Het werd een superdag!
Stralende zon en prachtige pistes.
Vandaag stond Zauchensee op het programma.
Een beetje verder en een beetje hoger.
Het verschil in hoogte betekende veel betere sneeuwkwaliteit.
Het gevarieerde aanbod wat betreft skigebiedjes binnen ski Amedé valt zeer in de smaak.
Voor de beginnelingen werd het een spannende dag.
Voor de eerste keer hebben ze samen een blauwe piste gedaan.
Met de eitjes gingen ze tot op het hoogste punt van Zauchensee.
Vandaar ging het uiteraard bergaf, maar het blauw was iets te donker, iets teveel bergaf….
Na ongeveer 2 uur ploeteren arriveerden onze doorzetters het benedenstation.
Voor enkelen onder hen was het toch iets te hoog gegrepen.
In de namiddag werd er gekozen voor iets lichter blauw en daar verliep alles perfect.
Eerst leren stappen en dan leren lopen nietwaar.
Bij de half-gevorderden, die we vanaf vandaag ook gevorderden mogen noemen, werd het een gevarieerde dag.
Een bezoek aan de slalompiste van de wereldkampioenschappen, deed hen even wegdromen.
Met de allures van doorwinterde sportvedetten, werd met heel veel stijl het ingebeelde slalomparcour afgewerkt.
De groep zag er ook naar uit om de zwarte piste eens aan te pakken.
Tot vier maal toe werd die bijna feilloos afgedaald.
Inderdaad, bijna, niemand is perfect.
Anton, de monitor die eigenlijk Gaston heet en Gast wordt genoemd,
was daarvan het vallende bewijs.
Het kan iedereen overkomen, nietwaar?
Ook Yentl en Marthe traden deze stelling bij.
Yentl deed het eerst met 2, dan met 1 en dan zonder ski's.
Duo-skiën, mono-skiën en …smoelskiën.
Salto’s zijn mooi om zien, maar de grappigste zijn die die niet gepland zijn, nietwaar Marthe?
Wat er heel plezant om doen was, waren de achtervolgingen.
Staaltjes van wendingvaardigheid en snelheid waren hier aan de orde.
Bij de schuss-races waren Sven en Thibauld de koplopers.
Bij de gevorderden heeft Astrid zich onmiddellijk een 10-beurtenvalkaart aangeschaft.
Op sommige plaatsen werd het parcours toch een beetje onderschat.
Aangezien er zonnig weer voorspeld werd, wreef iedereen zich ’s morgens in met passende
zonnecrème. Dat lippenbalsem niet zonnewerend is weet Jérôme ondertussen ook.
Rodere tomaten zijn nauwelijks te vinden.
Door een oponthoud konden ze helaas in de voormiddag maar weinig skiën.
Aangezien het de plicht is van elke skiër om iemand in nood te helpen, volgde er een vrij lange onderbreking
om een gekwetste snowboarder bij te staan. Een gebroken pols liet het verder glijden niet toe.
Martin bracht de gewonde naar een veilige plaats.
Daarbij valt nog te vermelden dat Louise bij het avontuur in de diepere sneeuw haar ski was kwijtgeraakt
en dat Jérôme het aan de stok kreeg met de zetellift. Besluit : ook de gevorderden hebben er een spannende dag op zitten.
Bij het avondeten hoorde een verjaardagstaart.
Victor was jarig.
Met de tranen in de ogen van ontroering, luisterde hij naar het verjaardagslied dat we voor hem kweelden.
Om te tonen dat hij ons wel graag heeft, tracteerde hij ons op een snoepje.
Als avondactiviteit stond “De drie wijzen” op het programma.

Tot morgen!

Na een lange reis van ongeveer 13 uur zijn we in St.-Martin aangekomen.
Nadat onze bagage op de kamer was geplaatst, mochten we aanschuiven voor een uitgebreid ontbijt!
Dat was meer dan welkom!
Na het ontbijt namen de monitoren van Axion ons mee naar de skimateriaalverhuurwinkel.
Onze ski's en onze skischoenen stonden al op ons te wachten.
Toen iedereen op de bus had plaatsgenomen, reden we richting Eben.
De gevorderden mochten al meteen de zetellift nemen naar hoger gelegen pistes.
De beginnelingen bleven beneden voor de eerste skilessen.
In de loop van de dag leerden ze glijden, remmen en het nemen van bochtjes lukte ook al een beetje.
Allerlei oefeningen zoals "huisje maken" en  "parkeren" zorgden ervoor dat ze speels de knepen van het skivak onder de knie kregen.
Wie de naam Charlie kreeg van de monitrice wist dat hij of zij het bij een volgende poging beter moest proberen te doen.
Bij de halfgevorderden werd er intensief gewerkt aan de houding. 
Blik naar het dal houden, naar voor leunen,....
Het ging zodanig vlot dat Sven tussendoor nog de tijd nam om de anderen te entertainen met sierlijke pirouettes.
Ook Victor zorgde voor wat vertier.
Hij kwam er al spoedig achter dat de pannenkoek niet bedoeld was om op te eten.
Gaston en Peter zorgen er beslist voor dat de groep zich binnenkort bij de gevorderden mag rekenen.
De gevorderden waagden zich al vlug aan een slalom.
Zoals verwacht lukte dit zonder problemen en werd het ene record na het andere neergezet.
Om te bewijzen dat hij zijn plaats bij de gevorderden zeker verdient, besloot Sander het skigebied te doorkruisen met 1 stick.
Bij de eerste bestijging van de zetellift, dropte hij er 1 de eindeloze diepte in. 
Na een bezoek aan het Funpark waar er duchtig werd gejumped, en een avontuurlijk tochtje via bospaadjes,
werd het tijd voor een zoektocht.....naar de handschoen van Jérôme!
Hierdoor ging heel wat tijd verloren en konden ze van boven op de berg lijdend toezien hoe de skibus stipt om 15u richting hotel reed.
Gelukkig was er nog een volgende bus om hen wat later veilig terug te voeren.
Na een vermoeiende maar zeer leerrijke skidag werd ons een heerlijk avondmaal aangeboden.
Nadien werden de gezelschapsspelen bovengehaald en om 21u was het bedtijd.

Tot morgen!

Beste,