in uw leven, dan heeft u niet de tijd om u zelf op te bouwen in gebed en geloof. Maar zij die met Jezus geweest zijn zijn er altijd klaar voor.

Een stel schreef ons onlang vanuit een geest die onthulde dat zij met Jezus geweest zijn. Hun 24 jaar oude dochter was uitgeweest met een vriendin toen een krankzinnige man beide vrouwen ontvoerde. Hij vermoorde hun dochter op een gruwelijke manier.

Het stel was in shock, en hun vrienden en buren vroegen zich af "Hou kan een ouder zoiets nu ooit overleven?". Maar binnen het uur was de Heilige Geest naar dit treurende echtpaar gekomen om hen een bovennatuurlijke troost te geven. Natuurlijk bleven de ouders tijdens de pijnlijke dagen die volgden aan God vragen "waarom". Maar ze ervaarden de gehele tijd een goddelijke rust en vrede onder dit alles.

Iedereen die deze ouders konden waren verbaasd vanwege hun kalmte, maar dit stel had zich voorbereid om hun crisismoment. Ze wisten de gehele tijd dat God nooit iets zou toestaan in hun leven zonder een onderliggende bedoeling. En toen het verschrikkelijke nieuws kwam vielen ze niet uit elkaar.

Deze ouders en hun overlevende kinderen begonnen zelfs te bidden voor de moordenaar. De mensen in het dorp konden dit niet accepteren. Maar dit godvruchtige echtpaar spraken en onderwezen over Gods mogelijkheid om kracht te verlenen, waarmee ze ook maar geconfronteerd werden. De mensen in het dorp herkende dat hun kracht alleen van Jezus kon komen. Al spoedig werd er over dit echtpaar gezegd "Hun zijn een wonder, dit zijn werkelijk mensen van Jezus".

"God is ons een toevlucht en sterkte, ten zeerste bevonden een hulp in benauwdheden. Daarom zullen wij niet vrezen, al verplaatste zich de aarde, al wankelden de bergen in het hart van de zee. Laat bruisen, laat schuimen haar wateren, laat de bergen beven door haar onstuimigheid" (Psalm 46:2-4)

Dank, goede Vader

ik heb begrepen

u houdt van mij niet zoals ik dacht

de pijn heb ik kunnen aanvaarden

ik kan mijn verdriet opnieuw dragen.

U nodigt mij uit om samen mijn ziekte te dragen

een opgave van U, een offer,

ik wil naast uw lijdende Zoon staan

samen het kruis dragen.

Wanneer ik opnieuw somber word

dan gaat mijn blik naar het kruis

dan krijg ik kracht om verder te gaan

misschien kan mijn lijden, mijn offer,

de wereld helpen

misschien want ik weet het niet.

De wereld hunkert naar vrede, naar vreugde

dan verandert mijn lijden

misschien eens in Eeuwige Vreugde.

Ik dank U, lieve Vader,

ik blijf uw kind

ik hou van U. Amen.

Door de handen van de apostelen gebeurden er vele tekenen en wonderen onder het volk. Eensgezind bevonden zij zich allen in de Zuilengang van Salomo. Geen buitenstaanders durfde zich met hen in te laten, maar het volk sprak met grote waardering over hen. Steeds weer sloten zich mensen aan die in de Heer geloofden, grote groepen mannen en vrouwen; zelfs droeg men de zieken de straat op en legde hen daar neer op een bed of een matras, in de hoop dat wanneer Petrus voorbijkwam in ieder geval zijn schaduw op hen zou vallen. Ook de bevolking uit de steden rondom Jeruzalem stroomde in grote getale toe; ze brachten zieken mee en mensen die te lijden hadden van onreine geesten, en allen werden genezen.

ZOMAAR,.,

Als je van iemand houdt

wil je dat af en toe duidelijk tonen

of wil je dat eens duidelijk zeggen,

JE LAAT DAN JE WERK OF SPEL LIGGEN

En je gaat knusjes bij moeder zitten.

Zomaar.

Of je zegt: "Papa, ik vind je een toffe pa!"

Zomaar .

Of je zegt aan je partner: "Ik mag je nog even graag als toen!"

Zomaar.

Of je staat zomaar te staan bij je vriend.

Is dat niet mooi, zeg?

Bidden is ook...

niets anders doen dan,.

zomaar dicht bij God zijn..

Hem zomaar aanspreken met de meeste eerbied...

God zomaar zeggen dat Hij een beste Vader is...

Hem zomaar bewonderen...

Zegene ons daartoe de almachtige God: Vader, Zoon en H. Geest.

'Dit ben ik , zegt Gij wij zien het brood in uw handen. 'Dit ben ik , zegt Gij en wij begrijpen het niet. Gebroken brood in onze handen gegeven kracht om van te leven om met U gebroken brood te zijn. Wat heeft nog zin van wat wij zinvol achten wat heeft nog waarde en wat is nog belangrijk. Muren van aarde storten in , schijnwerkelijkheden vergaan. Is dit dan het uur om onze dwaze dromen te slopen zodat op het veld van onze hoop rode en witte bloemen groeien van een nieuw bestaan. Met handen die reiken naar ieder die zijn hand uitsteekt met een hart dat werelden omvat wilt Gij met ons zijn gebroken brood blijvende aanwezigheid op de weg door de tijd naar het licht van uw morgen.

Amen.

Ik zoek je , Heer , en vind Je in de bomen en in de zon die schittert en die lacht en in de zee waar alle stromen komen en in de maan die luistert naar de nacht. Ik zoek Je , Heer , en vind Je in de tonen van vogelzang en van een wiegelied en in mijn hart waar stilte nu komt wonen en waar Je blijft in vreugde en verdriet. Ik zoek Je , Heer , en vind Je in de mensen die , arm en klein door deze wereld gaan maar die geloven en die vrede wensen aan iedereen die op hun weg blijft staan. Waar liefde is , daar heb ik Jou gevonden daar is het Licht dat Jij ons hebt gebracht en dat ons sterkt in alle droeve standen. O , God met ons , Jij doorbreekt onze nacht.

Amen.

Zacheüs was oppertollenaar, rijk, klein van stuk. De anderen dachten niet veel goeds over hem. Ze vertrouwen hem niet, ze weten goed genoeg dat hij teveel geld vraagt.

Jezus kent de gedachten van deze mensen. Iedereen blijft zoveel mogelijk bij Zacheüs uit de buurt omdat hij een zondaar is, mar Jezus doet juist het tegenovergestelde. Hij gaat naar die man toe en zegt: "Vandaag wil ik bij jou verblijven. Ik wil je gast zijn."

Zacheüs had van alles gedacht of verwacht maar toch zeker niet dat. Jezus te gast bij hem!

En wat doen de mensen ze gaan niet akkoord, spreken er schande over. Hoe kan die Jezus nu bij zo iemand op bezoek gaan?

Regelmatig komen we zulke voorbeelden tegen in het leven van Jezus.

Maar in dit verhaal zien we 2 manieren hoe wij met fouten en zondaars kunnen omgaan.

de mopperende mensen: ze veroordelen, zijn keihard, weg met Zacheüs, daar moeten we niets van hebben; zoals misschien sommige kinderen van onze klas waar we niets van moeten hebben.

Jezus: hij zegt: "Kom maar naar beneden, sluit je weer aan, doe het beter en het is voorgoed vergeven.

Als we nog even naar de knopen kijken en de woorden die er aan hangen: trots, jaloersheid, oordelen, uitsluiting, enz. …. Woorden die ons vertellen over menselijke fouten, zonden die ons leven onaangenaam maken. We hoeven ons daarover niet te schamen we moeten ook niet zeggen dat we die fouten nooit maken. Maar waar we wel voor moeten opletten is dat deze fouten ons niet moedeloos maken. Ze mogen ons geen gevoel geven dat we mislukt zijn. En waarom niet? Omdat Jezus ons leert dat we om onze fouten niet veroordeeld worden ALS we het beter willen doen.

Als we dat weten en onthouden kunnen we steeds opnieuw beginnen en is er nu iets mooier dan weer een nieuwe kans krijgen?

Ik geloof in God

die wil dat alle mensen

bij elkaar horen:

samen in één kerk

Ik geloof in de kerk

die een huis is

voor alle mensen:

voor groot en klein;

Dag Kerk,

Doe je deur maar open

voor alle kinderen:

voor het kind dat alleen is,

voor het kind dat pijn heeft,

voor dat het kind dat rammelt van de honger.

Laat alle kinderen maar binnen,

dan zijn ze thuis.

Dag Kerk,

We geloven wel in jou.

We geloven ook in Jezus

en in God die zijn Vader is.

Er is een huis voor ieder mens,

Een huis dat 'hemel' heet of eeuwigheid.

En wand voor wand, heeft God dat huis

bij voorbaat al gekleed

met paarlemoeren vreugden ,

met heilige mensen

Als wij eens dankbaar konden zijn

Vandaag al, om het licht

dat wazig maar in hoop gehuld

het heerlijk vergezicht

van morgen laat vermoeden

dan zou ons ongeduldig hart

dat moe werd aan de tijd

genezen en

tot moed gewekt

op voor hand al verblijd

zijn en tot vrede komen.

Met alle heiligen om ons heen.

God heeft ons een warm huis ingericht

met licht en bloemen voor het raam

en als wij straks

met lichte tred en vuur in d'ogen

zal alles in ons zingen;

Aan alle pelgrims die ik ken,

wens ik een blij gemoed

en gouden vriendschap onderweg

een God die ons behoedt

zolang de weg nog duurt

dichtbij met al zijn heiligen.

Onze vrede mag niet afhangen van de mensen.

De Heer: Mijn zoon, als gij in vrede leeft met iemand, omdat hij het met u eens is en met u samen kan leven: dan blijft gij onzeker en geremd. Maar als gij uw toevlucht zoekt bij de altijd levende en onveranderlijke Waarheid, dan zult gij om het weggaan of de dood van een vriendin of vriend u niet in somberheid bedroeven.

De liefde voor uw vriendin of vriend moet in Mij haar steunpunt vinden. Wie u echt goed lijkt en u bijzonder lief is in dit leven, moet gij beminnen ter wille van Mij. Zonder Mij heeft vriendschap niet haar eigenlijke waarde en kan ze ook niet blijvend zijn. Er is ook geen ware en onbaatzuchtige liefde, als Ik de band daarvan niet ben.

Daarom moet gij als de dood zijn voor die manier van mensen-beminnen; zelfs in die mate dat wat u betreft, gij best zonder menselijk gezelschap zoudt willen leven.

Des te meer nadert een mens tot God, naarmate hij zich verder verwijdert van alle aardse voldoeningen.

En des te hoger stijgt iemand tot God op, hoe dieper hij in zichzelf afdaalt en onbeduidender wordt in eigen ogen.

Maar wie zichzelf iets goeds toeschrijft heeft de toegang geblokkeerd als Gods genade komt; want de genade van de Heilige Geest zoekt altijd een nederig hart. Als gij uzelf eens waarachtig wist te ontledigen en alle aardse liefde op te ruimen, dan zou Ik u met een vloed van gunsten overstromen. Als gij let op wat geschapen is, onttrekt gij u het zicht op de Schepper. Leer uzelf in alles omwille van de Schepper overwinnen: dan zult gij de kennis van het goddelijke kunnen bereiken. Iets mag nóg zo gering zijn: als het aandacht en liefde krijgt op een wijze die niet is verantwoord, houdt het u af van het hoogste en trekt het u omlaag.

BEVEL AAN DE BRUID OM EEN BEDEVAART NAAR HET GRAF TE MAKEN VAN SINT-ANDREAS TE AMALFI.

ZESDE BOEK, KAP. 107.

Gods Zoon spreekt tot Zijn bruid zeggende: "De arend ziet van omhoog, wie zijn jongen kwaad wil doen, en vliegt er heen om hen te waarschuwen. Zoo voorzie ik de dingen, die nuttig zijn. Daarom zeg ik soms blijft en soms zeg ik gaat. En omdat de tijd nu daar is, gaat naar de stad Amalfi, naar mijn apostel Andreas, wiens lichaam mijn tempel was, met alle deugd versierd. Daarom is daar (de voorraadkamer der gelovigen) hulp voor de zondaars.

Want, zij die met gelovig gemoed naar hem toe komen, worden niet alleen van zonden bevrijd, maar zullen ook in eeuwigheid overvloedige vreugde genieten. En dit is niet verwonderlijk, want hij schaamde zich niet over mijn kruis maar droeg het met hoogmoed. En daarom schaam ik mij niet hen te ontvangen en aan te horen, voor wie hij bidt. Want zijn wil is mijn wil. Maar als gijlieden bij hem geweest zijt, keert dan spoedig naar Napels terug en blijft er tot aan mijn geboortedag."

De bruid antwoordde: "O Heer, onze tijd verloopt, en ouderdom en ziekte naderen, en hulp uit de wereld en geld verminderen." Onze Heer zeide: "Ik ben de Schepper der natuur, de Heer en Hersteller; Ik ben ook een hulp in nood en een beschermer en gever. Want evenals hij, die een geliefd paard heeft, zijn vruchtbare weide niet spaart, voor het voedsel van het paard, doe ook ik, die alles heb e niets nodig heb. En ik zie en beschouw de gemoederen val alle mensen. Ik gaf die mij beminnen den lust om weldaden te bewijzen aan mijn vrienden, opdat zij beter worden door de gebeden van goede mensen en ter wille van hen."

We zeggen dat er Iets moet zijn, maar we houden ons doof en snappen het niet. De Here Jezus Christus zei: De mensen horen en zien Mij wel, maar begrijpen Mij niet. Hun hart is onverschillig, hun oren zijn doof en hun ogen zitten dicht. Daarom zullen zij niets zien, horen of begrijpen. Daarom kunnen zij niet naar God terugkeren, want dan zou Hij hen moeten genezen.

Wie oren heeft, die hore.

Bovennatuurlijke verschijnselen in Australië

Vassula zegt:

'Christus is meer dan ooit bedroefd omdat Zijn Woorden met voeten worden getreden en op dove oren zijn gevallen. Niemand luistert naar wat Christus wil in onze tijden, maar voortdurend wordt Zijn Nobel Thema aangevallen door de Zijnen, door het 'privé meditaties' te noemen. Zij doen niet Gods wil en beletten anderen te luisteren naar wat Gods wil is in onze tijden. Met andere woorden, zij houden de sleutels van het Koninkrijk van God vast, zijzelf gaan er niet binnen en ze staan anderen ook niet toe er binnen te gaan. Hij heeft uiterlijke tekenen gegeven door op mij te verschijnen, en daar zijn veel mensen getuige van geweest; en nu toont Hij Zijn verdriet op een levende persoon daar de mensen Zijn uiterlijke tekenen negeren.

Vandaag de dag lijkt het zeer moeilijk voor velen om geestelijke manifestaties te aanvaarden; en nog meer dat Christus kan spreken tot een persoon; hun verstand is gefixeerd op naturalisme (een theorie die ontkent dat een gebeurtenis of object een bovennatuurlijke betekenis heeft; vooral de leer dat wetenschappelijke wetten geschikt zijn om alle verschijnselen te verklaren) en heeft het wezen van God Zelf en alles wat spiritueel is verloren. Dus wordt alles wat van God komt vandaag de dag onderzocht op een naturalistische wijze en elke bovennatuurlijke kracht, die van God komt, ontkend'.

Avo's introductie

Marianne, Rooms katholiek, is lid van de gebedsgroep van H.W.L.i.G. op de Goudkust in Queensland, Australië. Deze gebedsgroep komt daar tweemaal per maand bijeen in het huis van Avo en Suzy Vardanian, eenmaal overdag en eenmaal 's nachts. Er is ook een gebedsgroep van jonge volwassenen die eenmaal per maand bijeenkomt in hun huis. Marianne is met de boodschappen van H.W.L.i.G. in contact gekomen in het begin van de jaren negentig, maar heeft ze nooit serieus gelezen totdat ze Avo en Suzy leerde kennen in de late jaren negentig, en deel begon te nemen aan hun toen kleine gebedsgroep, wat tot een diepere bekering en intimiteit in haar met Christus leidde.

Vier dagen voordat Vassula Australië bezocht voor haar bezoek aan zeven steden, om in dit continent te getuigen op het einde van februari 2001, begon het beeld van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria, in het huis van Avo en Suzy, olie te zweten. Vanaf dat moment begon de gebedsgroep te groeien en was onze Heer zo goedgunstig de gebedsgroep te overspoelen met veel andere gaven, allereerst met veel bekeringen en een diepere intimiteit met Christus onder degenen die de gebedsbijeenkomsten regelmatig bezochten. En dan in februari 2004 met de manifestatie van Zijn stigmata-wonden op Marianne, wat doorgaat tot op de dag van vandaag. Veel andere wonderen zijn gevolgd sindsdien in de vorm van glitter, olie en naar rozen geurend heilig water, wat onze Heer doorgaat te geven tot vandaag toe.

Er zijn veel fysieke en geestelijke genezingen gemeld als resultaat van de olie en de andere wonderen.

De meest frappante fysieke genezing is het plotselinge verdwijnen van een gezwel in een van de longen van Jenny (een lid van de gebedsgroep van H.W.L.i.G.), als gevolg van het bidden van Marianne over haar en door het aanraken met de olie van haar handen, maar ook door Jenny olie te geven uit de fles die onze Heer zo nu en dan vult op het altaar in het huis van Avo en Susy . Jenny gebruikte die olie ook om met watten haar borstkas royaal in te wrijven.

Het is interessant te bespeuren dat het beeld van de Onbevlekte Ontvangenis, dat olie begon te zweten in februari 2001, door Marianne aan Avo en Susy geschonken is op 8 december 1999, dus op de feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis.

Noch Marianne, noch Susy of Avo wisten wanneer het de feestdag was van de Heilige Moeder, iets wat ze later ontdekten, daar de Orthodoxe Kerk het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis niet heeft, en Avo en Suzy gedoopt zijn in de Armeens Apostolische Orthodoxe Kerk.

Enkele verklaringen over de bovennatuurlijke manifestaties in Australië

Een brief van Vassula

Ik wil alleen nog enkele dingen zeggen over het fenomeen van het geschitter, de glitter. In Venuzuela is dit verschijnsel een oud fenomeen dat sinds jaren bestaat, en de definitie van dit verschijnsel, zoals Fr. R.Laurentin het aan mij voorlegde in de bus tijdens de pelgrimage toen ik naast hem zat, zijn genaden van God. Ik vroeg hem vooral waarvoor ze zijn, en dit was zijn antwoord:

De schittering van de beelden, zoals in het geval Venezuela, waar O. L. Vrouw. verscheen aan een non en haar boodschappen gaf, viel van haar gewaad dat bedrukt was met sterren. Een van de sterren viel van het gewaad en brak in zeer veel glitters. Een teken dat werd geduid als genaden die Venezuela bedekten. Sinds dat moment krijgen veel vrome mensen, die God nabij zijn, de glinstering op zich. Het beeld van O. L. Vrouw in het klooster van die zienster, dat een beeld van de Rosa Mystica is, heeft over het geheel en rondom zich gouden glitters. Een zeer oude non uit een ander klooster in Caracas, die inderdaad een heilige is, heeft mij meegenomen naar die zienster-non om haar te ontmoeten, en ik zag het beeld van de Rosa Mystica, overdekt met goudstof. De volgende dag belde de oude non mij dringend op en vroeg mij verheugd haar te bezoeken in haar klooster, om mij te laten zien dat in haar kleine kamer alles rondom haar bed goudglitter was, en in haar hart wist zij dat O. L. Vrouw haar had bezocht.

Als een valse ziener beweert boodschappen te ontvangen en omgang heeft met Satan omdat zijn of haar bedoeling het is goedhartige mensen te beroven en zich te verrijken, is aan Satan, die een legalist is en een specialist in het naäpen van God, de macht gegeven om te produceren, na te apen wat van God komt. Hij wordt uiteindelijk ontmaskerd, maar na veel mensen met goede bedoelingen te hebben geschaad. We kennen slechte zieners, die ook glitter hadden, maar niet langdurig. Ze zijn ontmaskerd.

De tekenen van God zijn ook voor een bepaalde reden bedoeld. Hierbij heeft men onderscheidingsvermogen nodig. Zeer weinig mensen hebben de gave van onderscheiding. Zoals ik het zie is de vrouw met de stigmata (Marianne) een rustige persoon, die nooit iets heeft gevraagd. Ze ontving de stigmata en uit de wonden komt een aantrekkelijke geur. Ze leed ze voor het eerst gedurende de vastentijd. Daarna met Pasen. Er kwam olie uit haar gelaat en haar handen. Deze olie is van dien aard dat zij zieke mensen zalft, zoals Myrna. Uit alles wat zij aanraakte (religieus) stroomde mirre. Daarna was het de Hostie die in vlees veranderde, en bloed in haar mond. We kennen ook Therese Neumann, die precies hetzelfde verschijnsel had wanneer haar ogen zich vulden met tranen en zij tranen van bloed schreide. Het is niet noodzakelijk vereist dat er boodschappen volgen op de stigmata. Bijvoorbeeld Padre Pio heeft geen boodschappen ontvangen maar wel de stigmata.

Maar als het bovennatuurlijke doorgaat, of wanneer er zieners zijn die O. L. Vrouw of Jezus zien, of wanneer iemand de gave van locutie heeft ontvangen, is het ook Satan in het begin toegestaan tussenbeide te komen (zodat hij niet tegen God kan zeggen dat hij geen kans heeft gehad) en hij zal proberen te bederven wat feitelijk van God komt. En hier is dan onderscheidingsvermogen noodzakelijk.

De zieners van Medjugorje zagen op een bepaald moment een imitatie maagd Maria. Het was Satan, die aan hen verscheen in de gedaante van O. L. Vrouw, en zij ontdekten dat door naar de voeten te kijken, waar ze bokkenpoten zagen. (Hij kan niet volledig perfect verschijnen en moet altijd een teken van zichzelf houden, anders zal hij ontploffen). Ook aan Padre Pio is aan het begin van zijn ambt de duivel verschenen als een monnik, die hem een brief gaf waarin hem werd aangeraden dat klooster te verlaten en naar een ander te gaan, maar toen hij het las vloog de brief in brand en herkende hij de duivel. Ook aan mij verscheen de duivel in het begin als mijn engel, en probeerde mij te zeggen dat God nooit op deze manier tot mensen spreekt. Toen uitte hij een belediging, die ik kende, en nam toen de vorm en de manier van spreken van mijn overleden vader aan en vroeg mij te stoppen met schrijven. Daarna zei hij weer iets lelijks dat ik kende. Hij zal altijd zijn handtekening achterlaten.

Wat betreft het verschijnsel van de grote fles die zich gedurende de nacht vulde en het coliseum op de muur, getekend in olie, moet men hier opletten. We moeten niet al oordelen maar onze ogen openhouden en kijken. We moeten niet tot voorbarige conclusies vervallen door het te veroordelen, voor het geval dat het werkelijk van God komt, maar voorzichtig blijven en het de tijd geven, zoals ik tegen Avo zei, voor deze twee bijzondere tekenen. Geef het de tijd, en de tijd zal het zeggen. Avo is een nederige persoon, en hij en Suzy werden nooit beledigd maar aanvaardden mijn advies.

We moeten ook weten dat deze dingen gebeuren in het huis van Avo en Suzy, samen met hun vriendin Marianne, die lid is van hun gebedsgroep. Vanaf toen, met wat daar gebeurt, is hun gebedsgroep gegroeid van enkele leden tot honderd deelnemers, die regelmatig komen bidden. Hun huis is een kapel geworden, dagelijks gevuld met mensen die voortdurend bidden. Dit Armeense echtpaar is niet op geld uit, integendeel, ze hebben vanaf het begin veel van hun eigen geld gegeven, jaren geleden, om de boodschappen van H.W.L.i.G. te bevorderen, waren zeer trouw aan de boodschappen van H.W.L.i.G. en gaan nu naar Armenië om H.W.L.i.G. weer op te richten, dat verzwakt en uiteengedreven is door Satan, enkele maanden na mijn bezoek aldaar. Ze zullen proberen een juist verslag en een goed getuigenis te geven aan de Catholicos (De paus van de Armeense kerk) over H.W.L.i.G., die de boodschappen vervolgt. Ze zullen afwezig zijn van hun huis (in Australië) gedurende enkele maanden, om te getuigen en erop toe te zien dat het hart van Armenië zich weer opent om de boodschappen van H.W.L.i.G. te ontvangen en te verwelkomen.

In Christus

Vassula

Goede Vrijdag - 6 april 2007

door Avo Vardanian

Dit is het vierde 'Stigmata' Pasen van Marianne, als ik het zo mag zeggen. Sinds de vastentijd van 2004, toen Marianne de manifestaties van Christus 'Heilige Wonden' voor het eerst begon te ontvangen in de palm van beide handen, achtte onze dierbare Heer het gepast sinds toen, vanuit Zijn onophoudelijke Liefde voor ons, door te gaan met het tonen van Zijn Heilige Wonden op verschillende wijzen, meestal gedurende de heilige periode die naar Pasen leidt, maar zeer hevig op Goede Vrijdag.

De foto met bloed, dat stroomt uit de ogen van Marianne, zijn alle genomen door de jongste zoon van Marianne, die toen aanwezig was.

Hoewel de Wonden uitwendig zijn en veel pijn en ongemak veroorzaken, worden ze andere keren ondraaglijk. Het innerlijk lijden van Marianne is veel groter; lijden dat komt in de vorm van angst, verdriet om zielen. De afkeer die Christus heeft bij het zien van de zonden, door alle tijden heen, die Zijn Lichaam heeft gedragen, de smart van onschuldige slachtofferzielen en het zien van het lijden van Zijn Moeder, wat Zijn smart nog deed toenemen, wat Zijn Hart brak en dat altijd met Haar Onbevlekte Hart is verbonden.

'Christus heeft ons alles gegeven, zelfs Zijn eigen leven en het ondergaan van de vernederingen en de woede van de mensen, om hun zielen te redden en degenen die Hem kruisigden te verlossen, en voor degenen die Hem nog steeds, tot op de dag van vandaag, kruisigen door Hem te verwerpen, wanneer Hij door de Boodschappen van Het Ware Leven in God in deze tijden komt met de boodschappen die Zijn grote reddingsplan van de daken schreeuwen om ze te redden… maar…Zijn kreten vallen op dove oren en worden door velen volkomen genegeerd'.

Veel van de verwoording in deze tekst is van Marianne.

Marianne laat zien hoe zij op deze foto naar de hemel opziet en bij de Vader ervoor pleit Zijn Gelaat niet van haar af te wenden. Christus heeft haar toegestaan iets te ervaren van wat Hij in de laatste momenten op Zijn Kruis heeft ervaren.

Naast het voelen van lijden dat samenhangt met de afwijzing van Christus door de mensheid, zegt Marianne dat zij ook lijdt ten gevolge van de onmiskenbare lichamelijke pijn; tegelijkertijd, zoals zij het stelt, is zij totaal verbonden met Christus in een soort extase die zij beschrijft als transcendent en Bitter Zoet, wat de zinnen ongevoelig maakt voor al het andere.

Dit jaar kwam de jongste zoon van Marianne (hij is 25 jaar) bij haar, op eigen initiatief, vanaf Witte Donderdag namiddag tot Vrijdag laat in de namiddag, zeer wel wetend wat onze Heer gedaan had met Marianne in de voorgaande drie jaren, en van de reële mogelijkheid dat er iets zou gebeuren tijdens zijn verblijf bij zijn moeder.

Bij nader inzien zegt Marianne: 'Dit was door God geïnspireerd opdat hij een ooggetuige zou zijn, voor de eerste keer, van Gods bovennatuurlijke manifestatie van Liefde, door de ervaring van een druppel van Zijn passie op een van Zijn geringste schepselen, zijn eigen moeder, iets waarvan hij zei dat hij het nooit zou vergeten. Zijn bezoek kwam zuiver vanuit zijn hart: om er voor mij te zijn in de geest van liefde en zorg'.

Uit respect voor zijn verlangen dat zijn naam niet zou worden vermeld, zullen we naar hem verwijzen door de initialen Bj. Hij moest op vrijdag vertrekken om 17.30 uur voor de trein terug naar Brisbane aan de Goudkust, waar hij de volgende ochtend voor zijn werk moest aantreden.

Terwijl verdriet en melancholie deel uitmaakten van de meeste dagen van de vastentijd, waarin de Passie van Christus zich manifesteerde, nam dit toe, meer intensief, tijdens de Goede Week. Het werd steeds intenser vanaf Witte Donderdag.

Marianne dacht dat de Heer, nu Bj bij haar was, zou afzien van het geven van uitwendige tekenen en wonden, met vloeiend bloed, om hem niet te shockeren. Maar zo ging het niet. Vroeg in de ochtend van vrijdag kon zij haar hevige innerlijke verdriet en lijden niet verbergen.

Marianne koos ervoor haar gevoelens niet voor Bj te verbergen opdat hij zou begrijpen dat zij er behoefte aan had door hem van tijd tot tijd voor intiem contact met Christus alleen gelaten te worden.

Ondertussen besteedde hij zijn tijd met noodzakelijke karweitjes rond het huis, met het koken van eten voor hen beiden, daar hij gourmet chef is en er van houdt te koken. Hij vond ook tijd voor werk in de tuin.

Marianne besteedde een korte periode met Bj voor een kopje thee en maakte hem deelgenoot van het lijden dat zij ervoer.

Kort voor 14.30 belde ik Marianne op om te vragen hoe het met haar ging. Zij antwoordde met een zware stem, sprekend met een langzame, lage stem, en liet mij weten dat zich in haar hoofd een enorme druk opbouwde, tegelijk met de pijn, zozeer dat ze het gevoel had dat haar hoofd zou exploderen. Zij verklaarde dat er tot op dit moment geen uiterlijke tekenen zichtbaar waren.

Marianne merkt hoe een plotselinge windvlaag, vergezeld van donder en regen, over de plaats kwam, 5 tot 10 minuten na mijn telefoongesprek met haar. Het duurde zeer kort. Ik merkte deze plotselinge windhoos ook boven in mijn studeerkamer (we wonen heel dichtbij Marianne). Ik herinner mij dat ik mijn raam moest sluiten omdat de wind mijn papieren wegwoei. Er viel ook wat regen naar binnen.

Ik zal Marianne met haar eigen woorden de blijvende en belangrijkste gebeurtenissen van de dag op de volgende bladzijden laten beschrijven, toen ik een video maakte van haar latere vertelling over haar ervaring. Mijn vrouw Suzy typte de woorden van Marianne terwijl zij keek en luisterde naar de video.

Boodschap van Het Ware Leven in God van 3 december 1988:

Jezus zegt: 'beminden, toen er kort geleden weer een scheuring onder jullie plaatsvond, werd een deel van Mij weggerukt, ja, ze waren er zich niet van bewust dat zij een deel van Mijn Lichaam afscheurden, Mijn beminden…verdien Ik dat? waarom Mijn Hart verscheuren? Waarom scheuren aan het Hart van jullie God? waarom Mijn ogen vullen met nog meer bloedige tranen? (Jezus'beeltenis verscheen in extreem lijden. Zijn ogen vulden zich met Bloed, met eromheen een korst Bloed).

Ik smeek jullie, als een bedelaar die verlamd is door zijn eigen vrienden, allen terug te keren tot Petrus, en één te zijn zoals de Vader en Ik één zijn. Ik roep ook allen op, die Mijn Moeder verwerpen (de Protestanten) om hun oren te openen en te horen. Mijn Moeder is de Koningin van de Hemel. Haar Naam is 'Moeder van God'. Ik maak geen verwijten aan hen die het niet geweten hebben; Ik probeer jullie terug te brengen tot De Waarheid; Ik roep ook op tot bekering van deze wereld; Ik herinner diegenen, die vergeten zijn dat Ik Almachtig ben, eraan dat zij Mij niet moeten vergelijken met zichzelf, (degenen die nu Gods huidige Werken rationaliseren) Ik herinner jullie allen eraan dat jullie leven in het Einde van de Tijden, en dat Mijn Tekenen dus zijn toegenomen… De Schriften worden vervuld…'

Marianne herinnert zich: ik had juist zeer moeizaam met je aan de telefoon gesproken, ik zat op de bank, met Bj links van mij, mijn handen aan mijn hoofd om te proberen de pijn en de druk op een of andere manier te verlichten, wat door Bj duidelijk te zien was. Dat, samen met de plotselinge onweersbui, deed hem zijn ogen wijdopen sperren, met een uitdrukking van 'wat gaat er nu gebeuren?' Ik voelde nattigheid op mijn hoofd, want mijn handen waren daar om te proberen de pijn en de druk te verlichten, en ik zei tegen hem: 'Wil je even kijken, want het is erg nat in mijn haren'. Hij keek en liet mij weten dat het inderdaad bloed was. Ik kon plotseling niet meer zien en schreide toen van smart. Ik had een brandend gevoel in mijn ogen, bloed dat uit mijn ogen begon te komen. Ik vroeg er hem dus naar, en hij zei: 'Ja', het was bloed. Even later werd het geleidelijk minder.

Ik ging liggen, en hij moest naar buiten. Terwijl hij buiten was, had ik een beetje respijt, hoewel erg kort. Gedurende deze tijd liet Christus mij begrijpen dat Zijn genade op mij rustte, en dat Hij mij toestond Zijn bittere beker met Hem te delen. Hij moedigde mij aan deel te nemen aan Zijn Kruis voor de bekering van de zielen, voor eerherstel voor het uiteenscheuren van Zijn Lichaam, voor hen die Hem, Zijn Moeder en al Zijn priesterzielen en apostelen van de laatste tijden openlijk bespotten, die vervolgd worden om Zijn nobele Boodschappen, die speciaal zijn gereserveerd voor deze tijden van Hel op aarde, door openlijke rebellie tegen alles wat heilig is, en voor die zielen die zeggen dat ze Hem kennen, maar Hem toch door hun onverschilligheid en valse nederigheid, uur na uur op de weg van Calvarië leiden. Christus verzekerde mij telkens weer dat dit alles niet tevergeefs is, en dat veel genaden zullen worden verkregen. Gerustgesteld loof ik Hem, onooglijk als ik ben, met een groot verlangen prijs ik Hem, wetende dat ik door zelf te vervagen een zuivere afbeelding word waarop Hij zijn afdruk kan plaatsen, om het even welke Hij wil. Het enige dat telt is dat Hij verheerlijkt wordt. Dit begrijpen vond in een relatief korte tijd plaats.

Bj was stil, dat is zijn aard, maar je kon zien dat hij volledig overweldigd was, hij leek onder shock te staan.

Ik vroeg om wat water. Hij ging en bracht mij meerdere glazen water, maar niets leste mijn dorst.

Ik stond op toen ik beter kon zien en liep naar mijn altaar om dichter bij de beeltenis van Jezus te zijn. Ik zat op een stoel, nabij de tafel, omdat ik duizelig en gedesoriënteerd was. Opnieuw begonnen mijn ogen te branden, en deze keer merkte ik dat het bloed in stromen kwam, uit beide ogen en de kruin van mijn hoofd.

Ik riep: 'Bj Bj kom' en hij kwam dus en ging naast mij zitten en hielp mij, want ik was over de tafel gevallen. Toen ik gevallen was liet ik hem weten dat ik zozeer getroost werd doordat hij er was. Hij vroeg mij of hij iets voor mij kon doen. Ik zei: 'Nee, ik ben zo blij dat je er bent'. En hij zei: 'Ik ben zo gelukkig. Ik ben hier voor u, mamma'. Toen begon ik ongecontroleerd te schreien omdat ik weer een toenemen voelde, en dan, alles wat ik weet, dat vertelde hij mij later, dat mijn ademhaling oppervlakkig en begrensd was. Ik snakte naar adem. Mijn mond vulde zich. Ik kon bloed proeven en het was veel, want ik slikte voortdurend. En toen zei ik: 'Bj, ik slik bloed'. Ik ging weer omlaag, viel weer over de tafel, en dat was het moment waarop mijn ademhaling steeds minder werd en ik slikte en stikte, en daarna hield ik gedurende korte tijd op te ademen.

under photo: Marianne probeert het bloed door te slikken dat aanhoudend toenam in haar mond.

Tijdens deze momenten riep ik spontaan uit: 'Oh, hoezeer lijdt Hij voor ons. Oh, hoezeer lijdt Hij bij het zien van Zijn Moeder'. Dat was toen Hij leed op het Kruis, bij het zien van Zijn Moeder terwijl Hijzelf stikte. Ik weet niet precies hoelang het duurde en plotseling was alles voorbij. En Bj zei: 'O mamma, u zult mij niet willen geloven maar het is 3 minuten over 3'.

Hij wist dus dat dit moment een betekenis had. Ik voelde op dat moment een totale vrede. Ik was uitgeput maar verkeerde in totale vrede, nauwelijks ademend, maar op een vredige manier. Het was zo ongelofelijk. Hij zat daar, met zijn arm om mij heen, gedurende enige tijd, en het was zo privé, intiem en mooi.

Ik herinner mij de gedachte die bij mij opkwam, namelijk dat Jezus op het Kruis zei: 'Moeder, Ik geef U Uw zoon Johannes, en tegen Johannes, dit is je Moeder'. Ik ervoer het als een zeer mooi, intiem en privé moment. Ik zegende God en zei: 'Dank U dat U mij de gelegenheid geeft met mijn zoon te zijn en dit met hem te delen', want het was zeer intiem, en het is niet iets dat met iedereen kan gebeuren. Het was een zeer groot geschenk dat mijn zoon er getuige van kon zijn. Hierna waste ik mij, net voldoende om verder met hem te zijn.

Later die avond gingen Suzy en ik naar Marianne. Zij was uitgeput en haar gezicht en nek waren nog rood gekleurd.

In deze nieuwsbrief heeft Marianne geprobeerd ze veel mogelijk in duidelijke menselijke bewoordingen haar diepste gevoelens van diepe eenheid met Christus te beschrijven gedurende deze momenten van intens innerlijk en uiterlijk lijden rond drie uur. Christus heeft Marianne toegestaan tot op zekere hoogte te ervaren wat Hij doormaakte tijdens deze laatste momenten op het Kruis, voordat Hij Zijn laatste adem uitblies. In dit opzicht verwijst Marianne naar deze passages in deze nieuwsbrief waar zij gewag maakt van het slikken van bloed en het stikken, waarbij haar ademhaling duidelijk leek te hebben opgehouden, zoals haar zoon Bj merkte. Op het toppunt van dit alles stond Christus Marianne ook toe Zijn smart om Zijn Moeder te ervaren toen Hij haar smart zag om Haar Zoon die zozeer leed op het Kruis.

Gemengde blauwe en gouden glinstering op het beeld van het Heilig Hart van Marianne.

In de zeer vroege uren van Donderdag 29 maart 2007, in de week die voorafging aan de Goede Week, zweetten de ogen van Marianne bloed.

Bron,  http://www.tlig.org/nl.html