In de toekomst van de mens.

Wij kunnen niet geloven

dat de mens niet in staat is

een betere wereld te scheppen.

Wij kunnen niet geloven

dat wij als mens niet méér zijn

dan een speelbal in handen van het lot,

dat wij niet kunnen werken aan de toekomst.

Wij geloven dat hoe hard de kanonnen ook bulderen,

hoeveel bommen er ook ontploffen,

er ooit een stralende morgen komt.

Het leven zal altijd sterker zijn dan de dood.

Ondanks alles.

Wij geloven dat ooit alle bewoners van de aarde

drie maal per dag zullen kunnen eten

om hun lichaam te voeden.

Dat ze de opleiding zullen krijgen

om hun geest te ontplooien

en het recht en de vrijheid

om hun hart te tonen.

Wij geloven dat ooit

de vrede en de eerbied voor elkaar

aanvaard zullen worden als universele wet.

Dat elke mens onder een boom zal kunnen zitten,

vrij van angst."

Je zult verbaasd zijn als Hij zegt:

Ik verlangde naar een vriendelijk woord, jij hebt Me bemoedigend toegesproken.

Ik wachtte erop dat iemand Mij zou begrijpen, jij hebt aandachtig naar Mij geluisterd.

Ik had niemand die Mij vertrouwde, jij hebt Mij om raad gevraagd.

Ik had honger en jij hebt Mij te eten gegeven.

Ik had dorst naar jou, jij hebt Me vriendelijk aangekeken.

Ik wachtte op een beetje geluk, jij hebt je vrije tijd met Mij doorgebracht.

Ik was wanhopig, jij hebt Mij in de armen genomen.

Ik had dorst en jij hebt Mij te drinken gegeven.

Ik was kreupel, jij bent met Mij gaan wandelen.

Ik was een sukkel, jij hebt met mij gedanst.

Ik kon niet meer geloven, jij hebt niet aan Mij gewanhoopt.

Ik was ziek en jij hebt Mij bezocht.

Je zult verbaasd zijn - je zult vragen stellen -

je zult perplex staan - je zult lachen.

Je zult dansen van geluk.

God, wij bidden U om kerkmensen, nu meer dan ooit: om vrouwen en mannen die verschillen overbruggen en tegenstellingen verzoenen, die warmte uitstralen, hoop wekken en uw kerk maken tot een gastvrij huis, die luisteren en spreken, met aandacht voor de taal en de gevoeligheden van deze tijd, die in uw huis de dienst verrichten aan de tafel van het woord en van het brood, die in uw wereld de dienst verrichten van voetwassing en wonderbare spijziging, die bestand zijn tegen ontgoochelingen en sterkte vinden bij elkaar en bij U, die, wakend bij de bron, bij uw woord het water drinken dat hen doet herleven.

God, geef herders aan uw Kerk, geduldige vissers, met netten die niet scheuren, weefsters van het ene, naadloze kleed, behoedsters van al wat bedreigd is, woordvoerders van uw boodschap, alles samen, uw ene, veelkleurige en meerstemmige gemeente. Amen.

Heer Jezus Christus, zegen met Uw Licht, onze ogen,

opdat zij opengaan en het goede zien in elke mens.

Zegen met Uw Licht onze monden,

opdat zij woorden spreken die goed doen en vrede brengen.

Zegen met Uw Licht onze handen,

opdat zij zich uitstrekken naar de mens die naar ons toekomt.

Zegen met Uw Licht onze voeten,

opdat zij de weg van gerechtigheid en van zorg om mensen gaan.

Zegen met Uw Licht heel ons menselijk bestaan,

opdat er troost is voor de verdrietige, hoop voor de wanhopige,

opdat bitterheid kan wijken voor mildheid, wantrouwen vlucht voor vertrouwen.

Zegen met Uw Licht allen die kwetsbaar zijn en gewond tot in hun ziel,

opdat zij bescherming vinden en geheel worden.

Vervul zo uw belofte; geef vrede in uw Naam en maak ons één,

Gij die leeft in eeuwigheid. Amen.

Maria, toevlucht van de zondaars,

troosteres der bedrukten,

met een hart vol verdriet

smeek ik u om hulp

voor mijn gestorven ouders,

die ons gezin

met hun arbeid en zorg

beschermden en omringden.

Maria, vraag voor hen

zo spoedig mogelijk met Uw Zoon

verenigd te zijn,

opdat zij hoog uit de hemel

ons opnieuw leiden

en ons geleiden

uit alle valstrikken

en afgronden,

en alle bekoringen

die het leven brengt. Amen

Vandaag nog zult gij met mij zijn in het paradijs ...

Die woorden hebben wij zo dikwijls horen klinken.

Die waren destijds tot een andere persoon gericht.

En dat was in een ver, zeer verleden tijd.

Bedoelt U soms die woorden ook voor hen

die zoveel vroeger dan wij het verwachtten,

die zoveel eerder dan wij konden denken

zo plotseling uit ons midden zijn gegaan?

Gij wordt de God der levenden genoemd.

Help ons geloven dat onze zo dierbare doden

niet enkel stof bij stof zal zijn,

maar, niet meer mens, uw paradijs bereikt.

Amen.

Ik heb een hart in mij,

dat maakt mij blij.

Het klopt vrolijk

als ik weet dat jij van mij houdt.

Ik heb ogen in mijn hoofd,

dat maakt mij blij.

Zij schitteren van vreugde

als jij jouw liefde toont.

Ik heb benen aan mijn lijf,

dat maakt mij blij.

Zij springen hoog omhoog,

als jij iets voor mij doet.

Ik heb handen met slimme vingers,

dat maakt mij blij.

Zij kriebelen van ongeduld

als jij iets moois hebt voor mij.

Ik heb nog zoveel meer,

dat maakt mij blij.

Ik kan dat alles zo goed gebruiken

als ik het helemaal geef aan jou.

Wil je wel geloven dat het groeien gaat,

klein en ongelooflijk als een mosterdzaad,

dat je had verborgen in de zwarte grond,

en waaruit een grote boom ontstond.

Wil je wel geloven

het begin is klein,

maar het zal een wonder

boven wonder zijn,

als je het gaat wagen

met Gods woord alleen:

dan gebeuren wond'ren

om je heen.

Wil je wel geloven

dat je vrede wint,

als je vol vertrouwen

leeft, zoals een kind.

Als je een geloof hebt

als een mosterdzaad,

groeit de liefde uit

boven de haat.

O Jezus, eeuwige God, ik dank U voor uw talloze genaden en zegeningen.

Moge elke klop van mijn hart een nieuw lied zijn van dankzegging voor u.

Moge elke druppel van mijn bloed door mijn aderen stromen voor U.

Mijn ziel is een lofzang ter ere van uw barmhartigheid.

Ik heb U lief, o God om Uzelf alleen. Amen.

Zalig zij , die ons , bejaarde mensen , oud durven laten worden in deze tijd , zij zullen de rijkdom van onze jaren mogen ervaren. Zalig zij , die aanvaarden dat wij trager worden en behoren tot een ver verleden tijd , zij zullen niet opgeslokt en afgestompt worden door het jachtend razen van deze meedogenloze tijdstrijd. Zalig zij , die beseffen dat onze oren niet alles meer horen en onze ogen niet alles meer zien , zij zullen de taal van ons hart en de tekening van ons leven mogen ontdekken. Zalig zij , die met ons meeleven als wij de lasten van onze oude dag moeten dragen , zij zullen de kracht van onze liefde voelen groeien in het diepste van hun hart. Zalig zij , die ons dagenlang laten vertellen en nooit wrevelig zeggen ; 'Dat heb je mij al duizend keren gezegd' , zij zullen de waarde van de herinnering in de diepte van ons levensverhaal vinden. Zalig zij , die ons 'oud - zijn' en ons 'mens zijn' respecteren en ons onze waardigheid laten , zij zullen eerbiedig en dankbaar het geschenk van onze levensvoltooiing ontvangen. Zalig zij , die door hun milde goedheid ons helpen ons laatste restje levensweg naar God te gaan , zij zullen Hem als kern van ons bestaan doorheen hun dagen dragen. Het zij zo.

Amen.

Heer,

ik wil van mijn leven

iets maken.

Ik wil angst overwinnen

en mijn talenten

laten spreken.

Mag het optimisme van

mensen om me heen

me stimuleren.

En wanneer ik plannen

maak en toch faal,

geef Jij me dan moed

om te herbeginnen.

Plots zin zien...het kan,

wanneer Jij me helpt.

Dat is het wonder!

Amen.

Er is in dit leven geen waarborg tegen de bekoring.

Mijn zoon, gij zijt in dit leven nooit veilig: zolang gij leeft zijn de geestelijke wapens voor u volstrekt onmisbaar. Gij leeft tussen vijanden en gij wordt van links en rechts aangevallen. Als gij dus niet van alle kanten het schild van het geduld hanteert, zult gij niet lang ongekwetst blijven.

Bovendien als gij uw hart niet zeer beslist op Mij richt, met de oprechte wil alles voor Mij te verduren, kunt gij tegen die woede niet op en zult gij nooit de eindstreep halen. Gij moet dus dapper door alles heen trekken en met beslistheid afgaan op die tegenstand. Want aan de overwinnaar wordt het manna gegeven en de aarzelende staat veel ellende te wachten.

Als gij rust zoekt in dit leven, hoe zult gij dan ooit tot de eeuwige rust doorstoten? Stel u niet in op veel rust, wel op veel geduld. Zoek de ware vrede niet op aarde maar in de hemel, niet bij de mensen of andere geschapen dingen maar bij GOD alleen. Ter liefde Gods moet gij alles willen doorstaan, inspanning met name, maar ook leed, bekoring, gesar, angst, nood, ziekte, onrecht, tegenspraak, verwijten, vernedering, beschaming, terechtwijzing en verachting.

Dit alles brengt u tot deugdzaamheid; het is de proef van Christus’ beginnende volgeling: dit alles werkt mee aan de kroon voor de hemel.

Ik zal u een eeuwige beloning geven voor een korte arbeidstijd en een nooit eindigende eer voor een vluchtige beschaming.

Meent gij dat gij altijd blijdschap naar de geest kunt hebben volgens uw wens? Die hebben ook mijn heiligen niet gehad; zij leden onder veel drukkende lasten, allerlei bekoringen en grote verlatenheid. Maar zij hielden stand ondanks alles: zij stelden meer vertrouwen op God dan op zichzelf, wel wetend dat het lijden van deze tijd niet vergeleken kan worden met de toekomstige glorie die zij zouden verkrijgen.

Wilt gij terstond bezitten wat meerderen pas na vele tranen en zwaar lijden nauwelijks hebben veroverd? Wacht op de Heer, handel met dapperheid en wees sterk; verlies uw vertrouwen niet, geef het nooit op, maar geef ziel en lichaam standvastig als inzet voor de eer van God.

Ik zal u alles in overvloed vergoeden: in alle beproeving zal Ik met u zijn.

GOD STRAFT EEN MONNIK, DIE AAN BIRGITTA TWIJFELDE.

ZESDE BOEK, KAP. 90.

Toen Meester Mattias over de genade sprak, die Gods bruid gegeven was, antwoordde een zeer geleerde kloosterling, dat het niet te geloven was en niet in overeenstemming met de Schrift, dat God kloosterlingen verliet, die zich de wereld ontzegden, en Zijn geheimen openbaarde aan hooggeboren vrouwen. En hoewel de Meester het bewees op vele wijzen, wilde de monnik het toch niet geloven.

Toen Gods bruid dit gehoord had en de Meester bedroefd had gezien, verzonk zij in gebed en hoorde een stem in Gods geest, die zeide: "De ziekte van vele mensen is zo gevaarlijk, dat zij ziek worden van het geneesmiddel zelf, en daarom moet het geneesmiddel hun niet gegeven worden, opdat zij niet heviger en zwaarder ziek zouden worden. Ik ben het geneesmiddel voor zieke mensen en de waarheid voor de verdwaalden. Maar deze zonderlinge monnik begeert geen geneesmiddel, want zijn hart heeft behoefte aan ijdele wijsheid. Daarom zal ik hem met mijn hand een kaakslag geven, zodat het door allen gehoord zal worden, dat ik God ben, niet met veel lawaai noch met veel woorden, maar zeer ernstig en vreselijk." Deze kloosterling verootmoedigde zich daarna vol droefheid en stierf aan koorst, al zijn ledematen verlamd.

Lukas 9:28-29. Daar staat duidelijk geschreven: "En ALS HIJ BAD, werd de gedaante van Zijn aangezicht veranderd..."

(vers 29). Geloven wij, dat zoiets òòk met ons kan gebeuren, als wij bidden? Er staat geschreven: "En

wij ALLEN, met onbedekt aangezicht de heerlijkheid van de Here als in een spiegel aanschouwende, WORDEN

NAAR HETZELFDE BEELD IN GEDAANTE VERANDERD, van heerlijkheid tot heerlijkheid, DOOR DE GEEST

VAN DE HERE" (2 Kor. 3:18).

Wanneer wij om ons heen kijken, zullen wij gauw merken, dat er tegenwoordig erg veel mensen zijn, aan wier gezichten

men zien kan, dat zij vele zorgen met zich meedragen! Eén van de beste manieren, waarop christenen hun

getuigenis kunnen uitdragen, is TEMIDDEN VAN ZULKE MENSEN TE LEVEN MET EEN GEZICHT, WAAROP

NIET DE ZORGEN, MAAR DE BLIJDSCHAP VAN CHRISTUS TE LEZEN STAAT. Onderzoek in dit opzicht ook

eens: Exodus 34:29, Handelingen 6:15 en Psalm 34:6.

Voor een goed begrip van de nood in deze laatste dagen, zullen wij samen lezen wat David heeft neergeschreven

en hoe hij één en ander tot uitdrukking heeft gebracht: "U BENT UW LAND GENADIG GEWEEST, Here! U

BRACHT EEN KEER IN DE GEVANGENSCHAP van Jakob. DE MISDAAD van Uw volk hebt U WEGGENOMEN,

U hebt AL HUN ZONDEN BEDEKT. U hebt AL UW VERBOLGENHEID WEGGEDAAN, U hebt UW BRANDENDE

TOORN AFGEWEND. BRENG ONS TERUG, o God van ons heil, DOE UW TOORN over ons TENIET ... TOON

ONS UW GOEDERTIERENHEID, Here, GEEF ONS UW HEIL ... Zeker, ZIJN HEIL IS DICHT BIJ HEN die Hem

VREZEN, ZODAT ER EER IN ONS LAND WOONT. De GOEDERTIERENHEID EN WAARHEID ZULLEN ELKAAR

ONTMOETEN; de GERECHTIGHEID EN VREDE ZULLEN ELKAAR KUSSEN. De WAARHEID zal UIT DE AARDE

SPRUITEN, en de GERECHTIGHEID zal VAN DE HEMEL NEERDALEN. Ook zal de Here HET GOEDE GEVEN;

EN ONS LAND ZAL ZIJN VRUCHT GEVEN" (Ps. 85:2-5, 8, 10 uit de HSV, 11-13 uit de SV).

Letten wij nogmaals op vers 5 van Mattheüs 6, dan zegt de Here Jezus daar, dat de Farizeeën hun loon reeds hadden:

dat wil zeggen, dat zij alreeds door de mensen werden gezien en alzó niets meer hadden te verwachten

noch te ontvangen!

Christenen, die de betekenis en de zegen van het "binnenkamer-gebed" kennen, hebben zowel NU als IN DE

EEUWIGHEID loon. En dit is wat vers 6 bedoelt. In verband hiermee merken wij het volgende op:

NU is de beloning: HET ANTWOORD op gebed...

IN DE EEUWIGHEID zijn het de schatten die, mede door de "persoonlijke gebeden", in de hemelen zijn verzameld.

"Maar vergadert u schatten in de hemel, waar ze noch mot noch roest verderft, en waar de dieven niet doorgraven

noch stelen" (Matth. 6:20).

HOE PERSOONLIJK WORDT DE HERE JEZUS IN ZIJN INSTRUCTIE, BETREFFENDE DIT PERSOONLIJK

GEBED IN DE BINNENKAMER, als wij nog eens nadrukkelijk letten op het 6de vers!

Laten wij niet vergeten, dat dit alles neerkomt op: AFGEZONDERD van de mensen, maar OPGESLOTEN met

God. God schenke ons allen Zijn wondere genade, opdat wij dit zullen betrachten en hierin onze grootste vreugde

zullen vinden: SAMEN, ALLEEN MET GOD IN DE BINNENKAMER!! Amen.

Vergelijken wij Mattheüs 6:8b "WANT uw Vader weet, WAT gij van node hebt" met Hebreeën 11:6 "ZONDER GELOOF

is het ONMOGELIJK GOD TE BEHAGEN, WANT die tot God komt, MOET GELOVEN, dat Hij is, en een Beloner

is van degenen, die Hem zoeken".

Wanneer wij in onze binnenkamer Hem bidden, moeten wij dus geloven, dat God ons gebed niet alleen kàn en wil

beantwoorden; maar, dat Hij al onze noden en behoeften kent, alvorens wij Hem vragen!

Wanneer wij Hem bidden, moeten wij Hem niet voorschrijven, HOE Hij iets moet doen in onze harten of levens; of

hoe Hij in een bepaald geval moet handelen; maar wij moeten Hem eerbiedig verzoeken, smeken, Zijn heilige wil

te volvoeren in ons hart en leven!

Maar, waarom is het dan nodig God te bidden, Die onze hemelse Vader is, als Hij toch reeds al onze noden en behoeften

kent? Op deze vraag is maar één antwoord te geven; namelijk dit: De discipelen vroegen Jezus hen te willen

"leren bidden". Hij heeft aan dat verzoek voldaan, door hen zó te leren dat het GODS WIL IS!!

En gelijk Hij het hen heeft gedaan, zo draagt Hij òòk ons op, om te BIDDEN NAAR ZIJN VERHEVEN WIL EN

WELBEHAGEN. En wanneer wij niet zó bidden, zijn wij ongehoorzaam en verstoppen wij willens en wetens het

kanaal, waardoor de Heilige Geest wil werken door Zijn wil te openbaren en Zijn ONmisbare zegen uit te gieten!!!

Laten wij hieraan denken: "...o mens, wie zijt gij, die tegen God antwoordt? Zal ook het maaksel tot degene, die het

gemaakt heeft, zeggen: WAAROM hebt gij mij ALZO gemaakt?" (Rom. 9:20).

Jezus zegt: "En ALS GIJ BIDT, zo GEBRUIKT GEEN IJDEL VERHAAL VAN WOORDEN, gelijk de heidenen; want

ZIJ MENEN, dat zij DOOR HUN VEELHEID VAN WOORDEN zullen VERHOORD WORDEN" (Matth. 6:7).

Eén ding dus: Jezus VEROORDEELT een "omhaal van woorden!" Hij veroordeelt NIET het gebruik van woorden of

van veel woorden, of van herhaling; maar Hij veroordeelt een IJDEL GEBRUIK of IJDEL HERHALEN van woorden!!

Een voorbeeld uit de Bijbel volgt hiernevens: "...en RIEPEN DE NAAM VAN BAAL AAN! VAN DE MORGEN

TOT OP DE MIDDAG" (1 Kon. 18:26).

Wij weten allemaal uit eigen ervaring, dat wij in ons gebed bepaalde dingen heus wel méér dan één keer noemen;

en trouwens door de hele Bijbel heen zien wij, dat wij hiertoe worden aangemoedigd. Ook hiervan voorbeelden,

welke voor zichzelf spreken:

"Ik zeg u: hoewel hij niet zou opstaan en hem geven, omdat hij zijn vriend is, nochtans OM ZIJNER ONBESCHAAMDHEID

WIL, zal hij opstaan, en hem geven ZOVEEL ALS HIJ ER BEHOEFT" (Luk. 11:5-8).

"Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die DAG EN NACHT TOT HEM ROEPEN, hoewel Hij lankmoedig

is over hen?" "...maar HIJ RIEP ZOVEEL TE MEER..." (Luk. 18:7, 39).

OM TE VOLHARDEN IN ONZE GEBEDEN ZULLEN WIJ VEEL EN DIKWIJLS MOETEN HERHALEN! Sommige

van onze gebeden bereiken hun doel niet, omdat wij (op het ogenblik dat wij juist moeten volharden, aanhouden!)

ophouden!

Gods profeet, Jesaja, vertelt ons: "Want ALZO zegt de Hoge en Verhevene, Die in de eeuwigheid woont, en Wiens

Naam heilig is: Ik woon in de hoogte en in het heilige, en bij dien, die van een verbrijzelde en nederige geest is,

OPDAT IK LEVEND MAKE de geest van de nederigen, en opdat Ik levend make het hart van de verbrijzelden"

(Jes. 57:15).

En dit gebeurde onder andere, toen Mozes zich plotseling bewust werd van Gods Tegenwoordigheid in zijn leven:

"...ik zal mij nu daarheen wenden, en bezien, dat grote gezicht, waarom het braambos niet verbrandt. Toen de Here

zag, dat hij zich daarheen wendde, om te bezien, zo RIEP GOD TOT HEM uit het midden van het braambos, en

zei: Mozes, Mozes! En hij zei: Zie, hier ben ik! En Hij zei: Nader hier niet toe; trek uw schoenen uit van uw voeten;

want DE PLAATS, WAAROP GIJ STAAT, IS HEILIG LAND. Hij zei voorts: IK BEN DE GOD VAN UW VADER, DE

GOD VAN ABRAHAM, DE GOD VAN IZAK en DE GOD VAN JAKOB. En Mozes verborg zijn aangezicht, want HIJ

VREESDE GOD AAN TE ZIEN" (Exod. 3:3-6).

De Bijbel licht ons in aangaande het feit, dat wij met vrijmoedigheid mogen komen tot de Troon van genade,

wanneer wij bidden. "Dewijl wij dan, broeders, VRIJMOEDIGHEID HEBBEN, om in te gaan in het heiligdom

DOOR HET BLOED VAN JEZUS, op een verse en levende weg, welke Hij ons ingewijd heeft door het voorhangsel,

dat is, DOOR ZIJN VLEES; en dewijl wij hebben een grote Priester over het huis Gods; zo LAAT ONS TOEGAAN

MET EEN WAARACHTIG HART. IN VOLLE VERZEKERDHEID VAN HET GELOOF, ONZE HARTEN GEREINIGD

ZIJNDE VAN HET KWADE GEWETEN, EN HET LICHAAM GEWASSEN ZIJNDE MET REIN WATER"

(Hebr. 10:19-22).

Het is dus duidelijk, dat wij in diepe ootmoed en met alle eerbied moeten komen; en niet vergeten tot Wie wij naderen!

Wij zijn immers als stof en as, nietswaardige mensen, in Zijn ogen!! "En ik stelde mijn aangezicht tot God, de

Here, om Hem te ZOEKEN met GEBED, en SMEKINGEN, met VASTEN, en ZAK, en AS" (Dan. 9:3).

Wij zijn het helemaal niet waard, dat wij in de tegenwoordigheid van een heilig God mogen verschijnen. Het is alleen

door het bloed van Jezus Christus, het ONbestraffelijk Lam van God! Welk een groot voorrecht en welk

een groot wonder van genade, dat wij door Jezus’ verdiensten zó mogen en kùnnen komen! Glorie voor Hem!!