ons verblijf in Indonesië http://www.ekawisataii.com
27-10-2008
hoe we ertoe gekomen zijn om te vertrekken
Even wat korte gegevens over ons: onze website www.ekawisataII.com Kathy is kapster en reeds sinds haar 21 ste heeft ze haar eigen kapsalon. Wel reizen is iets wat me (johan) steeds in het bloed heeft gezeten. Ik heb gewerkt in het toerisme en restaurants heb ik ook een paar gehad zowel in duitsland als in belgie dat waren dan wel frituren. Wat we nu doen is een grote reis en avontuur want nu is het wel aan de andere kant van de wereld. We zijn naar hier verhuisd op 24/06/08 en aangekomen op 25/06/08 in Indonesië Bali dus we leven nu 4 maand en 2 dagen in Bali . t' Is hier gewoon weg zalig . We moeten wel nog veel werken maar dat is hier anders dan in België.
Ik ben een gepasioneerd zeiler en wou reeds sinds ik jong was de wereld rond zeilen. Dus een boot kopen is dan een van de eerste prioriteiten. Samen met Kathy ben ik reeds lang aan 't zoeken om een boot te kopen, maar het kwam er maar niet van. Je kent dat wel dan is dit en daarna dat en dan gaan er een paar mensen mee in zee die dan zo lang nodig hebben om te beslissen dat ik er op de duur zelfs mijn lange haren heb door afgeschoren ( als kapitein bij ons kan je haar tot op de schouders hebben want dat is lekker warm op zee) . Toen ben ik opnieuw naar een boot gaan zoeken op het internet. De naam van de firma hadden we toen al. Want we zijn al eens op prospectie geweest in de Seyechellen en daar hebben we beslist dat de firma 'Blue Diamond ' zou noemen. Dus in september 2007 begon ik terug te zoeken naar een zeilboot en na een week zoeken vond ik een mooie tweemaster een 'phinisi' (een indonesisch houten zeilschip) in Indonesië , ze was 30 m lang en boven de water lijn was ze blauw geschilderd met witte portholes en blauwe zeilen. Het schip zag er gewoonweg fantastisch uit uit op de foto's. Nu ik weet dat je nooit iets zomaar mag kopen op het internet, dus heb ik kontact gehad met de eigenaars en die zonden me dan ook fotos en alle details op van de boot . Dat leek allemaal perfect te zijn en de foto's heb ik echt bestudeerd om te zien of alles wel ok was en dit bleek zo te zijn . Dus een paar weken later na nog meer te hebben gemaild en info te hebben gekregen heb ik een ticket geboekt naar Bali. Kathy kon niet zomaar mee gaan want ze was zelfstandig kapster dus al die afspraken verzetten ging niet . Toen ik aankwam kon ik nauwelijks nog wachten om de boot te zien maar ja dat was de volgende dag want het was avond toen ik landde. De volgende dag gingen we naar de boot en daar werd nog maar eens bevestigd dat je niet zomaar iets mag kopen zoder dat je het hebt gezien en al zeker niet een boot. Toen ik op de boot kwam kreeg ik een kleine désillusie te verwerken. Mijn eerste vraag was : "Hoe doen jullie de zeilen naar boven?" Oh dat " we hebben geen zeilen ,maar die kan je gemakkelijk hier laten maken en goed koop . Ja ok maar alle winchen en lijnen enz is dat hier wel makkelijk te krijgen ? ja da 's echt geen probleem. Maar toen ik inderdaad aan t kijken was om dit allemaal te kopen bleek dit echt wel duur te zijn , en de rest van de boot bleek niet echt in orde te zijn zoals de fotos die ze me hadden doorgestuurd. Dat waren allemaal fotos van toen ze de boot juist hadden gerenoveerd. Ja en nu zit je met een boot die niet naar je wensen is dus dat koop je dan natuurlijk ook niet . Nu op het vliegtuig naar Bali was ik aan de klap geraakt met een Oostenrijker die surft en reeds 8 jaar naar Bali komt en we hadden afgesproken dat we eens iets samen zouden gaan drinken als ik wat tijd had . Nu moest ik hem wel bellen, want ik kende niemand anders hier en ik heb hem gevraagd of hij niet een boot kon vinden voor mij en een week later na nog wat meer te bekijken op de andere boot belde hij me terug met het nieuws dat hij wat had gevonden. De volgende dag zijn we dan samen naar Sanur (dorpje in bali) gegaan met nog 2 Indonesieers er bij en daar met een speedboot 1/2 uur naar Nusa Lembongan (een eiland voor de kust van Bali). Daar zetten ze me op een brommer en rijden maar. Op dat moment als je over een eiland aan't rijden bent en je weet echt niet waar je bent begin je te denken van " amai als die hier wat met me doen?" niemand wist waar ik was of hoe en wat wel toen had ik toch wat schrik alhoewel ik daar niet snel last van heb maar toen wel hoor. Na een rit van 20 minuten over een volledig kapotte weg naar onze normen moest ik afstappen, er was helemaal niets te zien. Dan moest ik hen volgen de bosjes in en toen zag ik de boot liggen amai waaaaw. Tussen de mangroven in lag een azuur blauwe lagune met in het midden een boot en dat is "Eka Wisata II". Nu daar ik reeds het een en ander had geleerd over Indonesië wist ik dat ik niet te fel mocht reageren want anders zou de prijs wel eens kunnen verdubbelen. Ik was bij de eerste blik al verliefd op de boot en zeker toen ze me aan boord brachten . Een volledig houten boot met nog het echte vakmanschap gemaakt geen nagels uit staal maar houten nagels en dan de kunstwerken aan boord daarmee bedoel ik het houtsnijwerk tussen de bedden , op het achterdek , de ingangs deur volledig uitgewerkt t'is gewoonweg super mooi. Zoiets zie je niet meer bij ons of alleen maar op zeer oude schepen die je dan ook alleen maar ziet op grote evenementen zoals de tallships races. Als er zoiets voor je ligt als boot liefhebber kan je niet veel anders dan verliefd worden maar nu kwam de onderhandeling over de prijs ja hoe gaan we dat nu doen? In ieder geval kon ik nog altijd zeggen dat mijn vrouw eerst nog de boot moest zien voor we hem kochten. Daar zijn we toen aan begonnen maar ik wou me niet laten vast zetten op een prijs dus heb ik toen ook geen deal gemaakt, maar ik had wel een idee over de prijs . De eigenaar wou een voorschot want er was een andere mogelijke koper maar daar heb ik me niet aan laten vangen en dus ook niet betaald. Nu waarom deed ik zo ? Als je hier onderhandelt over een prijs en je komt tot een getal samen verwacht men dat je koopt en anders is dit een grote belediging voor deze mensen. En wat betreft het voorschot ook al heb je nog geen prijs dan moet je zorgen dat dit met officieele papieren gebeurd zoals een koopcontract. Hier na heb ik toen maar het thuisfront op de hoogte gebracht en een paar dagen later ben ik naar belgie terug gevlogen. Toen kon het echte werk gaan beginnen . www.ekawisataII.com
wij zijn nog maar net vandaag 27 /10/08 ingelogd dus we hebben nog wat werk
we gaan op deze blog jullie ons verhaal vertellen van ons vertrek uit België naar Indonesië Bali
waarover we zoal gaan vertellen :
hoe we ertoe gekomen zijn om te vertrekken wanneer waarom hoe wat we hier doen onze boot www.ekawisataII.com onze firma onze trips hier de mensen fotos en wat onze plannen zijn voor de toekomst
