ons verblijf in Indonesië http://www.ekawisataii.com
05-11-2008
onder zoek om een zaak te starten in Indonesie
hallo allemaal
onze website: www.ekawisataii.com
Toen Johan terug aankwam in Belgie was hij dolenthousiast,vooral over de boot,maar ook de mensen daar,de omgeving ja eigenlijk alles daar Hij was iets minder blij met het weer in Belgie!Hij was met het vliegtuig in Parijs geland en moest met de trein terug naar Gent komen. Ergens onderweg een slechte aansluiting gehad en 1u op het perron moeten wachten.het was avond ,donkere avond in november en was best wel koud.Hij was gelukkig goed aangekleed maar als je van een gemiddelde temperatuur van 28° tot 30° komt in toen die avond ik denk -2°c ja dat was bibberen!! Maar goed na enkele dagen ben je wel weer aangepast en vanbinnen in hem zat nog de warmte van Bali en als ik hem hoorde vertellen dan zag je hem stralen Veel tijd om te bibberen had hij trouwens toch niet want nu werd het echt serieus,als we die boot wilden moesten we goed uitzoeken wat je zoal moet doen om iets te beginnen in Bali,je weet wel de wetgeving bestuderen en dergelijke Voor johan vertrokken was hadden we wel al contact opgenomen met de Indonesische ambassade in Brussel ,we hadden via mail wel al wat vragen gesteld en ook telefonisch Maar net de week dat Johan terug was kregen we een uitnodiging voor een lunch georganiseerd in Brussel door de ambassade.Het was gericht naar investeerders in Indonesie en er waren mensen van Jakarta aanwezig die dan een voorstelling gaven ivm de Indonesische wetgeving en achteraf kon je vragen stellen .Wel dat was leuk,dus wij richting Brussel natuurlijk,want vragen ja die hadden we genoeg. Het was echt super die dag ,het viel me eigenlijk meteen op dat iedereen heel vriendelijk was Het was ook leuk want je leert natuurlijk ook andere mensen kennen die ofwel al jaren een zaak hebben in Indonesie of zoals ons plannen hadden om iets te starten. Dus die dag werd er veel gepraat en informatie uitgewisseld,het eten was lekker maar was niet Indonesisch(jammer)en natuurlijk visitekaartjes uitgewisseld .We gingen naar huis met heleboel informatie en een hoop brochurers over de wetgeving. Ok Johan kon beginnen studeren ,ja voor mij kwam in het kapsalon drukke tijd aan met de feestdagen,dus was het vooral hij die daar mee bezig was.Studeren,studeren ,studeren en dan 's avonds stelde hij mij op de hoogte van wat hij allemaal geleerd had.Ja voor mij wel een stuk eenvoudiger natuurlijk! Nu we al iets meer wisten hadden we natuurlijk nog een ander probleem. Ik was nog nooit in Indonesie geweest!Zou ik het daar wel leuk vinden ? De verhalen van Johan waren super maar ja hij vond het toch belangrijk dat ik ook eens een bezoek bracht voor ik besliste om te kiezen voor Bali Dus keken we uit naar een datum om samen Bali te bezoeken.Ja na de feestdagen eens lekker mooi weer opzoeken leek mij wel ok Het werd eind januari en het was best wel spannend,toch anders dan een gewone vakantie,het was gewoon gaan kijken naar je nieuwe thuis! We hadden een vlucht naar Jakarta ,zo konden we daar ook eens rondkijken en van daaruit wilden we ook in Yogjakarta een bezoek brengen aan Borobudur en Prambanan. Ok nu volgt mijn eerste kennismaking met mijn nieuwe thuis Indonesie! We kwamen dus aan na ja toch wel lange vlucht in Jakarta,het was zaterdagavond in Jakarta,het was al donker . Nu dit viel mee want als je uit het vliegtuig stapt voel je meteen de warmte en in Belgie was het behoorlijk koud We komen uit de luchthaven en het leek wel of gans Jakarta mij stond op te wachten om mij naar een hotelletje te voeren Of ze wilden mij parfum verkopen,of wel iets anders.Ja dan kom je een beetje slaperig uit het vliegtuig en dan was ik toch een beetje geschrokken,Johan bleef heel kalm en vond het best grappig.We raakten aan de praat met Nederlands koppeltje en vertelden onze plannen. Zij waren enkel op vakantie maar bij de terugvlucht zagen we elkaar terug en toen was de vakantie anders gelopen en mogelijk kochten ze hier een stukje land en worden we misschien ooit nog buren,maar dat komt dan later nog in ons verhaal. Nu staan we in Jakarta,we hebben nog geen hotel dus Johan regelt vervoer,vriendelijke man wil ons wel naar hotelletje brengen,we spreken goede prijs af en we zijn op weg.Jammer dat het donker is want ik ben natuurlijk heel benieuwd hoe het er hier uitziet. We praten beetje met de chauffeur en we zeggen hem dat we morgen graag met de trein willen doorreizen om zoveel mogelijk te zien Hij kijkt verwonderd en vraagt of we al met de trein gereisd hebben hier ,neen ,dus de man lacht en vind dit niet zo'n goed idee Hij vond vliegen toch handiger voor ons en zou ons wel naar een lokaal reisburo brengen waar de vluchten "cheap "waren Ok we kunnen wel gaan kijken en beslissen dan wel wat te doen,ook geld wisselen wist hij wel een goede plek Dus alles voor dezelfde prijs ging hij ons brengen waar we moesten zijn ,en toen begonnen we meer licht te zien ,weg van de luchthaven,reden we meer en meer de grote stad binnen.Jakarta by night om nooit te vergeten,druk ,druk druk,grote wegen vol verkeer ,auto's ,brommers,van alles en nog wa.Af en toe wist de goede man het verkeer wat te ontwijken door kleine straatjes in te slaan!Fantastisch zul je denken om niet tussen die drukte te zitten,ik weet het zo nog niet wat ik op dit moment het leukste vond?Het grote drukke verkeer waar je af en toe je ogen dichtknijpt omdat er een brommer voor de auto ,ja precies springt,of de chauffeur die de weg afrijd en precies op een soort voetpad volle gas verder rijdt.Maar die kleine straatjes vond ik ook maar niks,mensen allemaal op straat,donkere straatjes,allemaal kijken aan je venstertje met die donkere ogen Amaai,waar was ik terecht gekomen??Ik was natuurlijk wel wat moe van de vlucht en in plaats van naar een hotelletje gebracht te worden hebben we zo minstens 3 u met de auto door Jakarta gereden.Johan zag mij bleker en bleker worden en vroeg heel enthousiast en vind je het hier leuk????Ik zei heel stilletjes jaja maar dacht bij mezelf : moet ik hier komen wonen????? (en ik zag dat natuurlijk dus vroeg en vroeg maar opnieuw hoe ze het vond) Maar de chauffeur bleef lachen en praten en vond dit eigenlijk allemaal heel normaal,ja hij was hier ook geboren Na lange rit dan toch geld gewisseld,en vliegtuigticketten geboekt en we waren in klein hotelletje ,de goede man ging ons 's anderendaags terugbrengen naar de luchthaven,ja eigenlijk was het paar uur later,want het was ondertussen al nacht. Nu hadden we nog honger.OK geen probleem hij wist wel iets in de buurt,hij had natuurlijk ook nog niet gegeten Lekker gezellig samen iets eten ,leuk restaurantje??? jaja langs de weg terrasje,verkeer vliegt voorbij maar geen probleem ik heb honger en ik zal eten Mmmmmmm,lekkere vis ,je mag kiezen welke??? Hij ligt uitgestald in plastiek pot met beetje ijs bij ,overal vliegen en katten die wachten op een beetje restjes,lekker pintje erbij ,wel warm maar geen probleem hebben nog klomp ijs waar ze stuk afbreken en hup in mijn glas Ja ik denk bij mezelf als ik ziek moet worden van het eten of ijs ja dan is dit wel het moment,hygiene is hier ver te zoeken,dit is mijn eerste avond ik wil niet ziek worden,maar ik durf de man ook niet te beledigen en eet gezellig met hem mee. Nu het was echt lekker en best gezellig en spotgoedkoop. Ik ben helemaal niet ziek geweest !!!!!!! En dan vlug paar uurtjes slapen en terug naar de luchthaven voor vertrek naar Yogjakarta Ja mijn eerste kennismaking met mijn nieuwe thuis was beetje verwarrend maar ik moest natuurlijk niet in Jakarta gaan wonen En Bali is natuurlijk weer een ander eiland dus ik was heel benieuwd om daar zo snel mogelijk te zijn ! Johan vond best wel grappig denk ik om mijn reacties soms te zien maar vroeg wel regelmatig of ik het leuk vond en of alles ok was?
Even wat korte gegevens over ons: onze website www.ekawisataII.com Kathy is kapster en reeds sinds haar 21 ste heeft ze haar eigen kapsalon. Wel reizen is iets wat me (johan) steeds in het bloed heeft gezeten. Ik heb gewerkt in het toerisme en restaurants heb ik ook een paar gehad zowel in duitsland als in belgie dat waren dan wel frituren. Wat we nu doen is een grote reis en avontuur want nu is het wel aan de andere kant van de wereld. We zijn naar hier verhuisd op 24/06/08 en aangekomen op 25/06/08 in Indonesië Bali dus we leven nu 4 maand en 2 dagen in Bali . t' Is hier gewoon weg zalig . We moeten wel nog veel werken maar dat is hier anders dan in België.
Ik ben een gepasioneerd zeiler en wou reeds sinds ik jong was de wereld rond zeilen. Dus een boot kopen is dan een van de eerste prioriteiten. Samen met Kathy ben ik reeds lang aan 't zoeken om een boot te kopen, maar het kwam er maar niet van. Je kent dat wel dan is dit en daarna dat en dan gaan er een paar mensen mee in zee die dan zo lang nodig hebben om te beslissen dat ik er op de duur zelfs mijn lange haren heb door afgeschoren ( als kapitein bij ons kan je haar tot op de schouders hebben want dat is lekker warm op zee) . Toen ben ik opnieuw naar een boot gaan zoeken op het internet. De naam van de firma hadden we toen al. Want we zijn al eens op prospectie geweest in de Seyechellen en daar hebben we beslist dat de firma 'Blue Diamond ' zou noemen. Dus in september 2007 begon ik terug te zoeken naar een zeilboot en na een week zoeken vond ik een mooie tweemaster een 'phinisi' (een indonesisch houten zeilschip) in Indonesië , ze was 30 m lang en boven de water lijn was ze blauw geschilderd met witte portholes en blauwe zeilen. Het schip zag er gewoonweg fantastisch uit uit op de foto's. Nu ik weet dat je nooit iets zomaar mag kopen op het internet, dus heb ik kontact gehad met de eigenaars en die zonden me dan ook fotos en alle details op van de boot . Dat leek allemaal perfect te zijn en de foto's heb ik echt bestudeerd om te zien of alles wel ok was en dit bleek zo te zijn . Dus een paar weken later na nog meer te hebben gemaild en info te hebben gekregen heb ik een ticket geboekt naar Bali. Kathy kon niet zomaar mee gaan want ze was zelfstandig kapster dus al die afspraken verzetten ging niet . Toen ik aankwam kon ik nauwelijks nog wachten om de boot te zien maar ja dat was de volgende dag want het was avond toen ik landde. De volgende dag gingen we naar de boot en daar werd nog maar eens bevestigd dat je niet zomaar iets mag kopen zoder dat je het hebt gezien en al zeker niet een boot. Toen ik op de boot kwam kreeg ik een kleine désillusie te verwerken. Mijn eerste vraag was : "Hoe doen jullie de zeilen naar boven?" Oh dat " we hebben geen zeilen ,maar die kan je gemakkelijk hier laten maken en goed koop . Ja ok maar alle winchen en lijnen enz is dat hier wel makkelijk te krijgen ? ja da 's echt geen probleem. Maar toen ik inderdaad aan t kijken was om dit allemaal te kopen bleek dit echt wel duur te zijn , en de rest van de boot bleek niet echt in orde te zijn zoals de fotos die ze me hadden doorgestuurd. Dat waren allemaal fotos van toen ze de boot juist hadden gerenoveerd. Ja en nu zit je met een boot die niet naar je wensen is dus dat koop je dan natuurlijk ook niet . Nu op het vliegtuig naar Bali was ik aan de klap geraakt met een Oostenrijker die surft en reeds 8 jaar naar Bali komt en we hadden afgesproken dat we eens iets samen zouden gaan drinken als ik wat tijd had . Nu moest ik hem wel bellen, want ik kende niemand anders hier en ik heb hem gevraagd of hij niet een boot kon vinden voor mij en een week later na nog wat meer te bekijken op de andere boot belde hij me terug met het nieuws dat hij wat had gevonden. De volgende dag zijn we dan samen naar Sanur (dorpje in bali) gegaan met nog 2 Indonesieers er bij en daar met een speedboot 1/2 uur naar Nusa Lembongan (een eiland voor de kust van Bali). Daar zetten ze me op een brommer en rijden maar. Op dat moment als je over een eiland aan't rijden bent en je weet echt niet waar je bent begin je te denken van " amai als die hier wat met me doen?" niemand wist waar ik was of hoe en wat wel toen had ik toch wat schrik alhoewel ik daar niet snel last van heb maar toen wel hoor. Na een rit van 20 minuten over een volledig kapotte weg naar onze normen moest ik afstappen, er was helemaal niets te zien. Dan moest ik hen volgen de bosjes in en toen zag ik de boot liggen amai waaaaw. Tussen de mangroven in lag een azuur blauwe lagune met in het midden een boot en dat is "Eka Wisata II". Nu daar ik reeds het een en ander had geleerd over Indonesië wist ik dat ik niet te fel mocht reageren want anders zou de prijs wel eens kunnen verdubbelen. Ik was bij de eerste blik al verliefd op de boot en zeker toen ze me aan boord brachten . Een volledig houten boot met nog het echte vakmanschap gemaakt geen nagels uit staal maar houten nagels en dan de kunstwerken aan boord daarmee bedoel ik het houtsnijwerk tussen de bedden , op het achterdek , de ingangs deur volledig uitgewerkt t'is gewoonweg super mooi. Zoiets zie je niet meer bij ons of alleen maar op zeer oude schepen die je dan ook alleen maar ziet op grote evenementen zoals de tallships races. Als er zoiets voor je ligt als boot liefhebber kan je niet veel anders dan verliefd worden maar nu kwam de onderhandeling over de prijs ja hoe gaan we dat nu doen? In ieder geval kon ik nog altijd zeggen dat mijn vrouw eerst nog de boot moest zien voor we hem kochten. Daar zijn we toen aan begonnen maar ik wou me niet laten vast zetten op een prijs dus heb ik toen ook geen deal gemaakt, maar ik had wel een idee over de prijs . De eigenaar wou een voorschot want er was een andere mogelijke koper maar daar heb ik me niet aan laten vangen en dus ook niet betaald. Nu waarom deed ik zo ? Als je hier onderhandelt over een prijs en je komt tot een getal samen verwacht men dat je koopt en anders is dit een grote belediging voor deze mensen. En wat betreft het voorschot ook al heb je nog geen prijs dan moet je zorgen dat dit met officieele papieren gebeurd zoals een koopcontract. Hier na heb ik toen maar het thuisfront op de hoogte gebracht en een paar dagen later ben ik naar belgie terug gevlogen. Toen kon het echte werk gaan beginnen . www.ekawisataII.com
wij zijn nog maar net vandaag 27 /10/08 ingelogd dus we hebben nog wat werk
we gaan op deze blog jullie ons verhaal vertellen van ons vertrek uit België naar Indonesië Bali
waarover we zoal gaan vertellen :
hoe we ertoe gekomen zijn om te vertrekken wanneer waarom hoe wat we hier doen onze boot www.ekawisataII.com onze firma onze trips hier de mensen fotos en wat onze plannen zijn voor de toekomst
