OPROEP VOOR MEER AANDACHT EN MIDDELEN

VOOR DE ABORTUSPREVENTIE IN VLAANDEREN

Alle Vlaamse parlementsleden ontvingen een brief met ingesloten een foetusmodel van 10 weken.

Met als thema: "Respect voor het leven: het mooiste mensenrecht" ontvingen alle Vlaamse parlementsleden gisteren een brief van de Beweging voor Christelijke Solidariteit over abortuspreventie, één van de Vlaamse bevoegdheden. Het aantal abortussen in ons land blijft immers stijgen en dit al 20 jaar lang (18.870 in 2009). In ons land worden per dag gemiddeld 60 kinderen of 3 klasjes geaborteerd. Dit is een middelbare school per week. In een samenleving die opkomt voor verdraagzaamheid en respect voor elkaar, lijkt het evident dat er ook een maximale bescherming is van onze ongeboren kinderen. Maar dat is niet zo! Daarom vraagt de Beweging voor Christelijke Solidariteit aandacht voor abortuspreventie. Abortuspreventie begint bij het erkennen dat de waarde van een mens nooit kan gereduceerd worden tot een al dan niet aanwezige ouderwens.

De Beweging voor Christelijke Solidariteit doet twee suggesties:

1. Er zou een nieuwe preventie-instantie in het leven kunnen geroepen worden, zodat het belangrijke keuzegesprek (voorafgaand aan een abortus) onafhankelijk, los van enige levensbeschouwelijke of politieke achtergrond, los ook van de belangen van de abortuscentra, zonder manipulatie in een bepaalde richting, kan plaatsvinden.

2. De vrije keuze kan bevorderd worden door Centra voor Zwangerschapsondersteuning in de mogelijkheid te stellen om medische, psychologische, relationele en financiële ondersteuning aan de ouders en de kinderen te geven voor een periode van één jaar. De oprichting van twee nieuwe CIG’s (Centra voor Integrale Gezinszorg) zou hiervoor een oplossing kunnen bieden.

We vragen aan de parlementsleden te kiezen voor het leven en moeder en kind in nood te steunen. We zullen er als maatschappij enkel beter van worden.

Tweede Mars voor het Leven in Brussel: zondag 27 maart

De Beweging voor Christelijke Solidariteit wil ook de aandacht vestigen op de tweede Mars voor het Leven die op zondag 27 maart 2011 om 15 Uur in Brussel plaatsvindt.

Na het grote succes van de eerste mars vorig jaar met meer dan 1.700 deelnemers, hebben de organisatoren besloten een tweede mars te organiseren. Het initiatief voor deze marsen komt uit van studenten. De mars is pluralistisch en apolitiek, en heeft tot doel op te komen voor de rechten van de vrouw en het ongeboren kind. Het zal dan 21 jaar zijn, dag op dag, na de depenalisering van abortus in België. De organisatoren eisen dat de overheid de vrouw op juiste wijze informeert over de zware fysische en psychologische gevolgen van een abortus en dat zij haar de concrete middelen geeft om voor het leven te kiezen. De organisatoren vragen ook de

afschaffing van de wet Lallemand-Michielsens die het zwakste lid van onze maatschappij elke bescherming ontneemt. De Beweging voor Christelijke Solidariteit roept alle vrienden voor het leven op om – los van hun politieke en religieuze overtuiging – dit studenteninitiatief te ondersteunen. Want, het recht op leven, is het mooiste mensenrecht.

Philippe Van der Sande,

Voorzitter Beweging voor Christelijke Solidariteit

Er is solden in de stad

Dat belooft nogal wat

Graaien voor de koopjes

In kleding op de hoopjes

Maar niemand wil weten

Of is ’t allang vergeten

De biechtstoel geeft ook solden

Waar veel wordt kwijt gescholden

Goedkoper kan het niet

Een priester die het aanbiedt

Want genade is er gratis

Door liefdevolle vergiffenis

Het groot verschil daarom

is niet zozeer de afkoopsom

noch koopman’s hartelijkheid

maar wel hemelse barmhartigheid

Die is miljoenen waard

Ook zonder klantenkaart

Die veel meer bevat

dan alle solden in de stad.

PAUS BENEDICTUS XVI ONDERTEKENT HET DECREET van de

ZALIGVERKLARING VAN JOHANNES PAULUS II.

Paus Johannes-Paulus II wordt op 1 mei 2011 zalig verklaard

VATICAAN (KerkNet/CNA) – Paus Benedictus XVI heeft een decreet ondertekend voor de zaligverklaring van zijn voorganger paus Joannes-Paulus II. De zaligverklaring heeft op 1 mei in Rome plaats. Benedictus XVI zal de plechtigheid persoonlijk leiden. Dat is uitzonderlijk en het onderstreept het belang dat de Duitser aan de zaligverklaring van zijn voorganger hecht. Voor de plechtigheid worden tienduizenden Polen verwacht. De tombe met het lichaam van paus Johannes Paulus II, nu nog in de crypte van de St.-Pietersbasiliek, krijgt een plaats in de basiliek zelf, net als die van de andere pausen die zalig of heilig verklaard werden. Volgens Italiaanse media krijgt hij een laatste rustplaats in de kapel van de heilige Sebastianus aan de rechterkant van de basiliek.

De zaligverklaring van paus Johannes Paulus II is mogelijk dankzij de erkenning van de onverklaarbare genezing van de Franse religieuze Marie Simon-Pierre, die leed aan de ziekte van Parkinson. De religieuze kon na de genezing haar taak als verpleegster in een kraamafdeling hervatten. Nadat de medische commissie het wonder had goedgekeurd, gaf de commissie van kardinalen en bisschoppen op 11 januari toestemming voor de zaligverklaring. Diezelfde commissie had eerder ook al erkend dat de geschriften van de paus en zijn verkondiging in overeenstemming waren met de leer van de katholieke Kerk.

Het voorbijzien van alle schepselen,

om de Schepper te kunnen vinden.

De dienaar: Heer, ik heb toch wel een grotere genade nodig, als ik moet bereiken dat geen mens en geen enkel schepsel mij meer belemmert. Want zolang enige zaak mij vasthoudt, kan ik niet vrij naar U toe vliegen.

Hij die zei: ‘Wie geeft mij vleugels als van een duif, dat ik kan vliegen en dan rusten?', had het verlangen om in zijn vlucht vrij te zijn.

Wat is rustiger dan een eenvoudig oog? En wie bezit meer vrijheid dan hij die niets op aarde begeert?

Wij moeten dus boven al het geschapene uitgaan en onszelf volkomen verlaten en als in vervoering van de geest verblijven, en dan zien dat Gij, Schepper van alle dingen, met de schepselen niets gemeen hebt. En zolang iemand niet is ontdaan van alles wat geschapen is, kan hij zich niet vrij op het goddelijke richten. Daarom namelijk worden er zo weinig contemplatieven gevonden, omdat maar weinigen zich van het vergankelijke en geschapene volledig weten af te scheiden.

Daartoe is een grote genade vereist die de ziel opheft en boven haarzelf uit voert.

En zolang een mens niet geestelijk is opgeheven en bevrijd van al het geschapene en volkomen één met God, is alles wat hij weet, alles wat hij heeft, van weinig gewicht. Nog lang zal hij klein zijn en op de grond liggen die iets groot acht, behalve het ene, oneindige, eeuwige Goed. En wat er ook bestaat dat God niet is, het betekent niets en moet worden beschouwd als van nul en gener waarde.

Er is een groot verschil tussen de wijsheid van een verlicht en vroom man en de wetenschap van een geletterd en bestudeerd geestelijke. Veel edeler is de leer die ons van boven, uit een goddelijke stroom toevloeit, dan die met veel moeite door menselijk vernuft verkregen wordt. Meerderen blijken naar contemplatie te verlangen, maar wat daartoe nodig is brengen zij niet met ijver in beoefening. Een groot beletsel is dat men bij tekenen en zintuiglijke dingen stilstaat en weinig werk maakt van een volmaakte zelfverloochening.

Ik weet niet wat het is, door welke geest wij worden geleid en wat wij eigenlijk willen, die, als ik het goed heb, geestelijke mensen genoemd worden, dat wij zoveel moeite en nog meer zorg aan vergankelijke en platvloerse dingen besteden en maar nauwelijks denken aan ons innerlijk, en zelden met volledig naar binnen gerichte zinnen.

Wat is het jammer: onmiddellijk na een beetje bezinning breken wij weer uit naar buiten en onze daden gaan wij nooit na in een onmeedogend onderzoek. Wij letten er niet op waar onze genegenheden liggen; en hoe besmeurd alles in ons is, betreuren wij niet eens.

De hele mensheid had haar weg verdorven en daarom volgde een geweldige vloed. Als dan onze inwendige gerichtheid zozeer verdorven is, moet de daad die daarop volgt, het bewijs van onze innerlijke armoede, wel totaal onedel zijn.

Uit een zuiver hart komt de vrucht van een goed leven voort.

Men vraagt wel hoeveel iemand tot stand heeft gebracht, maar met welk een graad van volmaaktheid, daar tilt men zo zwaar niet aan. Of hij een persoonlijkheid is of rijk, een knappe verschijning is en bekwaam; of hij een schrijver is die meetelt, een uitstekend zanger, een goede werker, dáár vraagt men naar. Maar hoe arm van geest, hoe geduldig, zachtmoedig, hoe vroom en innerlijk hij is, dat wordt door velen verzwegen.

De natuur let op de uiterlijkheden van een mens; de genade richt zich op het innerlijk.

De eerste vergist zich aanhoudend; de tweede steunt op God om niet bedrogen uit te komen.

BIRGITTA ZIET EEN LAM EN EEN STRALEND AANGEZICHT IN DE H. HOSTIE.

ZESDE BOEK, KAP. 86.

Op Pinksteren las een priester de eerste Mis in een klooster. En toen hij het lichaam Gods omhoog hief, zag de bruid van Christus vuur uit den hemel nederdalen over heel het altaar en zag een brood in de hand des priesters en een levend lam in het brood en een stralend mensengelaat in het lam. En toen hoorde zij een stem, die tot haar sprak: "Zo als gij nu het vuur over het altaar ziet nederdalen, zo daalde Mijn geest neer over de apostelen op dezen zelfden dag des jaars en deed hun harten ontvlammen.

En het brood werd door het woord een levend lam, dat is Mijn lichaam; en het aangezicht is in het lam en het lam in het aangezicht, want de Vader is in den Zoon en de Zoon in den Vader en de Heilige Geest is in Beiden." En weer zag zij in de hand des priesters, toen hij Gods lichaam omhoog hief, een beeldschoon jongeling, die zeide: "Ik zegen u die geloven, maar voor hen, die niet geloven, zal ik een rechter zijn."

Vroeg in de morgen beklom Mozes de Sinaï,

zoals de HEER hem bevolen had.

Hij nam twee stenen platen mee.

De HEER daalde neer in een wolk, kwam bij hem staan

en riep de naam "HEER" uit.

De HEER ging hem voorbij en riep: "HEER!

De HEER is een barmhartige en genadige God,

geduldig, groot in liefde en trouw."

Onmiddellijk viel Mozes op zijn knieën en boog zich neer.

Toen sprak hij: "Och Heer,

wees zo goed en trek met ons mee.

Dit volk is wel halsstarrig,

maar vergeef ons onze ongerechtigheden en zonden,

en beschouw ons als uw eigen bezit.'

Ik zou iets willen zeggen aan u allen

die een stuk van het weefsel

van mijn leven geworden zijt:

de vorm en de kleur

die gij aan mijn bestaan gegeven hebt

zijn nu een lied geworden;

en ik wil het altijd blijven zingen.

Er leeft een kracht in ons

die maakt dat grote dingen gebeuren

zodra de paden van anderen

onze paden raken;

en dan moeten we erbij zijn

en het laten gebeuren.

En als de tijd

van onze eigen zonsondergang

zal aangebroken zijn,

dan zullen onze zaak en onze prestaties

echt van niet veel tel zijn,

maar de zuiverheid en de bekommernis

waarmee wij van andere mensen gehouden hebben

zal met kracht getuigen

van het enorme, levengevende geschenk

dat wij voor elkaar geweest zijn.

Waar gij gaat, daar zal ik gaan

Waar gll leeft, daar zal ik leven

Uw mensen zullen mijn mensen zijn

En uw God zal ook de mijne zijn.

Waar gij sterft, daar zal ik sterven

En ik zal naast u begraven worden.

Wij twee horen dan voor altijd samen

En onze liefde zal het geschenk van ons leven zijn.

Ga met ons, God, de lange weg

van onmacht en verdriet

naar kracht en opstanding.

Duld onze vragen.

Begrijp onze weemoed.

Verzacht wat ons pijn doet.

Sterk in ons het geloof

dat geen enkele steen vergeefs wordt verlegd,

maar dat èlk mensenleven - hoe kort ook -

kostbaar en waardevol is in Jouw ogen.

En laat er ook licht zijn.

Blaas de gloed van het verlangen aan

dat er weer een morgen komt die ons optilt;

dat er een avond is van een eeuwig weerzien en thuis zijn met allen.

Amen.

Ondergang van Nineve

4 De schilden van zijn helden zijn rood gekleurd,

zijn soldaten gaan in purper gekleed.

De wagens die hij opstelt zijn vlammend gepantserd,

de lansen worden gericht.

5 Door de straten razen de wagens,

ze jagen voort over de pleinen,

ze zien eruit als fakkels,

als bliksemschichten schieten ze voorbij.

6 Hij spoort zijn bevelhebbers aan,

hals over kop gaan zij voort.

Ze snellen naar de stadsmuur,

het stormdak wordt opgesteld,

7 de sluizen gaan open,

het paleis stort ineen.

8 Daar staat hij, hij laat de stad naakt wegvoeren.

Haar slavinnen klagen als duiven,

rouwend slaan ze zich op hun borst.

9 Nineve!

Een volle vijver zolang het bestond,

nu stroomt hij leeg.

Blijf staan! Blijf staan!

Maar niemand die zich omdraait.

10 Roof het zilver, roof het goud!

De schat is onuitputtelijk!

Kostbaarheden zonder tal!

11 Verwoesting, woestheid, woestenij:

harten bezwijken, knieën knikken,

heupen beven, gezichten verbleken.

12 Wat is er over van het leeuwenhol?

Het was een nest vol jonge leeuwen,

de leeuw, de leeuwin en de welpen

gingen er ongestoord hun gang.

13 De leeuw roofde voor zijn welpen,

beet kelen door voor zijn leeuwinnen,

vulde zijn holen met prooi,

zijn legers met buit.

14 Ik zal je straffen – spreekt de HEER van de hemelse machten.

Ik laat je strijdwagens opgaan in rook,

het zwaard zal je dappere leeuwen verslinden,

je prooi vaag ik weg van de aarde,

de stem van je gezanten wordt niet meer gehoord.

[3] 1 Wee de bloedstad,

een en al leugen,

vol oorlogsbuit,

het roven houdt niet op.

2 Hoor! Knallende zwepen!

Hoor! Daverende wielen!

Dravende paarden,

dansende wagens,

3 steigerende ruiters,

vlammende zwaarden,

bliksemende lansen!

Vele doden,

massa’s lichamen,

ontelbare lijken,

je struikelt over de lijken.

4 Je gedraagt je als een hoer,

een verleidster ben je, bedreven in toverij,

je verkwanselt volken voor je ontuchtige praktijken,

en stammen voor je toverkunst.

5 Daarom zal ik je straffen – spreekt de HEER van de hemelse machten.

Ik zal je kleren optillen tot over je gezicht,

je naaktheid aan alle volken tonen,

je schaamte aan alle landen laten zien.

6 Ik zal je onder vuil bedelven,

je belachelijk maken,

je te kijk zetten.

7 Dan zal ieder die je ziet zich van je afwenden

en zeggen: ‘Nineve is verwoest!’

Wie zal om haar rouwen?

Waar vind ik iemand die je troost?

8 Ben jij beter dan Thebe,

aan de armen van de Nijl,

omgeven door water,

met de zee als bescherming,

met als stadswal de zee?

9 Nubië en Egypte waren haar steeds weer tot steun,

Put en de Libiërs kwamen haar te hulp.

10 Toch moest ook zij in ballingschap,

ook zij werd gevangen en weggevoerd.

Ook haar zuigelingen werden vermorzeld

op iedere hoek van de straat.

Ook om haar aanzienlijken wierp men het lot,

ook haar leiders werden in de boeien geslagen.

11 Ook jij zult dronken en beneveld raken,

ook jij zult voor de vijand moeten vluchten.

12 Je vestingsteden zijn als bomen vol rijpe vijgen:

worden ze geschud, dan vallen ze de eter in de mond.

13 Je leger is een stel vrouwen,

de poorten van je land staan wijd open voor je vijanden,

vuur heeft je sluitbalken verteerd.

14 Put maar water voor het beleg,

versterk je vestingsteden!

Treed de klei en stamp de leem,

pak de steenvorm!

15 Toch zal het vuur je verteren,

het zwaard je verdelgen.

Het zal je opvreten als een zwerm sprinkhanen,

ook al ben je net zo talrijk

en plant je je voort als de bidsprinkhaan.

16 Bij jou zijn er meer handelaars

dan sterren aan de hemel –

ze ontpoppen zich als sprinkhanen, en vliegen weg.

17 Je leiders zijn als bidsprinkhanen,

je ambtenaren als een zwerm vliegen.

Op een koude dag zitten ze op de muren,

maar zodra de zon schijnt vliegen ze weg,

niemand weet waarheen. Waar zijn ze?

18 Je herders slapen, koning van Assyrië,

je leiders zitten stil,

je volk is verstrooid over de bergen

en niemand brengt het bijeen.

19 Er is geen verzachting voor je wond,

je letsel is niet te genezen.

Wie hoort wat er met jou gebeurt, klapt in zijn handen,

want wie heeft niet voortdurend geleden onder jouw wreedheid?

God van Tederheid,

in gebed voelden wij ons verbonden

met duizenden en duizenden

die ons zijn voorgegaan in Jezus' spoor.

Zegen ons tot voortrekkers in geloof, hoop en liefde.

Dan zullen wij geroepen worden om,

met alle heiligen, U te aanschouwen van aangezicht tot aangezicht.

1 Broeders en zusters, over de gaven van de Geest wil ik u het volgende zeggen.

2 Zoals u weet was u in de tijd dat u nog heidenen was volledig in de ban van goden die taal noch teken geven. 3 Daarom zeg ik u nadrukkelijk: niemand kan ooit door toedoen van de Geest van God zeggen: ‘Vervloekt is Jezus,’ en niemand kan ooit zeggen: ‘Jezus is de Heer,’ behalve door toedoen van de heilige Geest.

4 Er zijn verschillende gaven, maar er is één Geest; 5 er zijn verschillende dienende taken, maar er is één Heer; 6 er zijn verschillende uitingen van bijzondere kracht, maar het is één God die ze allemaal en bij iedereen teweegbrengt. 7 In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente. 8 Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; 9 de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. 10 En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is. 11 Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals hij wil.

12 Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. 13 Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu uit het Joodse volk of uit een ander volk afkomstig zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn. 14 Immers, een lichaam bestaat niet uit één deel, maar uit vele. 15 Als de voet zou zeggen: ‘Ik ben geen hand, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort hij er dan werkelijk niet bij? 16 En als het oor zou zeggen: ‘Ik ben geen oog, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort het er dan werkelijk niet bij? 17 Als het hele lichaam oog zou zijn, waarmee zou het dan kunnen horen? Als het hele lichaam oor zou zijn, waarmee zou het dan kunnen ruiken? 18 God heeft nu eenmaal alle lichaamsdelen hun eigen plaats gegeven, precies zoals hij dat wilde. 19 Als ze met elkaar slechts één lichaamsdeel zouden vormen, zou dat dan een lichaam zijn? 20 Het is juist zo dat er een groot aantal delen is en dat die met elkaar één lichaam vormen. 21 Het oog kan niet tegen de hand zeggen: ‘Ik heb je niet nodig,’ en het hoofd kan dat evenmin tegen de voeten zeggen. 22 Integendeel, juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken zijn het meest noodzakelijk. 23 De delen van ons lichaam waarvoor we ons schamen en die we liever bedekken, behandelen we zorgvuldiger en met meer respect 24 dan die waarvoor we ons niet schamen. Die hebben dat niet nodig. God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, 25 zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. 26 Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde. 27 Welnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit. 28 God heeft in de gemeente aan allerlei mensen een plaats gegeven: ten eerste aan apostelen, ten tweede aan profeten en ten derde aan leraren. Dan is er het vermogen om wonderen te verrichten, de gave om te genezen en het vermogen om bijstand te verlenen, leiding te geven of in klanktaal te spreken. 29 Is iedereen soms een apostel? Of een profeet? Is iedereen een leraar? Kan iedereen wonderen verrichten? 30 Of kan iedereen genezen? Kan iedereen in klanktaal spreken en kan iedereen die uitleggen?

31 Richt u op de hoogste gaven. Maar eerst wijs ik u een weg die nog voortreffelijker is.

Daarna zal zich dit voltrekken:

Ik zal mijn geest uitgieten over al wat leeft.

Jullie zonen en dochters zullen profeteren,

oude mensen zullen dromen dromen,

en jongeren zullen visioenen zien.

Almachtige God, moge Uw genade

ons helpen opdat wij die het

priesterambt ontvangen hebben, U

waardig en trouw zouden dienen,

in volledige zuiverheid en met een

goed geweten. En indien wij er niet

toe komen in deze onschuld te

leven, verleen ons oprecht het

kwaad te bewenen dat wij begaan

hebben en U in alles ijverig,

nederig en met goede wil te

dienen.

Door Christus onze Heer.

Amen.

Levende God,

zo vaak stuit uw roep op onze kortzichtigheid en kleinmoedigheid.

Maar gij laat niet af ons telkens weer op te zoeken, ook als wij vluchten

ver weg van uw aanschijn.

Ontdooi dan onze ingevroren denkbeelden, verwarm ons verkilde hart.

Zet ons weer op het spoor van uw mildheid en oeverloze barmhartigheid en laat

ons paden van gerechtigheid bewandelen, open en moedig, bewogen door uw

Geest. Amen.

God,

Gij roept ons bijeen

om te luisteren naar uw Woord.

Help ons om oud en nieuw te ontdekken

en te leven in navolging van uw Zoon

als authentieke gelovigen.

Amen.

"VRAAG DE HEER VAN DE OOGST

ARBEIDERS TE STUREN OM TE OOGSTEN!"

"Vraag de heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten!". Dat betekent: de oogst is er,

maar God wil zich bedienen van mensen om hem naar de graanschuur te brengen. God heeft

mensen nodig. Hij heeft mensen nodig die zeggen: ja, ik ben bereid te helpen zodat deze oogst

die in het hart van de mensen rijpt, werkelijk naar de graanschuren van de eeuwigheid kan

gedragen worden en goddelijke eeuwige gemeenschap van vreugde en liefde worden.

"Vraag de heer van de oogst!". Dat wil ook zeggen: we kunnen niet zomaar roepingen

"voortbrengen", zij moeten van God komen. We kunnen niet, zoals dat misschien het geval is

voor andere beroepen, met een doelgerichte campagne, om zo te zeggen met een aangepast

beleid, zomaar mensen aanwerven. De roeping die uitgaat van Gods hart, moet steeds de weg

naar het hart van de mens vinden. En toch: juist opdat ze het hart van de mens zou bereiken, is

onze medewerking eveneens nodig.

Het vragen aan de heer van de oogst betekent zeker voor alles ervoor bidden, met ons hart

zeggen: "Doe het, alstublieft! Maak de mensen wakker! Ontsteek in hen het enthousiasme en de

vreugde voor het Evangelie! Doe hen begrijpen dat het de kostbaarste aller schatten is en dat

degene die hem ontdekt heeft, hem moet doorgeven!"

Wij bewegen Gods hart. Doch God iets vragen, gebeurt niet alleen door te bidden; het impliceert

ook dat het woord omgezet wordt in daden, opdat uit ons biddend hart ook de vonk ontspringt

van de vreugde in God, de vreugde om het Evangelie, en dat het gebed in andere harten de

bereidheid opwekt hun "ja" uit te spreken. Als mensen van gebed, vervuld van zijn liefde,

bereiken wij de anderen en door hen te laten delen in ons gebed, laten wij hen binnengaan in de

uitstraling van Gods aanwezigheid die vervolgens zal optreden. In die zin, willen wij de heer van

de oogst steeds opnieuw vragen, willen we zijn hart bewegen en met God in ons gebed ook het

hart van de mensen raken opdat Hij er volgens zijn wil, het "ja" van de beschikbaarheid zou

laten rijpen; de volharding om in de verwarring van de tijd, in de hitte van de dag maar ook in het

duister van de nacht, trouw in de dienstbaarheid te volharden, en precies daaruit voortdurend het

besef te halen dat die inspanning – al is ze zwaar – mooi is, nuttig, want ze leidt naar het

wezenlijke, namelijk bekomen dat de mensen ontvangen wat ze verwachten: Gods licht en Gods

liefde.

Benedictus XVI: ontmoeting met de priesters en diakens.

"Jullie zullen Mij zien"

Terwijl de Heer duidelijk maakt, dat Hij niet meer te zien zal zijn voor de ongelovigen, wijst Hij erop, dat Hij te zien zal blijven voor de Zijnen. De reden van het feit dat zij Hem zullen zien is kort en krachtig: "Leven". "Ik leef en jullie zullen leven." De Here Jezus is alleen te zien - met het oog van het geloof - door mensen die echt leven, die een heel bijzonder leven hebben, een hemels leven op aarde.

Dit zien is gebaseerd op een heel bijzondere eenheid; een eenheid tussen God de Vader, de Here Jezus en de gelovigen. Hij zei:

- Ik ben in Mijn Vader,

- Jullie zijn in Mij,

- Ik ben in jullie.

Dat feit heeft handen en voeten bij ons gekregen door de komst van de Heilige Geest. Nu kunnen wij God zien. De Here Jezus heeft Hem zichtbaar gemaakt aan de Joden, toen Hij drie jaar bij hen was (Johannes 1:18). Nu de Here Jezus niet meer zichtbaar bij ons is en de Heilige Geest in ons woont, maakt de Heilige Geest God de Vader zichtbaar voor ons door de Here Jezus. Zo brengt de Heilige Geest de Here Jezus toch weer dichtbij ons, terwijl wij hierdoor ook een betere "kijk" op de hemelse Vader krijgen.

De Bijbel heeft aangekondigd dat in de tijd dat het Joodse volk weer naar zijn eigen land zou zijn teruggekeerd en de slapende volken in het Midden Oosten tot ontwaken zouden zijn gekomen, er verschrikkelijke rampen over de aarde zouden komen. Wij beginnen in onze tijd een voorproefje van deze rampen te krijgen.

Als we spreken over apocalyptische tijden, komen wij op het terrein van het Bijbelboek Openbaring, dat ook wel de Apocalyps genoemd wordt. In dit Bijbelboek wordt ons de tijd beschreven vanaf het ontstaan van de Gemeente van Jezus Christus, zoals deze beschreven is in Handelingen 2 tot aan het moment, dat God een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zal scheppen. Het boek Openbaring beschrijft in het kort hoe het de Gemeente van Jezus Christus zal vergaan vanaf zijn ontstaan tot aan het moment waarop de Here Jezus zal wederkomen, waarna de grote verdrukking zal aanbreken. Vervolgens beschrijft het boek Openbaring in de hoofdstukken 6-19 hoe het zal zijn tijdens de grote verdrukking. Daarna wordt in hoofdstuk 20 vertelt wat er na deze grote verdrukking zal komen: het Messiaanse vrederijk, dat onder andere door de profeet Jesaja reeds was aangekondigd. In de laatste hoofdstukken horen wij hoe het zal zijn tijdens dit Messiaanse vrederijk en hoe het daarna zal zijn als er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zullen zijn.

In het boek Openbaring wordt telkens verteld hoe het in bepaalde situaties in de hemel is en hoe het op aarde zal zijn. Wij lezen over allerlei rampen en oordelen die in de periode van de grote verdrukking vanuit de hemel naar de aarde gezonden zullen worden. Wij lezen ook waarom deze rampen naar de aarde gezonden worden. Het is niet omdat God er een behagen in heeft om Zijn eigen schepping en Zijn eigen schepselen te vernietigen. Het is een straf van God, omdat de mensen op aarde in die tijd zich helemaal niets meer van God aantrekken en zich steeds vijandiger tegen het volk Israël gedragen zullen. Dit betekent, dat naarmate wij duidelijker zien, hoe de mensheid zich van God losgemaakt heeft en zich vijandig gedraagt tegen het volk Israël, dat Gods volk is en blijft, de komst van de aangekondigde rampen steeds dichterbij gekomen is.

Er wordt gesproken over mensen die elkaar zullen "slachten" (Openbaring 6:4) en over engelen die de aarde en de zee schade zullen toebrengen; bodem- en watervervuiling (7:2). Wij lezen over massale bosbranden, watervervuiling en sterfte onder mens en dier (8:7-11). Speciale aandacht wordt er gevraagd voor het gebied van Irak met de rivier de Eufraat met grote slachtingen onder de mensen (9:14,15). Er wordt met name geschreven over de wijn van Irak, waar de mensen in de gehele wereld van gedronken hebben. Nu begrijpen wij, dat dit een beeld is van de olie en de benzine. Het is begrijpelijk, dat 2000 jaar geleden de woorden motorolie en benzine niet bestonden. Er moest dus in beeldende taal over het speciale product van Irak geschreven worden. Het valt op, dat de Bijbel zelfs weet te vertellen - en realiseer u, dat dit zo'n 2000 jaar geleden opgeschreven is - dat de hele wereld rijk geworden is door Irak en dat de volken schepen op zee hadden om de lading van Irak te vervoeren (18:19). De Bijbel weet echter ook te vertellen, dat na een periode van grote welvaart ditzelfde Irak zijn weelde zal verliezen en op de rand van de afgrond terecht zal komen (18:5-7).

Het valt op, dat van Irak geschreven staat, dat in die verre tijd, waarvan wij geloven, dat wij er dichtbij gekomen zijn, niet alleen de hele aarde zo ongeveer van het product van Irak genoten zal hebben, maar ook dat in die tijd Irak zich als een wrede vijand van Joden en christenen zal ontpoppen (17: 2,5,6). Terwijl Joden en christenen in Irak door de eeuwen heen in zekere zin een veilig woongebied hadden, is dit land eerst een grote vijand van de Joden geworden en daarna van de christenen. Nadat eerst de Joden het land verlaten hebben, zijn nu ook veel christenen gevlucht.

In onze tijd zien wij juist vanuit Irak een bepaalde manier van doden. Wij zijn gewend, dat mensen door "de kogel", ophanging, een injectie of de elektrische stoel ter dood gebracht worden. Wie had vóór 2004 kunnen denken, dat wij in dat jaar ineens zouden horen van tientallen gegijzelden in Irak, die door onthoofding om het leven gebracht zouden worden? Deze manier om iemand ter dood te brengen, bestond in onze gedachte nog als wij aan de guillotine dachten, maar paste niet meer in een moderne tijd. Toch waren daar ineens weer de onthoofdingen. En... de Bijbel had er ook over geschreven in verband met die verre, toekomstige tijd.

"En ik zag tronen, en zij zetten zich daarop, en het oordeel werd hun gegeven; en ik zag de zielen van hen, die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus en om het woord van God, en die noch het beest noch zijn beeld hadden aangebeden en die het merkteken niet op hun voorhoofd en op hun hand ontvangen hadden; en zij werden weder levend en heersten als koningen met Christus, duizend jaren lang." (Openbaring 20:4) Hier gaat het niet over mensen die in een ver verleden onthoofd werden. Het gaat hier over mensen, die in de tijd van de grote verdrukking onthoofd zullen worden. Het leek of de Bijbel zich vergiste. Nu weten wij, dat ook onthoofdingen bij de laatste tijd behoren!

Maar Jezus zal komen om afrekening te houden. Dat is de komende tijd! De Bijbel roept ons op om uit te kijken naar de wederkomst van de Heer, om te letten op de voorboden van Zijn komst en om Zijn komst te verwachten. Je bent geen fantast en leeft niet in een fantasiewereld als je de voortekenen van Jezus' komst ziet en erkent. Je bent een realist!

Regelmatig horen wij, dat het niet goed gaat met ons milieu. De lucht en het water vervuilen. We hebben last van zure (vuile) regen. Op veel plaatsen is de bodem vervuild. Velen durven geen vis of vlees meer te eten, omdat zij bang zijn, dat ze er juist ziek van zullen worden. Telkens weer horen wij over vissen die ziek zijn of massaal sterven. Het ijs aan de polen smelt en het niveau van het zeewater stijgt. Er is angst, dat over enige tijd gebieden waar nu nog mensen wonen, onder water zullen komen te staan, zeker als de mens niet tijdig de nodige maatregelen neemt. Het lijkt wel of de bosbranden en de overstromingen ieder jaar erger worden. Wij worden bedreigd door gevaarlijke insecten die uit het ene land naar het andere land overkomen. Terwijl de medische wetenschap op een zeer hoog peil staat, bedreigen nieuwe- en zelfs oude ziekten ons. Ziekten die bedwongen waren, beginnen weer de kop op te steken en nu blijkt dat medicijnen soms niet meer werken.

Eén van onze gemeenteleden woont op Haïti. Zij stuurde deze week het volgende verslag: "Het heeft de laatste weken flink gestormd rondom Haïti. Orkaan Alex kwam op geruime afstand onder Haïti door; orkaan Bonnie bleef ten oosten, in de golf van Mexico; orkaan Charley ging ons ook op afstand voorbij, en richtte een ravage aan in Florida; orkaan Daniëlle bleef in de oceaan en bereikte gelukkig nooit land, en Earl bracht het niet verder dan een tropische storm, en vervloog vlak voor Haïti. Frances ging ons ruimschoots voorbij, storm G en H zaten ver van ons af, maar toen leek orkaan Ivan ineens recht op ons af te stormen..... en boog gelukkig op het laatste moment af naar het zuiden zodat we er ook toen met een grijze lucht en een paar millimeter regen af kwamen." Enkele dagen later kwam orkaan Jeanne en richtte een grote verwoesting aan, waarbij veel doden te betreuren waren. Zijn zulke orkanen die in korte tijd na elkaar als tekenen aan de hemel te zien zijn, normaal, of zijn dit al de voorboden van datgene waarvoor de Here Jezus waarschuwde? Geleerden wijzen ons erop, dat dit toch wel heel opmerkelijk is en dat het niet normaal is.

Toch zijn er bepaalde feiten, die kenmerkend zijn voor onze tijd en die vanuit de Bijbel bezien ons ook iets te zeggen hebben. In de Bijbel is in een ver verleden een groot aantal profetieën opgenomen, waarvan een deel betrekking had op de tijd waarin deze profetieën uitgesproken werden en een ander deel betrekking had op een tijd, die heel veel later pas zou aanbreken. Zo heeft de Bijbel aangekondigd, dat de Joden uit hun land verdreven zouden worden en verspreid zouden worden over de gehele wereld. Het is in het jaar 70 na Christus gebeurd. De Bijbel had gezegd, dat het geen blijvende verstrooiing in de gehele wereld zou zijn, maar dat de Joden eens, na een heel lange tijd, naar hun eigen land zouden terugkeren. Bijna niemand heeft kunnen gelovigen, dat dit ooit zou gebeuren. Toch is het sinds 1948 een feit, dat de Joden weer een eigen land, een eigen staat, een eigen regering en een eigen taal hebben. Hun taal is bijna 2000 jaar lang een "dode" taal geweest. In onze tijd spreken miljoenen mensen weer Hebreeuws. De Bijbel had duizenden jaren geleden aangekondigd, dat dit zou gebeuren!

Ook had de Bijbel aangekondigd, dat bepaalde grote en belangrijke volken die er duizenden jaren geleden in het Midden Oosten waren, onbelangrijk zouden worden. Ze zouden niet meer meetellen in de wereldpolitiek. Het zou zijn alsof ze in slaap gevallen waren. Eens zouden ze echter uit hun slaap ontwaken en weer een belangrijke rol gaan pelen in het wereldgebeuren. De volken waarom het gaat zijn onder andere Egypte, Arabië (het huidige Saudi-Arabië), Perzië (het huidige Iran) en Babylonië (het huidige Irak).

Niet alleen profeten uit een ver verleden, zoals Daniël, hebben over deze zaken gesproken, ook de Here Jezus sprak heel nadrukkelijk over deze zaken. Hij vervloekte eens een niet functionerende vijgenboom, waarna bleek, dat deze vijgenboom een beeld was van het volk Israël. De les die de Here Jezus Zelf daarna uitsprak was deze: "Daarom, Ik zeg u, dat het Koninkrijk Gods van u zal weggenomen worden en het zal gegeven worden aan een volk, dat de vruchten daarvan opbrengt." (Mattheüs 21:43)

In dezelfde lijn liggen de volgende woorden van de Here Jezus: "En Hij sprak deze gelijkenis: iemand bezat een vijgenboom, die in zijn wijngaard was geplant, en hij kwam om vrucht daaraan te zoeken en vond er geen. En hij zei tot de wijngaardenier: zie, het is nu al drie jaar, dat ik vrucht aan deze vijgenboom kom zoeken en ik vind ze niet. Hak hem om! Waarom zou hij de grond nutteloos beslaan?" (Lucas 13:6,7) Opnieuw is de vijgenboom een beeld van het volk Israël. Ook hier is het een beeld van het komende oordeel, dat over het volk zou komen.

Maar... de tijd zou eens veranderen. En de vijgenboom zou weer gaan bloeien. Heel duidelijk gebruikte de Here Jezus opnieuw het beeld van de vijgenboom toen Hij over het toekomstig herstel van Israël sprak. Hij zei: "Leert dan van de vijgenboom deze les: wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, weet gij daaraan, dat de zomer nabij is. Zo moet ook gij, wanneer gij dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur." (Mattheüs 24:32,33) De evangelist Lucas vertelt hetzelfde met de volgende woorden: "En Hij sprak een gelijkenis tot hen: Let op de vijgenboom en op al de bomen. Zodra zij uitlopen, weet gij uit uzelf, omdat gij het ziet, dat de zomer reeds nabij is. Zo moet ook gij, wanneer gij dit ziet geschieden, weten, dat het Koninkrijk Gods nabij is." (Lucas 21:29-31)

Wonderlijk is het om te lezen, dat de Here Jezus niet alleen sprak over het uitlopen van "boom" Israël, dat is dus het herstel van Israël, zoals dit in 1948 begonnen is, maar dat Hij ook sprak over het uitlopen van de andere landen als bomen. Denk hierbij aan landen als Iran en Irak en vele andere landen, die in het verleden net als Israël "verdorde bomen" waren en nu weer tot bloei gekomen zijn. Zij zijn het teken, dat de profetische woorden van de Here Jezus al geruime tijd bezig zijn in vervulling te gaan. Spoedig zullen de anderen woorden, die Hij als profetieën voor dezelfde tijd had uitgesproken, eveneens in vervulling gaan. Dat betekent, dat wij aan de vooravond staan van apocalyptische tijden, ook al kunnen wij op geen enkele wijze zeggen, wanneer de echte apocalyptische tijd zal komen.

Een ander volk dat duizenden jaren geleden bestond en toen zelfs helemaal uitgestorven is, is het volk van de Filistijnen. Opmerkelijk is, dat de Bijbel toch over Filistijnen sprak in dn de tijd van terugkeer van Israël en de andere zojuist genoemde volken. Het leek voor velen een onmogelijkheid. De Filistijnen waren uitgestorven, hoe zouden er dan duizenden jaren later weer Filistijnen kunnen zijn? Wij weten het antwoord. De Palestijnen noemen zichzelf Filistijnen. Opmerkelijk is zelfs, dat ze ook nog in hetzelfde gebied aan de kust van de Middellandse Zee wonen als waar ook de oude Filistijnen leefden. Ook de grote Jodenhaat hebben zij gemeen met de Filistijnen uit vroeger tijden. Zie hiervoor mijn boek Profetie en Vervulling.

Er is echter meer. De Bijbel kondigt aan, dat eens de Joden naar het eigen land zouden terugkeren en dat zij daarbij geholpen zouden worden door niet-Joden. Jesaja zegt dit als volgt: "Zo zegt de Here HERE: Zie, Ik zal mijn hand opheffen tot de volken en mijn banier omhoog heffen voor de natiën; in hun armen zullen zij uw zonen brengen, en uw dochters zullen op de schouder gedragen worden." Hoe is het mogelijk, dat deze woorden, die duizenden jaren geleden door de profeet Jesaja zijn uitgesproken, in onze tijd letterlijk in vervulling gaan? Verschillende niet-Joodse organisaties doen hun uiterste best om Joden per boot of met het vliegtuig naar Israël te brengen!

De Bijbel kondigt aan, dat als de Joden na lange tijd verstrooid onder de volken geleefd te hebben, naar hun eigen land zijn teruggekeerd, dat niet-Joden hen zullen helpen met de herbouw van hun steden en met de zorg voor hun gewassen. Jesaja zegt het als volgt: "Vreemdelingen zullen uw muren herbouwen en hun koningen zullen u dienen, want in mijn toorn heb Ik u geslagen, maar in mijn welbehagen heb Ik Mij over u ontfermd." (Jesaja 60:10) "Vreemden zullen gereed staan om voor u de kudden te weiden, vreemdelingen zullen uw akkerlieden en uw wijngaardeniers zijn; maar gij zult priesters des HEREN heten, dienaars van onze God genoemd worden; gij zult het vermogen der volken genieten en u op hun heerlijkheid beroemen." (Jesaja 61:5,6)

Het is bijna niet te geloven op welke bijzondere wijze deze profetieën in vervulling gegaan zijn. Er zijn veel gastarbeiders uit een aantal landen naar Israël gekomen om te helpen met de opbouw van het land en de zorg voor de gewassen. Een aantal van deze mensen is uit ideële motieven gekomen. Er zijn velen die een jaar of enkele jaren in een kibboets werken, ook al krijgen zij bijna geen salaris. Anderen zijn gewoon gekomen omdat zij in hun eigen land (bijna) geen werk hebben. Uitgerekend werken zelfs veel Palestijnen mee aan de opbouw van Israël. Ze werken in hotels, bouwen huizen, leggen wegen aan. De Palestijnen hebben zelfs het beton geleverd waarvan indertijd de omstreden muur om hun eigen gebied opgetrokken werd!

Dit betekent, dat wij dichtbij het tijdstip gekomen zijn waarop een grote verandering onder de Israëli's zal plaatshebben en zij allen God zullen gaan dienen als Zijn priesters. Toen zij uit Egypte bevrijd werden, kregen zij al de opdracht om Gods priesters te zijn (Exodus 19:6) Zij konden het niet. In de toekomst, in het Messiaanse vrederijk zullen zij het wel kunnen!

Als wij de tijd van de eerste komst van de Here Jezus vergelijken met de tijd van Zijn wederkomst, dan blijkt dat er bepaalde overeenkomsten zijn. Wij zagen al, dat in die tijd de oude volken uit vroeger tijden weer op het wereldtoneel verschenen zouden zijn. Wat ook opvallend is, is het feit, dat wij bij de eerste komst van de Here Jezus horen van onderdrukking van het Joodse volk door de Romeinen en van de kindermoord in Bethlehem. Wij hadden al eerder van een kindermoord gehoord: in Egypte, waar de Farao indertijd bevolen had, dat alle jongens door verdrinking om het leven gebracht moesten worden. Voor alle duidelijkheid: aan de vooravond van de komst van Mozes als redder van zijn volk, horen wij van een kindermoord. Ook hoorden wij in die tijd over kindermoord in Kanaän, waar mensen hun eigen kinderen in het vuur gooiden als offer aan de god Moloch.

Na Jezus' geboorte in Bethlehem horen wij opnieuw over een kindermoord. En in onze tijd is dat weer het geval. Het begon met Hitler, die anderhalf miljoen Joodse kinderen heeft laten vermoorden. Nu worden op grote schaal door abortus kinderen - schepselen van God - vermoord. En wij zijn toch nog niet vergeten hoe ayatollah Khomeini van Iran indertijd de kinderen de mijnenvelden instuurde met een plastic sleuteltje om hun nek, "zodat zij zelf de poort van het paradijs konden openen". Ook vergeten wij toch niet hoe het daarna de Palestijnen waren, die hun kinderen met stenen of met bommen de straat op stuurden om te sterven. Kindermoord, waarbij ouders hun eigen kinderen offeren voor hun geloofsidealen.